Algier

Algier الجزائر (arabski)
Algier
Pieczęć
Nick (s): Algier Białej; Algierze Dazzling
Algier Lokalizacja Algierze w Algierii
Współrzędne: 36 ° 42'N 3 ° 13'E / 36,7 ° N 3,217 ° E / 36,7; 3.217Coordinates: 36 ° 42'N 3 ° 13'E / 36,7 ° N 3,217 ° E / 36,7 ; 3,217
Kraj	Algieria
Prowincja	Prowincja Algier
Re uzasadnione	AD 944
Rząd
- Wali (gubernator)	Khalida Toumi
Elewacja	1 m (3 ft)
Mieszkańców (1998 dla miasta właściwego, 2007 o powierzchni metra)
- Miasta	1519570
- Metro	3354000
Strefa czasowa	CET (UTC +1)
Kody pocztowe	16000-16132

Algier / ældʒɪərz / (arab. الجزائر, al-Djazā'ir) jest stolicą i największym miastem Algierii i drugą co do wielkości z Maghrebu po Casablance. Według spisu ludności z 1998 r., ludność miasta została 1.519.570 prawidłowego i aglomeracji miejskiej było 2.135.630.

O nazwie El-Bahdja (البهجة) lub alternatywnie Alger la Blanche (Algier White ") na lśniące bielą budynków jak widać wznoszące się z morza, Algier znajduje się na zachodnim brzegu zatoki Morza Śródziemnego. Nazwa miasta pochodzi (przez francuski i kataloński Alguère Alger) od arabskiego słowa al-jazā'ir الجزائر, co tłumaczy się jako wyspy, odnosząc się do czterech wysp, które zwolnić miasta wybrzeża aż stają się częścią kontynentu w 1525 roku. Al-jazā'ir sam jest okrojonej formie miasta starszymi nazwę بني جزائر مازغان jazā'ir bani mazghannā "wyspy (pokolenia) Bani Mazghanna", używane przez geografów wczesnego średniowiecza, takich jak al-Idrisi i Jakut al- Hamawi.

Nowoczesnej części miasta jest zbudowany na poziomie gruntu nad brzegiem morza, w starej części, starożytne miasto deys, wspina się na strome wzgórze za miastem nowoczesnym i wieńczy Casbah lub cytadeli, 400 stóp (122 m) nad morzem. Casbah i dwa nabrzeża formie trójkąta.

Zawartość 1 Historia 1.1 Wojna o niepodległość Algierii 1,2 1,3 Kryzys 1990 1,4 Algierze w 21 wieku 1.4.1 bombowych 2 Powiaty Algierze 3 lokalne Architektura 4 Pomniki 5 Ludność 6 Transport 7 Instalacje turystyczny 8 Transport publiczny 9 projektów prowincji 10 dyscyplinach 10,1 Kluby piłkarskie 10.2 1936 Algierze zaproszeniem turniej piłki nożnej 11 Klimat 12 Stosunki Międzynarodowe 12,1 miast partnerskich - Miasta partnerskie 13 filmów o Algier 14 Bibliografia 15 Patrz także 16 Referencje 16,1 Uwagi 17 Linki zewnętrzne

Historia

Fenickich placówki handlowe o nazwie Ikosim, które później rozwinęły się w małym miasteczku o nazwie Icosium Roman istnieje na to, co jest teraz morskiego dzielnicy miasta. Rue de la Marine następujące wiersze, co było rzymskiej ulicy. Roman cmentarze istniały w pobliżu Bab-el-Oued i Bab Azoun. Miasto otrzymało prawa Łacińskiej przez Wespazjana. Biskupów Icosium są wymienione dopiero w 5 wieku.

Dzisiejsze miasto zostało założone w roku 944 przez Buluggin ibn Ziri, założyciel dynastii Zirydów-Sanhadża Berber, który został obalony przez Rogera z Sycylii w 1148, chociaż już Zirydzi stracił panowanie nad Algierze przed ostatecznym upadkiem dynastii. Miasto zostało zajęte przez Almohadów w 1159, w 13. wieku znalazł się pod panowaniem Abd-el-Wadid sułtanów Tlemcen. Nominalnie część Sułtanatu Tlemcen, Algier miały duży stopień niezależności w emirów własnych ze względu na Oran jest główny port morski i centrum władzy Abd-el-Wahid.

Już w 1302 wysepce Peñón przed Algierze port były okupowane przez Hiszpanów. Następnie, znaczną część handlu rozpoczęła się płynąć między Algierze i Hiszpanii. Jednak Algierze nadal stosunkowo niewiele znaczenie dopiero po wygnanie Maurów z Hiszpanii, z których wielu schronił się w mieście. W 1510, po ich zajęciu Oran i inne tposiada na wybrzeżu Afryki, Hiszpanie wzmocnione wysepce Penon i opłaty nakładane na celu zwalczanie działalności korsarz. W 1516, amir Algieru, Selim b. Teumi, zwrócił się do braci i Hayreddin Corsair Oruc Barbarossa o wydaleniu Hiszpanów. Oruc przybył do Algieru, nakazał zamordowanie Selim i zdobyli miasto. Hayreddin, zastępując Oruc po tym został zabity w walce z Hiszpanami w Tlemcen, był założycielem pashaluk, który następnie stał się beylik, Algierii. Barbarossa lanie Algierze w 1524 r., ale odzyskał go Capture Algieru (1529), a następnie formalnie zwróciła się do sułtana Sulejmana Wspaniałego do przyjęcia zwierzchnictwa nad terytorium i do załącznika Algieru do Imperium Ottomańskiego.

Algier od tego czasu stał się siedzibą szefa piratów berberyjskich. W październiku 1541 w wyprawie Algier, króla Hiszpanii i cesarza Karola V próbował zdobyć miasto, ale burza zniszczył wiele swoich statków, a jego armia około 30.000, głównie składa się z Hiszpanami, został pokonany przez Algierczyków w ich Pasha, Hassan.

Formalnie częścią Imperium Osmańskiego, ale w zasadzie wolne od kontroli Ottoman, począwszy od 17 wieku Algierze zwrócił się do piractwa i odkupienia. Ze względu na położenie na obrzeżach zarówno tureckiej i europejskiej sferze gospodarczej, oraz w zależności od jej istnienia na Morzu Śródziemnym, które w coraz większym stopniu kontrolowane przez europejskiej żeglugi morskiej, wspierane przez europejskich sił marynarki wojennej, piractwo stało się podstawowym działalności gospodarczej. Wielokrotne próby były przez różne narody, aby poskromić piratów, że zakłócenia żeglugi w zachodniej części Morza Śródziemnego i biorą udział w rajdach slave najbardziej wysuniętym na północ Islandii. Stany Zjednoczone walczyły dwie wojny (pierwszej i drugiej wojny Barbary) na ataki Algierze "w żegludze.

Miasto pod kontrolą tureckiej zostało zamknięte murem ze wszystkich stron, w tym wzdłuż morza. W tej ścianie, pięć bramek wstępu do miasta, z pięciu dróg z każdej bramy, dzieląc miasto i spotkanie przed Ketchaoua Meczet. W 1556 twierdza została skonstruowana w najwyższym punkcie w ścianie. Głównej drogi biegnącej z północy na południe miasta podzielone na dwie części: górną miasta (al-Gabal, lub "z góry"), który składał się z około pięćdziesięciu małych czwarte Andaluzji, żydowskie, Maurów i społeczności Kabyle i Dolnego Miasta (al , Wata, lub "równiny"), którego administracyjnych, wojskowych i handlowym centrum miasta, zamieszkane głównie przez tureckich dostojników i innych rodzin wyższej klasy.

W 1817 roku miasto było bombardowane przez Lord British eskadry w Exmouth (potomek Thomas Pellew, podjęte w raid Algierii niewolnikiem w 1715), wspierana przez holenderskich mężczyzn wojennych, zniszczenia floty korsarz żywić w Algierze.

Historia Algier 1815 / 62 jest związana z większą historii Algierii i jej stosunek do Francji. 4 lipca 1830 roku, pod pretekstem obrazę francuskiego konsula których dey uderzył z fly-miotełka, gdy konsul powiedział, że rząd francuski nie był przygotowany do spłaty zaległych długów, duże dwa algierskie żydowskich kupców- armia francuska pod dowództwem generała de Bourmont zaatakował miasto w 1830 roku inwazji na Algierze. Miasto skapitulowało następnego dnia. Algier stał się kolonią francuską.

W latach 1930, architekt Le Corbusier opracował plany kompletny redesign kolonialne miasta. Le Corbusier bardzo krytycznie miejskiego stylu Algierze, opisując dzielnicy europejskiej jako "tylko rozpadające się ściany i zniszczone charakter, całość nieczystym blot". Skrytykował również różnice w poziomie życia dostrzegł między europejskimi i afrykańskimi mieszkańców miasta, opis sytuacji, w której "" cywilizowanych "żyć jak szczury w dziury" a "do" barbarzyńców "żyć w samotności, dla dobrego samopoczucia ". Jednak plany te zostały ostatecznie ignorowane przez francuską administrację kolonialną.

Podczas II wojny światowej, Algier był ostatnim miastem, które mają być zajęte przez Niemców przez aliantów w czasie operacji Torch.

W 1962 r., po krwawej walki o niepodległość, w którym aż do 1,5 mln Algierczyków, zginęło z rąk armii francuskiej Algierii i Libération Nationale de Front, Algieria uzyskała ostatecznie niepodległość, z Algieru jako stolicą. Od tego czasu, pomimo utraty całej Europylub pied-noir ludności miasta zwiększył się drastycznie. Obecnie posiada około 3 mln mieszkańców, czyli 10 procent ludności Algierii i przedmieścia jego obejmują obecnie najbardziej równiny wokół Metidja.

Algier był miejscem organizacji zarówno z 1978 r. i 2007 r. Igrzyska afrykańskie. Miasto było również wyznaczone Emiraty Stolicy Kultury na rok 2007.

Wojna w Algierii

Algier również odegrać decydującą rolę w wojnie w Algierii (1954-1962), zwłaszcza podczas bitwy o Algier po 10. Dywizji Spadochronowej armii francuskiej, poczynając od dnia 07 stycznia 1957, na rozkaz ówczesnego francuskiego ministra sprawiedliwości François Mitterrand (która upoważniła wszelkich środków "w celu wyeliminowania powstańców"), na czele ataków bojowników o niepodległość Algierii. Algier pozostaje pod znakiem tej bitwie, która charakteryzowała się bezlitosna walka między siłami algierskiego, który z jednej strony, uciekamy się do ataku na Francuzów, a armia francuska, która, z drugiej, przeprowadzone krwawe represje w tym quasi-systematycznego stosowanie tortur na protestujących zamówienia kolonialnych. Dwie takie ofiary były przywódca nacjonalistycznej, Larbi Ben M'Hidi i młody profesor matematyki, Maurice Audin, obaj z nich zostały już uznane przez gminy z głównych arterii miasta pochodzi od nich. Demonstracji 13 maja w czasie kryzysu z 1958 r. wywołał upadek IV RP we Francji, a także powrotu generała de Gaulle'a do władzy.

Niezależność

Algieria uzyskała niepodległość w dniu 05 lipca 1962. Prowadzony przez wojsko, które wyzwoliła to, Algier został członkiem Ruchu Państw Niezaangażowanych w czasie zimnej wojny. W październiku 1988 roku, rok przed upadkiem muru berlińskiego, Algier stał się miejscem manifestacji wymagających koniec jednego systemu partyjnego i stworzenie prawdziwej demokracji ochrzczony "Wiosna Algier". Demonstrantów zostało stłumione przez władze (ponad 300 zabitych), ale ruch stanowił punkt zwrotny w historii politycznej współczesnej Algierii. W 1989 r., nowa konstytucja została przyjęta, aby położyć kres rządów jednej partii i zobaczył stworzenie ponad pięćdziesiąt partii politycznych, a także oficjalnych wolności prasy.

Kryzys z lat 1990

Miasto stało się teatrem wielu demonstracji politycznych wszystkich opisów do 1992 roku. W 1991 r., podmiot polityczny zdominowany przez religijnych konserwatystów islamskich nazwie Front Ocalenia zaangażowanych w badania testamentu politycznego z władzami. W 1992 roku wyborów do Zgromadzenia Narodowego Algierii, islamiści zdobył dużą kwotę wsparcia w pierwszej rundzie, wspomagany przez masowe wstrzymali się od rozczarowanych wyborców Algierii przez zdarzeń kolei. Obawiając się ewentualnego wygrania przez islamistów, wojsko anulowania wyborów, co rozpoczyna wojnę domową między państwem a zbrojne religijni konserwatyści, które ostatnio przez dziesięć lat.

Algierze w 21 wieku

Ostatnio Algierze stara się po raz kolejny stała się ważnym Afryki i basenu Morza Śródziemnego kapitału, Przewidując, o porównywalnym poziomie rozwoju infrastruktury, co miał w 1962 roku w stosunku do innych krajów.

Algier jest otwarcie się na świat poprzez organizowanie różnych międzynarodowych konferencjach i imprezach. Ta nowa otwartość przyciąga inwestycje z wielu międzynarodowych firm w ostatnich latach, takie jak: Carrefour, Yves Rocher, a nawet Quick. Jednak wiele dużych projektów infrastrukturalnych walczą do uzupełnienia: Algier metra, tramwaj, projektów rewitalizacji miast, tworzenie nowych ośrodków miejskich na peryferiach.

Obecnej infrastruktury nie była w stanie dotrzymać kroku szybkiemu wzrostowi Algierze.

Algier jest obecnie na najniższym na 132 stolic jakości Economist Intelligence Unit badań życia. Badanie bierze pod uwagę 40 różnych kryteriów, podzielonych na pięć kategorii: stabilności, służby zdrowia, kultury i środowiska, edukacji i dostępu do podstawowych usług. Algier zajęła niższe niż miastach takich jak Trypolisie (Libia), Abidżan (Wybrzeże Kości-d'Ivoire), a nawet Dhace, stolicy Bangladeszu. W 2005 r. te same badania w rankingu Algierze 125-cie się z 129 miast.

Zamachów bombowych

2007 przyniósł mieszane wyniki Algierze. Nazwał to miasto stolicą "kultury arabskiej", oraz podwójny zamach bombowy miejsce 11 kwietnia z jednym bomb kierowanych na budynek rządu premiera i ministra spraw wewnętrznych, bomb i innych ukierunkowanych na posterunek policji w Bab-az-Zuwar . Organizacja nazywająca siebie Maghrebu filii Al-Kaida wzięła odpowiedzialność za atak.

11 grudnia 2007 r., dwa samochody bomb wybuchła w mieście Algier. Nae bomby kierowane dwa budynki ONZ i inne ukierunkowane budynek rządu Sądu Najwyższego. Ofiar śmiertelnych jest co najmniej 62, z ponad dwustu rannych w atakach.

Rodzimych grup terrorystycznych aktywnie działające w Algierii, od około 2002 roku. O dokładne informacje na temat tych grup, które mogą bardzo dobrze byli odpowiedzialni, proszę poniższy link do artykułu na temat powstania islamskiego w Algierii.

Dzielnic Algierze

Casbah (Al Qasbah, "Cytadela"), Ier dzielnicy Algieru: "Al-Djazaïr Al Mahroussa (" dobrze utrzymane Algierze "), jest ono oparte na ruinach starego Icosium. Jest to małe miasto, które, zbudowana na wzgórzu, idzie w dół w kierunku morza, podzielony na dwie części: High miasta i miasta Niska. Znajdujemy tam masonries i meczety 17 wieku, meczet Ketchaoua (zbudowany w 1794 roku przez Dey Baba Hassan) otoczony przez dwa minarety, el Djedid meczet (wybudowany w 1660 roku, w czasie regencji turecki) z dużym owalnym gotowych punktów kopuły pewne i czterech coupolettes, meczet El Kebir (najstarszy z meczetów, została ona zbudowana przez almoravide Youssef Ibn Tachfin i przebudowany później w 1794), meczet Ali Betchnin (Rais, 1623), Dar Aziza, podniebienia z Jénina. W Kasbah, są też labirynty uliczek i domów, które są bardzo malownicze, a jeśli się błądzi tam, wystarczy zejść ponownie w kierunku morza, aby ułożyć sobie. Bab El Oued: popularnej dzielnicy, która rozciąga się od Casbah poza "brama do rzeki". Jest to dzielnica bardziej chouchouté i lubiany wszystkich dzielnic stolicy. Miejsce słynie z "trzech zegarów" i jego "rynku Trójki", jest także rejon warsztatów i manufaktur. Brzegu morza: w 1840 roku, architektów Pierre-August Guiauchain i Frederic Chassériau zaprojektowane nowych budynków, z wyjątkiem Kasbah , ratusz, sądy, budynki, teatr, pałac gubernatora, kasyno ... tworząc eleganckie spaceru otoczony arkadami, który jest dziś bulwaru Che Guevara (ex-bulwarze Republiki). Kouba (będzie Daira z Hussein-Dey): Kouba jest stara wieś, która została wchłonięta przez rozbudowę miasta Algier. Miejscowości, Kouba szybko opracowane w ramach francuskiej epoki kolonialnej to nadal zwiększa się z powodu ogromnych ekspansji demograficznej Algierze wiedział, że po niepodległość Algierii w 1962 roku. Jest dziś dzielnicy Algieru, w dużej mierze składa się z domów, willi i budynków nie dłuższy niż pięć opowieści. El Harrach, na przedmieściach Algieru, znajduje się około 10 km na wschód od miasta. Gminy Hydra, Ben Aknoun , El-Biar i formy Bouzareah co mieszkańcom Algieru połączenia wysokości Algierze. Tych gmin, czasem znanych knacks, schronienie większość zagranicznych ambasad w Algierze, wielu ministerstw i ośrodków uniwersyteckich, co czyni go jednym z centrów administracyjnych i politycznych w kraju. Ulicy Didouche Mourade znajduje się w 3. dzielnicy Algieru . Rozciąga się od Poczta Grande do Heights Algieru. Przecina w szczególności miejsce, Audin, Wydział Algier, Koronowany serca i parku Galland. Graniczy smart sklepów i restauracji wzdłuż większość jego długości. Jest on traktowany jako centrum stolicy.

Lokalnej architektury

Istnieje wiele budynków publicznych interesów, w tym cały kwartał Kasbah, Plac Męczenników (Sahat ech-Chouhada ساحة الشهداء), urzędy (dawniej w brytyjskim konsulacie), "Grand", "New", i Ketchaoua Meczety, Roman katolicką katedrę Notre Dame d'Afrique, Muzeum Bardo (były turecki rezydencji), stare Bibliothèque Nationale d'Alger-tureckiego pałacu wybudowanym w 1799-1800-i nowej Biblioteki Narodowej, zbudowany w stylu nawiązującym do British biblioteki.

W budynku głównym w Kasbah rozpoczęto w 1516 roku na miejscu starszego budynku, i służył jako pałac deys do francuskiego podboju. Droga został pocięty przez środek budynku, meczet zwrócił na koszary, a sali publiczność mogą popadać w ruinę. Istnieje nadal minaret i kilka marmurowych łuków i kolumn. Ślady istnieją w podziemiach, w których przechowywano skarby dey.

Wielki Meczet (Jamaa-el-Kebir الجامع الكبير) to najstarszy meczet w Algierze. Po raz pierwszy zbudowany przez Yusuf ibn Taszfin, ale odbudowany wiele razy. Ambona (minbar منبر) nosi napis wskazujący, że budynek istniał w 1097. Minaret został zbudowany przez sułtana Tlemcen, w roku 1324. Wnętrze meczetu jest kwadratowy i jest podzielony na przejściach przez kolumny dołączył mauretańskie łuki.

Nowy Meczet (Jamaa-el-Jedid الجامع الجديد), dcyjne z 17 wieku, jest w formie krzyża greckiego, zwieńczona kopułą duży biały, z czterech małych kopuł na rogach. Minaret wynosi 90 stóp (27 m) na wysokim poziomie. Wnętrze przypomina, że od Wielkiego Meczetu.

Kościół Świętej Trójcy (wybudowany w 1870 roku) znajduje się w południowej części rue d'brytyjski botanik w pobliżu miejsca zniszczone Fort Bab Azoun باب عزون. Wnętrze jest bogato zdobione różne kolorowe kulki. Wiele z tych kulek zawierają napisy odnoszące się do pamięci mieszkańców angielski (dobrowolne i mimowolne) Algieru od czasu Jana Tipton, konsul Wielkiej Brytanii w 1580 roku. Jedna tabletka rekordy, które w 1631 roku dwa Algerine pirackie załogi wylądował w Irlandii, zwolniony Baltimore.

Meczet Ketchaoua (Djamaa Ketchaoua جامع كتشاوة), u podnóża Casbah, był przed niepodległości w 1962 roku w katedrze św Filipa, sam dokonał w 1845 roku z meczetu z roku 1612. Główne wejście, do których dociera lotu z dnia 23 kroków, ozdobiona jest portykiem wspartym na czterech kolumnach czarny żyłkami marmuru. Dach nawy mauretańskie tynku. Opiera się ona na szereg arkad wspierane przez białe marmurowe kolumny. Kilka z tych kolumn należał do pierwotnego meczetu. W jednej z kaplic był grób zawierający szczątki San Geronimo. Budynek wydaje się ciekawa mieszanka stylów Maurów i Bizancjum.

Algier posiada kolegium w szkołach prawa, medycyny, nauki i literatury. Budynki uczelni są duże i przystojny. Muzeum Bardo posiada jedne z antycznych rzeźb i mozaiki odkryte w Algierii, a także medale i pieniądze z Algierii. Portu w Algierze jest osłonięty od wszystkich wiatrów. Istnieją dwa porty, zarówno sztuczne, stare lub północnej i południowej portu lub przystani Agha. Północnej portu o powierzchni 235 akrów (95 ha) (95 ha). Otwór w południe zapewnia molo wejście do portu Agha, wykonana w Agha Bay. port Agha również niezależne wejście od południa. Wewnętrznego portu rozpoczęto w 1518 roku przez Khair-ad-Din Barbarossa (patrz historia poniżej), który do zakwaterowani jego pirackich statków, spowodowane wyspy, na której był Fort Penon być połączony z lądem przez mole. Latarni morskiej, który zajmuje miejsce Penon Fort został zbudowany w 1544 roku.

Algier został mieście otoczonym murami z czasów deys do blisko 19 wieku. Francuzi, po zajęciu miasta (1830), zbudowany szaniec, parapet i rowu, z dwóch krańcowych forty, Bab Azoun باب عزون na południe i Bab el-Oued باب الواد na północ. Forty i fragment murów obronnych rozebrano na początku 20 wieku, kiedy to linię fortów zajmują wyżyny Bouzareah بوزريعة (na wysokości 1300 stóp (396 m) npm) na ich miejsce. Notre-Dame d'Afrique, zbudowany kościół (1858-1872) w mieszaninie rzymskiego i bizantyjskiego stylu, usytuowany jest w sposób widoczny, z widokiem na morze, na ramieniu wzgórza Bouzareah, 2 mile (3,2 km) na północ miasta. Nad ołtarzem znajduje się posąg Matki przedstawiany jako czarna kobieta. Kościół zawiera również stałe srebrny posąg archanioła Michała, należącego do bractwa rybaków z Neapolu.

Villa Abd-el-TIF, byłej rezydencji dey, był używany podczas francuskiej okres, w celu dostosowania francuskich artystów, głównie malarzy i laureatów nagrody Abd-el-TIF, wśród których Maurice Boitel, na chwilę dwóch lat . Obecnie artyści Algierii są z powrotem w willi typu studio.

Zabytków

Notre Dame d'Afrique, dostępne przez jeden kabel samochodu, jest jednym z wybitnych zabytków miasta najbardziej, położonego w dzielnicy będzie ghara Z ", bazylika została zbudowana około 1858 roku. Monument des Martyrs (E 'Chahida Maquam): ikona konkretnych pomnik upamiętniający wojnę o niepodległość Algierii. Pomnik został otwarty w 1982 r. w sprawie 20. rocznicy niepodległości Algierii. To jest niemodne w kształcie liści palmowych trzy stałe, które schronisko "Eternal Flame" pod. Na skraju każdego liści palmowych stoi posąg żołnierza, z których każda reprezentuje etap walki Algierii. El meczet Jedid w miejscach des Martyrs w pobliżu portu. Miejsce Emir Abdelkader (dawniej Bugeaud): w pamięci słynnego emira Abd El-Kader, odporne podczas francuskiego podboju Algierii. Wielki Post Office (1910, i przez Voinot Tondoire): budowa neo-mauretańskim typu, które w całości miasto centrum Algieru. Jardin d'essai (Garden of Test, El-Hamma): położone na wschód od Algieru, to rozciąga się na powierzchni 80 hektarów (198 akrów) i zawiera egzotycznych roślin i ogrodów. Powstała w 1832 r. przez A. Hardy. Villa Abd-el-suszarka, z góry Garden badania, jednym z dawnych siedzib dey, gdzie do 1962 r., zostały wprowadzone artystów zwycięzca nagrody Cena Abd-el -suszarka, w szczególności Maurice Andre Boitel i Hamburg. Cytadeli. Riadh El-Feth (centrum handlowe, galeria sztuki). Ketchoua Meczet (Meczet ten stał się katedra Saint-Philippe podczas kolonizacji zanim ponownie meczet). Biblioteki Narodowej, jest w dzielnicy El Hamma. Architecture Moderne. Wielki Meczet w Algierze na Rue de la Marine. Jest to najstarszy meczet w Algierze i został zbudowany za panowania sułtana Almoravid Yusuf ibn Taszfin.

Demografii

Algier liczy 2.072.993 (2007 dane szacunkowe).

Etnicznych dystrybucji wynosi 53% od tła arabski jest językiem, od 44% Berberski mówiąc tło i 3% urodzonych za granicą, głównie z Chin, Wietnamu, i Mali.

1940 - 300.000 osób mieszka w Algierze. 1960 r. - 900.000 osób mieszka w Algierze. 1963 - 600.000 osób mieszka w Algierze.

Rok	Populacja
1977 (Census)	1353826
1987 (Census)	1507241
1998 (Census)	1519570
2007 (szacunek)	2072993

Gospodarka

Algier jest ważnym gospodarczym, handlowym i finansowym centrum, w szczególności giełdzie o kapitalizacji do 60 mld euro. Miasto ma najwyższe koszty życia każdego miasta w Afryce Północnej, jak również 50 najwyższych na świecie, poczynając od marca 2007 r., mając zdobyte w jednej pozycji w stosunku do poprzedniego roku.

Mohamed Ben Ali El Abbar, przewodniczący Rady d administracji emirat Emaar grupy, przedstawił pięć "megaprojects", aby prezydent Algierii Abdelaziz Bouteflika, podczas ceremonii, która odbyła Sobota, Lipiec 15, z podniebienia Ludu Algierze. Projekty przekształcenia miasta Algier i jego okolice przez wyposażenie ich w obszarze handlu detalicznego oraz restauracji i rekreacyjne.

Pierwszy projekt koncentruje się na reorganizacji i rozwoju infrastruktury na stacji kolejowej "Aga" położony w centrum miasta. Ultranowoczesnym, stacji, ma zawierać więcej niż 80,000 pasażerów dziennie, stanie się centrum obrotu w samym sercu systemu sieciowego, w otoczeniu biur handlowych i budynków oraz hoteli przeznaczonych dla podróżnych w transporcie. Centrum handlowego oraz trzech wieżowców biurowych wzrasta do górnej strefy handlowej towarzyszyć będzie projekt.

Drugi projekt, odnoszą się do zatoki Algierze i ma na celu ożywienie morze. Rozwoju 44 km (27 mil) morzem będzie obejmować przystanie, kanały, luksusowe hotele, biura, apartamenty, duże stojące, sklepy i luksusowe udogodnienia rekreacyjne. Półwysep w kształcie półksiężyca zostanie ustanowiony na otwartym morzu. Projektu zatoki Algierze zawierać będzie także sześć małych wysp, z których cztery formy okrągłe, połączone ze sobą mostami i przystani i obejmuje turystycznych i kompleksów mieszkalnych.

Trzeci projekt, odnoszą się do restrukturyzacji obszaru Algier, zakwalifikowane przez twórców projektu "city" wellness ". El Abbar poinformowała dziennikarzy, że kompleks będzie "agréable dla tych wszystkich, które chcą połączyć turystyki i dobrego samopoczucia lub turystyka i wypoczynek". Kompleks będzie obejmował uniwersytet, ośrodek badawczy i centrum medyczne. należy także kompleks szpitala, opieki, centrum, strefa hotel, centrum oraz kąpielisko w willach i apartamentach. Uniwersytetu będzie obejmować szkole medycznej i opieki w szkole dla pielęgniarek, które mężczyzna będzie mógł pomieścić 500 studentów. Kampusu uniwersyteckiego będą mieli możliwość zobaczenia utworzenie szerokiego pasma budynkach laboratoriów badawczych i rezydencje.

Inny projekt dotyczy technologii osadzania kampusie w Sidi Abdellah, 25 km (16 mil) na południowy wschód od Algieru. Tych 90 hektarów (222 akrów) teren obejmuje centra handlowe, osiedla mieszkaniowe o wysokim standardzie apartamenty i pola golfowego w otoczeniu willi i hoteli. Dwóch innych stref mieszkalnych, w tym 1.800 apartamentów i 40 willi wysoki standard, będzie opierał się na okoliczne wzgórza.

Piątego projektu jest to, że w turystycznym kompleksie pułkownik Abbes, który będzie położony 25 km (16 mil) na zachód od Algieru. Ten kompleks obejmuje kilka stref detalicznej, miejsca spotkań, i osiedla mieszkaniowe składa się apartamenty i wille z widokiem na sea.

Hewlett Packard biuro dla francuskojęzycznych krajów afrykańskich w Algierze.

instalacji turystyczny

Około 20 km (12 mil) na zachód od Algieru są takich kurortów nadmorskich jak Sidi Fredj (ex-Sidi Ferruch), Palm Beach, Douaouda, zeralda, i Klub Pines (państwa zamieszkania), nie są kompleksy turystyczne, Algierii i innych restauracji, sklepów z pamiątkami, nadzorowane plaże i inne udogodnienia. Miasto jest także wyposażone w ważne kompleksy hotelowe, takie jak hotel Hilton, El-Aurassi lub El Djazair. Algier także pierwszy park wodny w kraju. Turystyki w Algierze rośnie, ale nie jest tak rozwinięte jak w dużych miastach w Maroku lub Tunezji.

Transport publiczny

ETUSA (transport miejski i podmiejski autobus do Algieru) odbywa się autobusem w Algierze i okoliczne przedmieścia. 54 linie są obecnie pracy z usług od 5:30 rano do 0:45 SNTF (krajowego przedsiębiorstwa kolejowego) działa podmiejskich-rail linie łączące stolicę z okolicznych przedmieść. Algierze Metro oczekiwać, aby otworzyć w 2010 roku. Tramwaj Algierze Port lotniczy Algier położony jest 20 km (12 mil) od centrum miasta. Lotnisko obsługuje Domestics, wielu miastach europejskich, Afryki Zachodniej, Bliskiego Wschodu, Azji i Ameryki Północnej. 5 lipca 2006 r. nowego międzynarodowego terminalu lotniczego, został otwarty do doręczeń. Jest zarządzane przez terminal Porty lotnicze Paryża.

Prowincja projektów

W tej sekcji nie przytacza żadnych odniesień i źródeł. Proszę poprawić w tym artykule, dodając do rzetelnych źródeł cytatów. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. (lipiec 2008)

Kilku realizowanych projektów mają na celu rozwiązać problemy deficytu Algierze i transportu. Tramwaj łączący centrum obszaru Dergana ma otworzyć do końca 2010 roku. linii metra łączącej Tafourah-Large Harrach Poczta-El spodziewane są w 2008 r., w uzupełnieniu do trzech Regionalnego Express Network (RER) linie: Algier-Aga-Thenia, Algier-Aga-Elafroun, Algier-Aga-zeralda. Trzy nowe kolejki linowe, przebudowa dróg i odbudowa miasta stacji, który obejmie szybkich linii kolejowych łączących Annaba, Oran i Algier-są w trakcie realizacji. Kontrola przeciążenia środków, w tym nowe ronda i autostrad są również dodawane do miasta.

Dubaju Emaar Properties inwestycji 20000000000 dolarów na rozwój kilku projektów dla Algierii. Obejmuje on budowę nowego miasta zwanego Sidi Abdellah, ośrodek turystyczny i uzdrowisko na zachodnich obrzeżach Algieru. Przebudowa nabrzeża Algierze jest traktowane jako część umowy na rzecz rozwoju, która ma być to centrum handlowe, hotel Marriott, dzielnicy biznesowej w centrum handlowe i największy meczet w Algierze.

Nowe projekty mieszkaniowe na celu rozwiązać Algierze niedobór mieszkań.

Sport

Algier jest największym centrum sportowe z Algierii. Miasto posiada wiele profesjonalnych klubów w różnych sportów, które zdobyły krajowych i międzynarodowych tytułów. Wśród obiektów sportowych na terenie miasta znajduje się ogromny kompleks sportowo - Zespół OCO - Mohamed Boudiaf. Obejmuje 5 Stade Juillet 1962 (pojemność 80.000), miejsce na lekkoatletyczny, basen olimpijski, pokój multisports (Cupola), 18-dołkowe pole golfowe, korty tenisowe oraz kilka.

Następujące imprezy sportowe dużej rangi odbyły się w Algierze (lista nie wyczerpująca):

Gry Morza Śródziemnego 1975. Igrzysk Afrykańskich w 1978, 2007. Puchar Narodów Afryki 1990. Narodów Afryki Handball Championship 1989, 2001. Pan Arab Games 2004. Mistrzostwa Afryki w koszykówce mężczyzn 2005. U19 Men's World Championship 2005.

Kluby piłkarskie

Główne kluby piłki nożnej stowarzyszenia miasta (które już rozwinęły / przeniesiony w Division 1):

MC Alger USM Alger CR NA Hussein Dey Belouizdad Paradou AC USM El Harrach RC Kouba OMR El Annasser DNC Algierze (nieistniejącego już)

1936 Algierze zaproszeniem turniej piłki nożnej

W 1936 roku stowarzyszenie lokalnych dziennikarzy zorganizowane cztery drużyny turnieju Invitational w Algierze. Z Algierią, a następnie w oparciu o francuskie rządy kolonialne oficjalnego programu wymienione jako miejsce "Stade Velodrome-Miejski d'Alger" i uczestników: -

Le Queen of South - La Belle Equipe de Première Division Szkocka

Racing Club de Santander, - Favori des mistrzostwa kraju d'Espagne

Floriana FC de Malte - Champion Officiel et Vainqueur de la Coupe

RUA - Champion de l'Afrique du Nord 1935

Dni, mecz był czwartek 21 maja i niedzielę 24 maja.

strona główna Racing Universitaire d'Alger (Rua, dla którego autor nagrodzony Nagrodą Nobla / filozof, Albert Camus grał w cele na ich młodszy zespół) miał already zdobył Puchar Mistrzów Afryki Północnej i Afryki Północnej w piłce nożnej w latach 30. (Rua by wygrać każdy dwukrotnie koniec dekady). Celów przez Thomson i Joe Willie Tulip widział Queens miejsce w turnieju z zaproszeniem finale 2:1 przeciwko nim.

W finale spotkali się z Queens Racing de Santander, który po stronie właśnie zakończyły 4. miejsce w La Liga Hiszpanii nacinania siebie i na wyjeździe podwójne zwycięstwa przeciw zarówno Real Madryt i FC Barcelona. Racing nie widział od Floriana w półfinale. Celem Norrie Haywood i 1-0 scoreline widział zwycięstwo La Belle Equipe Szkocka. Trofeum jeszcze można zobaczyć w muzeum klubu Queens "dzisiaj.

Klimat

Algier posiada klimat śródziemnomorski z ciepłym latem i łagodną zimą. Dzięki bliskości Morza Śródziemnego, pomoc w prowadzeniu miasta temperaturach. W wyniku Algierze zwykle nie widzi skrajnych temperatur, że doświadczenie w sąsiedztwie pustynie wnętrza. Algier, jak wszystkie funkcje śródziemnomorskim klimacie mokre "zimy" i suchych. Algier widzi średnio około 430 mm (17 cali) z precipiation rocznie, z czego większość jest postrzegana w okresie od października do kwietnia.

Dane klimatyczne dla Algierze
Miesiąc	Jan	Luty	Mar	Kwiecień	Maj	Czerwca	Lipca	Sierpnia	Września	Października	Listopada	Grudzień	Rok
Średnia wysoki ° C (° F)	15,6 (60.1)	16,5 (61.7)	18,2 (64.8)	20,4 (68.7)	22,8 (73)	26,2 (79.2)	29,0 (84.2)	29,6 (85.3)	27,8 (82)	24,2 (75.6)	20,0 (68)	16,5 (61.7)	22,2 (72)
Średnio niski ° C (° F)	9,3 (48.7)	9,7 (49.5)	11,0 (51.8)	13,0 (55.4)	15,2 (59.4)	18,5 (65.3)	21,1 (70)	22,0 (71.6)	20,4 (68.7)	17,2 (63)	13,6 (56.5)	10,5 (50.9)	15,1 (59.2)
Opady cm (w calach)	9,3 (3.66)	7,3 (2.87)	6,7 (2.64)	5,2 (2.05)	3,4 (1.34)	1,4 (0.55)	0,2 (0.08)	0,5 (0.2)	3,3 (1.3)	7,7 (3.03)	9,6 (3.78)	11,4 (4.49)	66 (26)
Śr. dzień opadów	9	9	7	11	12	7	3	3	5	9	9	11	95
Źródło: http://www.worldclimate.com/ 16 lipca 2010

Stosunki międzynarodowe

Zobacz także: Lista miast partnerskich oraz miast siostrzanych w Algierii

Miast partnerskich - Miasta partnerskie

Algier jest miastem partnerskim:

Kair, Amman Egipt, Jordania Pekin, Chińska Republika Ludu Berlin Chiny, Niemcy Tunis, Tunezja Paryż, Montreal Francja, Kanada London, Wielka Brytania Izmir, opony Turcja, Liban Santiago, Chile Sofia, Bułgaria Moskwa, Rosja Bordeaux, Francja Barcelona, Hiszpania

Genewa, Szwajcaria Washington, DC, Stany Zjednoczone Rzym, Włochy Amsterdam, Holandia Dubai, Zjednoczone Emiraty Arabskie São Paulo, Brazylia Buenos Aires, Argentyna Shanghai, Chińskiej Republiki Ludowej z Trypolisu Chiny, Libia Dakar, Bosaso Senegal, Somalia Rabat, Maroko

Ponadto, wiele z obwodów i miast w Algierze utrzymać siostra-city z innymi zagranicznymi miastami.

Filmy o Algier

Bitwa o Algier 1966 r., w reżyserii Gillo Pontecorvo, Tahya ya didou, Alger insolite, 1970, Mohammed Zinet, Bab El-Oued City, 1994, w reżyserii Merzak Allouache; Viva Laldjérie, 2003, reżyseria: Nadir Moknèche z Biyouna i Lubna Azabal, Bab el Web, 2004, w reżyserii Merzak Allouache z Samy Naceri, Julie Gayet, Faudel; Kiedyś w wadi, 2005, w reżyserii Djamel Bensalah; Beur, Biały, Czerwony, 2005 r., w reżyserii Mahmouda Zemmouri. Delice Paloma, 2007, w reżyserii Nadir Moknèche z Biyouna i Nadia Kaci.

Bibliografia

Nacéra Benseddik, Chronique d'une cité antykami, dans Alger. Lumières sur la ville, Actes du colloque de l'EPAU 06/04 mai 200l, Alger 2004, s. 29-34.