Hawana

Hawana (hiszp. La Habana, wydane Miasto rozciąga się głównie na zachód i południe od zatoki, która jest wpisana przez wąski wlot i która dzieli się na trzy główne porty: Marimelena, Guanabacoa i Atarés. Powolny Almendares przemierza miasto z południa na północ, wprowadzanych do Cieśnina Florydzka kilka mil na zachód od zatoki. W 1959 roku miasto zatrzymał swój wzrost, i od tego czasu stratę netto jednostek życia, pomimo wzrostu populacji.

Króla Hiszpanii Filipa II Hawana przyznano tytuł miasta w 1592 roku i dekretu królewskiego w 1634 roku uznał jego znaczenie, oficjalnie wyznaczenie go "Klucz do Nowego Świata i Rampart Indii Zachodnich".

Hawana jest dziś centrum rządu kubańskiego, i różnych ministerstw i siedziby firm są oparte nie.

Powstania Havana

Obecny obszar Hawana i jej naturalnej zatoce odwiedziła po raz pierwszy przez Europejczyków w czasie okrążania Sebastián de Ocampo na wyspy w 1509 roku. Wkrótce potem, w 1510, pierwszy Hiszpański koloniści przybyli z Hispaniola i rozpoczął podbój Kuby.

ConquistadorDiego Velázquez de Cuéllar Hawana założony na 25 sierpnia 1515 na południowym wybrzeżu wyspy, w pobliżu obecnej miejscowości Surgidero de Batabanó. Między 1514, a 1519, miasto miało co najmniej dwóch różnych zakładach. Wszystkie próby założenia miasta na południowym wybrzeżu Kuby nie powiodło się. Położenie miasta w sąsiedztwie był wspaniały port u wejścia do Zatoki Meksykańskiej, z łatwym dostępem do Prąd Zatokowy, że obecne główne ocean bdvigators następnie podczas podróży z Ameryki do Europy. Lokalizacja ta doprowadziła do wczesnego rozwoju Hawana, jako główny port kolonii Nowego Świata w Hiszpanii. Kuba już mapa sporządzona w 1514 miejscach miasta u ujścia rzeki Onicaxinal, także na południowym wybrzeżu Kuby. Inny zakład został La Chorrera, dziś w sąsiedztwie Puentes Grandes, obok Almendares.

Ostatecznego utworzenia, upamiętnione przez El szablon, był szóstym miasto założone przez Hiszpanów na wyspie o nazwie San Cristóbal de la Habana przez Panfilo de Narváez: nazwa łączy w San Cristóbal, patrona Hawanie i Habana, niejasnych pochodzenia, prawdopodobnie pochodzi od Habaguanex, szef American native kontrolowany obszar, który, jak wspomniano przez Diego Velasqueza w swoim raporcie do króla Hiszpanii. Legenda opowiada, że Hawana to nazwa piękną córkę Habaguanex's,

Havana przeniósł do obecnej siedziby przy ówczesnej Puerto de Carenas (dosłownie "pędzącego Bay"), w 1519 roku. Jakości tej naturalnej zatoce, która obejmuje obecnie port w Hawanie, to uzasadnione zmiany lokalizacji. Bartolomé de las Casas napisał:

... Jednego ze statków, lub oba, miał potrzebę pędzącego, która ma odnowić lub naprawić części poruszających się pod wodą i postawić smoła i wosk w nich, i wszedł do portu obecnie nazywamy Hawanie i tam careened więc port został powołany de Carenas. Zatoka ta jest bardzo dobra i może obsługiwać wiele statków, które odwiedziłem kilka lat po odkryciu ... kilka jest w Hiszpanii, czy gdzie indziej na świecie, które są ich równe ...

Wkrótce po założeniu pierwszych miast w Kuba, wyspa służyła jako niewiele więcej niż podstawy Conquista innych krajach. Hernán Cortés zorganizowane wyprawy do Meksyku z wyspy. Kuba, w ciągu pierwszych lat od odkrycia, pod warunkiem natychmiastowego bogactwa do konkwistadorów, ponieważ była słaba w złoto, srebro i kamienie szlachetne, a wielu jej osadników przeniósł się do bardziej obiecujących terenów Meksyku i Ameryki Południowej, które były odkryte i kolonizacji w tym czasie. Legendy Eldorado i Seven Cities of Gold przyciągnął wielu śmiałków z Hiszpanii, a także z sąsiednich kolonii, pozostawiając Havana i Kuba reszta w dużej mierze bezludnych.

Piraci i La Flota

Hawana była pierwotnie portem handlowym i cierpiał regularne ataki korsarzy, piratów i korsarzy francuskich. Pierwszy atak i wynikające z palenia miasta przez francuski korsarz Jacques de wrzody w 1555 roku. Pirat miał Havana łatwo, plądrowanie miasta i palenie w znacznej części na ziemię. De wrzody na stronie bez uzyskania ogromne bogactwo miał nadzieję znaleźć w Hawanie. Ataki takie przekonanie, hiszpański Crown na sfinansowanie budowy pierwszego twierdz w głównych miastach - nie tylko do przeciwdziałania piratów i korsarzy, ale również wywierać większą kontrolę nad handlem z Indii Zachodnich, oraz w celu ograniczenia dużej ilości contrabando (czarny rynek ), które pojawiły się z powodu ograniczeń handlowych nałożonych przez Casa de Contratación Sewilli (w koronie kontrolowanych domu handlowego, że monopol na handel New World).

Aby przeciwdziałać pirackie ataki na konwoje galeon udał się do Hiszpanii, podczas gdy ładowane z New skarby świata, postanowił korony hiszpańskiej w celu ochrony swoich statków, skupiając je w jedno duże floty, która przechodzi przez Ocean Atlantycki w grupie. Jeden floty handlowej mogłyby łatwiej być chronione przez hiszpańskie Armada. Po dekret królewski w 1561, wszystkie statki udał się do Hiszpanii były zobowiązane do złożenia tej floty w Hawanie Bay. Statkach wchodzących od maja do sierpnia, w oczekiwaniu na najlepszych warunkach pogodowych, i razem floty odszedł do Hiszpanii Havana września.

To oczywiście zwiększyło commerce i rozwój sąsiednich miejscowości Havana (skromny dom w czasie). Towarów będących przedmiotem obrotu w Hawanie zawiera złoto, srebro, wełna z alpaki Andów, szmaragdami z Kolumbii, mahoganies z Kuby i Gwatemali, skóry z Guajira, przypraw, laski barwnika z Campeche, kukurydza, maniok, i kakao. Statków z całego Nowego Świata prowadzone najpierw do Hawany produktów, aby być przez flotę do Hiszpanii. Tysięcy statków zebrane w zatoce miasta Havana również zasilane rolnictwa i produkcji, gdyż miały one zostać dostarczone wraz z żywności, wody i innych produktów potrzebnych do przemierzać ocean. W 1563, Capitán General (hiszpański gubernator wyspy) przeniósł swoją rezydencję z Santiago de Cuba do Hawany, w związku z tym mieście nowo zdobyte bogactwa i znaczenie, co nieoficjalnie sankcji statusu stolicy wyspy.

W grudniu20, 1592, króla Hiszpanii Filipa II przyznano tytuł Havana City. Później miasto będzie oficjalnie oznaczony jako "Klucz do Nowego Świata i Rampart Indii Zachodnich" przez hiszpańską koronę. W międzyczasie wysiłki na rzecz tworzenia lub poprawy infrastruktury obronnej miasta kontynuowane. San Salvador de la Punta zamek strzegł wejścia na zachód od zatoki, a Castillo de los Tres Reyes Magos del Morro strzeżony przez wschodnie wejście. Castillo de la Real Fuerza bronił centrum miasta, i podwoił się w rezydencji gubernatora do bardziej komfortowe pałac został zbudowany. Dwie inne wieże obronne, La Chorrera i San Lázaro również zbudowany w tym okresie.

17th-18-ta w.

Havana znacznie rozszerzony w 17 wieku. Nowe budynki zostały zbudowane z najbardziej powszechnych materiałów wyspy, głównie drewna, łączenie różnych stylów architektonicznych Iberyjskim, jak również od pożyczek obficie Kanaryjskie właściwości. W tym okresie zbudowano również miasto zabytków obywatelskich i religijnych budowli. W klasztorze w St Augustin, El Morro Castle, kaplicy Humilladero, źródło Dorotea de la Luna w La Chorrera, kościół Świętego Anioła, szpital San Lazaro, klasztor Santa Teresa i klasztor San Felipe Neri były ukończone w tej epoki.

W 1649 r. śmiertelnych epidemii sprowadzonych z Kartageny w Kolumbii, dotkniętych jedną trzecią mieszkańców Hawany. 30 listopada 1665, Queen Mariana Austrii, wdowa króla Filipa IV Hiszpanii, ratyfikowane tarczy herbowej Kuby, która przyjęła za symboliczne motywy pierwszych trzech zamków Havana: Real Fuerza, Tres Santos Reyes Magos del Morro i San Salvador de la Punta. Tarczy również wyświetlane symboliczny złoty klucz do reprezentowania tytuł "Klucz do Zatoki". W 1674, działa na mury miasta, zostały rozpoczęte w ramach wysiłków fortyfikacji. Mogą one być zakończone do 1740 roku.

W połowie 18. wieku Havana miał ponad siedemdziesiąt tysięcy mieszkańców i był trzecim największym miastem w obu Amerykach, w rankingu za Lima i Mexico City, a przed Bostonie i Nowym Jorku.

British pracy

Miasto zostało zdobyte przez Brytyjczyków podczas wojny siedmioletniej. Odcinek rozpoczął się 6 czerwca 1762, kiedy o świcie, floty brytyjskiej, mających więcej niż 50 statków i połączone życie ponad 11.000 ludzi z Royal Navy i Armii Krajowej, popłynął na wodach kubańskich i wykonane amfibie lądowania na wschód od Hawany. Następnie została ona regulowana przez Sir George Keppel w imieniu Wielkiej Brytanii. Chociaż Brytyjczycy stracili jedynie 560 ludzi do walki obrażenia podczas oblężenia, ponad połowę swoich sił, ostatecznie zmarł z powodu choroby, w szczególności żółtej gorączce.

Brytyjczycy natychmiast otworzyły handlu z Ameryki Północnej i Karaibów, kolonie, powodując szybkie przekształcenie społeczeństwa kubańskiego. Żywności, koni i innych towarów zalane do miasta, a także tysiące niewolników z Afryki Zachodniej zostały przetransportowane na wyspę do pracy na plantacjach cukru undermanned.

Po odzyskaniu miasta, hiszpański przekształcił Havana w najbardziej mocno ufortyfikowane miasto w Ameryce. Budowa rozpoczęła się na co było stać Twierdza San Carlos de La Cabana, największy hiszpański fortyfikacji w Nowym Świecie. Pracy przedłużony przez jedenaście lat i był niezwykle kosztowny, ale po zakończeniu fort został uznany za bastion nie do zdobycia i niezbędne do obrony w Hawanie. Została dostarczona z dużą liczbą dział kute w Barcelonie. Inne fortyfikacje były tworzone, jak również: zamek Atarés obronie Stoczni wewnętrzne zatoki, a zamek El Principe strzegła miasta od strony zachodniej. Kilka baterii dział znajdujące się w zatoce na kanał (m.in. San Nazario i Doce baterii Apóstoles) zapewnić, że nie ma miejsca w porcie pozostaje bez obrony.

Havana katedry zbudowano w 1748 roku jako kościół jezuitów, w 1777 roku i przekształcony w kościół Mayor Parroquial, po zniesieniu jezuitów na terytorium Hiszpanii w 1767 roku. W 1788 roku, formalnie stał się katedrą. Od 1789 roku i 1790 Kuba została podzielona na poszczególnych diecezji przez Kościół katolicki. 15 stycznia 1796 roku, pozostaje Krzysztofa Kolumba zostały przetransportowane na wyspę z Santo Domingo. Odpoczywali tu do 1898 roku, kiedy zostały one przekazane do katedry w Sewilli, po utracie Hiszpanii Kuby.

w stoczni Havana (o nazwie El Arsenal) był niezwykle aktywny, dzięki środkom drewna dostępne w pobliżu miasta. Santísima Trinidad był jej największy okręt wojenny timnie. Rozpoczęła w 1769 roku, była około 62 metrów długości, miał trzy piętra i 120 dział. Była później zmodernizowany do aż 144 działek i czterech pokładach. Padła po bitwie pod Trafalgarem w 1805 roku. Koszt ten statek 40.000 pesos Fuertes czasu, który daje wyobrażenie o znaczeniu Arsenal, poprzez porównanie jego koszty dla 26 milionów pesos Fuertes i 109 statków wyprodukowanych w ciągu Arsenal istnienia.

19 wieku

Na wymianę handlową między Karaibów i Ameryki Północnej stanowi wzrost w początku 19 wieku, stał się rozkwit Havana i modnego miasta. Havana teatrów biorące najwybitniejszych aktorów wieku i rosnącego dobrobytu wśród klasy średniej, doprowadziło do drogich nowych klasycznej rezydencji jest wzniesiony. W tym okresie Havana stał się znany jako Paryż Antyli.

19 wieku wraz z przybyciem otwarty w Hawanie Aleksandra von Humboldta, który był pod wrażeniem żywotności portu. W 1837 roku, zbudowano pierwsze kolejowych, na odcinku 51 km od Hawany i Bejucal, który został wykorzystany do transportu cukru z doliny Guinness do portu. Z tym, Kuba stała się piątym krajem na świecie do kolei, a pierwszy hiszpańskojęzycznych krajach. W całym wieku, Havana została wzbogacona o budowę dodatkowych obiektów kulturalnych, takich jak Tacon Teatre, jeden z najbardziej luksusowych na świecie, artystycznych i literackich Liceum (Liceum) i teatr Coliseo.

W 1863 r. mury były zburzono, aby metropolii może być rozszerzony. Pod koniec wieku, zamożne klasy przeniósł się do dzielnicy Vedado. Później wyemigrowali do Miramar, i dzisiaj, coraz bardziej na zachód, którzy osiedlili się oni w Siboney. Pod koniec 19 wieku, Havana świadkiem ostatnich chwil hiszpańskiego kolonializmu w Ameryce, który zakończył się ostatecznie, gdy Stany Zjednoczone Maine okręt został zatopiony w porcie, dając tym kraju pretekst do inwazji na wyspy. 20. wieku zaczęła się od Hawany, a zatem na Kubie, pod okupacją USA. W 1906 roku Bank of Nova Scotia otworzył pierwszy oddział w Hawanie. Do 1931 miał trzy oddziały w Hawanie.

Okres republikański i po rewolucji

Podczas okresu republikańskiego, 1902 / 59, miasto zobaczyłem nową erę rozwoju. Wszystkie wysiłki przemysłu i handlu rosła bardzo szybko. Kuba odzyskane ze zniszczeń wojennych, aby stać się zamożnym kraju, z trzecim co do wielkości klasy średniej w półkuli i Hawanie, stolicy kraju, stał się znany jako Paryż z Karaibów. Budowa była ważnym przemysłem. Budynki mieszkalne w celu uwzględnienia nowej klasy średniej, a także rezydencji dla potentatów na Kubie, zostały zbudowane w szybkim tempie. Liczne luksusowe hotele, kasyna i nocne kluby były budowane w latach 1930 do służby Havana rozkwitający przemysł turystyczny, zdecydowanie konkurencyjne Miami. W latach trzydziestych, przestępczości zorganizowanej znaków nie były świadome klubie Havana i życia w kasynie, i zrobili ich inwazji w mieście. Henryk Strasburger, Jr miał koło ruletki w Sans Souci, Meyer Lansky reżyserii Habana Hotel Riviera, Lucky Luciano, Casino Hotel Nacional, a Havana Hilton własnością Hospitality Pracownicy Funduszu emerytalne w Ameryce Łacińskiej najwyższy, największy hotel. W chwili Havana się egzotycznych kapitału odwołania i liczne atrakcje, począwszy od przystani, Grand Prix wyścigów samochodowych, porównanie pokazuje i parków. Spektakularny rozwój i możliwości oferowanych przez Kuba w ogóle, a zwłaszcza w Hawanie, złożony wyspy magnesem dla imigrantów. Kuba otrzymała miliony imigrantów ze wszystkich zakątków świata w Rzeczypospolitej. Otrzymał tak wiele, że dziś Hiszpanie szacuje się, że jedna czwarta ludności kubańskiej schodzi z hiszpańskich imigrantów.

Havana osiągnąć tytuł jest miasto Ameryki Łacińskiej z największych populacji klasy średniej na mieszkańca jednocześnie wraz z hazardu i korupcji, gdzie gwiazdy gangsterów i wiadomo, mix społecznie. Podczas tej epoki, Havana na ogół produkcji większe przychody niż Las Vegas, Nevada. Galeria portretów czarno-białe z epoki nadal zdobią ściany bar w hotelu krajowe, w tym zdjęcia Frank Sinatra z Ava Gardner, Marlene Dietrich i Gary Cooper. W 1958 roku, około 300.000 amerykańskich turystów odwiedzane miasta. Jednym z najbardziej znanych gości i miejsce zamieszkania na obszar był amerykański pisarz Ernest Hemingway (1899-1961), który zacytował "w kategoriach piękna, tylko w Wenecji i Paryżu przekroczyły Havana", Hemingway napisał kilka jego powieści na Kubie i tam ostatnie 22 lat swojego życia.

Po rewolucji 1959 roku, nowy system obiecał poprawę usług socjalnych, mieszkań komunalnych i budynkach publicznych, niemniej jednak braki, które nawiedziły Kubę po nagłym wywłaszczenie Castro wszystkich własności prywatnej i przemysłu pod silnym ba modelu komunistycznegocked przez Związek Radziecki po embarga USA, hit Havana szczególnie trudne. W rezultacie, dziś wiele z Hawany jest stopień zużycia. W latach 1966-68 rząd kubański nacjonalizacji wszystkich prywatnych podmiotów gospodarczych na Kubie, aż do "pewnego rodzaju małe formy handlu detalicznego" (nr prawa 1076). Większość z tych przepisów i ograniczeń ekonomicznych nadal dzisiaj. Havana i Kuba w ogóle przekształciła się z imigrantów odbiornika, do jednego z największych producentów energii emigracji na świecie. Dzisiaj prawie 15% ogółu ludności Kuby mieszka za granicą, nawet pomimo faktu, że wolne podróży jest zakazane przez reżim.

Nie było koniunktury po upadku Związku Radzieckiego w 1991 roku i wraz z nim koniec miliardów dolarów dotacji ZSRR dał rządu kubańskiego, z wielu wierzących sowieckich poparty Havana w systemie wkrótce zniknie, jak to się stało państw satelickich ZSRR w Europie Wschodniej. Jednak w przeciwieństwie do sowieckich państw satelickich w Europie Wschodniej systemu komunistycznego panowały w Hawanie w 1990. Pogorszeniem sytuacji został zilustrowany ulubiony żart w lecie 1991 roku. Fidel Castro wkrótce po dojściu do władzy w Hawanie znaki Zoo zostały zmienione z "nie karmić zwierząt" na "nie jeść zwierząt żywności". Podczas specjalnego okresu, znaki nie prosił gości do jedzenia zwierząt.

Po 50 latach zakazu, władze komunistyczne coraz bardziej zwrócił się do turystyki nowych przychodów finansowych i inwestorów zagranicznych pozwolił na budowę nowych hoteli i rozwój branży hotelarsko-gastronomicznej. Paradoksalnie, podczas gdy inwestycje zagraniczne są mile widziani, Kubańczycy, nie wolno uczestniczyć. Kubańskiego społeczeństwa jest dozwolone wyłącznie do pracy w charakterze kucharzy, ogrodników i taksówkarzy, ale nie stać właścicieli lub inwestorów jakiegokolwiek majątku. Z tych powodów m.in. przemysłu turystycznego w okresie rewolucji socjalistycznej nie generują przewidywanymi dochodami. W szczytowym okresie, turystów z Kanada i narodów Europy Zachodniej, generowane około 2 mld dolarów rocznie, zgodnie z National Geographic, ale kwota ta gwałtownie spadła od tego czasu. Nakładu przewidziano również do odbudowy Old Havana w celach turystycznych i wielu ulic i placów zostali oczyszczeni. Ale Old Havana to duże miasto, a działania mające na celu skupić wszystkich, ale mniej niż 10% jego powierzchni.

Geografia

Miasto rozciąga się głównie na zachód i południe od zatoki, która jest wpisana przez wąski wlot i która dzieli się na trzy główne porty: Marimelena, Guanabacoa i Atarés. Powolny Almendares przemierza miasto z południa na północ, wchodząc Straits of Florida, kilka kilometrów na zachód od zatoki. Niskie wzgórza, na którym miasto leży wzrost delikatnie z głębokich, błękitnych wodach Cieśniny. Godnym odnotowania jest wysokość 200 stóp (60 metrów) wysoki grzbiet wapienia, że zbocza góry na wschodzie, a kończy się na wyżyny La Cabaña i El Morro, terenów kolonialnych fortyfikacji z widokiem na zatokę. Inny znaczący wzrost jest na wzgórzu na zachód, że jest zajęte przez Uniwersytet w Hawanie i Prince's Castle.

Klimat

Havana, tak samo jak Kuba, cieszy się znakomitą cały rok tropikalnego klimatu, który jest łagodzony przez wyspy pozycji w pasie wiatry i prądy morskie ciepłe. Zgodnie z klasyfikacją Köppen klimatu, Havana ma tropikalny klimat sawanny. Średnie temperatury w zakresie od 72 ° F (22 ° C) w styczniu i lutym do 82 ° F (28 ° C) w sierpniu. Temperatura rzadko spada poniżej 50 ° F (10 ° C). Najniższa temperatura wynosiła 33 ° F (1 ° C) w Santiago de Las Vegas, Boyeros. Najniższe zarejestrowane temperatury na Kubie wynosi 32 ° F (0 ° C) w Bainoa, w prowincji Hawana. Największe opady w czerwcu i październiku i najlżejszy od grudnia do kwietnia, średnio 46 cali (1200 mm) rocznie. Huragany czasami strike wyspy, ale zwykle hit południowego wybrzeża i szkód w Hawanie jest zwykle mniej niż w innych częściach kraju.

W nocy z 8-9 lipca 2005 r., na wschodnich przedmieściach miasta miały bezpośrednie trafienie z huraganem Dennis, 100 mph (160 kmh) wiatrów. Gwałtowny sztorm bitą 10-stóp (3,0 m) na opaski brzegowej Havana fale, a wiatr zerwał jej z wyjątkiem niektórych części miasta, rozsypujących się budynków kolonialnych. Kawałki betonu spadł z miasta kolonialne budynki. Co najmniej 5000 domów zostało zniszczonych w prowincji Hawana w okolicy. Trzy miesiące później, w październiku 2005 r., w regionach przybrzeżnych doznał poważnych powodzi z huraganem Wilma. W poniższej tabeli średnie temperatury przez cały rok:

układ City

Współczesnej Hawanie można w zasadzie określić jako w jednym z trzech miast: Old Havana, Vedado i nowszych podmiejskich dzielnic. Old Havana, z wąskimi uliczkami i balkonami zwisające, jest tradycyjnym centrum handlu część Havana's, przemysłu i rozrywki, jak również jest w dzielnicy mieszkalnej.

Na północ i zachód część nowszych, skupione na obszarze znanym jako Uptown Vedado, stała się rywalem Old Havana dla działalności handlowej i nocnych klubów. Centro Habana, czasami określa się jako część Vedado, głównie dzielnicy handlowej, która leży między Vedado i Old Havana. Capitolio Nacional rozpoczyna Centro Habana, pracy sąsiedztwie klasy.

Hawana jest to, że trzeci z bardziej zamożnych dzielnic, które rozprzestrzeniają się głównie na zachód mieszkaniowym i przemysłowym. Wśród nich jest Marianao, jeden z nowszych części miasta, pochodzący głównie z 1920 roku. Niektóre z podmiejskich wyłączności zaginął po rewolucji, wielu podmiejskich domów został znacjonalizowany przez rząd kubański, aby służyć jak szkoły, szpitale i budynki rządowe. Kilka prywatnych klubów kraju zamieniono na publicznych ośrodków rekreacyjnych. Miramar położony na zachód od Vedado wzdłuż wybrzeża, pozostaje w ekskluzywnej dzielnicy Hawany, rezydencje, ambasady, placówkami dyplomatycznymi, ekskluzywnych sklepów i obiektów dla bogatych obcokrajowców są wspólne na tym obszarze. International School of Havana mieści się w dzielnicy Miramar.

W 1980 części, wiele z Old Havana, w tym Plaza de Armas, stał się częścią projektu przewiduje 35-letniego przywrócenie miliony dolarów. Rząd starał się zaszczepić w Kubańczyków uznanie ich przeszłości, a także do Hawany bardziej kuszące dla turystów zgodnie z rządowym starań, aby rozwój turystyki, a tym samym wzrost wartości dewizowe. W ciągu ostatnich dziesięciu lat, korzystając z pomocy zagranicznej pomocy i na wsparcie lokalnych Eusebio Leal historyk miasta Spengler, duża część Habana Vieja zostały odnowione. Miasto rozwija się z ich remonty, a większość z głównych placów (Plaza Vieja, Plaza de la Catedral, Plaza de San Francisco i Plaza de Armas) i główne ulice turystycznych (Obispo i Mercaderes) bliskie ukończenia.

Architektura

Hawana jest wyjątkowy ze względu na niezrównaną rytmiczne pasaże zbudowany w dużej mierze przez hiszpańskich imigrantów. Wiele wewnętrzne patia pozostają podobne do układów, w Sewilli, Kadyksie i Granada. Neoklasycyzm dotyczy wszystkich nowych budynków w Hawanie i widać w całym mieście. Wiele cech miejskich zostały wprowadzone do miasta w czasie, w tym gaz oświetlenia publicznego w 1848 roku i kolei w 1837 roku. W drugiej połowie 18 wieku, cukru i produkcji kawy wzrosła, która stała się niezbędna w rozwoju m Hawanaost wybitnych stylu. Bogatych Habaneros miało swoją inspirację z francuskim, co widać w górnej części wnętrza domów klasy, takich jak Aldama Pałac zbudowany w 1844 roku. Jest to uważane za najważniejsze neoklasycznym budynku mieszkalnego na Kubie i charakterystyczny design z wielu domów z tego okresu portales neoklasycznej kolumny stojące otwartych przestrzeni lub dziedzińce. Terminalu kolejowego (1912), Uniwersytetu w Hawanie (1906/40) i Capitolio (1926/29) są również neoklasyczne budynki. Kopuły Capitolio był na 62 metrów w najwyższym punkcie miasta, inspirowana Kapitol Stanów Zjednoczonych.

W 1925 roku Jean-Claude Nicolas Forestier, szef planowania miejskiego w Paryżu, przeniósł się do Hawany na pięć lat do współpracy z architektami i projektantami krajobrazu. W planowaniu kapitan miasta jego celem było stworzenie równowagi pomiędzy harmonicznych klasycznej formie budowane i tropikalny krajobraz. Objął i związane sieci dróg w mieście, podczas gdy podkreślanie znanych punktów orientacyjnych. Jego wpływ pozostawił ogromny ślad w Hawanie chociaż wiele z jego pomysłów zostały ucięte przez Wielkiego Kryzysu w 1929 roku. W pierwszych dekadach 20 wieku Havana rozszerzony szybciej niż kiedykolwiek w swojej historii. Wielka prośba bogactwo stylów architektonicznych, jaki będzie z zagranicy. Szczyt neoklasycyzmu przyszedł z budową dzielnicy Vedado (rozpoczęte in1859). Tej całej okolicy jest pełno w tył i proporcjach budynków.

Wielkie bogactwo zostało wszczęte z kolonizatorów w Hawanie jak i poprzez to główny punkt przeładunku pomiędzy nowego świata i starego świata. W wyniku Hawanie był bardzo silnie ufortyfikowane miasto w obu Amerykach. Większość przykładów wczesnej architektury można zobaczyć w umocnienia wojskowe, takie jak La Fortaleza de San Carlos de la Cabana (1558-1577) zaprojektowany przez Juana Antonelli i Castillo del Morro (1589/30). To siedzi przy wejściu do Hawany Bay i zapewnia wgląd w bogactwo i panowanie w tym czasie. Old Havana był chroniony przez mur obronny zaczął w 1674, ale już zarośnięte jej granic, kiedy została ona zakończona w 1767, stając się nowym dzielnicy Centro Habana.

Wpływ z różnych stylów i kultur widać w kolonialnej architektury w Hawanie, z różnego rodzaju Maurów, hiszpańskim, włoskim, greckim i rzymskim. Convento de Santa Clara (1638 - 18 w.) jest dobrym przykładem wczesnego hiszpańskiego wpływ architektury. Jego wielkiej sali przypomina odwrócony do statku i pokazy umiejętności wczesnego rzemieślników. Katedry Havana (1748-1777) dominującą Plaza de la Catedral (1749) jest najlepszym przykładem kubańskiego baroku. Otaczającego go to były pałace, hrabiego de Casa Bayona (1720-1746) Marquis de Arcos (1746) i markizem de Aguas Claras (1751/75).

Na przełomie lat 20. wieku Havana, wraz z Buenos Aires, było najpiękniejsze i najważniejsze miasto w Ameryce Łacińskiej pod względem architektury. Tym okresie boomu jako vacas gordas (tłuszcz krowy) pokazuje ogromne przykłady budynków z międzynarodowymi akcentami secesji, art deco i eklektyczny. Opracowane na jego przedmieściach, co widzimy dzisiaj w Miramar, Marianao, Vedado i Playa. Bujnej i bogatej Miramar została określona na wzór amerykańskiej sieci ulic i stał się domem dla dyplomatów i obcokrajowców. Lopez Serrano budynek wybudowany w 1932 roku przez Ricardo Mira jako pierwszy wysoki budynek na Kubie i inspirowane przez Rockefeller Center w Nowym Jorku. Jego wpływ na konstrukcję można zobaczyć w wielu budynków w Miami i Los Angeles. Edificio Bacardi (1930) jest jednym z najwspanialszych budynków w Hawanie i jej najlepszym przykładem stylu Art Deco. Położona na małym wzgórzu z widokiem na wejście do Hawany Bay, jest w stylu art-deco Hotel Nacional de Cuba, zbudowany w 1929/30 przez porozumienie z rządem kubańskim i bank amerykańskie.

Havana, takich jak Las Vegas w latach 40 i 50 lat, rozwinął się z marketingu się jako miejsce dla gier hazardowych i wakacje w słońcu. Wiele wysokich budynków biurowych i apartamentowców, a także niektóre hotele zbudowane w 1950 radykalnie zmieniła skyline. Modernizmu, w związku z tym, przekształcił wiele z miasta i należy zwrócić uwagę na jego poszczególne budynki wysokiej jakości, a nie jego większych budynków klucz. Przykłady te są Habana Libre (1958), który przed rewolucją był Havana Hilton Hotel i La kina Rampa (1955). Znani architekci, takich jak Walter Gropius, Richard Neutra i Oscar Niemeyer wszyscy przeszli przez miasto podczas silne wpływy widać w Hawanie w tym czasie z Le Corbusier i Ludwig Mies van der Rohe.

Edificio Focsa (1956) stanowi ekonomiczną dominację Havana w tamtym czasie. Ten 35-piętrowy kompleks został zaprojektowany i na podstawie Corbusian idei samodzielne miasto w mieście. Zawierało400 mieszkań, garaże, szkoła, supermarket oraz restauracja na najwyższym piętrze. Był to najwyższy betonu na świecie w tym czasie (nie za pomocą stalowej ramie) i ostateczny symbol luksusu i nadmiar. Havana Hotel Riviera (1957) zaprojektowany przez Irving Feldman, dwudziestu jeden opowieści, gmach 440-pokój górujące nad Malecon w Hawanie było innego kąta i futurystyczny budowę budynku na terenie Vedado imponujący swojej epoki. Kiedy otworzył, Riviera był największym wybudowany hotel-kasyno na Kubie lub w dowolnym miejscu na świecie, poza Las Vegas (Havana Hilton (1958) przekroczył rozmiar rok później). Należał on Caja de Retiro Gastronómico (Hospitality emeryturę pracowników Funduszu) do równego komfortu i nowoczesnego luksusu ze wszystkich hoteli w Las Vegas z epoki. Jose Luis Sert miał również na sztucznej wyspie u Malecón, których budowa została zaplanowana w roku 1960. Było włączenie ogromne nowoczesne wieże, hotele, kasyna, centra handlowe i które zaspokoić rosnące miasta turystyki. To tak jak wiele innych projektów post-1959 nigdy do skutku.

Punkty orientacyjne

Herb

Kultura

Havana, bezsprzecznie największym centrum kulturalnym kraju, oferuje szeroką gamę funkcji, które wahają się od muzeów, pałaców, placów publicznych, ulic, kościołów, twierdz (w tym największy kompleks obronny w Ameryce z lat 16. poprzez 18-sze w.) , balet i od sztuki i festiwalach muzycznych na wystawy technologii. Przywrócenie Old Havana oferuje szereg nowych atrakcji, w tym muzeum zabytków domu kubańskiej rewolucji. Rząd położyliśmy szczególny nacisk na działalność kulturalną, z których wiele jest bezpłatnych lub obejmować tylko minimalne opłaty.

Przed komunistami, kino Hawana rywalizował w Nowym Jorku i Paryżu. Jak Guillaume Carpentier umieścić go w artykule Le Monde "z nacjonalizacji, zamknęli jeden po drugim, ze względu na brak konserwacji, filmów lub energii elektrycznej ... Havana, Kubańczycy skarżą się, znajduje się cmentarz z kina. Jest to także cmentarz księgarniach , targi, sklepy ... "

Starej Hawany (La Habana Vieja w języku hiszpańskim), zawiera rdzeń pierwotnego city z Hawany, jest najbogatszym zbiorem kolonialnej Ameryce Łacińskiej. Havana Vieja zostało założone przez Hiszpanów w 1519 roku w naturalny port na Zatokę Hawany. Stał się punktem zatrzymania na skarb obciążony hiszpański Galleons na skrzyżowaniu między Nowego Świata i Starego Świata. W 17 wieku był to jeden z głównych ośrodków przemysłu stoczniowego. Miasto zbudowano w stylu barokowym i neoklasycystycznym. Wiele budynków spadły w ruinie, ale wielu są odnawiane. Wąskimi uliczkami starej Hawany zawierają wiele budynków, które stanowią być może aż jedna trzecia około 3000 budynków znajduje się w Old Havana.

Old Havana to starożytne miasto zbudowane z portu, oficjalne centrum i Plaza de Armas. Alejo Carpentier nazwie Old Havana miejsce "de las columnas" (w kolumnach). Kubański rząd podejmuje wiele działań na rzecz zachowania i przywrócenia Old Havana, za pośrednictwem Urzędu historyk miasta, Eusebio Leal reżyserii.

Havana Chinatown (Barrio Chino), raz w Ameryce Łacińskiej największym i najbardziej tętniących życiem Chinatown włączona do miasta na początku 20 wieku, kiedy setki tysięcy chińskich robotników wniesionych przez hiszpańskich osadników z Guangdong, Fujian, Hong Kongu i Macau w następnych dziesięcioleciach do zastąpienia i / lub współpracować z afrykańskich niewolników. Po ukończeniu 8-letniej umowy lub w inny sposób uzyskania wolności, wiele chińskich imigrantów osiedliła się w Hawanie. Dzielnicy Chinatown był boom z chińskich restauracji, pralni, banków, aptek, teatry i kilka gazet w języku chińskim, w sąsiedztwie placu składa się 44 bloków w jej podstawowym. Sercu Chinatown Havana jest el Cuchillo de Zanja (lub Zanja kanału). Pas jest tylko dla pieszych przy ulicy zdobią wiele czerwonych latarni, taniec czerwone smoki papieru i innych chińskich wzorów kultury, jest wiele restauracji, które służą pełne spektrum chińskich potraw - niestety, że "widmo" jest przez wielu nie powiedział być związane z rzeczywistym chińskie.

Dzielnicy Chinatown ma dwa Paifang, duży znajduje się na Calle Dragones materiały zostały darowane pod koniec lat 90. przez Ludowej Republiki Chin, ma jasno określone w piśmie z zadowoleniem znak chiński i hiszpański. Mniejszy łuk znajduje się pasek Zanja. Chiński boom zakończył Kuby Fidela Castro po rewolucji 1959 skonfiskowanych przedsiębiorstw prywatnych, wysyłając dziesiątki tysięcy chińskich przedsiębiorstw poglądach uciekających, głównie do Stanów Zjednoczonych. Potomków są teraz podejmowania działań na rzecz zachowania i ożywienia kultury.

Tylko jeden, co kiedyś czterech chińskich gazet w języku pozostaje w Hawanie, Kwong Po Wah, napisany przez Abel Fung, członek grupy promocyjne Chinatown. Gazeta nie podlega cenzurze państwa. Nawiązać do gospodarczego uzależnienia rewolucji w dziedzinie turystyki, próbowano niedawno uruchomiono w celu przyciągnięcia inwestycji rewitalizacji Chinatown z państwowych przedsiębiorstw Republiki Ludowej i za granicą chińskich inwestorów prywatnych, w szczególności Chin Kanadyjczyków. Ponadto, Chinatown jest dziś jedynym obszarem autonomię z wielu praw, które rządzą resztą Kubie. Restauracji, na przykład, nie stanie biegać ani nie są przedmiotem prawa prywatnego restauracje w tym, że mogą mieć więcej niż 12 miejsc, a także służyć owoców morza.

Pałacyku znajduje się na 17th Street i E, jest bardzo zadbane, neoklasycznym dworze hrabiny Revilla de Camargo, dziś jest to Muzeum Sztuki Dekoracyjnej (Museo de Artes Decorativas), znany jako mały francuskiego pałacu w Hawanie wybudowany w latach 1924 i 1927 roku, został zaprojektowany przez architektów w Paryżu P. Virad i M. Destuque, zainspirowana francuskiego renesansu.

W języku francuskim pokój, marmurowe popiersie Marii Antoniny uśmiecha demurely jej wdzięku szyi nienaruszone. Nie ma innego pokoju pełnym ekranie z Chin, drugi oferuje angielski meble i malarstwo landspcape. Od ponad 40 lat muzeum wystawia ponad 33.000 prac z lat panowania Ludwika XV i Ludwika XVI, a Napoleon III, jak również XVI do XX wieku Oriental sztuk, wśród wielu innych skarbów. Jean Henri Riesener i kilka innych.

National Museum of Fine Arts jest Muzeum Sztuk Pięknych, które wykazuje kubańskiego dzieła sztuki z czasów kolonialnych do współczesnego pokolenia. Istnieją dwa imponujące budynki jedno przeznaczone dla kubańskich Sztuki i Universal Art, w byłej Asturii Center, byłego Muzeum Sztuk Pięknych wybudowany w 1954 roku jest przeznaczony wyłącznie do mieszkań Kuba zbiorów sztuki. Kilka muzeów w Old Havana zawierają mebli, sreber, ceramiki, szkła i innych elementów z czasów kolonialnych. Wielki jeden z nich jest Pałac Ogólne Captains, gdzie mieszkał kiedyś hiszpański prezesów. Casa de Africa przedstawia inny aspekt historii Kuby, imponująca kolekcja Afro-Cuban religijne artefakty.

Museo Nacional de Bellas Artes zawierające dzieła Rubensa, Goya i Velazquez jest teraz zamknięty do renowacji, jest otwarta dla publiczności w tymczasowej lokalizacji na Calle Trocadero do renowacji są kompletne. Inne muzea obejmuje Casa de los Arabes i Casa de Asia z Bliskiego i Dalekiego Wschodu kolekcji. Wiele z tych małych butików muzeów w eleganckiej architektury starych domów z hiszpańskim przestronne dziedzińce. Museo de Finanzas to więcej niż puste sklepienie dyktatora Fulgencio Batista, gdzie po jego ukryty łup. Kilka starych banknotów są wyświetlane na ścianach. Havana w Museo del Automobil ma imponującą kolekcję pojazdów sięgającą z 1905 Cadillac. W muzeum znajduje się również Samochodów Rolls Royce, który należał do Batista, w pobliżu Chevrolet z 1960 r., że Che Guevara pojazdem.

Muzeum Rewolucji (Museo de la Revolución), mające w Hawanie przez kubańskie architekt Maruri i Belgii Jean Beleu, którzy przyszli z eklektyczny projekt, harmonijnie łączy hiszpański, francuski i niemiecki elementów architektonicznych. Muzeum Pałac Prezydencki, dziś jego zarys wyświetlaczami i dokumenty historii Kuby od początku okresu neo-kolonialne. Jak większość muzeów w Hawanie znajduje się w Old Havana kilka z nich można także znaleźć w Vedado. W sumie, Havana ma około 50 muzeów, w tym Muzeum Sztuk Pięknych, rewolucji i Rzemiosła Artystycznego, Muzeum Narodowego of Music, Museum of Dance i Rum, cygara Muzeum Napoleona, Colonial i Oricha Muzeów, Muzeum Antropologia, Ernest Hemingway Museum, José Martí Monument, Muzeum Nauk Przyrodniczych, miasto, Muzeum Archeologiczne i złota i srebra. Również Samoloty, EDP, farmaceutyczne, Sport, Muzeum Broni i Numizmatycznego.

Po zachodzie słońca, sztuk teatralnych Havana Dotarła do życia. Z widokiem na Central Park jest barokowy Teatru Wielkiego w Hawanie, wybitny teatr zbudowany w 1837 roku. To jest teraz domem National Ballet of Cuba i International Ballet Festival of Havana, jednej z najstarszych w Nowym Świecie i bardzo niegdyś najbardziej zaawansowanych technologicznie na świecie, dzięki włoski naukowiec, Antonio Meucci.

pomysłowy życiu ducha na Meucci w teatrze. Znajduje się w Paseo de Prado w budynku będącym Palacio del Centro Gallego. Fasadzie budynku zdobi rzeźba z kamienia i marmuru. Istnieją również rzeźbiarskie dzieła Giuseppe Moretti, reprezentujących alegorie przedstawiające życzliwość, edukacji, muzyki i teatru. Głównego teatru García Lorca Auditorium, z miejsc dla 1500 i balkony. Chwały swojej bogatej historii, włoski tenor Enrico Caruso śpiewał, rosyjska baletnica Anna Pavlova tańczyła i francuskich Sarah Bernhardt działał.

Inny wielki teatr Teatru Narodowego Kuby, który mieści się w wielkim, nowoczesnym budynkiem, urządzone z dziełami artystów kubańskich. Istnieją dwa główne etapy teatr, sala Avellaneda i sali Covarrubias, jak i mniejszych warsztatów teatralnych miejsca na dziewiątym piętrze. Karl Marx Theater to miejsce ma ogromny widownię z miejsc na 5500 osób i jest zwykle stosowany dla dużych występy gwiazd z Kuby i za granicą. Teatr jest także duża sala koncertowa dla artystów lokalnych i międzynarodowych, piosenkarka i kompozytorów, takich jak Carlos Varela, Silvio Rodríguez i Pablo Milanés, to tylko niektóre ze słynnych artystów, którzy uświetnili tym etapie. Ostatnio była to scena koncert brytyjskiej grupy pop Manic Street Preachers.

Festiwale

Cuban Jazz Festiwal

Wielu festiwali na Kubie są wokół sztuki takich jak muzyka, taniec, sztuki, a nawet co film. Jeden z tych festiwali jest coroczne Cuban Jazz Festiwal, który został założony przez wielu znanych kubańskich muzyków jazzowych, który obejmuje niesławny Tusze Kuby Bobby (bardzo dobrze znany Afro-Cuban jazz "Havana Jazz Festival." Pierwsze miejsce na ten jazz Koncert La Casa de Cultura Plaza w centrum Hawany, która jest wciąż domem dla wielu muzyki i jam sessions, które odbywają się do dziś.

Międzynarodowy Festiwal Ballet Havana

Havana International Ballet Festival (Festival Internacional de Ballet de La Habana) jest jednym z najbardziej prestiżowych wydarzeń międzynarodowych poświęconych podnoszeniu sztuki tańca. Utworzony w 1960 roku wspólny wysiłek Ballet Nacional de Cuba, Instituto Nacional dela Industria Turistica i organizacje kulturalne rządu, International Ballet Festival of Havana został dodany do planów masowego rozpowszechniania sztuki rozpoczął się po rewolucji kubańskiej popularnych 1 stycznia 1959 roku. Festiwal ma charakter, co umożliwiło ludziom cieszyć się spektakle i prace prestiżowych dane ze świata tańca i wykazało również do odwiedzających wysokiego poziomu osiągniętego przez kubańskiego baletu. Festiwal ten, który obecnie odbywa się w alternatywnej lat, jest najstarszym z jego rodzaju na świecie, i spełnia w różnych miejscach w kubańskiej stolicy i innych miastach, wielkie gwiazdy tańca, osobowości Najciekawsze w historii baletu, a także jak krytyków, dziennikarzy i przedsiębiorców. Evento El nie tiene competitivo anahi y su objetivo es el Encuentro braterskiej de artistas y otros especialistas en Aras del arte, la Amistad y la paz. Przypadku nie jest konkurencyjny, a jego celem jest braterskie spotkanie artystów i innych specjalistów w imię sztuki, przyjaźni i pokoju. Co dwa lata Międzynarodowego Festiwalu Havana Ballet zwraca pakowane domy kubańskich i zagranicznych miłośników tańca i critics.As jednym z największych i najbardziej lubianych imprez tego typu w kraju, International Ballet Festival of Havana przyciąga najbardziej prestiżowych tancerzy z całego świata, którzy wykonują wraz z artystami z kraju w National Ballet of Cuba. Do dziś, zdarzenie będzie nadal jednym z najważniejszych festiwali baletowych na Kubie i przyciąga widzów z całego świata.

Międzynarodowy Festiwal Filmowy Havana

Jako jeden z najbardziej znanych festiwali Cuban, Havana's International Film Festival został założony 3 grudnia 1979 roku jako sposób złożyć hołd i dać możliwość wypowiedzenia się w języku hiszpańskim filmowców, ponieważ nie były reprezentowane w tym czasie. Tradycję, festiwal odbywa się co roku w grudniu w mieście Hawanie, Kuba. Wydarzenie organizuje wiele konkursów w sekcjach zainteresowań, takie jak średnie i krótkie filmy fiction długości, liczniki pierwszy, dokumentalnych, animacji, skryptów i plakaty, ale główną atrakcją całej imprezy jest Dzienniku sekcji Konkurs, w którym około 21 filmów fabularnych aspirować do wygrania nagrody Coral, Oscar Festiwalu.

Festival de Las Parrandas Remedios

Jeden z najstarszych festiwali odbywa się na Kubie w Remedios, Kuba (poza Hawana), która wyróżnia się wielu Kubańczyków do jej świąt Bożego Narodzenia, "Las Parrandas de Remedios", jeden z najbardziej popularnych imprez w regionie, które odbywa się między 16 do 26 grudnia każdego roku. Uważa się za najstarszą uroczystości na Kubie, "parrandas" zostały początkowo promowane przez Ojca Francisco de Quiñones Vigil, który służy do pełnić w Iglesia burmistrz San Juan Bautista de los Remedios. Ksiądz, który był zaniepokojony brakiem parafian na "Misa de Gallo" (pasterka), miał pomysł zachęcania dzieci na ulice i obudzić się obywateli za pomocą gwizdki, rogi i puszek, tak aby nie miała innego wyboru niż wstać i Kościoła. Że inicjatywa w liczbie pojedynczej i hałaśliwe, ale głęboko zakorzenione w społeczeństwie, w wyniku czego najbardziej atrakcyjne święta w kraju. W 1871 r. "parrandas" przyjęła strukturę, która przetrwała upływ czasu. Według tradycji, gdy dzwony Iglesia Parroquial Mayor (Major kościół parafialny) opłat o godzinie 9 w nocy 24 grudnia, dwóch dzielnic do publicznej wiadomości ich kreatywność i wysiłki podejmowane w ciągu całego roku do udziału w konkursie. Podczas "parrandas", "ostra" konkurencja odbywa się pomiędzy dzielnicami San Salvador, reprezentowane przez kolory czerwony i niebieski, a kogut jako symbol, i El Carmen, reprezentowana przez kolor brązowy i świecie. Pamięci o tych uroczystości jest kompilowany w Muzeum Parrandas, który otworzył w 19 wieku budynek w 1980 roku w Remedios, gdzie zdjęcia, dokumenty i rękodzieła związane z uroczystości zostaną zachowane.

Habanos Cigar Festival

Co roku Havana odgrywa przyjmującego do kubańskich cygar Habanos Festiwal w miesiącu lutym. Festiwal istnieje od samego początku w 1997 roku przez Habanos SA co to za firma, którego kontroli promocji, dystrybucji oraz eksportu kubańskich cygar i innych wyrobów tytoniowych na świecie i rzeczywiście posiada 70% światowego rynku poza USA

Gospodarka

Przemysł

gospodarki Havana pierwszy opracowane w oparciu o jego lokalizacji, co czyniło go jednym z pierwszych wielkich centrów handlowych w Nowy Świat. Cukru i kwitnący handel niewolnikami pierwsze wszczęło bogactwa do miasta, a później, po odzyskaniu niepodległości stał się znany ośrodek. Mimo wysiłków podejmowanych przez rząd Fidela Castro do szerzenia działalności przemysłowej Kuby do wszystkich części wyspy, Hawany pozostaje w centrumznacznie narodu przemysłu. Tradycyjnego przemysłu cukrowniczego, na których gospodarka wyspy opiera się na trzech stuleci, skupia się gdzie indziej na wyspie i kontroluje około trzech czwartych gospodarki eksportowej. Ale światło zakłady produkcyjne, zakłady mięsne oraz mleka i chemicznego, farmaceutycznego działania koncentrują się w Hawanie. Inne przemysłu przetwórstwa spożywczego, są również ważne, wraz z stoczniowy, przemysł samochodowy, produkcja napojów alkoholowych (zwłaszcza rum), wyrobów tekstylnych i wyrobów tytoniowych, szczególnie znany na całym świecie cygar Habanos. Chociaż porty Cienfuegos i Matanzas, w szczególności, zostały opracowane w ramach rewolucyjnego rządu w Hawanie na Kubie pozostaje podstawowym obiektu portu, 50% importu i eksportu kubańskich przejść przez Havana. Port obsługuje również znaczne sektora rybołówstwa.

Po upadku Związku Radzieckiego w 1991 r. i Stany Zjednoczone embargo wobec Kuby, Hawanie i reszta Kuba nagle zanurzył się najgorszym kryzysem gospodarczym od czasów rewolucji z 1959 r., kryzys był znany oficjalnie jako szczególny okres w czasie pokoju. Skutków szczególny okres i związane z tym niedobory żywności miały największy wpływ w mieście Havana. Ponadto do spadku produkcji żywności potrzebne służyć kapitału, jest też brak niezbędnych do transportu ropy naftowej, w lodówce, przechowywać żywność i dostępne wiejskich sektora rolnego. Hawana została określona jako priorytet w National Food Program, miejskich ogrodach zorientowali krytycznie wśród wielu działań podjętych w celu poprawy bezpieczeństwa żywności. Po upadku Związku Radzieckiego, na Kubie ponownie podkreślić, turystyki jako ważnego sektora prowadzi do jej odzyskania. Turystyka jest Havana i podstawowe źródło gospodarczej Kuby.

Turystyka

Przed rewolucją Kuby - a zwłaszcza 1915 / 30 - turystyka była jednym z głównych źródeł Kuby twardej waluty (za tylko przemysłu cukrowniczego i tytoń). Havana, gdzie rodzaju laissez-faire w pośpiechu wszystko było normą, było Karaibów najbardziej popularne miejsca, w szczególności obywateli USA, którzy starali się spódnica ograniczenia zakazu Ameryki.

Po poważnym spadkiem napływu turystów na wyspę (wynikające przede wszystkim z Wielkiego Kryzysu, koniec zakazu w Stanach Zjednoczonych i wybuchu II wojny światowej), Havana zaczął gościć w znacznej liczby odwiedzających ponownie 1950, gdy USA przestępczości zorganizowanej zabezpieczone kontroli dużo wolnego czasu i turystyki w kraju. Był to czas, kiedy minister spraw zagranicznych Kuby chwalił się, że Havana spędził tyle na strony jak wszelkie istotne kapitału na świecie, gdy wyspa była mob najbardziej bezpieczne ogniwo w łańcuchu narkotyków, które doprowadziły w Stanach Zjednoczonych i kiedy w tym kraju uzasadnione reputację zmysłowości i dolce vita zajęć zdobył go nazwą "Latin Las Vegas". Meyer Lansky wybudowany Hotel Riviera, Henryk Strasburger przyszedł do własnych akcji, Sevilla i otwarto kasyno w hotelu Plaza w tym czasie.

Była turystyka włączenia do świata hazardu i prostytucji, który dokonał rewolucyjnego rządu powstała w 1959 roku podejście do całego sektora jako zło społeczne, które mają być wyeliminowane. Wiele barów i miejsc hazardu zostały zamknięte po rewolucji i organ rządowy, Krajowy Instytut Turystyki Przemysłu, przejęła wiele udogodnień (tradycyjnie dostępne dla bogatych), aby umożliwić dostęp do nich opinii publicznej.

Z pogorszeniem Kuba - USA i nałożenie embarga handlowego na wyspie w 1961 roku, turystyki spadły drastycznie i nie wrócić z niczym w pobliżu jego poziomu sprzed rewolucji do 1989 roku. Rządu rewolucyjnego w ogóle, a Fidel Castro, w szczególności, początkowo sprzeciwia się jakimkolwiek znaczny rozwój przemysłu turystycznego, łącząc sfery do rozpusty i działalności przestępczej minionych czasów. Pod koniec 1970, jednak Castro zmienił stanowisko i, w 1982 r., rząd kubański przyjął kod zagranicznych inwestycji, które otworzyły wielu sektorach, turystyka włączone do kapitału zagranicznego.

Poprzez utworzenie otwartych dla firm takich inwestycji zagranicznych (takich jak Cubanacan, z siedzibą w 1987), Kuba zaczęła przyciągać kapitału na rozwój hotel, zarządzania w celu zwiększenia liczby turystów z 130.000 (w 1980) do 326.000 (do końca tego dekadzie).

W wyniku upadku Związku Radzieckiego i jego sojuszników z Europy Wschodniej w 1989 r. i na początku lat 90-tych, na Kubie pogrążyła się w poważnym kryzysie gospodarczym i zobaczył się w rozpaczliwą potrzebę walutach obcych. Odpowiedzi, ponownie został znaleziony w turystyce i rządu kubańskiego spędził znaczne sumy w przemyśle w celu przyciągnięcia turystów. Po ciężkich inwestment, w 1995 r., przemysł stał się głównym źródłem dochodów na Kubie.

Handlu i Finansów

Po rewolucji, tradycyjnych kapitalistów Kuby, amerykański dominuje, system wolnej przedsiębiorczości został zastąpiony przez silnie uspołecznione systemu gospodarczego. Większość przedsiębiorstw na Kubie jest w rękach państwa. Kuby w Hawanie własnością firm i przedsiębiorstw będących własnością USA zostały znacjonalizowane, a dziś większość firm działa wyłącznie pod kontrolą państwa. W Starej Hawanie i na całym Vedado istnieje kilka małych, prywatnych firm, takich jak naprawa obuwia sklepy i lokale usługowe krawiecką, ale ich liczba stale się zmniejsza. Bankowego, jak również jest pod kontrolą państwa, a Narodowy Bank Kuby, z siedzibą w Hawanie, w centrum kontroli gospodarki kubańskiej. Swoje oddziały w niektórych przypadkach zajmować budynki, które były w czasach przedrewolucyjnych biur banków lub zagranicznych Kuby.

Vedado dziś finansowej dzielnicy Hawany, głównym banki, biura linii lotniczych, sklepy, siedziby firm najbardziej, Wysoki-podnoszą się liczne apartamenty, hotele, znajdują się w okolicy. Uniwersytetu w Hawanie znajduje się w Vedado.

Transport

Transport

Havana był znany z doskonałej sieci transportu publicznego przez autobusy i taksówki. System metra na wzór tego w Nowym Jorku nawet zaproponowała w 1921 roku.

Transport publiczny musi być samofinansującym się. Do 1994 r. ogólny funduszy rządowych z MITRANS (około $ US4 mln euro rocznie) były wykorzystywane do finansowania Wojewódzkiej Dyrekcji Transportu w budżecie miasta Havana. Transport publiczny w Hawanie zawsze był w stanie na pokrycie wydatków operacyjnych, które są wypłacane w pesos kubańskich poprzez ceny biletów. Ale nastąpił problem z paliwa stałego finansowania, nowych pojazdów oraz części zamiennych i innych materiałów, które wymagają twardej waluty jak dolarów - co doprowadziło do zmniejszenia świadczenia usług. Aby rozwiązać ten problem, przedsiębiorstw, które generują w twardej walucie (np. taksówki turystyczne, turystyczne wynajem samochodów, elementy cocotaxi turystycznych Panatrans i usług Transmetro że wynajmować autobusy i ciężarówki do dolara, należących do firm) przekroju subsydiowania innych usług, w szczególności OM i metrobus.

Ponadto, usługi planowania zespół z Regionalnego Transit Authority w Paryżu (RATP) pracuje do ponownego sieci transportu publicznego w stolicy. Głównym celem tego projektu jest racjonalizacja liczby istniejących dróg odpowiada na realne zapotrzebowanie pasażerów. Pierwsze z tych nowych trasach głównych już wprowadzone.

Hawana była przeznaczenia pierwszy lot międzynarodowy prowadzone przez przedsiębiorstwo lotnicze ze Stanów Zjednoczonych: w 1927 roku Juan Trippe w Pan-American World Airways leciał z Key West do Hawany. W 1946 r., kubański pionier nazwie Reinaldo Ramirez, rozpoczął trasę, pierwszy z Ameryki Łacińskiej do Europy, że przyleciał z Hawany do Madrytu, Hiszpania. Statek o nazwie "La Ruta de Colon", a nazwa firmy jest "Aerovias Cubanas Internacionales" Havana jest obsługiwany przez port lotniczy Hawana. Leży około 11 km na południe od centrum miasta i jest głównym ośrodkiem Cubana de Aviación. Jose Marti International Airport jest głównym międzynarodowym i krajowym Kuby ucieczka, jest także centrum Aerogaviota Aero i Karaibów. Lotnisko obsługuje kilka milionów pasażerów rocznie, 80% pasażerów międzynarodowych Kuby wraz z lotniska Varadero jest, obsługuje loty z ponad 25 międzynarodowych linii lotniczych obsługujących ponad 60 na całym świecie miejscach, głównie w Europie, Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej oraz w ciągu 3 krajowe linie lotnicze obsługujących 16 krajowych podróży. Hawana jest również przez Playa Baracoa Airport, które jest małe lotnisko na zachód od miasta wykorzystane w niektórych lotów krajowych, głównie Aerogaviota. Cuban pasażerowie muszą uzyskać zezwolenie od władz na opuszczenie wyspy, znane jako White Card, i tych Kubańczyków mieszkających za granicą są wymagane wizy na wjazd do ich kraju.

Hawana posiada sieć podmiejskich, międzymiastowych i dalekobieżnych linii kolejowych, jako jedyna w regionie Karaibów. Transport kolejowy, jest znacjonalizowany i prowadzone przez UFC (Union de Ferrocarriles de Cuba - Unii na rzecz Kolei Kuby). Kolej łączy usługi Havana z Dworca, La Coubre i stacje Casablanca różnych prowincjach Kuby. Obecnie roczny wolumen przelotów pasażerskich wynosi ok. 12 mln euro, ale popyt szacuje się na dwa i pół do trzech razy tej wartości, z najbardziej ruchliwych trasie między Hawanie i Santiago de Cuba, około 836 km poza koleją. W 2000 r. Unii de Ferrocarriles de Cuba kupił francuski pierwszej klasy, klimatyzowane autobusy.