Gruzja

Nazwa Gruzji

Historia Gruzji (kraj)

Wiadomo, że jej mieszkańcy jako Egrisi lub Lazica, Colchis często bitwy i strefy buforowej między rywalizującymi uprawnień Persji i Bizancjum, z kontrolą regionie przesunięcie ręce iz powrotem kilka razy. Na początku królestwa rozpadł się na poszczególne regiony feudalnego we wczesnym średniowieczu. W ten sposób jest łatwe dla Arabów na podbój Gruzji w 7. wieku. Zbuntowanych regionów wyzwolona i zjednoczona w jednolitą Królestwa Gruzji na początku 11 wieku. Począwszy od 12 wieku, rządy Gruzji przedłużony przez znaczną część południowego Kaukazu, w tym w północno-wschodniej części i niemal cały północnym wybrzeżu, co jest teraz Turcja.

Choć Arabowie opanowali stolicę Tbilisi w AD 645, Kartli-Iberia zatrzymanych znaczne niezależności w ramach lokalnych władców arabskich. W AD 813, książę Ashot I znany także jako Ashot Kurapalat jako pierwszy z rodziny Bagrationi rządzić królestwem: Reign Ashot rozpoczął okres około 1000 lat, podczas których Bagrationi, w domu było wiadomo, orzekł, przynajmniej część co jest teraz republiki.

Zachodniej i wschodniej Gruzji zjednoczyły się pod Bagrat V (r. 1027/72). W następnym stuleciu, David IV (zwany Builder, r. 1089/25) wszczęła gruzińskiego złotego wieku przez Turków seldżuckich jazdy z kraju i rozszerzanie gruzińskiej kultury i wpływów politycznych na południe i na wschód do Armenii do Morza Kaspijskiego.

Średniowiecze

Królestwo Gruzji osiągnął swój zenit w 12. do początku 13. stulecia. Okres ten jest powszechnie określany jako Golden Age Gruzji lub Renaissance Gruzji za panowania Dawida Budowniczego i królowej Tamary.

Złoty wiek Gruzji zostawił spuściznę wielkie katedry, romantycznej poezji i literatury, i poemat "Rycerz w tygrysiej skórze". David Builder jest powszechnie uważany za największego i najbardziej udanych w historii Gruzji władcy, udało mu się prowadzenie Seldżukowie z kraju, zdobywając główne bitwy Didgori w 1121. Jego reformy w armii i administracji pozwala mu do zjednoczenia kraju i doprowadzić większość ziem kaukaskich pod kontrolą Gruzji.

wnuczka David fitting Tamar udało się zneutralizować ten sprzeciw i rozpoczął energiczne polityki zagranicznej wspomagane przez upadek rywala uprawnień Seljuqids i Bizancjum. Wspierane przez potężne elity wojskowej, Tamar była w stanie opierać się na jej sukcesy poprzedników konsolidacji imperium, które dominowały na Kaukaz aż do jego upadku w ataku Mongołów w ciągu dwóch lat po śmierci Tamar.

Ożywienie gruzińskiej Brytania była krótkotrwała jednak w 1226 Tbilisi został złapany przez Mingburnu i Królestwo w końcu został ujarzmiony przez Mongołów w 1236 (patrz najazdy Mongołów Gruzji). Następnie różne lokalni władcy walczyli o swoją niezależność od Gruzji rządów centralnych, aż do całkowitego rozpadu Królestwa w 15 wieku. Gruzja była przedmiotem, między 1386 roku i 1404, do kilku katastrofalnych najazdy Timura. Sąsiadujących królestw, wykorzystał sytuację i od 16 wieku, imperium perskiego i Imperium Osmańskiego podbitych regionów wschodniej i zachodniej Gruzji, odpowiednio.

Władców regionów, które pozostawały częściowo niezależne powstań organizowanych przy różnych okazjach. Kolejnych inwazji perskiej i tureckiej dalsze osłabienie lokalnych królestw i regionów. W wyniku wojny ludność Gruzji została zmniejszona do 250.000 mieszkańców na jeden punkt. Wschodniej Gruzji, w składzie królestwa Kartli i Kachetii, była pod zwierzchnictwo perskie od roku 1555. Jednak ze śmiercią Nader Szah "perski Napoleon" w 1747 roku, zarówno królestwa złamał bez kontroli i perskie zostały zjednoczone w ramach unii personalnej w energiczny król Herakliusz II w 1762 roku.

Gruzja w Imperium Rosyjskim

W 1783 roku, w Rosji i wschodniej Gruzji Królestwo Kachetii-Kartli podpisały traktat o Georgievsk, zgodnie z którym Kartli-Kachetii otrzymała ochrony przez Rosję. Pomimo zaangażowania się Rosji w obronie Gruzji, nie będzie wyświetlany przy pomocy Turków i Persów inwazji w 1785 roku i ponownie w 1795 roku i całkowicie zniszczona Tbilisi masakry jego mieszkańców. Okres ten zakończył się1801 rosyjskojęzycznych naruszenie traktatu Georgievsk i aneksji całej Gruzji ziemie, a następnie odłożyć dynastii Bagrationi i likwidacji gruzińskiego kościoła.

22 grudnia 1800 roku, car Paweł I Romanow, na rzekome wniosek Gruzji King George XII, podpisał proklamację w sprawie włączenia Gruzji (Kartli-Kachetii) w ramach Imperium Rosyjskiego, którą ukończono dekretem w dniu 8 stycznia , 1801, Piotr Bagration, człowiek o mniejszym gruzińskiej szlachty, służył w rosyjskiej armii w wieku 17 lat jako sierżant i wzrósł do ogólnego przez wojen napoleońskich.

Gruzińskiej szlachty nie przyjął dekret do kwietnia 1802, kiedy generał Knorring obeszli szlachty w katedrze Sioni w Tbilisi i zmusił ich do złożenia przysięgi na korony cesarskiej Rosji. Tych, którzy nie zgodził się tymczasowo aresztowano.

W lecie 1805 roku, wojska rosyjskie w Askerani River w pobliżu Zagam pokonał perskie wojsko i zapisane Tbilisi od podboju.

Zachodniej Gruzji księstwa Mingrelia i Guria założyć ochrony Rosyjskiej w 1800 roku. Wreszcie w 1810 roku, po krótkiej wojnie, w zachodniej Gruzji królestwie Imereti zostało zaanektowane przez cara Aleksandra I w Rosji. Ostatnio Imeretian króla i ostatni władca Gruzji Bagrationi Solomon II zmarł na wygnaniu w 1815 roku. Od 1803 / 78, w wyniku licznych wojen Rosji z Turcją i Iranem, terytoria kilku zostały załączone do Gruzji. Tych obszarach (Batumi, Achalciche, Poti i Abchazji) stanowią obecnie znaczną część terytorium Gruzji. Księstwa Guria został zniesiony w 1828 roku, i że z Megrelia (Mingrelia) w 1857 roku. Regionu Swanetia stopniowo załączony w 1857/59.

Deklaracji niepodległości

Po rewolucji rosyjskiej w 1917 roku Gruzja ogłosiła niepodległość 26 maja 1918 w środku rosyjskiej wojny domowej. Wybory parlamentarne wygrała Gruzji Socjaldemokratycznej Partii, uważa się za pro-mienszewików, a jej przywódca, Noe Żordania, został premierem.

W 1918 gruzińsko-ormiańskiej wybuchła wojna na części prowincji Gruzji zaludnionych w większości przez Ormian, który zakończył się z powodu brytyjskiej interwencji. W latach 1918-19 ogólnie Gruzji Giorgi Mazniashvili doprowadziły gruziński atak na Białej Armii na czele Moiseev i Denikina w celu stwierdzenia, wybrzeża Morza Czarnego z Tuapse do Soczi i Adler niezależnych Gruzji. Kraj niepodległości nie trwał jednak długo. Gruzja była w British ochrony przed 1918/20.

Gruzja w Związku Radzieckim

W lutym 1921 Gruzja została zaatakowana przez Armię Czerwoną. Armii gruzińskiej został pokonany i rząd socjaldemokratów uciekł z kraju. 25 lutego 1921 r. Armia Czerwona wkroczyła do stolicy Tbilisi i Moskwie zainstalowano w reżyserii komunistyczny rząd, na czele z bolszewicka Gruzji Filipp Makharadze.

Mimo to władza radziecka była mocno dopiero po 1924 roku bunt został krwawo stłumiony. Gruzja została włączona do Zakaukaska FSRR zjednoczenia Gruzji, Armenii i Azerbejdżanu. TSFSR był dzieli się na jego elementy składowe i Gruzji w 1936 roku stał się Gruzińska SRR.

Józef Stalin (etnicznie gruzińskiej którego prawdziwe nazwisko brzmiało Ioseb Jughashvili) została Wśród bolszewików, którzy doszli do władzy w cesarstwie rosyjskim po rewolucji październikowej w 1917 roku. Stalin był awans do najwyższej pozycji państwa radzieckiego.

Od 1941 do 1945 roku, podczas II wojny światowej, prawie 700.000 Gruzini walczyli w Armii Czerwonej przeciwko nazistowskim Niemcom. (Numer walczył po stronie niemieckiej.) O 350.000 Gruzinów zginęło w polach bitew na froncie wschodnim.

Ruchu Dissidential o przywrócenie państwowości Gruzji zaczęła zyskać popularność w 1960 roku. Wśród gruzińskich dysydentów, dwa z najbardziej prominentnych działaczy Merab Kostava i Zwiad Gamsachurdia. Dysydentów były silnie prześladowanych przez rząd sowiecki, a ich działania były ostro tłumione.

9 kwietnia 1989 r., pokojowej demonstracji w stolicy Gruzji Tbilisi zakończył się w masakrę, w której kilka osób zostało zabitych przez wojska radzieckie. Przed październiku 1990 wybory do Zgromadzenia Narodowego, Umaghlesi Sabcho (Rada Najwyższa) - pierwszy sondaże w ZSRR w dniu formalnego firm podstawie multi - polityczne landscape była tworzona ponownie. Natomiast bardziej radykalnych ugrupowań zbojkotowała wybory i zwołuje alternatywne forum z domniemanego wsparcia Moskwy (Kongres Narodowy), w innej części zjednoczonej opozycji antykomunistycznej w Okrągłego Stołu-Free Georgia (RT-FG) wokół byłych dysydentów i jak Merab Kostava Zwiad Gamsachurdia.

Ten ostatni wygrał wybory w jasny margines, z 155 na 250 miejsc w parlamencie, podczas gdy rządzącej partii komunistycznej (CP) otrzymała tylko 64 miejsc. Wszystkich stron, nie udało się uzyskać ponad 5% progu, a zatem zostały przydzielone tylko niektóre jednomandatowych okręgach.

Gruzja po odzyskaniu niepodległości

9 kwietnia 1991 r., na krótko przed upadkiem Związku Radzieckiego, Gruzja ogłosiła niepodległość. 26 maja 1991 r., Zwiada Gamsachurdii, został wybrany na pierwszego Prezydenta niepodległej Gruzji. Gamsachurdia stoked gruzińskiego nacjonalizmu i obiecał twierdzą władze w Tbilisi na regionach, np. w Abchazji i Osetii Południowej, które zostały sklasyfikowane jako obwody autonomiczne w ramach Związku Radzieckiego.

Jednak wkrótce został obalony w krwawym zamachu stanu z 22 grudnia 1991 do 06 stycznia 1992. Zamach był wszczęta przez część Gwardii Narodowej i paramilitarnej organizacji "Mkhedrioni" czy "jeźdźców". Kraj stał uwikłana w wojnę domową gorzki, który trwał niemal do 1995 roku. Eduard Szewardnadze powrócił do Gruzji w 1992 roku i przyłączył się do przywódców zamachu stanu - Kitovani i Ioseliani - na czele triumwirat zwanej "Rady Państwa".

W 1995 r., Szewardnadze został oficjalnie wybrany na prezydenta Gruzji. W tym samym czasie, spokojne sporów w ciągu dwóch regionów Gruzji, Abchazji i Osetii Południowej z udziałem władz lokalnych separatystów, a większość ludności Gruzji, wybuchł w powszechnym między grupami etnicznymi przemocy i wojen. Wspierana przez Rosję, Abchazji i Osetii Południowej, z wyjątkiem niektórych "kieszenie" na terytorium, de facto osiągnąć niezależność od Gruzji.

Około 230.000 do 250.000 Gruzinów uciekło Osetii Południowej, jak również i wiele Osetii rodzin zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów w regionie Borjomi i przenieść się do Rosji.

W 2003 r., Szewardnadze (który wygrał reelekcji w 2000 r.) został obalony przez "rewolucji róż", po gruzińskiej opozycji i obserwatorów międzynarodowych twierdzili, że 02 listopada wyborów dopuszczono się oszustw. Rewolucji był prowadzony przez Micheila Saakaszwilego, Zuraba Żwanii i Nino Burdżanadze, byłych członków i przywódców partii rządzącej Szewardnadze's. Micheil Saakaszwili został wybrany na prezydenta Gruzji w 2004 roku.

W następstwie rewolucji róż, szereg reform został uruchomiony w celu zwiększenie jego zdolności wojskowych i gospodarczych. Nowy rząd stara się umocnić gruzińskie władze w południowo-zachodniej republiki autonomiczne z Adżarią doprowadziły do poważnego kryzysu na początku 2004 roku. Sukces w Adżarią Saakaszwili zachęcać do intensyfikacji swoich wysiłków, ale bez powodzenia, w separatystycznych Osetii Południowej.

Tych wydarzeń wraz z oskarżenia o udział w Gruzji drugiej wojny czeczeńskiej,

2008 konfliktu zbrojnego z Rosją

2008 roku konfliktu zbrojnego między Gruzją z jednej strony, a Rosją, separatystycznej republiki Osetii Południowej i Abchazji, z drugiej. W odpowiedzi na ostrzał miast Gruzji wokół Osetii Południowej, rzekomo w Południowej Osetii milicji dobrze wyposażone wojsko rosyjskie dostawy, montażu Gruzji jej wojsk w regionie zajęte przez rosyjskie siły pokojowe. Gruzja i Rosja zgromadził większych sił wojskowych w pobliżu granic ich z Osetii Południowej. Po gruzińskiej bombardowania stolicy Osetii Południowej, Cchinwali w późnym wieczorem 7 sierpnia gruzińskie siły zbrojne rozpoczęły pchanie w Osetii Południowej, popierana przez ogień artylerii i kilka wyrzutni rakiet ..

O świcie z dnia 8 sierpnia siły rosyjskie wojska weszły 58-te Osetii Południowej przez RussIan kontrolowanych tunelu Roki, a rosyjski powietrza życie rozpoczęła serię skoordynowanych naloty na cele w wielu terytorium Gruzji.

Po kilku dniach ciężkich walk wojska gruzińskie zostały wypędzone z Osetii Południowej i rosyjskich sił w Osetii Południowej zaawansowanych. Nieregularnych, takich jak Osetyjczyków, Czeczenów i Kozaków, a następnie obserwowano grabieży, zabijanie i palenie.

12 sierpnia prezydent Miedwiediew ogłosił zamiar wstrzymania dalszych działań wojsk rosyjskich w Gruzji ..

Kultura

Gruzińskiej kultury rozwinęła się na przestrzeni tysięcy lat z fundacji Iberyjskiego i cywilizacji Colchian,

Język gruziński, a klasycznego gruzińskiej literatury poeta Szota Rustaweli, odżyły w 19 wieku po długim okresie zawirowań, tworzą podstawy dla romantyków i pisarzy czasów nowożytnych, takich jak Grigol Orbeliani, Nikoloz Baratashvili, Ilia Czawczawadze , Akaki Tsereteli, Waża Pszawela, i wiele innych. Gruzińskiej kultury pod wpływem antycznej Grecji, Cesarstwie Rzymskim i Bizancjum, a później przez imperium rosyjskiego, które przyczyniły się do Europejskiego elementów kultury gruzińskiej.

Gruzja jest znany ze swojego bogatego folkloru, niepowtarzalny tradycyjnej muzyki, teatru, kina i sztuki. Gruzini słyną z miłości do muzyki, tańca, teatru i kina. W 20 wieku nie było znaczących malarzy, takich jak gruziński Niko Pirosmani, Lado Gudiashvili, Elene Akhvlediani; balet choreografów, takich jak George Balanchine, Vakhtang Chabukiani i Nino Ananiashvili, poetów, takich jak Galaktion Tabidze, Lado Asatiani i Mukhran Machavariani, a teatr i reżyserów, takich jak Robert Sturua, Tengiz Abuładze, Giorgi Danelia i Otar Ioseliani.

Architektury i sztuk

Gruzińskiej architektury pod wpływem wielu cywilizacji. Istnieje kilka różnych stylów architektonicznych na zamki, twierdze, fortyfikacje i kościoły. Górna Swanetia fortyfikacji i miasta zamek Shatili w Khevsureti, są jednymi z najpiękniejszych przykładów średniowiecznej architektury zamkowej Gruzji.

Gruziński duchowny sztuki jest jednym z najbardziej fascynujących aspektów chrześcijańskiej architektury gruzińskiej, która łączy w sobie klasyczny styl z kopuły bazyliki tworząc oryginalny styl, co jest znane jako gruziński stylu cross-kopułą. Cross-architektura kopuły opracowane w Gruzji podczas 9. wieku, przed tym, większość gruzińskich kościołów bazyliki. Inne przykłady gruziński duchowny architektury można znaleźć poza Gruzja: Baczkowski klasztoru w Bułgarii (zbudowany w 1083 przez gruziński dowódca wojskowy Grigorii Bakuriani), Klasztor Iwiron w Grecji (przez Gruzinów w 10. wieku) i klasztor w Cross Jerozolima (przez Gruzinów w wieku 9).

Inne aspekty architektoniczne Gruzji obejmują alei Rustawelego w Tbilisi w stylu Hausmann i Starego Miasta.

Sztuki prehistorycznej obejmuje Gruzji, starożytnej greckiej, rzymskiej, średniowiecznej, duchowny, ikony i nowoczesne sztuki wizualne. Jeden z najbardziej znanych przełomu XIX / XX wieku artystów gruzińskich malarza prymitywisty jest Niko Pirosmani.

Geografia i klimat

Gruzja jest w regionie Południowego Kaukazu Eurazji, międzystrefowych Azji Zachodniej i Wschodniej. północnej granicy Gruzji z Rosją w przybliżeniu biegnie wzdłuż grzbietu Kaukazu Większy zakres górskich - powszechnie uznana granicy między Europą i Azją. W 1730 definicji Philip Johan von Strahlenberg w Europie, który był używany przez rosyjskich carów i które najpierw ustawić Uralu jako granicy wschodniej części kontynentu, kontynentalnej granicy wyciągnąć z Kuma-Manycz Depression do Morza Kaspijskiego, w tym Gruzji ( i cały Kaukaz) w Azji.

Góry są dominującą cechą geograficzne Gruzji. Góry Lichskie dzieli kraj na pół wschodniej i zachodniej. Historycznie, w części zachodniej Gruzji, był znany jako Colchis natomiast we wschodniej plateau nazwano Iberia. Ze względu na skomplikowane ustawienia geograficzne,Góry również izolować północnym regionie Swanetia od reszty Gruzji.

Większego Kaukazu, Gruzji dzieli pasmo górskie z republik Kaukazu Północnego z Rosji. Głównych dróg przez pasmo górskie na terytorium Rosji prowadzi przez tunel Roki między Południowej i Północnej Osetii i Wąwóz Darialski (w gruzińskim regionie Khevi). Tunel Roki istotne dla rosyjskich sił w Osetii Południowej w 2008 r. wojny.

Południowej części kraju, jest ograniczona przez Lesser Kaukazu. Większego Kaukazu Mountain Range jest znacznie wyższa niż w wysokości Lesser Kaukazu, z najwyższych szczytów rośnie ponad 5000 metrów (16404 stóp) nad poziomem morza.

Najwyższy szczyt Mount Szchara Gruzja jest na 5201 metrów (17064 stóp), a najwyższy drugi Mount Janga (Jangi-Tau) na 5051 metrów (16572 stóp) nad poziomem morza. Inne znaczące szczyty to Kazbegi (Kazbek) na 5074 metrów (16647 stóp), Tetnuldi (4974 m / 16319 stóp), Szota Rustaweli (4960 m / 16273 stóp), Mt. Uszba (4710 m / 15453 stóp), i Ailama (4525 m / 14846 stóp). Z wyżej wymienionych szczytów, tylko Kazbegi jest pochodzenia wulkanicznego. Obszar między Kazbegi i Szchara (odległość około 200 km (124 mil) przy głównej Kaukazu Range) jest zdominowany przez liczne lodowce. Z 2100 lodowce, które istnieją na Kaukazie dzisiaj, około 30% znajduje się w Gruzji.

Termin, Lesser Kaukazu jest często używane do opisania górskich (Highland) obszarów południowej Gruzji, które są związane z większą gór Kaukazu przez Góry Lichskie. Obszarze może być podzielony na dwa odrębne podregiony, Lesser Kaukazu, które biegną równolegle do Wielkiego Kaukazu Range, Georgia Południowa i wulkaniczne Highland, która leży bezpośrednio na południe od Kaukazu małopolskim.

Ogólnej regionie mogą być uznane za złożony z różnych, połączonych zakresów górskich (głównie pochodzenia wulkanicznego) i płaskowyżów, które nie przekracza 3400 metrów (11155 stóp), w elewacji. Wybitne cechy obszaru obejmują Javakheti wulkaniczne Plateau, jezior, w tym Tabatskuri i Paravani, a także wód mineralnych i gorących źródeł. Georgia Southern wulkaniczne Highland jest młody i niestabilny region geologicznych o wysokiej aktywności sejsmicznej i doświadczenie niektórych najbardziej znaczące, że trzęsienia ziemi odnotowano w Gruzji.

Voronya Cave (aka Krubera-Voronia Cave) jest najgłębszym znanych jaskiń na świecie. Znajduje się w masywie Arabika w Gagra Range, w Abchazji. W 2001 r., rosyjsko-ukraińskiego zespołu ustalił rekord świata na głębokości jaskinia na 1710 m (5610 stóp). W 2004 roku została zwiększona głębokość wejść na każdej z trzech wypraw, gdy ukraiński zespół przeszedł na 2000 m (6562 stóp), znak po raz pierwszy w historii speleologii. W październiku 2005 r., część nieodkryte została odkryta przez zespół CAVEX, zwiększając znany głębokość jaskini. Wyprawa ta potwierdziła znane głębi jaskini na 2140 m (7021 ft) (± 9 m/29.5 ft).

Dwóch głównych rzek w Gruzji Rioni i Mtkvari.

Topografia

Krajobrazu w granicach narodu jest dość zróżnicowana. krajobraz zachodniej Gruzji waha się od ziemi nisko-bagiennych lasów, bagien, lasów i umiarkowany deszcz wieczne śniegi i lodowce, natomiast we wschodniej części kraju, nawet zawiera niewielki segment półpustynnych równin charakterystyczne dla Azji Środkowej. Lasy zajmują około 40% terytorium Gruzji podczas alpejskich / rachunków subalpejskie strefę około 10% gruntów.

Dużo naturalnego siedliska w nisko położonych obszarach zachodniej Gruzji zniknął w ciągu ostatnich 100 lat ze względu na rozwój rolnictwa gruntów i urbanizacji. Zdecydowana większość lasów objętych Colchis zwykły są teraz praktycznie nie istnieje, z wyjątkiem regionów, które znajdują się w parkach narodowych i rezerwatach (np. Paleostomi Lake powierzchni). W chwili obecnej powierzchni lasów na ogół pozostaje poza nisko położonych obszarów i zlokalizowana jest głównie wzdłuż podgórskich i górach. Zachodniej Gruzji lasy składają się głównie z drzew liściastych poniżej 600 m (1969 stóp) nad poziomem morza i składa się z gatunków takich jak dąb, grab, buk, wiąz, jesion i kasztanowiec. gatunki zimozielone, takie jak pola znajdują się również w wielu dziedzinach. Ca. 1000 z 4000 wszystkich roślin wyższych Gruzji są powszechne w tym kraju.

Gminie stokach MeskhetiZakresie w Adżarią, jak również kilku miejscach w Megrelia i Abchazji są objęte umiarkowany lasów deszczowych. Między 600-1,000 metrów (1,969-3,281 ft) nad poziomem morza, lasów liściastych się mieszać z obu liściowej i iglastych, tworzących roślin. Strefa składa się głównie z buka, świerka, jodły i lasów. Od 1500-1800 metrów (4,921-5,906 m), las staje się głównie drzew iglastych. Linia drzew na ogół kończy się na około 1800 metrów (5906 stóp) i alpejski strefie przejmuje, które w większości obszarów, rozciąga się na wysokość 3000 metrów (9843 stóp) nad poziomem morza. Strefa wiecznego śniegu i lodowców znajduje się powyżej 3.000 linii metra.

krajobraz wschodniej Gruzji (w odniesieniu do terytorium na wschód od Góry Lichskie) jest znacznie różni się od zachodniej. Mimo że, podobnie jak zwykły Kolchidy na zachodzie, prawie wszystkie nisko położonych terenach wschodniej Gruzji, w tym Mtkvari i Alazani równiny rzeki zostały wylesionych do celów rolniczych. Ponadto, ponieważ w regionie stosunkowo włosów klimatu, niektóre z nisko położonych równin (szczególnie w Kartli i Kachetii południowo-wschodniej) nigdy nie były lasy w pierwszej kolejności.

Ogólnego krajobraz wschodniej Gruzji zawiera liczne doliny i wąwozy, które są oddzielone górami. W przeciwieństwie do zachodniej Gruzji, prawie 85% lasów w regionie są liściastych. Dominują lasy iglaste tylko w Borjomi Gorge w skrajnych obszarach zachodniej. Z gatunków drzew liściastych, buk, dąb, grab i dominować. Innych gatunków liściastych zawierać kilka odmian klon, osika, jesion i orzech laskowy. Doliny Górnej Alazani zawiera lasów cis.

Na większych wysokościach powyżej 1000 m (3281 stóp) nad poziomem morza (zwłaszcza w Tusheti, Khevsureti i regionów Khevi), lasy sosnowe i brzozowe dominować. W ogóle, lasy we wschodniej Gruzji miejsce pomiędzy 500-2,000 metrów (1,640-6,562 ft) nad poziomem morza, z alpejskich strefy rozciągającej się od 2,000-2,300 m / m do 3,000-3,500 6,562-7,546 m / 9,843-11,483 stóp. Jedyne duże, nizinne lasy pozostają w Alazani Valley Kachetii. Strefa wiecznego śniegu i lodowców leży powyżej 3500 m (11.483 ft) linii w większości obszarów wschodniej Gruzji.

Fauna

Ze względu na dużą różnorodność krajobrazu i niskie szerokości Gruzji jest domem dla wielu gatunków zwierząt, np. ca. 1000 gatunków kręgowców (330 ptaków, 160 ryb, 48 gadów, 11 płazów). Wiele dużych drapieżników żyje w lasach, np. lampart perski, Niedźwiedź brunatny, wilk, ryś i. Liczba gatunków bezkręgowców jest uważane za bardzo wysokie, ale dane są rozmieszczane na dużą liczbę publikacji. Wykaz pająk Gruzji, na przykład, obejmuje 501 gatunków. Mięczaki Gruzji również duże zróżnicowanie.

Klimat

Klimat Gruzji jest bardzo zróżnicowana, biorąc pod uwagę niewielki rozmiar narodu. Istnieją dwie główne strefy klimatyczne, z grubsza oddzielenie wschodniej i zachodniej części kraju. Większy gór Kaukazu odgrywa ważną rolę w prowadzeniu klimatu Gruzji i chroni naród przed przenikanie mas powietrza znad północnej. Lesser Kaukazu częściowo chronić region od wpływu suche i gorące masy powietrza z południa, jak również.

Znaczna część zachodniej Gruzji leży w północnej obrzeżach strefy subtropikalne wilgotne z rocznych opadów od 1,000-4,000 mm (39.4-157.5 w). Opadów wydaje się być równomiernie rozłożone w ciągu całego roku, choć opady mogą być szczególnie dotkliwe w okresie od jesieni. Klimat regionu różni się znacznie w elewacji i choć wiele nizinnych obszarów zachodniej Gruzji są stosunkowo ciepłe przez cały rok, obszarów górskich i podgórskich (w tym małych i większych Kaukazu) doświadczenie w chłodnych i wilgotnych lata i śnieżne zimy ( śniegu często przekracza 2 metry w wielu regionach). Adżarią jest wysokiej wilgotności regionie Kaukazu, gdzie Mt. rainforest Mtirala, na wschód od Kobuleti otrzymuje około 4500 mm (177.2 in) opadów rocznie.

Wschodniej Gruzji przejściowy klimat kontynentalny na kontynent. W regionie pogody wpływa zarówno suchych, Azji Środkowej / Morze Kaspijskie mas powietrza ze wschodu i wilgotne, Black Sea mas powietrza z zachodu. Przenikanie wilgotnych mas powietrza znad Morza Czarnego jest często blokowany przez góra kilka zakresów (Likchi i Meskheti), które oddzielają wielkanocn i zachodniej części kraju. Rocznych opadów jest znacznie mniejsza niż w zachodniej Gruzji i wynosi od 400-1,600 mm (15.7-63.0 w).

Mokrych okresach zwykle występują wiosną i jesienią podczas Zimowych i miesięcy letnich wydają się być suche. Wiele wschodniej Gruzji gorące lata doświadczenia (zwłaszcza w nisko położonych obszarów) i stosunkowo mroźne zimy. Jak w zachodniej części kraju, wysokość odgrywa ważną rolę we wschodniej Gruzji, gdzie warunki klimatyczne powyżej 1500 m (4921 stóp) są znacznie chłodniejsze niż w nisko położonych obszarów. Regionów, które znajdują się powyżej 2000 metrów (6562 stóp), często doświadczenie mróz nawet w miesiącach letnich.

Regionów

Gruzja jest podzielona na 9 regionów i 2 republiki autonomiczne. Te z kolei podzielone są na 69 dzielnic.

Główne miasta

Głównych miast w Gruzji obejmuje:

Tbilisi 1066100 (rejon metra 1270800) Kutaisi Batumi 121.806 186.300 116.384 Zugdidi Rustawi Gori 49.500 75.550 47.150 Achalciche Poti, Suchumi 43.700 46.134 (de facto częścią Abchazji) Samtredia Senaki 28.082 29.700 21.800 Telawi

Regionów

Abchazji (autonomiczna republika) Adżarii (Autonomiczna Republika) Guria Imereti Kachetii Dolna Kartlia Mccheta-Mtianetia Racha-Leczchumi i Dolna Swanetia Megrelia i Górna Swanetia Samcche-Dżawachetia Wewnętrzna Kartlia

Republiki autonomiczne

Od 2010 r., status Osetii Południowej, autonomicznym okręgu administracyjnym (znany również jako region Cchinwali), prowadzone są negocjacje z rosyjskim wspierane przez separatystyczny rząd. Ostatnio te załamaniu negocjacji w świetle decyzji Rosji o wzmocnienie militarnej w regionie i dać rosyjskich paszportów Południowej Osetii. Rząd Gruzji wyraził opinie, że próby te ruchy jako załącznik do Rosji w regionie skutecznie.

Gruzińskiego szczebli te zarzuty przeciwko Rosji udział w Abchazji, innej separatystycznego regionu; Abchazji posiada status autonomicznej republiki, ale działa jako de facto państwo. Warunek ten wynika czystek etnicznych na co najmniej 200.000 Gruzinów w wojnie w Abchazji w latach 1992-1993. Adżarii uzyskanych w ramach lokalnej autonomii jednostronnie strongman Aslan Abaszydze z pomocą rosyjskiej brygady wojskowej znajduje się baza w Adżarii. Obecnego prezydenta Gruzji Micheila Saakaszwilego przywrócone do Gruzji w regionie kontrola po lokalne powstania przeciwko percepcji korupcji Abaszydze's.

Rząd i polityka

Gruzja jest demokratyczna republika pół-prezydencki, z prezydentem jako głową państwa, a premier jako szef rządu.

Władzy wykonawczej władzy składa się z przewodniczącego i Rząd Gruzji. Gabinet składa się z ministrów, na czele z premierem i powołania przez Prezydenta. W szczególności, ministrów obrony i spraw wewnętrznych nie są członkami Rady Ministrów i są podporządkowane bezpośrednio do Prezydenta Gruzji.

Micheil Saakaszwili jest obecny prezydent Gruzji po zdobyciu 53,47% głosów w wyborach w 2008. Od 6 lutego 2009 Nikoloz Gilauri został premierem Gruzji.

Władza ustawodawcza jest w rękach parlamentu Gruzji. To jest jednoizbowy i liczy 150 członków, znanych jako zastępców, z których 75 członków są proporcjonalne i 75 przedstawicieli wybranych przez jednoosobową system wielości dzielnicy, reprezentujących ich okręgach wyborczych. Członkowie parlamentu wybierani są na 4 czteroletnią kadencję.

Pięć stron i bloków wyborczych miał przedstawicieli wybranych do parlamentu w wyborach w 2008 r.: Ruch Narodowy (dotyczące strony), wspólne opozycji, Chrześcijańskich Demokratów, Partii Pracy i Partii Republikańskiej.

Pomimo znacznych postępów poczynionych od rewolucji Rose, Gruzja nie jest jeszcze pełnoprawnym demokracji.

Istnieją różne opinie dotyczące stopnia wolności politycznej w Gruzji. Prezydent Saakaszwili uważa, że kraj jest w zasadzie wolne,

Stosunków zagranicznych