Korea Północna

Demokratyczna Republika Ludowo- 조선 민주주의 인민 공화국 Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk
Flaga Herb
Motto: 강성 대국 Potężny i prosperującego narodu
Hymn: Aegukka (애국가) ("Pieśni Patriotycznej")
Kapitał (I największym miastem)		Pyongyang 39 ° 125 ° 45'E 2'N / 39,033 ° N 125,75 ° E / 39.033, 125.75
Język urzędowy (s)		Koreańczyk
Dziennik skrypty		Chosŏn'gŭl
Położenie na mapie		North Korean, koreański
Rząd		Republika Dżucze, Jednopartyjny system
-	Wiecznego prezydenta	Kim Ir Sena (Nie żyje)
-	Supreme Leader	Kim Jong-il
-	Przewodniczący Komisji Obrony	Kim Jong-il
-	Przewodniczący Prezydium	Kim Yong-nam
-	Premier	Choe Yong-rim
Legislatura		Zgromadzenie Ludowe Najwyższego w
Ustanowienie
-	Niezależność zgłoszone	01 marzec 1919
-	Wyzwolenia	15 sierpnia 1945
-	Formalne oświadczenie	09 września 1948
Obszar
-	Całkowity	120.540 km2 (98.) 46.528 ²
-	Wody (%)	4,87
Populacja
-	2009 oszacowanie	24.051.218 (51-ci)
-	Gęstość	198.3/km2 (55-ty) 513.8/sq mi
PKB (PPP)		2008 oszacowanie
-	Całkowity	40000000000 dolarów (94-gi)
-	Na jednego mieszkańca	1.900 dolarów (2009 est) (188-ty)
PKB (wartość nominalna)		2009 oszacowanie
-	Całkowity	28200000000 dolarów (88-gi)
-	Na jednego mieszkańca	1.244 dolarów (139-gie)
Gini (2009)		n / a (mała)
Waluta		North Korean wygrał (₩) (KPW)
Strefa czasowa		Korea Standard Time (UTC +9)
Data formatów		yy, yyyy 년 mm 월 dd 일 yy, yyyy / mm / dd (CE-1911, CE)
Dyski		prawo
Internet TLD		. Kp
Kod telefoniczny		850
^ A. Zmarł 1994 r., o nazwie "Eternal prezydenta" w 1998 roku. ^ B. Kim Yong-nam jest "głową państwa spraw zagranicznych".

Korea Północna, oficjalnie Republika Ludowo-Demokratyczna (KRLD) (Chosongul: 조선 민주주의 인민 공화국), jest krajem w Azji Wschodniej, zajmuje północną część Półwyspu Koreańskiego. Jego stolicą i największym miastem jest Phenianu. Koreański strefa zdemilitaryzowana służy jako strefę buforową między Koreą Północną i Koreą Południową. Amnok rzeki Tumen River postaci granicy Korei Północnej i Republiki Ludowej Chin. Części Tumen River w północnym wschodzie jest na granicy z Rosją.

Półwysep był regulowany przez koreańskich Empire dopóki nie zostało zaanektowane przez Japonię po wojnie rosyjsko-japońskiej w 1905 roku. Materiał został podzielony na radzieckich i amerykańskich stref okupowanych w 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej. Korea Północna odmówił udziału w nadzorowanego Narodów Zjednoczonych wybory odbyły się w południe w roku 1948, które doprowadziły do powstania oddzielnych rządów koreański dla dwóch stref okupacyjnych. Północnej i Południowej Korei domagali suwerenności półwysep jako całość, co doprowadziło do wojny koreańskiej w 1950 roku. 1953 rozejm zakończył walkę, jednak oba kraje nadal są oficjalnie w stanie wojny ze sobą, a nie traktat pokojowy został podpisany.

Korea Północna jest jednym z państw stron w ramach prowadzonej przez front koreański Partii Robotniczej (KWP). i cierpi z powodu ciągłego głodu, które zabiły miliony. Due do rządu secrative natury i jej niechęć, aby w cudzoziemców, Korea Północna jest obecnie za najbardziej izolowanych krajów. Obecny sekretarz Sekretariatu Komitetu Centralnego KWP i przywódca sił zbrojnych jest Kim Dzong Ila, syna Kim Ir Sena.

Zawartość 1 Historia 1.1 Podział Korei 1,2 wojny koreańskiej 1,3 późnym 20 wieku 1,4 21 wieku 2 Edukacja 2.1 Topografia 2.2 Klimat 3 Podział administracyjny 3.1 Główne miasta 4 Kultura i sztuka 5 rząd i polityka 5,1 zagraniczna 6 Wojskowy 7 Gospodarka 7.1 handlu zagranicznym 7.2 Turystyka 7,3 Głodu 8 Media 9 Transport 10 Demografia 10.1 Język 10,2 Religia 10,3 wyższego 10.4 Opieka zdrowotna 11 Prawa człowieka Society 11,1 11,2 11,3 Koreański kult osobowości łączenia 12. Dyscypliny 13 Zobacz także 14 Przypisy 15 Bibliografia 16 Linki zewnętrzne

Historia

W wyniku okupacji japońskiej Korei, która zakończyła się klęską Japonii w II wojnie światowej w 1945 roku, Korea została podzielona na 38. równolegle zgodnie z umową Narodów Zjednoczonych, które będą zarządzane przez Związek Radziecki w północnej i Stany Zjednoczone na południu. Historia Korei Północnej oficjalnie rozpoczyna się utworzenie Demokratycznej Republiki Ludowej w 1948 roku.

Podział Korei

W sierpniu 1945 roku wojska radzieckie z siedzibą sowieckiej władzy cywilnej do zasady kraju do krajowego systemu, przyjazny dla ZSRR, było możliwe. Kraju rządził Tymczasowego Komitetu Ludowego w Korei Północnej przez 1948. Po wyjeździe wojsk radzieckich w 1948 roku, głównym programu w kolejnych latach było zjednoczenie Korei z obu stron, aż do konsolidacji Syngman Rhee systemu na południu z amerykańskiej pomocy wojskowej i ograniczania października 1948 zakończył ma nadzieję, że powstanie w kraju może być zjednoczone w drodze rewolucji komunistycznej na południu. W 1949 roku interwencji wojskowej w Korei Południowej został uznany przez reżim Północnej, ale nie otrzymały wsparcia ze strony Związku Radzieckiego, który odegrał kluczową rolę w tworzeniu kraju.

Wycofanie większości Stany Zjednoczone sił z południa w czerwcu znacznie osłabiony system Południowej i zachęcać do Kim Ir Sena do przemyślenia plan inwazji na południe.

Wojna koreańska

Wojna koreańska była wojna między Koreą Północną a Koreą Południową z głównych początku działań wojennych w dniu 25 czerwca 1950 r., zatrzymując się z zawieszenia broni podpisanego w dniu 27 lipca 1953. Konflikt powstał z podziału Korei przez ONZ i próby z dwóch koreańskich uprawnień do zjednoczenia Korei pod ich rządami. Podział doprowadził do pełnej skali wojny domowej, który kosztował ponad 2 mln cywilów i żołnierzy z obu stron. Okresie bezpośrednio przed wojną pod znakiem eskalacji konfliktów granicznych na 38. równoleżnika oraz próby rokowań w sprawie wyborów do całości Korei.

Negocjacje te zakończyły gdy wojska Korei Północnej wkroczyły do Południowej 25 czerwca 1950 roku. Pod egidą Narodów Zjednoczonych, państw sprzymierzonych z USA interweniowała w sprawie Korei Południowej. Po szybkim kontrataku postępy w Korei Południowej, na północny-chińskich sił sojuszniczych interweniowała w sprawie Korei Północnej, doprowadzenie do równowagi wojny i w konsekwencji doprowadzić do zawieszenia broni, że około przywrócić oryginalny granic między Koreą Północną a Południową.

A niektóre, o których mowa konfliktu wojny domowej, było wiele innych czynników wchodzących w grę. Wojny koreańskiej był również pierwszym zbrojnych zimnej wojny i wyznacza standardy dla wielu późniejszych konfliktów. Firma stworzyła koncepcję proxy wojny, gdy dwa supermocarstwa będą walczyć w innym kraju, zmuszając ludzi w tym kraju cierpi większość zniszczenie i śmierć udział w wojnie między tak dużych narodów. Supermocarstwa unikać malejąco w totalnej wojnie ze sobą, a także wzajemnego użycia broni jądrowej. Również rozszerzony zimnej wojny, które do tej pory nie zostały głownie dotyczy Europy. Silnie strzeżone strefy zdemilitaryzowanej na 38. równolegle nadal dzieli półwysep dziś z anty-i anty-komunistycznej Korei Północnej sentyment nadal pozostał w Korei Południowej.

Od zawieszenia broni w wojnie koreańskiej w 1953 roku stosunki między rząd Korei Północnej i Korei Południowej, Unia Europejska, Kanada, Stany Zjednoczone i Japonia nadal napięta. Walka została zatrzymana w sprawie zawieszenia broni, ale obu Korei nadal są technicznie w stanie wojny.

Pod koniec 20 wieku

Rząd Korei Południowej skierował się zdominowany przez wojskowych i względnego spokoju przerywane było granicznych potyczek i zamachów. North nie w kilku zamachów na przywódców Korei Południowej, szczególnie w 1968 r., 1974 r. i bombardowania Rangunie w 1983 r.; tunele często były w DMZ i prawie wybuchła wojna w Axe Murder Incydent w Panmunjeom w 1976 roku.

Pod koniec lat 1990, z południa, które przeniesione do demokracji, sukces polityki Nordpolitik, i moc na północy, które zostało uwzględnione przez Kim Ir Sena syna Kim Jong-il, oba narody zaczęły angażować się publicznie po raz pierwszy czasu, z South uznającej Sunshine Policy.

21 wieku

W 2002 r. prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush jako część Korei Północnej "osi zła" i "placówki tyranii". Na najwyższym poziomie, kontakt rząd miał z Stany Zjednoczone z sekretarz stanu USA Madeleine Albright, którzy złożyli wizytę w Phenianie w 2000 r.,

13 czerwca 2009 Associated Press podała, że w odpowiedzi na nowe sankcje ONZ, Korea Północna oświadczyła byłoby postępu procesu wzbogacania uranu. Był to pierwszy raz KRLD publicznie przyznał, że prowadzi program wzbogacania uranu.

Geografia

Korea Północna zajmuje północną część Półwyspu Koreańskiego, o powierzchni 120.540 kilometrów kwadratowych (46.541 ²). Korea Północna ma granice lądowe z Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji na północ, i wzdłuż granic Korei Południowej koreańskiej strefy zdemilitaryzowanej. Na zachodzie są na Morzu Żółtym i Korei Bay, i na wschodzie leży Japonii przez Morze Japońskie (Morze Wschodnie Korea). Najwyższy punkt w Korei Północnej jest Paektu-san Mountain na 2744 m (9003 stóp). Najdłuższą rzeką jest Amnok rzeki, która płynie na 790 km (491 min).

klimatu Korei Północnej jest stosunkowo umiarkowany. Większość kraju jest sklasyfikowany jako typ Dwa w systemie Köppen klasyfikacji klimatu, ciepłe lata i mroźne zimy suche. W lecie jest krótka pora deszczowa nazwie changma.

Stolica i największe miasto Pjongjang, inne główne miasta to Kaesong na południu, Sinuiju w północno-zachodniej, Wonsan i Hamhŭng na wschodzie i Ch'ŏngjin w północno-wschodniej.

Topografia

Początku Europejskiej odwiedzających do Korei zaznaczył, że kraj przypominał "morze w huragan", ponieważ z wielu górskich kolejnych zakresów, które przemierzają półwyspu. Około 80% Korei Północnej składa się z gór i wyżyn, rozdzielonych przez doliny głębokie i wąskie, z wszystkimi górami półwyspu z podwyższenie 2000 metrów (6600 stóp) lub więcej znajduje się w Korei Północnej. Przybrzeżnych równin szeroki na zachodzie i na wschodzie nieciągły. Zdecydowana większość ludności żyje na równinach i nizinach.

Najwyższy punkt w Korei Północnej jest Baekdu Mountain, który jest wulkaniczne góry w pobliżu chińskiej granicy z lawy bazaltowej z plateau elewacji od 1400 do 2000 metrów (4.600 i 6.600 ft) nad poziomem morza.

W przeważającej części, równiny są niewielkie. Najszerszym są Pyongyang i Chaeryong równiny, z których każda obejmuje około 500 kilometrów kwadratowych (190 ²). Bo w górach na wschodzie wybrzeża nagle spadek do morza, równiny są jeszcze mniejsze niż na zachodnim wybrzeżu. W przeciwieństwie do sąsiednich Japonii lub północnych Chinach, Korei Północnej doświadczenia kilka poważnych trzęsień ziemi.

Klimat

Korea Północna posiada klimat kontynentalny z czterech pór roku. Wiosną i jesienią są oznaczone sezony przejściowe łagodne temperatury i wiatry zmienne i doprowadzić przyjemnej pogody. Zagrożenia naturalne to koniec wiosny susze, które często są po powodzi. Zdarzają się czasem tajfuny na początku jesieni.

Podział administracyjny

Główne miasta

Phenian Hamhŭng Ch'ŏngjin Wonsan Nampo Sinuiju Pyongsong Sariwon

Anju Haeju Kanggye Hyesan Kimch'aek Kaesong Songrim Hoeryong

Kultura i sztuka

Korea Północna akcji jego tradycyjną kulturę z Korei Południowej, ale dwa Koreas rozwinęły się różne współczesne formy kultury od półwyspu został podzielony w 1945 roku. Historycznie, a kultura Korei jest pod silnym wpływem sąsiednich że Chiny, to mimo to udało się opracować unikalny i odrębny od jego tożsamości kulturowej większym sąsiadem.

Literatury i sztuki w Korei Północnej są kontrolowane przez państwo, głównie poprzez propagandę i agitację Departamentu lub Wydziału Kultury i Sztuki z Komitetu Centralnego KWP.

Koreański kultury zaatakowany podczas japońskiej zasady 1910/45. Japonia egzekwowania polityki kulturalnej asymilacji. Podczas japońskiej zasady, Koreańczycy byli zachęcani do nauki i mówić po japońsku, przyjmuje japońskiego systemu nazwisko i religii Shinto, i wolno w mowie języka koreańskiego w szkołach, przedsiębiorstwach lub miejscach publicznych. Ponadto zmienione lub zniszczone japoński koreański różnych zabytków, w tym Gyeongbok Palace i dokumenty, które portretował japoński w negatywny sposób zostały zmienione.

W lipcu 2004 r. Kompleks Koguryŏ Groby został pierwszym miejscu w kraju, które należy uwzględnić na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

W lutym 2008 roku, New York Philharmonic Orchestra, jako pierwszy amerykański zespół muzyczny w historii wystąpi w Korei Północnej

Popularnym wydarzeniem w Korei Północnej jest masa gier. Najnowszych i największych Mass Games pod nazwą "Arirang". Było przeprowadza się sześć dni w tygodniu przez dwa miesiące, a udział ponad 100.000 wykonawców. Uczestników tej imprezy w ostatnim raporcie lat, że nastroje anty-West zostały stonowana w porównaniu do poprzednich występów. Mass Games obejmują występy taneczne, gimnastyka, choreograficzne i procedur, które świętować historii Korei Północnej i Partii Robotniczej Revolution. Mass Gry odbywają się w Phenianie w poszczególnych miejscach (zmienny w zależności od skali Gry w danym roku), w tym Rungrado May Day Stadium, który jest największym na świecie stadion o pojemności 150.000 osób.

Rząd i polityka

Korea Północna jest własny opisane Dżucze (samodzielnego) państwa,

Mimo że urząd prezydenta jest wciąż technicznie posiadanych przez zmarłego Kim Ir Sena, de facto głowa państwa jest Kim Dzong Ila, który jest przewodniczącym Komisji Obrony Narodowej z Korei Północnej. Ustawodawca Korei Północnej jest Najwyższego Zgromadzenia Ludowego, obecnie kierowana przez prezydenta Kim Yong-nam. Innych wyższych postać rządu jest Premier Choe Yong-obręczy.

Korea Północna jest jednym z państw stron. Partii rządzącej jest Demokratyczny Front na rzecz zjednoczenia Ojczyzny, koalicja Partii Robotniczej Korei i dwóch innych mniejszych partii, koreański Partii Socjaldemokratycznej i Chondoist Chongu Party. Strony te wyznaczają wszystkich kandydatów do urzędu i przytrzymajwszystkich miejsc w Zgromadzeniu Najwyższego Ludowej.

W czerwcu 2009 r., odnotowano w Korei Południowej wywiadu wynika, że media w tym kraju będzie następnym przywódcą Kim Dzong-un, najmłodszy z Kim Dzong Ila trzech synów.

Stosunków zagranicznych

Korea Północna od dawna utrzymuje bliskie stosunki z Chińską Republiką Ludową i Rosji. Upadku komunizmu w Europie Wschodniej w 1989 roku i rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 roku, spowodowało katastrofalne spadek pomocy dla Korei Północnej z Rosji, choć Chiny nadal udziela znacznej pomocy. Korea Północna nadal ma silne powiązania z socjalistycznych sojuszników w Azji południowo-wschodnim Wietnamie, Laosie i Kambodży.

W wyniku północnokoreańskiego programu broni jądrowej, rozmów sześciostronnych, zostały utworzone w celu znalezienia pokojowego rozwiązania na rosnące niepokoje między obu rządami Korei, Federacji Rosyjskiej, Republiki Ludowej, Japonii i Stanach Zjednoczonych.

17 lipca 2007 r. inspektorzy ONZ sprawdzone zamknięcie pięciu obiektów jądrowych Korei Północnej, zgodnie z umowa w lutym 2007.

4 października 2007 r., prezydent Korei Południowej Roh Moo-Hyun i przywódca Korei Północnej Kim Jong-il podpisał 8-punktowego porozumienia pokojowego, w kwestiach dotyczących trwałego pokoju, rozmowy na wysokim szczeblu, współpracy gospodarczej, odnowienie pociągu, drogowego i lotniczego podróży, a także wspólny doping drużyny olimpijskiej.

Stany Zjednoczone i Korea Południowa, wcześniej wyznaczony na północy stanu w charakterze sponsora terroryzmu.

Większość zagranicznych ambasad kontakt z stosunków dyplomatycznych w Korei Północnej znajduje się w Pekinie, a nie Pyongyang.

Wojskowy

Kim Jong-il jest Supreme Commander z koreańskich Armii Ludowej i przewodniczący Krajowej Komisji Obrony Korei Północnej. Koreański Armii Ludowej (KPA) to nazwa dla wspólnego personelu wojskowego zbrojne Korei Północnej. Wojsko ma cztery oddziały: Ground Force, Naval Force, Air Force, i Artylerii Orientacji Prezydium. Według Departamentu Stanu USA, Korea Północna ma piąty co do wielkości armię na świecie, na około 1.210.000 osób zbrojnych, z czego około 20% mężczyzn w wieku 17-54 w regularnych sił zbrojnych.

Korea Północna ma najwyższy procent personelu wojskowego na mieszkańca każdego kraju na świecie, z około 1 żołnierz zaciągnął na 25 obywateli.

Korea Północna ma broni jądrowej i rakiet balistycznych programów i został poddany Narodów Zjednoczonych w rezolucji Rady Bezpieczeństwa 1695 z lipca 2006 r., 1718 z października 2006 r., 1874 i czerwca 2009 r., zarówno do przeprowadzenia prób jądrowych i rakietowych. Korea Północna prawdopodobnie ma materiałów rozszczepialnych do 9 broni jądrowej,

Korea Północna również sprzedaje swoje pociski i sprzętu wojskowego za granicą. W kwietniu 2009 ONZ o nazwie Korea Mining Development Trading Corporation i (aka KOMID) głównego dealera Korei Północnej broni i głównym eksporterem sprzętu związanego z rakietami balistycznymi i bronią konwencjonalną. Również o nazwie Korea Ryonbong jako zwolennik wojskowych Korei Północnej sprzedaży pokrewnych.

6 października Korea Północna ogłosiła, że jest gotów do powrotu do pracy w centrum nuklearnego w Jongbion, choć urzędnicy twierdzili, że kraj w dalszym ciągu ma otwartą możliwość rozbrojenia nuklearnego, ale tylko po USA zgadza się na przeprowadzenie bezpośrednich rozmów z Koreą Północną. Brak dialogu ze Stanami Zjednoczonymi miał być jedyną przeszkodą dla Phenianu do wznowienia rozmów sześciostronnych. Rząd USA powiedział, że gotowy do dyskusji na temat kwestii, ale miał pewne warunki, które muszą być spełnione. Kim Dzong Il powiedział, że w wyniku rozmów z delegacją Chin, wrogie stosunki między Koreą Północną i Stany Zjednoczone powinny stać się spokojny więzi poprzez rozmowy dwustronne.

Gospodarka

Korea Północna ma uprzemysłowionych, niemal autarkicznym, wysoce scentralizowanej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. Z pięciu pozostałych państw komunistycznych na świecie, Korea Północna jest jednym z dwóch (wraz z Kuba) z prawie w całości przez rząd planem gospodarki państwowych.

Polityka izolacji Korei Północnej oznacza, że handel międzynarodowy jest bardzo ograniczony. Korea Północna uchwalił ustawę w 1984 r. pozwala na inwestycje zagraniczne poprzez wspólne przedsięwzięcia,

Do 1998 r., Organizacja Narodów Zjednoczonych opublikowała HDInd PKB na mieszkańca w Korei Północnej, który stał na średnim poziomie rozwoju człowieka na 0,766 (w rankingu 75-te) oraz PKB na jednego mieszkańca 4.058 dolarów.

Racje żywnościowe, mieszkania, opieki zdrowotnej i edukacji jest od państwa za darmo,

Wzrostu PKB na rok

2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009
1,3%	3,7%	1,2%	1,8%	2,2%	1,0%	1,6%	1,8%	3,7%	3,7%

Na podstawie danych szacunkowych w 2002 r., dominującym sektorem gospodarki jest przemysł Korei Północnej (43,1%), następnie usług (33,6%) oraz rolnictwo (23,3%). W 2004 r. szacowano, że rolnictwie zatrudnionych 37% siły roboczej, podczas gdy przemysł i usługi służące do pozostałych 63%. Major przemysłu obejmują produkty wojskowe, budowy maszyn, energii elektrycznej, chemikaliów, górnictwo, hutnictwo, przemysł włókienniczy, spożywczy i turystyka.

W 2005 r. Korea Północna znalazła się przez FAO, około 10 miejsce w produkcji świeżych owoców

Handlu zagranicznym

Chiny i Korea Południowa pozostają największymi dawcami pomocy żywnościowej dla Korei Północnej. Obiektów USA ten sposób oddania żywności ze względu na brak nadzoru.

19 września 2005 r., Korea Północna obiecała pomoc paliwa i inne zachęty nieżywnościowych z Korei Południowej, USA, Japonii, Rosji i Chin w zamian za porzucenie programu nuklearnego i dołączając o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej Traktatu. Zaopatrzenia w żywność w zamian za porzucenie broni programy historycznie było uniknąć przez USA, aby nie być postrzegana jako "za pomocą żywności jako broń".

Pomocy humanitarnej ze strony sąsiadów Korei Północnej został odcięty czasem sprowokować Koreę Północną do wznowienia rozmów zbojkotowali. Na przykład, Korea Południowa miał "przełożony uwagę" 500.000 ton ryżu, na północy w 2006 r., ale ideą żywności wyraźnej zachęty (w przeciwieństwie do wznowienia "ogólne pomocy humanitarnej") został unikać.

W 1991 roku, Korea Północna zaczął eksperymentować z prywatnego kapitalizmu w Rajin-Sonbong Specjalne Strefy Ekonomicznej, a w 2002 r. powołała Kaesong Okręgu Przemysłowego.

Poinformowano, że liczba telefonów komórkowych w Phenianie wzrosła z zaledwie 3000 w 2002 r. do około 20.000 w roku 2004.

Niewielka liczba elementów kapitalistycznych stopniowo rozprzestrzenia z obszaru badania, w tym kilka billboardów reklamowych wzdłuż niektórych dróg. Ostatnich odwiedzających donoszą, że wiele rynków na świeżym powietrzu rolników wzrosły w Kaesong i Phenian, a także na granicy Chin z Koreą Północną, z pominięciem systemu racjonowania żywności.

W 2000 roku, Korea Północna siedzibę Centrum Studiów systemu kapitalistycznego.

W 2003 roku wydarzenie mianem "Pong Su incydent", Korei Północnej statku towarowego rzekomo próbując przemycić heroinę w Australii został zatrzymany przez australijskie urzędników, wzmocnienia Australii i Stanach Zjednoczonych podejrzenia ", że Phenian angażuje się w międzynarodowy przemyt narkotyków. Rząd Korei Północnej zaprzeczył swemu udziałowi.

Turystyka

Turystyka w Korei Północnej organizowany jest przez państwowe Korea International Travel Company. Każda grupa podróżnych, jak i turystów indywidualnych / użytkownicy są stale towarzyszyć jeden lub dwóch "przewodników", które zwykle nie mówi językiem ojczystym turystycznych. Podczas gdy turystyka wzrosła w ciągu ostatnich kilku lat, turystów z krajów zachodnich nadal mało.

Większość turystów, którzy odwiedzają pochodzi z Chin, Rosji i Japonii. Obywateli rosyjskich od azjatyckiej części Rosji wolą Korei Północnej jako turystycznego ze względu na stosunkowo niskie ceny, brak zanieczyszczeń i ocieplenie klimatu. Dla obywateli Korei Południowej, jest praktycznie niemożliwe do uzyskania wizy w Korei Północnej, jednak mogą uzyskać "wejścia pozwala na" do specjalnych obszarów turystycznych przeznaczonych dla Korei Południowej, takich jak Kaesong. obywateli USA były również przedmiotem ograniczeń wizowych, tylko w stanie odwiedzić podczas corocznych Arirang Festival, jednak ograniczenia te zostały zniesione w styczniu 2010 roku.

W dziedzinie Kŭmgangsan-góry, firma Hyundai siedzibę i działa specjalny obszar turystyczny. Przemieszczających się na tym obszarze jest również możliwe dla obywateli Korei Południowej i USA, ale tylko w grupach zorganizowanych z Korei Południowej. Specjalne administracyjnych ponownieGion znany jako region turystyczny Kŭmgangsan istnieje do tego celu. Jednak, wycieczki w regionie zostały zawieszone po Korei Południowej kobieta, która błąkała się w strefie kontrolowanej wojskowej został zastrzelony przez straż graniczną pod koniec 2008 roku.

Głód

W 1990 Korea Północna wobec znaczących zakłóceń gospodarczych, w tym seria klęsk żywiołowych, niegospodarności gospodarczej i niedobory zasobów po upadku bloku wschodniego. Te doprowadziły do niedoboru podstawowych produkcji ziarna więcej niż 1 mln ton z tego, co państwo musi spełnić międzynarodowymi minimalnych wymagań żywieniowych.

W 2006 r., Amnesty International poinformował, że krajowe badania żywienia prowadzona przez rząd Korei Północnej, Światowego Programu Żywnościowego i UNICEF, że 7% dzieci poważnie niedożywionych, a 37% było chronicznie niedożywionych, 23,4% było niedowagę, a jeden na trzech matek było niedożywionych i niedokrwistością w wyniku efektu ociąganie się z głodu. Inflacja spowodowana przez niektórych reform gospodarczych z 2002 r., w tym Songun lub "Military-first" polityki, powołano do tworzenia wzrostu cen podstawowych produktów spożywczych.

Historia japońskiej pomocy Korei Północnej został oznaczony z niepokoju, z dużą społeczność Koreańczycy pro-Phenian w Japonii na oburzenie opinii publicznej w 1998 roku wprowadzić na rynek rakiet Korei Północnej i objawienia dotyczące porwania japońskich obywateli.

Od początku roku 1997 w USA rozpoczęła się wysyłka pomocy żywnościowej dla Korei Północnej w ramach ONZ Światowy Program Żywnościowy (WFP) w celu zwalczania głodu. Przesyłki osiągnął w 1999 roku prawie 700.000 ton, co w USA największym dawcą pomocy zagranicznej do kraju w tym czasie. W ramach administracji Busha, pomoc drastycznie zmniejszone rok po roku z 350.000 ton w 2001 r. do 40.000 w 2004 roku.

Głoska bezdźwięczna

Media w Korei Północnej jest jednym z najbardziej ściśle kontrolowanych na świecie. W rezultacie informacje są ściśle kontrolowane, zarówno do i Korei Północnej. Korei Północnej konstytucji gwarantuje wolność słowa i prasy, jednak rząd zabrania korzystania z tych praw w praktyce. W swoim sprawozdaniu za 2008 r., Reporterzy bez Granic sklasyfikowane środowiska medialnego w Korei Północnej jako 172 z 173, tylko powyżej Erytrei.

Tylko wiadomość, że popiera reżim jest dozwolone, a wiadomość, że obejmuje problemy gospodarcze i polityczne w kraju, lub krytykę systemu z zagranicy, nie jest dozwolone. Media podtrzymują kult jednostki Kim Jong-il, regularnie sprawozdań z jego codziennej działalności. Głównym źródłem wiadomości do mediów w KRLD jest koreański Central News Agency.

Korea Północna posiada 12 głównych 20 największych gazet i czasopism, wszystkie o różnej częstotliwości i wszystkie opublikowane w Phenianie.

Transport

Ta sekcja wymaga dodatkowych cytatów o weryfikację. Proszę poprawić w tym artykule, dodając wiarygodne referencje. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. (lipiec 2009)

Istnieje zestaw zbudowany na miejscu i przywożonych trolejbusy i tramwaje w centrach miast w Korei Północnej. Wcześniej uzyskano flot w Europie i Chinach, ale embarga handlowego zmusiła Koreę Północną do tworzenia własnych pojazdów. Koleje Ludowo-Demokratyczna Republika Korei, Choson Cul Minzuzui Inmingonghoagug, jest jedynym operatorem kolejowym w Korei Północnej. Posiada sieć 5200 km (3200 mil) na torze o 4500 km (2800 mil) w skrajni Standard.

Flota składa się z kolei połączenie elektryczne i lokomotyw parowych. Samochody są w większości wykonane w Korei Północnej za pomocą radzieckich wzorów. Istnieje kilka lokomotyw z Imperial Japonii, Stanach Zjednoczonych, Europie i pozostała w użyciu. Chiński używanych lokomotyw (na początku DF4Bs, BJ Hydraulika, itp.) zostały dostrzeżone w służbie czynnej.

transportu wody na duże rzeki i wzdłuż wybrzeża odgrywa coraz większą rolę w ruchu pasażerskiego i towarowego. Z wyjątkiem Yalu i rzeki Taedong, większość śródlądowych drogach wodnych, w sumie 2253 km (1400 mil), są żeglowne tylko przez małe łodzie. Coastal ruchu jest największe na wschodnim wybrzeżu, których głębsze wody zmieści statków. Nampho głównych portów na zachodnim wybrzeżu, a Rajin Ch'ŏngjin, Wonsan i Hamhŭng na wschodnim wybrzeżu. Zdolność kraju trwa port w 1990 r. oszacowano na prawie 35 mln ton rocznie.

Na początku lat 1990, Korea Północna posiadała oceangoing floty handlowej, głównie produkcji krajowej, sześćdziesięciu osiem okrętów (zt najmniej 1000 ton brutto zarejestrowanych), w wysokości 465.801 ton zarejestrowanych brutto (709.442 ton metrycznych nośności (DWT)), która obejmuje pięćdziesiąt osiem statków towarowych i dwa tankowce. Nadal istnieje inwestycji jest modernizacja i budowa obiektów portowych, rozwój transportu, w szczególności na Taedong i zwiększenie udziału towary w ruchu międzynarodowym przez krajowe statki.

międzynarodowych połączeń lotniczych Korei Północnej są ograniczone. Istnieją regularne loty z Sunan International Airport - 24 km (15 mil) na północ od Phenianu - do Moskwy, Chabarowsku, Pekin, Makao, Władywostok, Bangkok, Shenyang, Shenzhen i loty czarterowe z Tokio do Sunan, jak również do Europy Wschodniej krajach Bliskiego Wschodu i Afryki. Umowy o wszczęciu usług między Pyongyang i Tokio została podpisana w 1990 roku. loty wewnętrzne są dostępne od Phenianu, Hamhŭng, Wonsan i Ch'ŏngjin. Wszystkie cywilne samoloty obsługiwane przez Air Koryo mają 34 samolotów w 2008, zostały zakupione ze Związku Radzieckiego i Rosji. Od 1976 / 78, cztery samoloty Tu-154 zostały dodane do małej floty śmigło napędzane-24 po dodaniu czterech długich zasięgu Ił-62M, trzy Ił-76MD dużych statków towarowych i dwóch dalekiego zasięgu Tu-204- 300 z zakupionego w 2008 roku.

Dwa z kilku sposobów, aby wprowadzić Korea Północna jest w przyjaźni chińsko-Korea Bridge lub przez Panmunjeom, byłego przejścia Amnok rzeki i jej przekraczania strefy zdemilitaryzowanej.

Prywatnych samochodów w Korei Północnej są rzadkim widokiem, ale od 2008 r.

Demografii

ludności Korei Północnej z około 23 mln jedną z najbardziej jednorodnych etnicznie i językowo na świecie, z bardzo małą liczbą chiński, japoński, wietnamski, koreański, i europejskich emigrantów mniejszości.

Według CIA World Factbook, średniej długości życia w Korei Północnej było 63,8 lat w 2009 r., postać z grubsza taki sam jak w Birmie i Pakistanie i nieco niższe niż Rosja.

Według UNICEF "The State of the World's Children 2003" Korei Północnej wydaje się w rankingu 73. miejsce (z pierwszego miejsca o najwyższej śmiertelności), między Gwatemala (72-te) i Tuvalu (74-ci).

Język

W tej sekcji nie przytacza żadnych odniesień i źródeł. Proszę poprawić w tym artykule, dodając do rzetelnych źródeł cytatów. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. (lipiec 2009)

Korea Północna akcji języka koreańskiego z Korei Południowej. Istnieją różnice w dialekcie obu Korei, ale na granicy między Północą a Południem nie stanowią dużą granicy językowej. Podczas gdy powszechnie w południowo przyjęcie nowoczesnych terminów z języków obcych został ograniczony w Korei Północnej. Hanja (chińskie znaki) nie są już stosowane w Korei Północnej, chociaż nadal sporadycznie używane w Korei Południowej. Zarówno jedne, jak Koreas fonetyczny system pisma nazywa Chosongul na północy i na południe od Hangul DMZ. Oficjalny Romanizacja różni się w obu krajach, z Koreą Północną za pomocą lekko zmodyfikowany system McCune'a-Reischauera, a na południu przy użyciu Transkrypcja poprawiona koreańskich.

Religia

Zarówno jedne, jak Koreas buddyjskie i konfucjańskie dziedzictwa i historii najnowszej i Czeondoizm chrześcijańskiej ("religia Heavenly Way") ruchy. Korei Północnej Konstytucji stanowi, że wolność wyznania jest zabronione.

Niemniej jednak, buddystów z Korei Północnej, podobno się lepiej niż inne grupy religijne, zwłaszcza chrześcijan, którzy są rzekł do prześladowania przez władze. Buddyści podane są ograniczone finansowanie przez rząd w celu promowania religii, ponieważ buddyzm odgrywał integralną rolę w koreańskich kultury.

Według Human Rights Watch, wolnego religijnych już nie istnieją w Korei Północnej jak rząd sponsorów grup religijnych tylko stworzyć iluzję wolności religijnej.

Niezbożność: 15.460.000 zwolenników (64,31% ludności, zdecydowana większość z nich to zwolennicy filozofii Dżucze), koreański szamanizm: 3.846.000 zwolenników (16% populacji) Czeondoizm: 3.245.000 zwolenników (13,50% populacji) Buddyzm: 1.082.000 zwolenników (4,50% ludności) Chrześcijaństwo: 406.000 zwolenników (1,69% populacji)

Phenian był centrum działalności chrześcijańskiej w Korei do 1945 roku. Od końca lat czterdziestych 166 kapłanów i zakonników zginęło lub porwany (zniknął bez śladu), w tym Francis Hong Yong-ho, biskup Phenianu. Nie ksiądz katolicki przetrwał prześladowania, wszystkie kościoły zostały zniszczone, a rząd nigdy nie dozwolone obcego kapłana do utworzenia w Korei Północnej.

Today, cztery kościoły usankcjonowane przez państwo istnieje, którego zwolennicy wolności religii powiedzieć są pokazy dla obcokrajowców.

Według rankingu opublikowanego przez Open Doors, organizacji, która wspiera prześladowanych chrześcijan Korea Północna jest obecnie krajem o najbardziej poważne prześladowania chrześcijan na świecie.

Edukacja

Edukacji w Korei Północnej jest kontrolowane przez rząd i jest obowiązkowy do szkół średnich. Edukacji w Korei Północnej jest bezpłatny.

Szkoły podstawowe, znane są jako szkoły ludzi i dzieci uczęszcza do tej szkoły w wieku od sześciu do dziewięciu. Są one później włączono zarówno regularnych gimnazjum lub liceum specjalnych, w zależności od specjalności. Ich wejścia w gimnazjum w wieku lat dziesięciu i pozostawić, gdy są one szesnaście.

Szkolnictwo wyższe nie jest obowiązkowe w Korei Północnej. Składa się on z dwóch systemów: akademickiego szkolnictwa wyższego i szkolnictwa wyższego w zakresie kształcenia ustawicznego. Akademickiego systemu szkolnictwa wyższego obejmuje trzy rodzaje instytucji: uczelni wyższych, szkół zawodowych i uczelni technicznych. Absolwent szkoły na studia magisterskie i doktoranckie poziomie są załączone do uniwersytetów, i dla studentów, którzy chcą kontynuować naukę. Dwóch istotnych uniwersytetów w KRLD Kim Ir Sena i Phenian University Uniwersytet Nauki i Technologii, zarówno w Phenianie. Była, założona w październiku 1946 r., jest instytucją, której elity rejestracji 16000 w pełnym i niepełnym wymiarze godzin studentów na początku lat 1990 mieści się w słowa jednego obserwatora, "szczyt system Korei Północnej edukacyjnych i społecznych."

Korea Północna jest jednym z najbardziej wykształconych krajów na świecie, o średniej wskaźnik alfabetyzacji 99%.

Opieka zdrowotna

Korea Północna ma w krajowej służby zdrowia i systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Szpitale dołączony do fabryki i kopalnie. Od 1979 roku większy nacisk został położony na koreańskich medycyny, w oparciu o leczenie ziołami i akupunkturą.

system opieki zdrowotnej w Korei Północnej został w gwałtowny spadek od 1990 na skutek klęsk żywiołowych, problemów gospodarczych, oraz żywności i braków energii. Wiele szpitali i klinik w Korei Północnej obecnie brak podstawowych leków i sprzętu, bieżącej wody i energii elektrycznej.

Prawie 100% populacji ma dostęp do wody i kanalizacji, ale nie jest to całkowicie do picia. Chorób zakaźnych, takich jak gruźlica, malaria i zapalenie wątroby typu B, są uważane za charakterystyczne dla kraju.

Wśród innych problemów zdrowotnych, wielu obywateli Korei Północnej cierpi z powodu niedożywienia, po skutki, spowodowane przez klęski głodu związane z brakiem programu dystrybucji żywności i polityki wojskowej w pierwszej kolejności. W 1998 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) Światowy Program Żywności raportu wynika, że 60% dzieci ucierpiała z powodu niedożywienia, a 16% to ostro niedożywionych. W rezultacie tych, którzy ponieśli w czasie katastrofy mają bieżących problemów zdrowotnych.

Społeczeństwo

prawa człowieka

Ta sekcja wymaga dodatkowych cytatów o weryfikację. Proszę poprawić w tym artykule, dodając wiarygodne referencje. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. (lipiec 2009)

Wielu międzynarodowych organizacji praw człowieka, w tym Amnesty International i Human Rights Watch, Korea Północna oskarży o jednej z najgorszych praw człowieka każdego kraju.

Uciekinierów z Korei Północnej mają świadczyły o istnieniu więzień i obozów z około 150.000 do 200.000 więźniów (około 0,85% ludności), a zgłosiło tortury, głód, gwałty, morderstwa, medycznym, pracy przymusowej, przymusowych aborcji.

System nieznacznie zmienione na koniec 1990, gdy przyrost naturalny stał się bardzo niskie. W wielu przypadkach, gdzie kara śmierci była de facto

kultu jednostki

Rząd Korei Północnej ćwiczenia ścisłą kontrolę nad wieloma aspektami kultury narodowej, a kontrola ta jest wykorzystywana do utrzymywania wokół kultu jednostki Kim Ir Sena, a także, w mniejszym stopniu, Kim Jong-il. Podczas wizyty w Korei Północnej w 1979 roku, dziennikarz Bradley Martin zauważyć, że prawie wszystkie muzyki, sztuki, rzeźby i zauważył, że uwielbiony "Wielkiego Przywódcy" Kim Ir Sena, którego osobowość kult następnie został przedłużony do syna: "Drogi Przywódca" Kim Jong -il.

Piosenka nr Ojczyzny Without You (당신 이 없으면 조국도없다), śpiewana przez Chór Armii Korei Północnej, został stworzony specjalnie dla Kim Dzong Il i jest jednym z najbardziej popularnych utworów w kraju. Kim Ir Sena jest jeszcze oficjalnie czczony jako narodu "Eternal prezydenta". Wiele atrakcji w Korei Północnej są nazywane dla Kim Ir Sena, w tym Kim Ir Sena University, Kim Ir Sena Stadium, Kim Ir Sena Square. Uciekinierzy są notowane jako powiedzenie, że Korei Północnej szkoły ubóstwiać ojca i syna.

Krytycy utrzymują Kim Jong-il jest centrum kultu jednostki opracowania odziedziczył po swoim ojcu i założyciel KRLD, Kim Ir Sena. Jest on często w centrum uwagi całej zwykłego życia w KRLD. Urodziny jest jednym z najważniejszych świąt w kraju. W jego 60-te urodziny (na podstawie jego oficjalnej daty urodzenia), miejsce masowych imprez na terenie całego kraju.

Koreański łączenia

polityki Korei Północnej jest poszukiwanie bez łączenia tego, co widzi jako ingerencji z zewnątrz, poprzez strukturę federalną zachowanie każdej stronie przywództwa i systemów. Północnej i Południowej Korei, podpisały 15 czerwca Północ-Południe wspólną deklarację, w której obie strony się obietnice do znalezienia pokojowego zjednoczenia.

Sport

Być może najbardziej znane wydarzenie sportowe w Korei Północnej jest coroczne Arirang Festival. Główną atrakcją jest Arirang gimnastyka masa wyświetlacza. W piłkę nożną, piętnaście klubów konkurować na poziomie League Korea DPR-one i vie zarówno dla Innowacja techniczna Konkursy i Republiki Championship. W piłce nożnej, Chollima konkurować w AFC i są oceniane przez FIFA jako 105 z dnia 26 maja 2010 roku. Zespół startował w Mistrzostwach Świata w 1966 i 2010. W hokeja, Korea Północna ma zespół ludzi, że zajmuje 43-cia z 49 i konkuruje w dziale II.

Korea Północna została konkurencji w igrzyskach olimpijskich od 1964 roku i zadebiutował na lata gry w 1972 roku w drodze do domu pięć medali, w tym jeden złoty. MKOl Code jest PRK. Gry w Atenach w 2004 r., Północnej i Południowej szli razem w ceremonii otwarcia i zamknięcia w ujednoliceniu Flag, ale w zawodach oddzielnie. Korea Północna ma medaled we wszystkich Igrzyskach Olimpijskich uczestniczyli w.

Sztuki walki taekwondo pochodzi z Korei. W latach 1950 i 60s, nowoczesne zasady zostały ujednolicone i taekwondo stał się oficjalnym sportem olimpijskim w 2000 roku. Innych koreańskich sztuk walki to taekkyeon, Hapkido, Tang Soo Do, kuk sool wygrał kumdo i subak.