Madagaskar

Wzdłuż grzbietu tego grzbietu leży Płaskowyż Centralny, w regionie płaskowyżu w przedziale wysokości od 2450 do 4400 stóp (747 do 1341 m) nad poziomem morza. Płaskowyż Centralny charakteryzują tarasowe, uprawy ryżu doliny leżące między jałowe góry. O, czerwonej ziemi, które obejmuje wiele laterite wyspy został wystawiony przez erozję, pokazując wyraźnie, dlaczego w kraju jest często określany jako "Red Island".

Najwyższy szczyt wyspy, Maromokotro, na 2876 m (9436 stóp), znajduje się w Tsaratanana Massif, położony na dalekiej północy kraju. Ankaratra Massif jest w centralnej części na południe od stolicy Antananarivo i gospodarze trzeci najwyższy szczyt na wyspie, Tsiafajavona z wysokości 2642 metrów (8668 stóp). Dalej na południe jest masyw Andringitra który ma kilka szczytów ponad 2400 metrów (7900 stóp), w tym drugi i czwarty najwyższe szczyty, Pic Imarivolanitra, szerzej znanego jako Pic Boby (2658 m / 8720 m) i Pic Bory (2630 m / 8630 stóp). Inne szczyty masywu to Pic Soaindra (2620 m / 8600 m) i Pic Ivangomena (2556 m / 8386 m). Masyw ten zawiera również Andringitra Reserve. W bardzo rzadkich, doświadczeń tego regionu w zimie ze względu na dużych wysokościach.

Są dwie pory roku: gorąca, pora deszczowa od listopada do kwietnia, a chłodnica, pora sucha od maja do października. Południowo-wschodniej przeważają pasaty, a wyspa od czasu do czasu przeżycia cyklonów.

Ekologia

długo izolacji Madagaskaru z okolicznych kontynentów spowodowało unikalne połączenie roślin i zwierząt, wiele nigdzie indziej na świecie, niektórzy ekolodzy odnoszą się do Madagaskaru jako "ósmy kontynent".

Najbardziej lemury są wymienione jako gatunków zagrożonych wyginięciem. Wiele gatunków wymarłych wzrosły w ostatnich wiekach, głównie z powodu niszczenia siedlisk oraz polowania.

Wschodniej, lub nawietrznej stronie wyspy znajduje się lasów tropikalnych, podczas gdy w zachodniej i południowej stronie, które leżą w cieniu deszcz centralnych wyżynach, zamieszkuje lasy tropikalne suche lasy Cierń, i pustynie i xeric shrublands. suchej liściastych lasów deszczowych Madagaskaru zachował się generalnie lepsze niż wschodniej lasów tropikalnych lub centralnym płaskowyżu, prawdopodobnie ze względu na historycznie niskim zagęszczeniu ludności. Madagaskar jest kilka parków narodowych.

Rozległe wylesiania miało miejsce w części kraju, niektóre z powodu działalności górniczej. Slash-i-burn działalności, lokalnie nazywane tavy, nastąpiły na wschodniej i zachodniej lasy suche jak i na centralnym płaskowyżu, ograniczenie niektórych siedlisk leśnych i nacisku na niektórych zagrożonych gatunków. Slash-i-burn jest metodą czasem używane przez przeniesienie kultywatory do tworzenia krótkoterminowych plonów z gleb marginalnych. Gdy są one wielokrotnie bez interwencji odłogiem okresów, gleb ubogich w składniki odżywcze może być wyczerpany lub erozji na bezproduktywne państwa. Zwiększony odpływ powierzchniowy z spalone ziemie spowodował znaczne erozji i sedymentacji w wyniku wysokiej do rzek zachodniej.

Według New York Times, lokalnych baronów drewna to zbiór rzadkich gatunków drzew różanego i wywozu drewna do Chin. Drewno wykorzystuje się do produkcji mebli i instrumentów muzycznych. Część drewna jest usuwany z parków narodowych na Madagaskarze zgodnie z doniesień prasowych.

W ramach działania ochronne, Wildlife Conservation Society rozpoczął niedawno na Madagaskarze! wystawy w Bronx Zoo. New York Academy of Sciences opublikowała Podcast o Madagaskar! Wystawa, której szczegóły flory i fauny Madagaskaru i jakie typy projektów WCS jest zaangażowany w kraju. Podcast może być słuchane tutaj

Madagaskar jest reprezentowana w 04/10 FIPS standard kodowania geograficznych symbol MA.

Gospodarka

Rolnictwa, w tym dla rybołówstwa i leśnictwa, jest filarem gospodarki. Najważniejsze są eksportu kawy, wanilia (Madagaskar jest największym na świecie producentem i eksporterem wanilia), trzciny cukrowej, goździki, kakao, ryżu, manioku (tapioka), fasoli, bananów, orzeszków ziemnych i produktów zwierzęcych. Vanilla historycznie były szczególnie ważne, a kiedy w 1985 roku Coca-cola włączony do New Coke w którym wzięło udział mniej wanilia, gospodarki Madagaskaru miało znaczący spadek, ale powrócił do poprzedniego poziomu po powrocie Coke Classic.

Reform strukturalnych, rozpoczęła się pod koniec 1980, początkowo pod naciskiem międzynarodowych instytucji finansowych, zwłaszcza z Bankiem Światowym. Wstępny program prywatyzacji (1988-1993) i rozwój strefy przetwarzania wywozu (SPW) systemu na początku lat 1990 były kluczowymi krokami w tym wysiłku. Okres stagnacji znaczący 1991 / 96 odbyła się pięć lat stały wzrost gospodarczy i przyspieszenie inwestycji zagranicznych, prowadzone przez drugą falę prywatyzacji i rozwoju SPW. Mimo, że reformy strukturalne zaawansowanych, zarządzania pozostaje słaby i postrzeganej korupcji w Madagaskaru była bardzo wysoka. W okresie stabilnego wzrostu od 1997 r. do 2001 r. poziom ubóstwa pozostaje jednak wysoka, szczególnie na obszarach wiejskich. Sześciu miesięcy kryzysu politycznego wywołanego przez spór o wynik wyborów prezydenckich w grudniu 2001 r. praktycznie zatrzymał działalności gospodarczej w znacznej części kraju w pierwszej połowie 2002 roku. Realnego PKB spadł o 12,7% w roku 2002, napływ inwestycji zagranicznych spadła, a kryzys nadszarpnięta reputacja Madagaskaru początkujący jak standout AGOA i obiecującym miejscem do inwestowania. Po kryzysie gospodarka podskoczył przy wzroście PKB o ponad 10% w 2003 roku. deprecjacji waluty i wzrostu inflacji w 2004 r. utrudniały gospodarczych, ale wzrost gospodarczy w roku wyniosło 5,3%, przy inflacji osiągnął około 25% na koniec roku. W 2005 r. inflacja została opanowana przez ścisłą politykę monetarną podniesienia Taux Directeur (stopy procentowej banku centralnego) do 16% i zaostrzenie rezerwy obowiązkowej dla banków. Tak więc wzrost wyniósł około 6,5% w 2005 roku.

Z 2002 r. kryzysu politycznego, rząd próbował ustawić nowy kurs i budowania zaufania, w koordynacji z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i darczyńcami. Madagaskar opracowała plan naprawczy, we współpracy z sektorem prywatnym i darczyńców i przedstawiła go w "Friends of Madagascar" konferencji zorganizowanej przez Bank Światowy w Paryżu w lipcu 2002 roku. Państwa te wykazały ich zaufania do nowego rządu przez zastawiania 1 mld USD pomocy w ciągu pięciu lat. Rząd Madagaskaru uznała infrastrukturę drogową za jego priorytet zasady i podkreśliła swoje zobowiązanie do partnerstwa publiczno-prywatnego poprzez stworzenie partnerstwa publiczno-prywatne w sektorze komitetu sterującego.

W 2000 r., na Madagaskarze rozpoczęły przygotowania Strategii Redukcji Ubóstwa (PRSP) w głęboko zadłużonych krajów ubogich (HIPC). Deski MFW i Bank Światowy w grudniu 2000 r. uzgodniono, że w kraju osiągnęła punkt decyzji do umorzenia długów w ramach Inicjatywy HIPC i określił zestaw warunków Madagaskar dotrzeć do punktu zakończenia. W październiku 2004 r., władze MFW i Bank Światowy stwierdził, że Madagaskar osiągnęła punkt zakończenia na zwiększenie inicjatywy HIPC.

Madagaskar-USA Rada Biznesu powstała w współpracy Amerykańskiej Agencji ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID) i Malagasian rzemieślnik producentów na Madagaskarze w 2002 roku. USA Madagaskar Rady Biznesu powstała w Stanach Zjednoczonych w maju 2003 r. i dwie organizacje nadal badać sposoby pracy z korzyścią dla obu grup.

Rząd prezydenta Ravalomanana agresywnie poszukujących inwestycji zagranicznych i rozwiązania wielu przeszkód dla inwestycji, w tym walki z korupcją, reforma prawa własności gruntów, wspieranie badań amerykańskich i europejskich technik biznesowych i aktywnego prowadzenia inwestorów zagranicznych. Prezydent Ravalomanana wzrosła do wyeksponowany w swojej firmie Tiko rolno-spożywczych, a znany jest z próby stosowania wielu doświadczeń w świecie biznesu kolejny rząd. Nowszych pojawiły się obawy o konflikt interesów między jego polityki i działalności jego firmy. Najbardziej istotnymi z nich preferencji w odniesieniu do przywozu ryżu podjęte przez rząd w 2004 roku, gdy w odpowiedzi na niedobór produkcji w kraju.

Madagaskaru źródeł wzrostu turystyki; włókienniczych i lekkiej produkcji eksportowej (w szczególności poprzez SPW), produktów rolnych i górnictwa. Madagaskar jest wiodącym na świecie producentem wanilii i odpowiada za około połowę światowej exprynku ort. Turystyki cele niszy rynkowej ekoturystyki, kapitalizacji na wyjątkową różnorodność biologiczną Madagaskaru, dziewicze siedliska przyrodnicze, parki narodowe i gatunków lemura. Wywozu z SPW, znajduje się w okolicach Antananarivo i Antsirabe, obejmuje większość produkcji odzieży, skierowane na rynek amerykański pod AGOA i na rynkach europejskich w ramach inicjatywy "Wszystko oprócz broni" (EBA) umowy. eksportu rolne składa się z małej objętości wysokiej jakości produktów, takich jak wanilia, litchies i olejków eterycznych. Niewielki, ale coraz większa część gospodarki opiera się na wydobycie ilmenitu z inwestycji powstających w ostatnich latach, szczególnie w pobliżu Tulear i Fort Dauphin.

Kilka dużych projektów trwają w górnictwie i sektorze ropy i gazu, które w razie powodzenia daje znaczne ożywienie gospodarki Madagaskaru.

W sektorze górnictwa te obejmują rozwój węgla w Sakoa i niklu w pobliżu Tamatave. W oleju, Madagaskar Oil rozwija ogromne ciężkie ropy na lądzie w Tsimiroro i bardzo ciężkie ropy na Bemolanga.

Stosunków zagranicznych

Madagaskar był historycznie postrzegane jako na marginesie głównego nurtu spraw Afryki mimo członkiem-założycielem Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA), która została założona w 1963 roku. Prezydent Albert Zafy, po objęciu urzędu w 1993 roku, wyraził pragnienie stosunki dyplomatyczne ze wszystkimi krajami. Na początku swojej kadencji, założył formalne więzi z Korei Południowej i wysłał emisariuszy do Maroka.

Począwszy od 1997 r., globalizacja zachęca rząd i prezydenta Ratsiraka do przestrzegania zasad rynkowych oraz do zaangażowania na rynkach światowych. Stosunki zewnętrzne odzwierciedlają tę tendencję, choć fizyczne odizolowanie Madagaskaru i silna orientacja tradycyjnych wyspiarskich mają ograniczoną działalność w regionalnych organizacji gospodarczych i stosunki z sąsiadami Afryki Wschodniej. Przysługującego mu bliżej i ogólnie dobre stosunki z sąsiadami jej Indian Ocean - Mauritius, Reunion i Komorów. Aktywnych związków z Europą, zwłaszcza Francji, Niemiec i Szwajcarii, a także z Wielką Brytanią, Rosją, Japonią, Indiami i Chinami były silne od odzyskania niepodległości. Ostatnio, prezydent Ravalomanana nie utrzymuje bliskie kontakty ze Stanami Zjednoczonymi, a Madagaskarem była pierwszym krajem, do korzystania z Millennium Challenge Account (MCA). Madagaskar jest również członkiem Międzynarodowego Trybunału Karnego z Immunity dwustronne umowy ochrony wojskowej USA (objętych na podstawie art 98).

OJA rozwiązana w 2002 r. i został zastąpiony przez Unię Afrykańską. Madagaskar nie został dopuszczony do udziału w szczycie Unii Afrykańskiej pierwsze z powodu sporu o wyniki wyborów w grudniu 2001 r., ale powrócił do Unii Afrykańskiej w lipcu 2003 r. po 14-miesięczne przerwy wywołane w 2002 r. kryzysu politycznego. Jednakże, Madagaskar ponownie została zawieszona przez Unię Afrykańską marca 2009 ze względu na obecny kryzys polityczny.

Podczas jego prezydentury, Marc Ravalomanana podróżował promowanie Madagaskaru za granicą i świadomie dążyła do wzmocnienia stosunków z krajami anglojęzycznych jako środka równoważenia tradycyjnie silne wpływy francuskie. On również utrzymuje bliskie stosunki z Chinami podczas jego kadencji.

W listopadzie 2004 r. po nieobecności trwającej prawie 30 lat, Madagaskar ponownie otworzył swoje ambasady w Londynie. 15 grudnia 2004 r. minister spraw zagranicznych, Jack Straw, ogłosiła zamknięcie ambasady brytyjskiej w Antananarivo, aby zapisać 250.000 rok. Zapowiedział również kres pomocy rządu na Madagaskarze, finansowanych ze środków DFID Program Małych Dotacji. Ambasady zamknięte w sierpniu 2005 r., pomimo próśb i protestów szefów państw afrykańskich, europejskiego komisarza, Madagaskaru Senatu, wiele firm brytyjskich, 30 lub więcej organizacji pozarządowych, działających na Madagaskarze, i członków społeczeństwa.

Ambasada Brytyjska została wcześniej zamknięta (również z powodów finansowych) 1975 / 80. Anglo-Madagaskaru Society kampanie na rzecz zapewnienia jej ponowne otwarcie.

Demografii

mieszkańców Madagaskaru jest głównie mieszanych austronezyjskich (tj. południowo-wschodniej Azji / Pacyfiku) i afrykańskiego pochodzenia. akcji Madagaskaru język około 90% jej podstawowe słownictwo z Ma'anyan język z regionu Barito River w południowej części Borneo.

Późniejsze migracje z Indii i Afryki skonsolidowanego ta oryginalna mieszanka, i 36 pojawiły się odrębne grupy plemienne. Austronezyjskich cechy są najbardziej dominują w Merina (3 mln); przybrzeżnych osób (zwane côtiers) są bardziej wyraźnie pochodzenia afrykańskiego. Największych przybrzeżnych grup Betsimisaraka (1,5 mln) i Tsimihety i Sakalava (700.000 każdy). Vezo żyć w południowo-zachodniej. Dwa plemiona południowej są Antandroy i Antanosy. Innyplemiona to Tankarana (północnym krańcu), Sihanaka i Bezanozano (wschód), Tanala (południowy wschód),-Taimoro, Tambahoaka, Zafisoro,-Taisaka i Timanambondro (południowo-wschodnie wybrzeże), a Mahafaly i Bara (na południowy zachód ). Chin i Indii istnieją także mniejszości, jak i Europejczyków, głównie francuskich. W 1958 roku było 68.430 europejskich osadników żyjących na Madagaskarze.

Podczas francuskiej administracji kolonialnej (1895-1960) i od pewnego czasu po odzyskaniu niepodległości, ludzie oficjalnie sklasyfikowane w grupy etniczne. Praktyka ta została porzucona w pierwszy spis (1975) po uzyskaniu niepodległości, regionalnych partii politycznych są rzadkie, chociaż niektóre partie otrzymują większość ich poparcie w niektórych obszarach.

Ludności wzrosła z 2,2 mln w 1900 do 7,6 mln 1975 roku.

Tylko dwóch spisów powszechnych, 1975 i 1993 r., zostały przeprowadzone po odzyskaniu niepodległości.

W roku 1993 (ostatni spis ludności) było 18.497 obcokrajowców na Madagaskarze, lub 0,15% populacji.

Zdrowie

Płodność jest na około 5 dzieci na kobietę.

Edukacja

Znaczna część populacji dorosłych jest analfabetami. Madagaskar ma kilka uniwersytetów.

Język

Język Madagaskaru jest pochodzenia malajo-Polinezji i na ogół jest używany na całej wyspie. Madagaskar to kraj francuskojęzyczny, a francuski jest używany wśród wykształconych mieszkańców tej byłej kolonii francuskiej. Angielskiego, choć wciąż rzadkie, staje się coraz bardziej rozpowszechnionych, w 2003 r. rząd rozpoczął pilotażowy projekt wprowadzenia nauczania języka angielskiego w klasach podstawowych z 44 szkół, z nadzieją na podjęcie projektu w całym kraju. Wielu ochotników Korpusu Pokoju służą do dalszego wysiłku i nauczycieli tego pociągu.

W pierwszej konstytucji z 1958 r., Madagaskaru i francuskim, wymienionych języków urzędowych Republiki Madagaskaru.

Języków urzędowych nie zostały zapisane w Konstytucji z 1992 roku. Zamiast tego, Madagaskaru został mianowany języka narodowego, jednak wiele źródeł nadal twierdził, że na Madagaskarze i Francuzi językach urzędowych, gdyż były one de facto. W kwietniu 2000 r., obywatel przyniósł prawne przypadku ze względu, że publikacja dokumentów urzędowych w języku francuskim tylko niezgodny z konstytucją. Wysoki Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w swojej decyzji, w przypadku braku prawa języku francuskim jeszcze charakteru języka urzędowego.

W Konstytucji z 2007 r., Madagaskaru pozostaje języka narodowego, podczas gdy języki urzędowe są ponownie: Madagaskaru, francuskim i angielskim. Motywacji do włączenia angielski jest częściowo na rzecz poprawy stosunków z krajami sąsiadującymi, w których angielski jest używany i zachęcić zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

Kultura

kultury Madagaskaru odzwierciedla mieszankę Azji Południowo-Wschodniej, Arab, wpływa Afryki i Europy. Domy na Madagaskarze są zazwyczaj czworoboczną z spiczasty dach, w stylu często spotykany w Azji Południowo-Wschodniej, a nie okrągłe stylu chaty budowy częściej spotyka się w Afryce Wschodniej. Ryż stanowi podstawę każdego posiłku w przeważającej części kraju w Azji. Potraw przygotowanych towarzyszyć ryżu różnić w zależności od lokalnej dostępności produktów spożywczych i są znane jako laoka.

Kuchni

Muzyka

Madagaskar ma charakterystyczny i bogate dziedzictwo muzyczne. Wczesnych osadników austronezyjskich przynieśli ze sobą poprzednik bambusowe rury cytra znany jako valiha, jak również inne instrumenty, które stanowiłyby podstawę do tradycyjnej muzyki Madagaskaru. Wpływ Afryki jest widoczne w niektórych perkusji i polyharmonic style śpiewania, a skłonność do drobnych akordy wzdłuż wybrzeża odzwierciedla Emiraty porównanie wpływu. Europejskiej piraci również przyczyniły się do Madagaskaru tradycji muzycznych, import gitara, akordeon, fortepian i instrumenty stosowane w hiragasy wydajności, w tym skrzypce, trąbka i klarnet.

Mitologia

Kraju ma bogatą tradycję oratorium w formie hainteny, kabary i ohabolana. Poematu, Ibonia, został wydany w ciągu wieków w różnych formach w całej wyspie i prezentuje żywy i wysoko rozwiniętych tradycji ustnej Madagaskaru.

Hainteny

Zebu, lub garbaty bydła, zajmuje ważne miejsce w tradycyjnej kulturze Madagaskaru. Zwierząt może przyjmować święte znaczenie i stanowi o bogactwie właściciela, tradycji pochodzących z afrykańskiego kontynentu. szelest Bydło, pierwotnie rytuałem przejścia dla młodych ludzi na równinach obszarów Madagaskaru, gdzie największe stada bydła są trzymane, stał się śmiertelnie niebezpieczny, a czasem jako pasterzy karnego przedsiębiorstw w próbie obrony swoich Southwest bydła z tradycyjnych włócznie przed coraz bardziej zbrojnych zawodowych rustlers. Gdzie i Afrykinfluences są najsilniejsze, jak w południowej prowincji około Tulear, bogactwo i status społeczny mierzy się w hodowli bydła, a zebu może przewyższa liczbę mieszkańców przez dwa lub trzy do jednego. Zebu są popularnym motywem w aloalo, drewniane słupy, które zdobią groby wśród niektórych plemion w południowo-zachodniej części kraju.

Andrianampoinimerina (ok. 1745/10) Zjednoczone Królestwo Merina, przenosząc swój kapitał z Ambohimanga do Antananarivo i budowanie jego pałacu królewskiego, lub Rova na strategiczne położenie na najwyższym wzgórzu, z widokiem na miasto. Wiele tradycji kulturowych, w tym kabary i hiragasy zostały spopularyzowane w okresie jego administracji.

Arab wpływ

Arabskich imigrantów było niewielu w porównaniu z Indonezji i Bantus, ale pozostawił trwałe wrażenie. Nazwy Madagaskaru do pór roku, miesięcy, dni i monety arabskie pochodzenie, jak w praktyce obrzezania, wspólnym basenem ziarna, oraz różne formy powitania. Arab czarownicy, zwanej ombiasy, osiedlili się w sądach wiele Madagaskaru królestw plemiennych. Arabskich imigrantów nałożone patriarchalnego systemu rodzinnego i zasady klanu na Madagaskarze. Poprzednia do Arabów, Malagasies praktykowane w Polinezji matriarchalne system, w którym prawa własności i uprawnień przyznanych zarówno na mężczyzn i kobiet.

Religia

Tradycyjnych religii

Około 50% populacji kraju praktyk tradycyjnych religii, które przyczyniają się do podkreślenia powiązań między żywych i umarłych. Merina szczególnie w górach na ogół ściśle trzymać się tej praktyki. Wierzą, że zmarli dołączyć ich przodków w szeregach boskości i że przodkowie są intensywnie o los ich życia potomstwo. Merina i Betsileo pogrzebu praktyki famadihana lub "przewrócenia umarłych", obchodzi w tym komunii duchowej. W ten rytuał, pozostaje krewnych zostały usunięte z grobu rodzinnego, przepakowywane w nowych bandaży jedwabiu, i wrócił do grobu po uroczystej ceremonii na ich cześć, gdzie czasami organy są unoszone i noszony wysoko nad celebrants głowy śpiewać i tańczyć przed powrotem ich do grobu.

Tradycyjnie, Madagaskaru trzymać ich przodków w wysokiej wartości i uważają, że nadal wiele do udziału w wydarzeniach na Ziemi po ich śmierci. Potężna jednostka może ustalić Fady (tabu) w swoim życiu, że wszystkie ich potomków lub tych członków wspólnoty jest zobowiązany do poszanowania oraz po ich śmierci, co oznacza, że podczas podróży na Madagaskarze, wskazane jest poszukiwanie starszyzna wioski lub organy i zapoznania się z lokalnym Fady, aby nie obrazić i przypadkowo przekroczyć miejscowej ludności. Ten kult przodków, doprowadziła także do tradycji budowania grobu i famadihana, praktyki, według której zmarły członek rodziny pozostaje mogą być pobrane z grobu, aby być okresowo owinięte świeżym osłony przed jedwabiu otrzymuje się w grobie. Wydarzenie to jest okazją do uczczenia pamięci ukochanej, zjednoczyć się z rodziną i społeczności, i cieszyć się świąteczną atmosferę. Mieszkańcy okolicznych wsi często są zapraszani do udziału w partii, gdzie żywność i rum często są podawane i hiragasy zespołu muzycznego lub inne rozrywki jest zwykle obecny.

Chrześcijaństwo

Dziś o 45% Madagaskaru są chrześcijańskie, rozłożyły się niemal równo pomiędzy katolikami a protestantami. Wiele uwzględnienie kultem zmarłych z innych przekonań religijnych i błogosławi swoich zmarłych w kościele, przed przystąpieniem do tradycyjnego obrządku pogrzebowego. Również może zaprosić do udziału minister Christian famadihana. Wiele Kościołów chrześcijańskich są wpływy w polityce. Najlepszym tego przykładem jest Madagaskaru Rady Kościołów (FFKM) składający się z czterech najstarszych i najbardziej znanych wyznań chrześcijańskich-(rzymskokatolicki, Kościół Jezusa Chrystusa na Madagaskarze, luteranie i anglikanie). W 19 wieku w Queen Ranavalona I nie było niesławny prześladowań i masowej eksterminacji chrześcijan.

Islam

Islam na Madagaskarze stanowi około 7% ludności. Arabskich i muzułmańskich handlowców somalijskich, który jako pierwszy przyniósł Islam w średniowieczu miał głęboki wpływ na zachodnim wybrzeżu. Na przykład wiele Madagaskaru na islam i język był Madagaskaru, po raz pierwszy, w transkrypcji na alfabet, w oparciu o alfabet arabski, nazywany Sorabe. Muzułmanie są skoncentrowane w prowincji Mahajanga i Antsiranana (Diego Suarez). Muzułmanów są podzielone między tymi etniczności Madagaskaru, Hindusów, Pakistańczyków i Comorians.

Hinduizm

Hinduizm w Madagascar rozpoczął gudżarati z regionu Saurashtra Indii już w 1900 roku, gdy Madagaskar był kolonią francuską. Większość Hindusów na Madagaskarze mówić gudżarati lub hindi.

międzynarodowym rankingu