Bahrajn

Bahrajn, Królestwo Bahrajnu oficjalnie (arab. مملكة البحرين, Mamlakat al-Baḥrayn, dosłownie: "Królestwo dwóch mórz"), jest mała wyspa kraju w Zatoce Perskiej rządzi Khalifa Al rodziny królewskiej. Bahrajn jest natomiast archipelagu trzydziestu trzech wysp, największa (Bahrain Island) 55 km (34 mil) długości 18 km (11 mil) szerokości. Arabia Saudyjska leży na zachód i jest podłączony do Bahrajnu przez King Fahd Causeway, który został oficjalnie otwarty w dniu 25 listopada 1986 roku. Katar jest na południowy wschód na Zatokę Bahrajn.

Bahrain Causeway planowane Katar będzie link Bahrajn i Katar jak najdłuższy związek stały na świecie. Bahrajn jest również znany z ropy naftowej i pereł. Kraj jest także domem dla wielu popularnych struktur, takich jak Bahrain World Trade Center i Bahrain Financial Harbour, a także w domu wiele drapaczy chmur, w tym proponowane 1022 m (3353 stóp) wysokości, superwysokich Murjan Tower. Bahrain International Circuit znajduje się także tutaj, i jest miejscem, gdzie popularne F1 Grand Prix Bahrajnu ma miejsce.

Historia

Przed-islamskiej

Bahrajn to termin arabski dla "dwóch mórz", powołując się na źródła słodkiej wody, które znajdują się w słonym morzu otaczającym go. Bahrajn jest zamieszkanaod czasów starożytnych. Jego strategiczne położenie w Zatoce Perskiej spowodowała zasady i wpływy z Asyryjczyków, Babilończyków, Persów i Arabów, w których wyspy stał się islamskim. Bahrain mogły być związane z Dilmun który jest wskazany przez cywilizacje Mezopotamii.

W swojej historii był nazywany przez różne nazwy, takie jak Awal, a następnie Mishmahig, kiedy to był częścią imperium perskiego. Od 3 do 6 wieku pne, Bahrajn został włączony do imperium perskiego przez Achaemenian dynastii. Wieku od 3 do przybycia islamu pne w 7. wieku naszej ery, Bahrajn był kontrolowany przez dwóch innych dynastii Iranu z Partowie i Sasanidzi. Około 250 pne, dynastii Partów wniesiona w Zatoce Perskiej pod jego kontrolą i rozszerzył swoje wpływy w miarę Oman.

Ponieważ były one niezbędne do kontroli na trasie Zatoki Perskiej handlu, Partowie siedzibę załogi w południowym wybrzeżu Zatoki Perskiej.

Południowej prowincji imperium Sasanidów została podzielona na trzy okręgi Haggar (obecnie prowincji al-Hafuf, Arabia Saudyjska), Batan Ardaszir (obecnie prowincji al-Qatif, Arabia Saudyjska), a Mishmahig (co oznacza w Middle-Persian/Pahlavi "ewe-ryb"). Wczesnego islamu źródła opisują to jako zamieszkana jest przez członków Abdul Qays, Tamim, i plemiona Bakr, religię idol Awal.

Islamski konwersji i kontroli Portugalski

W 899 AD, millenarian sekty Ismaili, Karmaci, zajętego kraju i starał się stworzyć utopijne społeczeństwo oparte na rozumie i podział majątku równo między wszystkich inicjuje. Karmaci spowodował zakłócenia w całym świecie islamskim, zbierali daniny od kalifa w Bagdadzie, w 930 AD zwolniony Mekki i Medyny, co w święta Black Stone z powrotem do swojej bazy w Ahsa, Bahrajn, gdzie w średniowieczu był dla okupu. Według historyka Al-Juwayni, Stone wrócił dwadzieścia dwa rok później, w 951, w tajemniczych okolicznościach, zawinięte w worek, to został wtrącony do meczetu piątek Kufa wraz z notką mówiącą: "Na polecenie wzięliśmy , i na rozkaz mamy przywiózł go z powrotem. " Black Stone uprowadzenie i usuwanie szkód spowodowanych dalej, łamiąc kamień na siedem części.

Karmaci zostali pokonani w 976 AD przez Abbasydów.

Aż do późnego średniowiecza, "Bahrajn", o których mowa w powiększeniu historycznym Bahrain, że zawarte Ahsa, Qatif (zarówno teraz w Prowincji Wschodniej Arabii Saudyjskiej) i Awal Islands (Wyspy teraz Bahrajn). Regionu rozciągającego się od Basra W połowie 15 wyspy znalazły się pod panowaniem Jabrids, dynastii Beduinów, który jest także siedzibą w Al-Ahsa i orzekł, najbardziej wschodniej Arabii.

Bahrain portugalskiej inwazji w 1521 w sojuszu z Ormuz, chwytając go z władcą Jabrid Migrin ibn Zamil, który zginął w bitwie. zasady portugalski trwał prawie 80 lat, podczas których zależało głównie na sunnickiej prezesów Perskiej.

Pochodzenia z plemienia Bani Utbah

Plemienia Al Bin Ali są oryginalne potomkowie plemienia Bani Utbah się, że są one tylko pokolenia do prowadzenia nazwisko Al-Utbi ich własnością, dokumenty ogrodów Palm w Bahrajnie jak early za rok 1699-1111 Hidżra. Nie są specjalnie potomkowie ich pradziadkowie ojciec Ali Al-Utbi, który jest potomkiem ich pradziadkowie ojciec Utbah stąd nazwa Bani Utbah co oznacza, synowie Utbah. Utbah jest wielki dziadek Bani Utbah który jest części Khafaf z Bani Sulaim bin Mansoor z Mudhar z Adnan. Liczby mnogiej słowa Al-Utbi jest Utub i nazwy plemienia Bani jest Utbah.

W 1783 roku, Al-Nasr Madhkur utracone wysp Bahrajn do Bani Utbah pokolenia, do którego Shaikh Bin Isa Tarif, szef Al Bin Ali należy. Shaikh Bin Isa Tarif był potomkiem pierwotnego zdobywców uttoobee Bahrajnu

Wysp Bahrajn nie były nowe na Bani Utbah, zawsze były podłączone do tej wyspy, czy to przez zamieszkałych w okresie letnim lub poprzez zakup ogrody palmowe. Bin Ali Al były politycznie ważny, że przeniósł się do tyłu i do przodu pomiędzy Katar i Bahrajn.

Wzrost mocy Bani Utbah

Po dojściu do władzy Bani Utbah w 1783 roku, Al Bin Ali miał praktycznie niezależnego w Bahrajnie na własny pokolenia regulowane. Kiedyś flagę z czterech czerwonych i trzy białe pasy, zwany Al-Sulami banderą

Później różnych arabskich rodów i plemion, głównie z Kataru przeniósł się do Bahrajnu, aby osiedlić się od perskiego suwerenności nie dobiegła końca wraz z upadkiem dynastii Zand of Persia. Rodzin i te plemiona m.in. Al Khalifa Al-Ma " awdah, Al-Fadhil, Al-Mannai, Al-Noaimi, Al-Sulaiti, Al-Sadah, Al-Thawadi i innych rodzin i plemion.

Większość z tych plemion i osiedlił się w Muharraq, stolicy Bahrajnu i centrum władzy w tym czasie od Bin Ali Al mieszkał. Wciąż jest w dzielnicy miasta o nazwie Al Muharraq Bin Ali. Jest to najstarszy i największy w okolicy Muharraq, członkowie plemienia mieszkał w tej dziedzinie od ponad trzech wieków.

Al Khalifa przewagę do Bahrajnu, a ich umowy z British

Czternaście lat później, po zdobyciu władzy Bani Utbah, Al Khalifa rodzina przeniosła się do Bahrajnu w 1797 roku osiedliło się w Jaww, a później przeniósł się do Riffa. Były pierwotnie z Kuwejtu, ale opuścił go w 1766 roku. Zgodnie z tradycją przechowywane przez rodziny Al-Sabah, dlatego przodków i ich części tych sekcji Al-Khalifa przybył do Kuwejtu było to, że został wydalony przez Turków z Umm Qasr na Khor Zubair, miejsce wcześniej z których zostały przyzwyczajone do drapieżne jak bandytów na karawany Basra i jak na piratów wysyłki Szatt al-Arab.

Na początku XIX centuriy, Bahrajn został opanowany przez obie Omanczycy i Al Sauds, w 1802, było to regulowane przez dwunastu letnie dziecko, kiedy władca Sayyid sułtana Omanu zainstalowane syna, Salim, jako gubernator w Fort Arad.

W 1820 roku, Al Khalifa do zasady Bahrajn stał się aktywny, ale to było buttressed, wchodząc w związek z Wielką Brytanią traktat, który był wówczas dominującej siły militarnej w Zatoce Perskiej. Traktat ten otrzymał Al Khalifa tytuł Władcy Bahrajnu. Był to pierwszy z kilku umów, w tym 1861 roku Nieustającej Rozejm w Pokoju i Przyjaźni, która została później zmieniona w 1892 i 1951 roku. W 19 wieku, Al-Khalifas kontrolą głównego archipelagu Bahrajnu, Wysp Hawar i części półwyspu Katar około Zubarah zwany Zubarah bloku. Bin Ali Al odegrały rolę w pomocy Al Khalifa, aby zachować ich posiadanie nowego terytorium w pierwszych dniach. Między 1869 a 1872 Midhat Pasza wniosła wysp nominalnie pod władzą Imperium Osmańskiego z współpracy z British Ottoman i wyjścia statków znajdujących się w okolicy.

Traktat ten był podobny do tych, zawartych przez rząd brytyjski z innych księstw Zatoki Perskiej. To określić, że władca nie mógł wyrzucać jego terytorium z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i nie może wejść w relacje z obcego rządu bez zgody Wielkiej Brytanii. W zamian Brytyjczycy obiecali chronić Bahrain ze wszystkich agresji na morzu i do udzielenia wsparcia w przypadku ataku ziemi. Ważniejsze brytyjskie obiecał wsparcie rządów Al Khalifa w Bahrajnie, zapewniając jego niestabilną pozycję władcy kraju. Według SOAS akademickich, Nelida Fuccaro:

Pokoju i handlu przyniósł nowe dobrobytu. Bahrajn nie jest już uzależnione od łopatka, a połowie 19 wieku stał się wyróżniającą centrum handlowe w Zatoce Perskiej, wyprzedzając rywali Basra, Kuwejt, i końcowely w roku 1870, Muscat. Proces ten pobudzone atrakcją wielu perski, Huwala i Indii rodziny kupca, który założyło firmy na wyspie, stając się centrum sieć szlaków handlowych przez Zatokę Perską, Persji i subkontynencie Indyjskim. Współczesny uwagę Manama w 1862 znaleziono:

opis Palgrave z domów Manama na kawę w połowie 19 wieku przedstawia je jako kosmopolitycznego miejsca w przeciwieństwie do tego, co opisuje jako "zwarta i sfanatyzowany wszechświata centralnego Saudyjskiej.

Wielkich rodzin handlowych, które pojawiły się w tym okresie były w porównaniu z Borgiów i relacje z klanem Medicis Al Khalifa z 1869 roku, choć nigdy nie al-Khalifa małżeństwa z nich - został on spekulowali, że może to być związane z powodów politycznych (do ograniczyć wpływ Safars "z rodziny panującej) i ewentualnie z powodów religijnych (bo Safars były Shia).

handlu z Indiami w Bahrajnie zobaczył wpływem kultury subkontynentu drastycznie wzrośnie, z stroje, kuchnię oraz edukacji wszystkich pokazano oznaczone Indian wpływ. Zgodnie z Uniwersytetu Exeter James Onley "W te i wiele innych sposobów, wschodniej Arabii portów i ludzie tak samo częścią świata Indian Ocean, gdyż były one częścią świata arabskiego".

Bahrain przeszedł okres poważnych reform społecznych między 1926 i 1957 r., zgodnie z zasadą de facto Karola Belgrave, brytyjski doradca Hamad ibn Isa Shaikh Al-Khalifa (1872-1942). Pierwszy w kraju nowoczesnej szkoły powstała w 1919 roku z otwarciem Al-Hiddaya Boys School, a arabskich Zatoki Perskiej pierwszy dziewcząt szkoły otwarty w 1928 roku. American Mission Hospital, ustanowiony przez holenderską reformy Kościoła, rozpoczął pracę w 1903 roku. Inne reformy obejmują zniesienie niewolnictwa, a pereł przemysł rozwijał się w szybkim tempie.

Reformy te były często zamiast energicznie przez wpływowych grup w Bahrajnie, w tym odcinków w rodzinie rządzącej siły plemienne, władze religijne i kupców. W celu przeciwdziałania konserwatystów brytyjskich usunięte Emir, Isa Al Khalifa bin Ali, zastępując go z synem w 1923 roku. Niektóre plemiona, takie jak sunnickiej Al Dossari zostały siłą usunięte z Bahrajnu i odsyłani na kontynent Saudyjskiej, podczas gdy przeciwnicy pisarskiego reform społecznych zesłano do Arabii Saudyjskiej i Iranu, oraz szefowie niektórych handlowych i godne rodziny były również na wygnaniu. procentowych w Wielkiej Brytanii w kontynuowaniu rozwoju Bahrajnu było uzasadnione obawy co do Arabii Wahabbi i ambicji Iranu.

Odkrycie ropy naftowej

Olej został odkryty w 1932 roku i przyniósł szybkiej modernizacji do Bahrajnu. To odkrycie dokonane stosunków z Wielka Brytania bliżej, jak wynika z brytyjskich tworzeniu baz więcej tam. British wpływ będzie dalej rozwijać się jako kraj rozwinięty, doprowadzając do powołania Charles Belgrave jako doradca; Po II wojnie światowej, wzrost anty-brytyjski rozprzestrzeniania nastrojów w świecie arabskim i doprowadziły do zamieszek w Bahrajnie. Zamieszki skupia się na społeczności żydowskiej, która liczy się wśród swoich członków wybitnych pisarzy, piosenkarzy, księgowych, inżynierów i kierowników średniego szczebla do pracy Oil Company, kupców tekstylnych z przedsiębiorstwami na całym półwyspie oraz specjalistów darmo.

Po wydarzeniach z 1947 r., większość członków społeczności żydowskiej w Bahrajnie porzucili swoje właściwości i ewakuowany do Bombaju, później osiedlił się w Palestynie (później Izrael - Tel Awiwu Pardes okolicy Chana) i Wielka Brytania. Od 2007 r., 36 Żydzi pozostali w kraju. Kwestia odszkodowania nie została rozstrzygnięta. W 1960 r., Zjednoczone Królestwo Bahrajnu przyszłości wprowadzone do międzynarodowego arbitrażu i zażądał, aby ONZ Sekretarz Generalny wziąć na siebie takiej odpowiedzialności.

W 1970 r. Iran określone roszczenia do Bahrajnu i innych wysp Zatoki Perskiej. Jednakże, w porozumieniu z Wielka Brytania zgodziła się "not do prowadzenia "swoich roszczeń na Bahrain jeżeli inne wnioski zostały zrealizowane. widział Bahrainis następujące plebiscytu potwierdzają Emiraty tożsamości i niezależności od Wielkiej Brytanii. Bahrain do dziś pozostaje członkiem Ligi Arabskiej i Rady Współpracy Państw Arabskich Zatoki Perskiej . Brytyjczycy wycofali się z Bahrajnu w dniu 16 grudnia 1971 r., co Bahrain niezależny emirat.

Boom naftowy z lat 1970 znacznie skorzystało Bahrain, ale jego spowolnienie boli. Jednak w kraju rozpoczął się już do dywersyfikacji gospodarki, a skorzystało z libańskiej wojny domowej, która rozpoczęła się w 1970, Bahrajn otrzymuje Beirut jako finansowego centrum Bliskiego Wschodu, jako sektora dużych Libanu bankowego wypędzony z kraju przez wojnę. W 1994 r., fala zamieszek przez niezadowolonych Shia islamistów wzbudziło udziału kobiet w imprezie sportowej.

W połowie lat 1990, Królestwo zostało źle wpływa sporadyczne akty przemocy między rządem i opozycją pod przywództwem duchownego, w którym ponad czterdzieści osób zginęło. Kraju został uznany za królestwo w 2002 roku. To wcześniej zostało uznane za państwo i oficjalnie nazywa się "Królestwo".

Polityka

Bahrajn jest monarchią konstytucyjną, na czele z królem, Hamad bin Isa Shaikh Al Khalifa, szef rządu jest premier, Shaikh Salman bin Khalifa Al-Khalifa, który przewodniczy w szafce z dwudziestu pięciu członków, w którym 80% członków pochodzi z rodziny królewskiej. Bahrain ma dwuizbowy parlament z izby niższej, Izba Deputowanych, wybierany w powszechnych wyborach i dom górne, Rady Konsultacyjnej, mianowanych przez króla. Oba domy czterdziestu posłów. pierwszej turze głosowania w wyborach parlamentarnych w 2006 r. odbyło się w dniu 25 listopada 2006 r., i grad sekund islamistów okrągłych wielkie zwycięstwo wyborcze.

Otwarcie polityka widział duże zyski dla szyitów i sunnitów w wyborach islamistów, które dały im parlamentarnych platforma do prowadzenia ich polityki. Oznacza to rozpoczęcie kampanii partii do nałożenia zakazów na wyświetlanie manekiny kobiet bielizna w witrynach sklepowych,

Analitycy demokratyzacji na Bliskim Wschodzie przytoczyć odniesienia islamistów do poszanowania praw człowieka w ich uzasadnienie tych programów jako dowód, że grupy te mogą służyć jako progressive życie w regionie. strony islamistów były szczególnie krytyczny wobec rządu gotowość do podpisania traktatów międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Konwencja Narodów Zjednoczonych o Prawach Obywatelskich i Politycznych.

Szyici i sunnici zarówno islamiści ponieśli porażkę marca 2006 kiedy 20 radnych, z których większość stanowiła religijnych stron, zaginął w Bangkoku na nieplanowanej przerwy w podróży po powrocie z konferencji w Malezji. liberałów Bahrajnu odpowiedź na wzrost znaczenia partii religijnych poprzez organizowanie się do kampanii za pośrednictwem społeczeństwa obywatelskiego w celu ochrony podstawowych wolności osobistej przed aktów prawnych w hotelu. W listopadzie 2005 r. Muntada al, ugrupowanie liberalne naukowców, rozpoczęła "mamy prawo", kampania do publicznego wyjaśnienia, dlaczego sprawa wolności osobistej i dlaczego muszą być bronione.

praw politycznych kobiet w Bahrajnie widział ważny krok naprzód, gdy kobiety uzyskały prawo do głosowania i kandydowania w wyborach krajowych po raz pierwszy w 2002 roku wyborów. Jednak kobiety nie zostali wybrani do biura w tym roku badania opinii publicznej i szyici i sunnici, a nie islamiści zdominowały wybory, łącznie zdobywając większość miejsc. W odpowiedzi na brak kobiet kandydatów, sześć zostali powołani do Rady Konsultacyjnej, która obejmuje również przedstawicieli lokalnych społeczności Królestwa żydowskiej i chrześcijańskiej. Pierwszy w kraju kobiet ministra został powołany w 2004 r., kiedy dr Nada Haffadh został ministrem zdrowia, podczas gdy grupa quasi-rządowych kobiet, Najwyższej Rady ds. Kobiet, wyszkolonych kandydatów kobiet do udziału w wyborach w 2006. Kiedy został wybrany do Bahrajnu na czele Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w 2006 r. mianowany prawnik i działacz praw kobiet Haya Bint Al Rashid Khalifa na przewodniczącego ONZ General Zgromadzenie, przewodnicząca tego sądu Mohammed Humaidan.

W dniach 11-12 listopada 2005 r., Bahrajn był gospodarzem Forum for the Future, z udziałem przywódców z Bliskiego Wschodu i krajów G8 w celu omówienia reform politycznych i gospodarczych w regionie.

Administracyjny

Bahrajn jest podzielony na pięć prowincji. Tych prowincjach są:

Gospodarka

W regionie przeżywa boom naftowy, Bahrajn się najszybciej rozwijającej się gospodarki w świecie arabskim, Organizacji Narodów Zjednoczonych Ekonomiczno-Społecznego Komisja Azji Zachodniej znaleziono w styczniu 2006 roku.

W 2008 r., Bahrajn został nazwany najszybciej rozwijających się na świecie centrum finansowego przez Global City w Londynie centra finansowe Index. W Bahrajnie, produkcji i przetwórstwa ropy naftowej stanowią około 60% wpływów z eksportu, 60% dochodów sektora publicznego i 30% PKB.

Warunki ekonomiczne zmieniały się zmiennych kolejach losu ropy od 1985 roku, na przykład, w trakcie i po kryzysie w Zatoce Perskiej w 1990/91. Z wysoko rozwiniętą komunikację i środków transportu, Bahrajn znajduje się międzynarodowe firmy. Duży udział eksportu składa się z produktów ropopochodnych wykonane z importowanej ropy naftowej. wpływy Budowa kilka dużych projektów przemysłowych. W 2004 r., podpisana Bahrain Bahrain przez USA porozumienia o wolnym handlu, co doprowadzi do zmniejszenia niektórych barier handlowych między obu narodami.

Bezrobocia, szczególnie wśród ludzi młodych, i wyczerpywania się zarówno ropy naftowej i podziemne zasoby wodne są poważne długookresowe problemów gospodarczych. W 2008 r. liczba bezrobotnych była o 4%,

Geografia

Bahrajn to zazwyczaj płaskie i suche archipelag składający się z niskim wzrostem pustyni zwykły delikatnie niski centralny skarpie, w Zatoce Perskiej, na wschód od Arabii Saudyjskiej. Najwyższym punktem jest 134 m (440 stóp) Dżabal ad Dukhan. Bahrain o łącznej powierzchni 665 km2 (257 ²), który jest nieco większy niż na Wyspie Man, choć jest mniejsza, niż w pobliżu międzynarodowego lotniska King Fahd pobliżu Dammam, Arabia Saudyjska (780 km2 (301 ²)).

W archipelagu trzydziestu trzech wyspach, Bahrajn nie podziela granicę lądową z innym kraju, ale ma A 161 km (100 mil) linii brzegowej i roszczeń o 22 km (12 NMI) z morza terytorialnego i 44 km (24 nmi ) strefę przyległą. Bahrain największych wysp Bahrajn Island, Muharraq Island, Umm Nasan i Sitrah. Bahrain ma łagodne zimy i bardzo gorące, wilgotne lata. zasobów naturalnych w Bahrajnie zawierać duże ilości ropy i gazu ziemnego, jak również zasobów rybnych. Grunty orne stanowią zaledwie 2,82% całkowitej powierzchni.

Desert stanowi 92% Bahrain, i okresowe susze i burze piaskowe są główne zagrożenia naturalne dla Bahrainis. Problemach środowiskowych Bahrajn to pustynnienia w wyniku degradacji ograniczony grunty orne, degradacja wybrzeża (uszkodzenie linii brzegowej, rafy koralowe i roślinność morską) na skutek wycieku ropy i innych zrzutów z dużych zbiornikach, rafinerie ropy naftowej, stacji dystrybucji i nielegalnej melioracje w miejscach takich jak Tubli Bay. Rolnych oraz gospodarstw domowych "nad ich wykorzystaniem w Dammam warstwy wodonośnej, głównego zbiornika wód podziemnych na Bahrain, co doprowadziło do jego sąsiedztwie Zasolenie przez organy słonawych i słonych mas wodnych.

Klimat

Bahrajn to wyspa położona na zachód od kontynentalnej części Arabii Saudyjskiej. Dżabal ad Dukhan jest najwyższym punktem w Bahrajnie z góry do 134 m (440 stóp) nad poziomem morza. Góry Zagros w Iraku przyczyną niskiego poziomu wiatry być skierowane do Bahrajn Island. Pyłu miski z Iraku i Arabii Saudyjskiej, tak cię pyłu łatwo transportowane przez wiatry północno-zachodnim, które powodują zmniejszenia widoczności w miesiącach czerwcu i lipcu.

Latem jest bardzo gorąco od wód Zatoki Perskiej zapewnia niski poziom dostaw wody. Morzach wokół Bahrain są bardzo płytkie, nagrzewa się szybko w okresie letnim i produkcji wysokiej wilgotności powietrza, szczególnie w letnie wieczory. W tych okresach, temperatury latem może wynosić około 35 ° C (95 ° F). Opady deszczu są minimalne w Bahrajnie i nieregularne. Większość opadów występuje w okresie zimowym, zapisane maksymalnie 71,8 mm (2,83 in).

Demografii

W 2008 r., ludność Bahrajnu wyniosła 1.050.000, z czego ponad 517.000 zostały obcokrajowców.

Oficjalną religią jest islam Bahrain, co większość praktyk ludności. Jednak ze względu na napływ imigrantów i pracowników gości z krajów innych niż muzułmańskie, takie jak Indie, Filipiny i Sri Lanki,

Artykuł w Financial Times opublikowany 31 maja 1983 stwierdził, że "Bahrajn jest stan poliglota, zarówno religijnie i rasowo. Pomijając tymczasowych imigrantów w ciągu ostatnich dziesięciu lat, jest ich co najmniej osiem lub dziewięć społeczności na wyspie. Obecnie społeczności mogą być sklasyfikowane jako:

Kultura

Bahrajn jest czasem określana jako "Bliski Wschód lite", ponieważ łączy w sobie nowoczesną infrastrukturę z Zatoki Perskiej i tożsamości, w odróżnieniu od innych krajów regionu, jego dobrobyt nie jest wyłącznie odbiciem wielkość jej zasobów ropy, ale jest również związane z stworzenie lokalnego klasy średniej. Ten wyjątkowy rozwoju społeczno-gospodarczego w Zatoce Perskiej oznacza, że Bahrajn jest na ogół bardziej liberalne niż jej sąsiedzi. , Podczas gdy islam jest główną religią, Bahrainis znane są ich tolerancji i kościoły, świątynie hinduskie, Sikh Gurdwara i synagogi znajduje się obok meczetów. Kraj jest domem dla wielu społeczności, które w obliczu prześladowań gdzie indziej.

Jest zbyt wcześnie, aby stwierdzić, czy King politycznej liberalizacji w ramach Hamad bin Isa Al Khalifa jest zwiększona lub podważa tradycyjne pluralizmu w Bahrajnie. Nowych przestrzeni politycznej dla sunnitów i szyitów islamistów oznacza, że są one teraz bardziej w stanie realizować programy, które często mają na celu bezpośrednio skonfrontować ten pluralizm, ale reform politycznych zachęcają odwrotny trend dla społeczeństwa stają się coraz bardziej krytyczne siebie gotowość do badania poprzedniego społecznych tabu. Jest to obecnie często znaleźć na publiczne seminaria raz słyszy się takie tematy jak seks i problemy małżeńskie

Innym aspektem jest otwarcie nowego statusu w Bahrajnie jak najbardziej płodnych wydawcy książki w świecie arabskim, ze 132 książek wydanych w 2005 r. na 700.000 mieszkańców. Dla porównania, średnia dla całego świata arabskiego jest siedmiu książek opublikowanych za milion osób w 2005 r., zgodnie z Programu Rozwoju Narodów Zjednoczonych. Ali Bahar jest najbardziej znaną piosenkarką w Bahrajnie. Wykonuje jego muzykę z zespołem Al-Ekhwa (Brothers).

Języka i religii

Arabski jest językiem urzędowym Bahrajnu że angielski jest powszechnie używany. pierwotnej religii w Bahrajnie jest islam.

Formula One i innych imprez motorowych

Bahrain ma Formuły tor, gdzie znajduje się pierwsze Grand Prix Gulf Air w dniu 4 kwietnia 2004 r., pierwszy dla krajów arabskich. Następnie odbyło się Grand Prix Bahrajnu w 2005 roku. Bahrajn nie odbyła się otwarcie Grand Prix w sezonie 2006 w dniu 12 marca. Obu powyższych wyścigów zwyciężył Fernando Alonso z Renault. W 2007 r. odbył się 13 kwietnia, 14 i 15

W 2006 r.,Bahrain również gospodarzem inauguracyjnego Australian V8 Supercar wydarzenie mianem "Desert 400". próba podniesienia rangi tego sportu na Bliskim Wschodzie.

Ferie

W dniu 1 września 2006 r., Bahrajn zmieniła weekend przed czwartki i piątki do piątki i soboty, w celu uzyskania dzień weekend wspólnie z resztą świata. Inne regularne wakacje są wymienione poniżej:

Wojskowy

Królestwo mały, ale dobrze wyposażony wojskowej zwanej Bahrain Defense Force (BDF). BDF jest przede wszystkim wyposażony w USA urządzeń, takich jak F16 Fighting Falcon, F5 Freedom Fighter, UH60 Blackhawk, czołgi M60A3 i ex-USS Jack Williams, typu Oliver Hazard Perry fregata przemianowany RBNS Sabha. Rząd Bahrain ma umowę o współpracy z Wojskową Stanów Zjednoczonych i pod warunkiem, że Stany Zjednoczone bazy w Juffair od wczesnych lat 1990. Jest to dom z siedziba dowódcy Sił Morskich Stanów Zjednoczonych Central Command (COMUSNAVCENT) / V Floty Stanów Zjednoczonych (COMFIFTHFLT), a ok. 1500 r. Stanów Zjednoczonych i koalicji wojskowych.

Edukacja

Na początku 20 wieku, szkoły Koranu (Kuttab) były jedyną formą edukacji w Bahrajnie. Były tradycyjnych szkół mających na celu nauczanie dzieci i młodzieży czytania Koranu. Po I wojnie światowej, Bahrajn stał się otwarty na wpływy zachodnie, a zapotrzebowanie na nowoczesne instytucje edukacyjne się. 1919 zapoczątkował nowoczesny system szkół publicznych w Bahrajnie, kiedy Al-Hidaya Al-Khalifia szkoły dla chłopców został otwarty w Muharraq. W 1926 roku Komisji Edukacji otworzył drugą szkołę powszechną dla chłopców w Manama, a w 1928 roku pierwszą publiczną szkołę dla dziewcząt został otwarty w Muharraq.

W 2004 r. król Hamad ibn Isa Al Khalifa wprowadzić projekt, który używa technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w celu wspierania edukacji K-12 w Bahrajnie. Projekt ten nosi nazwę King Hamad Szkoły przyszłości. Celem tego projektu jest połączenie i połączyć wszystkie szkoły w królestwie z Internetu. Oprócz brytyjskich szkół pośrednich, wyspa jest obsługiwany przez Bahrajn Szkoły (BS). BS jest United States Department of Defense, że szkoła stanowi K-12 w tym program International Baccalaureate oferty. Istnieją również szkoły prywatne, które oferują zarówno IB Diploma Programme lub UK-Levels.

W 2007 r., św Christopher's School Bahrajn stał się pierwszym w Bahrajnie do szkoły oferują wybór IB lub A-Levels dla studentów. Wielu międzynarodowych instytucji edukacyjnych i szkół tworzyła linki do Bahrajnu. Kilka czołowych instytucji DePaul University, Bentley College, Ernst & Young Training Institute, NYIT i Birla Institute of Technology International Centre (Uniwersytety w Bahrajnie). Szkoły jestopłacane przez rząd. Pierwotnym i wtórnym jest wysoka frekwencja, choć nie jest obowiązkowe.

Bahrain zachęca także wyższych uczelni, w oparciu o emigrantów talent i zwiększenie puli Bahrain obywateli powracających z zagranicy w zaawansowanym stopniu. University of Bahrain ustalono standardowych studiów i absolwentów studiów, a King Abdulaziz University College of Health Sciences, działających pod kierownictwem Ministerstwa Zdrowia, pociągi lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów, oraz sanitariuszy. Karty działań krajowych, wydanych w 2001 r., co utorowało drogę do powstania prywatnych szkół wyższych. Kilka pierwszych prywatnych uczelni były Ahlia położony w Manama University i University College of Bahrain, Saar. W 2005 r. Royal University Women (RUW) został ustanowiony. RUW jest pierwszym prywatnym budynku, w międzynarodowych Uniwersytetu w Królestwie Bahrajnu dedykowany wyłącznie do kształcenia kobiet. University of London wyznaczył MCG jak regionalne przedstawicielstwa w Bahrajnie do programów nauczania na odległość. MCG jest jedną z najstarszych instytucji prywatnych w kraju. Instytutów Zostały także otwarte kształcących Studenci z Azji, takich jak Pakistan Urdu School, Bahrajnu, Indian School, Bahrajnu.

Turystyka

Bahrajn to miejscowość turystyczna z ponad osiem milionów turystów rocznie. Większość turystów pochodzi z okolicznych państw arabskich, ale rośnie liczba turystów spoza regionu z uwagi na rosnącą świadomość królestwa dziedzictwa oraz profilu wyższe w odniesieniu do Bahrain International F1 Circuit ze względu na autentyczne dziedzictwo arabskich i reputację jako liberalny i nowoczesny.

Królestwo łączy kultury arabskiej, blichtru przepaść i archeologicznego dziedzictwa pięć tysięcy lat cywilizacji. Wyspa znajduje się zamki w tym Qalat Al Bahrain, która została wpisana na listę UNESCO jako World Heritage Site. Bahrain Muzeum Narodowe artefaktów z historii kraju, którego historia sięga pierwszej wyspy człowieka inhabitatants 9000 lat temu.

międzynarodowym rankingu