Azerbejdżan

Uwaga: dzielnic miasta kursywą.

Główne miasta

Poniżej 20 najbardziej zaludnionych miast Azerbejdżanu:

Rząd i polityka

Strukturalnych formacji ustrojowej Azerbejdżanu została zakończona poprzez przyjęcie nowej konstytucji w dniu 12 listopada 1995 roku. Według artykułu 23 Konstytucji, symboli państwowych Republiki Azerbejdżanu są flagi, herbu i hymnu. Władzy państwowej w Azerbejdżanie jest ograniczona tylko przez prawo wewnętrzne problemy, ale za sprawy międzynarodowe jest dodatkowo ograniczone przez przepisy umów międzynarodowych.

Rządu Azerbejdżanu, w oparciu o podział władzy między gałęziami ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego Zgromadzenia Narodowego i Najwyższego Zgromadzenia Narodowego w Nakhchivan Autonomicznej Republiki. Wybory parlamentarne odbywają się co pięć lat, w pierwszą niedzielę listopada. Dokładności wyników wyborów jest sprawdzony i potwierdzony przez Trybunał Konstytucyjny. Ustaw uchwalonych przez Zgromadzenie Narodowe, o ile nie wskazano inaczej, iść w życie z dniem ich publikacji.

Władzę wykonawczą sprawuje Prezydent, wybierany na 5-letnią kadencję w wyborach bezpośrednich. Przewodniczący jest uprawniony do tworzenia gabinetu, wferior organu wykonawczego, podlegli mu. Gabinet składa się głównie z Azerbejdżanu premier, jego zastępcy oraz ministrowie. Prezydent nie ma prawa do rozwiązania Zgromadzenia Narodowego, ale ma prawo weta w stosunku do jej decyzji. Aby zastąpić prezydenckie weto, parlament musi mieć większość 95 głosów. Władza sądownicza jest w rękach Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego i Sądu Gospodarczego. Prezydent mianuje sędziów tych sądów.

Rada Bezpieczeństwa jest organem obradujący na prezydenta, a on to organizuje, zgodnie z Konstytucją. Ustalono w dniu 10 kwietnia 1997 roku. Administracyjny nie jest częścią urząd prezydenta, ale zarządza finansowych, technicznych i pieniężne zarówno działalność prezydenta i jego urzędu.

Mimo że Azerbejdżan odbyła kilka wybory od odzyskania niepodległości i ma wiele formalnych instytucji demokracji, to jest klasyfikowane jako "nie wolne" (na granicy z "częściowo wolne") w Freedom Freedom House w World 2009 badania.

Stosunków zagranicznych

Krótko Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu udało się nawiązania stosunków dyplomatycznych z sześciu krajów, wysyłanie przedstawicieli dyplomatycznych w Niemczech i Finlandii.

Azerbejdżan ma stosunków dyplomatycznych z do tej pory 158 państw i posiada członkostwo w 38 międzynarodowych organizacji.

Priorytetów polityki zagranicznej Azerbejdżanu to: po pierwsze, przywrócenie integralności terytorialnej; likwidacją skutków utraty Górski Karabach i siedmiu innych regionów Azerbejdżanu;

Azerski rząd, pod koniec 2007 r. stwierdzono, że długotrwałe spory ormiańsko-okupowanym terytorium Górskiego Karabachu jest prawie pewne, że iskra nowej wojny, jeśli nie zostanie rozwiązany.

Azerbejdżan jest aktywnym członkiem międzynarodowej koalicji zwalczania międzynarodowego terroryzmu. Kraju, przyczynia się do wysiłków pokojowych w Kosowie, Afganistanie i Iraku. Azerbejdżan jest aktywnym członkiem Partnerstwa "NATO dla pokoju". Utrzymuje on również dobre stosunki z Unią Europejską i potencjalnie jeden dzień ubiegania się o członkostwo.

Wojskowy

Historia nowoczesnej armii Azerbejdżanu sięga Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu w 1918 roku, kiedy Armia Narodowa w nowo powstałej Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu został utworzony w dniu 26 czerwca 1918 roku.

Początkowo sprzęt i urządzenia armii Azerbejdżanu, były Armii Radzieckiej 4th. Sił Zbrojnych na trzy oddziały, według CIA World Fact Book: Wojsk Lądowych, Azerbejdżanu Lotniczych i Obrony Powietrznej Force (zjednoczonej oddział), i Marynarki Wojennej. Poza Sił Zbrojnych istnieje kilka podgrup wojskowych, które mogą być zaangażowane w razie potrzeby obronności państwa. Są to wewnętrzne oddziały Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i siły państwa, Służby Granicznej, która obejmuje również Coast Guard.

Azerbejdżan jest zgodna z Traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie i podpisał wszystkie najważniejsze międzynarodowe traktaty broni strzeleckiej i broni. Azerbejdżan ściśle współpracuje z NATO w programach takich jak Partnerstwo dla Pokoju i indywidualnych Planu Działań Partnerstwa. Azerbejdżan wysłały 151 z jego sił pokojowych w Iraku i Afganistanie, 184 w innym.

Wydatków wojskowych Azerbejdżanu na rok 2009 zostały ustalone na 2460000000 dolarów USD.

Gospodarka

Po uzyskaniu niepodległości w 1991 r., Azerbejdżan stał się członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Banku Światowego, Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, Islamski Bank Rozwoju i Azjatyckiego Banku Rozwoju. Systemu bankowego Azerbejdżanu składa się z Banku Centralnego Azerbejdżanu, banków komercyjnych i niebankowych organizacji kredytowych. Narodowego (obecnie Central) Bank powstał w 1992 roku na podstawie Azerbejdżan państwa Oszczędności Bank, partner pierwszego państwa Oszczędności Bank ZSRR. Bank Centralny pełni rolę banku centralnego Azerbejdżanu, upoważnionych do wydawania waluty krajowej, manat azerbejdżański i nadzorowanie wszystkich banków komercyjnych. Dwa główne banki komercyjne są państwowych International Bank Azerbejdżanu i Stany Universal Akcyjna Bank.

Wciśnięty przez wydatków i wzrostu popytu, Q1 2007 r. stopa inflacji osiągnęła 16,6%. Azerbejdżan wykazuje pewne oznaki tak zwanej "choroby holenderskiej" ze względu na szybko rozwijający sięsektora energetycznego, co powoduje inflację i sprawia, że zakaz eksportu energii droższe.

Dwie trzecie Azerbejdżan jest bogaty w ropę naftową i gaz ziemny. Tymczasem państwo Oil Fundusz został utworzony jako fundusz pozabudżetowych w celu zapewnienia stabilności makroekonomicznej, przejrzystość w zakresie zarządzania dochodami z ropy naftowej, oraz ochrony zasobów dla przyszłych pokoleń.

Na początku 2007 roku było 4.755.100 hektarów użytków rolnych.

Niektóre części większość produktów, które zostały uprzednio przywiezione z zagranicy zaczęły być produkowane na miejscu (wśród nich są przez Coca Cola Coca Cola Bottlers LTD, piwa przez Baki-Kastel, parkiet przez Nehir i przewodów olejowych przez EUPEC Pipe Coating Azerbejdżan).

Azerbejdżan to także ważny ośrodek gospodarczy w transporcie surowców. Rurociągu Baku-Tbilisi-Ceyhan (BTC) rozpoczęła działalność w maju 2006 r. i obejmuje ponad 1774 km (1102 mil), przez terytorium Azerbejdżanu, Gruzji i Turcji. BTC jest przeznaczony do transportu do 50 mln ton ropy naftowej rocznie i prowadzi ropy z pól naftowych Morza Kaspijskiego na rynki światowe. Południowego Kaukazu Pipeline, rozciągający się również przez terytorium Azerbejdżanu, Gruzji i Turcji, rozpoczęła działalność pod koniec 2006 roku i oferuje dodatkowe dostawy gazu na rynek europejski z pola Szach Deniz gazu. Shah Deniz ma produkować nawet do 296 mld metrów sześciennych gazu ziemnego rocznie. Azerbejdżan również odgrywa znaczącą rolę w UE sponsorowane Silk Road Project.

W 2008 r., Azerbejdżanu była wymieniana jako jeden z 10 najlepszych reformatorów w raporcie Doing Business Banku Światowego:

Azeriqaz, sub-firma państwa Oil Company of Azerbaijan, ma na celu zapewnienie pełnej gazyfikacji kraju do roku 2021.

Turystyka

Turystyka jest ważną częścią gospodarki Azerbejdżanu. Kraju duże bogactwo atrakcji przyrodniczych i kulturowych sprawiają, że jest atrakcyjnym miejscem odwiedzin. Kraj był znanym turystycznym w 1980, jeszcze, Górski Karabach wojny w 1990 sparaliżowana przemysłu turystycznego i negatywnie na obraz Azerbejdżanu jako cel podróży turystycznych.

Dopiero w roku 2000, że przemysł turystyczny zaczął się odzyskać, a kraj ten od doświadczonych wysokie tempo wzrostu liczby wycieczek turystycznych i noclegów.

Rząd Azerbejdżanu postawiła rozwoju Azerbejdżanu jako elita turystycznym priorytetów. To jest do krajowej strategii turystyki poważne, jeśli nie największym, elementem gospodarki Azerbejdżanu.

Transportu i łączności

Dogodne położenie Azerbejdżanu, na skrzyżowaniu głównych drogach ruchu międzynarodowego, takich jak na Jedwabnym Szlaku i korytarza północ-południe, zwraca uwagę na strategiczne znaczenie sektora transportu dla gospodarki państwa.

W 2002 r. rząd Azerbejdżanu z siedzibą Ministerstwa Transportu z szerokiego zakresu funkcji regulacyjnych i polityki. W tym samym roku kraj stał się członkiem Konwencji Wiedeńskiej o ruchu drogowym. Najwyższym priorytetem jest, modernizacja sieci transportowej i przekształcanie usług transportowych w jednym z kluczowych atuty tego kraju, ponieważ byłoby to bardzo sprzyjające do rozwoju innych sektorów gospodarki.

kolei w 2005 r. Szerokotorowa wyciągnął do 2957 km (1837 mil) i zelektryfikowanych linii kolejowych o numerach 1278 km (794 min).

Sektora transportu w Azerbejdżanie obejmuje dróg, kolei, lotnictwa i transportu morskiego.

Gospodarki Azerbejdżanu jest znacznie silniejszy w ostatnich latach, nie jest zaskoczeniem, że kraj poczynił postęp w rozwoju swojego sektora telekomunikacyjnego. Niemniej jednak, nadal boryka się z problemami. Należą do nich słaba infrastruktura i niedojrzałe telekomunikacyjnych przepisów. Ministerstwo Komunikacji i Technologii Informacyjnych (MCIT), a także jako operator poprzez swoją rolę w Aztelekom, jest zarówno decydentów politycznych i regulator. Boom w ropę i gaz exportów wpłynęła na gospodarkę, zmniejszając zależność od międzynarodowej pomocy.

W 2002 r. Azerbejdżan kierunek, w przeliczeniu na jednego mieszkańca telefonem komórkowym w ramach WNP. Istnieją trzy GSM: Azerfon (Nar Mobile), Bakcell i Azercell operatorów sieci komórkowych i jednego CDMA.

Demografii

Z ogółu ludności około 8 mln osób w kwietniu 2006 r. było 4.380.000 (prawie 51%), mieszkańcy miast i ludności wiejskiej 4060000 (49%).

W 2006 r. tempo wzrostu ludności 0,66%, w porównaniu z 1,14% na całym świecie.

Najwyższej zachorowalności w 2005 r. choroby układu oddechowego (806,9 chorób na 10.000 ogółu ludności).

Skład etniczny ludności według spisu ludności z 1999 ludności:

Chociaż Azerbejdżanu (zwane także azerski) jest najczęściej używany język w kraju i mówi się o około jedną czwartą ludności Iranu, istnieje 13 innych języków używanych natywnie w kraju. Zmiany w alfabecie zostały w dużej mierze kształtowane przez siły religijnych i politycznych.

Iranu Azerowie są największym mniejszość w Iranie. CIA World Factbook szacuje irańskich Azerów, jako obejmujący prawie 16 mln euro, czyli 24% ludności Iranu.

Religia

Około 95% ludności Azerbejdżanu jest muzułmaninem. Istnieje wiele innych wyznań praktykowane wśród różnych grup etnicznych w kraju. W artykule 48 Konstytucji, Azerbejdżan jest państwem świeckim i zapewnia wolność wyznania. Narodu religijnego Minorites, chrześcijanie stanowią około 3% do 4% populacji, z których większość jest rosyjski, ormiański i gruziński prawosławny (Prawie wszyscy Ormianie mieszkają w break-od regionu Górnego Karabachu).

W 2003 r. było 250 katolików.

Według najnowszych Gallup Poll Azerbejdżan jest jednym z najbardziej niereligijnych krajów na świecie około 50% respondentów wskazujące na znaczenie religii w życiu jak mało lub brak.

Kultura

kultury azerbejdżański opracowane w wyniku wielu czynników. Dzisiaj, zachodnie wpływy, w tym globalnej kultury konsumpcyjnej, są bardzo dobre.

folk Azerbejdżan składa się z Azerów, przedstawiciel strony społeczeństwa, jak również narodów i grup etnicznych, zwięźle życia w różnych regionach kraju. Azerbejdżanu krajowych i tradycyjne stroje są Chokha i Papakhi. Są to audycje radiowe w języku rosyjskim, armeński, gruziński, kurdyjski, Lezgin Talysh i języków, które są finansowane z budżetu państwa.

Architektura

architektury Azerbejdżanu zwykle łączy w sobie elementy Wschodu i Zachodu. Wiele starożytnych skarbów architektury, takich jak Maiden Tower i Pałac Shirvanshahs w Walled miasta Baku przetrwać we współczesnym Azerbejdżanie. Zgłoszeń na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wstępny obejmuje Gobustan State Reserve, Fire Temple of Baku, Mauzoleum Momine Khatun i Pałac chanów w Shaki Shaki.

Wśród innych średniowiecznych skarbów architektury odzwierciedlając wpływ kilka szkół pałacu Shirvan szachów "w Baku, Pałac Shaki Khan w mieście Shaki w Azerbejdżanie w północno-środkowej, Surakhany Temple na Absheron Peninsula, liczba mosty Aras River, i kilka mauzolea. W XIX i XX wieku, małe monumentalna architektura została stworzona, ale rezydencje odróżniającego zostały zbudowane w Baku i gdzie indziej. Wśród najnowszych zabytków architektonicznych, przejść podziemnych Baku są cenione za bogate dekoracje.

Kino

Przemysłu filmowego in Azerbejdżanu sięga 1898 roku. W rzeczywistości, Azerbejdżan był jednym z pierwszych krajów biorących udział w kinematografii. Kiedy bracia Lumière Francji premiera pierwszego nagrania filmowego w Paryżu 28 grudnia 1895 roku, mało nie wiedzieli, jak szybko to zapalają new age dokumentacji fotograficznej. Tych naiwny braci wynalazł aparat, opatentowany w lutym 1895 roku, który nazwali "Cinématographe" (z którego pochodzi słowo "zdjęcia" pochodzi).

Nic dziwnego, że ten aparat szybko pokazała się w Baku - na przełomie 19 wieku, to miasto na zatokę Morza Kaspijskiego produkował ponad 50 procent światowych dostaw ropy. Tak jak dziś, w przemyśle naftowym przyciąga obcokrajowców chętny do inwestowania i pracy. W 1919 r., w Demokratycznej Republice Azerbejdżanu, dokumentalny Obchody rocznicy niepodległości Azerbejdżanu został nakręcony na dzień niepodległości Azerbejdżanu, 28 maja, a premiera odbyła się w czerwcu 1919 r. w kilku teatrach w Baku.

Od władzy sowieckiej została założona w 1920 roku, Nariman Narimanov, przewodniczący Komitetu Rewolucyjnego Azerbejdżan, podpisał dekret o nacjonalizacji kinematografii Azerbejdżanu.

Kuchni

kuchni Azerbejdżanu, przez wieki, została pod wpływem środków spożywczych pochodzących z różnych kultur ze względu na procesy polityczne i gospodarcze w Azerbejdżanie. Mimo to, dziś Azerbejdżanu kuchni jest charakterystyczne i niepowtarzalne właściwości. Wiele żywności, które są rodzime dla kraju mogą być obecnie postrzegane w kuchni innych kultur. Dla Azerów, jedzenie jest ważną częścią kultury tego kraju i jest głęboko zakorzeniona w historii, tradycji i wartości narodu.

kuchni Azerbejdżanu jest ważną częścią kultury tego kraju. zróżnicowanie klimatyczne i urodzajność ziemi znajdują odzwierciedlenie w narodowych potraw, które opierają się na ryby z Morza Kaspijskiego, mięsa lokalnych (głównie mięsa baraniego i wołowiny), a także wiele sezonowych warzyw i zieleni. plov Saffron ryżu jest sztandarowym żywności w Azerbejdżanie i czarna herbata jest narodowym napojem.

Taniec ludowy

Istnieje wiele tańców Azerbejdżanu, te tańce ludowe z Azerowie są stare i bardzo melodyjny. Wykonywana jest na formalne uroczystości, a tancerze festiwalu ubrania lub peleryny Chokha. Ma bardzo szybki rytm, więc tancerka musi mieć właściwe umiejętności.

Azerbejdżan jest krajem, gdzie krajowe tradycje są dobrze zachowane. W Azerbejdżanie, gdzie jest wiele tradycji. Wakacje Novruz (novruz jest tłumaczone jako "nowy dzień") jest najstarszą i cenionych święto Nowego Roku i wiosną. To jest obchodzone w dniu równonocy wiosennej - 21-22 marca. Novruz jest symbolem odnowy przyrody i płodności. Agrarnej narodów Bliskiego Wschodu zostały obchodzi Novruz od czasów starożytnych.

Sztuka ludowa

Azerowie mają bogatą kulturę i charakterystyczne, z których większość jest dekoracyjne i sztuki. Tej formy sztuki reprezentują szeroki wachlarz rękodzieła, takie jak pogoń, jubilerskie, grawerowanie w metalu, rzeźba z drewna, kamienia i kości, dywan podejmowania i generacji promieniowania elektromagnetycznego, wzór tkania i druku, dziewiarskich i hafciarskich. Każdy z tych rodzajów sztuki dekoracyjnej, dowody i wyposażeniem narodu Azerbejdżanu, jest wielkim zwolennikiem tutaj. Wiele ciekawostek związanych z rozwojem sztuki i rzemiosła w Azerbejdżanie były zgłaszane przez wielu kupców, podróżników i dyplomatów, którzy odwiedzili te miejsca w różnym czasie.

Muzyka

Muzyka Azerbejdżan opiera się na tradycji ludowych, które sięgają prawie 1000 lat.

Mugham, Meykhana i sztuki Ashik są jedną z wielu muzycznych tradycji Azerbejdżanu. Mugham zwykle apartament z poezji i wstawki instrumentalne. Podczas wykonywania Mugam, śpiewacy muszą przekształcić swoje emocje w śpiew i muzyka. Mugham piosenkarka Alim Qasimov jest czczony jako jeden z pięciu najlepszych wokalistów wszech czasów. UNESCO ogłoszony tradycji mugam Azerbejdżanu arcydzieło ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości w dniu 7 listopada 2003 roku.

Meykhana to rodzaj tradycyjnej ludowej bez charakterystyczny azerski utwór, zwykle wykonywane przez kilka osób improwizacji na dany temat. Wśród krajowych instrumentów muzycznych nie jest czternaście instrumentów smyczkowych, osiem i sześć instrumentów perkusyjnych instrumentów wiatrzania.

Ashik to mistyk trubadura lub podróży bard, który śpiewa i gra saz. Ta tradycja ma swój początek w starożytnych wierzeń szamańskich ludów tureckich.

Azerbejdżan się jego wygląd debiut na Konkursie Piosenki Eurowizji 2008, a wprowadzony 8-sze wśród 43 zawodników. Wejścia kraju w Konkursie Piosenki Eurowizji 2009 przez Aysel i Arash zdobył 3 miejsce.

Sport

Sport w Azerbejdżanie ma starożytne korzenie, a nawet teraz, zarówno tradycyjnych jak i nowoczesnych sportowych jest nadal praktykowane. wrestling Freestyle jest tradycyjnie uważane za sport narodowy Azerbejdżanu, jednak dziś z najpopularniejszych sportów w Azerbejdżanie w piłkę nożną i szachy.

Backgammon, gra, która ma korzenie w starożytnej Persji, odgrywa znaczącą rolę w kulturze Azerbejdżanu.

Azerbejdżan jest znany jako jeden z mocarstwami szachy, mimo upadku Związku Radzieckiego, szachy jest nadal bardzo popularne.

Futsal to kolejny popularny sport w Azerbejdżanie. Azerbejdżan w futsalu osiągnął czwarte miejsce w 2010 r. Mistrzostwa Europy w Futsalu, podczas gdy jego klub Araz Naxçivan zaciśnięte brązowy medal na UEFA Futsal Cup 2009-10.

Inne Azerbejdżanu znanych sportowców Namig Abdullajew, Rovshan Bayramov, Mariya Stadnik i Farid Mansurov w zapasach, Ramil Guliyev w lekkiej atletyce, Elnur Mammadli i Movlud Miraliyev w judo, Rafael Aghayev w karate, Valeriya Korotenko i Natalia Mammadova w piłce siatkowej i K-1 Zabit Samiedow fighter.

międzynarodowym rankingu