Ekwador
| Republiki Ekwadoru República del Ecuador (Hiszpania) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||
| Motto: "Dios, patria y libertad" (Hiszpania) "Pro Deo, et Patria Libertate" (łac.) "Bóg, ojczyzna i wolność" | ||||||
| Hymn: Salve, Oh Patria (Hiszpania) Witaj, O Ojczyźnie | ||||||
| Kapitał | Quito 00 ° 9's 78 ° 21'W / 0,15 ° S 78,35 ° W / -0,15, -78,35 | |||||
| Największe miasto | Guayaquil | |||||
| Język urzędowy (s) | Hiszpański, keczua | |||||
| Etnografia | 60% Mestizo, 27% ludności rdzennej., 5% hiszpański lub białej, 8 Afro ekwadorski% | |||||
| Położenie na mapie | Ekwadorski | |||||
| Rząd | Jednolity republiką prezydencką | |||||
| - | Prezydent | Rafael Correa | ||||
| - | Wiceprzewodniczący | Lenin Moreno | ||||
| Niezależność | ||||||
| - | z Hiszpanii | 24 maja 1822 | ||||
| - | z Kolumbii | 13 maja 1830 | ||||
| - | Uznane przez Hiszpanię | 16 lutego 1840 | ||||
| Obszar | ||||||
| - | Całkowity | 283.561 (z Galapagos) km2 (66-ta) 109.415 ² | ||||
| - | Wody (%) | 4 | ||||
| Populacja | ||||||
| - | 2008 oszacowanie | 13.625.000 (67-sza) | ||||
| - | Gęstość | 53.8/km2 (151-ty) 139.4/sq mi | ||||
| PKB (PPP) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 114827000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 8.022 dolarów | ||||
| PKB (wartość nominalna) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 61958000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 4.328 dolarów | ||||
| Gini | 42 (średnia) | |||||
| HDI (2007) | ▲ 0,806 (high) (80) | |||||
| Waluta | Dollar2 USA (USD) | |||||
| Strefa czasowa | ECT, GALT (UTC-5, -6) | |||||
| Dyski | prawo | |||||
| Internet TLD | . Ec | |||||
| Kod telefoniczny | +593 | |||||
| 1 | Indian Quechua i innych języków używanych przez rdzennych społeczności. | |||||
| 2 | Sucre do 2000 r., a następnie do dolara USA i Ekwadoru monety centavo | |||||
Ekwador (wymawiane / ɛkwədɔr / (słuchać)), Republika Ekwadoru (hiszp. República del Ecuador, wydane), dosłownie, "Republika równika") jest przedstawicielem Republiki Demokratycznej w Ameryce Południowej, graniczy od północy Kolumbii , Peru na wschód i południe, i przez Ocean Spokojny na zachodzie. Kraju, obejmuje również Wyspy Galapagos na Pacyfiku, około 1000 km (620 mil) na zachód od lądu.
Ekwador straddles równika, od którego wziął swoją nazwę i ma powierzchnię 283,561 km2, 109.415 m² ml. Jego stolicy Quito, który został uznany za światowego dziedzictwa UNESCO w 1970 za najlepiej zachowane i najmniej zmienione zabytkowego centrum w Ameryce Łacińskiej.
Ekwador jest republiką prezydencką i uzyskała niepodległość w 1830 roku, po ich częścią hiszpańskiego imperium kolonialnego i Republiki Kolumbii. Jest to kraj średnich dochodach, ocena HDI o 1,025 (2010), a około 10,3% osób żyjących poniżej granicy ubóstwa.
Zawartość |
Historia
Dowody ludzkich kultur w Ekwadorze istnieje od c. 3500 pne Wiele cywilizacji wzrosła w całym Ekwadorze, takich jak Valdivia Kultury i Machalilla Kultury na wybrzeżu, Quitus (w pobliżu dzisiejszego Quito) i Canari (w pobliżu dzisiejszego Cuenca). Każda cywilizacja rozwinęła swoją własną, odrębną architekturę, ceramika, religijnych i interesów, choć w konfederacji skonsolidowanego zwany Shyris które wykonywane zorganizowanego systemu obrotu oraz handlu wymiennego pomiędzy różnymi regionami i politycznych i wojskowych, których moc była pod panowaniem line Duchicela krwi przed Inca inwazji. Po latach ognisty opór Cayambes i innych plemion, o czym świadczy bitwie Yahuarcocha (Blood Lake), gdzie tysiące bojowników zostało zabitych, a wrzucony do jeziora, w regionie spadła do ekspansji Inków i był luźno powiązane w Inków imperium.
Imperium Inków
Przez kolejne wojny i małżeństwa wśród narodów zamieszkujących dolinę, region stał się częścią Imperium Inków w 1463 roku. Kiedy Hiszpańscy konkwistadorzy przybyli z północy, Imperium Inków rządził Huayna Capac, który miał dwóch synów: Atahualpa, będzie odpowiedzialny za północnej części imperium, a Huascar z siedzibą w stolicy Inków Cusco. Po śmierci Huayna Capac w 1525 r., imperium została podzielona na dwie części: Atahualpa otrzymał północy, z jego kapitału w Quito; Huascar otrzymał południu, ze stolicą w Cusco. W 1530 roku, Atahualpa pokonał Huascar i zwyciężył w całym imperium.
Kolonizacja
Choroby dziesiątkowały ludność lokalna w pierwszych dekadach rządów w Hiszpanii - czas, kiedy mieszkańcy również zostali zmuszeni do systemu pracy Encomienda dla hiszpańskich gospodarzy. W 1563, Quito stał się siedzibą prawdziwy Audiencia (powiat) w Hiszpanii i części royalty-Vice Limy, a później wiceprezes Royalty Nueva Granada.
Po prawie 300 latach hiszpańskiej kolonizacji, Quito jeszcze małe miasto tylko 10.000 mieszkańców. To właśnie tam, na 10 sierpnia 1809 (święto narodowe), że pierwszy przetarg o niezależność od Hiszpanii powstał w Ameryce Łacińskiej ("Primer Grito de la Independencia"), pod przewodnictwem miasta criollos jak Juan Pío Montufar, Quiroga, Salinas, biskupa i Cuero Caicedo y. nick Quito, "Luz de América" ("Light of America"), pochodzi z faktu, że była to pierwsza udana próba produkcji niezależnych i lokalnych, choć nie więcej niż dwa miesiące, że miał ważne następstwo i inspiracji za wyzwolenie reszty Hiszpanii Ameryki. Quito jest znany także jako "La Cara de Dios" ("Twarz Boga") na piękno sztuki religijnej i kolonialnej architektury klasztornej w Andach niesamowity krajobraz równikowej.
Niezależność
W dniu 09 października 1820, Guayaquil stało się pierwszym miastem w Ekwadorze w celu uzyskania niezależności od Hiszpanii. 24 maja 1822, resztę Ekwador po uzyskaniu niepodległości przez Antonio José de Sucre pokonał hiszpański siły rojalistów w bitwie pod Pichincha, w pobliżu Quito. Po bitwie, Ekwador dołączył Simón Bolívar Chińska Republika Kolumbii - łączenie z nowoczesnością Kolumbii i Wenezueli - tylko stać się republiką w 1830 roku.
19 wieku do Ekwadoru cechował się niestabilnością, z krótkim odstępie czasu władców. Pierwszy prezydent Ekwadoru był urodzony w Wenezueli Juan José Flores, który ostatecznie został obalony, a następnie przez wiele autorytarnych przywódców, takich jak Vicente Rocafuerte, Guayaquil, José María Urbina, Diego Noboa, Pedro José de Arteta, Manuel de Ascásubi; i jego własny syn Flores, Antonio Flores Jijón, między innymi. Gabriel Garcia Moreno konserwatywny jednolitego państwa, w 1860 z poparciem Kościoła katolickiego. Pod koniec 19 wieku, światowy popyt na kakao związane z gospodarką w eksporcie towarów i doprowadziły do migracji z wyżyn do granicy rolnych na wybrzeżu.
Liberalnej rewolucji
Oparte na wybrzeżu Liberalna rewolucja 1895 roku w ramach Eloy Alfaro zmniejszyć moc duchownych i konserwatywnych właścicieli ziemi wyżyny, a to zachować siły liberalne skrzydło do wojskowych "Julian Revolution" z 1925 roku. 1930 i 1940 zostały oznaczone przez powstanie niestabilności i populistycznych polityków, takich jak pięciokrotnym José María Velasco Ibarra.
Wojny z Peru
| ||||
Kontroli nad terytorium, w dorzeczu Amazonki doprowadziło do długotrwałego sporu między Ekwadorem i Peru. W 1941 roku, wśród szybko rozwijających się napięcia między obu krajami, wybuchła wojna. Peru twierdził, że obecność wojskowa w Ekwadorze, Peru twierdził terytorium była inwazja, Ekwador, ze swej strony twierdził, że Peru najechali Ekwadorze. W lipcu 1941 roku, żołnierzy zmobilizowano w obu krajach. Peru miał armię 11.681 żołnierzy, którzy w obliczu słabo uzbrojonych i niedostatecznie dostarczone ekwadorski życie 2,300, z których tylko 1300 zostały rozmieszczone w południowych prowincjach. Wojennych wybuchł 5 lipca 1941 roku, kiedy siły Peru przez rzekę Zarumilla w kilku miejscach, badania siły i determinacji ekwadorski oddziałów granicznych. Wreszcie, w dniu 23 lipca 1941, Peru rozpoczęła dużą inwazji przez rzekę Zarumilla w życie oraz rozwój w ekwadorskiej prowincji El Oro.
W trakcie wojny, Peru uzyskali kontrolę nad częścią terytorium sporne i niektórych częściach prowincji El Oro, a niektóre części prowincji Loja, domagając się ekwadorski rząd rezygnuje z roszczeń terytorialnych. Peru Navy zablokowany port Guayaquil, cięcia niemal wszystkich materiałów eksploatacyjnych do Ekwadoru żołnierzy. Po kilku tygodniach wojny i pod ciśnieniem przez Stany Zjednoczone i kilka krajów Ameryki Łacińskiej, wszystkie walki stanął. Ekwador i Peru, doszło do porozumienia sformalizowane w Rio protokołu, podpisanego w dniu 29 stycznia 1942, na rzecz jedności półkuli przeciwko Osi w II wojnie światowej sprzyjanie Peru z terytorium okupowanych w czasie wojny dobiegła końca .
Recesji i popularnych niepokojów doprowadziły do powrotu do polityki populistycznej i krajowych działań wojennych, w 1960 roku, podczas gdy firmy zagraniczne rozwiniętych zasobów ropy naftowej w Ekwadorze Amazon. W 1972 r. budowa gazociągu Andów została zakończona. Ropy z rurociągu wniesiona po wschodniej stronie Andów do wybrzeża, co drugi co do wielkości w Ameryce Południowej Ekwador eksporterem ropy. Rurociągu na południu Ekwadoru nie zrobił nic, jednak do rozwiązania napięć między Ekwadorem i Peru.
Protokół z Rio nie właśnie rozwiązania sporów granicznych wzdłuż rzeczki w zdalnej Cordillera del region Cóndor w południowej Ekwador. Spowodowało to długo Simmering sporu między Ekwadorem i Peru, które ostatecznie doprowadziły do walki między dwoma krajami; pierwszej potyczce granicznej w okresie styczeń-luty 1981 znany jako Paquisha incydentu, a ostatecznie na pełną skalę działań wojennych w styczniu 1995 r. wojskowy, gdzie ekwadorski zestrzelonych samolotów i helikopterów Peru i Peru piechoty wkroczyły do południowego Ekwadoru. Każdego kraju obwinia innych za początek działań wojennych, znany jako Cenepa wojny. Sixto Durán Sixto, prezydent Ekwadoru, słynne oświadczył, że nie rezygnuje z jednego centymetra Ekwadorze. Popularne nastroje w Ekwadorze został mocno nacjonalistycznej przeciwko Peru: graffiti można było zobaczyć na ścianach Quito odnoszące się do Peru jako "Kain de Latinoamérica" w odniesieniu do zabójstwa Abla przez jego brata Kaina w Księdze Rodzaju.
Ekwador i Peru osiągnęły wstępne porozumienie pokojowe w październiku 1998 r., który zakończył działania wojenne, a gwarantami Rio protokołu orzekł, że granicy kolorów i bez konturów strefie rzeczywiście linii Cordillera del Condor, jak Peru, twierdząc, był od 1940 roku. A Ekwador musiał porzucić jego dziesiątków lat roszczeń terytorialnych wobec wschodnich stokach Kordyliery, jak również do całej zachodniej części górnego biegu Cenepa, Peru musiał dać do Ekwadoru, ale w wieczyste bez suwerenności, kilometr kwadratowy jej terytorium, w obszarze, gdzie ekwadorski podstawy Tiwinza - centralny punkt wojny - był położony w Peru i gleby, które odbyło się ekwadorski Army ich mocną pozycję przez cały czas w trakcie konfliktu. Ostateczne ustalenie granicy weszła w życie 13 maja 1999.
Rządów wojskowych (1972-1979)
W 1972 r. "rewolucyjnych i narodowych" junty wojskowej obalił rząd Velasco Ibarra. Zamach stanu był pod dowództwem generała Guillermo Rodríguez i realizowane przez dowódcę floty Jorge Queirolo G. nowego prezydenta José María Velasco zesłany do Argentyny. Pozostał w mocy aż do 1976 roku, kiedy został usunięty przez inny rząd wojskowy. Że junta wojskowa prowadzona była przez admirała Alfredo Poveda, który został uznany za przewodniczącego Rady Najwyższej. Rada Najwyższa zawarte dwóch innych członków: General Durán Arcentales i Guillermo Luis Leoro General Franco. Ustabilizowała się po kraju takgólności i ekonomicznie, Najwyższa Rada przeprowadziła demokratyczne wybory i aktywny nowego demokratycznie wybranego prezydenta do podjęcia obowiązków gabinet.
Powrót do demokracji
Wybory odbyły się 29 kwietnia 1979 r., na mocy nowej konstytucji. Jaime Roldós Aguilera został wybrany na prezydenta, zgarnęła ponad milion głosów, najwięcej w historii Ekwadoru. Urząd objął w dniu 10 sierpnia jako pierwszego konstytucyjnego prezydenta po prawie dziesięciu latach dyktatury cywilnych i wojskowych. W 1980 roku założył Partido Pueblo, Cambio y Democracia (Ludzie, Zmiana i Partii Demokratycznej), po wycofaniu się z Concentracion de Fuerzas Populares (popularne Sił stężenie) i regulowane do 24 maja 1981, kiedy umarł wraz z żoną i minister obrony, Marco Subia Martinez, gdy jego samolot Air Force rozbił się w strugach deszczu w pobliżu granicy peruwiańskiej. Wielu ludzi wierzy, że został zamordowany, ponieważ wielu groźby śmierci wymierzonej przeciwko niemu z powodu jego programu reformatorskiego, zgony w wypadkach samochodowych dwóch kluczowych świadków, zanim będą mogły zeznawać w trakcie postępowania i czasem sprzeczne relacje o tym incydencie.
Roldós został natychmiast zastąpiony przez wiceprezesa Osvaldo Hurtado, który nastąpił w 1984 roku León Febres Cordero z Partii Chrześcijańsko-Społecznej. Rodrigo Borja Cevallos Lewicy Demokratycznej (Izquierda Democrática lub dowód osobisty) partia zdobyła prezydencji w 1988 roku, kolejny w drugiej tury wyborów na Abdala Bucaram (szwagier z Jaime Roldós i założyciel ekwadorski Roldosist Party). Jego rząd dąży do poprawy ochrony praw człowieka i przeprowadził kilka reform, w szczególności otwarcie Ekwador handlu zagranicznego. Rząd Borja zawarły porozumienia prowadzącego do likwidacji małych grup terrorystycznych "¡Alfaro Vive, Carajo!" ("Życie Alfaro, do cholery!") Pochodzi od Eloy Alfaro. Jednak nadal problemy gospodarcze osłabiła popularności ID, a partie opozycyjne przejął kontrolę nad Kongresem w 1990 roku.
Pojawienie się ludności tubylczej (około 25%) jako aktywny okręgu przyczyniło się do demokratycznych zmienność kraju w ostatnich latach. Populacji jest uzasadnione niepowodzeń rządu do wypełnienia obietnic reformy rolnej, obniżenie bezrobocia oraz świadczenie usług społecznych i historycznych wykorzystanie przez gruntów gospodarstwa elity. Ich ruchu, a także stałe wysiłki na rzecz destabilizacji zarówno przez elity i ruchów lewicowych, co doprowadziło do pogorszenia się gabinet. Ludności i innych działów administracji prezydenta dać bardzo niewiele kapitału politycznego, o czym świadczą najnowsze usunięcia prezydenta Lucio Gutiérrez z urzędu przez Kongres w kwietniu 2005 roku. Wiceprezydent Alfredo Palacio zajął jego miejsce i pozostał na stanowisku do czasu wyborów prezydenckich w 2006 r., w którym Rafael Correa Alvaro Noboa pokonał w drugiej tury wyborów.
Polityka
Ekwador podlega demokratycznie wybrany prezydent, na czteroletnią kadencję. Obecny prezydent Ekwadoru, Rafael Correa, korzysta z zasilania z Carondelet prezydenckich w Palacio de Quito. Obecnej konstytucji został napisany przez ekwadorski Zgromadzenia wybrany w 2007 r. i została zatwierdzona przez referendum w 2008 roku.
Władzy wykonawczej z 25 ministerstw. gubernatorów prowincji i radnych (burmistrzów, radnych i rad parafialnych) są wybierani bezpośrednio. Kongresu Narodowego Ekwadoru spotyka się przez cały rok z wyjątkiem wnęki w lipcu i grudniu. Istnieje 69 siedmiu członków komisji Kongresu. Sędziowie Sądu Najwyższego powoływani są przez Kongres do warunków na czas nieokreślony.
Ekwador często kładło duży nacisk na wielostronnego podejścia do kwestii międzynarodowych. Ekwador jest członkiem ONZ (i większość jej wyspecjalizowane agencje) i jest członkiem wielu ugrupowań regionalnych, w tym Grupy Rio, Ameryki Łacińskiej systemu gospodarczego, Organizacji Energii Ameryki Łacińskiej, Stowarzyszenie Integracji Ameryki Łacińskiej, Boliwariańskiej Alliance dla narodów naszej Ameryki i Wspólnoty Andyjskiej Narodów.
Podział administracyjny
Ekwador jest podzielony na 24 prowincji (provincias), każdy z własnym kapitału administracyjne:
|
|
Prowincje dzielą się na kantony i podzielone na parafie (parroquias).
Wojskowy
Ekwadorski Sił Zbrojnych (Fuerzas armada del Ecuador), składające się z wojsk lądowych, sił powietrznych i marynarki wojennej, odpowiedzialne za utrzymanie integralności i suwerenności terytorium kraju. Częste konflikty graniczne z sąsiadami, powstania partyzantki z Kolumbii, a także problemów wewnętrznych dotyczących przestępczości, sprawia, że ekwadorski Sił Zbrojnych istotną częścią istnienia kraju. W 2009 r. przez nową administrację w ministerstwie obrony rozpoczęła głębokiej restrukturyzacji w ramach sił zbrojnych, zwiększenie wydatków budżetu na 1691776803 dolarów, co stanowi wzrost o 25%. (FY08)
Geografia
Ekwador ma trzy główne regiony geograficzne, a także region wyspiarskie na Oceanie Spokojnym:
La Costa, lub wybrzeża, składa się z nisko położonych terenów w zachodniej części kraju, łącznie z wybrzeżem Pacyfiku. Sierra La ("wyżyny") jest na dużej wysokości średniej biegnącej z północy na południe wzdłuż centrum kraju, górzysty teren zdominowany przez górski Andów. La Amazonia, znany także jako El Oriente ("wschód"), składa się z tropikalnych obszarów Amazon we wschodniej części kraju, co stanowi prawie połowę kraju łącznej powierzchni obszarze, choć zaludnione przez mniej niż 5% populacji. Región zależne, to region obejmujący Wyspy Galapagos, niektóre 1000 km (620 mil) na zachód od kontynentalnej części Oceanu Spokojnego.stolicy Ekwadoru Quito jest, co jest w prowincji Pichincha w regionie Sierra. Jego największym miastem jest Guayaquil, w prowincji Guayas. Cotopaxi, która jest na południe od Quito, posiada jedną z najwyższych na świecie czynnych wulkanów. Na szczyt Chimborazo (6310 m npm) jest uważana za najbardziej oddalonym punktem od środka Ziemi, ze względu na owalny kształt naszej planety.
Klimat
Istnieje duża różnorodność w klimat, w dużym stopniu od wysokości. Jest łagodny przez cały rok w górskich dolinach, wilgotny klimat subtropikalny incoastal Rain Lasy i na nizinach. Obszar wybrzeża Pacyfiku w strefie klimatu tropikalnego, z ciężkim pora deszczowa. Klimat w andyjskich wyżyn jest umiarkowany i dość suchy, w dorzeczu Amazonki i na wschodniej stronie gór udziałów innych stref klimatycznych lasów tropikalnych.
Względu na swoje położenie na równiku, Ekwador trochę doświadczenia w godzinach dziennych zmian w ciągu roku.
Różnorodności biologicznej
Ekwador jest jednym z siedemnastu megadiverse krajów świata, zgodnie z Conservation International.
1600 gatunków ptaków (15% znanych na świecie gatunków ptaków) w obszarze kontynentalnym, i jeszcze 38 endemicznych w Galápagos. Oprócz ponad 16, 000 gatunków roślin, kraj posiada 106 endemicznych gadów, 138 endemicznych płazów i 6000 gatunków motyli. Wyspy Galapagos są dobrze znane jako region odrębnych fauny, znanej jako miejsce urodzenia Teoria ewolucji Darwina, a na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Mimo że na liście UNESCO, Galapagos zagrożone są przez szereg negatywnych skutków dla środowiska, egzystencja tego egzotycznego ekosystemu.
Gospodarka
Gospodarka Ekwadoru jest mocno uzależniona od wywozu zasobów, takich jak ropa naftowa, ryby, krewetki, drewno i złoto. Ponadto bogate rolnictwa: banany, kwiaty, kawa, kakao, cukier, owoce tropikalne, oleju palmowego, rdzenie palmowe, ryż, róże, i kukurydzy. Wahania cen na rynku światowym może wywierać istotny wpływ krajowych. Przemysł jest w dużym stopniu zorientowanych na obsługę rynku krajowego, z wywóz do Wspólnoty Andyjskiej Narodów.
Dolaryzacji
Pogorszenia wyników gospodarczych w latach 1997-98 doprowadziły do poważnego kryzysu gospodarczego i finansowego w 1999 roku. Kryzys strąconego przez zjawisko El Niño pogoda w 1997 r. znaczny spadek światowych cen ropy naftowej w latach 1997-98, a pojawiające się niestabilności rynku międzynarodowym w latach 1997-98. Czynniki te doprowadziły do 7,3% skurczem PKB, roczne z roku na rok inflacji w wysokości 52,2% i 65% dewaluacji waluty krajowej, Sucre, w 1999 r., które przyczyniły się osad domyślnie na kredyty zagraniczne w tym samym roku. W styczniu 2000 r., prezes Jamil Mahuad ogłosiła zamiar przyjąć do dolara amerykańskiego jako oficjalnej waluty Ekwadoru, i choć Mahuad musiał z urzędu, jego następca Gustavo Noboa nadal z planem, a także rozpoczęła negocjacje z MFW.
Transport
Ekwador jest siecią krajowych dróg prowadzi ministerstwo de Obras Públicas y Comunicaciones (Ministerstwo Robót Publicznych i Komunikacji). Pan-American Highway łączącej północne i południowe części kraju, a także połączenia z Kolumbii do Ekwadoru na północy i na południu Peru. Jakość dróg, nawet na drogach samochodów ciężarowych, jest bardzo zróżnicowana.
Dobrze rozwinięta jest sieć autobusów międzymiastowych które korzystają z tych górskich dróg i autostrad. Najnowocześniejszych ekwadorski Autostrada łączy Guayaquil z Salinas. Empresa de Ferrocarriles Ecuatorianos jest ekwadorski krajowych kolejowych. Interandean Railroad jest zasadniczo martwy, tylko krótkie "diabła nos" części nadają się do użytku. Turyści zazwyczaj w pociągu w Azuay, niektóre wybrać dłuższą wycieczkę z Riobamba (jeżeli dostępne).
Demografii
2009 szacunków ludności Ekwadoru na 14.573.101.
Religia
Około 95% Ekwadorczycy są katolicy (patrz wykaz Roman diecezji katolickich w Ekwadorze), a 4% to protestanci. W wiejskich obszarach Ekwador, wierzeń tubylczych i katolicyzm są czasami syncretized. Większość festiwali i corocznych paradach oparte są na uroczystości religijnych, wiele zawierające mieszaniny obrzędów i ikony.
Społeczności żydowskiej w Ekwadorze, z miejsca zamieszkania w Quito, około 500 członków. Jednak liczba ta zmniejsza się, ponieważ młodzi ludzie emigrują do pracy w Izraelu lub gdzie indziej za granicą i nie wrócił.
Zaludnienie
Większość Ekwadorczycy żyć w centralnej prowincji żeglugi w Andach, lub wzdłuż wybrzeża Pacyfiku. Tropikalnych lasów regionu na wschód od gór (El Oriente) pozostaje słabo zaludnionych i zawiera tylko około trzech procent populacji. Populacje 2003 City
Guayaquil Cuenca 2.090.000 Quito 1.482.000 217.000 304.000 Machala Santo Domingo de los Colorados Portoviejo 195.000 212.000 193.000 Manta Eloy Alfaro Ambato 169.000 184.000 140.000 RiobambaNarodów
Ekwadorskiej konstytucji uznaje "pluripotencjalnych-obywatelstwo" tych, którzy chcą korzystać ze swoich powiązań z ich rodzimych grup etnicznych. Dlatego też, oprócz criollos, Metysów, lub afro-Ekwadorczycy, niektórzy należą do rdzennych narodów rozproszone w kilku miejscach na wybrzeżu, Quechua andyjskich wiosek i amazońskiej dżungli.
Imigracji i emigracji
Małych społeczności Latino wschodniej Azji, szacuje się na 2500 składa się głównie z tych z Japonii i Chin pochodzenia, których przodkowie przybyli jak górnicy, parobków i rybaków na koniec 19 wieku.
Kultura
głównego nurtu kultury Ekwadoru jest określony przez jego większość Metysów i Hiszpanie, podobnie jak ich przodkowie, jest tradycyjnie hiszpańskiego dziedzictwa wpływ w różnym stopniu z tradycji indiańskiej, aw niektórych przypadkach z afrykańskimi elementami. Od afrykańskiego niewolnictwa nie było siły roboczej z hiszpańskich kolonii w "Terra Firme" (South-America) z uwagi na podporządkowanie ludności autochtonicznej poprzez ewangelizację i encomiendas, drobne elementy afrykańskiego potomka znajdują się w północnej prowincji Esmeraldas i dzięki Imbabura do 17 wraku wieku galeon handlu niewolnikami przed północnym wybrzeżu Ekwador, i którego kilka czarnych afrykańskich rozbitków dopłynął do brzegu i wejść następnie grubości dżungli pod kierownictwem Antoniego, szef grupy, gdzie pozostał wolnym mężczyzn przy zachowaniu ich oryginalnej kultury nie pod wpływem typowych elementów na innych prowincjach od brzegu lub w regionie Andów.
Także ludności autochtonicznej Ekwadoru są zintegrowane z głównego nurtu kultury w różnym stopniu, ale niektóre mogą również praktyki ich kultur tubylczych, zwłaszcza odległych lokalnych społeczności w dorzeczu Amazonki. Hiszpański jest używany jako pierwszy język o ponad 90% ludności i jako pierwszy i drugi język o więcej niż 98%. Jednej części ludności Ekwadoru zna języków Indian, ale tylko jako drugiego języka. Dwa procent populacji mówi tylko języki Indian.
Kuchni
Ekwadorski kuchnia jest zróżnicowana, różniących się wysokością i związane z nimi warunki uprawy. Większości regionów w Ekwadorze po 3 dań tradycyjnej posiłek sopa / zupy i segundo / drugie danie, które zawiera ryżu i protein, takich jak mięso, drób, świnie lub ryb. Potem deser i kawa są zwyczajowo. Kolacja zwykle lżejsze a czasami po prostu kawa lub agua de Remedio / napar z chlebem. W regionach górskich, wieprzowiny, kurczaka, wołowiny, i Cuy (świnka morska) są popularne i podawane są z różnych zbóż (zwłaszcza ryżu i kukurydzy lub ziemniaków). Owoce morza są bardzo popularne na wybrzeżu, gdzie krewetki, krewetki i homary są najważniejsze części diety. Banan i orzeszki ziemne są potrawy oparte na podstawie posiłków najbardziej przybrzeżnych. W lesie deszczowym, diety odcinkowych jest yuca, gdzie indziej zwane maniok. Wiele owoców dostępne są w tym regionie, w tym banany, winogrona drzewa i palmy brzoskwini.
Literatura
Istnieje wiele współczesnych pisarzy ekwadorski, w tym pisarz Jorge Enrique Adoum, poeta Jorge Andrade Carrera, eseista Benjamín Carrión, poeta Fanny Carrión de Fierro, pisarz Enrique Gil Gilbert, pisarz Jorge Icaza (autor powieści Huasipungo, przetłumaczone na wiele języków), opowiadania autora Pablo Palacio, Alicia Yanez Cossio pisarz, wybitny pisarz i eseista, Juan Montalvo, USA i na bazie, pół ekwadorski poeta Emanuel Xavier.
Sztuka
Najbardziej znane tendencje sztuki z Ekwadoru należą do Escuela Quiteña, która rozwinęła się z 16 do 18 wieku, których przykłady prezentowane są w wielu starych kościołów w Quito. Ekwadorski malarze to: Oswaldo Guayasamín, Camilo Egas i Eduardo Kingman z Indiginist Ruchu oraz Manuel Rendon, Enrique Tábara, Aníbal Villacís, Theo Constante i Estuardo Maldonado z Informalist Ruchu. Rdzennych mieszkańców Tigua, Ekwador są również znane na całym świecie za ich tradicional obrazów.
Sport
Najpopularniejszym sportem w Ekwadorze, jak w większości krajów Ameryki Południowej, jest piłka nożna (soccer). Do najbardziej znanych należą, profesjonalne zespoły z Barcelony i Emelec Guayaquil, LDU Quito, Deportivo Quito, i El Nacional Quito z; Olmedo z Riobamba, a Deportivo Cuenca z Cuenca. Mecze reprezentacji Ekwadoru są najczęściej oglądanych imprez sportowych w kraju. Ekwador zakwalifikowały się do finałów zarówno 2002 i 2006, Puchar Świata FIFA. Ekwador gotowy przed Polska i Kostaryka przyjść w drugiej Niemcy w grupie A w 2006 World Cup. Futsal, często określane jako Indor, jest szczególnie popularny na udział masy.
Istnieje duże zainteresowanie w tenisa w klasach średnich i wyższych w Ekwadorze społeczeństwa, Ekwadoru i kilku profesjonalnych graczy osiągnęło sławę międzynarodową. Koszykówki o wysokim profilu, a Ekwador, której specjalnością są Ecuavolley, trzy osoby zmiany w siatkówkę. Walki byków jest praktykowane na profesjonalnym poziomie w Quito, podczas corocznej uroczystości upamiętniające że hiszpański założenia miasta, a także funkcje w festiwalach w wielu mniejszych miastach. Rugby znajduje się w pewnym stopniu w Ekwadorze, z zespołami w Guayaquil i Cuenca.
Zdrowia i edukacji
Ekwadorczycy mają długość życia 73 lat.
Ekwadorski Konstytucja wymaga, aby wszystkie dzieci uczęszczają do szkoły aż do osiągnięcia "podstawowego poziomu edukacji", które szacuje się w dziewięciu lat szkolnych.
Świadczeniem publicznych szkół są znacznie poniżej poziomu konieczne, a grupy są często bardzo duże, i rodziny często ograniczone środki to konieczności na pokrycie kosztów kształcenia. Na obszarach wiejskich, tylko 10% dzieci chodzą do szkoły. Ministerstwo Edukacji stwierdza, że średnia liczba lat, zakończonych 6,7 roku. Ekwador liczy 61 uniwersytetów, które oferują wiele stopni naukowych. Tylko 87% wydziałów w uczelniach publicznych ma magistra, i mniej niż 1% posiada doktoraty (tj. dr EDD). Około 300 instytucji szkolnictwa wyższego oferują dwa do trzech lat z policealne kształcenie zawodowe lub techniczne.
