Maputo

Maputo, dawniej Lourenço Marques / Lourenzo Marques, jest stolicą i największym miastem Mozambiku. Port na Oceanie Indyjskim, jej gospodarka jest skupiona wokół portu. Oficjalny ma około 1.244.227 mieszkańców (2006), a rzeczywisty ludności szacuje się na znacznie wyższe z powodu innych osiedli slumsów i nieoficjalnych. Węgiel, bawełna, cukier, chromowe, sizal, kopra, i liściaste szef eksportu. Miasta produkuje cement, ceramika, meble, buty, i gumy. Istnieje również duży zakład wytopu aluminium, Mozal. Miasto jest otoczone Maputo, ale podaje się jego własny województwa.

Geografia

Maputo znajduje się na zachodnim brzegu Zatoki Maputo, u ujścia rzeki Tembe. Bay wynosi 95 km (50 mil) długości i 30 km (20 mil) szerokości. Maputo wpada rzeka w południowej części zatoki.

Historia

zasady portugalskim

Na północnym brzegu Espírito Santo ujścia Delagoa Bay, wlot na Oceanie Indyjskim, Lourenço Marques nazwa pochodzi od portugalskiego żeglarza, który z towarzyszem (António Caldeira) został wysłany w 1544 roku przez gubernatora Mozambiku na rejs poszukiwania . One zbadane niższy bieg rzek ich opróżniania wody w Delagoa Bay, w szczególności Espírito Santo. Różnych fortów i stanowisk handlowych, portugalski siedzibę, opuszczony i reoccupied na północnym brzegu rzeki były nazywane Lourenço Marques. Obowiązujących terminach miasto od około 1850 roku poprzednim rozliczenia został całkowicie zniszczony przez tubylców. Miasto powstało wokół twierdzy portugalskiej ukończone w 1787 roku. W 1871 roku miasto było opisane jako słabe miejsce, z wąskimi uliczkami, dość dobre płaskich dachach domów, domków trawa, zepsute zamki i zardzewiałe armaty, otoczone murem 6 ft. duża, niedawno wybudowany i jest chronione w odstępach baszty. Rosnące znaczenie Transwalu doprowadziła jednak do większego zainteresowania podejmowanymi w Portugalii w porcie. Komisji został wysłany przez rząd Portugalii w 1876 roku do drenażu podmokłych terenów w pobliżu osiedla, sadzić drzewa niebieski dziąsła, a na budowę szpitala i kościoła. Miasto od 1887 roku, to zastąpić Mozambik jako stolica Mozambiku w 1898 roku. W 1895 roku, budowy linii kolejowej do Pretoria, Republika Południowej Afryki spowodował ludności miasta rośnie.

Na początku 1900, z dobrze wyposażonym portem morskim, z mola, nadbrzeża, hangary wyładunku i dźwigi elektryczne, dzięki czemu duże statki do ładunków absolutorium bezpośrednio do wagonów, Lourenço Marques zasady opracowane w ramach portugalskiej i odegrali dużą rolę w tętniące życiem miasto kosmopolityczne. To było obsługiwane przez British, portugalskim i niemieckim wkładki, a większość jego przywożone towary były wysyłane w Southampton, Lizbonie i Hamburgu. Z ciągłego rozwoju ludności miasta i jego rozwoju gospodarki na środku portu morskiego, z 1940 roku, administracja Portugalii budowy sieci szkół podstawowych i średnich, przemysłowych i handlowych, jak również pierwszy uniwersytet w regionie - Uniwersytet Lourenço Marques otwarty w 1962 roku. Portugalskim, Islamskiej (w tym Ismailis), Indian (w tym z portugalskim India) i chińskim (włącznie z Macanese) społeczności udało się osiągnąć wielki dobrobyt - ale nie niewykwalifikowanych Afryki większość - poprzez rozwój sektora przemysłowego i handlowego miasta. Przed niepodległość Mozambiku w 1975 roku, tysiące turystów z Republiki Południowej Afryki i Rodezji (obecnie Zimbabwe) odwiedzają miasto i jego malownicze plaże, wysokiej jakości hoteli, restauracji, kasyn i domów.

Front Wyzwolenia Mozambiku lub FRELIMO, założony w Tanzanii w 1962 roku. Pod przewodnictwem Eduardo Mondlane, FRELIMO walczył o niepodległość od Portugalii zasady. Mozambiku wojny o niepodległość trwała ponad 10 lat, kończący się dopiero w 1974 roku, kiedy Estado Novo regime został obalony w Lizbonie przez lewicowych wojskowego zamachu stanu - rewolucji goździków. Nowy rząd Portugalii przyznania niezależności wszystkich portugalski terytoriów zamorskich.

Po uzyskaniu niepodległości od Portugalii

Ludowej Republiki Mozambiku został ogłoszony w dniu 25 czerwca 1975 r. zgodnie z Lusaki Accord podpisane we wrześniu 1974 roku. Parada i bankiet stan niezależności zakończeniu uroczystości w stolicy, który miał być przemianowany Czy Phumo lub "Miejsce Phumo" po głównym Shangaan, którzy mieszkali w okolicy przed portugalskiego żeglarza Lourenço Marques pierwszy odwiedził miejsce w 1545 i dał mu swoje nazwisko. Jednak po odzyskaniu niepodległości nazwa miasta została zmieniona (w lutym 1976 r.) do Maputo. Nazwa Maputo rzekomo ma swoje źródło w Maputo River. Portugalski pomników bohaterów zostały usunięte i najbardziej były przechowywane w twierdzy, i czarnych żołnierzy rosyjskich karabinów otrzymuje prowadzenia żołnierzy Armii portugalski (zarówno czarno-białe) z zachodniej broni w koszarach miasta i na ulicach. Większość ulic miasta, o nazwie Portugalski bohaterów lub ważne daty w historii Portugalii, mieli też zmiana nazwy.

Po rewolucji goździków w Lizbonie, portugalski etnicznych ponad 250.000 wyciągnął praktycznie z dnia na dzień, pozostawiając gospodarki niemożliwe do Mozambiku i administracji. Z portugalskim exodus wykwalifikowanych pracowników, nowo niepodległego państwa nie miał czasu na alokacji zasobów w celu utrzymania jej dobrze rozwinięta infrastruktura. Ponadto, autorytarnego i nie marksistowskiej polityki centralnego planowania się nowo niezależny kraj w poślizg bardzo niepewny stan od początku, a więc gospodarki gwałtownie. FRELIMO, teraz partii rządzącej, zwrócił się do rządów komunistycznych w ZSRR i NRD o pomoc. W okresie od początku 1980 kraj był w stanie upadłości. Pieniądze były bezwartościowe, a sklepy były puste. Począwszy wkrótce po odzyskaniu niepodległości, kraj nawiedziła plaga 1977 / 92 i przez długi wojny domowej przemocy sprzeciw FRELIMO do RENAMO - Wojna domowa w Mozambiku.

Wzrost gospodarczy i stabilność powrócił w 1990, ale miasta, choć jest największym i najbardziej rozwiniętym w Mozambiku, jest nadal znacznie poniżej swojego potencjału. Przeludnienie, bezrobocie, ubóstwo i przestępczość są poważne problemy.

Transport

Lotniska

Port lotniczy Maputo jest główny międzynarodowy port lotniczy Mozambiku. Maputo potrzeb transportu są głównie obsługiwane przez taksówki zwane Chapas minibus, który prawdopodobnie transport większość osób dojeżdżających do pracy w mieście. Istnieje również państwowe przedsiębiorstwo autobusowe z autobusów, które obecnie liczbie około 37 autobusów. Minibusy są szeroko stosowane przywozu z Japonii i wykonują większość działań w zakresie publicznego transportu. Istnieją dwa główne dworce autobusowe w mieście: jeden w Baixa ("centrum"), a drugi w Museu ("Muzeum"). Chapas (minibusy) Toyota Hiace jest.

Infrastruktura

Maputo znajduje się Universidade Eduardo Mondlane, pierwszy uniwersytet w Mozambiku, a do kampusu głównego Universidade Pedagógica, innej dużej uczelni Mozambiku. Miasto ma muzeum historii Mozambiku, muzeum wojska, Natural History Museum, a rzymskokatolicka katedra Matki Boskiej Fatimskiej.

Maputo jest planowane miasta kwadratowe bloki i szerokie aleje, portugalskiego i ich ślady typowej architektury z lat 1970. uchodźców uciekło do masowego portugalskie numery na koniec wojny o niepodległość w 1975 roku, oraz wynikające z braku umiejętności i kapitału, w kontekście ostrej wojny domowej i złego rządu, przyczyniły się do stanu zaniedbania w latach po ogłoszeniu pokoju. Niemniej jednak samo miasto nie zostało uszkodzone, ponieważ automatycznie za neutralnym terenie, zarówno podczas kolonii i wojny domowej. Odzysku zawsze bardzo powoli ze względu na brak inwestycji. W wielu przypadkach nowe budynki są wznoszone na wzrost średniej klasy, a nie istniejące budynki są odnowione, a wiele usług miasta nadal niepewna.

Plaży Maputo został zepsuty przez odpady po cenach dumpingowych do zatoki, więc nie służy do rekreacji, ale jakość wody ma teraz wydają się być lepsze.

Kultura

Maputo jest tyglem wielu kultur, z silnym wpływem Republiki Południowej Afryki. Bantu i kultury portugalskiej dominować, ale wpływ arabskich, indyjskich, chińskich i kultur jest odczuwalne. Kuchnia jest zróżnicowana, szczególnie ze względu na portugalskim i dziedzictwa muzułmańskiego i owoców morza jest dość obfita.

Ważnym centrum kultury i artystów w Maputo jest Associação Nucleo de Arte. Jest to najstarszy zbiorowych artystów w Mozambiku. Z siedzibą w starej willi w centrum Maputo Núcleo odegrała znaczącą rolę w życiu kulturalnym metropolii dziesięcioleci. Ponad stu malarzy, rzeźbiarzy i ceramików jest członkiem Nucleo, które regularnie etapach wystawy na ich własnym terenie i w ciągu ostatnich kilku lat aktywnie uczestniczy w wymianie z artystami z zagranicy. Nucleo stał się znany z projektu przekształcenia broni do narzędzi i przedmiotów sztuki. Odgrywał ważną rolę pojednania po wojnie domowej w Mozambiku. Wystawa dzieł sztuki, takich jak Katedra Afryki King i Drzewo Życia został pokazany na całym świecie, m.in. w British Museum w 2006 roku.

Maputo znajduje się Dockanema Festiwalu Filmów Dokumentalnych i międzynarodowy festiwal prezentujący filmy dokumentalne z całego świata.

Tunduru Gardens, publiczny park zaprojektowany przez brytyjski ogrodnik w 1885 roku, położony jest w centrum miasta.

Maputo to zobaczyć miasto Archidiecezja Maputo.

Klimat

Maputo cechy klimatu tropikalnego sawannę, że granice w wilgotny klimat subtropikalny. Maputo jest stosunkowo suche miasta, średnio 761mm opadów rocznie. Miasto ma stosunkowo krótkim pora deszczowa trwa od listopada do marca. Maputo posiada również znacznie cieplejsze i chłodniejsze pory roku, z najcieplejszego miesiąca (stycznia) średnio około 8 ° C wyższa niż jego najciekawszy miesiąc (lipiec).

Znani ludzie