Mauretania
| Islamska Republika Mauretanii الجمهورية الإسلامية الموريتانية Al-Jumhūriyyah al-Islāmiyyah al-Mūrītāniyyah Republik bu bu Lislaamu Gànnaar République de Islamique Mauritanie | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||
| Motto: شرف إخاء عدل (arabski) (angielski: Honor, Braterstwo, Sprawiedliwość) | ||||||
| Hymn: Hymn Mauretanii | ||||||
| Kapitał (I największym miastem) | Nawakszut 18 ° 09'N 15 ° 58'W / 18.15 ° N W 15,967 ° / 18.15, -15.967 | |||||
| Język urzędowy (s) | Arabic1 | |||||
| Położenie na mapie | Mauretanii | |||||
| Rząd | Islamski republic2 | |||||
| - | Prezydent | Mohamed Ould Abdel Aziz | ||||
| - | Premiera | Moulaye Ould Mohamed Laghdaf | ||||
| Niezależność | z Francji | |||||
| - | Data | 28 listopada 1960 | ||||
| Obszar | ||||||
| - | Całkowity | 1.030.700 km2 (29) 397.954 ² | ||||
| - | Wody (%) | 0,03 | ||||
| Populacja | ||||||
| - | 2009 oszacowanie | 3.291.000 (135-ga) | ||||
| - | Spisu ludności z 1988 | 1864236 | ||||
| - | Gęstość | 3.2/km2 (221-gie) 8.2/sq mi | ||||
| PKB (PPP) | 2009 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 6326000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 2.037 dolarów | ||||
| PKB (wartość nominalna) | 2009 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 3029000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 975 dolarów | ||||
| Gini (2000) | 39 (średnia) | |||||
| HDI (2007) | ▲ 0.520 (medium) (154-ty) | |||||
| Waluta | Ouguiya (MRO) | |||||
| Strefa czasowa | (UTC +0) | |||||
| - | Letni (DST) | nie obserwowano (UTC +0) | ||||
| Dyski | prawo | |||||
| Internet TLD | . Mr | |||||
| Kod telefoniczny | 222 | |||||
| 1According w artykule 6 Konstytucji: Krajowy językach arabskim, Pulaar, Soninke i wolof, Językiem urzędowym jest język arabski 2Not międzynarodowe uznanie. Obalony prezydent Sidi Ould przywódców Cheikh Abdallahi i premier Yahya Ould Ahmed El Waghef nie mają już mocy, jak zostali aresztowani przez siły zbrojne. | ||||||
Mauretania (arab. موريتانيا Mūrītāniyā, wolof: Gànnaar; Soninke: Murutaane; Pulaar: Moritani, francuska: Mauritanie), oficjalnie Islamską Republiką Mauretanii, to kraj w Afryce Północnej. Graniczy z Oceanu Atlantyckiego na zachodzie, przez Sahary Zachodniej na północy, przez Algierię w północno-wschodniej, w Mali na wschodzie i południowym wschodzie, przez Senegal w południowo-zachodniej. Jej nazwa pochodzi od rzymskiej prowincji Mauretania, mimo że nowoczesne państwo obejmuje obszar daleko na południowy zachód od starego województwa. Stolica i największe miasto jest Nawakszut, położony na wybrzeżu atlantyckim.
Cywilnego rządu Mauretanii został obalony w dniu 6 sierpnia 2008 r. w wojskowym zamachu stanu pod dowództwem gen. Mohamed Ould Abdel Aziz. W dniu 16 kwietnia 2009 r., General Aziz zrezygnował z wojskowych na prezydenta w wyborach z 19 lipca, które zdobył. W Mauretanii około 20% ludności żyje za mniej niż 1,25 USD dziennie.
Zawartość |
Historia
Bafours to przede wszystkim rolnik, a jedną z pierwszych osób do opuszczenia swoich Sahary historycznie koczowniczy tryb życia. Do stopniowego suszenia od Sahary, skierowali się na południe.
Po nich przyszli migracji Central Saharans nie tylko w Afryce Zachodniej, ale w 1076 r., mauretańskich mnichów islamskich wojowników (Almoravid lub Al Murabitun) zaatakował i zdobył starożytnego Imperium Ghany. W ciągu najbliższych 500 lat, pokonał opór Arabów od miejscowej ludności (i nie Berber Berber podobne) i zdominowały Mauretanii. Mauretańskich wojny trzydziestoletniej (1644/74) był nieudany ostateczny nakład do odparcia Jemenu Maqil arabskich najeźdźców na czele z plemienia Beni Hassan.
Potomków wojowników Beni Hassan został górnej warstwy społeczeństwa Maurów. Berberowie zachowuje wpływ produkując większość regionu marabuci-zachowania i tych, którzy uczą tradycji islamskiej. Wiele plemion berberyjskich twierdził, Jemenu (czasem innych arabskich) pochodzenie: niewiele jest dowodów wskazujących na to, że niektóre studia do nawiązania połączenia między nimi. Hassaniya, Berber wpływem dialektu arabskiego wywodzi swoją nazwę od Beni Hassan, stał się dominującym językiem wśród ludności w dużej mierze przenośnych.
Imperial Francja stopniowo wchłania się na terytorium dzisiejszej Mauretanii z obszaru Senegal rzeki i góry, począwszy od końca 1800. W 1901 roku, Xavier Coppolani przejął imperialnej misji. Poprzez połączenie sojuszy strategicznych z plemion Zawiya i presji wojskowej na koczowników Hassane wojownika, udało mu się przedłużyć francuskiego zwierzchnictwa nad Mauretanii Arabskie: At-Tarariza, Al-Barakina i Takant szybko przedłożone umowy z potęgi kolonialnej (1903/04), ale północnej emirat Adrar wyciągnął już, wspomagany przez antykolonialnej bunt (lub dżihadu) o szejk al-Maa Aynayn. Ostatecznie został pokonany militarnie w 1912 roku i włączona do terytorium Mauretanii, które zostały sporządzone w 1904 roku. Mauretania to następnie w skład Francuskiej Afryki Zachodniej, od 1920 roku.
Francuski przepis wszczął zakazów niewolnictwa i zakończenia wojny interclan. W okresie kolonialnym, ludność pozostała przenośnych, ale wiele ludów osiadłych, których przodkowie zostali wygnani wieków wcześniej, zaczął się sączyć z powrotem do Mauretanii. Jako kraj uzyskał niepodległość w 1960 roku, w stolicy Nawakszut powstała w miejscu małej wioski kolonialnej Ksar, a 90% ludności wciąż przenośnych.
Wielkie susze Sahel z początku 1970 spowodowały ogromne problemy w Mauretanii. Z niezależności, większej liczby rodzimych mieszkańców subsaharyjskiej Afryki (Haalpulaar, Soninke i wolof) weszła w Mauretanii, przemieszczających się na obszar na północ od rzeki Senegal. Kształcił się w języku francuskim i celnych, wiele z tych przybyłych niedawno stał urzędników, żołnierzy i administratorów w nowym państwie. Miało to miejsce we Francji militarnie stłumiony najbardziej nieprzejednanych plemiona Maurów Hassane z północy, zmieniające się stare równowagi sił oraz tworzenie nowych przyczyną konfliktu między południowym ludności i Maurów. Między tymi grupami stał Haratin, bardzo dużej populacji Arabized niewolników z czarnej Afryki pochodzenia, który mieszkał w mauretańskim społeczeństwa, włączona do najniższego pozycji społecznej. Dotyczy to dyskryminacji społecznej, głównie Haratin ("czarny Maurów) w północnej części kraju, gdzie wśród elit plemiennych" białych Maurów "(Beidane) dominują, ale niskiej kasty grupy w czarnej społeczności Afryki południowej mają także wpływ podobne praktyki.
Torfowisk w reakcji na zmiany, a nacjonalistyczną połączeń z zagranicy, wraz ze wzrostem nacisku na Arabize wiele aspektów życia Mauretanii, takich jak prawa i języka. Schizmy rozwiniętych między tymi Maurów, którzy uważają, Mauretanii do krajów arabskich i tych, którzy szukają dominującą rolę narodów nie-mauretańskim, z różnych modeli zawierających kraju różnorodności kulturowej zasugerował, ale żaden z powodzeniem wdrożyła.
Etnicznej niezgody było widoczne podczas międzygminnej przemocy, która wybuchła w kwietniu 1989 r. ("1989 Wydarzenia" i "Mauretania-Senegal Border War"), ale od tego czasu ustąpiły. Około 70.000 czarny Afryki Mauritanians zostali wydaleni z Mauretanii pod koniec 1980 roku. Napięć etnicznych i delikatnej kwestii niewolnictwa - w przeszłości i, w niektórych obszarach, obecnie - jest nadal silny motyw w kraju debaty politycznej. Znaczna liczba ze wszystkich grup, jednak dążyć do bardziej zróżnicowane, pluralistycznego społeczeństwa.
| nowości związane news: Mauretanii |
Biurokracji rząd składa się z tradycyjnych ministerstw, agencji specjalnych, i parapaństwowe firm. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych groty systemu regionalnych prezesów, prefektów, wzorowany na francuskim systemie administracji lokalnej. Na podstawie niniejszego system, Mauretania podzielona jest na trzynaście regionów (Prowincja), w tym dzielnicy stolicy, Nawakszut. Kontrola jest mocno koncentruje się na władzy wykonawczej rządu centralnego, lecz szereg wyborach krajowych i lokalnych od 1992 roku przyniosły ograniczone decentralizacji.
Mauretanii, Maroka, wraz z załączonego na terytorium Sahary Zachodniej w 1976 roku, z Mauretanią przy dolnej jednej trzeciej na wniosek byłego władzy cesarskiej Hiszpanii. Po kilku wojskowych straty Polisario - silnie uzbrojone i wspierane przez Algierię, lokalny hegemon i rywala Maroko - Mauretania wycofał się w 1979 roku, a jego roszczenia zostały przejęte przez Maroko. Ze względu na słabość gospodarczą, Mauretanii niewielki gracz sporu terytorialnego z jej oficjalnego stanowiska jest to, iż życzenia rozwiązanie jest wskazane, że wzajemnie uzgodnionym przez wszystkie strony. Podczas gdy większość Saharze Zachodniej okupowanej przez Maroko, ONZ nadal uważa terytorium Sahary Zachodniej, który musi wyrazić swoją wolę w stosunku do państwowości: referendum jest nadal ma się odbyć czasem w przyszłości, pod auspicjami ONZ, w celu określenia czy lokalny Saharyjczyków chcą niezależnych jak Sahary Zachodniej, lub być częścią Maroka. Rząd Maroka dotąd blokowane taki przeprowadzeniu referendum.
Ould era Daddah (1960/78)
Po uzyskaniu niepodległości, prezes Moktar Ould Daddah, oryginalnie zainstalowane przez francuski, sformalizowane Mauretanii w stan jednej z partii w 1964 roku nowej konstytucji, który ustanowił system autorytarny prezydenckich. własnych w du Parti Daddah Peuple Mauritanien (PPM) stała się organizacja orzeczenia w jednopartyjny system. Przewodniczący uzasadnione niniejszej decyzji na podstawie, że uważa niegotowy Mauretania dla demokracji w stylu zachodnim wielopartyjny. Na mocy niniejszej konstytucji jednej partii, został ponownie wybrany Daddah bezspornych w wyborach w 1966, 1971 i 1976. Został obalony w bezkrwawym zamachu stanu w dniu 10 lipca 1978 r., po doprowadzenie kraju do upadku niemal przez katastrofalne wojny z załącznikiem południowej części Sahary Zachodniej, w próbie stworzenia "Wielkiej Mauretanii".
CMRN i CMSN rządów wojskowych (1978-84)
Mustafa Ould Salek w CMRN junta płk albo okazały się niezdolne do utworzenia silnej bazy władzy lub wydobycia kraju z jego destabilizacji w sprzeczności z Ruchu Oporu saharyjskich Front Polisario. Szybko spadł do zostać zastąpiony przez inny rząd wojskowy, CMSN. Energiczny płk Mohamed Ould Haidallahu Muhammad Chuna wkrótce pojawiły się jego głównym strongman, a poprzez rezygnację z wszelkich roszczeń do Sahary Zachodniej, znalazł pokój z Polisario i poprawy stosunków z głównymi Backer, Algieria - ale stosunki z drugą stroną w konflikcie , Maroko i jego europejskim sojusznikiem Francji, uległa pogorszeniu. Niestabilność kontynuował próby Haidallahu i ambitnych reform rozbiły. Nie tylko jego reżimu nękane przez intrygi i próby zamachów w wojskowej, ale także coraz zaskarżonej ze względu na jego ostry i bezkompromisowy line w stosunku do przeciwników politycznych i wojskowych dysydentów, z których wielu zostało uwięzionych, a niektóre zostały wykonane.
W 1984 roku został obalony przez pułkownika Maaouya Ould Taya Sid'Ahmed, który złagodził nieco klimat polityczny, bez utraty kontroli militarnej. Ould Taya moderowane poprzednie stanowisko Mauretanii pro-algierskich, i ponownie z Maroka pod koniec 1980 roku. Stosunki z Marokiem pogłębił się pod koniec 1990 i na początku 2000, jako część dysku Mauretanii, aby przyciągnąć wsparcia państw zachodnich i zachodnich wyrównany państw arabskich. Jednak, Mauretania nie unieważniła jego uznania rządu Sahary Zachodniej Polisario na uchodźstwie, pozostając w dobrych stosunkach z Algierią. Swoje stanowisko w sprawie konfliktu Sahara Zachodnia jest od 1980, jeden z pełną neutralność.
Ould Taya panowania (1984-2005)
Parti républicain DEMOCRATIQUE et Społecznego (PRDS), wcześniej prowadzony przez przewodniczącego Maaouya Ould Taya Sid'Ahmed, zdominowany polityki Mauretanii po pierwszy w kraju wielopartyjnych wyborach w kwietniu 1992 r. po zatwierdzeniu przez referendum obecnej konstytucji w lipcu 1991 roku. Prezydent Taja, który wygrał wybory w 1992 i 1997, został pierwszym szefem państwa poprzez 12 grudnia 1984 bezkrwawego zamachu stanu, który uczynił go przewodniczącym komisji wojskowych, które podlegają Mauretanii od lipca 1978 do kwietnia 1992 roku.
Partie polityczne, wojskowe nielegalnych w okresie ponownie zalegalizowano w 1991 roku. W kwietniu 1992 r., rządów cywilnych zwróciło, 16 głównych partii politycznych, został uznany, 12 głównych partii politycznych działających w 2004 roku. Większość partii opozycyjnych zbojkotowali Wybory parlamentarne pierwszy w 1992 r. i przez niemal dziesięć lat był zdominowany przez parlament PRDS. Opozycji udział w wyborach w styczniu i lutym 1994 r. i kolejne wybory do senatu, a ostatnio w kwietniu 2004 r., gaiNed reprezentacji na szczeblu lokalnym, a także trzy miejsca w Senacie.
Grupa obecnych i byłych oficerów rozpoczął krwawą, ale nieudana próba zamachu stanu w dniu 8 czerwca 2003 roku. Przywódców próbę zamachu stanu nigdy nie zostali złapani.
Wybory prezydenckie w Mauretanii, trzeci od przyjęcia procesu demokratycznego w 1992 r., odbyło się w dniu 7 listopada 2003 roku. Sześciu kandydatów, w tym przede Mauretanii kobiet i pierwszy Haratine (były rodziny slave) kandydatów, reprezentowana różnorodnych celów politycznych i środowisk. Urzędującego prezydenta Maaouya Ould Taya Sid'Ahmed wygrał reelekcji z 67,02% w wyborach powszechnych, w oparciu o oficjalne dane, z Ould Mohamed Muhammad Chuna Hajdalla zajął drugie.
Pod koniec 1980, Ould Taya wykazała ścisłej współpracy z Irakiem, a realizowane bardzo Emiraty line nacjonalistyczne. W tym samym czasie, wybuchły krwawe starcia z Senegalu w 1989 roku, w którym oba kraje wydalony mniejszości etnicznych do innego kraju. Mauretania coraz bardziej izolowany na arenie międzynarodowej i napięcia z krajów zachodnich gwałtownie wzrosła po zajęło stanowisko pro-irackiej w 1991 r. wojny w Zatoce Perskiej. W połowie do późnych lat 1990, Mauretania przesunięte polityki zagranicznej do jednego z większą współpracę z USA i Europy oraz nagrodę dyplomatycznych relaksu i projektów pomocowych.
W 1999 r., minister spraw zagranicznych Ahmed Mauretanii Sid'Ahmed i jego izraelskim odpowiednikiem David Levy podpisały porozumienie w Washington DC, USA, 28 października, utworzenia pełnych stosunków dyplomatycznych z Mauretanią. Ceremonia podpisania odbyła się w Departamencie Stanu USA, w obecności sekretarza stanu USA Madeleine Albright. W ten sposób dołączył do Mauretanii, Egiptu, Palestyny i Jordanii, jak tylko członków Ligi Arabskiej do oficjalnego uznania Izraela. Ould Taya rozpoczął również współpracę z USA w antyterroryzm działalności, która była ostro krytykowana przez obrońców praw człowieka organizacji pozarządowych, którzy rozmawiali z przesadą i oprzyrządowanie domniemanych terrorystów do celów geopolitycznych. (Patrz również zagraniczna Mauretanii.)
Sierpnia 2005 wojskowy zamach stanu
W dniu 3 sierpnia 2005 r. zamachu stanu na czele pułkownik Ely Ould Mohamed Vall zakończył Maaouya Ould Taya Sid'Ahmed dwudziestu jeden lat panowania.
W dniu 3 sierpnia, żołnierzy mauretańskich, w tym członków prezydenckiej gwardii, przejął kontrolę nad kluczowymi punktami w stolicy Nawakszut. Skorzystali z udziałem prezydenta Taya jest na pogrzebie króla Arabii Saudyjskiej Fahd zorganizowania zamachu stanu, który odbył się bez strat w ludziach. Funkcjonariuszy, nazywając siebie Wojskowej Rady Sprawiedliwości i Demokracji, wydała następujące oświadczenie:
"Narodowych sił zbrojnych i sił bezpieczeństwa jednomyślnie postanowiła położyć ostateczny kres ucisku działalności nieistniejącego organu, który nasi ludzie cierpią z lat ubiegłych."Wojskowa Rada wydanego później innego oświadczenia nazewnictwa pułkownik Vall jako prezes i dyrektor krajowych sił policyjnych, Surete Nationale. Szesnaście innych oficerów będących członkami. Pułkownik Vall kiedyś uważane za przedsiębiorstwo sojusznika prezydenta, teraz wyparł, nawet pomagając mu w oryginalnym zamachu stanu, które doprowadziły go do władzy, a później do więzienia bezpieczeństwa.
Oklaskiwany przez mauretańskich ludzi, ale ostrożnie obserwowany przez społeczność międzynarodową, zamach ten został powszechnie akceptowane, podczas gdy junta wojskowa organizuje wybory w ramach osi czasu obiecał lat dwóch. W referendum w dniu 26 czerwca 2006 r., Mauritanians przeważającej mierze (97%) zatwierdził nową konstytucję, która ogranicza czas trwania pobytu prezydenta w biurze. Przywódca junty, płk Vall, zobowiązał się do przestrzegania referendum i zrezygnować z władzy spokojnie. ustanowienie Mauretanii stosunków z Państwem Izrael - był to jeden z tylko trzech państw arabskich do uznania Izraela - był prowadzony przez nowego systemu, mimo szerokiej krytyki opozycji, którzy postrzegali ją jako dziedzictwo systemu Taya Próby curry rzecz z Zachodem.
Parlamentarnych i wyborach w Mauretanii miał miejsce w dniu 19 listopada i 3 grudnia 2006 roku.
2007 rok wyborów prezydenckich
Pierwszy w pełni demokratycznych wyborach prezydenckich od 1960 r. miały miejsce w dniu 11 marca 2007 roku. Wybory dokonane ostateczne przekazanie wojskowej do rządów cywilnych, w następstwie wojskowego zamachu stanu w 2005 roku. To był pierwszy raz, że prezydent został wybrany w wyborach wielu kandydatów w historii kraju po uzyskaniu niepodległości.
Wybory wygrał w drugiej turze głosowania przez Sidi Ould Cheikh Abdallahi, z Ahmed Ould Daddah blisko sekundę.
2008 wojskowy zamach stanu
Szef straży prezydenta przejął pałac prezydenta i armię w otoczeniu kluczowe budowania państwa w stolicy Nawakszut on 6 sierpnia 2008 r. na dzień po 48 prawodawców z rządzącej partii zrezygnował. Wojsko otoczyły budynek telewizji publicznej po prezydenta zwolniony (zwolniony) dwóch wyższych oficerów, w tym szefa straży prezydenckiej. Prezydent, premier i minister spraw wewnętrznych zostało aresztowanych.
Zamach został zorganizowany przez gen. Mohamed Ould Abdel Aziz, były szef sztabu armii mauretańskiej i szefem Gwardii Prezydenckiej, którego prezydent nie tylko oddalić. prezydencki rzecznik Mauretanii, Abdoulaye Mamadouba, powiedział prezydent Sidi Ould Cheikh Abdallahi, premier Yahya Ould Ahmed Waghf i minister spraw wewnętrznych, zostali aresztowani przez renegata wyższych oficerów armii mauretańskiej, żołnierzy nieznanych i grupy generałów, i odbyły się w areszcie domowym w pałac prezydencki w Nawakszut.
Po zamachu stanu
Prawodawca Mauretanii, Mohammed Al Mukhtar, ogłosiła, że "wielu w tym kraju ludzie wspieranie próba przejęcia i rząd" autorytarny reżim "i że prezydent nie" na marginesie większość w parlamencie. "
`Abd al-Aziz" miał od czasu zamachu stanu nalegał na zorganizowanie nowych wyborów prezydenckich, w celu zastąpienia Abdellahi, ale został zmuszony do zmiany terminu ich z powodu wewnętrznej i międzynarodowej opozycji. Jednak wiosną 2009 r. junta wynegocjowała porozumienie z opozycją niektóre dane, jak również międzynarodowe imprezy, które dramatycznie zmieniły sytuację. Abdellahi formalnie podał się do dymisji, na znak protestu, ponieważ stało się jasne, że niektóre siły opozycji uciekł od niego, a większość graczy międzynarodowych, w tym zwłaszcza Francji i Algierii, teraz w kolejce za `Abd al-Aziz". Stany Zjednoczone nadal krytykować zamachu stanu, ale nie aktywnie sprzeciwiać się wybory. rezygnacji Abdellahi w utorowały drogę do wyborów wojskowych Ould "strongman Muhammad Abd al-Aziz jako" cywilny prezydent, w dniu 18 lipca, w 52% głosów. Wielu zwolenników byłego Abdellahi krytykując to jako manewr polityczny i odmówił uznania wyników. Twierdzili oni, że wybory zostały sfałszowane w wyniku kontroli junta, i skarżył się, że społeczność międzynarodowa nie zawieść opozycji. Pomimo marginalnej skarg, wybory zostały prawie jednogłośnie przyjęte przez Western, krajów arabskich i afrykańskich, które wyniosło sankcji i wznowione współpracy z Mauretanią. Pod koniec lata, "Abd al-Aziz" wydawało się zabezpieczyć swoją pozycję i do dzis szerokie poparcie międzynarodowe i wewnętrzne, mimo że wielu wpływowych partii politycznych i osobistości, zwłaszcza w Senacie przewodniczący Messaoud Ould Boulkheir, nadal odmawiają nowego porządku i wzywają do `Abd al-Aziz" rezygnacji z.
Departamentów i regionów
Mauretania podzielona jest na 12 regionów (regiony), zwanego wilaya i jeden w dzielnicy stolicy Nawakszut, które z kolei są podzielone na 44 departamentów (moughataa). Regionów i dzielnicy kapitału (w kolejności alfabetycznej) i ich stolic są:
| Region | Kapitał |
|---|---|
| Adrar | Atar |
| Al-Asaba | Kifa |
| Al-Barakina | Aleg |
| Dachlat Nawazibu | Nouadhibou |
| Kurkul | Kajhajdi |
| Ghidimagha | Sélibaby |
| Haud asz-Szarki | An-Nama |
| Haud Gharbi | Ujun el al-Atrus |
| Insziri | Akdżawadżat |
| Nawakszut (stolica powiatu) | |
| Takant | Tidjikdja |
| Tiris Zemmour | F'dérik |
| At-Tarariza | Rosso |
Geografia
Na 397.929 mil kwadratowych (1.030.631 km2), Mauretanii 29-szy na świecie co do wielkości kraju (po Boliwia). Jest porównywalna wielkością do Egiptu.
Mauretania jest na ogół płaskie, jego 1.030.631 kilometrów kwadratowych (397929 ²) tworząc rozległe, suche równiny przerwał granie i okazjonalne wychodnie clifflike. Seria skarp twarz na południowy zachód, wzdłuż bisecting te równiny w centrum kraju. Skarp również odrębne szeregu płaskowyżów z piaskowca, z których najwyższy jest Adrar, osiągając wysokość 500 metrów (1640 stóp). Wiosna-karmić oazy leżą u stóp niektórych skarp. Pojedyncze szczyty, często bogate w minerały, wznieść się ponad wyżyny, mniejszych szczytów o nazwie guelbs i większe kedias. Koncentrycznych Guelb er Richat (znany również jako Kalb ar-Riszat) jest dominantą regionu północno-środkowej. Kediet ej Jill, near miasta Zouîrât, ma wysokości 1000 m (3281 stóp) i jest najwyższym szczytem.
Około trzy czwarte Mauretanii pustyni lub semidesert. W wyniku zakrojonego na szeroką skalę, susze ciężkich pustynnych rozwija się od połowy lat 1960. Na zachód, pomiędzy oceanem i płaskowyże, są na przemian obszarów gliniaste równiny (regs) i wydm (ergs), z których niektóre zmiany z miejsca na miejsce, stopniowo przeniesiony przez silne wiatry. Wydmy zazwyczaj wzrost wielkości i mobilności w kierunku północnym.
Gospodarka
Mauretania ma jeden z najniższych wskaźników PKB w Afryce, mimo że bogate w surowce naturalne. Jednak większość ludności nadal zależy od rolnictwa i zwierząt gospodarskich do życia, chociaż większość nomadów i wielu rolników na własne potrzeby były zmuszone do miast przez susze w latach 1970 i 1980. Mauretania posiada duże złoża rudy żelaza, które stanowią prawie 50% całkowitego eksportu. Z obecnym wzrostem cen metali, złota i miedzi są firmy górnicze w kopalniach otwarcie wnętrza. Narodu wody przybrzeżne należą do najbogatszych obszarów rybackich na świecie, ale nadmierna eksploatacja przez cudzoziemców grozi to główne źródło dochodów. Pierwszy w kraju głębokowodny port otwarty w 1986 roku w pobliżu Nawakszut. W ostatnich latach, susze i nadużycia w zarządzaniu gospodarką doprowadziły buildup zadłużenia zagranicznego. W marcu 1999 r. rząd podpisał porozumienie z wspólnej misji MFW, Bank Światowy 54.000.000 dolarów wzmacniającej dostosowania strukturalne (ESAF). Celów gospodarczych ustalono 1999-2002. Prywatyzacji jest jednym z kluczowych zagadnień. Mauretania jest w stanie spełnić cele ESAF roczny wzrost PKB o 4% -5%.
Olej został odkryty w Mauretanii w 2001 r. w morzu złożenia Chinguetti. Chociaż mogą mieć znaczenie dla gospodarki Mauretanii, to okaże się, ile to będzie pomoc państwa. Mauretanii został opisany jako "naród pustyni rozpaczliwie biedny, które straddles arabskich i afrykańskich światów i Afryki najnowsze, jeśli na małą skalę, producentem ropy naftowej."
Głównym problemem rządu jest obecnie prywatyzacji gospodarki.
Demografii
| Ta sekcja wymaga rozbudowy. |
Innych języków używanych należą: Pulaar, Soninke, język Imraguen, wolof i francuski (powszechnie używane w mediach i wśród warstw wykształconych, zobacz Afryki francuski).
Zdrowie
długość życia była 53,91 lat (2008 szacunek).
Kultura
Nazwa kraju pochodzi od łacińskiego Mauretania, czyli ziemi Mauri.
Kraju okupowanej Francji w 1860 roku w ścisłej współpracy z Maur przywódców religijnych. Mauretania stała się narodu po zniszczeniu królestwa Toro Fouta Walo i Walo i arabsko-berberyjskiej emirat At-Tarariza, Al-Barakina, Taganet i Adrar. W wyniku tego kraju ma dwie główne grupy etniczne: czarnych Afrykanów i Arabów Berberowie. Czarnej Afryki grupa obejmuje Fulani, Soninke i Bambara. Maurs zawierać arabsko-Berberów (Beydan) i czarny Maurs jako Haratin. Haratins są czarni Afrykanie, którzy zostali zniewoleni przez biały Maurs. Biały i czarny Maurs uważają się za arabskiego, podczas gdy czarni niearabskich postrzegają siebie jako Afryki. Najważniejsze wspólne określenie, jeśli nie jedynym, jest islam sunnicki.
Muzyka Mauretanii Islam w Mauretanii Status wolności religijnej w Mauretanii Mauretania i Madagaskar są tylko dwa kraje w nie świecie do korzystania z dziesiętnego na bazie waluty. Podstawowej jednostki waluty, ouguiya, składa się z pięciu khoums Filmowanie kilka filmów dokumentalnych i miało miejsce w Mauretanii, w tym Fort Saganne (1984), Piąty element (1997), Books Pod Sand (1997), Życie bez śmierci (1997), Winged Migration (2001), i Heremakono (2002.Edukacja
Od 1999 r. wszystkie nauczania w pierwszym roku szkoły podstawowej jest w języku arabskim, francuskim jest jednak wprowadzone w drugim roku, a wszystkie kursy naukowe prowadzone są w języku francuskim dla każdego.
