Mongolia

Mongolia (wymawiane / mɒŋɡoʊliə /; Mongolii: Монгол улс (Pomoc · info), dosłownie Mongol kraju / narodu) leżą w Azji Wschodniej i Środkowej. Graniczy na północy Rosji i Chińskiej Republiki Ludowej na południe, wschód i zachód. Mimo, że Mongolia nie ma też granicy z Kazachstanem, zachodniej, najbardziej chodzi o to tylko 38 kilometrów (24 mil) od wschodnim krańcu Kazachstanu. Ułan Bator, stolicy i największym miastem, jest domem dla około 38% populacji. systemu politycznego Mongolii jest republiką parlamentarną.

Powierzchni, co jest teraz Mongolia został wykluczony przez różne imperia przenośnych, w tym Xiongnu, Xianbei, Rouran, Gökturks i innych. Imperium Mongolskie zostało założone przez Czyngis-chana w 1206. Po upadku dynastii Yuan, Mongołowie powrócili do wcześniejszego modelu stałym konflikcie wewnętrznym i sporadyczne naloty na chińskim pograniczu. W wieku 16 i 17, Mongolia znalazł się pod wpływem buddyzmu tybetańskiego. Pod koniec 17 wieku, większość z Mongolii zostały włączone do obszaru rządzi dynastii Qing. Podczas upadku dynastii Qing w 1911 roku, Mongolia ogłosiła niepodległość, ale musiał walczyć aż do 1921 jasnego określenia de facto niepodległości z Chińskiej Republiki Ludowej, a do 1945 roku zdobyć międzynarodową sławę.

W związku z tym, że znalazł się pod silnym wpływem rosyjskiej i radzieckiej, w 1924 roku, Republika Mongolska Partia Ludowo-uznano, Mongolii i polityce zaczęła spełniać takie same modele w polityce radzieckiej w czasie. Po załamaniu reżimów komunistycznych w Europie Wschodniej pod koniec 1989 r., Mongolia zobaczył swój Rewolucji Demokratycznej w 1990 roku, które doprowadziły do wprowadzenia systemu wielopartyjnego, nowej konstytucji w 1992 r. i (raczej szorstki) przejścia do gospodarki rynkowej.

Na 1.564.116 km ² (603909 ²), Mongolia jest 19. Największe i najbardziej niezależny słabo zaludnione państwo na świecie, z liczbą ludności około 2,9 mln osób. Jest to równieżświecie, drugi co do wielkości krajem śródlądowym po Kazachstan. Kraju, zawiera bardzo mało gruntów ornych, na ile jego obszaru jest objęte stepów, z gór na północ i na zachód i na pustyni Gobi na południe. Około 30% ludności przenośnych lub częściowo przenośnych. Dominującą religią w Mongolii jest buddyzm tybetański, a większość obywateli państwa na pochodzenie etniczne Mongołów, choć Kazachów, Tuwińcy, i innych mniejszości również żyć w kraju, zwłaszcza na zachodzie. Około 20% ludności żyje za mniej niż 1,25 USD dziennie.

Historia

Prehistorii

Ważne są miejsca prehistoryczne rysunki paleolitu jaskini Khoid Tsenkheriin Agui (Northern Cave of Blue) w prowincji Kobdo

W drugim tysiącleciu pne, w epoce brązu, zachodniej Mongolii znajdował się pod wpływem kultury karasukska. Jeleń kamienie i wszechobecnej keregsürens (małe kurgans) są prawdopodobnie z tego okresu, inne teorie daty kamienie jelenia na 7 lub 8-cia wieku pne. Rozległy kompleks pochówku z epoki żelaza 5th-wieku 3rd, później również używane przez Xiongnu, został wykopany w pobliżu Ulaangom.

Wczesnej historii

Mongolia, od czasów prehistorycznych, jest zamieszkana przez nomadów, którzy od czasu do czasu, powstały wielkie konfederacje, które nabrało rozgłosu. Pierwszy z nich, Xiongnu, zostały zebrane w celu utworzenia konfederacji przez Modu Shanyu w 209 pne. Wkrótce pojawiły się największym zagrożeniem dla dynastii Qin, zmuszając tych ostatnich do budowy Wielkiego Muru Chińskiego, jest strzeżony przez się do prawie 300.000 żołnierzy podczas kadencji marszałek Meng Tian jest, jako środek obrony przed niszczącym naloty Xiongnu.

Po upadku Xiongnu, Rouran, blisko spokrewniony z Mongołami, zanim doszedł do władzy przegranej z Göktürks, który następnie zdominowany Mongolia wieków. W wieku 7 i 8, były zastąpiony przez Ujgurów, a następnie przez Khitans i Jurchens. Do 10 wieku, kraj został podzielony na wiele plemion połączonymi przejściowe sojusze i zaangażowanych w starych wzorców wewnętrznych konfliktów.

Imperium Mongolskie

W chaosie koniec wieku 12th, wódz o imieniu Temujin udało się w końcu zjednoczenie plemion mongolskich między Mandżurii i gór Ałtaj. W 1206, wziął tytuł Czyngis-chana i prowadzona serii wojennych - znane z brutalności i okrucieństwa - przetacza się przez znaczną część Azji, tworząc Imperium Mongolskie, największe skupisko imperium ziemi w historii świata. Zgodnie z jego następców to rozciągało się od dzisiejszej Polska na zachodzie do Korei na wschodzie, i od Syberii na północy do Zatoki Omanu i Wietnamu na południu obejmuje około 33.000.000 km ² (13.000.000 ²), (22% o łącznej powierzchni Ziemi terenu) oraz o liczbie mieszkańców ponad 100 mln osób.

Po śmierci Czyngis-chana, imperium została podzielona na cztery królestwa lub Khanates który ostatecznie stał się quasi-niezależnych Möngke po śmierci w 1259 roku. Jednym z khanates, "Wielka Khaanate", składający się z ojczyzną Mongołów i Chiny, stały dynastii Yuan w Kubilaj-chan, wnuk Czyngis-Chana. Założył swoją stolicę w Pekinie, ale dziś, po ponad wieku władzy, został zastąpiony przez Yuan dynastii Ming w 1368, do sądu Mongol ucieczki na północ. W armii Ming realizowane Mongołów w ich ojczyźnie, ale skutecznie zwolnił i zniszczone Mongołów Karakorum kapitału wśród innych miast, unicestwiając postęp kulturowy, który został osiągnięty w okresie cesarstwa, a tym samym rzucając Mongolia powrót do anarchii.

Okres po cesarskim

Następne stulecia naznaczone zostały przez violent walki o władzę między różnymi frakcjami, zwłaszcza Genghisids i non-Genghisid Oirads i wielu chińskich inwazji (np. pięć wypraw na czele z Yongle Emperor). Na początku 15 wieku, Oirads pod Esen zdobyte górnej strony, a nawet najechała Chiny w 1449 w spór o prawo do Esen hołd, zdobywając chińskiego cesarza w tym procesie. Jednak Esen został zamordowany w 1454 roku, a Borjigids zwrotowi.

Batumongke Dajana Khan i jego khatun Mandukhai zjednoczenia całego Mongołów na początku 16 wieku. W połowie 16 Altan Chan Tümed, wnuk Batumöngke - ale sam nie uzasadnionych Khan - stał potężny. Hohhot założył w 1557 i jego spotkanie z Dalajlamą w 1578 roku wywołał drugi wprowadzenie buddyzmu tybetańskiego do Mongolii. Abtai Khan z Khalkha nawrócił się na buddyzm i założył klasztor Zuu Erdenedzuu w 1585 roku. Jego wnuk Zanabazar został pierwszym Jebtsundamba Khutughtu w 1640 roku.

Zgodnie z Qing

Ostatnio mongolskiego chana był Ligden Khan na początku 17 wieku. Wszedł w sprzeczności z Manchu w grabieży chińskich miastach, a udało się zrazić większość mongolskich plemion. Zmarł w 1634 w drodze do Tybetu, do ominięcia Manchu i zniszczyć Yellow sekty Hat buddyzmu. W 1636, większość plemion Mongolii Wewnętrznej złożyły do Manchu. Khalkha ostatecznie przedstawione Qing w 1691 roku, przez co wszystkie, ale na zachód od dzisiejszej Mongolii pod rządami Pekinu. Po kilku wojnach, Dzungars praktycznie unicestwione w 1757/58.

Do 1911, Manchu utrzymać kontrolę nad Mongolią z szeregu sojuszy i intermarriages, a także wojskowych i gospodarczych. Ambans, Manchu "wysokich urzędników", zostały zainstalowane w Khüree, Uliastaj i Kobdo, a kraj został podzielony na lenna coraz feudalnych i kościelnych. W ciągu 19 wieku, feudałów umocowany do reprezentowania i znaczenie mniejsze znaczenie dla odpowiedzialności wobec swoich poddanych. Zachowanie szlachty Mongolii, wraz z lichwiarskich praktyk chińskich przedsiębiorców i zbierania podatków w srebrze cesarskiego zamiast zwierząt, w wyniku ubóstwa staje się coraz bardziej szalonej.

Niezależność

Po upadku dynastii Qing, w Mongolii Ułan Bogd ogłosiła niepodległość w 1911 roku. Jednakże równie nowo utworzonego Chińskiej Republiki Ludowej twierdził, Mongolii w ramach jego terytorium. Obszar kontrolowany przez Bogd Khaan w przybliżeniu, że byłego Mongolii. Z 49 hoshuns Mongolii Wewnętrznej, jak Mongołowie z Alashan i regiony Qinghai wyraziły chęć przyłączenia się do nowego kraju, ale bezskutecznie. W 1919 roku, po rewolucji październikowej w Rosji, na czele wojsk chińskich Xu Shuzheng okupowanej Mongolii.

Jednak w wyniku rosyjskiej wojny domowej, White rosyjski baron Ungern przygód poprowadził swoje wojska do Mongolii, w październiku 1920, pokonując w Niislel Khüree Chiński (Ułan Bator), na początku lutego 1921 roku. W celu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez Ungern, bolszewickiej Rosji postanowił wesprzeć utworzenie komunistycznego rządu i wojska mongolskie. Ten mongolski armia przejęła część Kiachta mongolski z chińskiego na 18 marca 1921, a 6 lipca rosyjskich i mongolskich żołnierzy przybył Khüree. independence Mongolii po raz kolejny został ogłoszony w dniu 11 lipca 1921 roku. Wydarzenia te spowodowały znaczne wyrównanie Mongolii ze Związkiem Radzieckim w ciągu najbliższych siedmiu lat.

Republiki Ludowej Mongolii

W 1924 roku, po śmierci przywódcy religijnego i król Bogda Chan, Republiki Ludowej Mongolii została ogłoszona przy wsparciu Związku Radzieckiego.

W 1928 roku, Chorlogijn Czojbalsan doszedł do władzy. On powołany kolektywizacji zwierząt, zniszczenia klasztory buddyjskie i Mongolii wrogów prześladowania ludzi w wyniku zabójstwa mnichów i innych ludzi. W Mongolii w 1920, około jednej trzeciej ludności męskiej mnichów. Na początku 20 wieku około 750 klasztorów funkcjonowania w Mongolii. Początek czystek stalinowskich w Mongolii w 1937 roku, wpływ na to jak na stronie Republiki ponad 30.000 osób zmarłych. Japońskiego imperializmu stała się jeszcze bardziej alarmujące po inwazji na Mandżurię sąsiednich w 1931 roku. Podczas radziecko-japońskich na granicy wojny 1939 roku, ZSRR obronił Mongolia przeciwko japońskiej ekspansji.

W sierpniu 1945 siły mongolskie wziął także udział w radzieckiej mandżurski strategiczne operacji zaczepnej w Mongolii Wewnętrznej. Sowieckiego zagrożenia przejęcia części Mongolii Wewnętrznej wywołane Chiny do uznania indep Outer Mongoliiendence, pod warunkiem, że odbyło się referendum. Referendum odbyło się w dniu 20 października 1945, z (zgodnie z oficjalnymi numerami) 100% głosów wyborców o niepodległość. Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej, oba kraje potwierdziły ich wzajemnego uznawania na 06 października 1949.

W 26 stycznia 1952, Yumjaagiin Tsedenbal przejęli władzę. W 1956 roku i ponownie w 1962 r., kult osobowości Czojbalsan został skazany na niepodległość mongolskie rządzącej Partii Ludowej Komitetu Centralnego rozprowadzania. Mongolia nadal podpisuje się ściśle z ZSRR, zwłaszcza po podziale chińsko-sowieckich z końca 1950 roku. W 1980 roku około 55.000 żołnierzy radzieckich z siedzibą w Mongolii. A Tsedenbal wizyty w Moskwie w sierpniu 1984 r., jego ciężką chorobą skłoniły parlament do ogłoszenia jego emerytury i zastąpić go Jambyn Batmönkh.

Demokratyczna rewolucja

Wprowadzenie pierestrojki i głasnosti w ZSRR przez Michaiła Gorbaczowa pod silnym wpływem polityki mongolskiej prowadzących do pokojowego Rewolucji Demokratycznej oraz wprowadzenie systemu wielopartyjnego i gospodarki rynkowej. Nowa konstytucja została wprowadzona w 1992 r. i "Rzeczypospolitej Ludowej" został usunięty z nazwą kraju. Przejścia do gospodarki rynkowej, często skaliste, na początku lat 1990 widział wysokiej inflacji i niedoborów żywności. Pierwsze wybory wygrywa dla podmiotów spoza komunizmu nastąpił w 1993 (wybory prezydenckie) i 1996 (wybory parlamentarne).

Rząd i polityka

Mongolia jest republiką parlamentarną. Parlament jest wybierany przez ludzi i po kolei wybiera rząd. Prezydent jest wybierany bezpośrednio. Konstytucji Mongolii gwarantuje pełną wolność słowa, wyznania i innych. Mongolia ma wiele partii politycznych, tych największych jest mongolski Partia Ludowo-Rewolucyjna (MPRP) i Partia Demokratyczna (DP).

MPRP powstał rząd kraju, 1921 / 96 (do 1990 r. w jednej partii system) i od 2000 do 2004 roku. Od 2004 do 2006 roku był częścią koalicji z DP i dwie inne osoby, a od 2006 został dominującą stroną w dwóch innych koalicji. Zarówno zmiany w rządzie po 2004 r. zostały wszczęte przez MPRP. DP była dominującą siłą w koalicji rządzącej w latach 1996 i 2000, a także w przybliżeniu równy partner z MPRP 2004-2006 w koalicji. MPRP wygrał ostatnią rundę wyborów parlamentarnych, która odbyła się w czerwcu 2008 roku.

Prezydent

Prezydent Mongolii ma znaczenie przede wszystkim symboliczne znaczenie, ale może zablokować decyzje Parlamentu, który może następnie odrzucenie weta, większością dwóch trzecich głosów. Konstytucji Mongolii oferuje trzy wymogów stosowanych urząd prezydenta, kandydat musi być urodzonych w Mongolii, co najmniej 45 lat, i mają miejsce zamieszkania w Mongolii na pięć lat przed objęciem urzędu. Przewodniczący jest również zobowiązany do rezygnacji formalnie jego członkostwa w partii. Obecny prezydent jest Cachiagijn Elbegdorż, były dwukrotny premier i członek Partii Demokratycznej został wybrany na prezydenta w dniu 24 maja 2009 r. i otwarta 18 czerwca.

Państwa Wielkiej Khural

Mongolia używa jednoizbowy system parlamentarny, w którym prezydent ma symboliczne znaczenie i rząd wybrany przez ustawodawcę sprawuje władzę wykonawczą. Legislacyjnych ramię, państwo Wielkiej Khural, ma jedną komorę z 76 miejsc i jest kierowany przez przewodniczącego Izby. To wybiera swoich członków na cztery lata wybory. Państwa Wielkiej Khural jest potężny w Mongolii rząd z prezydentem są w znacznej mierze symboliczne i premiera potwierdzają z parlamentu.

Premier i Rada Ministrów

Premiera Mongolii jest wybierany przez państwo Wielkiej Khural. Premier jest Sükhbaataryn Batbold który objął urząd w dniu 29 października 2009 roku. Wicepremier jest Norovyn Altankhuyag. Są ministrowie w każdym departamencie (finanse, obrona, pracy, rolnictwa, itp.) oraz stanowić biura premiera rządu.

Szafka jest mianowany przez premiera w konsultacji z prezydentem i potwierdzone przez państwo Grew Khural.

Polityki zagranicznej i wojskowej

Mongolia utrzymuje pozytywne relacje i dyplomatyczne z wieloma krajami, takimi jak Rosja, Chińskiej Republiki Ludowej, Korei Północnej i Południowej, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Rząd koncentruje się wiele na zachęcanie do inwestycji zagranicznych i handlu. Mongolia wsparcie w 2003 r. inwazji na Irak i wysłał kilka kolejnych kontyngentów od 103 do 180 żołnierzy do Iraku każdego. Około 130 żołnierzy są obecnie rozmieszczone w Afganistanie. 200 mongolskich żołnierzy pełniących służbę w Sierra Leone w sprawie mandatu ONZ, chronić specjalny sąd ONZ ustanowiony tam, a w lipcu 2009, Mongolia postanowiła wysłać do Czadu batalionu wsparcia MINURCAT.

Od 2005 do 2006 r. około 40 żołnierzy wysłanych z Belgii i Luksemburga kontyngentu w Kosowie. 21 listopada 2005 r., George W. Bush stał się pierwszym w historii posiedzenie amerykańskiego prezydenta do odwiedzenia Mongolii. W 2004 r., pod przewodnictwem Bułgarii, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) wezwała Mongolia jak jego najnowszy azjatyckich partnerów.

Mongolia ma ambasady w Ałmaty, Ankara, Bangkok, Berlin, Pekin, Bruksela, Budapeszt, Kair, Canberra, Warszawa, Washington, DC, Wiedeń, Vientiane, Havana, Delhi, Kuwait City, Londynie, Moskwie, Ottawa, Paryż, Praga, Pyongyang , Seul, Sofii, Sztokholmie, Tokio, Hanoi i Singapurze, a konsulat w Irkucku i Ułan-Ude i misje dyplomatyczne w ONZ w Nowym Jorku i Genewie.

Geografia i klimat

Na 1.564.116 km2 (603909 ²), Mongolii na świecie 19th-największym krajem (po Iranie). Jest znacznie większe niż to, obok wielkości, Peru.

Geografia Mongolii jest zróżnicowana, z pustyni Gobi na południe i na zimną i górskich na północy i zachodzie. Znaczna część składa się z stepy Mongolii. Najwyższy punkt w Mongolii jest Chujten w Tawan masywu Bogd na dalekiej zachodniej na 4374 m (14.350 ft). W zlewni jeziora Ajmak uwski Nuur, wspólnie z Republiki Tuwy w Rosji, jest naturalnym Światowego Dziedzictwa UNESCO. Większość kraju jest gorący w lecie i bardzo zimno w zimie, ze średnimi styczniu spada nawet do -30 ° C (-22,0 ° F).

Kraju podlega również okolicznościowe surowe warunki klimatyczne jako ZUD. Ułan Bator jest najniższa średnia temperatura wszystkich krajowych kapitału na świecie. Mongolia jest wysoki, zimno i wietrznie. Ma klimat kontynentalny z wyjątkowo długie, zimne zimy i krótkie lata, podczas których większość opadów rocznych płatności. Średnie kraju 257 bezchmurne dni w roku, i to jest zazwyczaj w centrum regionu o wysokim ciśnieniu atmosferycznym. Opadów jest największa w północnej (średnio od 200 do 350 mm (7,9 do 13,8 w) rocznie), a najniższy na południu, które otrzymuje od 100 do 200 mm (3,9 do 7,9 w) rocznie. Ekstremalnych południu Gobi, w niektórych regionach, które nie otrzymują w ogóle opadów w większości lat.

Nazwa "Gobi" to określenie dla mongolskich stepów pustyni, które zazwyczaj odnosi się do kategorii suchych terenami nieuprawnymi z roślinnością niewystarczające wsparcie świstaki ale wystarczającej do wielbłądów. Mongołowie z pustyni Gobi odróżnić prawidłowe, mimo że rozróżnienie nie zawsze jest widoczny z zewnątrz znają mongolski krajobraz. rangelands Gobi są delikatne i łatwo zniszczone przez nadmierny wypas, co prowadzi do rozwoju prawdziwej pustyni, kamienne odpadów, jeżeli nawet nie Bactrian wielbłądy mogą przeżyć.

Podział administracyjny

Mongolia jest podzielona na 21 aimags (prowincji), które z kolei dzieli się na 329 kwot (powiatów). Stolicy Ułan Bator jest administrowana oddzielnie jako khot (gmina) z prowincji status. Aimags są:

Ekonomy

Gospodarka Mongolii skupia się na rolnictwie i górnictwie. Mongolia ma bogate zasoby mineralne i miedzi, węgla, molibdenu, cyny, wolframu, złota i stanowią dużą część produkcji przemysłowej.

W tej chwili ponad 30.000 niezależnych przedsiębiorstw w Mongolii, głównie wokół stolicy

Mimo że PKB stale rośnie od 2002 r. w wysokości 7,5% w 2006 urzędowych szacunków, państwo jest nadal starają się pokonać znaczny deficyt w handlu. Massive (11000000000 dolarów) zadłużenia zagranicznego do Rosji został zaspokojony przez rząd Mongolii w 2004 r. 250.000.000 dolarów płatności. Pomimo wzrostu, odsetek ludności poniżej progu ubóstwa jest szacowany na 35,6% w 1998 r., 36,1% w latach 2002-2003, 32,2% w 2006 r.,

Mongolian Giełdzie Papierów Wartościowych, założona w 1991 roku w Ułan Bator, jest najmniejszym na świecie giełdzie pod względem kapitalizacji rynkowej.

Sektora przemysłowego

Przemysłu stanowi obecnie 21,4% PKB, w przybliżeniu równa masie rolnictwie (20,4%). Branże te obejmują materiałów budowlanych, górniczych (węgla, miedzi, molibdenu, fluorytu, cyny, wolframu, złoto), ropy, żywności i napojów, przetwórstwa produktów zwierzęcych, a kaszmir i produkcji włókien naturalnych. Tempo wzrostu produkcji przemysłowej szacuje się na 4,1% w 2002 roku. Górnictwo nadal prowadzić jako główny przemysł Mongolii o czym świadczy liczba chińskich, rosyjskich i kanadyjskich firm otwarcie i rozpoczęcie działalności górniczej w Mongolii. Krajowej produkcji żywności, zwłaszcza pakowane produkcji żywności jest coraz bardziej zbliża się do prędkości z inwestycjami ze strony zagranicznych firm.

Nauka i technologia

Niektórych firm technologicznych z pobliskich krajach, takich jak Korea Południowa i Republiki Ludowej, zaczęły otwierać biura w Mongolii. Tych przedsiębiorstw, które skupia się głównie na rozwoju oprogramowania, a nie produkcji sprzętu. Wiele firm telekomunikacyjnych i dostawców usług internetowych zostały ustalone w wyniku większej konkurencji na rynku Internetu i telefonu, zwłaszcza w telefonach komórkowych, takich jak Mobicom Corporation i Magicnet, które są największym telefonu i operatorów ISP w Mongolii odpowiednio.

Sektor usług

Po wstrząsy przejście z początku lat 1990, mongolskie produkcji krajowej wzrosła ponownie. Według CIA World Factbook, w 2008 r., sektor usług stanowiły 49% PKB, z 61% siły roboczej 1060000 stron.

Inwestycji zagranicznych z innych krajów (w tym Chin, Japonii, Korei Południowej, Niemiec i Rosji) pomógł, aby dodać więcej utwardzonych dróg. Najważniejsze z nich to 1000 km z północy na południe drogi prowadzącej od granicy z Rosją w Suche Bator do granicy z Chinami w Zamyn-Üüd. Istnieje kilka firm transportu lotniczego w Mongolii, w tym MIAT, Aero Mongolia i Eznis Airways.

Produkty ropy naftowej są głównie (80%) importowane z Rosji, co sprawia, Mongolia narażone na wstrząsy stronie podaży. Jest to jeden silny przykład wpływu sąsiadów Mongolii na jej gospodarki.

Transport

Kolej jest głównym połączeniem kolejowym między Mongolią i jej sąsiadów. Zaczyna się w Kolei Transsyberyjskiej w Rosji w mieście Ulan Ude, krzyże w Mongolii, biegnie przez Ułan Bator, a następnie przechodzi w Chinach Erenhot gdzie łączy się z chińskiego systemu kolejowego. Odrębny link kolei łączy wschodnią miasta Choibalsan z Trans-Siberian Railway, jednak, że związek jest zamknięty dla pasażerów po mieście Chuluunkhoroot Mongolii.

Mongolia ma wiele krajowych portów lotniczych. Tylko międzynarodowy port lotniczy Ułan Bator jest w pobliżu międzynarodowego lotniska w Ułan Bator. Bezpośrednie połączenia lotu istnieją między Mongolia i Korea Południowa, Chiny, Japonia, Rosja i Niemcy. MIAT Mongolia jest największym przewoźnikiem w Mongolii i stanowi zarówno krajowe jak i międzynarodowe.

Większość dróg na lądzie w Mongolii są tylko drogi żwirowe lub zwykłe trasy biegowe. Nie ma utwardzonych dróg z Ułan Bator do granicy Rosji i Chin, a od Darchan do Bulgan. Niektóre projekty budowy dróg są nadal w toku, na przykład budowy wschód-zachód tzw Millennium Road.

Demografii