Kirgistan

Republiki Kirgiskiej Кыргыз Республикасы Kirgizów Respublikası Кыргызская Республика Kyrgyzskaya Respublika
Flaga Herb
Hymn: Hymn Republiki Kirgiskiej
Kapitał (I największym miastem)		Biszkek 42 ° 52'N 74 ° 36'E / 42.867 ° N 74,6 ° E / 42.867, 74.6
Język urzędowy (s)		Kirgiska (państwo) Rosyjski (Dziennik)
Etnografia		68,9% Kirgiskiej 14,4% Uzbekistanu 9,1% Rosyjski 7,6% inne
Położenie na mapie		Kirgiska Kirgistanie
Rząd		Rząd Tymczasowy w systemie prezydenckim
-	Prezydent	Roza Otunbayeva
-	Premiera	Wolny
Niezależność		ze Związku Radzieckiego
-	Ustanowiony	14 października 1924
-	Kirgiskiej SRR	05 grudnia 1936
-	Zadeklarowanych	31 sierpnia 1991
-	Zakończony	25 grudnia 1991
Obszar
-	Całkowity	199.900 km2 (86-gi) 77.181 ²
-	Wody (%)	3,6
Populacja
-	2009 oszacowanie	5.482.000 (110-ga)
-	Spisu ludności z 1999	4896100
-	Gęstość	27.4/km2 (176-sze) 71/sq mi
PKB (PPP)		2009 oszacowanie
-	Całkowity	12101000000 dolarów
-	Na jednego mieszkańca	2.253 dolarów
PKB (wartość nominalna)		2009 oszacowanie
-	Całkowity	4,570 dolarów mld
-	Na jednego mieszkańca	851 dolarów
Gini (2003)		30,3 (średnia)
HDI (2007)		▲ 0.710 (medium) (120-cia)
Waluta		Som (KGS)
Strefa czasowa		KGT (UTC +6)
Dyski		prawo
Internet TLD		. Kg
Kod telefoniczny		996

Kirgistan (wymowa angielskiego: / kɜrɡɪstɑ ː n / Kur-gi-stahn; Kirgiskiej: Кыргызстан), oficjalnie Republika Kirgiska jest jednym z sześciu niezależnych państw tureckich. Położony w Azji Środkowej, bez dostępu do morza i gór graniczy z Kazachstanem na północy, na zachód Uzbekistan, Tadżykistan i na południowy zachód Republiki Ludowej na wschód. Jego stolicą i największym miastem jest Biszkeku.

Etnonim "Kirgiskiej", po którym kraju pochodzi, uważa się, że oznacza "niezwyciężony" lub "undefeatable", prawdopodobnie nawiązując do Manas bohater epicki, który, jak głosi legenda, jednolity niepokonany plemiona czterdzieści przeciwko Khitans. 40-promień słońca na flagę Kirgistan symbolizuje czterdziestu pokoleń Manas. Może się również odnosić się do "czerwonych", kolor "południe kraju" pierwotnego narodów tureckich.

Zawartość 1 Historia 1.1 Najstarsze wzmianki o Kirgiskiej 1.2 Wczesna historia 1.3 czasów sowieckich 1.4 Niezależność 1.5 2010 zamieszki 1.5.1 zamieszek kwietnia 1.5.2 Polityka zamieszek 02 czerwca 3 prowincje i okręgi 4 Ustrój 4.1 Klimat 4.2 enklawami exclaves 5 Ludność 6 Demografia 7 Języki 8 Tradycje kultury 8,1 8,3 8,2 Religia Edukacja Stany 8,4 8,6 8,5 Jazda konna Turystyka 9 Transport 9.1 Lotniska 9.2 status Banned lotnicze 9,3 Kolei 9.3.1 połączeń kolejowych z sąsiednimi krajami 9,4 Autostrad 9,5 Waterways 9,6 Porty 10 Zobacz również 11 Bibliografia 12 Przypisy 13 zewnętrzne Linki

Historia

Najstarsze wzmianki o Kirgiskiej

Najwcześniej Władze gminy, co jest teraz Kirgistan były plemiona wojowników Saka (znany równieżjak Scytowie), od około 6 wieku pne do 5 wieku naszej ery.

Pierwotne znaczenie tego słowa Kirgiskiej ma kilka interpretacji. Twierdzi, że jeden z wariantów "Kirgiskiej" oznaczało pierwotnie "czerwony". Ten kolor oznaczał także "południe kraju" oryginalnych tureckich narodów. Inny wariant to ze starego eposu Karakałpacka, gdzie określenie "kyrk kyz" (czyli "czterdzieści dziewcząt") jest mowa, co nazwa całego narodu. Istnieje również kilka innych, mniej prawdopodobne przypuszczenia.

To nie jest możliwe jednoznaczne określenie Najstarsza wzmianka o pochodzenie etniczne Kirgiskiej. Po rozpadzie ZSRR, stopniowo pojawiły się odsetki w historii niezależnego Kirgistan, wynikające z poszukiwania nowych korzeni i tożsamości. To jest to samo zjawisko, które miały miejsce w Europie w 19 wieku, w którym doszło do odrodzenia narodowości i chęć udowodnienia światu wyjątkowość każdego narodu poprzez różne sposoby, np. poprzez jego historii bardzo długo.

Niektórzy twierdzą, że pierwsza pisemna wzmianka o Kirgiskiej był w 569 AD, kiedy Zemarkh, wysłannik cesarza Justyniana II, otrzymał prezent - slave Kirgiskiej.

Inni wierzą, że są wymienione Kirgiskiej kilka wieków wcześniej w chińskich kronikach, w szczególności w 201 r pne pod nazwą Gegun, który jest mongolski kadencja, i formy pojedynczej "Kyrkun". Według historyków za zadanie "naukowo" wsparcie przodków narodu Kirgiskiej,

Przez jakiś czas, Pierwsza historyczna wzmianka o Kirgiskiej została podjęta do roku 201 pne podczas wzmianki o Sima Qian w "Dawnych" (shiji): Później, gdy Maodun podbił Chunju, Cujshe, Dinli, Gegun ziemie i Sinli na północy, wszystkich ważnych ludzi Siunn uznał go i dał mu przydomek "Mądry".

Później, w roku 201 pne nie był uważany za pierwsze wzmianki o Kirgiskiej, ale w pierwszym roku państwowości Kirgiskiej, 2200-lecia, który został ogłoszony w 2003 r. w wyniku dekretu prezydenckiego z dnia 11 lipca 2002 roku.

Wczesnej historii

W wieku 8 arabskich najeźdźców przejął Azji Środkowej, w tym co jest teraz Kirgistan i wprowadzony islamu. Państwa Kirgiska osiągnął największy rozwój po pokonaniu Ujgurów Chanat W 840 AD Wtedy Kirgiskiej szybko przeniósł się aż do Tien-Shan i utrzymać zakres ich władzy nad tym terytorium przez około 200 lat.

W XII wieku, jednak dominacji Kirgiskiej skurczył się do Altay Zakres i Sajany w wyniku ekspansji Mongołów. Wraz z powstaniem imperium Mongołów w XIII wieku, Kirgistanu migracji na południe. Kirgiskiej zostały podbite przez Czyngis-chana w 1207 roku.

Źródeł chińskich i muzułmańskich wieków 7.-12 AD opisać początku Kirgiskiej jak rudy z białą skórę i niebieskie oczy, rysy twarzy, które były interpretowane jako wskazujące na słowiańskie pochodzenie.

Jezioro Issyk Kul był przystanek na Jedwabnym Szlaku, lądowej trasy dla turystów z Dalekiego Wschodu do Europy. Wielu historyków uważa, że jezioro było punktem pochodzenia Black Death, że plagą Europy i Azji na początku iw połowie 14 wieku.

plemiona Kirgiskiej były przekroczenia w 17 wieku przez Mongołów Oirats, w połowie 18 wieku przez mandżurskiej dynastii Qing, i na początku 19 wieku przez uzbeckie Chanat Kokandu. W końcu XIX wieku, większość części, co jest dziś Kirgistan został oddał Rosji w ramach dwóch umów między Chinami (wówczas dynastii Qing) i Rosji. Terytorium, to znany w Rosji jako "Kirgizia", zostało oficjalnie włączone do Imperium Rosyjskiego w 1876 roku. Rosyjski przejęcia spotkała się z licznych buntów przeciwko władzy carskiej, a wiele z Kirgiskiej zdecydował się przejść do Pamir i Afganistanie.

Ponadto, w celu wyeliminowania z 1916 bunt przeciw rządom rosyjskim w Azji Środkowej przyczyną wielu Kirgiskiej później przenieść się do Chin. Od wielu grup etnicznych w regionie były (i są nadal) podział na kraje sąsiadujące, podczas gdy granice były bardziej porowaty i mniej regulacji, to często, aby przejść tam iz powrotem przez góry, w zależności od miejsca życia był postrzegany jako lepszy; może to oznaczać lepsze pada na pastwiska lub lepsze państwo w trakcie ucisku.

Czasów radzieckich

Władza radziecka została ustanowiona w regionie w 1919 roku, a Kara-Kirgiskiej Obwód Autonomiczny został stworzony w Rosji FSRR (termin Kara-Kirgiski był używany aż do połowy 1920 przez Rosjan, aby odróżnić je od Kazachów, którzy również dalej Kirghiz). W dniu 5 grudnia 1936 r. Kirgiskiej SRR powstała w pełnym republiki Związku Radzieckiego.

W ciągu 1920, Kirgistan znaczący rozwój kultury, edukacji i życia społecznego. Umiejętności znacznie poprawiła się, a standard języka literackiego został wprowadzony poprzez nałożenie na rosyjski lud. Rozwoju gospodarczego i społecznego również był znaczący. Wiele aspektów kultury narodowej Kirgiskiej zatrzymywanych mimo tłumienia aktywności nacjonalistycznych pod Stalin, i dlatego napięcia z Unii na wszystkie organy były stałe.

Na początku lat głasnost miał niewielki wpływ na klimat polityczny w Kirgistanie. Jednakże Republika naciśnij wolno było przyjąć bardziej liberalne stanowisko i ustanowienia nowej publikacji, Literaturny Kirgizji, przez Związek Pisarzy. Nieoficjalnych grup politycznych były zakazane, ale kilka grup, które pojawiły się w 1989 roku do czynienia z ostrego kryzysu mieszkaniowego zostały dopuszczone do działania.

W 1989 roku protesty przeciwko rozgorzała dyskryminującą politykę rządu sowieckiego skierowane pchania etnicznych mieszkańców Kirgistanu z dużych miast, które mogłyby zostać zajęte przez nowych osadników z Rosji i innych republik ZSRR (Według ostatniego radzieckiego spisu w 1989 roku, etniczne Kirgiska składa się około 22% mieszkańców Frunze (Biszkek), podczas gdy ponad 60% Rosjan, Ukraińców i ludzi z innych narodów słowiańskich. Kirgistan był jak najbardziej Russified republiki w ZSRR, zgodnie ze spisem, a więcej niż 36 procent wszystkich obywateli Kirgistanu powiedział rosyjski był językiem ojczystym).

W czerwcu 1990 r., napięcia etniczne między Uzbecy i Kirgistanu pojawiły się w obwodzie Osz, Uzbecy, gdzie stanowią większość ludności. Gwałtowne starcia nastąpiły, i stanu wyjątkowego i godziny policyjnej zostały wprowadzone.

Na początku lat 1990 przyniósł znaczne zmiany w Kirgistanie. Wtedy, Kirgistan Ruchu Demokratycznego (KDM) rozwinęła się w poważną siłę polityczną przy pomocy Parlamentu. W zwycięstwo zdenerwowany, Askar Akajew, przewodniczący liberalnej Kirgiskiej Akademii Nauk, został wybrany na prezydenta w październiku 1990 roku. W styczniu następnego roku Akajewa wprowadziła nowe struktury rządu i powołania nowego rządu, składającego się głównie z młodych, zorientowanych polityków reform.

W grudniu 1990 r., Najwyższej głosowało zmienić nazwę republiki do Republiki Kirgistanu. (W 1993 r. okazało się, Republiki Kirgiskiej.) W lutym 1991 r., nazwa stolicy, Frunze, została zmieniona z powrotem do przedrewolucyjnej nazwę Biszkeku. Pomimo tych estetycznych przesuwa się w kierunku niezależności, rzeczywistości gospodarczej wydaje się działać przeciwko secesji ze Związku Radzieckiego. W referendum w sprawie ochrony Związku Radzieckiego w marca 1991 r., 88,7% głosujących, zatwierdziła wniosek o zachowaniu ZSRR jako "federacja wznowione."

W dniu 19 sierpnia 1991 roku, kiedy o Państwowym Ratownictwie Komitet objął władzę w Moskwie, miała miejsce próba obalenia Akajewa w Kirgistanie. Po upadku puczu w następnym tygodniu, Akajewa i wiceprezes niemieckiej Kuzniecow poinformował ich rezygnacji z Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR), a całe biuro i sekretariat do dymisji. Następnie odbyło się głosowanie Najwyższego ZSRR uznającą niepodległość od Związku Radzieckiego w dniu 31 sierpnia 1991 roku.

Niezależność

W październiku 1991 r. Akajewa biegł bez sprzeciwu i został wybrany na prezydenta Republiki w nowych niezależnych bezpośrednie głosowanie, otrzymując 95% oddanych głosów. Wraz z przedstawicielami siedmiu innych republikach tego samego miesiąca podpisał Traktatu z New Wspólnoty Gospodarczej. Wreszcie, w dniu 21 grudnia 1991 r., Kirgistan połączone z pozostałych czterech republik środkowoazjatyckich formalnie wprowadzić nowe Wspólnoty Niepodległych Państw. Kirgistan uzyskał pełną niepodległość w kilka dni później w dniu 25 grudnia 1991 roku. Następnego dnia, 26 grudnia 1991 r. Związek Radziecki przestał istnieć. W 1992 r., Kirgistan przystąpiła do ONZ i OBWE. Po rozpadzie Związku Radzieckiego starć etnicznych były rzadkie, ale czasem poważne.

"Tulip Revolution", po wyborach parlamentarnych w marcu 2005 r. zmuszony rezygnacja prezydenta Akajewa w dniu 4 kwietnia 2005. Liderzy opozycji stworzył koalicję i nowy rząd powstał na podstawie prezydent Kurmanbek Bakijew i premier Feliks Kułow. Stolicy kraju również zrabowane podczas protestów.

stabilności politycznej wydaje się być nieuchwytny, jednak, jak różne grupy i frakcje rzekomo powiązanych z przestępczością zorganizowaną są jockeyed o władzę. Trzech z 75 członków Parlamentu Europejskiego wybrany w marcu 2005 r. został zamordowany, a inny członek został zamordowany 10 maja 2006 tuż po zdobyciu zamordowanego brata siedzibą w wybory. Wszystkie cztery są rzekomo brały bezpośredni udział w największych nielegalnych przedsięwzięć.

Obecne obawy w Kirgistanie to o prywatyzacjif przedsiębiorstw państwowych, rozbudowa zachodnich wpływów, stosunków między grupami etnicznymi i terroryzmu.

W dniu 6 kwietnia 2010 r., niepokojów społecznych doszło w miejscowości Talas, rozłożenie na Biszkeku kapitału na dzień następny. Demonstrantów zaatakował prezydenta Kurmanbek Bakijew biur, a także państwowych stacji radiowych i telewizyjnych. W rezultacie Bakijew ogłosił stan wyjątkowy. Raporty mówią, że co najmniej 80 osób zginęło w wyniku starć z policją.

Prezydent Kurmanbek Bakijew wrócił do domu w Jalal-Abad i wyraził warunki rezygnacji na 13 kwietnia 2010 konferencji prasowej.

2010 zamieszki

Zamieszki kwietnia

W dniu 6 kwietnia 2010 r., demonstracji Talas przez liderów opozycji protestowali przeciwko korupcji w rządzie i wzrost kosztów utrzymania. Okazało gwałtownych protestów i rozpowszechniania kraju. Istnieją sprzeczne doniesienia, że minister spraw wewnętrznych Moldomusa Kongatiyev został zabity. W dniu 7 kwietnia 2010 r., prezydent Kirgistanu Kurmanbek Bakijew wprowadził stan wyjątkowy. Policji i służb specjalnych aresztowała wielu liderów opozycji. Protestujący w odpowiedzi przejął kontrolę nad siedzibą bezpieczeństwa wewnętrznego (była siedziba KGB) i kanał telewizji państwowej w stolicy kraju, Biszkeku.

Premier Daniar Usenov oskarżył Rosję o wspieranie protestów; zarzut ten został odrzucony przez premiera Rosji Władimira Putina. członków opozycji wezwała również do zamknięcia amerykańskiej bazy lotniczej Manas kontrolowane.

Prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew nakazał środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa obywateli rosyjskich i zaostrzenia wymogów bezpieczeństwa na całym rosyjskim miejsc w Kirgistanie, aby chronić je przed ewentualnymi atakami.

Zamieszki czerwca

Starcia doszło między dwoma głównymi grupami etnicznymi, Uzbecy i Kirgiskiej, w Osz, drugim co do wielkości miasto w kraju, w dniu 11 czerwca 2010 roku. Liczby sklepów podpalono. Przyczyną starcia nie było od razu jasne, ale rząd tymczasowy ogłosił stan wyjątkowy i żołnierzy wysłanych do opanowania sytuacji. Starcia podżegał obawia się, że państwo może być w kierunku wojny domowej.

Trudno jest kontrolować sytuację, Roza Otunbayeva, tymczasowego przywódcy, wysłał list do prezydenta Rosji, Dmitrij Miedwiediew, prosząc go, aby wysłać wojska rosyjskie w celu kontroli w kraju sytuacji. Rzeczniczka Miedwiediewa, Natalia Timakova, powiedział w odpowiedzi na wezwanie: "To jest wewnętrzny konflikt Rosji i na razie nie widzi warunków udziału w rozdzielczości". Starcia spowodowane brakiem żywności i innych towarów istotne z ponad 200 zabitych i 1685 ludzi boli, jak z dnia 12 czerwca 2010 roku. Rosyjski rząd, jednak zapowiedział, że będzie wysyłać pomoc humanitarną do problemami narodu.

Według lokalnych źródeł, nie było to zderzenie dwóch lokalnych gangów i to nie wzięło długo dla przemocy rozprzestrzeniły się na resztę miasta. Nie było również, że siły zbrojne gangi etniczne wspierane Kirgiskiej wjeździe do miasta, ale rząd zaprzeczył zarzutom.

Walk etnicznych w dalszym ciągu trzeci dzień, jak grupy zbrojne, głównie Kirgiskiej, nadal zagrażają lokalnym Uzbecy. Do dnia 13 czerwca 2010 r. zamieszki twierdził mieszka około 100, a liczba rannych wzrosła do ponad 1000. Zamieszki rozprzestrzeniły się obszarów sąsiadujących, a rząd ogłosił stan wyjątkowy w całym regionie południowym Jalal-Abad. Do opanowania sytuacji, tymczasowy rząd wydał specjalne shoot-to-kill uprawnień do sił bezpieczeństwa. Rosyjski rząd podjął decyzję o wysłaniu batalionu do kraju w celu ochrony rosyjskich obiektów.

Przewodniczący senior, Roza Otunbayeva, oskarżony rodziny odsunięty prezydent Kurmanbek Bakijew o "podżeganie do zamieszek.

Osz się względnie spokojnie w dniu 14 czerwca 2010, ale Dżalalabad świadkiem sporadyczne przypadki podpaleń. Rząd tymczasowy przyznał, że sytuacja się pogarsza bezpieczeństwo zbliża Jalal-Abad.

Temir Sariyev, zastępca szefa rządu tymczasowego, powiedziała, że lokalne konflikty i nie było możliwe

przemocy Ethnic zanikła, według rządu Kirgistanu, do dnia 15 czerwca 2010 r. i prezydent Kirgistanu Roza Otunbayeva orzekł na konferencji prasowej we wtorek (15 czerwca 2010 r.) i oświadczył, że nie było potrzeby, aby Rosja wysłać wojska do stłumienia przemocy. Było co najmniej 170 osób zabitych w lewo do dnia 15 czerwca 2010, ale Pascale Meige Wagner Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża powiedział, że

Nie było doniesień o ciężkich walk między Kirgiskiej i Uzbecy w dniu 16 czerwca 2010 r., a samoloty ONZ z namiotów i innych pomoc w nagłych wypadkach przybyli w sąsiednich Uzbekistan. Rosyjski rząd samolotów towarowych przewożących żywność i koce także wylądował w Biszkeku. Według Światowego Programu Żywnościowego, miała wystarczającą ilość żywności w Kirgistanie do paszy 87.000 osób na dwa miesiące.

Starcia pozostawić 300.000 osób przesiedlonych i lea Uzbekistanuprzetargi chciał sił pokojowych ONZ do interwencji, bo nie ufa już sił Kirgiskiej. (Przedstawione przez BBC, URL: http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/asia_pacific/10325589.stm) Innym 100.000 uchodźców przekroczyła granicę w Uzbekistanie.

Polityka

Konstytucja z 1993 r. określa formy rządu, demokratyczną republiką. Władzy wykonawczej obejmuje prezydent i premier. Obecnie jest parlamentem jednoizbowym. Sądowego oddziału składa się z Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego, sądów lokalnych i prokuratora generalnego.

W marcu 2002 r., w południowej dzielnicy Aksy, pięć osób protestujących arbitralne aresztowania polityka opozycji zostało zastrzelonych przez policję, wywołując protesty kraju. Prezydent Askar Akajew rozpoczęła proces reform konstytucyjnych, które początkowo zawarte w niej udział wielu instytucji rządowych i samorządowych, obywatelskich i społecznych przedstawicieli w otwarty dialog, prowadzący do lutego 2003 r. referendum głosowania dopuszczono się nieprawidłowości.

Poprawki do konstytucji zatwierdzonych przez referendum w wyniku ściślejszej kontroli przez prezydenta i parlament i osłabiony Trybunału Konstytucyjnego. Wybory parlamentarne na nowy, 75-osobowej prawodawca jednoizbowy odbyły się w dniu 27 lutego i 13 marca 2005 r., ale były powszechnie postrzegane jako uszkodzony. Kolejne protesty doprowadziły do bezkrwawego zamachu stanu w dniu 24 marca 2005 r., po którym Akajewa uciekł z kraju i został zastąpiony przez działające prezydent Kurmanbek Bakijew (patrz: Tulip Revolution).

W dniu 10 lipca 2005 r., działając prezydent Bakijew wygrał wybory prezydenckie w osuwisk, z 88,9% głosów i został otwarty 14 sierpnia. Jednak początkowe poparcie społeczne dla nowej administracji istotnemu obniżeniu w kolejnych miesiącach, w wyniku jego widocznej niezdolności do rozwiązania problemów, które nękają korupcji w kraju od czasu odzyskania niepodległości od Związku Radzieckiego, a także zabójstw kilku członków parlamentu. Masowe protesty przeciwko prezydent Bakijew w Biszkeku odbyło się w kwietniu i listopadzie 2006 r., z przywódcami opozycji oskarżają prezydenta nie wywiązywały się ze swoich obietnic wyborczych do reformy konstytucji kraju i transfer wielu jego uprawnienia prezydenta do parlamentu.

Kirgizja jest członkiem Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), ligi z 56 państw uczestniczących zobowiązała się do pokoju, przejrzystości i ochrony praw człowieka w Eurazji. Jako państwa OBWE, międzynarodowych zobowiązań kirgiskiego podlegają kontroli w ramach mandatu Komisji Helsińskiej USA.

W grudniu 2008 r., nadawca państwowych UTRK ogłosiła, że wymagają uprzedniego złożenia Radio Wolna Europa / Radio Liberty programów, które UTRK są zobowiązani do retransmisji zgodnie z umowy z 2005 r.. UTRK zatrzymał retransmisje RFE / RL programowania w październiku 2008, tydzień po nie do transmisji RFE / RL program "Niewygodna Pytania", która dotyczyła wyborów października, twierdząc, że utracił brakujących materiałów. Prezydent Bakijew skrytykował tego programu we wrześniu 2008 r., podczas gdy UTRK powiedział RFE / RL, że jego realizacja jest zbyt negatywny. Reporterzy bez Granic, która plasuje Kirgistan równe 111 z 173 krajów na Press Freedom Index, ostro skrytykował decyzję.

3 lutego 2009, prezydent Kurmanbek Bakijew ogłosił rychłego zamknięcia Manas Air Base, baza wojskowa USA tylko pozostałe w Azji Środkowej.

Kirgistan jednym z dwudziestu krajów świata o najwyższym poziomie postrzegania korupcji: w 2008 r. Indeks Percepcji Korupcji dla Kirgistanu wynosi 1,8 w skali od 0 (najbardziej skorumpowany) do 10 (najmniej skorumpowany).

Województw i powiatów

Kirgistan jest podzielony na siedem prowincji (sing. oblast (область), pl. Oblasttar (областтар)) zarządza powołania prezesów. Stolicy, Biszkeku, a drugie duże miasto Osz są administracyjnie niezależne miasta (Shaar) o statusie równym prowincji.

Prowincji, miast i niezależne, są następujące:

Miasta Biszkeku Batken Chuy Dżalalabad Osh Naryn Talas Issyk-Kul miasta Osh

Każda prowincja dzieli się na kilka dzielnic (Rejony), zarządzanych przez mianowany przez urzędników (Akim). Wiejskich (ayıl ökmötü), składające się z maksymalnie 20 małych osad, mają własne burmistrzów i rady.

Geografia

Kirgistan leżą w Azji Środkowej, graniczy Kazachstan, Chiny, Tadżykistan i Uzbekistan. Górzystym regionie Tian Shan obejmuje ponad 80% kraju (Kirgistan jest czasami nazywane "Szwajcarią Azji Środkowej", w wyniku), a reszta składa się z doliny i kotliny.

Jezioro Issyk-Kul w północno-wschodniej Tien-szan jest największym jeziorem w Kirgistanie i drugim co do wielkości jeziorem górskim na świecie, po Titicaca. Najwyższe szczyty znajdują się w zasięgu Kakshaal-Too, tworząc granicy z Chinami. Szczyt Szczyt Zwycięstwa, na 7439 m (24.406 ft), jest najwyższym punktem i jest uważany przez geologów (choć nie alpinistów) jest najdalej na północ szczyt ponad 7000 m (22.966 ft) na świecie. ciężkie opady śniegu w okresie zimowym prowadzi do wiosny powodzi, które często wywołują poważne szkody w dół rzeki. Tury z gór wykorzystywany jest również do hydro-elektrycznej.

Kirgistan znaczne złoża metali, w tym złota i metali ziem rzadkich. Ze względu na kraj głównie górzysty teren, mniej niż 8% powierzchni jest uprawiana, a to jest skoncentrowana w północnej niziny i pograniczu Kotliny Fergańskiej.

Biszkeku na północnym jest stolicą i największym miastem, z około 900.000 mieszkańców (stan na 2005). Drugiego miasta starożytnego miasta Osh, położony w Dolinie Fergańskiej pobliżu granicy z Uzbekistanem. Główne rzeki Kara-darii, która płynie na zachód przez Kotliny Fergańskiej w Uzbekistanie. Przez granicę w Uzbekistanie spełnia jeszcze jedną istotną rzeki Kirgistanu, Naryn.

Zbiegu form Syr-darii, który pierwotnie płynęła do Jeziora Aralskiego. Od 2010 r., już nie dociera do morza, a jego wycofania wody do nawadniania pól upstream bawełny w Tadżykistanie, Uzbekistanie i Kazachstanie południowej. Czu płynie również krótko przed wejściem Kazachstan Kirgistan.

Klimat

Klimat zmienia się w regionie. Południowo-zachodniej Kotliny Fergańskiej i subtropikalnych jest bardzo gorący latem, kiedy temperatury do 40 ° C (104 ° F) jest umiarkowany północnego podnóża Tien-szan i waha się od suchego klimatu kontynentalnego polarnych, w zależności od wysokości. W najzimniejszych obszarach temperatury poniżej zera do około 40 dni w zimie, a nawet niektóre obszary pustynne doświadczenia stały opadów śniegu w tym okresie.

Enklawy i exclaves

Jeden jest enklawą, w maleńkiej wiosce Barak Barak jest administracyjnie część Kara-Suu Rejonowy w prowincji Osh w Kirgistanie.

Istnieją cztery enklawy uzbeckiej w Kirgistanie. Dwa z nich są miasta Sokh (obszar 325 km2 (125 ²) i ludności 42.800 w 1993 r., chociaż niektóre szacunki go tak wysokie, jak 70.000, 99% są Tadżycy, Uzbecy reszta) i Shakhimardan (znany również jako Shahimardan , Shohimardon, lub-i-Shah Mardan, obszar 90 km2 (35 ²) i ludności 5.100 w 1993 r., 91% to Uzbecy, pozostała część Kirgistanu), dwa pozostałe są małe terytorium Chong-Kara (około 3 km do 1 km szerokości i 2 mi o 0,6 min) i Jangy-ayyl (dot ziemi ledwie 2 lub 3 km przez). Chong-Kara jest na rzece Sokh, między granicą Uzbekistanu i enklawy Sokh. Jangy-ayyl jest około 60 km (37 mil) na wschód od Batken, w projekcji na północ od granicy Kirgistanu, Uzbekistanu w pobliżu Khalmion.

Nie są również dwie enklawy należące do Tadżykistan: Vorukh (enklawy obszarze między 95-130 km2 (37-50 ²), ludność szacuje się między 23.000 a 29.000, 95% i 5% Tadżyków Kirgiskiej, rozdzielone między 17 wsi), 45 km (28 mil) na południe od Isfara na prawym brzegu rzeki Karafshin i małe osiedle w pobliżu stacji kolejowej Kairagach Kirgiskiej.

Gospodarka

Mimo poparcia głównych zachodnich kredytodawców, w tym Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), Banku Światowego i Azjatyckiego Banku Rozwoju, Kirgistan miał trudności gospodarczych po uzyskaniu niepodległości. Kirgistan plasuje się na drugim najbiedniejszym krajem w Azji Środkowej. Początkowo były one w wyniku rozpadu bloku sowieckiego handlu i straty na rynkach, która zahamowała republiki przejścia do gospodarki wolnorynkowej.

Rząd zmniejszył wydatki, zakończył się najbardziej dopłat do cen i wprowadziła podatek od wartości dodanej. Ogólnie rzecz biorąc, rząd wydaje się zobowiązała się do przejścia do gospodarki rynkowej. Dzięki stabilizacji gospodarczej i reform, rząd ma na celu stworzenie struktury długoterminowe stały wzrost. Reformy doprowadziły do przystąpienia Kirgistan do Światowej Organizacji Handlu (WTO) w dniu 20 grudnia 1998 roku.

Gospodarki Kirgistanu znaczący wpływ miała upadku Związku Radzieckiego i straty z jej wielkiego rynku. W 1990 r. około 98% eksportu Kirgiskiej udał się do innych części Soviet Unii. W ten sposób naród gospodarczych na początku lat 1990 był gorszy od innych byłych republik radzieckich z wyjątkiem wojną Armenii, Azerbejdżanu i Tadżykistanu, w fabrykach i PGR upadł ze zniknięciem tradycyjnych rynków w byłym Związku Radzieckim. A wyniki ekonomiczne znacznie się poprawiła w ostatnich latach, a szczególnie od 1998 r., nadal trudności w zapewnieniu odpowiednich wpływów z podatków i zapewnienie odpowiedniego sieci bezpieczeństwa socjalnego. Według banku inwestycyjnego w Rosji Uralsib, około 800,000 pracowników migrujących Kirgiskiej, są w Rosji, co stanowi 40% w Azji Środkowej państwa PKB.

Rolnictwo jest ważnym sektorem gospodarki w Kirgistanie (patrz rolnictwa w Kirgistanie). Z początku lat 1990, prywatnym sektorze rolnym pod warunkiem, między jedną trzecią i pół niektórych zbiorów. W 2002 r., rolnictwo stanowiły 35,6% PKB, a zatrudnienie o połowę. Kirgistan jest teren górzysty, w którym przebywają hodowla bydła, największy działalności rolniczej, a więc wynikające z wełny, mięsa i produktów mlecznych są głównymi towarami. Główne uprawy to pszenica, buraki cukrowe, ziemniaki, bawełna, tytoń, warzywa i owoce. Jak ceny ropy naftowej i importowanych agrichemicals są tak wysokie, wiele hodowli jest wykonywana ręcznie i przez konia, jak to było pokoleń temu. przetwórstwa produktów rolnych jest kluczowym elementem gospodarki przemysłowej, jak również jeden z najbardziej atrakcyjnych sektorów dla zagranicznych inwestycji.

Kirgistan jest bogata w złoża naturalne, ale nie ma istotnego znaczenia ropy naftowej i gazu ziemnego, to import ropy naftowej i gazu. Wśród jego zasobów mineralnych są znaczące złoża węgla, złota, uranu, antymonu, i innych cennych metali. Metalurgii jest to ważna dziedzina przemysłu, a rząd ma nadzieję na przyciągnięcie zagranicznych inwestycji w tej dziedzinie. Rząd aktywnie zachęcać zagranicznych udział w wydobycia i obróbki złota. Kraju bogate zasoby wodne i górskie tereny pozwalają na produkcję i eksport dużych ilości energii wodnej.

Na poziomie lokalnym, kiosk gospodarki jest przede wszystkim w naturze. Duża ilość lokalnego handlu występuje na bazarach i małych kiosków miejscowości w kraju regions.A znaczną część handlu jest nieuregulowany. Istnieje również brak wspólnych codziennego użytku w odległych wioskach. W ten sposób wielu domach są dość samowystarczalne pod względem produkcji żywności. Istnieje wyraźne rozróżnienie między gospodarek wiejskich i miejskich.

Główny eksport metali kolorowych i minerały, wyroby wełniane i innych produktów rolnych, energii elektrycznej i niektórych towarów technicznych. Import ten obejmuje naftowa i gaz ziemny, metale kolorowe, chemikalia, większość maszyn, drewna i wyrobów z papieru, niektóre pokarmy i niektórych materiałów budowlanych. Wiodącą partnerów handlowych to Niemcy, Rosja, Chiny, Kazachstan i Uzbekistan.

Demografii

ludności Kirgistanu, szacuje się na 5.200.000 w 2007 roku. Tych, 34,4% w wieku poniżej 15 i 6,2% w wieku powyżej 65. Kraj wiejskich: tylko jedna trzecia ludności mieszka na obszarach miejskich. Średnia gęstość zaludnienia wynosi 29 osób na km (69 na milę kwadratową).

Narodu największą grupę etniczną są Kirgiskiej, tureckie osób, które obejmuje 69% ludności (2007 szacunek). Innych grup etnicznych to Rosjanie (9,0%) koncentruje się na północ i Uzbecy (14,5%) mieszka na południu. Niewielkie, ale zauważalne mniejszości narodowe to Tatarzy (1,9%), Ujgurów (1,1%), Tadżyków (1,1%), Kazachowie (0,7%) i Ukraińcy (0,5%) i inne mniejsze mniejszości etnicznych (1,7%). Kirgistan ponad 80 odrębnych grup etnicznych w kraju.

Kirgiskiej które w przeszłości były pół-koczowniczy pasterze, żyjący w namiotach Okrągłego jurty i prowadzących owce, konie i jaków. Tej tradycji koczowniczych nadal jest sezonowo (patrz wypasu), jak pasterstwo rodzin powrócić do wysokiej pastwiska górskie (lub jailoo) w okresie letnim. Uzbecy i Tadżycy siedzącego tradycyjnie hodowlanych niżej położonych nawadnianych w dolinie Fergany.

Kirgistan przeszedł wyraźna zmiana w jego skład etniczny od odzyskania niepodległości.

Językach

Kirgistan jest jednym z dwóch byłych republik radzieckich w Azji Środkowej do Rosji zachować jako języka urzędowego (Kazachstan jest inne). Dodała, język kirgiski się oficjalnie dwujęzyczna kraju we wrześniu 1991 roku. To wyraźny sygnał wysłany do Rosjan, że są mile widziani w nowym niepodległym państwem, w dążeniu do uniknięcia "drenażu mózgów".

Kirgiska jest członkiem grupy języków tureckich i było napisane w alfabecie arabskim, aż do XX wieku. alfabecie łacińskim i przyjęty został wprowadzony w 1928, a następnie zastąpione przez cyrylicę skrypt w 1941 roku.

Ogólnie, zrozumieć i mówić po rosyjsku w całym kraju, z wyjątkiem niektórych odległych obszarach górskich. Rosyjski jest językiem ojczystym większości mieszkańców Biszkeku, a większość spraw gospodarczych i politycznych są prowadzone w tym języku. Do niedawna Kirgiskiej pozostał język używany w domu i jest rzadko używane podczas spotkań lub innych wydarzeń. Jednak w większości spotkań parlamentarnych dziś prowadzone są w Kirgizji, z symultanicznym tłumaczeniem dla osób nie mówiąc Kirgiskiej.

Kultura

Manas, poemat epicki Komuz, trzech strunach lutni Tush kyiz, duży, bogato haftowane tapety Shirdak, płaskie poduszki wykonane w cieniu par pozostałych wyrobów włókienniczych, zwłaszcza wykonane z filcu Falconry

Tradycji

Nielegalne, ale nadal praktykowane, jest tradycja porwanie panny młodej.

Można się spierać, czy porwanie panny młodej jest rzeczywiście tradycyjne. Niektóre błąd może wynikać z faktu, że aranżowane małżeństwa były tradycyjne, a jednym ze sposobów ucieczki ułożone małżeństwo było zorganizować za zgodą "porwanie".

Religia

Ludności Kirgistanu jest 80% muzułmanów, Rosyjska Cerkiew 17% i 3% innych.

W czasach radzieckich, ateizm państwa była wspierana. Dziś jednak, Kirgistan jest państwem świeckim, ale Islam wywarł wpływ na politykę rośnie.

Islam w Kirgistanie natomiast jest bardziej kulturowe niż pobożny codziennie dla wielu osób publicznych, które wyraziły poparcie dla przywrócenia wartości religijnych. Na przykład, prawa człowieka rzecznika Tursunbay-Bakir Ulu zauważył, że "W epoce niepodległości, nie jest zaskakujące, że nastąpiło to powrót do korzeni duchowych nie tylko w Kirgistanie, ale także w innych republikach post-komunistycznych. Byłoby niemoralne rozwój społeczeństwa opartego na rynku bez wymiar etyczny. "

Dodatkowo Bermet Akayeva, córka Askara Akajewa, byłego prezydenta Kirgistanu, stwierdził podczas rozmowy z lipca 2007 roku, że islam jest coraz bardziej zakorzenia w całym kraju.

Innych wyznań praktykowane w Kirgistanie to Rosyjskiej Cerkwi prawosławnej i ukraińskiej wersji chrześcijaństwa, praktykowany głównie przez Rosjan i Ukraińców odpowiednio. Mniejszość Niemców także chrześcijańskich, głównie luterańskich i anabaptystów, jak również Roman wspólnoty katolickiej około 600 osób.

Kilka animistyczne tradycje przetrwać podobnie jak wpływy z buddyzmu, takich jak wiązanie flag modlitewnych na święte drzewa, choć niektórzy nie obejrzysz tej praktyki zakorzenione w Sufi islamu. Istnieje również niewielka liczba Żydów mieszkających w Bukharian Kirgistan, ale podczas upadku Związku Radzieckiego większość uciekła do innych krajów, głównie do Stanów Zjednoczonych i Izraela.

W dniu 6 listopada 2008 r., parlament Kirgistanu jednogłośnie uchwalił ustawę zwiększenie minimalnej liczby zwolenników uznania religii od 10 do 200. Również zakazane "agresywne działania mające na celu" prozelityzmu i zakaz działalności religijnej w szkołach i wszelkiej działalności przez niezarejestrowanych organizacji.

Flaga

40-rayed Yellow Sun w centrum flagi stanowi 40 wojowników mityczny bohater Manas. Linii wewnątrz słońca stanowią korony lub tündük (Kirgiskiej түндүк) z jurty, symbol powielany w wielu aspektach architektury Kirgiskiej. Czerwony część flaga reprezentuje spokój i otwartość Kirgistanu.

Edukacja

Instytucje edukacyjne w Kirgistanie to:

Kirgistan International University of University of Central Asia American University of Central Asia International Biszkeku Uniwersytetu Humanistycznego Uniwersytetu Ataturk-Alatoo Kirgiskiej National University Kirgiskiej Politechniki Kirgiskiej Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny, dawniej Arabaev Kirgiskiej State University Kirgiskiej słowiańskich rosyjski rosyjsko-Kirgiskiej University State University Kirgiskiej-tureckiej Manas Uniwersytet Kirgiskiej Akademii Uzbekistanu Instytut Moskov Prawa i Osz State University Enterprise Osz Technological University

Jazda konna

Tradycyjnych sportów narodowych uwagę na znaczenie, jazda konna w kulturze Kirgiskiej.

Bardzo popularny, jak w całej Azji Środkowej, jest Ulak Tartysh, gra zespołowa przypominające skrzyżowanie polo i rugby, w którym dwie drużyny zawodnicy zmagać się na posiadanie bez głowy zwłoki kozy, które starają się zapewnić całej opozycji cel line lub przy wejściu dopposition w celu: duża wanna lub koła oznakowane w terenie.

Innych popularnych gier na koniu to:

W Chabysh - długodystansowych wyścigów konnych, czasem na odległość ponad 50 km Jumby Atmai - duży bar z metali szlachetnych ("jumby") jest powiązany z bieguna na włosku i zawodnicy próby przerwania wątku przez strzelanie na to, podczas gdy w galop Kyz Kuumai - człowiek goni dziewczynę, aby wygrać z nią całować, a ona galopuje dalej, jeśli nie powiedzie się ona z kolei może go ścigać i próbować go pokonać jej "kamchi "(szpicruta) Oodarysh - dwóch zawodników zmagać na koniu, z których każdy próbuje być pierwszy rzuci innych z konia Tyin Emmei - podniesienie monety z ziemi w pełnym galopie

Turystyka

Dla zainteresowanych trekking i camping, każdy region oferuje inne atrakcje i wyzwań. Niektóre z najbardziej popularnych miejsc na kempingu są południowej Osz, obszar między Naryn City i przejść Torugart i okoliczne góry i lodowce Karakoł w Issyk-Kul. Lokalnych przewodników i tragarzy można wypożyczyć w wielu różnych firm i wycieczek w Biszkeku w stolicach obwodu.

Narciarstwo jest jeszcze w powijakach w branży turystycznej, ale jest jeden dość tanie i dobrze wyposażona baza około pół godziny drogi od Biszkeku. W Karakoł Valley National Park, poza Karakoł, istnieje również baza narciarska z trzema T-bary i wynajem sprzętu, dobrej jakości.

Transport

Transport w Kirgistanie jest znacznie ograniczone z topografii alpejskim kraju. Drogi mają do węża na strome doliny, krzyż przechodzi na 3000 m (9800 stóp) wysokości i więcej, i podlegają częstym slajdów lawiny błota i śniegu. Zimowych podróży jest praktycznie niemożliwe w wielu regionach bardziej odległych i na dużych wysokościach.

Dodatkowe problemy wynikają z faktu, że wiele dróg i linii kolejowych zbudowany w czasach ZSRR dzisiaj przecinają granice, wymagając czasochłonnego formalności granic do przekroczenia, jeżeli nie są całkowicie zamknięte. Konie są nadal o wiele używanych opcji transportu, zwłaszcza w bardziej na obszarach wiejskich; Kirgistan infrastruktury na drogach nie jest obszerna, więc konie są w stanie dotrzeć do miejsc, które pojazdy silnikowe nie mogą, i nie wymaga drogich, importowanych paliw.

Lotniska

Na koniec okresu sowieckiego było około 50 lotnisk i lądowisk w Kirgistanie, wiele z nich zbudowane głównie służyć do celów wojskowych w tym regionie tak blisko granicy z Chinami. Tylko kilku z nich pozostać w dniu dzisiejszym.

Manas koło Biszkeku International Airport jest głównym międzynarodowe lotnisko, z usług do Moskwy, Taszkientu, Ałmaty, Pekin, Urumqi, Istanbul, Baku, Delhi i Londynie. Osh Airport jest głównym terminalem lotniczym na południu kraju, z połączenia dziennie do Biszkeku. Dżalalabad Airport jest związane z Biszkeku przez lotów dziennie. Krajowych linii lotniczych, Kirgistan, loty na samolot An-24. W miesiącach letnich, co tydzień linki lotu Dżalalabad z regionu Issyk-Kul. Inne obiekty zbudowane w czasach radzieckich są albo zamknięte, są wykorzystywane tylko sporadycznie lub ograniczone do celów wojskowych (np. bazy lotniczej Kant w pobliżu Biszkeku, która jest używany przez rosyjskie siły powietrzne).

status linii lotniczych Banned

Tego kraju znajduje się na liście Unii Europejskiej dla krajów objętych zakazem certyfikacji linii lotniczych. Oznacza to, że żadne przedsiębiorstwo, które jest zarejestrowane w Kirgistanie może wykonywać wszelkiego rodzaju usług w Unii Europejskiej, ze względu na normy bezpieczeństwa, które nie spełniają europejskich.

Kolei

Chuy Valley na północy i doliny Fergany na południu, punkty końcowe z systemu kolei ZSRR w Azji Środkowej. W następstwie powstania niepodległych państw postradzieckich, linii kolejowych, które zostały zbudowane bez względu na granice administracyjne zostały zredukowane o granicach, a ruch jest więc mocno ograniczona. Małych fragmentów linii kolejowych w Kirgistanie, około 370 km (1.520 mm szerokotorowy) w całości, mają małą wartość ekonomiczną w przypadku braku tego pierwszego ruchu luzem na duże odległości do i od takich ośrodków, Taszkent, Almaty, i miasta Rosja.

Są niejasne plany o przedłużeniu linii kolejowych z Bałykczy na północy i / lub z BHP w południe w Chińskiej Republice Ludowej, ale koszty związane z budową byłyby ogromne.

połączeń kolejowych z sąsiednimi krajami

Kazachstan - tak - Biszkeku oddziału - ten sam wskaźnik Uzbekistan - tak - Osh oddziału - ten sam wskaźnik Tadżykistan - nie - sam wskaźnik Chiny - no - Break szerokości toru 1524 mm/1435 mm

Autostrad

Droga w Osz, drugim co do wielkości miasto w Kirgistanie.