Dominikana

Dominikana (wymawiane / dɒm ˌ rɨpʌblɪk ɪnɪkən / (słuchać), hiszpańska: República Dominicana, wydane

Zamieszkane przez Taínos już w VII wieku, na terytorium Republiki Dominikańskiej został osiągnięty przez Krzysztofa Kolumba w 1492 roku i stał się miejscem pierwszego stałego porozumienia europejskiego w Ameryce, czyli Santo Domingo, stolicy kraju i pierwsza stolica Hiszpanii w Nowym Świecie . W Santo Domingo stoją, między innymi nowatorskich rozwiązań w obu Amerykach, pierwszy uniwersytet, katedra i zamek, dwie ostatnie w dziedzinie Colonial Ciudad, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Po trzech wiekach rządów hiszpańskiego, francuskiego i wstawki z Haiti, kraj niepodległości w 1821 roku, ale szybko został przejęty przez Haiti. Dominikanów w zwycięskiej wojnie o niepodległość w 1844 roku, głównie dominikanów doświadczenie polityczne zawirowania i krótki powrót do rządów Hiszpanii w ciągu najbliższych 72 lat. Stany Zjednoczone zajmują 1916-1924, a następnie, spokojny i dostatni okres sześciu lat w ramach Horacio Vásquez Lajara, nastąpiły za czasów dyktatury Rafaela Leonidasa Trujillo Molina do 1961 roku. Wojny domowej z 1965 r., ostatnio w kraju, zakończony interwencji przez USA, a następnie przez autorytarne rządy Joaquín Balaguer, 1966 - 1978. Od tego czasu Dominikana przeniósł się w kierunku demokracji przedstawicielskiej, i były prowadzone przez Leonel Fernández przez większość czasu po 1996 roku.

Dominikana jest drugim co do wielkości gospodarką na Karaibach.

Międzynarodowa migracja ma duży wpływ kraju, które otrzymuje i wysyła dużych fal migracji. Haiti imigracji i integracji w DominikanieHaiti pochodzenia są istotne kwestie; ogółu ludności Haiti pochodzenia szacuje się na 800.000.

Republika Dominikany na Karaibach się największym turystycznym; kraju przez cały rok pola golfowe znajdują się wśród głównych atrakcji.

Muzyka i sport mają ogromne znaczenie dla kultury Dominikany, z merengue jak krajowe taniec i śpiew i baseball ulubionym sportem.

Historia

Taínos

Arawakan językiem Taínos przeniósł się do Haiti, wypierając wcześniej mieszkańców,

Hiszpański przybył w 1492 roku. Po początkowo przyjazne stosunki, Taínos opór podboju, na czele z dyrektor Anacaona kobiet z Xaragua i jej mąż Główny Caonabo z Maguana, jak również Chiefs Guacanagarix, Guamá, Hatuey i Enriquillo. Jego sukcesy zdobywał osób autonomiczne enklawy na jakiś czas na wyspie. Niemniej jednak w ciągu kilku lat po 1492 roku liczba ludności Taínos drastycznie spadła z powodu ospy i innych chorób, które przybyły z Europy, jak również wzorów ceramiki, które nadal są wykorzystywane w małej wiosce rzemieślnik Higüerito, Moca.

Hiszpański zasady

Krzysztof Kolumb dotarł na Haiti w dniu 5 grudnia 1492 roku, w pierwszym jego czterech podróży do Ameryki. Twierdził, wyspy w Hiszpanii i nazwał go La Española. Bartłomieja w 1496 Columbus, brat Krzysztofa, zbudowany miasta Santo Domingo, pierwszym stałym europejskim osada w "New World". Hiszpanie stworzyli gospodarki plantacji na wyspie. Kolonii wyjścia do dalszego podboju Ameryki i Hiszpanii przez dziesięciolecia siedziba władzy w Hiszpanii półkuli. Christopher został pochowany w Santo Domingo po jego śmierci w 1506.

Taínos prawie zniknęły, przede wszystkim z Europejskiego chorób zakaźnych, do którego nie miał immunitetu. Inne przyczyny były nadużycia, samobójstwo, rozpad rodziny, głodu,

Po jej podboju Inków i Azteków, Hiszpania zaniedbane jej Karaibów gospodarstw. Francuski korsarzy osiedlili się w zachodniej Haiti, a przez 1697 Traktat z Ryswick, Hiszpania przekazała obszaru do Francji. Francja stworzyła bogaty kolonii Saint-Domingue tam, z populacją 90% niewolników, i cztery razy ogólnej liczbie ludności (500000 125000) w obszarze Hiszpanii pod koniec 18. wieku.

Francuski przepis

Francja doszła do własnych całą wyspę w 1795 roku, gdy w pokoju w Bazylei Hiszpania przekazała Santo Domingo w wyniku rewolucji francuskiej Wars. W momencie, Saint-Domingue niewolnikami, prowadzony przez Toussaint L'Ouverture, były w buncie przeciwko Francji. W 1801 roku zdobyli Santo Domingo, w ten sposób kontrolę nad całą wyspę, ale w 1802 roku Napoleon wysłał wojsko do niewoli Toussaint L'Ouverture i wysłał go do Francji jako więzień. Jednak Toussaint L'Ouverture w poruczników i żółta febra, udało się wydalenia z Francji ponownie Saint-Domingue, który w 1804 roku jako niezależny buntuje się Republika Haiti. Na wschód, Francja nadal zasada hiszpański Santo Domingo.

W roku 1808, po inwazji Napoleona w Hiszpanii, criollos Santo Domingo zbuntowali się przeciwko władzy i francuskim, przy pomocy Wielkiej Brytanii (sprzymierzeńcem Hiszpania) i Haiti,

Ephemeral Niezależność i okupacji Haiti

Po kilkunastu latach niezadowolenia i nie działek niepodległości przez różne grupy, były porucznik Santo Domingo-gubernatora (top administrator), José Núñez de Cáceres, ogłosił niepodległość kolonii, 30 listopada 1821 roku. Zwrócił się do przyjęcia nowego państwa do republiki w Caracas z Kolumbii, Haiti, ale siły, na czele z Jean-Pierre Boyer, najechał zaledwie dziewięć tygodni później, w lutym 1822 roku.

Jak Toussaint L'Ouverture zrobił dwie dekady wcześniej, Haitańczyków zniesiono niewolnictwo. Ale także najbardziej znacjonalizowanych własności prywatnej, w tym wszystkie własnością właścicieli gruntów, którzy opuścili w wyniku inwazji; wiele własności Kościoła, jak również majątek należący do dawnych władców, hiszpański Crown. Boyer także kładł większy nacisk na rośliny uprawiane na dużą gotówkę plantacji, reformy systemu podatkowego i możliwość handlu zagranicznego. Ale nowy system był powszechnie przeciwstawia Dominikanów rolników, choć produkowane boom w produkcji cukru i kawy. Wszystkich poziomach kształcenia upadł, uniwersytet został zamknięty, jak to było pozbawione zarówno zasobów i studentów, od młodych ludzi z Dominikany od 16 do 25-letniej zostały opracowane na Haiti armii. Boyer okupacji wojska, którzy w dużej mierze dominikanie, były honorowe, a nie do "paszy i worek" z Dominikany cywilów. Haiti nałożyła "ciężki haracz" na Dominikańskiej osób.: Strona potrzebnej liczby

Niezależność

W 1838 roku Juan Pablo Duarte założył tajne stowarzyszenie o nazwie La Trinitaria, który miał całkowitą niezależność w Santo Domingo bez obcej interwencji.

Następnych dziesięcioleciach były wypełnione tyranii, frakcji, trudności ekonomiczne, szybkie zmiany rządu i wygnaniu przez przeciwników politycznych. Zagrożenie niezależności narodu zostały odnowione Haiti inwazji miejsce w 1844 roku, 1845/49, 1849/55 i 1855/56.: Strona potrzebnej liczby

Tymczasem archrivals Santana i Buenaventura Báez posiadanych mocy przez większość czasu, zarówno orzeczenia w sposób arbitralny. One wspierać plany konkurencyjnych załączyć nowy naród do innego zasilania: Santana uprzywilejowanych Hiszpanii i Báez Stanach Zjednoczonych.

Dobrowolnego kolonii i Restauracji Republiki

W roku 1861, po więzienia, wyciszanie, exiling i wykonania wielu jego przeciwników i ze względów politycznych i gospodarczych, Santana podpisał pakt z Korony hiszpańskiej i powrócił do kraju Dominikana status kolonialny, tylko południowoamerykańskim państwie do tego. Jego celem było pozorne ochrony narodu z innego Haiti aneksji.

walki politycznej ponownie zwyciężył w kolejnych latach; watażków orzekł, bunty wojskowe były bardzo popularne, i narodu zgromadził długu. To teraz z kolei Báez do działania w jego planie załączyć kraju do Stanów Zjednoczonych, gdzie dwóch kolejnych prezydentów stanowiły wsparcie.

Báez obalonego w 1874 roku, wrócił i został obalony na dobre w 1878 roku. Nowa generacja była za stąd, z upływem Santana (zmarł w 1864) i Báez ze sceny. Względnego spokoju przybył do kraju w 1880 roku, w którym przyszli na dojściu do władzy generała Ulises Heureaux.

"Lilís", jak nazwano nowy prezydent, przeżywała okres popularności. Był jednak "wytrawny hipokryta", która umieściła w głąb kraju z wykorzystaniem długu, podczas gdy większość dochodów na jego własne potrzeby oraz do utrzymania jego państwa policyjnego. Heureaux się rampantly despotyczny i niepopularne.: P10 i kraju przyciąga zagranicznych pracowników i imigrantów, zarówno ze Starego i Nowego Świata.

Z 1902 roku na, krótko rządy ponownie normą, z ich mocy, przywłaszczone przez caudillos w części kraju. Ponadto, rządu krajowego i było w stanie upadłości, nie mogąc zapłacić Heureaux długów, w obliczu groźby interwencji zbrojnej Francji i innych europejskich uprawnień wierzyciela.

interwencji USA i pracy

Prezydent Stanów Zjednoczonych Theodore Roosevelt starał się zapobiec interwencji Europejskiej, głównie w celu ochrony drogi do przyszłości Kanału Panamskiego, a kanał był już w budowie. Zrobił małe interwencji wojskowej w celu odwrócenia mocarstw europejskich, ogłosił swoje słynne Roosevelt konsekwencją doktryny Monroe, w 1905 roku uzyskano zgodę na Dominikańskiej administracja USA Dominikanów celnej, to głównym źródłem dochodu dla rządu Dominikany. Z 1906 roku porozumienie przewidywało porozumienie z ostatnich 50 lat. Stany Zjednoczone zgodziły się na wykorzystanie części wpływów celnych w celu zmniejszenia ogromnego zadłużenia zagranicznego Republiki Dominikańskiej, a na siebie odpowiedzialność za dług powiedział.

Po sześciu latach u władzy, prezes Ramón Cáceres (który sam zamordowany Heureaux)

Wilson w ten sposób obciążyć amerykańskiej okupacji Republiki Dominikany. US Marines wylądowali na 16 maja 1916 i miał kontrolę nad krajem dwa miesiące później. Wojskowej ustanowionej przez rząd USA, prowadzone przez kontradmirała Harry Shepard Knapp, powszechnie odrzucona przez dominikanów. Niektóre posty gabinet do wypełnienia przez oficerów marynarki wojennej USA, jak dominikanów odmówił służby w administracyjracja. Cenzury i ograniczeń na publiczne wystąpienie zostały nałożone. Wojny partyzanckiej przeciwko siłom USA spotkała się z energiczną ", często brutalne" odpowiedzi.

Ale system pracy, który zachował większość Dominikanów prawa i instytucje, w dużej mierze spacyfikowane kraju, ożywił gospodarki, zmniejszenie zadłużenia Dominikanów, zbudowany sieci drogowej, że w końcu sobą wszystkich regionów kraju i stworzył profesjonalny Gwardii Narodowej w celu zastąpienia walczących oddziałów partyzanckich.

Sprzeciwu wobec okupacji jednak nadal i po I wojnie światowej liczba ta wzrosła w Stanach Zjednoczonych, jak również. Nie, prezydent Warren G. Harding (1921/23), następca Wilsona, pracował do końca okupacji, jak obiecywał to zrobić w czasie jego kampanii. Rząd USA zakończyła się w październiku 1922 r. i wyborów w marcu 1924 roku.

Victor był były prezydent (1902/03) Horacio Vásquez Lajara, który współpracował z amerykańskim Został otwarty 13 lipca, a ostatnio na stronie sił USA we wrześniu. Vásquez dał kraju sześciu latach dobrych rządów, w której praw politycznych i obywatelskich były przestrzegane i znacznym wzroście gospodarczym, w spokojnej atmosferze.

Era Trujillo

Kiedy Vásquez próbował wygrać kolejny okres, zbuntował się przeciwników w lutym 1930 roku, w tajnym sojuszu z dowódcą Armii Krajowej (dawny National Guard), General Rafael Leonidas Trujillo Molina, w którym ten ostatni pozostał "neutralne" w twarz buntu. Vásquez dymisji. Trujillo następnie stał się wybory, aw maju został wybrany na prezydenta praktycznie bez sprzeciwu, po gwałtownej kampanii przeciwko swoim przeciwnikom.

Był znaczny wzrost gospodarczy w długim i żelaza fisted reżim Trujillo, choć wiele bogactwa została podjęta przez dyktatora i innych elementów systemu. Nie było postępu w dziedzinie ochrony zdrowia, edukacji i transportu, z budowaniem szpitali i przychodni, szkół i dróg i portów. Trujillo przeprowadzono również ważne program budownictwa mieszkaniowego i ustanowił program emerytalny. W końcu wynegocjowała niekwestionowanym granicy z Haiti w 1935 roku i osiągnął na koniec 50-letniej umowy celnej w 1941 roku, zamiast 1956 roku. Uczynił bez zadłużenia kraju w roku 1947, dumny osiągnięcie dominikanów w najbliższych dziesięcioleciach.

Towarzyszyły bezwzględnej represji i obfite korzystanie z morderstw, tortur i metod terrorystycznych przeciwko opozycji. Co więcej, megalomania Trujillo był na wystawie w jego nazwy po sobie w stolicy Santo Domingo na "Ciudad Trujillo (Miasto Trujillo): P111

W 1937 roku Trujillo (który sam był jedną czwartą Haiti),

W dniu 25 listopada 1960 Trujillo zabił trzy z czterech sióstr Mirabal, nazywany Las Mariposas (Motyle). Ofiar Patria Mercedes Mirabal (ur. 27 lutego 1924), Argentyna Minerva Mirabal (ur. 12 marca 1926) i Antonia Maria Teresa Mirabal (ur. 15 października 1935). Minerva był początkujący prawnik, który był bardzo przeciwieństwie do dyktatury Trujillo od Trujillo, aby zaczęła rude seksualne postępy na drodze do niej. Siostry pośmiertnie otrzymał wiele nagród i wiele pomników w różnych miastach Republiki Dominikańskiej. Salcedo, ich obwód w domu, zmieniła nazwę na Hermanas Mirabal prowincji (prowincja Mirabal Sisters). Międzynarodowy Dzień Eliminacji Przemocy wobec kobiet obserwuje się w rocznicę ich śmierci.

Przez długi czas, wspierane przez rząd USA Trujillo, tak jak Kościół katolicki i klasztor dominikanów elity. Wsparcie to trwało, mimo zabójstw opozycji politycznej, masakra Haitańczyków i Trujillo działek w stosunku do innych krajów. USA uważa Trujillo był mniejszy z dwóch lub więcej zła.

Post-Trujillo

Demokratycznie wybrany rząd w ramach lewicowych Juan Bosch powołanego w lutym 1963 r., ale został obalony we wrześniu. Po dziewiętnastu miesięcy rządy wojskowych, pro-Bosch bunt wybuchł w kwietniu 1965 roku. Prezydent USA Lyndon Johnson, zaniepokojony możliwe przejęcie bunt przez komunistów, którzy mogą stworzyć "drugi" Kuby, wysłał Marines dni później, a zaraz po 82d armii Dywizji Powietrznodesantowej, i inne elementy XVIII Airborne Corps w operacji Powerpack. "Nie proponuję tu siedzieć w bujanym fotelu nasze ręce złożyć i niech Komunistycznej utworzeniu rządu na zachodniej półkuli", powiedział Johnson.

Balaguer utrzymał się u władzy jako prezydent przez 12 lat. Jego kadencji to okres represji praw człowieka i swobód obywatelskich, rzekomo w celu utrzymania lub Castro pro-pro-partii komunistycznych od władzy. Jego rządy były krytykowane za dalsze różnice rosnące między bogatymi i biednymi. To było jednak, chwalony za ambitny program infrastruktury, która zawiera duże projekty mieszkaniowe, kompleksy sportowe, teatry, muzea, aqueducts, drogi, autostrady, i ogromne Columbus Lighthouse, ukończony w kolejnych kadencji w 1992 roku.

1978 r. do niniejszej

W 1978 r. Balaguer został zastąpiony w przez kandydata opozycji przewodnictwo Antonio Guzmán Fernández, Dominikany Partii Rewolucyjnej (PRD). Inny PRD wygrać w 1982 roku a następnie, w ramach Salvador Jorge Blanco. Zgodnie z prezydentów PRD, Dominikana przeżywało okres względnej wolności i podstawowych praw człowieka. Balaguer odzyskał prezydencji w 1986 r. i został ponownie wybrany w 1990 i 1994 r., tylko ten ostatni raz pokonał kandydata PRD Francisco José Gómez Peña, były burmistrz miasta Santo Domingo. Wyborów w 1994 r. była błędna, wnosząc nacisków międzynarodowych, do których Balaguer odpowiedział inny harmonogram konkursu prezydenckich w 1996 roku.

W 2000 r. PRD w Hipólito Mejía wygrał wybory. Był to czas na problemy gospodarcze,

Rząd i polityka

Dominikana jest demokracja przedstawicielska lub Republiki Demokratycznej,

Prezydent powołuje prezesów trzydziestu jeden prowincji. Burmistrzów i rad miejskich zarządza 124 gminy i National District (Santo Domingo). Są oni wybierani w tym samym czasie, co przedstawiciele Kongresu.

Republika Dominikany wielopartyjny system polityczny. Wybory odbywają się co dwa lata, na przemian w wyborach prezydenckich, które odbywają się w latach wielokrotnością liczby cztery i Kongresu oraz wybory samorządowe, które odbyły się w latach parzystych nie dzieli się przez cztery. "Międzynarodowi obserwatorzy stwierdzili, że wybory prezydenckie i okręg od 1996 r. nie były na ogół wolne i sprawiedliwe".

Istnieje wiele partii politycznych i grupy poparcia, a nowe na scenie, organizacji. Trzy główne partie są konserwatywne Partii Chrześcijańsko-Społecznej Reformistów (hiszp. Partido Reformista Społecznego Cristiano), u władzy 1996-2000, od 2004 roku.

Wyborów prezydenckich w 2008 r. odbyły się w dniu 16 maja 2008 r., spoczywa Leonel Fernández wygraną z 53% głosów). PRSC i byłego kandydata na prezydenta i dezerter Eduardo Estrella uzyskać mniej niż 1% głosów.

Prowincje i miasta

Dominikana jest podzielona na 31 województw. Santo Domingo, stolicy, wyznacza Distrito Nacional (National District). Prowincje są podzielone na gminy (Municipios; pojedynczej Municipio). Są drugim szczeblu politycznym i jednostkami administracyjnymi kraju.

* W stolicy kraju jest miasto Santo Domingo, w Distrito Nacional (DN).

Geografia

Dominikana znajduje się na wschodniej części drugiego co do wielkości wyspa na Wielkie Antyle, Hispaniola. Dzieli wyspę na około 2:1 z Haiti. Powierzchni kraju jest podawana jako różnorodnie 48.442 km (przez ambasadę Stanów Zjednoczonych)) co czyni go drugim co do wielkości kraj na Antylach, po Kubie. Stolicy kraju i największego obszaru metropolitalnego, Santo Domingo, znajduje się na południowymwybrzeża.

Mamy tu wielu małych wyspach i ławice piaskowe, które są częścią terytorium Dominikany. Dwóch największych wysp w pobliżu brzegu są Saona, w południowo-wschodniej, a Beata, w południowo-zachodniej. Na północy, w odległości 100-200 km (62-124 min), trzy obszerne, zanurzony w dużej mierze banków, które są kontynuacją geograficznie na południowy wschód od Wysp Bahama: Navidad Bank, Bank Silver, i Mouchoir Bank. Navidad Bank i Bank Silver zostały oficjalnie zgłoszone przez Dominikany.

Kraju, kontynencie czterech istotnych górskich. Najbardziej wysuniętym na północ jest Cordillera Septentrional ("Northern Mountain Range"), który rozciąga się od północno-zachodniej nadmorskiej miejscowości Monte Cristi, w pobliżu granicy Haiti, do Samaná Peninsula na wschodzie, biegnącej równolegle do wybrzeża Atlantyku. Najwyższe pasmo w Republice Dominikańskiej - rzeczywiście, w całej Indii Zachodnich - to Cordillera Central ("Central Mountain Range"). Stopniowo pochyla na południe, a kończy się w pobliżu miasta Azua, na karaibskim wybrzeżu. W Cordillera Central znajdują się cztery najwyższe szczyty w rejonie Karaibów: Pico Duarte (3098 m / 10164 stóp) nad poziomem morza), La Pelona (3094 m / 10151 stóp), La Rucilla (3049 m / 10003 stóp) i Pico Yaque (2760 m / 9055 m).

W południowo-zachodniej części kraju, na południe od Cordillera Central, istnieją dwa inne zakresy. Bardziej na północ z dwóch jest Sierra de Neiba, podczas gdy na południu Sierra de Bahoruco jest kontynuacją Massif de la Selle na Haiti. Istnieją inne, niewielkie pasma górskie, takie jak Cordillera Oriental ("Eastern Mountain Range"), Sierra Martín García, Sierra de Yamasá i Sierra de Samana.

Między Środkowej i Północnej wynosi góry znajduje się bogate i urodzajne doliny Cibao. To ważne dolinie znajduje się w mieście Santiago, a większość obszarów hodowli w kraju. Raczej mniej wydajne jest półpustynnych San Juan Valley, na południe od Cordillera Central. Jeszcze bardziej suche jest Neiba Valley, usytuowany jest pomiędzy Sierra de Neiba i Sierra de Bahoruco. Znaczna część gruntów w Enriquillo Basin jest poniżej poziomu morza, z gorącym, suchym środowisku, jak pustynia. Istnieją inne, mniejsze doliny w górach, takich jak Constanza, Jarabacoa, Villa Altagracia i doliny Bonao.

Llano del Caribe Costero ("Caribbean Coastal Plain") jest największym na równinach w Republice Dominikańskiej. Rozciąganie na północ i na wschód od Santo Domingo, zawiera wiele plantacji cukru w sawanny, które są wspólne nie. Na zachód od Santo Domingo, jego szerokość jest ograniczona do 10 km (6,2 mil) jak ściska wybrzeża, a kończąc na usta Ocoa River. Inny duży zwykły Plena jest de Azua ("Azua Plain"), bardzo suche regionu Azua prowincji.

Kilka innych małych przybrzeżnych równin na północnym wybrzeżu i na półwyspie Pedernales.

Cztery główne rzeki drenażu licznych górach w Republice Dominikańskiej. Yaque del Norte jest najdłuższym i najważniejszym Dominikanów rzeki. Prowadzi nadmiar wody w dół od Cibao Valley i wpada do Monte Cristi Bay, na północnym zachodzie. Podobnie, Yuna River służy Vega Real i wpada do Samaná Bay, na północnym wschodzie. Odprowadzenie wody z doliny San Juan jest świadczone przez San Juan River, dopływ Yaque del Sur, która wpada do Karaibów, na południu. Artibonito jest najdłuższą rzeką Hispaniola i płynie na zachód w Haiti.

Istnieje wiele jezior i przybrzeżnych lagunach. Największym jeziorem jest Enriquillo, słone jezioro na 40 metrów (131 stóp) poniżej poziomu morza, najniższy punkt na Karaibach. Inne ważne jeziora Laguna de Rincón lub Cabral, z wód słodkich i Laguna de Oviedo, laguny z słonawej.

Klimat

Klimat Dominikany jest głównie tropikalnych. Średnia roczna temperatura wynosi 25 ° C (77 ° F). Na większych wysokościach, średnie temperatury 18 ° C (64,4 ° F), podczas gdy w pobliżu poziomu morza średnia temperatura wynosi 28 ° C (82,4 ° F). Niskie temperatury od 0 ° C (32 ° F) są możliwe w górach, podczas gdy wysokie temperatury 40 ° C (104 ° F) są możliwe w chronionych dolinach. Styczeń i luty to najzimniejsze miesiące w roku, podczas gdy sie Najcieplejszym miesiącem. Niektóre płatki śniegu może spaść w rzadkich przypadkach na szczycie Pico Duarte.

Pory deszczowej wzdłuż północnego wybrzeża trwa od listopada do stycznia. Gdzie indziej, pora deszczowa stretches od maja do listopada, z maja jest wysokiej wilgotności miesiąca. Średnia roczna opadów wynosi 1500 mm (59,1 w) kraju, w poszczególnych miejscowościach w Valle de Neiba widząc średnie tak niskie, jak 350 mm (13,8 w), podczas gdy Cordillera Oriental średnio 2740 mm (107.9 W). Driest części kraju znajduje się w zachodniej. Cyklonów tropikalnych wpływ kraju co kilka lat, w tym 65 procent wpływów wzdłuż południowego wybrzeża. Huragany są najczęściej od sierpnia do października.

Kwestie ochrony środowiska

Bajos de Haina, 12 mil (19 km) na zachód od Santo Domingo, znalazł się na liście Blacksmith Institute na świecie 10 miejsc najbardziej zanieczyszczonych, wydany w październiku 2006 r., z powodu zatrucia ołowiem przez huty recyklingu baterii zamkniętych w 1999 roku. Oczyszczanie terenu rozpoczęła się w 2008, ale dzieci nadal rodzi się z wysokim poziomem ołowiu, co powoduje trudności w uczeniu się, zaburzenia rozwoju fizycznego i niewydolności nerek.

Symbole i nazwy

Niektóre z ważnych symboli to flaga, godło i hymn zatytułowany Hymn. Flaga ma duży biały krzyż, który dzieli go na cztery kwartały. Dwóch kwartałach są czerwone i dwa niebieskie. Czerwony oznacza Krew wylana przez wyzwolicieli. Blue wyraża ochrony Boga nad narodem. Biały krzyż symbolizuje walkę wyzwolicieli, by przekazać przyszłym pokoleniom wolnego narodu. Zastępcy interpretacji jest to, że niebieski reprezentuje ideały postępu i wolności, mając na uwadze, biały symbolizuje pokój i jedność wśród dominikanów. W środku krzyża jest herb dominikański, w tych samych kolorach jak flaga narodowa. Herbu zdjęcia czerwonym, białym i niebieskim okrytą flagą tarcza z Biblii i krzyż, tarcza otoczona jest gałązką oliwną (z lewej) i gałąź palmy (po prawej). Blue Ribbon powyżej osłony czyta, "Dios Patria, Libertad" (co oznacza "Bóg, Ojczyzna, Wolność). Czerwona wstążka pod osłoną brzmi: "República Dominicana" (czyli "Dominikana"). Spośród wszystkich flag na świecie, wizerunek Biblia jest wyjątkowa Dominikanów bandery.

Krajowych kwiat jest to, że z West Indian Mahogany (mahagoni Swietenia).

Dla większości z historii (do niezależności) kolonii był znany jako Santo Domingo,

Gospodarka

Dominikana jest drugim co do wielkości gospodarki

DR jest przede wszystkim uzależnione od zasobów naturalnych i usług administracji publicznej. Mimo, że sektor usług niedawno przejęte rolnictwa jako wiodącej pracodawcy Dominikanów (głównie z powodu wzrostu turystyki i stref wolnocłowych Handlu), rolnictwo jest nadal najważniejszym sektorem pod względem konsumpcji krajowej i jest na drugim miejscu, za górnictwo, w zakresie wpływów z eksportu. W sektorze usług w ogólnym doświadczyła wzrostu w ostatnich latach, jak budownictwo. Strefa Wolnego Handlu zarobków i turystyki z najszybciej rozwijających się sektorów eksportowych. Real turystyki nieruchomości dotyczyła tylko za 1,5 miliarda EUR w zysku za rok 2007.

Wzrost gospodarczy ma miejsce mimo chronicznego braku energii,

W następstwie kryzysu gospodarczego w latach 1980 i 1990, w którym produkt krajowy brutto (PKB) spadł aż o 5% i inflacji cen konsumpcyjnych osiągnął niespotykane dotąd w 100%, w Republice Dominikańskiej rozpoczął się okres wzrostu i spadku inflacji do roku 2002, po których gospodarka weszła w recesję.

Tej recesji, po upadku drugiego co do wielkości bank komercyjny w kraju, Baninter związane poważniejszego wypadku nadużyć finansowych o wartości 3,5 mld USD, w administracji prezydenta Hipólito Mejía (2000-2004). Oszustwa Baninter druzgocący wpływ na gospodarki Dominikanów, z PKB spadnie o 1%, a inflacja w 2003 r. rozrósł się o ponad 27%. Wszyscy oskarżeni, w tym gwiazdy procesu, Ramon Baez Figueroa, uznano za winnego i skazany, jeden wezwania nie została wydana na odmowę ekstradycji Stany Zjednoczone.

Według sprawozdania za rok 2005 Organizacji Narodów Zjednoczonych podkomisji ds. Rozwoju w Republice Dominikańskiej, kraj jest w rankingu # 71 na świecie dostępność zasobów, # 79 dla rozwoju człowieka i # 14 na świecie złego zarządzania zasobami. Statystyki te podkreślają krajowych korupcja rządu, ingerencji obcych gospodarczej w kraju, a przepaść pomiędzy bogatymi i biednymi.

Waluta

Peso dominikańskie (DOP lub RD $)

Turystyka

Turystyka napędza wzrost gospodarczy na Dominikanie. Na przykład, udział podróży i turystyki do zatrudnienia wzrośnie z 550.000 miejsc pracy w 2008-14.4% całkowitego zatrudnienia lub 1 w co 7 miejsc pracy do 743.000 nowych miejsc pracy, 14,2% całkowitego zatrudnienia lub 1 na 7,1 miejsc pracy do 2018 r. . Z realizacji projektów, takich jak Cap Cana, San Souci Port w Santo Domingo, a Moon Palace Resort w Punta Cana, Dominikana oczekuje zwiększenia aktywności turystycznej w nadchodzącym roku. Ekoturystyka jest coraz ważniejszym tematem w kraju, miasta jak i sąsiednich Jarabacoa Constanza i miejscach, takich jak Pico Duarte, Bahia de Las Aguilas i inne coraz bardziej istotne w działaniach na rzecz zwiększenia bezpośrednich korzyści z turystyki.

Dominikana zyskał miano głównego ośrodka turystyki międzynarodowej płeć, jak prostytucja w kraju jest legalne pomiędzy dorosłymi.

Demografii

Populacja

Ludności Republiki Dominikańskiej w 2007 r. szacuje się na 9.760.000 Narodów Zjednoczonych, według ONZ, roczne tempo wzrostu liczby ludności na lata 2006-2007 wynosi 1,5%, podczas gdy przewidywany ludności na rok 2015 na 10.121.000.

Oszacowano przez Dominikanów rząd, że zagęszczenie ludności w 2007 r. 192 / km (498 na powierzchni na miejscu) i 63% ludności mieszka na obszarach miejskich.

Pochodzenie etniczne

Składu etnicznego populacji Dominikany wielorasowego 73%, 16% białych, czarnych i 11%.

System stratyfikacji rasowej została nałożona na Santo Domingo przez Hiszpanię, jak gdzie indziej w hiszpańskim imperium.

Ramona Hernández, dyrektor Instytutu Studiów Dominikanów w City College w Nowym Jorku twierdzi, że warunki były pierwotnie obrony przeciwko rasizmowi: "W systemie Trujillo, osób, które były ciemne skóry zostały odrzucone, więc tworzą swój własny mechanizm do walki z nim. " Ona wyjaśniła: "Kiedy zapytać," Co ty? " nie daje odpowiedzi ... chcesz powiedzieć nie chcą zajmować się naszym czerń jest po prostu to, co chcesz usłyszeć. "

Religia

Dominikana jest Christian 95,2%, w tym 88,6% katolicy i protestanci 4,2%. Ostatnich imigracji, jakll jak nawracanie, przyniósł innych religii, z akcji następujących ludności: Spiritist: 2,2%, a Dominican Vudu (bez spisu ludności).

Naród ma dwie patronki świętych: Nuestra Señora de la Altagracia (Our Lady Of Grace High) jest patronką ludzi Dominikanów i Nuestra Señora de las Mercedes (Matki Bożej Miłosierdzia) jest patronką Republiki Dominikańskiej.

Kościół zaczął tracić popularność pod koniec lat 1800. Było to spowodowane brakiem funduszy, kapłanów, jak i programy wsparcia. W tym samym czasie, protestanckiej ewangeliczny ruch rozpoczął się w celu uzyskania wsparcia. Religijne napięcia między katolikami i protestantami w kraju rzadko.

Zawsze istniała wolność religijna w całym kraju. Do 1950 nie było ograniczeń nałożonych przez kościoły Trujillo. Listów protestacyjnych przeciwko wysłano masowe aresztowania przeciwników rządu. Trujillo rozpoczął kampanię przeciwko Kościołowi i planowanych do aresztowania księży i biskupów, którzy głosili przeciwko rządowi. Ta kampania zakończyła się przed nim był jeszcze wprowadzone, z zamachu.

Judaizm się w Republice Dominikany w latach 1930. Podczas II wojny światowej, grupa Żydów uciekających nazistowskich Niemiec uciekli do Republiki Dominikańskiej i założył miasto Sosua. Pozostał w centrum od ludności żydowskiej.

Językach

Dominikana jest prawie całkowicie hiszpański mówienia. Ze względu na długotrwałe i stałe imigracji z Haiti, Haiti Creole jest używany przez kilkaset tysięcy Haiti imigrantów i ich potomków. Jest wspólnotą około 8000 osób mówiących w języku angielskim Samaná Samaná Peninsula. Są to potomkowie uwolnionych amerykańskich niewolników, którzy przybyli w 19 wieku. Turystyki, kultury amerykańskiej pop, wpływem Dominikanów Amerykanów, w kraju i gospodarczych z USA motywować innych dominikanów do nauki języka angielskiego. Francuski jest używany przez dużą część społeczeństwa, choć nie jest językiem urzędowym.

Edukacja

Szkoła podstawowa jest oficjalnie darmowa i obowiązkowa dla dzieci w wieku 5 i 14, chociaż tych, którzy żyją w odizolowanych obszarach mają ograniczony dostęp do edukacji. W szkole podstawowej jest po dwuletniej szkoły pośrednich i czteroletniego kursu, po którym dyplom zwany bachillerato (maturę) została przyznana. Stosunkowo niewiele niższych dochodach studentów udaje się dotrzeć do tego poziomu, ze względu na trudności finansowe i ograniczenia ze względu na lokalizację. Większość bogatszych studentów udziału szkół prywatnych, które są często sponsorowane przez instytucje religijne. Niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne szkoły zawodowe są dostępne, w szczególności w dziedzinie rolnictwa, ale również osiąga tylko niewielki procent populacji.

Statystyki w dziedzinie zdrowia

W 2007 r. Dominikana miał przyrost o 22,91 na 1000, a śmiertelność z 5,32 na 1000.

Występowania HIV / AIDS w Republice Dominikany w 2003 r. szacowana była na 1,7 proc, z około 88.000 HIV / AIDS pozytywny Dominikanie.

Praktyki aborcja jest nielegalna w każdym przypadku w Republice Dominikańskiej, że zakaz obejmuje następujące pojęcia gwałt, kazirodztwo, w sytuacji, gdy stan zdrowia matki jest w niebezpieczeństwie. Zakaz ten został powtórzony przez rząd w Dominican września 2009 przepis ustawy konstytucyjnej reformy.

Przestępstwo

Dominikana stał się punktem przeładunku leków przeznaczonych dla Kolumbii do Europy, a także Stany Zjednoczone i Kanada. Dominikana odpowiedział zwiększenia wysiłków zmierzających do przejęcia przesyłki narkotyków, aresztowania i wydania osób zaangażowanych i zwalczania prania pieniędzy.

Imigracja

W 20 wieku, wielu Arabów (głównie z Libanu i Syrii), japoński, i, w mniejszym stopniu, Koreańczycy zamieszkał w kraju robotników rolnych i kupców. Chińczyków, którzy uciekli z Chin komunistycznych Ludowej Armii Wyzwoleńczej (PLA), znalazł pracę w kopalni i kolei budynku. Obecne chińskie Dominikanów ludność wynosi 50,000.

Ponadto, istnieją potomkowie imigrantów, którzy przybyli z innych wysp karaibskich, w tym Saint Kitts i Nevis, Dominika, Antigua, St Vincent, Montserrat, Tortola, St Croix, St Thomas, Martynika, Gwadelupa i. Pracowali na plantacjach trzciny cukrowej i basenów portowych i osiedlili się głównie w miastach San Pedro de Macoris i Puerto Plata. Uważa się, że ich liczba 28.000. Przed i podczas II wojny światowej 800 żydowskich uchodźców przeniósł się do Republiki Dominikańskiej.

Nielegalnej imigracji Haiti

Haiti jest dużo uboższa niż na Dominikanie.W 2003 r., 80% wszystkich Haitańczyków były kiepskie (54% w skrajnym ubóstwie) i 47,1% było analfabetami. Kraju dziewięć milionów ludzi jest szybko rosnącą liczbą ludności, ale ponad dwie trzecie miejsc pracy w życie pracy brak formalny. Haiti PKB na jednego mieszkańca (PPP) wynosi $ 1300 w 2008 r., lub mniej niż jedna szósta z Dominikany liczba.

Dzieci nielegalnych imigrantów Haiti często odmówiono obywatelstwa i usług, a ich rodzice są pozbawione obywatelstwa Dominikańskiej, ponieważ są uważane za przejściowe mieszkańców, ze względu na ich status nielegalnych lub nieudokumentowanych, a dzieci, choć często kwalifikują się do Haiti obywatelstwo,

Wiele kobiet Haiti, często przybywających z różnych problemów zdrowotnych, do przekroczenia granicy Dominikany gleby podczas ostatnich tygodni ciąży, aby uzyskać bardzo potrzebne lekarza do porodu, ponieważ Dominikanów szpitali publicznych nie odmawiały usług medycznych ze względu na narodowość lub prawnych status. Statystyki ze szpitala w Santo Domingo donoszą, iż ponad 22% porodów są przez Haiti matek.

Dominikanów w 2005 r. prezydent Leonel Fernández skrytykował wydalenia zbiorowego Haitańczycy za dokonane "w sposób obraźliwy i nieludzkie".

Emigracja

Pierwszym z trzech, pod koniec 20 wieku fale emigracji wieku rozpoczęła się w 1961 r., po zamordowaniu dyktatora Trujillo,

Kultura

Kultury i ludzi Dominikany, podobnie jak jego hiszpański sąsiadów Karaibów, jest mieszanką kultur hiszpańskich kolonistów, niewolników afrykańskich, a tubylcy Taino. Europie, Afryce i Taino elementy kultury są najbardziej widoczne w żywności, struktura rodziny, religii i muzyki. Wiele Arawak / nazwy Taino i słowa są używane w codziennej rozmowy, a dla wielu rodzimych żywności do Republiki Dominikańskiej.

Kuchni

Dominikana jest przede wszystkim dania kuchni składa się z kombinacji wpływów Hiszpanii i Afryki w ciągu ostatnich kilku wieków. Typowe dania kuchni jest bardzo podobny do tego, co można znaleźć w innych krajach Ameryki Łacińskiej, ale wielu z nazwy potraw są różne. Jedno śniadanie danie składa się z jaj i Mangu (puree, gotowane babki), naczynia, że Republika Dominikańska akcji z Kuby i Puerto Rico. Dla heartier wersji Mangu towarzyszy mięsa smażone w głębokim tłuszczu (zazwyczaj salami Dominikańska) i / lub sera. Podobnie jak Hiszpania, lunch zazwyczaj jest największym i najważniejszym posiłkiem dnia. Obiad zwykle składa się z ryżu, mięsa (np. kurczaka, wołowiny, wieprzowiny, ryb), fasola, a część strony surówką. "La Bandera" (dosłownie "The Flag") jest chyba najbardziej popularne danie obiad, złożony z mięsa i fasoli czerwonej na białym ryżu. Sancocho to dusić się z siedmiu gatunków mięsa.

Posiłków do faworyzowania skrobi i produktów mlecznych przez mięs i warzyw. Wielu potraw są wykonane z sofrito, który jest mieszanką ziół i przypraw lokalnych smażone, aby wydobyć wszystkie naczynia jego smak. W całej południowo-centralnym wybrzeżu, bulgur, pszennej lub całości, jest głównym składnikiem w quipes lub tipili (bulgur sałatka). Innych ulubionych Dominikanów żywność chicharrón, yuca, casabe, pastelitos (empanadas), Batata, pasteles en hoja, chimichurris, tostones. Niektóre wyposażone są dominikanie traktuje arroz con dulce (lub con leche arroz), bizcocho Dominicano (dosł. Dominikanów ciasto), habichuelas con dulce, flan, Frío Frío (szyszki śnieg), dulce de leche, i Kanie (trzcina cukrowa). Napoje dominikanów hotelu obejmują morir Soñando, rum, piwo, Mama Juana, Batida (koktajl), jugos naturales (świeżo wyciskane soki owocowe), Mabi, kawę i Chaca (Maiz con dulce) (lub Maiz con leche), ostatni element jest tylko znaleźć w południowych prowincjach kraju, takich jak San Juan.

Muzyka

Muzycznie, Dominikana znana jest stworzenie stylu muzycznego zwanego merengue,: 378

Bachata, rodzaj muzyki i tańca, który powstał na wsi i obszarów wiejskich marginalne okolic Dominikana, stał się dość popularny w ostatnich latach. Tematyka piosenek jest przede romantyczny, najczęściej spotykane są utwory smutku i złamanym sercu. W rzeczywistości, pierwotna nazwa tego gatunku był amargue ("goryczy" lub "gorzka muzyka", blues i muzyki), a do niejednoznaczne (neutralna nastrojowo) bachata termin stał się popularny. Bachata wyrosły i nadal ściśle związanego z całej Ameryki Łacińskiej romantycznym stylu zwanego bolero. W czasie, to miały wpływ mnierengue i przez różne style gitara Ameryki Łacińskiej.

rock Dominikany też jest popularny. Wielu, jeśli nie większość, jego wykonawcy są siedzibą w Santo Domingo.

Zwłaszcza wśród młodzieży, gatunek, który rośnie w popularność w ostatnich latach w Republice Dominikany Dominikana jest rap. Znany również jako Rap del Patio ("podwórku rap") jest to muzyka rap stworzony przez dominikanów załóg i soliści. Pochodzące z roku 2000 z załóg, takich jak Charles rodzinne, udane raperów takich jak Lapiz Conciente, Vakero, Toxic Crow, i R-1 pojawiły. Młodzieży objął muzyka, czasem zbyt merengue, Tipico merengue, bachata, salsa, jak i, ostatnio, reggaeton. rap Dominikanów różni się od reggaeton w tym, że rap Dominikany nie używa tradycyjnej Dem Bow rytm często wykorzystywanych reggaeton, zamiast przy użyciu bardziej hip hop wpływem uderzeń.

Sport

Baseball jest zdecydowanie najpopularniejszym sportem w Republice Dominikany.

W boksie, kraj wyprodukował kilkadziesiąt światowej klasy wojownicy i kilku mistrzów świata.

Dominikana odniesieniu do piłki nożnej, jak również trzeci najpopularniejszy sport po baseball i koszykówkę.

Ferie

Uwagi:

Wojskowy

Kongres upoważnia połączone siły wojskowej 44.000 aktywnych pracowników celnych. Aktualne siły cło wynosi około 32.000. Jednak około 50% tych są wykorzystywane do działalności niewojskowych, takich jak dostawcy zabezpieczeń rządowych obiektów niewojskowych, stacje przejazd autostradą, więzienia, prace leśne, przedsiębiorstw państwowych i prywatnych przedsiębiorstw. Komendant Główny wojskowej jest prezesem. Głównych misji obrony narodowej i ochrony integralności terytorialnej kraju. Armii, większe niż w innych usług w połączeniu z około 20.000 aktywnych pracowników celnych, składa się z sześciu brygad piechoty, brygady wsparcia bojowego i wsparcia usług zwalczania brygady. Lotnictwo działa dwóch głównych baz, jeden w regionie południowym w pobliżu Santo Domingo, a drugi w północnej pobliżu Puerto Plata. Flota działa dwóch głównych baz morskich, jeden w Santo Domingo i jeden w Las Calderas na południowo-zachodnim wybrzeżu, i utrzymuje 12 operacyjnych statków. Na Karaibach, tylko Kuba ma większych sił wojskowych.

Siły zbrojne zorganizowane specjalistyczne Airport Korpusu Bezpieczeństwa (CESA) i specjalistyczne Port Korpusu Bezpieczeństwa (CESEP) w celu spełnienia potrzeb bezpieczeństwa międzynarodowego w tych dziedzinach. Sekretarz Sił Zbrojnych ma także plany dotyczące utworzenia wyspecjalizowanych granicy korpusu (CESEF). Ponadto, siły zbrojne zapewniają 75% pracowników Krajowej Dyrekcji ds. Dochodzeń (DNI) oraz Counter-Dyrekcja Drug (DNCD).

Dominikanów krajowych sił policyjnych zawiera 32.000 agentów. Policja nie są częścią sił zbrojnych Dominikany, ale mają na siebie funkcje bezpieczeństwa. Sześćdziesiąt trzy procent siły służyć w obszarach poza tradycyjne funkcje policji, podobne do sytuacji na ich wojskiem.

Usług i transpornia

Komunikacji

Dominikana jest dobrze rozwinięta infrastruktura telekomunikacyjna, z dużym telefonem komórkowym i telefonii stacjonarnej. Telewizja i Internet DSL są dostępne w większości regionów kraju, a wielu dostawców usług internetowych oferują usługi 3G, internet bezprzewodowy. Podawanej prędkości od 256 kbit / s / 128 kbit / s dla usług mieszkaniowych, do 5 Mbit / s / 1 Mbit / s na cele mieszkaniowe usługi. Na usługi komercyjne są prędkości od 256 kbit / s do 154 Mbit / s. (Każdy zestaw liczb oznacza poniżej / powyżej prędkości, czyli dla użytkownika / od użytkownika.) Projekty rozszerzenie Wi-Fi hot spotów zostały dokonane w Santo Domingo. Kraju komercyjnych stacji radiowych i stacji telewizyjnych są w trakcie przenoszenia do częstotliwości cyfrowych, za pośrednictwem HD Radio i HDTV. Regulacji telekomunikacji w kraju jest INDOTEL (Instituto de Telecomunicaciones Dominicano).

Największa firma telekomunikacyjna Claro Codetel, dostawcy bezprzewodowych, telefonii stacjonarnej i szerokopasmowego oraz usługi IPTV, który jest częścią Móvil Carlos Slim Helu America's.

Sprawozdania Indotel, że od 05 czerwca 2009 istnieje ponad 8 mln abonentów telefonów (gruntów i komórkę użytkowników) w DR, reprezentujących 81% ludności kraju i pięciokrotny wzrost od 2000 roku, gdy było 1,6 mln. Sektorze łączności generuje około 3,0% PKB.

W listopadzie 2009 r., Republika Dominikany stał się pierwszym krajem Ameryki Łacińskiej zobowiązały się do włączenia perspektywy płci "w każdej technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) oraz inicjatywy w zakresie polityki rządu. Dominikana jest liderem myślenia rządów Ameryki Łacińskiej "wokół płci i technologii w ramach regionalnych eLAC2010 plan. Narzędzie dominikanów wybrało do projektowania i oceny wszystkich polityk publicznych jest APC Płeć Metodyka oceny (GEM).

Elektryczność

usługi Energia elektryczna jest niewiarygodne, ponieważ era Trujillo, i aż 75% jest to, że stary sprzęt. Czasem w wyniku awarii zasilania na co dzień. o ograniczonej strat przesyłowych, jest uznana za duży poprawy kapitału do krajowej sieci od połowy 1960.

Podczas reżimu Trujillo, sieci elektrycznej został wprowadzony w wielu miastach, a jednak prawie 95% wykorzystania nie było zapowiadane w ogóle. Około połowa domów 2100000 Dominikanie nie ma metrów i tak większość nie płaci lub po prostu płacić stałe miesięczne stawki za usługi elektryczne.

Gospodarstw domowych i ogólnej sieci elektrycznej jest wydawane na przemiennym 110 V przy 60 Hz; napędzane elektrycznie elementy z pracy Stanów Zjednoczonych bez zmian. Większość kraju ma dostęp do energii elektrycznej. Jeszcze w 2007 r. W niektórych regionach przerwy trwały tak długo, jak 20 godzin na dobę. obszary turystyczne mają zwykle bardziej wiarygodne moc, tak jak i biznesowych, podróży, służba zdrowia, i kluczowej infrastruktury. Sytuacja poprawiła się w 2006 r., z 200 obwodów (40% ogółu) zapewnienie stałej energii elektrycznej, 85% ogólnego zapotrzebowania elektryczny został spełniony i przerw w dostawie energii zostały obniżone z 6,3 godziny na dobę do 3,7.

Transport

Dominikana ma pięć głównych autostrad, które mają podróżujący do każdego ważnego miasta w kraju. Trzech głównych autostrad są DR-1, DR-2 i DR-3, które idą do północnej, południowo-zachodniej i wschodniej części kraju, odpowiednio. Jest nowa, droga płatna 106-km, który łączy Santo Domingo z kraju północno-wschodniej półwyspu. Podróżni mogą teraz dotrzeć w Samaná Peninsula w mniej niż dwie godziny. Większość tras łączących małych miast w kraju są gruntowe, ale poprawia się.

Santo Domingo Metro to pierwszy system transportu publicznego w kraju, a po drugie w rejonie Karaibów i krajów Ameryki Środkowej, po Tren Urbano w San Juan, Puerto Rico. W dniu 27 lutego 2008 prezydent Leonel Fernández test systemu jechał po raz pierwszy i bezpłatny zaproponowano następnie kilka razy. Usług handlowych rozpoczęła się 30 stycznia 2009. Kilka dodatkowych linii są obecnie planowane. Świetle Santiago systemu kolei jest w fazie planowania.

Istnieją dwa usług transportowych w Republice Dominikańskiej: jeden kontrolowane przez rząd, przez Oficina Tecnica de Transito Terrestre (OTTT) i Oficina de Servicios Metropolitana de Autobuses (OMSA) oraz inne kontrolowane przez sektor prywatny, a wśród nich, Federación Nacional de Transporte La Nueva opción (FENATRANO) oraz Confederación Nacional de Transporte (CONATRA). System transportu rząd obejmuje duże trasy w obszarach metropolitalnych, takich jak Santo Domingo i Santiago.

międzynarodowym rankingu