Benin

Benin (wymawiane / bɨnɪn /), Republika Beninu, to kraj w Afryce Zachodniej. Graniczy z Togo na zachodzie, na wschodzie Nigerii i Burkina Faso i Nigru na północ. Jego małe na południowe wybrzeże Zatoka Beninu jest sytuacja, gdy większość mieszkańców znajduje. Stolicy Beninu jest Porto-Novo, ale siedziba rządu znajduje się w kraju pod względem wielkości miasto umowy z Kotonu. Benin o powierzchni około 110.000 kilometrów kwadratowych (42.000 ²), z liczbą ludności około 8,8 mln EUR. Benin to tropikalny, Subsaharyjskiej narodu, silnie uzależnionych od rolnictwa, ze znacznymi zatrudnienia i dochodów pochodzących z rolnictwa na własne potrzeby.

Z 17 wieku do 20 wieku, kraju Benin obecnego dni rządził przez Królestwo Dahomeju. Region stał się znany jako Slave Coast na początku 17 wieku ze względu na występowanie transatlantyckiego handlu niewolnikami. W 1892 roku, z zakazem handlu niewolnikami mocarstwem regionalnym, zmniejsza, Francja przejęła obszarze i przemianował ją francuski Dahomej. W 1960 roku, Dahomej zyskał pełną niepodległość od Francji, wnosząc demokratycznego rządu na najbliższe 12 lat. Między 1972 i 1990 r., samozwańcze "marksistowsko-leninowskiej" dyktatury nazwie Ludowej Republiki Beninuistniał, zapoczątkowując w okresie represji, które ostatecznie doprowadziły do załamania gospodarczego. Powstanie Republiki Beninu miejsce w 1991 roku, przynosząc w pluralistycznych wyborów. Obecnie około jedna trzecia populacji żyje poniżej granicy ubóstwa międzynarodowych USD 1,25 dnia.

Nazwa

W okresie kolonialnym oraz niezależność, kraj znany był jako Dahomej. Nazwa została zmieniona w dniu 30 listopada 1975 r., do Benin po części wód, na których leży kraj, Zatoka Benin, które z kolei zostały nazwane po Imperium Benin. Kraju Benin nie ma bezpośredniego połączenia z Benin City w Nigerii nowoczesnych, ani do brązów Benin.

Nowa nazwa, Benin, został wybrany na jego neutralności. Dahomej to nazwa byłego Królestwa Dahomeju, która objęła tylko południową część obecnego kraju, a zatem nie stanowią północno-zachodnim sektorze Atakora ani królestwa Borgu, który obejmował północno trzecich.

Historia

Królestwo Dahomeju zbudowane z wielu grup etnicznych na równinie Abomey. Historycy teorię, że niepewność spowodowana handlu niewolnikami mogły przyczynić się do masowych migracji do grup nowoczesne Abomey, w tym niektóre Aja, ludzi, którzy GbE Uważa się, że założył miasto. Osób mieszkających w Aja Abomey mieszały się z miejscową ludnością Fon, również GbE ludzi, tworząc nową grupę etniczną jako "Dahomej".

Narodów GbE Mówi się, że liczba potomków imigrantów z Wyo. Gangnihessou (członek dynastii Aja, że w 16 wieku wraz z ludu Aja przybył z Tado przed osiedleniem się oddzielnie i orzeczenia w to, co jest teraz Abomey, Allada i Porto Novo), jako pierwszy władca Dahomeju Brytania. Dahomej miał wojskowych kultury mających na celu zabezpieczenie i ewentualnie rozszerzenie granic małe królestwo ze stolicą w nowoczesne Abomey.

Dahomej Brytania był znany ze swojej kultury i tradycji. Młodzi chłopcy często kształcił dla starszych żołnierzy i nauczał królestwa wojskowych celnym do czasu ich tyle dorosły, aby przyłączyć się do marynarki wojennej. Dahomej był znany na wniesienie elity kobiet korpus żołnierza, zwany Ahosi lub "nasze matki" w języku Fongbe i znane przez wielu Europejczyków Dahomean Amazonki. Ten nacisk na przygotowanie i realizację wojskowych zdobył Dahomej pseudonim "czarna Sparta" z europejskich obserwatorów i 19 wieku, jak odkrywcy Sir Richard Burton.

Królów Dahomeju sprzedawali jeńców wojennych w niewoli transatlantyckich, trans-atlantyckiego handlu niewolnikami w Wielkiej Brytanii i innych krajach. Spadek ten kontynuował do 1885, kiedy to ostatni portugalski statek z niewolnikami opuścił wybrzeże dzisiejszego Beninu Rzeczypospolitej.

W połowie XIX wieku Dahomej zaczął tracić swój status regionalnego mocarstwa. Pozwoliło to na przejęcie francuskiego obszaru w 1892 roku. W 1899 roku, francuski również teren zwany francuskim Dahomej we francuskiej kolonii w Afryce Zachodniej. W 1958 r. Francja autonomię do Republiki Dahomeju i pełnej niezależności od dnia 01 sierpnia 1960. Prezydenta, który doprowadził ich do niepodległości Hubert Maga.

Przez następne dwanaście lat, konfliktów etnicznych przyczynił się do fali zamieszek. Było kilka zamachów stanu i zmian systemu, z czterema postaciami dominujących - Hubert Maga, Sourou Apithy, Justin Ahomadegbś i Emile Derlin Zinsou - pierwsze trzy reprezentujące różne obszary i pochodzenie etniczne kraju. Zgodził się na tych trzech form przemocy prezydenta Rady po wyborach w 1970 r. dopuszczono.

7 maja 1972 r., zwrócił się do władzy Maga do Ahomadegbś. 26 października 1972 r., ppłk Mathieu Kérékou obalił triumwirat orzeczenia, staje się prezesem, a stwierdzający, że państwo nie będzie "ciężar się poprzez kopiowanie obcych ideologii, i chce ani kapitalizmu, komunizmu, ani socjalizmu", a następnie w dniu 30 listopada choć zapowiada, że kraj został oficjalnie marksistowskiej, pod nadzorem Wojskowej Rady Rewolucji (CNR), który znacjonalizował przemysł naftowy i banków. 30 listopada 1975 zmieniono nazwę państwa, do Chińskiej Republiki Ludowej Beninu.

W 1979 roku, CNR została rozwiązana, a Kérékou organizowane wybory pokazują, gdzie był dozwolony tylko kandydata. Nawiązanie stosunków z Chińską Republiką Ludową, Korei Północnej i Libii, włożył prawie wszystkie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej pod kontrolą państwa, powodując inwestycji zagranicznych w Benin wysychać.

W 1980 r., Kérékou na islam i zmienił imię na Ahmed, a następnie zmienił nazwę z powrotem po twierdzi, że jest nawróconym chrześcijaninem.

W 1989 roku, wybuchły zamieszki after systemu nie ma pieniędzy na wykupienie swoich armii. System bankowy załamał się. Ostatecznie zrezygnowano Kérékou marksizmu. Konwencji zmuszeni Kérékou do uwolnienia więźniów politycznych i zorganizować wybory.

Nazwę kraju zmieniono na Republika Beninu 1 marca 1990 roku, gdy nowo powstały konstytucji kraju jest kompletna, po zniesieniu marksizmu-leninizmu w kraju w 1989 roku.

W 1991 r., Kérékou został pokonany przez Nicéphore Soglo, i stał się pierwszym czarnym prezydentem Afryki do ustąpienia po wyborach. Kérékou wrócił do władzy po wygraniu w 1996 r. udziału w głosowaniu. W 2001 r., dokładnie w wyniku wyborów walczył Kérékou wygrywając kolejny okres, po którym jego przeciwnicy twierdzili nieprawidłowości wyborczych.

Kérékou i były prezydent Soglo nie działają w wyborach 2006 roku, ponieważ obie były zakazane przez konstytucję z ograniczeń wiekowych i całkowitej względem kandydatów. Kérékou jest powszechnie chwalony za dokonywanie wszelkich starań, aby zmienić konstytucję, tak aby mógł pozostać w biurze lub uruchomić ponownie, w przeciwieństwie do wielu afrykańskich przywódców.

5 marca 2006 r. odbyły się wybory, które zostało uznane za wolne i uczciwe. To spowodowało odpływ między Yayi Boni i Adrien Houngbédji. Tury wyborów odbyła się 19 marca i zdobył Boni, który objął urzędowanie w dniu 6 kwietnia. Sukces targów wielopartyjnych wyborach w Benin wygrał pochwały na całym świecie. Benin jest uważana przez kilka za wzór demokracji w Afryce, ale zapis taki krótki utwór, że tylko czas pokaże.

Polityka

Benin w polityce odbędzie się w ramach prezydenckich przedstawiciel Demokratycznej Republiki, której prezydent Beninu jest jednocześnie głową państwa i szefem rządu, w system wielopartyjny. Władzę wykonawczą sprawuje rząd. Władzę ustawodawczą sprawuje rząd i ustawodawcy. Sądownictwo jest niezależne od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Systemu politycznego pochodzi z 1990 r. Konstytucja Benin, a kolejne przejścia do demokracji w 1991 roku.

Cały świat w 2007 r. w wolności prasy, Reporterzy bez Granic rankingu Benin 53-sze obecnie ze 169 krajów.

Benin strzelił wysoko w 2008 Ibrahim Index afrykańskich rządów, które kompleksowo środki sprawowania rządów na całym kontynencie. Benin zajęła 13 z 48 krajów subsaharyjskiej Afryki, szczególnie dobrze i strzelił w kategorii Safety & Security i uczestnictwa i Praw Człowieka.

Departamentów i gmin

Benin podzielony jest na 12 departamentów (po francusku: departamentów) i dzieli się na 77 gmin. W 1999 r., przez ostatnie sześć departamentów były każdy podzielony na dwie połówki, tworząc obecny 12. Sześć nowych służb nie zostały przypisane oficjalną stolicą jeszcze.

Geografia

Benin, wąskie, z północy na południe pas ziemi w Afryce Zachodniej, położony między równikiem a zwrotnikiem Raka. Benin na szerokości geograficznej wynosi od 6 ° 30 'N do 12 ° 30' N i długości od 1 ° do 3 ° 40'E. Benin jest ograniczona od zachodu Togo, Burkina Faso i Nigru na północy Nigerii na wschód, a Zatoka Benin na południe.

O powierzchni 112.622 km2 (43484 ²), Benin rozciąga się od rzeki Niger na północy do Atlantyku na południu, w odległości 650 km (404 min). Mimo, że środki 121 km linii brzegowej (75 min) kraj środków o 325 km (202 mil) w najszerszym miejscu.

Jest to jeden z mniejszych krajów w Afryce Zachodniej, osiem razy mniejsze niż Nigeria, sąsiadem na wschodzie. Ważne jest jednak, dwa razy większy Togo, sąsiada na zachodzie.

Benin niewiele zmian w wysokości i można podzielić na cztery obszary, z południa na północ, począwszy od nisko położonych, piaszczysta, równina przybrzeżna (od najwyższej wysokości 10 m (32,8 m)), które jest co najwyżej 10 km ( 6,2 mil) szerokości. Jest bagiennych i usiany jeziorami i lagunami komunikowania się z oceanu. Za wybrzeża Gwinei znajduje się mozaika lasów sawanna objęte płaskowyże południowej Benin (wysokość od 20 do 200 m (66 i 656 ft)) dzielone są przez doliny biegnącej z północy na południe wzdłuż Couffo, Zou i Ouémé Rivers.

Następnie o powierzchni płaskiej ziemi usiany skalistych wzgórz, których wysokość rzadko osiąga 400 m (1312 stóp) obejmuje około Nikki i Zapisz. Wreszcie pasmo górskie rozciąga się wzdłuż północno-zachodniej granicy oraz w Togo, to jest Atacora, z najwyższego punktu, Mont Sokbaro na 658 m (2159 stóp).

Benin ma polaz leżącego odłogiem, lasy namorzynowe, resztki dużych świętych lasów. W pozostałej części kraju, sawanna jest pokryta kolczaste zarośla i usiana ogromne drzewa baobab. Niektóre lasy linii brzegów rzek. W północnej i północno-zachodniej części rezerwy du Benin W du Niger i Park Narodowy Pendjari przyciągają turystów pragnących zobaczyć słonie, lwy, antylopy, hipopotamy, i małp.

Benin klimat jest gorący i wilgotny. Roczna suma opadów na wybrzeżu średnia powierzchnia 360 mm (14,2 w)-nie jest szczególnie wysoki przybrzeżnych Afryki Zachodniej. Benin dwie suche i dwie deszczowe pory roku na rok. Głównym pora deszczowa jest od kwietnia do końca lipca, z krótszym mniej intensywne deszczowy okres od końca września do listopada. Głównym pora sucha jest od grudnia do kwietnia, z chłodnicy krótki pora sucha od końca lipca do początku września. Temperatury i wilgotności są wysokie wzdłuż tropikalnych wybrzeży. W Kotonu, średnia temperatura maksymalna 31 ° C (87,8 ° F), minimum to 24 ° C (odpowiednio 75,2 ° F).

Zmiany temperatury wzrost w ruchu na północ przez sawanny i płaskowyż ku Sahel. Suchy wiatr z Sahary zwany Harmattan wieje od grudnia do marca, w którym trawa wysycha, roślinność zmienia się na czerwono brązowe, i zasłonę pyłu wisi w całym kraju, co powoduje, niebo jest zachmurzone. To także pora, kiedy rolnicy palić szczotki w polu.

Gospodarka

Gospodarki Beninu rozwinięta wzrostu realnych produkcji wynosi średnio około 5% w ciągu ostatnich siedmiu lat, lecz gwałtowny wzrost liczby ludności ma offset większość tego wzrostu. Inflacji ustąpi w ciągu ostatnich kilku lat. Benin frank CFA używa, który jest powiązany z euro.

W celu zwiększenia wzrostu gospodarczego jeszcze bardziej, Benin planuje przyciągnąć więcej inwestycji zagranicznych, kłaść większy nacisk na turystykę, ułatwiają rozwój nowych systemów przetwarzania żywności i produktów rolnych, i zachęcać do nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Projekty mające na celu poprawę warunków prowadzenia działalności gospodarczej przez reformę systemu własności ziemi, handlowych wymiaru sprawiedliwości, a sektor finansowy w USA zostały uwzględnione w Benin 307.000.000 dolarów Millennium Challenge Account dotacji podpisana w lutym 2006.

Klubu Paryskiego i dwustronnych wierzycieli ułatwiony zewnętrznej sytuacji zadłużenia, Benin korzystające z redukcji długu G8 ogłosił w lipcu 2005 r., podczas gdy naciska na szybsze reformy strukturalne. Niewystarczające zasilania nadal negatywnie wpływać na wzrost gospodarczy Benin że rząd niedawno podjął kroki w celu zwiększenia krajowej produkcji energii.

Mimo, że związki zawodowe w Beninie stanowią do 75% posiadanie siły roboczej, duże szarej strefy w gospodarce odnotowano Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych (ITCU) zawiera bieżących problemów, w tym brak równości kobiet wynagrodzenia, korzystać z pracy dzieci, , a utrzymujący się problem pracy przymusowej.

Benin jest członkiem Organizacji harmonizacji prawa gospodarczego w Afryce (OHADA).

Kotonu portów w kraju jedynie port morski i międzynarodowy port lotniczy. Nowy port jest aktualnie w budowie między Kotonu i Porto Novo. Benin jest podłączony przez 2 pasa drogi asfaltowe do krajów sąsiednich (Togo, Burkina Faso, Niger, Nigeria i). usług telefonii komórkowej jest dostępna w całym kraju przez różne podmioty. połączenia ADSL są dostępne w niektórych obszarach. Benin jest podłączony do Internetu za pomocą połączeń satelitarnych (od 1998) i jeden kabel podmorski SAT-3/WASC (od 2001), utrzymując cenę danych bardzo wysoki. Zwolnienie spodziewać wszczęcia Afryki Coast to kabel Europy w 2011 roku.

Demografii

Większość ludności mieszka Benin w południe. Ludności jest młody, z średniej długości życia o 59 lat. O 42 afrykańskich grup etnicznych żyć w tym kraju; tych różnych grup osiadł w Benin w różnych momentach, a także migracji w kraju. Etnografia obejmują joruba w południowo-wschodniej (przeniesione z Nigerii w 12 wieku); Dendi w północno-centralnej części (pochodzą one z Mali w 16 wieku); Bariba i Fulbe (Peul) w północno-wschodniej; Betammaribe i Somba w Atacora Range; Fon w okolicy Abomey w South Central i Mina, Xueda i Aja (pochodzili z Togo) na wybrzeżu.

Najnowsze migracje spowodowały obywateli do innych afrykańskich, które obejmują Nigeryjczyków Benin, Togo i Malians. Zagranicznych wspólnoty zawiera również wiele Libanu i Indii udział w handlu. Pracowników z wielu ambasad europejskich i zagranicznych misji pomocowych i organizacji pozarządowych oraz różnych grup misyjnych uwagę dużą część 5500 populacji europejskiej. Niewielka część ludności Europy składa się z benińskim obywateli francuskiego pochodzenia, których przodkowie orzekł, Benin i lewo po odzyskaniu niepodległości.

Zdrowie

W 1980 roku, mniej niż 30% populacji miało dostęp do podstawowej opieki zdrowotnej. Benin miał jeden z najwyższych wskaźników śmierci dzieci poniżej piątego roku życia na świecie. Wskaźnika śmiertelności niemowląt wynosił 203 zgonów na każde 1000 urodzeń żywych. Tylko jeden na trzech matek dziecko miało dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej. Bamako, że inicjatywa zmieniła dramatycznie wprowadzając społeczności lokalnych reformy systemu opieki zdrowotnej, w wyniku czego bardziej skuteczne i świadczenia usług.

Kultura

Sztuk

Benińskim literatura miała silny ustnej tradycji na długo przed francuski stał się językiem dominującym. Felix Couchoro napisał pierwszą powieść benińskim L'Esclave w 1929 roku.

Po uzyskaniu niepodległości, kraj był domem dla dynamicznego i innowacyjnego sceny muzycznej, gdzie rodzimej muzyki ludowej w połączeniu z Ghany Highlife, kabarety francuski, amerykański rock, funk i soul, Kongo i rumba.

Angélique Kidjo śpiewaków i aktor Djimon Hounsou Obydwoje urodzili się w Kotonu w Beninie. Kompozytor i wokalista Wally Badarou Gnonnas Pedro są również benińskim pochodzenia.

nazwy zwyczajowe

Wiele Beninois w południowej części kraju, na bazie Akan nazwy wskazujące na dzień tygodnia, w którym się urodzili.

Język

Lokalne języki są używane jako języki nauczania w szkołach podstawowych, z francuskim wprowadzono po kilku latach. Benińskim języków są zazwyczaj przepisywane z oddzielnym piśmie do każdego dźwięku mowy (fonemów), przy użyciu znaków diakrytycznych, a nie jak w języku francuskim lub dwuznaków w języku angielskim. Obejmuje benińskim Joruba, które w Nigerii jest napisane zarówno znaków diakrytycznych i dwuznaków. Na przykład, w połowie samogłosek pisemnej E, O, O są napisane w języku francuskim e, ɛ, o, ɔ w benińskim językach, podczas gdy spółgłoski pisemnej ng i ch sh lub są napisane w języku angielskim N i C. Jednakże dwuznaków są wykorzystywane dla samogłosek nosowych i labiowelarna spółgłoski kp i gb, jak w imię Fon Fon język GbE / Fo ɡ͡be / i znakami diakrytycznymi są używane jako znaki tonu. W publikacjach w języku francuskim, mieszanka orthographies francuskim i benińskim mogą być postrzegane.

Religia

Spisu ludności w 2002 r., 42,8% ludności chrześcijańskiej były Benin (27,1% katolicy, 5% Celestial Kościół Chrystusowy, 3,2% Metodystyczny, 7,5% innych wyznań chrześcijańskich), 24,4% było muzułmańskich praktyk Vodun 17,3%, 6% innych tradycyjnych lokalnych grup religijnych, 1,9% innych grup religijnych, a 6,5% nie twierdzą, wyznaniowej.

Rdzennej religii animistycznych religii obejmuje lokalne w Atakora (Atakora i prowincje Donga) oraz Vodun i Orisha lub czci Orisa wśród joruba i narodów Tado w centrum i na południu kraju. Miasta Ouidah na środkowym wybrzeżu jest duchowym centrum benińskim Vodun.

Głównych wprowadzono religie islamu, wprowadzone przez Songhai Empire i kupcy Hausa, a teraz po całej Alibori, Borgou i prowincje Donga, jak również wśród Joruba (którzy również śledzić chrześcijaństwo), i chrześcijaństwo, a po całym centrum i na południu Beninu w kraju Otammari w Atakora. Wielu jednak nadal zajmują Vodun i przekonań Orisha i włączone do chrześcijaństwa i Panteon Vodun Orisha. Ahmadiyya Muslim Wspólnoty, sekty, pochodzących z 19 wieku jest obecna także w znaczący mniejszości.

Edukacja

Edukacja jest ani wolne, ani obowiązkowe. Umiejętności jest niższy niż 40%, w szczególności kobiet podlegają analfabetyzmu.