Erytrea

Erytrea (wymawiane / ˌ ɛrɨtreɪ.ə / lub / ˌ ɛrɨtri ː ə /; Ge'ez: ኤርትራ ʾ Ertrā, arabski: إرتريا Iritrīyā), oficjalnie Państwa Erytrea jest krajem, w Rogu Afryki. Graniczy z Sudanem na zachodzie, na południu Etiopii, Dżibuti i na południowym wschodzie. Na wschodzie i północnym wschodzie kraju posiadają rozległą na wybrzeżu Morza Czerwonego, naprzeciwko Arabii Saudyjskiej i Jemenie. Dahlak i kilka Hanish Wyspy są częścią Erytrei. Jego wielkość jest prawie 118.000 km2 (45560 ²) z około 5 milionów mieszkańców. Jej stolicą jest Asmara.

Opis i historia

Historia Erytrei jest związane z jego strategiczne położenie na południowym, strona Afryki przez Morze Czerwone, z wybrzeża, które rozciąga się na ponad 1000 km, wielu naukowców uważa, że to z tego obszaru, że anatomicznie współczesnych ludzi pierwszy rozszerzony z Afryki. Z całej mórz przyszedł różnych najeźdźców (i kolonizatorów), takie jak South Arabowie pochodzący z obszaru dzisiejszego Jemenu, the Turkom, portugalskiej z Goa (Indie), Egipcjan, Brytyjczyków i, w 19 wieku, Włosi. Przez wieki najeźdźcy przybyli z sąsiednich krajów Afryki na południe (Etiopia) i na zachód (Sudan). Jednak dzisiejszy Erytrei w dużej mierze wpływ włoskiego najeźdźców w 19 wieku.

W okresie po otwarciu Kanału Sueskiego w 1869 roku, gdy mocarstwa europejskie kodowany na terytorium Afryki i próbowała ustalić stacji nawęglania ich statki, Włochy napadły i zajęły Erytrei. Na 1 stycznia 1890 Erytrea oficjalnie stał się kolonią Włochy. W 1936 roku stał się prowincją Włoska Afryka Wschodnia (Afryka Orientale Italiana), wraz z Etiopii i Somali Włoskie. Brytyjskie siły zbrojne tych wydalony z Włoch w 1941 roku i przejął administrację kraju, które zostały utworzone przez Włochów. Brytyjczycy nadal zarządza terytorium pod mandatem ONZ do 1951 r., kiedy był federacji Erytrei z Etiopią według ONZ rezolucji 390 (A) w ramach zachęcania Stanów Zjednoczonych, przyjętej w grudniu 1950 r., uchwała została przyjęta w referendum zasięgnąć opinii osób Erytrei.

Strategiczne znaczenie Erytrei, ze względu na wybrzeżu Morza Czerwonego i zasobów mineralnych, był główną przyczyną dla federacji z Etiopii, co z kolei doprowadziło do aneksji Erytrei jako 14-sze prowincji Etiopii w 1962 roku. Było to zwieńczenie proces stopniowego przejęcia przez władze Etiopii, procesu, który obejmował 1959 dekret ustanawiający obowiązkową naukę amharski, główny język Etiopii, Erytrei we wszystkich szkołach. Brak odniesieniu do ludności Erytrei doprowadziły do powstania ruchu niepodległościowego na początku 1960, który wybuchł w 30-letniej wojny z Etiopii kolejne rządy, które zakończyły się w 1991 roku. Po nadzorowanego przez ONZ referendum w Erytrei (ochrzczona UNOVER), w którym głosowali w przeważającej mierze ludzie Erytrei o niepodległość, Erytrea ogłosiła niepodległość i zdobyła międzynarodowe uznanie w 1993 roku.

Angielski jest używany w komunikacji międzynarodowej rządu i jest językiem wykładowym we wszystkich edukacji formalnej poza piątej klasy.

Erytrea jest jednopartyjny. Choć konstytucji, przyjętej w 1997 r., przewiduje, że państwo jest republiką prezydencką z jednoizbowym demokracji parlamentarnej, to musi jeszcze zostać wprowadzone w życie. Zdaniem rządu, to ze względu na panujące konfliktu granicznego z Etiopii, który rozpoczął się w maju 1998 roku.

Polityka i rząd

Erytrea jest autorytarnego państwa, prowadzone przez Front Ludowy na rzecz Demokracji i Sprawiedliwości (PFDJ).

Niezależnych źródeł lokalnych informacji politycznej w Erytrei polityce wewnętrznej są ograniczone, we wrześniu 2001 r. rząd zamknął wszystkie narodu prywatnych mediów drukowanych i otwartych krytyków rządu zostali aresztowani i przetrzymywani bez procesu, według różnych międzynarodowych obserwatorów, w tym Human Rights Watch i Amnesty International. W 2004 r. Departament Stanu USA oświadczył Erytrei Kraj dotyczyć określonych (CPC) dla jego zapis prześladowań religijnych.

wyborach krajowych

Erytrei wybory krajowe zostały ustalone na 1995 r., a następnie przesunięte do 2001 r.; wtedy uznał, że ponieważ 20% gruntów Erytrea była pod okupacją, wybory zostaną odłożone do czasu rozwiązania konfliktu z Etiopii. Jednak wybory lokalne w dalszym ciągu w Erytrei. Najnowsze rundy wyborach samorządowych odbyły się w maju 2004 roku. W sprawie dalszych wyborów prezydenta szefa sztabu, Yemane Gebremeskel powiedział:

Regionów i okręgów,

Erytrea jest podzielony na sześć regionów (zobas) i dzieli się na dzielnice ("sub-zobas"). Zasięgu geograficznego regionów w oparciu o ich właściwości hydrologiczne. Tę podwójną intencji ze strony rząd Erytrei: zapewnienie każdej administracji z wystarczającą kontrolę nad jego rolnych, a także do wyeliminowania historycznych między regionami konfliktów.

Regionów, a następnie pod-regionu, to:

Stosunków zagranicznych

Erytrea jest pełnoprawnym członkiem Unii Afrykańskiej (UA), następca Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA). Jednak o wycofaniu swojego przedstawiciela UA w proteście przeciwko rzekomego braku UA przywództwa w ułatwianiu realizacji wiążących decyzji granic wytyczonych na granicy między Erytreą a Etiopią.

Stosunków z Zachodem

związek Erytrei ze Stanami Zjednoczonymi jest skomplikowana. Mimo, że oba narody mają ścisłą współpracę w zakresie trwającej wojny z terroryzmem, nie było narastające napięcie w innych obszarach. Stosunki pogorszyły się w październiku 2008 r., kiedy amerykański asystent sekretarza stanu, Jendayi Frazer, zwanego narodu "sponsor stan terroryzmu" i stwierdził, że rząd USA może dodać Erytrei do wykazu państw bandyckich, wraz z Iranu i Sudanu.

związek Erytrei z Włochami i UE wciąż całkiem wysoki i nie wydaje się być tak napięte jak relacje z USA W dniu 27 stycznia 2009 r., Holandia Ambasador Yoka Brandt, dyrektor generalny Międzynarodowej Współpracy Rozwojowej, z oficjalną wizytą do kraju, do dwustronnych rozmów z rządem, prezydent Isaias ", które odbyły się w Massawa.

W dniach 02 sierpnia 2009, sekretarz stanu USA Hillary Clinton stwierdziła, że Erytrea jest dostarczanie broni do Somalii grupy bojowników al-Shabab.

Stosunki z krajami sąsiadującymi

Erytrea stosunki z sąsiadami były napięte z powodu wojen i sporów. Należą do nich undemarcated granicy z Sudanem, wojny z Jemenem na Hanish Wyspy w 1996 roku, a ostatniego konfliktu granicy z Etiopią.

Undemarcated granicy z Sudanem jest rzeczywiście problemem dla stosunków zewnętrznych Erytrei przez większość narodu istnienia.

Spór z Jemenu na Hanish Wyspy w 1996 r. doprowadziły do krótkiej wojny. W ramach porozumienia o zaprzestaniu działań wojennych obu narodów zgodziła się na sprawę do Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze w 1998 roku.

Stosunki z Etiopii

Undemarcated granicy z Etiopią jest głównym zewnętrznych problem obecnie przed Erytrei. Stosunki z Erytrei Etiopia odwrócił się od ostrożnych wzajemnej tolerancji, po 30-letniej wojny na Erytrei niezależności, śmiertelnie rywalizacji, która doprowadziła do wybuchu wojny od maja 1998 r. do czerwca 2000 r., który stwierdził, około 70.000 Erytrei i Etiopii ofiar.

Nieporozumienia po wojnie doprowadziły do impasu przerywane okresami podwyższonego napięcia i odnowione zagrożeń wojennych. Impasu doprowadziły prezydenta Erytrei do nakłonienia ONZ do podjęcia działań w sprawie Etiopii z jedenastu listów napisany przez Przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych. Sytuację dodatkowo nasiliła przez dalsze wysiłki przywódców Erytrei i Etiopii we wspieraniu opozycji w obu krajach.

Wśród pojawiających się obaw o nacjonalistycznych i islamskich Somalia, Etiopia najechała Somalię z pomocą USA, wprowadzenie słabych i lokalnie niepopularne ONZ / UA zabezpieczone tymczasowym rządem federalnym, które bez wsparcia Etiopii, była w stanie sprawować żadnej kontroli poza jego podstawy w Baidoa i wzdłuż granicy Ethio Somalii.

Z jego strony, Erytrea jest gospodarzem członków wyrzucony Unii Trybunałów Islamskich i Parlament Somalii bezpłatny. Rząd Erytrei został oskarżony o sponsoring, uzbrojenie i utrzymanie przywództwa i wielu bojowników separatystycznej w Rogu Afryki. Według Stanów Zjednoczonych, rząd Isaias jest "sponsoring i wspieranie rebeliantów", którzy "atakują cywilów i także są częścią problemu w Darfurze". Według Human Rights Watch (HRW), rząd Erytrei został coercing somalijskich islamistów, grupa opozycyjna Sojusz na rzecz Re Wyzwolenia Somalii (ARS), tak aby rozmów pokojowych w Somalii nie powiedzie się. W sprawozdaniu HRW stwierdziła, że:

"Erytrei, aby kontrolować ARS i zmuszania jej przywódców do odrzucenia idei negocjacji pokojowych były głównym powodem, że główny rdzeń sojuszu opozycji przeniósł się do Dżibuti w 2008 roku. Erytrea jest nadal gościć separatystycznych małych frakcji ARS prowadzone przez Szejk Hassan Dahir Aweys i podobno nadal dostarczają broń i środki do nadużyć grupy powstańcze. Jeden z członków Komitetu Centralnego ARS w Dżibuti Human Rights Watch powiedział, że "Erytrea będzie maksimum wysiłku, aby"

Geografia

Erytrea jest położony w północno-wschodniej Afryce i graniczy na północnym wschodzie i wschodzie Morza Czerwonego. Kraju jest praktycznie podzielona w połowie przez jeden z najdłuższych na świecie waha się górskie, powstałe w wyniku procesów, które tworzą Wielką Rift Valley, z żyznych ziem na zachodzie, schodzi na pustyni na wschodzie. Erytrea, na południowym krańcu Morza Czerwonego, jest domem rozwidleniu w przepaść. Dahlak i łowiska znajdują się poza suche i piaszczyste wybrzeża. Ziemi na południu, w górach, jest nieco bardziej suche i chłodniejsze.

Afar Triangle lub Danakil Depresja Erytrei prawdopodobne miejsce potrójnego skrzyżowania, gdzie trzy płyt tektonicznych jest oderwanie się od siebie: Płyta arabska, a dwie części Afryki Plate (Nubian i Somalii płyta) podział wzdłuż Wschodni Strefa Rift (USGS). Najwyższy punkt kraju, Emba Soira, znajduje się w centrum Erytrei, na 3018 m (9902 stóp) nad poziomem morza.

Główne miasta kraju stolicy Asmara i portu miasta Asseb w południowo-wschodniej, a także miast Massawa na wschód, i Keren na północ.

Środowisko

Erytrea wcześniej wsparcie dużej populacji słoni. Ptolemejski królów Egiptu używane kraju jako źródła słonie wojny w trzecim wieku pne

W 2006 r., Erytrea ogłosiła, że stanie się pierwszym krajem na świecie, aby włączyć jego całego wybrzeża w środowisku strefy chronionej. 1347 km (837 mile) linii brzegowej, razem z innym 1.946 km (1209-km) wybrzeża wokół ponad 350 wysp, będzie objęte rządowym ochrony.

Gospodarka

Jak gospodarek wielu innych krajów afrykańskich, gospodarka opiera się głównie na rolnictwie utrzymania, 80% ludności uczestniczących w rolnictwie i pasterstwo. Susza, często tworzone problemy w obszarach rolniczych.

Erytrei, Etiopii wojny poważnie szkodzić gospodarce Erytrei. wzrostu PKB w 1999 r. spadł do mniej niż 1%, a PKB spadł o 8,2% w 2000 roku. W maju 2000 r., w południowej Etiopii, Erytrei ofensywy zginęło ok. 600 milionów dolarów w szkód materialnych i strat, łącznie ze stratami w wysokości $ 225 milionów zwierząt i 55,000 domów. Atak uniemożliwił sadzenia roślin w najbardziej produktywnym region Erytrei, powodując spadek produkcji żywności o 62%.

Nawet w czasie wojny, Erytrei rozwinięte infrastruktury transportu asfaltowych nowych dróg, poprawy jego portów, wojny i naprawy dróg i mostów zniszczonych w ramach Warsay Yika'alo Program. Najważniejszą z tych projektów była budowa autostrady wybrzeża ponad 500 km łączącego Massawa z Asseb, jak również rehabilitacji Erytrei kolejowy. Linii kolejowej prowadzi teraz między portem i stolicą Massawa Asmara.

Przyszły rozwój gospodarczy Erytrei perspektywy pozostają mieszane. Zaprzestania handlu Etiopii, Erytrei, które głównie porty przed wojną, pozostawia Erytrei z dużym otworem gospodarczej wypełnić. gospodarczej przyszłości Erytrei zależy od jego zdolności do opanowania podstawowych problemów społecznych, takich jak analfabetyzm, i niskich kwalifikacjach.

Od dnia 6 maja 2008 Erytrea jest najdroższym miejscem na świecie do kupowania paliwa. Na 9,58 dolarów za galon benzyny wynosi 85 centów za galon wyższe niż w kraju obok najdroższych Norwegii.

Społeczeństwo

Demografii

Erytrei społeczeństwa etnicznie zróżnicowane. Niezależnego spisu nie została jeszcze przeprowadzona, ale ludzie Tigrinya i Tigreludzi stanowią około 80% populacji. Te stanowią znaczną część ludności kraju głównie językiem semickim.

Reszty populacji z innych afroazjatyckie grup, takich jak Saho, Hedareb, Afar, a Bilen. Tych ludzi mówiących kuszyckie są uznawane za najstarszych mieszkańców Rogu Afryki. Istnieje wiele nilotyckie narodów, które są reprezentowane w Erytrei przez Kunama i Nara. Każdy etniczne mówi innym językiem ojczystym, ale zazwyczaj wielu mniejszości mówią więcej niż jednego języka.

Istnieją mniejszości włoskiej Erytrejczycy (skoncentrowana w Asmara) i Etiopii Tigrayans. Nie jest na ogół danego obywatelstwa, chyba że poprzez małżeństwo lub, rzadziej, przez to o przyznanych im przez państwo.

Najnowsze Oprócz narodowości Erytrei jest Rashaida. Rashaida przybyli do Erytrei w 19 wieku z arabskiego Coast.

Językach

Wiele języków mówionych w Erytrei dziś. Nie ma oficjalnego języka jako takiego, jak Konstytucja ustanawia "równości wszystkich językach Erytrei" Większość z języków używanych w Erytrei wynikają z semickich i kuszyckie gałęzi rodziny języków afro-azjatyckich. Języków semickich w Erytrei są Tigre, tigrinia, świeżo rozpoznaną dahalik i arabski (w mowie natywnie przez Rashaida Arabowie); tych językach (głównie Tigre i tigrinia) są używane jako pierwszego języka przez ponad 80% ludności. Języki kuszyckie w Erytrei, które są tak liczne, w tym Afar, Beja, Blin i Saho. Kunama i Nara są również używane w Erytrei i należą do rodziny języków nilo-saharyjskich.

Edukacja

Istnieje pięć poziomów kształcenia w Erytrei: przedszkolnej, szkół podstawowych, gimnazjalnych, średnich i policealnych. Jest ich prawie 238.000 studentów szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich poziomach kształcenia. Istnieje około 824 szkół w Erytrei i dwóch uniwersytetów (University of Asmara oraz Instytutu Nauki i Technologii) oraz kilka mniejszych uczelni i szkół technicznych.

Jednym z najważniejszych celów polityki edukacyjnej Erytrea jest zapewnienie podstawowej edukacji w każdym z języków Erytrei matki, a także do opracowania własnej motywacji i przekonania społeczeństwa do walki z ubóstwem i chorobami. Wytłoczone jest ponadto do przedstawienia społeczeństwa, które jest wyposażone w niezbędne umiejętności do pracy w nowoczesnej gospodarce.

Systemu edukacji w Erytrei ma również na celu wspieranie sektora prywatnego edukacji, równego dostępu dla wszystkich grup (np. w celu zapobiegania dyskryminacji płciowej, dyskryminacji na tle etnicznym i klasy dyskryminacji) oraz wspierania kształcenia ustawicznego, zarówno formalnych jak i nieformalnych.

Edukacja w Erytrei to przedszkola dla dzieci obu płci.

Barier edukacyjnych w Erytrei zawierać tradycyjnych tabu, czesnego (do rejestracji i materiały), oraz możliwość koszty o niskich dochodach.

Religia

Erytrei składa się z dwóch dominujących religii, islamu i chrześcijaństwa, z czego około połowa ludności należącej do każdej wiary. Większość muzułmanów następujące islam sunnicki. Chrześcijan składa się głównie z Erytrei Cerkiew Tewahdo Kościoła, który jest lokalnym Oriental Cerkiew, a znaczne grupy katolików (w tym włoski Erytrejczycy), protestanci i innych wyznań też istnieje.

Od maja 2002 r., rząd Erytrei oficjalnie uznane Tewahdo Kościoła prawosławnego Erytrei, islam sunnicki, katolicyzm i Kościół Luterański. Wszystkich innych religii i wyznań muszą przejść proces rejestracji.

Zdrowie

Płodność jest na około 5 urodzeń na kobietę.

Kultura

Erytrei w regionie tradycyjnie związek handlu na całym świecie. Z tego powodu, wpływ różnych kultur widać w całej Erytrei. Dziś najbardziej oczywiste wpływy w stolicy, Asmara, są Włochy. W całej Asmara znajdują się małe kawiarnie obsługujących napojów rozpowszechnione we Włoszech. W Asmara, istnieje wyraźne połączenie włoskiego wpływ kolonialnym i tradycyjnego stylu życia Tigrinya. W miejscowościach Erytrei, zmiany te nie chwycił.

W miastach, przed, podczas okupacji the na początku lat import filmów Bollywood było powszechne, a włoskie i amerykańskie filmy były dostępne w kinach, jak również. W 1980 i od czasu odzyskania niepodległości, jednak amerykańskie filmy stały się najczęściej. Walczących o udział w rynku są filmy przez producentów lokalnych, którzy powoli do swoich. Globalnej emisji z Eri-TV przyniósł kulturowych obrazów do dużych populacji Erytrei w diasporze, że wizyty w kraju, co latem. Sukcesy krajowe filmy wyprodukowane przez rząd i niezależne studia z dochodów ze sprzedaży biletów zazwyczaj na pokrycie kosztów produkcji.

Tradycyjnych Erytrei sukienka jest dość zróżnicowana, z kobietami, w większości narodowości nizinne tradycyjnie ubieranie w kolorowych ubrań, a Tigrinya tradycyjnie ubierają się w białe stroje jasne. Z grup etnicznych muzułmańskich, tylko Arab lub tribeswomen Rashaida utrzymania tradycji pokrycie ich twarze.

Popularne sportowych w Erytrei to piłka nożna i wyścigi rowerowe. W ostatnich latach Erytrei sportowców widziałem coraz sukces na arenie międzynarodowej.

Prawie unikalne na kontynencie afrykańskim jest Tour Erytrei, której pierwszym wyścigu został stworzony przez Włochów w 1946 roku. Tour wyścigu kolarskiego z gorących plaż pustyni Massawa, do autostrady kręte górskie z doliny i urwiste klify, do stolicy Asmara. Stąd nadal w dół, na zachodnich równinach Gasz-Barka Zone, tylko wrócić do Asmara z południa.

Ostatnio biegi długodystansowe zdobył swój zwolenników. Tempa biegów długodystansowych w Erytrei widać sukcesy Zersenay Tadese.