Kuba

Republika Kuby (wymawiane / kju bə ː / (słuchać), hiszpańska: República de Cuba, wydane

Kuba jest domem dla ponad 11 mln osób i jest najbardziej zaludnionym wyspiarskiego kraju na Karaibach. Jego mieszkańców, kultury i zwyczajów czerpać z różnych źródeł, w tym: rodowity Taino i narodów Sibonejowie; okresie hiszpańskiego kolonializmu, wprowadzenie afrykańskich niewolników, a jego bliskość do Stanów Zjednoczonych.

Etymologia

Nazwa "Kuba" pochodzi z języka Taino i, choć dokładne znaczenie nie jest jasne, może być tłumaczone jako "gdzie jest obfite urodzajnej ziemi" (cubao),

Historia

Epoki prekolumbijskiej

Przed przybyciem Hiszpanów, że wyspa była zamieszkana przez ludy indiańskie znane jako Taino i Sibonejowie których przodkowie wyemigrowali z kontynentu Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej America kilka wieków wcześniej.

Hiszpańskiej kolonizacji

12 października 1492 roku Krzysztof Kolumb wylądował w pobliżu, co jest teraz Baracoa, twierdził, że wyspa dla nowych Królestwa Hiszpanii,

Kuba pozostaje na hiszpańskim posiadaniu prawie 400 lat (1511/98), z gospodarki opartej na plantacji rolnictwo, wydobycie i eksport cukru, kawy i tytoniu do Europy, a później do Ameryki Północnej. Praca była wykonywana głównie przez afrykańskich niewolników przywiezionych na wyspę gdy jej własnością Wielkiej Brytanii w roku 1762. Małych posiadania gruntów elity hiszpańskich osadników w posiadaniu społecznej i gospodarczej siły, wspierane przez Hiszpanów ur. populacji na wyspie (criollos), innych Europejczyków, i afro-zstąpił niewolników. Ludności w 1817 roku było 630.980 osób, z czego 291.021 osób było białe; 115.691 wolna czarny oraz 224.268 czarnych niewolników.

wojny Niepodległości

W 1820, kiedy reszta z imperium Hiszpanii w Ameryce Łacińskiej zbuntował się i utworzyły niezależne państwa, Kuba pozostał wierny, choć nie było pewne poruszenie na niezależność, co prowadzi hiszpański Crown w celu jego motto "La Siempre Fidelísima Isla" ("Always najwierniejsi Island "). Ta lojalność jest częściowo wynikiem zależności Kuby osadników w Hiszpanii w handlu, ochrony przed piratami, ochrona przed powstanie niewolników, a częściowo dlatego, że obawiali się rosnącej potęgi Stanów Zjednoczonych więcej niż niechęć hiszpańskiego panowania.

Dziesięć lat wojny "

Niezależność od Hiszpanii motyw buntu w 1868 roku pod przewodnictwem Carlosa Manuela de Cespedes, w wyniku długotrwałego konfliktu jako wojny dziesięcioletniej. USA zmniejszyła się do uznania nowego rządu kubańskiego, choć wielu europejskich narodów Ameryki Łacińskiej i tak uczynił.

Okresie między wojnami

Niewolnictwo zostało zniesione w 1886 roku, mimo że pochodzą mniejszości Afro-pozostała społecznie i ekonomicznie uciskanych.

W ciągu 1890, pobudzenie niepodległościową została reaktywowana w części urazy ograniczeń nałożonych na handel kubańskiego Hiszpanii i wrogości do coraz bardziej uciążliwy i niekompetentne zarządzanie Hiszpanii na Kubie.

Wojny 1895 roku

W 1892 zesłany dysydent, José Martí, kubański założył Partii Rewolucyjno w Nowym Jorku, w celu osiągnięcia niepodległość Kuby.

Około 200.000 wojska hiszpańskie liczniejsze wojska rebeliantów znacznie mniejszy, który oparł się głównie na sabotażu i taktyki partyzanckiej. Hiszpanie rozpoczęli akcję likwidacji. Ogólne Valeriano Weyler, wojskowego gubernatora Kuby, stłoczeni ludności wiejskiej w to, co nazwał reconcentrados, opisane przez międzynarodowych obserwatorów jako "ufortyfikowanych miast". Te są często uważane za prototyp na 20-wiecznej obozów koncentracyjnych.

Wojna amerykańsko-hiszpańska

Pancernik przybył do USA Maine w Hawanie w dniu 25 stycznia 1898 do zapewnić ochronę 8.000 mieszkańców Ameryki na wyspie, ale w Hiszpanii widział w tym zastraszania. Na wieczór z dnia 15 lutego 1898, Maine wysadzili w porcie, zabijając 252 załogi tej nocy kolejne 8 zmarł z ran w szpitalu w ciągu najbliższych kilku dni.

Fakty pozostają sporne dzisiaj, choć dochodzenie admirał Hyman G. Rickover w 1976 r. ustalono, że wybuch był najprawdopodobniej duży wewnętrzny wybuch, spowodowany przez samozapalenie w odpowiednio wentylowanym węgla kamiennego co dało prochu w sąsiedztwie magazynu. Hiszpania i Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę siebie pod koniec kwietnia.

Na początku 20. wieku

Po wojnie amerykańsko-hiszpańskiej, Hiszpania i Stany Zjednoczone podpisały Traktat Paryski (1898), w którym Hiszpania przekazała Puerto Rico, Filipiny i Guam do USA na sumę 20 milionów dolarów. Na tej samej traktatu, Hiszpania zrzekła wszystkie roszczenia suwerenności tytuł na Kubę. Theodore Roosevelt, który walczył w wojnie amerykańsko-hiszpańskiej i miał sympatie dla ruchu niepodległościowego, udało McKinley jako prezydent USA w 1901 roku i zrezygnował z 20-letnim projekt traktatu. Zamiast tego, Kuba zdobył formalnej niezależności od Stanów Zjednoczonych w dniu 20 maja 1902 roku w Republice Kuby. Ale w nowej konstytucji, Kuby, USA zachowały prawo do interwencji w sprawy kubańskie i nadzorowania jego finansów i spraw zagranicznych. Poprawka pod Platt, USA wynajęły bazie Guantanamo z Kuby.

W 1906 roku, po spornych wyborach, pierwszy prezydent Tomás Estrada Palma, w obliczu zbrojnego przez weteranów wojny o niepodległość, który pokonał skromne siły rządowe. ale został stłumiony przez generała Monteagudo znaczne rozlewu krwi.

Podczas I wojny światowej, Kuba wysłane znaczne ilości cukru do Wielkiej Brytanii, unikając ataków U-Bootów, przez podstęp transportu morskiego cukru do Szwecji. Menocal rząd wypowiedział wojnę Niemcomwkrótce po USA robi.

Pomimo częstych wybuchów choroby, konstytucyjnego rządu został utrzymany do 1930 r., kiedy Gerardo Machado y Morales zawiesił konstytucję. Podczas kadencji Machado, nacjonalistyczny program gospodarczy był realizowany z kilku dużych projektów krajowych podejmowanych na rzecz rozwoju, w tym Carretera Central i El Capitolio. przytrzymaj Machado przy władzy był osłabiony po spadku popytu na produkty rolne wywożone z powodu Wielkiego Kryzysu, a na ataki przez weteranów pierwszej wojny o niepodległość, a później przez tajne organizacje terrorystyczne, głównie z ABC.

Podczas strajku generalnego, w którym partia komunistyczna po stronie Machado, starszy elementy armii kubańskiej zmuszeni Machado na wygnanie i zainstalowane Carlos Manuel de Cespedes y Quesada, syn ojca założyciela Kuby (Carlos Manuel de Cespedes), jako przewodniczący. We wrześniu 4-5, 1933 drugi Céspedes obalił zamach stanu, co doprowadziło do powstania pierwszego rządu Ramón Grau. Znaczących wydarzeń w tym gwałtownym okresie zawierają odrębną oblężeniach Hotel Nacional de Cuba i Atares Castle. Ten rząd trwał 100 dni, ale socjalistycznej inżynierii radykalnych zmian w kubańskiego społeczeństwa i odrzuceniu poprawki Platt. W 1934 Fulgencio Batista i wojsko otrzymuje Grau z Carlos Mendieta.

Batista został ostatecznie wybrany na prezydenta w demokratycznych wyborach w 1940 roku,

Ramón Grau 1944 r. wygrał wybory. Carlos Prío Socarrás wygrał wybory z 1948 roku. Napływ inwestycji zasilanych boom, który zrobił wiele dla podniesienia poziomu życia w różnych dziedzinach i stworzyć dobrze prosperującej klasy średniej w większości obszarów miejskich, choć różnica między bogatymi i biednymi się szersze i bardziej oczywiste.

Wybory z 1952 roku był trójdrożny wyścigu. Roberto Agramonte strony Ortodoxos prowadził we wszystkich sondażach, a następnie dr Aurelio Hevia strony Auténtico i Batista jako coś odległego trzeciego, zmierzające do powrotu do biura. Zarówno Agramonte i Hevia postanowiła nazwę płk Ramón Barquín na czele sił zbrojnych Kuby po wyborach. Barquín, a następnie dyplomata w Waszyngtonie, był top oficer, przestrzegane przez profesjonalnej armii, i obiecał wyeliminowanie korupcji w szeregach. Batista obawiali się, że Barquín by odsunąć go i jego zwolenników, a gdy okazało się, że Batista miał niewielkie szanse na wygraną, wystawił zamachu stanu 10 marca 1952 r. i była przy władzy z poparciem w sekcji narodowych armii jako "tymczasowe prezydent "na najbliższe dwa lata.

Justo Carrillo powiedział Barquín w Waszyngtonie w marcu 1952 roku wiedzieli, że wewnętrzna koła Batista miał na celu zamach na niego, natychmiast zaczął spiskować w celu obalenia Batisty i przywrócenia demokracji i rządu cywilnego w to, co później nazwał La Conspiracion de los Puros de 1956 r. ( Agrupacion Montecristi). W 1954 roku, zgodził się na wybory Batista. Partido Auténtico przedstawione byłego prezydenta Grau jako ich kandydata, ale wycofała się, że wśród zarzutów Batista został osprzętu wyborów z wyprzedzeniem.

W kwietniu 1956 roku Batista sortowane Barquín się generalny i szef armii. Ale Barquín postanowił pójść z zamachu stanu w celu zapewnienia jego całkowitej mocy. 4 kwietnia 1956 roku, zamachu stanu przez setki oficerów zawodowych prowadzonych przez Barquín został udaremniony przez Rios Morejon. Zamach złamał kręgosłup kubańskich sił zbrojnych. Oficerów skazano na maksymalny dozwolony przez kubańskie warunkach stanu wojennego. Barquín został skazany na odosobnieniu przez osiem lat. La Conspiración de los Puros doprowadziły do uwięzienia dowódcy sił zbrojnych i zamknięcie akademii wojskowych.

Kuba miał w Ameryce Łacińskiej najwyższe stawki na jednego mieszkańca spożycie mięsa, warzyw, zbóż, samochody, telefony i radia.

W latach 1933 i 1958, Kuba przedłużony przepisów gospodarczych ogromnie, co powoduje problemy gospodarcze.

Rewolucja

W dniu 02 grudnia 1956, strona 82 osób, na czele z Fidelem Castro w niewielkiej łodzi, Granma, wylądował na wybrzeżu Kuby z zamiarem ustanowienia ruchu oporu zbrojnego w Sierra Maestra. Podczas gdy stoi zbrojnego oporu z tych rebeliantów w górach, system Batista został osłabiony i sparaliżowana przez Stany Zjednoczone embarga na broń nałożonego na 14 marca 1958. Pod koniec 1958 roku wybuchła rebeliantów w Sierra Maestra i rozpoczęła ogólne, popularne powstania. Po niewoli bojowników Santa Clara, Batista znacznie uciekł z Hawany na 1 stycznia 1959 na wygnaniu w Portugalii. Barquín negocjacji symboliczne zmiany Camilo Cienfuegos polecenia między, Che Guevara, Raul Castro i jego brat Fidel Castro po Sąd Najwyższy uznał, że rewolucja jest źródłem prawa i jego przedstawiciel powinien przyjąć polecenia.

Castro sił wszedł do stolicy w dniu 8 stycznia 1959 roku.Niedługo potem, liberalny adwokat, dr Manuel Urrutia Lleó został prezydentem. Był wspierany przez Fidela Castro Ruch 26 Lipca, ponieważ wierzył, że jego powołanie będzie dobrze przyjęte przez Stany Zjednoczone. Sporów wewnątrz rządu doprowadziła do rezygnacji Urrutia w lipcu 1959 roku. Został zastąpiony przez Osvaldo Dorticós który był prezesem do 1976 roku. Castro został premierem w lutym 1959 r., kolejne José Miró w tym poście.

W pierwszym roku, nowy rewolucyjny rząd wywłaszczonej własności prywatnej z kompensacją niewielki lub żaden, znacjonalizowanych przedsiębiorstw użyteczności publicznej, zaostrzone kontrole na sektor prywatny i zamknięty pod kontrolą mafii branży hazardu. CIA spisek mafia z Chicago w 1960 i 1961 roku do zamachu na Fidela Castro, według dokumentów odtajnionych w 2007 roku.

Niektóre z tych działań zostały podjęte przez rząd Fidela Castro w nazwie programu przedstawione w Manifeście Sierra Maestra,

Do końca 1960 r. wszystkich gazet opozycyjnych została zamknięta, a wszystkie stacje radiowe i telewizyjne były pod kontrolą państwa.

Komunistycznej Partii wzmocniła jednej strony zasady, z Castro jako maksymalne lidera.

W 1961 r. New Year's Day Parade, administracja wystawione sowieckich czołgów i innej broni.

W 1961 roku, setki tysięcy Kubańczyków, wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Z 1961 r. Zatoce Świń Invasion (La Batalla de Girón) była nieudana próba obalenia rządu kubańskiego w USA wyszkolonych emigrantów kubańskich z USA pomocy wojskowej. Plan został uruchomiony w kwietniu 1961 roku, mniej niż trzy miesiące po John F. Kennedy został prezydentem USA. Kubańskie siły zbrojne, wykształceni i przygotowani przez kraje bloku wschodniego, pokonał uchodźców w trzy dni. Złych stosunków amerykańsko-kubańskich zaostrzonymi kolejny rok kryzysu kubańskiego, kiedy administracja Kennedy zażądał natychmiastowego wycofania radzieckich rakiet umieszczonych na Kubie, który był odpowiedzią na amerykańskie pociski nuklearne w Turcji i na Bliskim Wschodzie.

Sowieci i Amerykanie szybko zgodziła się na usunięcie radzieckich rakiet z Kuby i amerykańskich rakiet potajemnie z Turcji i na Bliskim Wschodzie w ciągu kilku miesięcy. Kennedy nie zgodził się również inwazji Kuby w przyszłości. Kubańskich emigrantów, zdobył w Zatoce Świń Invasion zostały wymienione na przemieszczanie materiałów z Ameryki. USA nałożyła pełne dyplomatycznych i handlowych embargo na Kubę i zaczął operacji Mongoose.

W 1965 roku, Castro połączone z jego organizacji rewolucyjnej partii komunistycznej, której był pierwszym sekretarzem, i Blas Roca został drugi sekretarz. Roca został zastąpiony przez Raula Castro, który jako minister obrony i Fidel najbliższym powiernikiem, stała i utrzymuje się drugą najpotężniejszą postacią na Kubie. Raúl to stanowisko została wzmocniona przez wyjazdu Che Guevara do rozpoczęcia nieudanych powstań w Demokratycznej Republice Konga, a następnie Boliwii, gdzie zginął w 1967 roku.

W latach 1970, Fidel Castro wysłał dziesiątki tysięcy żołnierzy na poparcie wojny radziecko-wsparcie w Afryce, szczególnie MPLA w Angoli i Mengistu Haile Mariam w Etiopii. W połowie 1970 Castro rozpoczął reformy gospodarcze.

Kuba był zawieszony w Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) w 1962 roku w celu wsparcia embargo USA, ale w 1975 r. OAS zniesione wszystkie kary Cubas, wymaga zgody 16 państw, w tym USA.

Ostatnich spraw

W 2002 r. około 1,2 mln osób kubańskich tle (około 10% obecnej populacji Kuby), znajdują się w USA,

rządów Castro został poważnie testowane w następstwie upadku ZSRR (znany na Kubie jako szczególny okres), z efektów, takich jak niedobory żywności.

Kuba znalazł nowe źródło pomocy i wsparcia w Chińskiej Republice Ludowej, a nowych sojuszników w Hugo Chávez, prezydent Wenezueli i Evo Morales, prezydent Boliwii, zarówno głównych eksporterów ropy naftowej i gazu. W 2003 r., rząd aresztowany i osadzony wielu cywilnych działaczy, okres znany jako "Black Spring".

31 lipca 2006 r. Fidel Castro tymczasowo przekazuje swoje główne zadania do brata, Pierwszy Zastępca Prezesa, Raúl Castro, podczas gdy Fidel odzyskane z chirurgii "ostrego kryzysu trwały krwawienia z jelit.

W styczniu 2007 ukazał się materiał Fidel spotkania prezydent Wenezueli Hugo Chávez, w którym Castro "pojawił się słaby, ale silniejsze niż trzy miesiące temu".

prawa człowieka

Kubański rząd został oskarżony o liczne przypadki łamania praw człowieka w tym o torturach, arbitralnych imprisonment, niesprawiedliwe procesy i egzekucje pozasądowe (alias "El Paredón").

Kuba był drugim największym na świecie więzieniem dla dziennikarzy w 2008 r., drugi tylko do Chińskiej Republiki Ludowej, zgodnie z Komitetu Obrony Dziennikarzy (CPJ), międzynarodowej organizacji pozarządowej. Łączenie się z Internetem nielegalnie może prowadzić do pięciu lat więzienia.

Kubańskich dysydentów obliczu aresztowania i więzienia. W latach 1990, Praw Człowieka poinformował, że rozbudowany system więzieniu na Kubie, jeden z największych w Ameryce Łacińskiej, składa się z około 40 maksymalnego bezpieczeństwa więzienia, 30 minimum bezpieczeństwa w więzieniach i obozach ponad 200 prac.

Obywateli nie może opuścić lub powrotu na Kubę bez uprzedniego uzyskania urzędowego zezwolenia.

Gospodarka

Cuban przestrzegał zasad socjalistycznego państwa w organizowaniu jej w dużej mierze kontrolowane przez państwo gospodarki planowej. Większość środków produkcji własnością i jest zarządzany przez rząd i większość siły roboczej jest zatrudniona przez państwo. Ostatnich latach obserwuje się trend w kierunku bardziej zatrudnienia w sektorze prywatnym. Do 2006 roku, zatrudnienie w sektorze publicznym było to 78% i 22% w sektorze prywatnym, w porównaniu z 91,8% do 8,2% w 1981 roku.

Kuba oparła się głównie na handlu z ZSRR. Od końca lat 1980, dotacje na Kubie radzieckich zaczęła wysychać. Przed upadkiem Związku Radzieckiego, Kuby zależy od Moskwy na chronionym rynku wywozu i pomocy znaczące. Usunięcie tych dotacji wysłane gospodarki kubańskiej na szybki spadek znany na Kubie jako szczególny okres. W 1992 r. Stany Zjednoczone naprężone embarga handlowego, chcąc zobaczyć demokratyzacji w tym rodzaju, które miały miejsce w Europie Wschodniej.

Podobnie jak inne państwa po upadku Związku Radzieckiego i komunistycznych post-komunistycznym, Kuba miał ograniczony wolny rynkowych środków w celu złagodzenia poważnych braków żywności, dóbr konsumpcyjnych i usług. Kroki zawarte dopuszczenia do pracy na własny rachunek w pewnych sektorach handlu detalicznego i produkcji lekkich, legalizacja używania dolara amerykańskiego na rynku oraz promowanie turystyki. Kuba opracowała unikalny system miejskich gospodarskich (organopónicos) w celu zrekompensowania koniec importu żywności z ZSRR. W ostatnich latach, Kuba wycofanie niektórych prorynkowe działania podejmowane w latach 1990. W 2004 roku kubański urzędników publicznie poparł Euro jako "globalne-równowagę" dolar amerykański, i wyeliminować z obiegu waluty amerykańskiej w swoich sklepach i przedsiębiorstw.

Turystyki początkowo ogranicza się do enklawy ośrodków, gdzie turyści będą oddzielone od społeczeństwa kubańskiego, dalej "enklawy turystyki" i "apartheid turystyki" .. sektora turystyki Medyczny przeznaczony dla tysięcy europejskich, latynoamerykańskich, kanadyjskich i amerykańskich konsumentów co roku.

Komunistyczny system produkcji rolnej wyśmiany przez Raula Castro w 2008 roku. Przed 1959 r., Kuba chwalił się jak najwięcej ludzi jak bydło.

Od pewnego czasu, Kuba doświadczają braku mieszkań ze względu na stan nie udaje się dotrzymać kroku rosnącym zapotrzebowaniem. Ponadto rząd powołany racjonowania żywności polityki w 1962 r., które zostały pogłębione po upadku Związku Radzieckiego i zaostrzenie embargo USA. Badania wykazały, że dopiero w 2001 r., średni standard życia jest kubański był niższy niż przed kryzysu okresu post-sowieckich. Paramount zostały kwestie wynagrodzeń stan nie spełnia potrzeb osobistych na podstawie stanu systemu racjonowania przewlekle boryka się z brakiem. Jak różnorodność i ilość dostępnych reglamentacji towarów zmniejszył się.

W ramach Misji Barrio Adentro Wenezueli, Hugo Chavez przekazał Kubie do 80.000 baryłek (13.000 m3) ropy naftowej dziennie, w zamian za 30.000 lekarzy i nauczycieli.

Kuba miał w 2005 r. eksport 2,4 mld USD, ranking 114 z 226 krajów na świecie, a przywóz 6900000000 dolarów, ranking 87 z 226 krajów.

W 2010 r.

Rząd i polityka

Konstytucji z 1976 r., który określił jako Kuba Socjalistycznej Republiki, został zastąpiony przez Konstytucję z 1992 r., który kieruje się ideami José Martí, Marksa, Engelsa i Lenina.

Sąd Najwyższy Kuba służy jako gałąź narodu najwyższej władzy sądowej. Jest to również sąd z urzędu "dla wszystkich odwołań od decyzji sądów okręgowych.

ustawodawca krajowy na Kubie, Zgromadzenie Narodowe Władzy Ludowej (Asamblea Nacional de Poder Popular), jest najwyższym organem władzy; 609 członków służyć pięcioletnie kadencje. Głosów oddanych w głosowaniu tajnym i liczone w widoku publicznego. Nominacje zostały wybrane na local spotkania z wielu kandydatów, przed uzyskaniem zgody komisji wyborczych. W kolejnych wyborach, jest tylko jednego kandydata na każde miejsce, które musi uzyskać większość, który zostanie wybrany.

Nie partia polityczna ma prawo nominować kandydatów lub kampanii na wyspie, choć Komunistycznej Partii Kuby nie odbyła pięć posiedzeń kongresu partii od 1975 roku. W 1997 r. strona stwierdziła, 780.000 członków i przedstawicieli zazwyczaj stanowią co najmniej połowę Rad Stanu i Zgromadzenia Narodowego. Pozostałe pozycje są wypełniane przez kandydatów nominalnie bez partyjnej przynależności. Innych partii politycznych i kampanii pozyskiwania finansów na arenie międzynarodowej, podczas gdy działalność w Kubę przez ugrupowania opozycyjne jest minimalne i niezgodne z prawem.

Kraj jest podzielony na 14 prowincji i jeden specjalny miejscowości Isla (de la Juventud). Były wcześniej częścią sześciu największych historycznych prowincji: Pinar del Río, Habana, Matanzas, Las Villas, Camagüey i Oriente. Obecnie podział podobnych do tych hiszpańskich prowincji wojskowych podczas wojny o niepodległość Kuby, kiedy najbardziej kłopotliwe obszary były podzielone. Prowincje są podzielone na gminy.

Wojskowy

Castro na Kubie był wysoki stopień militaryzacji

Wojskowych od dawna najbardziej potężny, wpływowy i właściwego urzędnika instytucji na Kubie, i wysokich rangą generałów, jak się uważa, odgrywają kluczową rolę we wszystkich możliwych scenariuszy sukcesji.

Stosunków zagranicznych

Od początku rewolucji kubańskiej charakteryzuje się jako internacjonalistyczne, łącząc RWPG w 1972 roku. Kuba był głównym czynnikiem przyczyniającym się do wojny radziecko-wsparcie w Afryce, Ameryce Środkowej i Azji. W Afryce, największe wojny w Angoli, gdzie Kuba wysłał dziesiątki tysięcy żołnierzy. Kuba był przyjacielem lider Etiopii Mengistu Haile Mariam. Etiopii, Gwinei Bissau i Mozambiku.

Rządu kubańskiego zaangażowania wojskowego w Ameryce Łacińskiej, głównie w celu obalenia USA wspieranych systemów prawicy, wielu z nich-dyktatorskich została rozbudowana. Jeden z pierwszych interwencji milicji marksistowskiej był prowadzony przez Che Guevara w Boliwii w 1967 roku, choć odrobinę funduszy i wojska zostały wysłane. Mniej znanych działania obejmują misje z 1959 r. do Republiki Dominikańskiej

Unii Europejskiej w 2003 r. oskarżył rząd kubański "nadal rażące naruszenie praw człowieka i podstawowych wolności".

Geografia

Kuba jest archipelag wysp w północnej Morzem Karaibskim, u zbiegu z Zatoki Meksykańskiej i Oceanu Atlantyckiego. Stanów Zjednoczonych leży na północno-zachodnim, na Bahamach, na północ, na wschód od Haiti, Jamajka i Cayman Islands na południe, do Meksyku i na zachodzie. Kuba jest głównym wyspy, otoczony przez cztery mniejsze grupy wysp: Colorados Archipelag na północno-zachodnim wybrzeżu, Archipelag Sabana-Camagüey na północno-centralnym wybrzeżu Atlantyku, Jardines de la Reina, na południowo-centralnym wybrzeżu i Canarreos Archipelag na południowo-zachodnim wybrzeżu.

Główna wyspa jest 1199 km (745 mil) długości, stanowiący większość narodu powierzchni (105.006 km2 (40543 ²)) i jest 16. co do wielkości wyspa na świecie gruntów. Główna wyspa składa się głównie płaskie lub faliste równiny, z wyjątkiem gór Sierra Maestra w południowo-wschodniej, którego najwyższym szczytem jest Pico Turquino (1975 m (6480 stóp)). Drugim co do wielkości wyspie Isla de la Juventud (Wyspa Młodości) w archipelagu Canarreos, o powierzchni 3.056 km2 (1180 ²). Kuba o całkowitej powierzchni 110.860 km2 (42803 ²).

Klimat

Miejscowy klimat tropikalny, choć moderowane przez północno-wschodnie wiatry cios ten rok cały. W ogóle (z lokalnych różnic), nie ma włosów sezonu od listopada do kwietnia, i Rainier sezonie od maja do października. Średnia temperatura wynosi 21 ° C (69,8 ° F) w styczniu i 27 ° C (80,6 ° F) w lipcu. Wysokie temperatury na Morze Karaibskie i fakt, że Kuba siedzi w całej wejścia do Zatoki Meksykańskiej składają się kraju podatnym na huragany. Są to najczęściej we wrześniu i październiku.

Zasoby

Najważniejszych surowców mineralnych jest nikiel, którego Kuba World drugim co do wielkości rezerwy po Rosji.

Demografii

Imigracji na Kubę

Między 1882 i 1898, w sumie 508.455 osób opuściło Hiszpanię, a ponad 750.000 imigrantów wyjechała do Hiszpanii na Kubie między 1899 i 1923 roku, wiele z powrotem do Hiszpanii.

Obecnej demografii

Według spisu z 2002 r., ludność 11.177.743,

Imigracji i emigracji odegrały wybitną rolę w profil demograficzny Kuby w 20. wieku. W okresie od 18, 19 i początku 20 wieku duże fale Kanaryjskie, kataloński, Andaluzji, Galicji i innych osób wyemigrował do Hiszpanii na Kubie. W latach 1900 i 1930 blisko milion Hiszpanów przybyłych z Hiszpanii. Innych zagranicznych imigrantów to: francuski, portugalski, rosyjski, włoski, niderlandzki, grecki, brytyjskich, irlandzkich i innych grup etnicznych, w tym małej liczby potomków obywateli USA, którzy przybyli na Kubie w latach 19th/early 20 wieku.

Kuba ma sporą liczbę osób, które obejmuje azjatyckich 1% populacji. Są to głównie chińskiego pochodzenia (patrz chiński Kubańczyków), a następnie japoński, filipiński, wietnamski Korei i ludzi. Są to potomkowie robotników rolnych wprowadzone na wyspę przez wykonawców hiszpańskie i amerykańskie w czasie 19 i początku 20 wieku.

Kuba liczby urodzeń (9,88 urodzeń na tysiąc mieszkańców w 2006)

Kuba jest oficjalnie państwem świeckim (po długo utrzymywał, że kościoły fronty wywrotowej działalności politycznej, rząd zawróciły w 1992 r., zmieniająca konstytucję w celu określenia stanu świeckiego, a nie jako ateista) z 11 diecezji, 56 rzędów i 24 mniszek zamówień kapłanów. W styczniu 1998 r. papież Jan Paweł II złożył historyczną wizytę na wyspie, na zaproszenie rządu kubańskiego i Kościoła katolickiego. Religijnych krajobraz Kuby jest również silnie zaznaczone przez syncretisms różnego rodzaju. Katolicyzm jest często praktykowane w parze z Santeria, mieszanka katolicyzmu i innych, głównie Afryki, wyznań, które zawierają wiele kultów. La Virgen de la Caridad del Cobre (Dziewicy z Cobre) jest patronką Katolickiego Kuba i symbolem kubańskiej kultury. Santeria Była syncretized z boginią Oshun.

Trzysta tysięcy Kubańczyków, należą do wyspy's 54 wyznań protestanckich. Pentecostalism wzrosło gwałtownie w ostatnich latach, i Zgromadzeń Boga sam twierdzi, którego członkami jest ponad 100.000 ludzi. Kuba ma małe społeczności Żydów, muzułmanów i członków Bahaizm. Większość żydowskich Kubańczycy są potomkami polskich i rosyjskich Żydów aszkenazyjskich, którzy uciekli z pogromów na początku 20. wieku. Istnieje jednak znaczna liczba Żydów sefardyjskich na Kubie, którzy śledzenia ich pochodzenia do Turcji. Większość z tych Żydów sefardyjskich żyją w prowincjach, choć utrzymanie synagogi w Hawanie.

Cuban migracji

W ostatnim półwieczu, kilka hundred tysięcy Kubańczyków wszystkich klas społecznych wyemigrowało do Stanów Zjednoczonych,

Edukacja

Kuba ma długą historię w edukacji. Uniwersytetu w Hawanie został założony w 1728 roku i istnieje wiele innych ugruntowanych szkół wyższych i uniwersytetów. W 1957 roku, tuż przed Castro doszedł do władzy, umiejętności był czwarty w regionie prawie 80% w zależności od Narodów Zjednoczonych, więcej niż w Hiszpanii.

Szkolnictwa wyższego jest przez uniwersytety, instytuty wyższe, wyższe szkoły pedagogiczne i wyższe instytuty politechniczne. Kubańskie Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego także prowadzi program kształcenia na odległość, które zapewnia regularne kursy po południu i wieczorem na obszarach wiejskich dla pracowników rolnych. Edukacja ma silny nacisk polityczny i ideologiczny, a postępy studentów w szkolnictwie wyższym do których oczekuje się zaangażowania w realizację celów rządu kubańskiego.

Silnej ideologicznej jest obecna. Edukacyjnej i kulturalnej polityki opiera się na ideologii marksistowskiej. Przechowywana jest dokumentacja na temat "Integracja dzieci rewolucji" i towarzyszy dziecku przez całe życie.

Zdrowie

Historycznie, Kuba ma wysoką pozycję w rankingu liczby personelu medycznego i wniosła istotny wkład do zdrowia na świecie od 19 wieku.

Po rewolucji na Kubie początkowo doświadczenie w zakresie ogólnego pogorszenia choroby i umieralności niemowląt w 1960 roku, kiedy połowy 6000 lekarzy z kraju.

Wyzwania obejmują niskich zarobków lekarzy (tylko 15 dolarów miesięcznie

Według ONZ, średnia długość życia na Kubie to 78,3 lat (76,2 mężczyźni i 80,4 dla, kobiety). Stanowią Kuba 37-cie na świecie i 3. w obu Amerykach, za tylko Kanada i Chile, a tuż przed Stanami Zjednoczonymi. Śmiertelność niemowląt na Kubie spadła z 32 (zgonów niemowląt na 1000 urodzeń żywych) w 1957 roku, do 10 w 1990/95. umieralności niemowląt w latach 2000-2005 wyniósł 6,1 na 1000 urodzeń żywych (w porównaniu do 6,8 w USA).

Kultura

Kultury kubańskiej jest dużo zależeć od jej tyglem kultur, przede wszystkim tych, Hiszpanii i Afryki. Sport jest narodową pasją Kuby. Ze względu na historyczne związki ze Stanami Zjednoczonymi, wielu Kubańczyków w zakresie sportu, które są popularne w Ameryce Północnej, a nie sportowych tradycyjnie promowana w innych krajach hiszpańskojęzycznych. Baseball jest zdecydowanie najbardziej popularne, inne sporty i rozrywki to koszykówka, siatkówka, krykiet, i lekką atletykę. Kuba jest dominującą siłą w Boksie, konsekwentnie osiągnięcie wysokiej zgadza medal w najważniejszych zawodach międzynarodowych.

Kubańskiej muzyki jest bardzo bogata i jest najbardziej znany wyraz kultury. "Centralnych postaci" tej muzyki jest Bóg, który jest podstawą wielu innych stylów muzycznych takich jak salsa, rumba i mambo i optymistyczne pozyskiwania rumba, cha-cha-cha. Rumba powstała muzyka na początku kultury afro-kubańskiego. Tres wynalazł również na Kubie, ale inne tradycyjne kubańskie instrumentów afrykańskich i / lub pochodzenia Taino, takich jak marakasy, guiro, marimba i różnych bębnach drewnianych, w tym mayohuacan. Popularne kubańskiej muzyki wszystkich stylów został cieszył się i chwalił szeroko na całym świecie. Cuban muzyki klasycznej, w tym z silnymi wpływami muzyki afrykańskiej i europejskiej, utworów symfonicznych i funkcje, jak również muzyki na solistów, otrzymał także międzynarodowy rozgłos dzięki kompozytorów jak Ernesto Lecuona. Hawana była w centrum sceny rap w Kubie, kiedy to rozpoczęła się w 1990. W tym czasie, reggaeton też coraz większą popularność. Taniec na Kubie miała bardzo duże wsparcie w 1990.

Kuba wyprodukował ponad godziwej akcji literatury. Literatura kubańska zaczęła znaleźć swój głos na początku 19 wieku. Dominująca tematów niezależność i wolność były przykładem José Martí, który kierował ruchem w modernistycznej literatury kubańskiej. Pisarzy, takich jak Nicolás Guillén i Jose Z. Tallet koncentruje się na literaturze społecznego protestu. Poezji i powieści Dulce María José Lezama Loynaz i Lima mają również duży wpływ. Miguel Barnet, podczas gdy romantyk, który napisał kiedyś: "Wszyscy marzyli o Kubie", odzwierciedla bardziej melancholijne Kubie. "Pisarzy, takich jak Reinaldo Arenas, Guillermo Cabrera Infante, a ostatnio Daína Chaviano, Pedro Juan Gutiérrez, Zoe Valdes, Guillermo Rosales i Leonardo Padura zdobyli międzynarodowe uznanie w erze post-rewolucyjny, choć wiele z tych pisarzy czuli się zmuszeni do kontynuowania ich pracy na emigracji z powodu ideological kontrola mediów przez władze kubańskie.

Kubańska kuchnia fusion kuchni hiszpańskiej i Karaibów. Cuban przepisów kulinarnych przypraw akcji i technik z kuchni hiszpańskiej, z pewnymi Karaibów wpływ przypraw i smaku. Teraz racjonowanie żywności, która była norma na Kubie przez ostatnie cztery dekady, ogranicza dostępność tych wspólnych naczyń. Tradycyjnych kubańskich posiłek nie będzie służył w kursach, a raczej wszystkich produktów żywnościowych będą podawane w tym samym czasie. Typowy posiłek może składać się z plantanami, czarnej fasoli i ryżu, ropa vieja (rozdrobnione wołowiny), kubański chleb, mięso wieprzowe z cebulką i owoców tropikalnych. Czarna fasola i ryż, dalej Platillo Moros y Cristianos (lub Moros w skrócie), a rajskie są zszywki Kuby diety. Wiele dań mięsnych są powoli gotowane światłem sosów. Czosnek, kminek, oregano i liście laurowe są dominującą przypraw.

międzynarodowym rankingu