Liban
| Republiką Libanu الجمهوريةاللبنانية (arabski) al-Jumhūrīyah al-Lubnānīyah libanaise République (Francja) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||
| Hymn: Hymn Libanu | ||||||
Położenie Libanu | ||||||
| Kapitał (I największym miastem) | Bejrut 33 ° 54'N 35 ° 32'E / 33.9 ° N 35.533 ° E / 33.9, 35.533 | |||||
| Język urzędowy (s) | Arabski, francuski (warunkowe) 1 | |||||
| języki | Arabski (dialekt libański), francuski, angielski | |||||
| Etnografia | Arab2 95%, 4% Armenii, 1% innych | |||||
| Położenie na mapie | Libański | |||||
| Rząd | Confessionalist, republika parlamentarna | |||||
| - | Prezydent | Michel Suleiman | ||||
| - | Premiera | Saad Hariri | ||||
| - | Przewodniczącego parlamentu | Nabih Berri | ||||
| Niezależność | z Francji | |||||
| - | Zadeklarowanych | 26 listopada 1941 | ||||
| - | Uznane | 22 listopada 1943 | ||||
| Obszar | ||||||
| - | Całkowity | 10.452 km2 (166-ty) 4035 ² | ||||
| - | Wody (%) | 1,6 | ||||
| Populacja | ||||||
| - | 2009 oszacowanie | 4 224 000 (124-gie) | ||||
| - | Gęstość | 404/km2 (25) 1046 / ² | ||||
| PKB (PPP) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 58576000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 14.988 dolarów (54) | ||||
| PKB (wartość nominalna) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 37,040 dolarów mld | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 9.479 dolarów | ||||
| HDI (2009) | ▲ 0.803 (wysoki) (83-te) | |||||
| Waluta | Funt libański (LBP) | |||||
| Strefa czasowa | EET (UTC +2) | |||||
| - | Letni (DST) | EEST (UTC +3) | ||||
| Dyski | prawo | |||||
| Internet TLD | . Lb | |||||
| Kod telefoniczny | 961 | |||||
| 1 | ^ Artykuł 11 Konstytucji stanowi, że Liban "arabski jest oficjalnym językiem narodowym. Ustawy określa przypadki, w których język francuski jest do wykorzystania." | |||||
| 2 | ^ Libanu są etnicznie wielu fenicki, grecki, armeński, Arab elementów. | |||||
Liban (wymawiane / lɛbənɒn / (słuchać) lub / lɛbənən /; arab. لبنان Lubnān, francuska: Liban), Republika Libanu
Najwcześniejszych dowodów cywilizacji w Libanie sięga ponad 7000 lat-sprzed spisanej historii. Liban był domem Fenicjan, kultury morskiej, które rozkwitły na blisko 2500 lat (3000-539 pne). Po upadku Imperium Osmańskiego po I wojnie światowej, pięć województw, które składają się nowoczesne Liban zostały upoważnione do Francji. Francuski rozszerzył granice Mount Lebanon, który w większości zamieszkana przez katolików i maronicki druzowie, aby zwiększyć liczbę muzułmanów. Liban uzyskał niepodległość w 1943 roku i wprowadziła unikalny system polityczny, znany jako confessionalism, podziału władzy mechanizm oparty na społeczności religijne. Wojska francuskie wycofały się w 1946 roku.
Przed libańskiej wojny domowej (1975-1990), państwo przeżywało okres względnego spokoju i dobrobytu, napędzany turystyki, rolnictwa i bankowości.
Do lipca 2006 r., cieszył się dużą stabilność Libanu, odbudowy Bejrutu niemal ukończona, a następnie, miesięczny wojnie z 2006 r. między Izraelem i Hezbollahem spowodował znaczne cywilnej śmierci i ciężkiego uszkodzenia infrastruktury cywilnej w Libanie. Jednakże, ze względu na ściśle regulowane systemu finansowego, Lbanków ebanese w dużej mierze uniknąć kryzysu finansowego 2007-2010. W 2009 r., pomimo światowej recesji, Liban korzysta 9% wzrostu gospodarczego i gospodarzem największej liczby turystów w swojej historii.
Zawartość |
Etymologia
Nazwa pochodzi z Libanu LBN semickich korzeni, czyli "biały", prawdopodobnie odniesienie do ośnieżonych gór Libanu.
Wystąpień nazwy zostały znalezione w tekstach z biblioteki Ebla.
Nazwa jest zapisana w jak Rmnn starożytnego Egiptu, gdzie stanął do Kanaanu R L.
Historia
Historia starożytna
Dowodów z najwcześniejszych znanych osad w Libanie została znaleziona w Byblos, która jest uważana za jedną z najstarszych ciągle zamieszkanych miast na świecie,
Liban był ojczyzną Fenicjan, ludzi morskich, które rozprzestrzeniają się przez Morze Śródziemne, przed powstaniem Cyrus Wielki. Po dwóch wiekach perski zasady, władca Macedonii Aleksandra Wielkiego zaatakowali i spalili opony, najważniejszych fenickiego miasta. W ciągu następnych stuleci doprowadziły do ostatnich czasów, kraj stał się częścią wielu imperiów, między innymi perski, asyryjski, helleńskiego, Roman, Roman wschodniej, arabskiej, Seldżuków, Mameluków, Crusader oraz Imperium Ottomańskiego.
Średniowiecza
| Ta sekcja wymaga rozbudowy. |
W 1516, sułtan Selim I przejął kontrolę nad Mt. Liban i regionach górskich Syrii i Palestyny. Podawania tych obszarach, należących do Fakhr al-Din I, którego rodzina zajmowała się lojalność wobec wyższych sekcji. W strategii w celu uniknięcia zapłaty daniny do nich, Sultan Selim Próby udało się turkot jego tureckich mistrzów. Zdecydował się przedłużyć jego bezpośredniego wpływu na całym Libanie, ale ziemian i chłopów Mt. Liban zarówno opór. W 1544 roku, sułtan, już otruty, zmarł na podłodze Fakhr al-Din Pasza, w Damaszku. Jego syn, Korkmaz, zginął śmiercią męczeńską w 1585 roku podczas walk z Turkami.
W 1590, Fachr ad-Din II został następcą Korkmaz. Był politykiem wykwalifikowanych i opisane jako uczeń Machiavelli. On dostosowany do stylu życia Druzes, chrześcijaństwo i islam, w zależności od potrzeb. On hołd Sułtanatu Imperium Osmańskiego i podzielił łup wojenny z jego mistrzów. Ostatecznie Fachr ad-Din II został sułtanem Mt. Liban, z pełną władzę. Był uważany za jednego z największych władców w tym regionie, również na Bliskim Libanu. , Ale swoich wrogów i prezesów rozgniewany Sułtanatu Osmańskiego. Stąd, kampanii, wzywając do aresztowania Fachr ad-Din II, uznał złożone liderem w Stambule, gdzie został stracony przez powieszenie. Wkrótce potem emiratu Mt. Libanu, która trwała ponad pięćset lat była otrzymuje zamiast emirat meteor.
Francuski mandatu i niezależność
Liban był częścią Imperium Osmańskiego od ponad 400 lat, do 1918 roku, gdy obszar stał się częścią francuskiego mandatu w Syrii po I wojnie światowej Pod koniec wojny, głód zabił około 100.000 ludzi w Bejrucie i Liban . Liban był w dużej mierze Christian (głównie maronitów) enklawy, ale również na obszarach zawierających wielu muzułmanów (w tym druzowie). W dniu 1 września 1926 r., Francja utworzone Republice Libańskiej. Republika została później podmiot niezależny od Syrii (związane z kraju Syria), ale nadal podawany pod mandatem francuskim Syrii.
Liban uzyskał independence w 1943 roku, podczas gdy we Francji zajęli Niemcy. Generał Henri Dentz, Wysokiego Komisarza ds. Vichy Syrii i Libanu, odegrał ważną rolę w odniesieniu do niezależności narodu. Władze Vichy w 1941 roku Niemcy mogli przenieść i dostaw samolotów przez Syrię do Iraku, gdzie zostały one wykorzystane przeciwko wojsk brytyjskich. Wielka Brytania, obawiając się, że nazistowskie Niemcy nie zyska pełną kontrolę nad Libanem i Syrią przez nacisk na słaby rząd Vichy, wysłała swoje wojska do Syrii i Libanu.
Po zakończeniu walk w Libanie, generał Charles de Gaulle odwiedził obszarze. Pod presją polityczną z zewnątrz i wewnątrz Libanu, de Gaulle uznał niepodległość Libanu. W dniu 26 listopada 1941 generał Georges Catroux ogłosił, że Liban stanie się niezależną pod nadzorem rządu francuskiego bezpłatny. Odbyły się wybory w 1943 i w dniu 8 listopada 1943 r. nowy rząd libański jednostronnie zniosła mandatu. Francuski zareagował rzucanie nowego rządu do więzienia. W obliczu nacisków międzynarodowych, francuski wydany rządu w dniu 22 listopada 1943 roku i przyjęła niepodległość Libanu.
Przechowywane sojuszników w regionie pod kontrolą aż do końca II wojny światowej. Ostatnio wojska francuskie wycofały się w 1946 roku. niepisany pakt Narodowego Libanu 1943 roku wymaga, aby jej prezes maronickiej chrześcijańskiej, jej przewodniczący parlamentu do szyickich muzułmanów, jego premiera jest sunnici, a także wicemarszałek Parlamentu być greckokatolicki.
Liban historii od czasu odzyskania niepodległości została oznaczona na przemian okresy stabilności politycznej i kryzysu (w tym konflikt w 1958) z przerwami na dobrobyt zbudowany na stanowisko Beirut jako regionalne centrum finansów i handlu.
1948 wojny arabsko-izraelskiej
W maju 1948 roku, Liban wsparcie sąsiednich państw arabskich przeciwko Izraelowi. Podczas gdy niektóre nieregularne siły przekroczyły granicę i przeprowadzone mniejszych starciach z Izraelem, to bez wsparcia rządem Libanu i libańskich żołnierzy oficjalnie nie najechać.
W czasie wojny, ok. 100.000 Palestyńczyków uciekło do Libanu i Izraela nie zezwalają na ich powrót pod koniec działań wojennych.
Wojna domowa i poza
W 1975 roku, do wybuchu wojny domowej w Libanie. Libańska wojna domowa trwała piętnaście lat, niszczące gospodarki kraju, a także w wyniku ogromnych strat w ludziach i mieniu. Szacuje się, że 150.000 osób zginęło, a innym 200.000 rannych.
Zmiana PKB w Libanie przed i podczas wojny domowej (realnie)
| 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zmiana PKB (realnie) | 12,2% | 4,7% | 2,4% | -30,3% | -57,0% | 67,7% | -2,6% | 2,4% | 1,5% | 0,6% | -36,8% |
| PKB per capita (USD, aktualne wartości) | 893 | 1132 | 1423 | 1186 | 527 | 1005 | 1091 | 1274 | 1526 | 1470 | 1006 |
Źródło: IMF - World Economic Outlook
Podczas wojny domowej, Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) Liban używane do przeprowadzania ataków przeciwko Izraelowi. Liban był dwukrotnie najechali i zajmowanych przez Siły Obronne Izraela (IDF) w 1978 r. i 1982 r.,
Cedar Revolution
W dniu 14 lutego 2005 r., były premier Rafik Hariri został zabity w wybuchu bomby w pobliżu samochodu Saint George Bay w Bejrucie.
Incydent ten wywołał serię manifestacji, nazwanej "Cedar Revolution" przez media, które domagały się wycofania wojsk syryjskich z Libanu i ustanowienia międzynarodowej komisji do zbadania zamachu. Rada Bezpieczeństwa ONZ jednogłośnie przyjęła rezolucję 1559 w dniu 7 kwietnia 2005 r., która wezwała do wszczęcia dochodzenia w sprawie zabójstwa Rafika Haririego.
Konflikcie z 2006 r. Izrael-Liban
W dniu 12 lipca 2006 r. Hezbollah wystrzelił rakiety na izraelskie miasta w kierunku granicy do ataku rakiet ppanc na dwóch pancernych patrolowania Humvees izraelskiej stronie granicy ogrodzenia. Z siedmiu żołnierzy izraelskich w dwa jeepy, dwóch zostało rannych, trzech zabitych i dwóch zostało wziętych do niewoli i przewieziony do Libanu. Pięć zginęło w nieudanej próbie ratowania Izraela. W odpowiedzi izraelskie naloty spowodowały poważne uszkodzenia infrastruktury cywilnej w Libanie (w tym lotnisko w Bejrucie), i byli obserwowani przez siły Izraela ziemi w ruchu na obszary Libanu militarnie kontrolowane przez bojowników Hezbollahu. Israel padało aż 4.600.000 klastrów sub-amunicji w południowej części Libanu, w co najmniej 962 odrębnych strajków, zdecydowana większość w ciągu trzech ostatnich dni wojny, kiedy Izrael wiedział osada nieuchronne. (Goldwasser i Regev odbywały się przez dwa lata, bez wskazania ich zdrowia, aż do ich szczątki przeniesiono do Izraela przez Hezbollah 16 lipca 2008 r. w handlu dla więźniów życia.)
Nahr al-Bared konfliktu
Nahr al-Bared (arab. نهر البارد, dosłownie: Cold River) w obozie dla uchodźców palestyńskich na północy Libanu, 16 km od miasta Tripoli. Około 30.000 uchodźców Palestyńczyków i ich potomkowie mieszkają w okolicach obozu, którego nazwa pochodzi od rzeki płynącej na południe od obozu. Obóz został założony w grudniu 1949 r. przez Związek Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża w celu dostosowania do uchodźców palestyńskich cierpiących na trudne warunki zimowe w dolinie Bekaa i na przedmieściach Trypolisu. Libańskiej armii jest zakaz wstępu do wszystkich palestyńskich obozów w 1969 roku w Kairze umowy.
Późnej nocy w sobotę 19 maja 2007, budynek został otoczony przez libańskich Sił Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF), w którym grupa Fatah al-Islam bojowników oskarżony o udział w napadzie na bank tego dnia ukrywali. ISF zaatakowali budynek już w niedzielę 20 maja 2007, rozpętanie dzień bitwy między ISF i Fatah al-Islam bojowników. W odpowiedzi, członkowie Fatah al-Islam w Nahr al-Bared Camp zaatakowany przejścia armii, zabijając kilku żołnierzy we śnie. Wojska natychmiast zareagował ostrzał obozu.
Roku obóz stał się centrum walk między armią libańską i Fatah al-Islam. To uległ poważnemu podczas ostrzału w stanie oblężenia. UNRWA szacunków bitwy między armią i grupy bojowników islamskich Fatah al-Islam zniszczone lub pozbawione nienadające się do zamieszkania aż 85 procent domów w obozie i zniszczony infrastruktury. Obozu do 40.000 mieszkańców zostało zmuszonych do ucieczki, wielu z nich ukrywa się w już przepełnionych obozu Beddawi, na południe 10 km.
Co najmniej 169 żołnierzy, 287 powstańców i 47 cywilów zginęło w walce z armii bojowników Al-Kaidy inspirowane. Funduszy na odbudowę tego obszaru na wolno, i życie dla uchodźców uchodźców jest trudna.
2008 walki wewnętrznej
Podczas kadencji prezydenta Emile Lahoud zakończył w październiku 2007 r., opozycja nie chciał głosować na jego następcę, chyba że dotyczą podziału władzy został osiągnięty, pozostawiając bez prezydenta Libanu. W dniu 9 maja 2008 r., Hezbollah i Amal sił, wywołał deklaracją rządu, że Hezbollahu komunikacji sieciowej była bezprawna, zajętych zachodnim Bejrucie
W dniu 21 maja 2008 r., po pięciu dniach negocjacji w ramach mediacji Ligi Arabskiej w Katarze, wszystkich głównych partii podpisane umowy z Doha, który zakończył walkę.
Geografia i klimat
Liban jest położony w zachodniej Azji. Graniczy z Morza Śródziemnego na zachód wzdłuż linii brzegowej 225 km (140 mi), przez Syrię na wschodzie i północy, i na południu Izraela. Granicy Libanu, Syrii, rozciąga się na 375 km (233 min) i granicy z Libanem a Izraelem na 79 km (49 min). Granicy izraelsko-okupowanych Wzgórz Golan w Syrii, Libanie kwestionuje w małym obszarze zwanym farm Szebaa, ale granica została wyznaczonych przez ONZ.
Większość powierzchni w Libanie jest górzysty teren,
Liban ma umiarkowany klimat śródziemnomorski. W obszarach przybrzeżnych, zimy są na ogół chłodne i deszczowe lata, podczas gdy są gorące i wilgotne. Więcej podwyższone w obszarach, zwykle spadek temperatury poniżej zera w zimie częste, czasem śnieg ciężki, lato jest ciepłe i suche.
W czasach starożytnych, w Libanie mieści się duże lasy cedry Libanu, które obecnie służą jako kraju godło.
Rząd i polityka
Liban jest demokracją parlamentarną, która realizuje specjalny system zwany confessionalism.
ustawodawca krajowy w Libanie jest jednoizbowy parlament Libanu. 128. siedzenia są podzielone równo między chrześcijanami a muzułmanami, proporcjonalnie między 18 różnych nominałów i proporcjonalnie między 26 regionów. chociaż wojny domowej zwykle stoi na przeszkodzie korzystania z tego prawa.
B wykonawczejRancho składa się z prezesa, głową państwa i premierem na czele rządu. Parlament wybiera Przewodniczącego na nieodnawialną kadencję sześciu lat przez większość dwóch trzecich. Prezydent powołuje Prezesa Rady Ministrów, po przeprowadzeniu konsultacji z parlamentem. Prezydent i premier formie gabinetu, który musi stosować się do sekciarskich dystrybucji przedstawionym przez confessionalism.
27 czerwca 2009 r., prezydent Michel Suleiman Libanu mianowany przywódca większości parlamentarnej Saad Hariri jako premier po prozachodniej koalicji, Sojusz 14 Marca, pokonał Hezbollahu w sojuszu pod przewodnictwem czerwca 2009 r. wyborów.
systemu sądownictwa w Libanie jest mieszaniną prawo tureckie, Kodeks Napoleona, prawa kanonicznego i cywilnego. Libańskiego systemu sądownictwa składa się z trzech poziomów: sądy pierwszej instancji, sądów apelacyjnych oraz sądu kasacyjnego. Przepisy konstytucyjne Rady w sprawie zgodności z konstytucją ustaw i oszustw wyborczych. Istnieje również system religijny sądów nad sprawy osobiste status w ich społeczności, z reguły w takich sprawach jak małżeństwa i dziedziczenia.
Stosunków zagranicznych
Liban zakończyły negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu z Unią Europejską pod koniec 2001 roku, obie strony parafowały porozumienie w styczniu 2002 roku. Liban również dwustronne umowy handlowe z wieloma krajami arabskimi i działa w kierunku przystąpienia do Światowej Organizacji Handlu. Liban ma dobre stosunki z prawie wszystkich innych krajów arabskich (pomimo historycznych napięć z Libią, Palestyńczyków, Syrii i Iraku), a gospodarzem szczytu Ligi Arabskiej z marca 2002 r. po raz pierwszy od ponad 35 lat. Liban jest członkiem krajach francuskojęzycznych i gospodarzem Szczytu Frankofonii w październiku 2002 roku.
Wojskowy
Libańskich sił zbrojnych (LAF) posiada 72.100 aktywnych pracowników,
Liban jest głównym odbiorcą pomocy wojskowej zagranicznych.
Administracyjny i powiatów
| Proszę poprawić w tym artykule przez rozszerzenie. Więcej informacji można znaleźć na stronie dyskusji. (Listopad 2008) |
Liban jest podzielony na sześć gubernatorstw (mohaafazaat, arabski: محافظات -; pojedynczej mohafazah, arabski: محافظة), które są podzielone na dwadzieścia pięciu dzielnic (aqdya-pojedynczej: qadaa). Dzielnicom są również podzielone na kilka gmin, z których każda zawierająca grupy miastach i wsiach. Gubernatorstw i ich dzielnic są wymienione poniżej:
Danniyeh
Liban
Bekaa
Jbeil
Gospodarka
Gospodarki Libanu | |||
| Turystyka | |||
| Rolnictwo | |||
| Giełda Papierów Wartościowych w Bejrucie | |||
| Spółek notowanych na BSE | |||
| Firm | |||
| Bank Libanu | |||
| Żegluga | |||
| Tematy Libanu | |||
| Kultura - Geografia | |||
| Historia - Polityka Tym polu: talk przeglądać, edytować | |||
Ludności miejskiej w Libanie jest znany z komercyjnych firm.
Mimo, że Liban jest idealnie nadaje się do prowadzenia działalności rolniczej w zakresie dostępności wody i żyzności gleby, ponieważ posiada największy odsetek gruntów uprawnych w świecie arabskim mówiąc,
Przemysłu w Libanie jest ograniczony głównie do małych firm, zmontować i pakiet importowanych części. W 2004 r. zajęła drugie miejsce w branży pracowników, z 26% ludności w Libanie,
Połączenie piękny klimat, wiele zabytków światowego dziedzictwa UNESCO i nadal przyciąga wielu turystów do Libanu. Ponadto ściśle finansowych Libanu tajemnicy i gospodarki kapitalistycznej przyniosły jej znaczący, choć nie dominującą, statusu ekonomicznego wśród krajów arabskich. Kwitnącej turystyki i działalności bankowej w sposób naturalny się sektor usług najważniejszym filarem gospodarki libańskiej. Większość pracowników w Libanie (prawie 65%)
1975-1990 wojny domowej mocno uszkodzony infrastruktury gospodarczej w Libanie, cięte krajowej produkcji o połowę, ale i wszystkie zakończyły stanowisko Libanu i Azji Zachodniej entrepôt centrum bankowym.
Liban w 2006 r. do wojny, gospodarki Libanu świadkiem doskonały wzrost, osiągając z aktywów bankowych ponad 75 mld USD,
Wojna poważnie uszkodzony kruche gospodarki Libanu, zwłaszcza w sektorze turystyki. Według wstępnego raportu opublikowanego przez libańskiego Ministerstwa Finansów w dniu 30 sierpnia 2006 r., głównym oczekiwano spadek gospodarczy w wyniku walk.
Rafik Hariri International Airport ponownie otwarty we wrześniu 2006 r., oraz wysiłki zmierzające do ożywienia gospodarki libańskiej dokonały w wolnym tempie. Uczestników Major do odbudowy Libanu obejmuje Arabii Saudyjskiej (z 1,5 mld USD zastawu),
Według CIA World Factbook, Liban w 2008 r. dług publiczny przekroczył 164% PKB, ranking trzecią najwyższą na świecie jako procent PKB, ale spadek z 178% w 2004 roku.
Biorąc pod uwagę częste zawirowania bezpieczeństwa, która trwała, libańskiego systemu bankowego przyjął konserwatywne podejście, z surowych przepisów narzuconych przez bank centralny w celu ochrony gospodarki z powodu niestabilności politycznej. Przepisy te mają na ogół banki bez szwanku na stronie libańskiej w wyniku kryzysu finansowego 2007-2010. Banki nadal Libanu, w obecnych warunkach, wysokiej płynności i cieszących dla ich bezpieczeństwa.
Turystyka
Od 2005 do 2007, Liban obecnie znajduje się wiele problemów politycznych, które spadły ogromne ilości procent turystów. W 2008 r., Liban bardzo szybko dogonił i nieruchomości, turystyki i całej gospodarki stał na wysokim poziomie. W New York Times, że wymienione Libanu # 1 turystycznych przeznaczenia. Hotele były o 95% całości w 2009 roku. Jego główne lotniska, Beirut Rafik Harriri International Airport miał ogromne ilości pasażerów przybywających do Bejrutu. W Libanie szans, oni napisali, że 500.000 turyści przybyli do Libanu, od początku 2010 roku do marca 2010 roku. Liban oczekuje więcej turystów każdego roku. Ministerstwo Turystyki oczekuje 2.500.000 turystów w 2010 roku z Zatoki Perskiej, Europie, Azji, Afryki i Ameryki.
Edukacja
Szkół
Wszystkich Libańczyków szkoły są zobowiązane do przestrzegania określonych program IB zaprojektowany przez Ministerstwo Edukacji. Prywatnych szkół, około 1400 we wszystkich, również może dodać więcej kursów z programu nauczania do ich zatwierdzenia przez Ministerstwo Edukacji. Główne tematy nauczane są matematyka, nauki, arabski, i co najmniej jeden język wtórnym (francuskim lub angielskim). Osób stopniowo wzrasta w trudnej sytuacji i numer.
Rząd wprowadza łagodną formę selektywności do programu nauczania poprzez wybór 11 równiarki między dwoma "koncentracji": nauki, nauk humanistycznych i 12 równiarki wyboru pomiędzy czterema stężeniami: nauki przyrodnicze, nauki ogólne, socjologii i ekonomii, nauk humanistycznych i literatury. Wyborów w koncentracji nie zawiera istotnych zmian w liczbie osób wziąć (jeżeli w ogóle). Jednak osób, które wchodzą obecnie w koncentracji są mniejsze znaczenie w klasyfikacji i są mniej rygorystyczne, a przedmioty, które wchodzą w koncentracji są bardziej wymagające i znacząco przyczyniają się do oceny końcowej.
Studenci przechodzą przez trzy fazy akademickich:
| Nazwa | Liczbę lat | Adnotacje |
|---|---|---|
| Elementarny | 6 | |
| Pośredni | 3 | Studenci zarabiają średnio o certyfikatach (libański Brevet) na zakończenie |
| Wtórny | 3 | Studenci, którzy zdali egzaminy urzędowe świadectwo zarobić matury (BaccalaLibanais uréat) w stężeniu, które wybrali w 12 klasie. Studentów studiujących na francusko-amerykański system szkół czy system może również absolwent szkoły z francuskim matury, że uważa się za równoważny z libańskim matury. Uczniowie mogą także absolwentów International Baccalaureate (obecny w niektórych szkołach prywatnych). |
Te trzy fazy są bezpłatne dla wszystkich uczniów i pierwszych ośmiu lat, według prawa, obowiązkowe. Jednak wymóg ten obecnie nie spełnia w pełni egzekwowane.
Szkolnictwa wyższego
Po szkole średniej, studentów Libanu może zdecydować się na studia na uniwersytet, kolegium lub instytut szkolenia zawodowego. Liczbę lat, do ukończenia każdego programu jest różny. Podczas gdy edukacyjnych Libanu system bardzo wysokiej jakości i klasy międzynarodowej edukacji, lokalnego rynku pracy nie ma wystarczających możliwości, przez co zachęca wielu młodych wykształconych na wyjazd za granicę.
Liban czterdzieści jeden akredytowanych uczelni wyższych w kraju, z których kilka jest uznanych na arenie międzynarodowej.
W angielskiej uczelni, studentów, którzy ukończyli program w stylu amerykańskim liceum wprowadzić na poziomie studiów zarobić ich równoważności matury z libańskiego Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego. Ten kwalifikuje się do kontynuacji studiów na wyższym poziomie. Takich studentów wymaga się już SAT I i SAT II na zastosowanie do kolegium, w miejsce do oficjalnych egzaminów. Z drugiej strony, uczniowie, którzy ukończyli szkołę, która jest zgodna z Libanu systemu edukacji są bezpośrednio dopuszczone do drugiego roku. Tych studentów są nadal zobowiązane do podjęcia SAT I, ale nie SAT II. Stopnie naukowe na uniwersytecie w pierwszym etapie licencjata lub licencji, w drugim etapie Master lub DEA i trzeciego etapu jest doktorat.
ONZ przypisuje Liban indeks edukacji 0,871 w roku 2008. Indeksu, który jest określony przez wskaźnik alfabetyzacji dorosłych oraz w połączeniu podstawowym, średnim i wyższym brutto stosunek rejestracji, w rankingu 88 krajów z 177 krajów uczestniczących.
Demografii
Ludności Libanu oszacowano na 4.017.095 w lipcu 2009.
Nie ma urzędowego spisu został od 1932 roku, odzwierciedlających wrażliwość polityczną w Libanie ponad konfesjonale równowagi między różnymi grupami religijnymi.
Artykuł 11 Konstytucji stanowi, że w Libanie "arabski jest oficjalnym językiem narodowym. Ustawa określa przypadki, w których język francuski mogą być użyte".
Między 11 a 13 mln osób pochodzenia libańskiego są rozproszone po całym świecie,
W ciągu ostatnich trzech lat, długie i destrukcyjnych konfliktów zbrojnych, które pustoszą kraj. Większość z Libanu zostały dotknięte przez konflikt zbrojny, te bezpośrednie osobiste doświadczenie obejmuje 75% populacji, a większość pozostałych sprawozdanie cierpienia wielu trudności. W sumie, prawie całej populacji (96%) wpłynęły w jakiś sposób - osobiście lub ze względu na szersze konsekwencje konfliktu zbrojnego.
Kultura
Przegląd
W tym obszarze nowoczesnych Liban stał się domem dla różnych cywilizacji i kultur przez tysiące lat. Pierwotnie dom dla Fenicjan, a następnie zdobyty i zajmowanych przez Asyryjczyków, Persów, Greków, Rzymian, Arabów, Krzyżowców, Turcy osmańscy, a ostatnio francuski, kultura Libanu ma tysiące lat ewoluowały przez pożyczkę z wszystkich tych grup. zróżnicowanej populacji Libanu, składający się z różnych grup etnicznych i religijnych, przyczyniły się do dalszego festiwalach w kraju, stylów muzycznych i literatury, a także kuchni i wielu gwałtownych starć między różnymi grupami religijnymi i etnicznymi. W porównaniu do reszty południowo-zachodniej Azji, libańskiego społeczeństwa jako całości jest dobrze wykształcony, a od 2003 r., 87,4% ludności był piśmienny.
Niektórzy uważają, że libańskie są Arabowie, a inne nie. Jest to najczęściej tematem dyskusji wśród narodu libańskiego, zwłaszcza między chrześcijanami i muzułmanami.
Flaga narodowa
Flaga Libanu, stworzony tuż po odzyskaniu niepodległości w 1943 roku,
Ferie
Liban zauważa Christian i świąt muzułmańskich; święta są przestrzegane.
Telewizja
Telewizji w 1959 roku, wraz z uruchomieniemTélé Liban. Liban ma dziewięć krajowych kanałów telewizyjnych, w większości kanałów w Libanie są powiązane lub wspieranych przez niektóre partie polityczne i sojusze.
| Nazwa | Własność | poglądów politycznych |
|---|---|---|
| Al-Manar | Prywatny | Hezbollah |
| Al Jadeed | Prywatny | 08 marca Alliance |
| News przyszłości | Prywatny | Ruch w przyszłości |
| Telewizja przyszłości | Prywatny | Ruch w przyszłości |
| Broadcasting Corporation Libanu | Prywatny | Sojusz 14 Marca |
| Murr telewizor | Prywatny | Sojusz 14 Marca |
| National Broadcasting Network | Prywatny | Ruch Amal |
| Orange TV | Prywatny | Wolne Ruch Patriotyczny |
| Télé Liban | Państwowych | Neutralny (rządowych) |
| Télé Lumière | Prywatny | Neutralny |
Sport
Zarówno letnich i zimowych sportów rozwijać w Libanie, ze względu na wyjątkowe położenie geograficzne. Jesienią i wiosną, na przykład, można jeździć na nartach w godzinach porannych i kąpiel w Morzu Śródziemnym po południu. Na konkurencyjnym poziomie, koszykówki i piłki nożnej wśród sportowych Libanu najbardziej popularne. W ostatnich latach, Liban gościła Puchar Azji i Pan Arab Games.
Liban z sześciu ośrodków narciarskich, z możliwości dostępne dla narciarstwa biegowego, rakietach śnieżnych i snowmobiling. W lecie, wyciągi mogą być wykorzystane do dostępu do szlaków turystycznych, z widokiem na rozciągający się w miarę Cypr na zachód i na wschód od Syrii na jasnych dni. Spływy kajakowe, rowerowe, rafting, wspinaczka, pływanie, żeglarstwo i zawału należą do innych sportów wspólnego spędzania wolnego czasu w Libanie. Przygody i sportów ekstremalnych są również w całym kraju. Beirut Maraton odbywa się co wchodzą, rysunek top biegaczy z Libanu i za granicą. dzień wyścigu jest promowana jako zabawę, imprezy rodzinne, i stało się już tradycją dla wielu do udziału w dziwaczne stroje lub odzież.
Ale najważniejsze zawody sportowe, a najbardziej popularne w Libanie Koszykówka, jak w Libanie w piłce panowały do zakwalifikowania się do FIBA World Championship 3 razy z rzędu. Uważa się za jednego z domów moc koszykówki w Azji, Liban był w stanie pokonać silne zespoły jak Wenezuela i kontuzja Francji, w jakim został uznany za zaburzenia w turnieju, rzucając niesamowite spotkanie okazuje się jedną z najbardziej konkurencyjnych zespołów . Dominującej drużyny koszykówki w Libanie Sporting Al Riyadi Beirut, którzy są mistrzami arabskim, Club Sagesse którzy byli w stanie zarobić na azjatyckich i arabskich przed mistrzostwami, wraz z Champville SC, Al Mouttahed Tripoli i Hoops Club.
Taniec jest bardzo popularnym działalności w Libanie, które mieszczą się w kategorii "sport".
Liban w 2009 r. gospodarzem Jeux Frankofonii od 27 września do 6 października.
Czołowych kulturystów Libanu obejmuje Samir Bannout, Mohammad Bannout i Ahmad Haidar.
Rugby league cieszy wzrost w Libanie zespół z siedmiu konkurencji krajowej. Międzynarodowy zespół złożony z graczy krajowych ostatnio odtwarzanych dwóch tour mecz w Dubaju. Reprezentacja Libanu ligi rugby niedawno brał udział w 2009 roku Puchar Europy. Po wąsko nie kwalifikują się do finału, pokonał zespół Irlandii do końca 3. miejsce w turnieju.
Hazem El Masri, który jest National Rugby League cały czas najwyższy strzelcem punktów, przeniósł się z Libanu do Australii jako dziecko i reprezentował Liban na szczeblu międzynarodowym, w tym gry z 2000 roku Pucharu Świata Ligi Rugby
Sztuki i literatury
Na przełomie 20 wieku, Beirut był walczących z Cairo się głównym ośrodkiem nowoczesnej myśli arabskich, z wielu gazet, czasopism i stowarzyszeń literackich.
W literaturze Khalil Gibran, który urodził się w Bsharri, jest szczególnie znany ze swojej książki Prorok, który został przetłumaczony na ponad dwadzieścia języków. Wielu współczesnych pisarzy libańskich również osiągnąć międzynarodowy sukces, w tym Elias Khoury, Amin Maalouf, i Hanan al-Shaykh.
W sztuce, Moustafa Farroukh był jednym z najwybitniejszych malarzy w Libanie 20 wieku. Formalnie przeszkolony w Rzymie i Paryżu, wystawiał w miejscach, z Paryża do Nowego Jorku, Bejrucie, w całej swojej karierze.
I wiele innych interesujących współczesnych artystów są aktualnie aktywne, takie jak Walid Raad media curretly współczesnego artysty zamieszkałego w Nowym Jorku.
Alwan Ashkal, Libanu stowarzyszenia na rzecz sztuki plastyczne, to platforma do tworzenia i wymiany artystycznej praktyki. Jako non-profit, stowarzyszenie zobowiązuje się do edukacji, produkcji, obrotu i wsparcie kreatywne i intelektualne korzenie w starciu ze społeczeństwem obywatelskim.
Libańskiego Associatina dla plastyczne, Ashkal Alwan została założona w 1994 przez Christine Tohme (kurator), Marwan Rechmaoui (Artist), Rania Tabbara (grafika i projektanta wnętrz), Mustapha Yamout (Organizator imprezy kulturalne) i Leila Mroueh (Dyrektor ds. Komunikacji). Początkowo Ashkal Alwan promować i przedstawił prace artystów, którzy byli zaangażowani w praktyki sztuki krytycznej w kontekście powojennych Libanu.
Strona działa Forum jest platformą interdyscyplinarnych, które odbywają się w Bejrucie w Libanie o co dwa lata. że stał się jednym z najbardziej tętniących życiem platformy badań i wymiany kulturalnej praktyk w regionie i poza nim.
Muzyka
Muzyka jest wszechobecna w społeczeństwie libańskim.
Według Światowej Organizacji Własności Intelektualnej, przemysłu Libanu muzyki rośnie i może osiągnąć pozycję lidera w regionie.
Festiwale
Festiwale muzyczne, często gościł na wielu zabytków, są zwyczajowo elementem kultury Libanu.
Film
Jest kilka filmów, które są kręcone w Libanie lub w oparciu o, w tym:
West Beirut - przez Ziad Doueiri, wydany w 1998 roku Mabrouk Again - przez Hany Tamba, wydany w 2000 roku po goleniu - przez Hany Tamba, otrzymał francuskiego Cezara za najlepszy film zagraniczny krótki, wydany w 2005 r. Bosta - Philippe Aractingi, wydany w 2005 r. pod bombami - Philippe Aractingi, wydany w 2006 roku Karmel - w roli głównej, w reżyserii Nadine Labaki, wydana w 2007 roku
