Hiszpania

Królestwo Hiszpanii Reino de España
Flaga Herb
Motto: "Plus Ultra" (łac.) Wciąż dalej "
Hymn: Marcha Real (Hiszpania) "Royal marca"
Położenie Hiszpanii (ciemnozielony) - Na kontynencie europejskim (jasno zielony i szary) - W Unii Europejskiej (jasno zielony) -
Kapitał (I największym miastem)		Madryt 40 ° 26'N 3 ° 42'W / 40.433 ° N W 3,7 ° / 40.433, -3.7
Język urzędowy (s)		Hiszpański
Głowa		Aranese, baskijski, kataloński / Walencji i Galicji
Etnografia		87,8% hiszpański, 12,2% (Rumunii, Maroka, Ekwadoru, Wielka Brytania) inne (2010)
Położenie na mapie		Hiszpański, Hiszpan
Rząd		monarchii konstytucyjnej i parlamentarnej demokracji
-	Król	Juan Carlos I
-	Premiera	José Luis Rodríguez Zapatero (PSOE)
Tworzenie		15 wieku
-	Dynastyczny	1479
-	de facto	1516
-	de jure	1716
-	Demokracji konstytucyjnej	1978
przystąpienia do UE		01 stycznia 1986
Obszar
-	Całkowity	504.030 km2 (51-ty) 195.364 ²
-	Wody (%)	1,04
Populacja
-	2010 oszacowanie	46.030.109 (27)
-	Gęstość	93/km2 (106-ci) 231/sq mi
PKB (PPP)		2009 oszacowanie
-	Całkowity	1,360 dolarów biliona
-	Na jednego mieszkańca	29.689 dolarów
PKB (wartość nominalna)		2009 oszacowanie
-	Całkowity	1464000000000 dolarów
-	Na jednego mieszkańca	31.946 dolarów
Gini (2005)		32
HDI (2007)		▲ 0.955 (bardzo wysokie) (15)
Waluta		Euro (€) (EUR)
Strefa czasowa		CET (UTC +1)
-	Letni (DST)	R. (UTC +2)
Data formatów		dd.mm.rrrr (Hiszpania, CE)
Dyski		prawo
Internet TLD		. Es
Kod telefoniczny		34

Hiszpania (wymawiane / speɪn / (słuchać) spayn, hiszpańska: España, ogłaszając jej kontynencie graniczy od południa i wschodu Morza Śródziemnego, z wyjątkiem małych granicę lądową z British Overseas terytorium Gibraltaru, na północy Francji, Andory i Zatoce Biskajskiej, a na północny zachód i zachód przez Ocean Atlantycki i Portugalii.

Terytorium Hiszpanii także Baleary na Morzu Śródziemnym, Wyspy Kanaryjskie na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Afryki, i dwa autonomiczne miasta w Afryce Północnej, Ceuta i Melilla, że granicy Maroka. Ponadto, miasto Llívia jest położony w środku enklawy hiszpańskie na terytorium Francji. O powierzchni 504.030 km, jest drugą co do wielkości kraj w Europie Zachodniej i Unii Europejskiej, po Francji.

Względu na swoje położenie, na terytorium Hiszpanii został poddany wielu czynników zewnętrznych od prehistorycznych czasów aż do świtu jako jego kraju. Za to jest ważnym źródłem wpływów do innych regionów, przede wszystkim w czasach nowożytnych, kiedy to stała się światowym imperium, który opuścił dziedzictwo ponad 400 mln języka hiszpańskiego dziś, co drugi na świecie najczęściej używanym językiem ojczystym.

Hiszpania jest organizowane w demokracji ton formę rządów parlamentarnych w ramach monarchii konstytucyjnej. Jest to kraj rozwinięty z IX lub X gospodarki największego na świecie nominalnego PKB, i bardzo wysoki standard życia (15 najwyższych Human Development Index), w tym XVII-najwyższej jakości życia w ocenie wskaźnik na świecie. Jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unia Europejska, NATO, OECD i WTO.

Etymologia

Prawdziwe pochodzenie nazwy España i jego cognates "Hiszpania" i "hiszpański" są kwestionowane. Starożytnych Rzymian dla Iberia, Hispania, może wynikać z poetycką użycie terminu Hesperia odnieść się do Hiszpanii, Grecji odzwierciedla postrzeganie Włoszech jako "ziemi zachodniej" lub "kraj zachodzącego słońca" (Hesperia) i Hiszpanii, jest nadal dalej na zachód, jako ultima Hesperia.

Może to być również pochodna punicka Ispanihad, co oznacza "ziemię królików" lub "krawędzi", co do lokalizacji Hiszpanii pod koniec Morza Śródziemnego; monet rzymskich uderzył w regionie od czasów Hadriana pokazać postać kobiety z królik u jej stóp.

Humanista Antonio de Nebrija proponuje się, aby słowa Hispania przekształciło się z Półwyspu Iberyjskiego słowo Hispalis, czyli "miasta zachodniego świata". Według nowych badań przeprowadzonych przez Jesús Luis Cunchillos opublikowanej w 2000 r. z nazwą Fenicia Gramática elementarnej (Basic fenickich gramatyki), w katalogu głównym jest określenie zakresu szpiega, czyli "do tworzenia metali". Zatem i-SPN-ya nie oznacza "kraj w którym metale są sfałszowane".

Geografia

Na 504.782 km2 (194897 ²), Hiszpania jest światowym 51-ta co do wielkości kraju. To jest jakieś 47.000 km2 (18.000 ²) mniejszy niż we Francji i 81.000 km2 (31000 ²) większe niż amerykańskim stanie Kalifornia. Teide (Teneryfa, Wyspy Kanaryjskie) jest najwyższym szczytem w Hiszpanii i trzecia co do wielkości wulkan na świecie od jego podstawy.

Na zachód, granice Hiszpanii Portugalii, na południu graniczy Gibraltar (terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii) i Maroka, poprzez exclaves w Afryce Północnej (Ceuta i Melilla, oraz Peñón de Vélez de la Gomera). Na północny wschód, wzdłuż górskich zakres Pireneje, to granice Francji i małego księstwa Andory.

Hiszpania także Baleary na Morzu Śródziemnym, Wyspy Kanaryjskie na Oceanie Atlantyckim i liczne niezamieszkane wyspy po stronie basenu Morza Śródziemnego w Cieśninie Gibraltarskiej, znany jako place de soberanía, takich jak Chafarine wysp, wyspy Alborán , Alhucemas i małe Perejil. Wraz Pireneje w Katalonii, małej enklawy miasteczko Llívia otoczony jest Francja. Trochę Bażant River Island w Bidasoa jest hiszpańsko-francuskiego kondominium.

Mainland Hiszpania jest zdominowany przez wysokie płaskowyże i łańcuchy górskie, takie jak Sierra Nevada. Począwszy od tych wysokościach jest kilka dużych rzek, takich jak Tag, Ebro, Duero, Guadiana i Gwadalkiwir. Równiny aluwialne znajdują się wzdłuż wybrzeża, z których największa jest to, że z Gwadalkiwir w Andaluzji.

Klimat

Ze względu na położenie geograficzne Hiszpanii i warunki ukształtowania terenu, klimat jest bardzo zróżnicowany; dyskontowania górski klimat, można z grubsza podzielić na pięć obszarów:

Continental śródziemnomorski klimat w głębi lądu półwyspu (największe miasta, Madryt). Klimatu Oceanic w Galicji i pas wybrzeża w pobliżu Zatoki Biskajskiej lub (największe miasto, Bilbao). Obszar ten jest często nazywany Green Hiszpanii. Suche lub półsuche klimatu śródziemnomorskiego w południowo-wschodniej (największego miasta, Murcia). Region śródziemnomorski klimat rozciąga się od Andaluzji równinie wzdłuż południowych i wschodnich wybrzeży, aż do Pirenejów, od strony morza z pasma górskie, które działają w pobliżu wybrzeża. Również w Ceucie i Melilli (największe miasto, Barcelona). Zlokalizowane klimatu istnieją obszary subtropikalne wybrzeża Grenada i Malaga (Costa Tropical). Subtropikalny klimat na Wyspach Kanaryjskich (największego miasta, Las Palmas i Santa Cruz de Tenerife).

W Hiszpanii deszcz nie pozostaje głównie na równinie. Mieści się on głównie w północnej góry.

Historia

Po podboju długo i ciężko, Półwysep Iberyjski stał się jednym z regionów Cesarstwa Rzymskiego jako Hispania. W okresie wczesnego średniowiecza stało pod panowaniem Germanów, ale później został zdobyty przez najeźdźców muzułmańskich. Poprzez proces bardzo długi i kapryśny, chrześcijańskie królestwa na północy stopniowo przywracana panowaniem muzułmanów, w końcu gaszenia jego ostatnia pozostałość w Granadzie w 1492 roku, w tym samym roku Kolumb dotarł do Ameryki. Globalnego imperium, które widziałem Hiszpanii rozpoczął się największy w Europie i królestwo wiodącym mocarstwem w 16 wieku i pierwszej połowy 17 wieku.

Ciąg dalszy wojny i inne problemy, jednak w końcu doprowadziły do zmniejszył status. Francuską inwazję na Hiszpanię w początku 19 wieku doprowadziła do chaosu, wyzwalanie ruchów niepodległościowych, że zerwał oprócz większości imperium i opuścił kraj politycznie niestabilnych. W 20 wieku poniosła katastrofalne wojna domowa i wszedł pod rządami autorytarnych rządów, co doprowadziło do lat stagnacji, ale wykończeniowych w imponującym wzrostem gospodarczym. Demokracja została przywrócona w 1978 r. w formie parlamentarnej monarchii konstytucyjnej. W 1986 r. Hiszpania przystąpiła do Unii Europejskiej, przeżywa renesans kultury i stabilny wzrost gospodarczy.

Pradzieje i pre-Roman narodów

Badania archeologiczne w Atapuerca wskazuje na Półwyspie Iberyjskim był zamieszkany przez hominidy 1200000 rok temu.

Archeologiczne i genetyczne dowody wyraźnie wskazują, że na Półwyspie Iberyjskim działał jako jeden z kilku głównych ostoi w Europie północnej, z którego została odbudowane po zakończeniu ostatniej epoki lodowcowej.

Dwóch głównych historycznych narodów na półwyspie były Półwysep Iberyjski i Celtów, zamieszkujących byłego stronie Morza Śródziemnego, z północnego wschodu na południowy zachód, drugi zamieszkujących stronie Atlantyku, w północnej i północno-zachodniej części półwyspu. W środkowej części półwyspu, gdzie obie grupy były w kontakcie, mieszane, charakterystyczne kultury jako celtyberyjski był obecny. Ponadto Baskowie okupowanej zachodniej części Pirenejów. Innych grup etnicznych istnieją obszary wzdłuż południowego wybrzeża dzisiejszej Andaluzji.

Wśród nich południowej grupy rosły najszybciej kultury miejskiej na Półwyspie Iberyjskim, że w pół-mitycznego miasta w południowej części Tartessos (być może przed-1100 pne) w miejscu dzisiejszego trójkącie Sewilla, Huelva i Jerez. Do rozkwitu handlu w złoto i srebro między narodami i Tartessos Fenicjanie i Grecy, jest udokumentowany w historii i Strabon w biblijnej księdze króla Salomona. Od około 500 pne i 300 pne, żeglarzy Fenicjan i Greków założone kolonie handlowych w całym hiszpańskim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Należy również wspomnieć, że zgodnie z John Koch

Kartagińczycy krótko przejął kontrolę nad znaczną część wybrzeża Morza Śródziemnego w trakcie wojen punickich, dopóki nie został pokonany i zastąpiony przez Rzymian.

Cesarstwo Rzymskie i Królestwo Gothic

W czasie II wojny punickiej, rozszerzenie Cesarstwa Rzymskiego do niewoli kolonii Kartaginy handlu wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego z ok. 210 rpne do 205 rpne, co doprowadziło do ostatecznego kontroli Roman prawie całego Półwyspu Iberyjskiego. Kontrola ta trwała ponad 500 lat, połączone razem przez prawo, języka i dróg rzymskich.

Podstawy Celt i ludności Półwyspu Iberyjskiego pozostawała na różnych etapach Romanisation i liderów lokalnych zostały dopuszczone do arystokratycznej Roman klasy.

Chrześcijaństwo zostało wprowadzone do Hispania w 1 wieku ne i stał się popularny w miastach w 2 wieku naszej ery. straty w Rzymie jurysdykcji w Hispania rozpoczęła się w 409, gdy germańskich Swebów i Wandalów, wraz z sarmackich Alanów przekroczyła Ren i spustoszył Galii do Wizygotów wrzucił ją do Iberia tego samego roku. Swebów założyli królestwo w to, co jest dziś nowoczesne Galicji i północnej Portugalii.

sojuszników, Alanowie, Wandalowie Hasdingi, established królestwo w Gallaecia też, zajmując w dużej mierze tym samym regionie, ale przedłużające dalej na południe do rzeki Duero. Silingowie Wandalowie zajęli regionu, które wciąż nosi postaci ich nazw - Vandalusia, nowoczesne Andaluzji, w Hiszpanii. Bizancjum siedzibę enklawy, Spania, w południe, z zamiarem ożywienia Cesarstwa Rzymskiego przez Iberia. W końcu jednak, Hispania została zjednoczona pod panowaniem Wizygotów.

Muzułmanin Iberia

W wieku 8, prawie wszystkie Półwyspu Iberyjskiego została zdobyta (711-718) przez wojska muzułmańskie (patrz Maurów) z Afryki Północnej. Te zdobycze były częścią ekspansji islamskiego imperium Umajjadów. Tylko kilka obszarów górskich w północnej części półwyspu udało się oprzeć początkowej inwazji.

W ramach islamu, chrześcijanie i Żydzi zostali uznani za "narodów", książkę, i mogli swobodnie praktykować swoją religię, ale w obliczu dyskryminacji i obowiązkowe ilość kar dhimmis.

Społeczności muzułmańskiej na półwyspie Iberyjskim, sama była nękana przez różnorodne i napięć społecznych. Berberowie z Afryki Północnej, którzy pod warunkiem, że większa część armii najeźdźców, starły się z arabskich przywódców na Bliskim Wschodzie.

Córdoba, stolicy kalifatu, był największą, najbogatszą i najbardziej wyrafinowane miasta w Europie Zachodniej. Poza miastami, w których większość żyła, system własności ziemi od czasów rzymskich pozostały w większości niezmienione w muzułmańskich przywódców rzadko wywłaszczonych właścicieli, a wprowadzenie nowych technik uprawy i doprowadziły do niezwykłym rozwoju rolnictwa.

W 11 wieku, muzułmański złamania gospodarstw konkurent do królestwa Taifa, dzięki czemu małe państw chrześcijańskich możliwość znacznie zwiększyć ich terytorium.

Upadku muzułmańskiej i unifikacji

Wszędzie "(" odzyskanie ") to okres wielowiekowej ekspansji królestwa chrześcijańskiego w Iberii. Reconquista jest postrzegana jako literę Bitwa Covadonga w 722 i był zbieżny z okresem panowania muzułmańskiego na Półwyspie Iberyjskim. Christian armii zwycięstwo nad siłami muzułmańskim doprowadziły do powstania chrześcijańskiego Królestwa Asturii wzdłuż północno-zachodnich górach nadbrzeżnych. muzułmańskie wojska miał również przeniesiony na północ od Pirenejów, ale zostali pokonani przez siły Franków w bitwie pod Poitiers, Francia.

Następnie wycofali się one bardziej bezpieczne pozycje na południe od Pirenejów na granicy pod znakiem Ebro i doliny Duero. W 739 siły muzułmańskie zostały wypędzone z Galicji, który był gospodarzem jednego z najświętszych miejsc średniowiecznej Europy, Santiago de Compostela. Nieco później, siły Franków siedzibę Christian powiatów w południowej stronie Pirenejów, obszary te były na wyrost królestw. Tych terytoriów wymienionych Nawarry, Aragonii i Katalonii.

Rozbicie Al-Andalus do królestwa konkurencyjnych Taifa pomógł rozszerzenie chrześcijańskich królestw. Zdobycie Toledo w 1085 wkrótce po zakończeniu odzyskanie sił chrześcijańskich jest w północnej części Hiszpanii.

najazdy Marinid z Afryki Północnej w wieku 13 i 14 nie przywrócenia rządów muzułmańskich. Także w 13 wieku, Korony Aragonii, utworzone przez Aragonii, Katalonii, Walencji i na Balearach rozszerzyła swoją dotrzeć przez Morze Śródziemne, na Sycylię.

W 1469 koron chrześcijańskiego królestwa Kastylii i Aragonii były znacznie zjednoczeni przez małżeństwo Izabeli I Kastylijskiej i Ferdynanda II Aragońskiego. W 1478 rozpoczął ostatni etap w podboju Wysp Kanaryjskich oraz w 1492 roku, zdobył te królestwa Granady, kończąc ostatnią pozostałością 781-letniej obecności islamskich rządów w Iberii. Traktat o tolerancji religijnej gwarantowane Granada wobec muzułmanów.

W roku 1492 również oznaczone przybyciu do Nowego Świata Krzysztofa Kolumba, podczas rejsu finansowane przez Isabella. W tym samym roku, w Hiszpanii Żydzi musieli nawrócił się na katolicyzm twarz lub wydalenia z terytorium Hiszpanii w czasie hiszpańskiej inkwizycji.

Jak Renaissance New Monarchs, Izabela i Ferdynand scentralizowanej władzy królewskiej kosztem lokalnych szlachty, a słowo España, którego korzeń to starodawna nazwa Hispania, zaczął być powszechnie używany do wyznaczenia całego dwa królestwa. Z szerokich politycznych, prawnych, religijnych i wojskowych reform, Hiszpanii pojawiły się pierwsze światowe mocarstwo.

Imperial Hiszpania

Zjednoczenie Korony Aragonii i Kastylii się podstawą dla nowoczesnych Hiszpanii i Imperium hiszpańskie.

Imperium hiszpańskie poszerzony o wielkiej części Ameryki Północnej, wyspy w regionie Azji i Pacyfiku, włoskich regionów, miast w Afryce Północnej, jak również części, które teraz są Francja, Niemcy, Belgia, Luksemburg i Holandia. Było to pierwsze imperium, o którym mówiono, że nigdy słońca.

To było odkrycie roku życia, z odważnych poszukiwań na morzu i na lądzie, w otwarcie nowych szlaków handlowych przez oceany, podbojów i początki europejskiego kolonializmu. Wraz z pojawieniem się metale szlachetne, świadkiem rozkwitu kultury jest dalej Złoty Wiek Hiszpanii. Wzrost humanizmu, reformacji protestanckiej i nowych odkryć geograficznych poruszonych kwestii poruszonych przez wpływowy ruch intelektualny znany obecnie jako szkoły w Salamance.

Pod koniec 16 wieku i pierwszej połowy 17 wieku, Hiszpania stał w obliczu wyzwań nieubłagany ze wszystkich stron. Barbary piratów pod egidą szybko rosnącego imperium osmańskiego, zakłócenie życia w wielu obszarach przybrzeżnych poprzez ich niewolnikiem naloty i odnowione zagrożenia islamskim najazdem. To w czasie, gdy Hiszpania była często w stanie wojny z Francją we Włoszech i innych krajach.

Schizmy protestanckiej reformacji przez Kościół katolicki wyciągnął królestwa coraz głębiej w błoto religijnie opłata wojen. Wynik był zmuszony do kraju coraz większą działania wojskowe w Europie i na Morzu Śródziemnym.

W połowie lat wojny i plagi 17 wieku, pogrążone w Europie Habsburgów hiszpańskich było uwikłanie kraju w skali całego kontynentu konfliktów religijno-politycznych. Te konflikty to osuszony zasobów i osłabione gospodarki europejskiej w ogóle. Hiszpanii udało się trzymać większość rozproszonych imperium Habsburgów oraz pomaganie cesarską armią Świętego Cesarstwa Rzymskiego odwróć dużej części zaliczki przez protestanckich sił, ale ostatecznie został zmuszony do uznania podziału Portugalia (z którymi zostały zjednoczone w unii personalnej z korony 1580 / 40) i Holandii, aw końcu poniósł poważne wojskowych odwraca się do Francji w ostatniej fazie niezwykle destrukcyjne, w całej Europie wojny trzydziestoletniej.

W drugiej połowie 17 wieku, Hiszpania poszedł do stopniowego spadku w stosunku, w trakcie którego przekazał wiele małych obszarów do Francji. Jednakże utrzymanie i powiększenie jej wielkiego imperium za granicą, które pozostały niezmienione aż do początku 19 wieku.

Spadek zakończył się spór o następstwo tronu, które spożywane w pierwszych latach 18 wieku. Wojna o sukcesję hiszpańską był szerokiej konfliktu międzynarodowego w połączeniu z wojny i miał kosztować królestwo jego posiadłości Europejskiej i jej pozycję jednej z wiodących potęg na kontynencie.

Podczas tej wojny, nowej dynastii pochodzących z Francji, Burbonów, został zainstalowany. Długo łączyła jedynie Korony, prawdziwy stan hiszpański powstał podczas pierwszego króla Bourbon, Filip V, zjednoczonej korony Kastylii i Aragonii w jedno państwo, znosząc wiele lokalnych przywilejów i praw (fueros).

18 wieku to stopniowe ożywienie i wzrost dobrobytu poprzez wiele imperium. Nowych monarchii Burbonów zwrócił na francuski system modernizacja administracji i gospodarki. idee oświecenia zaczęła zdobywać ziemi wśród niektórych elit królestwa i monarchii. Pomocy wojskowej dla zbuntowanych kolonii brytyjskich w amerykańskiej wojnie o niepodległość królestwa poprawić pozycję międzynarodową.

rządów Napoleona i jego konsekwencje

W 1793 roku Hiszpania przystąpiła do wojny przeciwko nowym Republiki Francuskiej, który obalił i zrealizował swój Bourbon król Ludwik XVI. Wojny polaryzacji kraju wynika reakcja na gallicised elit. Pokonany w tej dziedzinie, pokój powstał z Francją w 1795 roku i stał się faktycznie stanie klientem tego kraju; w następnym roku, tajemnica traktatu z Fontainebleau między Napoleon i bardzo niepopularny Godoy doprowadził do wypowiedzenia wojny przeciwko Wielkiej Brytanii i Portugalii. Wojska francuskie weszły bez sprzeciwu królestwa, rzekomo do inwazji na Portugalię, a zamiast tego zajęli hiszpańskie fortece. Tej inwazji podstępem doprowadziła do abdykacji króla hiszpańskiego wyśmiewał na rzecz brata Napoleona, Józefa Bonaparte.

Tym zagranicznych monarcha był powszechnie uważany lalek z pogardą. 02 maja 1808 bunt był jednym z wielu powstań narodowych przeciw bonapartystycznejsystemu w całym kraju.

Francuskiej inwazji zdewastowane gospodarki i opuścił Hiszpanię głęboko podzielony kraj narażony na niestabilność polityczną. Walki o władzę na początku 19 wieku doprowadziła do utraty wszystkich swoich kolonii w Ameryce (z dzisiejszej południowo-zachodniej USA do Patagonii), z wyjątkiem Kuby oraz Puerto Rico.

Wojna amerykańsko-hiszpańska

Wśród niestabilności i kryzysu gospodarczego, który dotknął Hiszpania w 19 wieku powstał ruchów nacjonalistycznych na Filipinach i na Kubie. Wojny o niepodległość kolonii nastąpiła w tych iw końcu w Stanach Zjednoczonych stał się udział. Pomimo zaangażowania i umiejętności przez niektóre jednostki wojskowe, byli tak źle zarządzanych przez najwyższy poziom dowodzenia, że amerykańsko-hiszpańskiej wojny walczył na wiosnę 1898 r., nie trwała długo. "El desastre" (katastrofy), jak wojna stała się znana, pomógł stać się bodźcem do generacji z 98, którzy byli już prowadzi wiele krytycznej analizy dotyczące kraju. Również osłabienie stabilności, które zostały ustalone podczas panowania Alfonsa XII.

Hiszpańskiej wojny domowej

20. wieku przyniósł trochę spokoju; Hiszpania odgrywają niewielką rolę w wyścig o Afryce, z kolonizacji Sahary Zachodniej, hiszpańskim Maroku i Gwinei Równikowej. Ciężkich strat poniesionych w czasie wojny Rif w Maroku, przyczyniły się do osłabienia monarchii. Okres autorytarnych rządów generała Miguela Primo de Rivery (1923-1931) zakończyła się ustanowienia Drugiej Republiki Hiszpańskiej. Republiki oferowane autonomii politycznej w Kraju Basków, Katalonii i Galicji i dał prawo głosu dla kobiet.

Wojny domowej w Hiszpanii (1936/39) cisza. Trzy lata później nacjonalistyczne siły pod dowództwem generała Francisco Franco, wyszedł zwycięsko z pomocą nazistowskie Niemcy i faszystowskie Włochy. Stronie republikanów był wspierany przez ZSRR i Meksyku oraz Brygad Międzynarodowych, w tym amerykański Abraham Lincoln Brigade, ale to nie było oficjalnie wspierane przez mocarstwa zachodnie w związku z British prowadzonej polityki nieinterwencji.

Wojny domowej w Hiszpanii została nazwana pierwszą bitwę z II wojny światowej, w ramach Franco kraju była neutralna w czasie II wojny światowej, choć sympatyczny do osi.

Jedyną legalną stroną na post reżim Franco cywilnych wojny Falangi Española Tradicionalista y de las Jons, założony w 1937 roku podkreślił strony anty-komunizmu, katolicyzmu i nacjonalizmu. Niemniej jednak, ponieważ Franco antydemokratycznych ideologii był przeciwny idei partii politycznych, nowa strona została zmieniona oficjalnie Ruch Narodowy (Movimiento Nacional) w 1949 roku.

Po II wojnie światowej, Hiszpanii odizolowane politycznie i gospodarczo, i była przechowywana w Organizacji Narodów Zjednoczonych do roku 1955, kiedy z powodu zimnej wojny stało się strategicznym znaczeniu dla Stanów Zjednoczonych, aby utworzyć obecności wojskowej na Półwyspie Iberyjskim, w pobliżu Morza Śródziemnego morze i Cieśninę Gibraltarską, w celu ochrony południowej Europy. W latach 1960, Hiszpania zarejestrowanych bezprecedensowego wzrostu gospodarczego w tak zwanym hiszpański cud, który szybko wznowił przerwane długo przejście do nowoczesnej gospodarki przemysłowej z kwitnącej turystyki i wysoki stopień rozwoju człowieka.

Z śmierci Franco w listopadzie 1975 r., Juan Carlos objął stanowisko króla Hiszpanii i głowy państwa zgodnie z prawem. Z zatwierdzenia nowej konstytucji hiszpańskiej z 1978 roku i nadejście demokracji, państwa autonomii dla regionów i stworzony w oparciu o wewnętrznej organizacji wspólnot autonomicznych. W Kraju Basków, umiarkowany nacjonalizm baskijski współistniały z radykalnym nacjonalizmem, wsparcie grupy terrorystycznej ETA, która powstała w okresie rządów Franco.

W dniu 23 lutego 1981 r., wśród rebeliantów elementów bezpieczeństwa zdobyli Cortes i próbowali narzucić wojskowych wspieranych rządu. Jednak znaczna większość sił zbrojnych pozostał lojalny wobec króla Juana Carlosa, który wykorzystał swój autorytet i skierowana uzurpatorów przez krajowe TV jako naczelny wódz odłożyć bezkrwawego zamachu stanu.

W dniu 30 maja 1982 roku, NATO zyskał nowego członka, gdy, po referendum, w nowo demokratycznej Hiszpanii przystąpiły do sojuszu. W tym samym roku Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) doszli do władzy, co stanowi powrót rządu lewicowego po 43 latach. W 1986 r. Hiszpania przystąpiła do Wspólnoty Europejskiej, co działo się obecnie Unii Europejskiej. PSOE została zastąpiona przez rząd w Partido Popular (PP), po tym jak wygrał wybory parlamentarne z 1996 r., w tym momencie PSOE służył prawie 14 lat nieprzerwanej działalności biura.

Rząd Hiszpanii był zaangażowany w długą kampanię przeciwko the separatystycznych i terrorystycznych organizacji ETA ("Ojczyzna Basków i Wolność"), założony w 1959 roku w przeciwieństwie do Franco i specjalizuje się w promowaniu niepodległości przez Basków przemocą. Uważają się za organizacją partyzancką podczas gdy są one wymienione jako organizację terrorystyczną zarówno przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone na ich list obserwowanych. Obecnego rządu autonomicznego Kraju Basków nie popiera przemocy nacjonalistycznej ETA, który spowodował ponad 800 zgonów w ciągu ostatnich 40 lat.

21 wieku

1 stycznia 2002 r., Hiszpania przestała używać jako waluty peseta zastąpienie go euro, które dzieli z 15 innych krajów w strefie euro. Hiszpania zaobserwowano również wzrost gospodarczy, znacznie powyżej średniej UE, ale dobrze nagłośnione dotyczy wydanego przez wielu komentatorów ekonomicznych na wysokości niezwykły boom, że ceny nieruchomości i wysokiego deficytu handlu zagranicznego boom miały doprowadzić do bolesnego gospodarczej Upadek zostały potwierdzone przez ciężką recesją doprowadziły własności, które nawiedziło kraj w 2008 / 9.

Seria bomb eksplodowało w pociągach podmiejskich w Madrycie 11 marca 2004. Po pięciu prób miesięcznie w 2007 r. stwierdzono, zamachy były popełnione przez lokalne grupy bojowników islamskich inspirowany przez Al-Kaida.

Choć początkowe podejrzenia koncentrować się na grupy Basków ETA, wkrótce pojawiły się dowody wskazujące możliwe zaangażowanie islamistów. Ze względu na bliskość wyborów, kwestia odpowiedzialności szybko stał się polityczny spór z głównych partii PSOE i PP konkurencyjnych wymiany oskarżeń w radzeniu sobie z następstwami.

Rząd

Konstytucja

Konstytucji hiszpańskiej z 1978 r. jest kulminacją hiszpański przejścia do demokracji. Konstytucyjnej historii Hiszpanii sięga do konstytucji 1812 roku. Niecierpliwi z tempa demokratycznych reform politycznych w 1976 i 1977, nowy król Hiszpanii Juan Carlos, znany z ogromnych osobowości, Carlos Arias Navarro oddalił i powołał Adolfo Suárez reformatora jako przewodniczący rządu. Po referendum krajowym w dniu 6 grudnia 1978 r., 88% wyborców zatwierdził nową konstytucję.

W rezultacie, Hiszpania jest teraz w składzie z dnia 17 wspólnot autonomicznych oraz dwa miasta autonomiczne, o różnym stopniu dzięki autonomii w Konstytucji, które jednak wyraźnie, niepodzielnej jedności narodu hiszpańskiego, jak również, że Hiszpania ma dziś żadnych oficjalnych religii, ale wszystkie są swobodę praktyk i uwierzyć, jak chcą.

Organach władzy

Hiszpania jest monarchią konstytucyjną z dziedzicznym monarchą i dwuizbowy parlament, Kortezy Generalne. Władzy wykonawczej, składa się z Rady Ministrów pod przewodnictwem prezydenta rząd (porównywalne do premiera), nominowany i mianowany przez króla i potwierdzone przez Kongres Deputowanych po wyborach parlamentarnych. Zamówienie polityczne ustanowione przez króla Juana Carlosa od ratyfikacji konstytucji z 1978 r., przez krola wszystkie zostały ze stron, którzy twierdzą, większość miejsc w Kongresie.

Władzy ustawodawczej składa się z Kongresu Deputowanych (Congreso de los Diputados) z 350 członków, wybieranych w wyborach powszechnych na listach bloku proporcjonalne do służby czteroletnią kadencję i Senatu (Senado) z 259 miejsc w tym 208 bezpośrednio wybierany w wyborach powszechnych i innych 51 mianowanych przez regionalne legislatury, aby służyć czteroletnią kadencję.

Głowa państwa król Juan Carlos I, od 22 listopada 1975 Szef rządu prezydent rządu José Luis Rodríguez Zapatero, wybrany 14 marca 2004. Pierwszy Zastępca Prezydenta i Ministra prezydencji: María Teresa Fernández de la Vega. Drugiej wiceprezydent i minister Gospodarki i Finansów: Elena Salgado. trzecie wiceprezydent i minister polityki terytorialnej: Manuel Chaves. gabinetu Rady Ministrów (Hiszpania Consejo de Ministros) wyznaczonych przez prezydenta.

Narodu hiszpańskiego jest organizacyjnie składa się w formie nazywany Estado de las Autonomías ("państwo autonomii"), jest jednym z najbardziej zdecentralizowane krajów w Europie, a także Szwajcarii, Niemczech i Belgii, na przykład, wszystkie wspólnoty autonomiczne mają własnych wybranych parlamentów, rządów, organów administracji publicznej, budżetu i zasobów w związku z tym, zdrowia i edukacji między innymi są zarządzane w regionie, poza tym, Kraju Basków i Nawarry także zarządzać swoimi finansami publicznymi na podstawie Foral przepisów. W Catalonia i Kraju Basków, dojrzałej autonomiczne korpusu policji zastępuje niektóre funkcje państwa policyjnego (patrz Mossos d'Esquadra i Ertzaintza).

Równość kobiet i mężczyzn w rządzie

W listopadzie 2009 r. rząd Hiszpanii utrzymuje zrównoważony stosunek równości płci. Dziewięciu z 18 członków rządu to kobiety. Pod nadzorem José Luis Rodríguez Zapatero, Hiszpania zostało opisane jako "na czele" w kwestiach równości płci, a także, że "

Podział administracyjny

Podstawowych instytucji prawa wspólnoty autonomicznej jest Statutu Autonomii. Statut autonomii ustalenia nazwy wspólnoty zgodnie z jej historycznej tożsamości, w granicach ich terytoriów, nazwę organizacji i instytucji rządowych i prawach, jakie według konstytucji.

Rządu wszystkich wspólnotach autonomicznych musi opierać się na podział kompetencji w składzie:

Zgromadzenie Ustawodawcze, którego członkowie muszą być wybierani w wyborach powszechnych zgodnie z systemem proporcjonalnej reprezentacji, w którym wszystkie obszary integracji terytorium są dość reprezentowane; rząd Rady, wykonawczych i administracyjnych funkcji kieruje przewodniczący, wybierany przez Zgromadzenie Ustawodawcze , mianowany przez króla Hiszpanii, Sądu Najwyższego, zgodnie z Sądu Najwyższego państwo, które szef organizacji sądów w wspólnoty autonomicznej.

Poza Andaluzja, Katalonia, Kraj Basków i Galicja, która określiła się jako narodowości, innych wspólnot podjęły tej nazwie zgodnie z ich historycznych tożsamości regionalnej, takich jak Walencja,

Wspólnoty autonomiczne szerokiej autonomii ustawodawczej i wykonawczej, z ich parlamenty i rządy regionalne. Podział uprawnień mogą być różne dla każdej wspólnoty, jak określonymi w ich statutach autonomii. Znajdowały się wyraźne rozróżnienie de facto od tak zwanych "historycznych" wspólnot (Kraj Basków, Katalonii, Galicji, Andaluzja) i innych. "Historyczne", te, początkowo otrzymał więcej funkcji, w tym zdolności przewodniczących regionów do wyboru terminu wyborów regionalnych (o ile się nie więcej niż czterech lat).

W innym przykładzie, Kraj Basków, Nawarra i Katalonia ma pełny zakres policji własnych: Ertzaintza w Kraju Basków, Nawarry w Policía Foral i Mossos d'Esquadra w Katalonii. Innych społeczności mają ograniczone siły albo wcale (jak Policía Autónoma Andaluza w Andaluzji lub BESCAM w Madrycie).

Jednakże ostatnie zmiany wprowadzone do ich statutu autonomii przez serię "zwykłych" wspólnot autonomicznych, takich jak Walencja czy Aragon dość dilluted ta oryginalna de facto rozróżnienia.

Podobszarach

wspólnot autonomicznych składają się z prowincji (provincias), które służą jako elementy terytorialnej dla byłej. Z kolei składają się z prowincji, gmin (Municipios). Istnienie tych dwóch podobszarach jest przyznawana i chronionych przez konstytucję, niekoniecznie przez statut autonomii się. Gmin autonomię do zarządzania swoimi sprawami wewnętrznymi i prowincje są podziałów terytorialnych w celu wykonywania działalności państwa.

Struktura obecnego pięćdziesiąt prowincji opiera się-z niewielkimi zmianami, z jednej created w 1833 roku przez Javiera de Burgos. Społeczności, Asturia, Kantabria, La Rioja, Baleary, Madryt, Murcja i Nawarra są liczone jako prowincji za dobrze, ale uzyskały autonomię w jednym z powodów historycznych prowincji.

Stosunków zagranicznych

Po przywróceniu demokracji po śmierci Franco w 1975 roku, Hiszpania zagranicznych priorytetów polityki miały wyrwać się z izolacji dyplomatycznej w latach Franco i rozszerzenia stosunków dyplomatycznych, wpisz Wspólnotę Europejską, bezpieczeństwa i zdefiniowanie relacji z Zachodem.

Jako członek NATO od 1982 roku, Hiszpania zyskał znaczną uczestnik wielostronnych międzynarodowych działań w zakresie ochrony. członkostwa Hiszpanii w UE stanowi ważny element jej polityki zagranicznej. Nawet w wielu kwestiach międzynarodowych poza Europą Zachodnią, Hiszpania opowiada się koordynować ich działania z partnerami UE w ramach europejskiego mechanizmu współpracy politycznej.

Z normalizacji stosunków dyplomatycznych z Koreą Północną w 2001 roku, Hiszpania zakończyły proces universalizing jej stosunków dyplomatycznych.

Hiszpania utrzymała specjalnych identyfikacji z Ameryką Łacińską. Polityki podkreśla pojęcie Iberoamerican społeczności, głównie odnowienia historycznie liberalnej koncepcji hispanoamericanismo lub Hispanism jak często określa się w języku angielskim, który starał się połączyć Półwysep Iberyjski z Ameryki Łacińskiej poprzez język, handel, historii i kultury. Hiszpania jest przykładem skutecznego przejścia od dyktatury do demokracji w poprzednio niedemokratycznych państw Ameryki Łacińskiej, jak pokazano w wielu wycieczek, że król Hiszpanii i premierzy złożyli w tym regionie.

spory terytorialne

Terytorium twierdzi Hiszpania

Hiszpania twierdzi, Gibraltar, 6 km kwadratowych terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii w południowej części Półwyspu Iberyjskiego. Następnie hiszpańskim mieście, została podbita przez siły angielsko-holenderskiej w 1704 roku podczas wojny o sukcesję hiszpańską w imieniu Karola, pretendenta do tronu Hiszpanii.

Sytuacji prawnej dotyczącej Gibraltar został rozstrzygnięty w 1713 na mocy traktatu w Utrechcie, Hiszpania, w którym oddał terytorium, na wieczne czasy do korony brytyjskiej

Jednak hiszpańskie twierdzą, uchwyty w inny sposób, Rock i miasta Gibraltar, przekazywanego przez Traktat z Utrechtu, i, z drugiej strony, przesmyk łączący Rock w Hiszpanii kontynentalnej. Hiszpania stwierdza, że ten obszar nie był przekazywanego przez wspomnianego Traktatu i dlatego twierdzi, że "zawód przesmyk jest nielegalne i sprzeczne z zasadami prawa międzynarodowego".

Hiszpania twierdzi, suwerenności Perejil Island, małej, bezludnej skalista wysepka znajduje się na południowym brzegu Cieśniny Gibraltarskiej. Wyspa leży zaledwie 250 metrów od wybrzeża Maroka, 8 km od Ceuty i 13,5 km od kontynentalnej części Hiszpanii. Jego suwerenność jest kwestionowana między Hiszpanią i Marokiem. Było przedmiotem incydentu zbrojnego między dwoma krajami w 2002 roku. Incydent zakończył się, gdy oba kraje zgodziły się na powrót do status quo ante, która istniała przed marokańskiej okupacji wyspy. Wysepka jest teraz puste i bez żadnych oznak suwerenności.

Hiszpańskich terytoriów innych państw twierdził,

Maroko twierdzi hiszpański miast Ceuta i Melilla i place de soberanía wysepki od północnego wybrzeża Afryki. Portugalia nie uznaje suwerenności Hiszpanii nad terytorium Olivenza.

Wojskowy

Siły zbrojne Hiszpanii znane są jako hiszpański Sił Zbrojnych (hiszp. Fuerzas armada españolas). Ich dowódcą naczelnym jest król Hiszpanii, Juan Carlos I.

Hiszpański Sił Zbrojnych dzieli się na trzy części:

Armii (Ejército de Tierra) Marynarki Wojennej (Armada) Air Force (Ejército del Aire)

Gospodarka

Madryt: Cuatro Torres Business okolicy

Barcelona: centrum finansów

Walencji

Saragossa na Ebro, na zachodzie słońca.

Według Banku Światowego, gospodarki Hiszpanii jest dziewiątym co do wielkości na świecie i piątym w Europie. Jest również trzecim co do wielkości inwestorem na świecie.

Centroprawicowego rządu byłego premiera José María Aznar pracował z powodzeniem w celu uzyskania dostępu do grupy krajów rozpoczęcie euro w 1999 roku. Unemployment wyniosła 7,6% w październiku 2006 r., pozytywnie ocenić, że w porównaniu do wielu innych krajów europejskich, a szczególnie z początku lat 1990 kiedy wynosiło ponad 20%. Wieloletnie słabe gospodarki Hiszpanii należą: wysoka inflacja,

Jednak, że bańki na rynku nieruchomości od 1997 r. rozpoczęto budowę, karmione przez historycznie niskich stóp procentowych i ogromny wzrost imigracji, upadła w 2008 r., co doprowadziło do osłabienia gospodarki i szybko rosnące bezrobocie. Do końca maja 2009 r. bezrobocie osiągnęło już 18,7% (37% dla młodzieży).

Przed obecnym kryzysem, hiszpańskiej gospodarki została zaksięgowana za unikać wirtualnych zero dynamiki niektórych jej największymi partnerami w UE.

Najnowsze wzrost gospodarczy w dużym stopniu korzysta z globalnego boomu nieruchomości, z zadziwiającą budowa stanowi 16% PKB i 12% zatrudnienia w ostatnim roku.

W latach 2008/2009 kryzysu kredytowego i światowej recesji objawił się w Hiszpanii poprzez ogromny kryzys w sektorze nieruchomości. Na szczęście, Hiszpanii, banków i usług finansowych unikać większe problemy z ich odpowiednikami w USA i Wielkiej Brytanii, głównie ze względu na ściśle egzekwowane konserwatywny finansowych przepisów. Hiszpańskich władz finansowych nie zapomniał danego kraju kryzysu bankowego w 1979 roku i wcześniej nieruchomości wytrąca kryzysu bankowego w 1993 r.. Rzeczywiście, największy bank w Hiszpanii, Banco Santander, wziął udział w brytyjskie bail-out części brytyjskiego sektora bankowego.

Prognoza Komisji Europejskiej przewiduje Hiszpania wejdzie recesji do końca 2008 roku.

Transport

Hiszpański system drogowy jest głównie scentralizowane, 6 autostrad łączących Madryt w Kraju Basków, Katalonii, Walencji, Andaluzja, Estremadura i Galicja. Ponadto, istnieją drogi wzdłuż Atlantyku (Ferrol do Vigo), Kantabryjskie (Oviedo do San Sebastián) i basenu Morza Śródziemnego (Girona do Almeria) wybrzeża.

Hiszpania ma obecnie w sumie 1272 km wysokich prędkości pociągu łączącego Malagi, Sewilli, Madrycie, Barcelonie i Valladolid. Jeżeli cele ambitny program AVE (Hiszpania z kolei dużych prędkości) są spełnione, w 2020 r. Hiszpania będzie miała 7000 km (4300 mil) z pociągów dużych prędkości łączącej niemal wszystkich miastach wojewódzkich w Madrycie w czasie krótszym niż 3 godziny, a Barcelona w ciągu 4 godzin .

Najbardziej ruchliwych portów lotniczych w Hiszpanii jest lotnisko w Madrycie (Barajas), z 50.800.000 pasażerów w 2008 r., jest na świecie 11 najbardziej ruchliwych portów lotniczych. Lotniska Barcelona (El Prat) jest również istotne, z 30 mln pasażerów w 2008 roku. Inne porty lotnicze znajdują się w Saragossa, Malaga, Walencja, Sewilla, Asturias (w pobliżu Avilés) i Bilbao.

Hiszpania zamierza wprowadzić 1000000 elektrycznych samochodów na drogach do 2014 r. w ramach rządowego planu oszczędzania energii i zwiększenia efektywności energetycznej.

Demografii

W 2008 r. liczba ludności Hiszpanii oficjalnie osiągnęła 46.000.000 osób, zarejestrowanych przez Padrón komunalnych. gęstość zaludnienia w Hiszpanii, w 91/km (235/sq mi), jest niższa niż w większości krajów Europy Zachodniej i jego dystrybucji w całym kraju jest bardzo nierówny. Z wyjątkiem regionu wokół stolicy, Madryt, najbardziej zaludnione obszary leżą na całym wybrzeżu. Ludności Hiszpanii dwukrotnie w 20 wieku, głównie ze względu na spektakularny boom demograficzny w latach 1960 i na początku 1970s.

Native Hiszpanie tworzą 88% ogółu ludności Hiszpanii. Po wskaźnik urodzeń spadł w latach 1980 i stopy Hiszpanii wzrost liczby ludności zmniejszyła się liczba ludności ponownie zwyżkowy w górę, oparte początkowo na powrót wielu Hiszpanów, którzy wyemigrowali do innych krajów europejskich w 1970, a ostatnio, napędzany przez wielu imigrantów którzy stanowią 12% ludności. Emigrantów pochodzących głównie z Ameryki Łacińskiej (39%), Afryka Północna (16%) Europa Wschodnia (15%) i Afryka subsaharyjska (4%). W 2005 r. Hiszpania wprowadziła trzymiesięczny program amnestii, przez które do tej pory niektórych nieudokumentowanych cudzoziemców zostały przyznane prawne pobytu.

Znaczną część cudzoziemców w Hiszpanii, również pochodzi z Europy Zachodniej i innych krajów Europy Środkowej. Są to głównie brytyjski, francuski, niemiecki, niderlandzki i norweski. Zamieszkują przede wszystkim na Morzu Śródziemnym i Costas Balearach, w których wielu decyduje się żyć na emeryturę lub telepracy.

Znacznej populacji potomkami hiszpańskich kolonizatorów i imigrantów są również w innych częściach świata, zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej. Rozpoczęte pod koniec 15 wieku, wielu kolonistów osiedlił się w Iberyjskim, co się stało Ameryki Łacińskiej, a obecnie większość białych Ameryki Łacińskiej (którzy stanowią około jednej trzeciej ludności Ameryki Łacińskiej) są pochodzenia hiszpańskiego lub portugalskiego. W 16 century być może 240.000 Hiszpanów wyemigrowali, głównie do Peru i Meksyku.

Obszary metropolitalne

Sewilli.

Las Palmas.

W mieście Girona.

Miasta La Coruña.

Miasta Burgos.

Miasta Toledo.

Mieście Palma na Majorce.

Miasta Alicante.

Zobacz także Lista obszarów metropolitalnych w Hiszpanii przez ludność Źródło: ESPON, 2007

Poz.	Miasto	Region	Prz.	populacja
1	Madryt	Madryt	Madryt	5263000
2	Barcelona	Katalonia	Barcelona	4251000
3	Walencja	Walencja	Walencja	1499000
4	Sewilla	Andaluzja	Sewilla	1262000
5	Bilbao	Kraj Basków	Biskajskiej	947.000
6	Málaga	Andaluzja	Málaga	844.000
7	Oviedo-Gijón	Asturias	Asturias	844.000
8	Alicante, Elche	Walencja	Alicante	793.000
9	Las Palmas	Canarias	Las Palmas de Gran Canaria	640.000
10	Zaragoza	Aragon	Zaragoza	639.000

Główne miasta

Poz.	Miasto	Region	Prz.	populacja
1	Madryt	Madryt	Madryt	3213271
2	Barcelona	Katalonia	Barcelona	1615908
3	Walencja	Walencja	Walencja	810.064
4	Sewilla	Andaluzja	Sewilla	699.759
5	Zaragoza	Aragon	Zaragoza	666.129
6	Málaga	Andaluzja	Málaga	566.447
7	Murcia	Murcia	Murcia	430.571
8	Palma de Mallorca	Baleary	Palma de Mallorca	396.570
9	Las Palmas	Wyspy Kanaryjskie	Las Palmas	381.123
10	Bilbao	Kraj Basków	Biskajskiej	353.340

Wysp

ludności Wysp:

1. Tenerife 886.033 2. Mallorca 846.210 3. Gran Canaria 829597 4. Lanzarote 132366 5. Ibiza 113908 6. Fuerteventura 94386 7. Menorca 86697 8. La Palma 85933 9. La Gomera 22259 10. El Hierro 10558 11. Formentera 7957 12. Arosa 4889 13. Graciosa La 658 14. Tabarca 105 15. Dodatki 61

Ludzi

Konstytucji hiszpańskiej z 1978 r., w drugim artykule, uznaje historyczne podmiotów ("narodowości", starannie dobrane słowa, w celu uniknięcia bardziej politycznie opłata "narodów") oraz regionami, w kontekście narodu hiszpańskiego. Dla niektórych ludzi, tożsamość Hiszpanii składa więcej pokrywają się z różnych tożsamości regionalnych niż jednego tylko tożsamość hiszpańskim. Rzeczywiście, niektóre z regionalnych tożsamości może nawet konfliktu z Hiszpański jeden.

To właśnie ten ostatni element "wspólna tożsamość" pomiędzy lokalnym lub więcej Autonomicznej Wspólnoty i Hiszpański poziomie, który sprawia, że kwestia tożsamości w Hiszpania skomplikowanych i daleko od jednoznaczności.

mniejszości

Hiszpania ma wiele potomkowie ludności z byłych kolonii (zwłaszcza Gwinea Równikowa) i imigrantów z różnych Subsaharyjskiej i Karaibów zostały niedawno osiedlił się w Hiszpanii. Istnieje również znaczna liczba imigrantów z Azji, z których większość chińskich, Filipiński, Bliskiego Wschodu, pochodzenia pakistańskiego i indyjskiego; ludności Hiszpanów z Ameryki Łacińskiej pochodzenia jest znaczne, jak również i szybko rozwijającym się segmentem. Inne grupy są coraz Brytyjczyków, 760.000 w 2006 r., Niemców i innych imigrantów z pozostałej części Europy.

Arrywal Gitanos, Romowie, rozpoczął się w 16. wieku; szacunków ludności Hiszpanii Gitano oscylować wokół 700.000. Mercheros (również Quinquis) stanowią grupę mniejszości, dawniej przenośnych, udział wiele sposób życia Gitanos. Ich pochodzenie nie jest jasne.

Imigracja

Według hiszpańskiego rządu było 4.500.000 cudzoziemców w Hiszpanii w 2007 r.; niezależne szacunki mówią o 4,8 mln osób, czyli 11% ogółu ludności.

W UE, Hiszpania zajmuje drugie wskaźnik imigracji w ujęciu procentowym po Cyprze, ale duży margines, najwyższy w liczbach bezwzględnych. Istnieje wiele powodów, dla wysokiego poziomu imigracji, w tym kultury Hiszpanii więzi z Ameryką Łacińską, jego położenia geograficznego, porowatość jej granicami, duży rozmiar jej szarej strefy i siły sektorze rolniczym i budowlanym, które wymagają więcej niż niskie koszty pracy mogą być oferowane przez krajowe siły roboczej.

Inny istotny statystycznie czynnikiem jest duża liczba mieszkańców pochodzących z UE zazwyczaj udać się do wybrzeża Morza Śródziemnego Hiszpanii. W rzeczywistości, Hiszpania była największym w Europie absorpcji imigrantów od 2002 do 2007 r. liczba imigrantów z ponad dwukrotnie do 2,5 mln osób przybyłych.

Liczba imigrantów w Hiszpanii wzrosło z 500.000 osób w 1996 r. do 5,2 mln w 2008 r. z ogólnej populacji na 46 mln euro.

Językach

Hiszpański (castellano lub español, kastylijski) mówi się w całym kraju i tak jest tylko status języka urzędowego kraju. , Ale liczba języków regionalnych zostały zgłoszone współpracy urzędowych, wraz z hiszpańskim, w społecznościach, w których składnik mówi:

Basque (Euskera) (2%) w Kraju Basków i Nawarry, kataloński (català) (17%) w Katalonii i na Balearach, Walencji (valencia), odrębny wariant kataloński, jest urzędnikiem w Walencji, Galicji ( galego) (7%) w Galicji.

Istnieje także kilka innych języków romańskich życiu mniejszości, takich jak Astur-Leónu grupy, która składa się z dwóch językach w Hiszpanii: Asturii (oficjalnie nazywany "bable"), który chroniony status w Asturii, Leónu i, która jest chroniona w Kastylii i León. Aragonii jest niejasno ujęte w Aragonii.

W Afryce Północnej hiszpańskim mieście Melilla, Tarifit jest używany przez znaczną część ludności. W regionach turystycznych na wybrzeżu Morza Śródziemnego i na wyspach, angielskim i niemieckim używa się powszechnie przez turystów, cudzoziemców, a pracownicy zatrudnieni w turystyce.

Kultura

Hiszpania znana jest z dziedzictwa zróżnicowane kulturowo, po wpływem wielu narodów i ludów w całej swojej historii. Hiszpańskiej kultury ma swoje początki w Iberyjskim, celtyberyjski, łaciński, Wizygotów, katolicy i kultury islamu.

Definicji kultury narodowej Hiszpanii cechuje napięcie pomiędzy scentralizowanego państwa, zdominowała w ostatnich stuleciach Kastylii i wielu regionów i narodów mniejszości. Ponadto historii narodu i jego środowiska Morza Śródziemnego i Atlantyku odegrały rolę w kształtowaniu silnej kultury. Po Włochy, Hiszpania zajmuje drugie liczba światowego dziedzictwa UNESCO na świecie, w sumie 40.

Religia

Kościół rzymskokatolicki od dawna jest główną religią w Hiszpanii, choć nie ma już oficjalny status. Według badania przeprowadzonego przez 2009 Lipiec hiszpańskiego Centrum Badań Socjologicznych około 76% Hiszpanów identyfikują się jako katolicy, 2% inne wiary, i około 20% nie identyfikują się z religią. Większość Hiszpanów nie uczestniczą regularnie w nabożeństwach. Tego samego badania wynika, że z Hiszpanami, którzy określają siebie jako religijnych, 58% rzadko lub nigdy nie chodzą do kościoła, 17% chodzi do kościoła kilka razy w roku, 9% w ciągu miesiąca od jakiegoś czasu i 15% w każdą niedzielę lub kilka razy w tygodniu .

Ale zgodnie z grudnia 2006 r. badania, 48% ludności ogłosił wiara w Istotę Najwyższą, a 41% określało się jako ateista lub agnostyk. Choć hiszpańskiego społeczeństwa stała się znacznie bardziej świeckie w ostatnich dziesięcioleciach, napływ imigrantów z Ameryki Łacińskiej, którzy są również silne lekarzy katolickich, pomógł Kościoła katolickiego do odzyskania.

Kościoły protestanckie mają około 1.200.000 członków.

Ostatnie fale imigracji również prowadzi do wzrostu liczby muzułmanów, których jest około miliona w Hiszpanii. Obecnie islam jest drugą co do wielkości religia w Hiszpanii, to jest około 2,3% ogółu ludności. Po ich wygnaniu w 1492 roku, muzułmanie nie żyli w Hiszpanii od wieków. Końca 19 wieku ekspansji kolonialnej w północno-zachodniej Afryki dał liczba mieszkańców w języku hiszpańskim Maroka i Sahary Zachodniej pełnego obywatelstwa. Od tego czasu ich szeregi wzmocnione zostały przez ostatnie imigracji, zwłaszcza z Maroka.

Judaizm był praktycznie nie istnieje w Hiszpanii od 1492 wydalenia aż do 19 wieku, kiedy Żydzi byli ponownie wpuszczony do kraju. Obecnie istnieje około 62.000 Żydów w Hiszpanii, lub 0,14% ogółu ludności. Większość z nich jest przyjazd w minionym stuleciu, a niektóre są potomkami wcześniejszych hiszpańskich Żydów. Około 80.000 Żydów myśli, że mieszka w Hiszpanii w przeddzień hiszpańskiej inkwizycji.

Szkół

Państwowa edukacja w Hiszpanii jest bezpłatna i obowiązkowa w wieku od 6 do 16 lat. Obecny system edukacji został ustanowiony edukacyjnych prawa z 1990 r., Ley de Ordenación Orgánica General del Sistema Educativo - Prawo o ogólnej organizacji systemu edukacyjnego.

Literatura

Termin odnosi się do literatury hiszpańskiej literatury napisane w języku hiszpańskim, w tym literatury w składzie w języku hiszpańskim przez pisarzy niekoniecznie z Hiszpanii. Z Hiszpanii do literatury w językach innych niż hiszpański, kataloński zobaczyć literatury, baskijski i galicyjski literatura literatura. Podobnie, w dziedzinie literatury hiszpańsko-amerykańskiej w szczególności, zobacz literatury Ameryki Łacińskiej. Ze względu na historyczne, geograficzne i różnorodność pokoleniowa, Hiszpański literatury zna wiele czynników i jest bardzo zróżnicowana. Kilka głównych ruchów literackich można określić w nim.

Miguel de Cervantes jest prawdopodobnie najbardziej znany w Hiszpanii, a jego autor Don Kichota jest uważany za najbardziej charakterystycznych prac w kanonie literatury hiszpańskiej i założycielem klasyk literatury zachodniej.

Institut d'Estudis Katalończycy

Institut d'Estudis Katalończycy (Instytut Studiów Kataloński lub IEC, w języku katalońskim) jest instytucji akademickiej, która ma na celu podjęcie badań i studiów na "wszystkie elementy kultury katalońskiej. IEC jest znany głównie ze swej działalności w standaryzacji języka katalońskiego. IEC z siedzibą w Barcelonie, stolicy Katalonii. Oficjalnie IEC zapewnia odpowiednie normy Katalonii, Katalonii Północnej (we Francji), na Balearach, a Księstwem Andory (jedyny kraj, w którym kataloński jest jedynym językiem urzędowym). Region Walencji południe Katalonii ma swój własny język akademii, Akademia Valenciana de la Llengua. W obszarze znanym jako franja de Ponent, wschodnim skraju Aragon Katalonii, gdzie w sąsiedztwie Kataloński się mówi, zasady są stosowane, chociaż de facto kataloński nie jest językiem urzędowym jest.

Real Academia Española

Real Academia Española (Hiszpański dla "hiszpański Royal Academy" RAE) jest instytucją odpowiedzialną za regulowanie języka hiszpańskiego. Opiera się ona w Madrycie, ale jest związany z krajowych akademii języka w 21 krajów hiszpańskojęzycznych poprzez Stowarzyszenie Hiszpański Język Akademii. Jej godłem jest ognisty tygiel,nd jego dewizą jest Limpia, da fija Esplendor y ("czyści, zestawy, i daje splendor").

Sztuka

Artystów z Hiszpanii były bardzo duży wpływ na rozwój różnych europejskich ruchów artystycznych. Ze względu na historyczne, geograficzne i różnorodność pokoleniowa, Hiszpański sztuki znany jest wiele wpływów. Dziedzictwa Maurów w Hiszpanii, szczególnie w Andaluzji, jest wciąż widoczna dzisiaj w miastach takich jak Cordoba, Sewilla i Granada. Europejska wpływa to Włochy, Niemcy i Francja, zwłaszcza w okresie baroku i neoklasycznym.

Kino

Kino hiszpańskie osiągnął międzynarodowy sukces w tym główne Oscary dla najnowszych filmów takich jak Pan's Labyrinth i Volver. W długiej historii kina hiszpańskiego, wielkiego reżysera Luisa Buñuela był pierwszym w celu uzyskania uznania świata, a następnie Pedro Almodóvar w 1980 roku. Kino hiszpańskie zaobserwowano również międzynarodowy sukces na przestrzeni lat z filmów reżyserów jak Segundo de Chomón, Florian Rey, Luis García Berlanga, Carlos Saura, Julio Medem i Alejandro Amenábara.

Architektura

Hiszpański architektura nawiązuje do architektury przeprowadzone podczas jakiejkolwiek epoki, w jakim jest teraz współczesnej Hiszpanii, hiszpański i architektów na całym świecie. Termin ten obejmuje budynki w ramach obecnych ograniczeń geograficznych Hiszpanii przed tą nazwę nadano tych terytoriach, czy były one nazywane Hispania, Al-Andalus, lub zostały utworzone z kilku królestw chrześcijańskich.

Ze względu na swoją różnorodność, historycznych i geograficznych, hiszpański architektury poprowadzoną od wielu czynników. Ważne prowincjonalne miasto założone przez Rzymian i bogatej infrastruktury Roman era, Córdoba została stolicą kulturalną, w tym pięknej architektury w arabskim stylu, w czasach dynastii Umajjadów islamskich. Później Emiraty architekturę nadal rozwijane w ramach kolejnych dynastii islamskich, kończąc na Nasrid, który zbudował swój słynny zespół pałacowy w Grenadzie.

Jednocześnie pojawiły się stopniowo chrześcijańskich królestw i rozwijać własny styl, rozwijających się wcześniej stylu romańskim, gdy na chwilę odizolowane od głównego nurtu współczesnej architektury w europejskich wpływów wcześniejszego średniowiecza, ale później zintegrowany romańskie i gotyckie strumieni. Nie było wtedy niezwykłe rozkwitu stylu gotyckim, która doprowadziła w wielu przypadkach powstają na całym terytorium. Stylu Mudéjar, od 12 do 17 wieku, został opracowany przez wprowadzenie motywów arabskim stylu, wzorów i elementów w architekturze europejskiej.

Przyjazdu modernizmu w roku akademickim arena produkowane dużo architektury 20 wieku. Wpływowych w środku stylu Barcelona, znany jako modernizmu, stworzył szereg ważnych architektów, z których jeden Gaudiego. Międzynarodowy styl był prowadzony przez grupy takie jak GATEPAC. Hiszpania jest obecnie przeżywają rewolucję we współczesnej architektury i architektów Hiszpański jak Rafael Moneo, Santiago Calatrava, Ricardo Bofill, jak również wiele innych zdobyli sławę na całym świecie.

Muzyka

Hiszpański muzyka jest często uważana za granicą, które mają być synonimem flamenco, andaluzyjskiej gatunek muzyczny, który, wbrew powszechnemu przekonaniu, nie jest powszechna poza tym regionem. Różnych regionalnych stylów muzyki ludowej obfitują w Aragonii, Katalonii, Walencji, Kastylia, Kraj Basków, Galicji i Asturii. Pop, rock, hip hop i heavy metalu są bardzo popularne.

W dziedzinie muzyki klasycznej, Hiszpania przedstawiła szereg zauważyć, kompozytorów, takich jak Isaac Albéniz, Manuela de Falli i Enrique Granados i piosenkarzy i artystów, takich jak José Carreras, Montserrat Caballé, Plácido Domingo, Alicia de Larrocha, Alfredo Kraus, Pau Casals Single z Ricardo, José Iturbi, Pablo de Sarasate, Jordi Savall i Teresa Berganza. W Hiszpanii istnieje ponad czterdzieści orkiestr zawodowych, w tym Orquestra Simfònica de Barcelona, Orquesta Nacional de España i Orquesta Sinfonica de Madrid. Duże domy opera to Teatro Real, Gran Teatre del Liceu, Teatro Arriaga i El Palau de les Arts Reina Sofia.

Tysiące fanów muzyki także podróży do Hiszpanii co roku na uznanych międzynarodowych letnich festiwali muzycznych, które często Sonar funkcje górę i najbliższych i działa pop techno, i Benicassim, który dąży do funkcji alternatywnego rocka i taneczne. Oba festiwale znak Hiszpanii międzynarodowej obecności muzyki i reodzwierciedlić w gusta młodych ludzi w kraju.

Kuchni

Składa się z kuchni hiszpańskiej szeroki wybór dań, które wynikają z różnic w geografii, kultury i klimatu. Jest pod silnym wpływem owoce morza dostępne w wodach otaczających kraju i odzwierciedla głębokie korzenie kraju śródziemnomorskim. bogatej historii Hiszpanii, z wielu wpływów kulturowych doprowadziło do wyjątkowej kuchni. W szczególności trzy główne działy są łatwe do zidentyfikowania:

Morza Śródziemnego Hiszpania - wszystkich tych regionach przybrzeżnych, z Katalonii do Andaluzji: heavy wykorzystanie owoców morza, takich jak pescaíto Frito; kilka zimnych zup jak gazpacho i wielu dań na bazie ryżu, jak paella i negro arroz. Inner Hiszpania - Kastylia-Madrid: gorące, grubości zup, takich jak chleb i zupę na bazie czosnku kastylijskim, wraz z substantious dusi jak Cocido Madrileño. Żywności jest tradycyjnie konserwatywnym przez solenie, jak hiszpańskie szynki, lub zanurzone w oliwie z oliwek, takich jak ser Manchego. Atlantic Hiszpania - cały północnym wybrzeżu, z Galicji do Navarre: warzyw i ryb, jak na gulasz pote Gallego i marmitako. Również, lekko szynka Lacon.

Sport

Sport w Hiszpanii został zdominowany przez piłkę nożną od początku 20 wieku. Real Madryt i FC Barcelona to dwa z najbardziej utytułowanych klubów piłkarskich na świecie. Koszykówka, tenis, kolarstwo, piłka ręczna, motocyklowych i, ostatnio, Formula One są również ważne ze względu na obecność hiszpańskich mistrzów we wszystkich tych dziedzinach. Dzisiaj, Hiszpania jest głównym sportowych władzy, zwłaszcza, że Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992, które były obsługiwane w Barcelonie i promować szeroki wybór sportowych w kraju. Branży turystycznej doprowadził do poprawy infrastruktury sportowej, szczególnie sportów wodnych, golf i jazda na nartach.

Dni wolne od pracy

święta obchodzone w Hiszpanii to połączenie religijnych (katolicy), obchody narodowych i regionalnych. Każda gmina ma prawo oświadczyć, maksymalnie 14 dni świątecznych w ciągu roku; do dziewięciu z nich wybrany przez rząd krajowy i co najmniej dwa są wybierane na szczeblu lokalnym.