Najczęściej spotykane choroby za granicą

Bardzo często wyjeżdżając za granicę nie zdajemy sobie sprawy z zagrożeń i problemów zdrowotnych, które mogą nas spotkać w czasie podróży i na miejscu pobytu turystycznego.

Przed podróżą należy dowiedzieć się, jakie zagrożenia dla zdrowia mogą nas czekać w regionie, do którego planujemy się udać.

W przypadku przewlekłych chorób i dolegliwości zdrowotnych, warto udać się do lekarza na konsultację w sprawie tego, czy lot nie będzie stanowiła zagrożenia dla naszego zdrowia.

Warto również przed wyjazdem dowiedzieć się, jakie szczepienia międzynarodowe są wymagane w wybranym przez nas kraju docelowym.

Pamiętać należy, żeby wszelkie czynności związane ze szczepieniami i innymi zabezpieczeniami warto rozpocząć minimum 6 tygodni przed planowaną podróżą.

Najczęściej wymagane szczepienia

Najczęściej wymaganymi szczepieniami w przypadku wyjazdów zagranicznych są te przeciwko żółtej febrze, dyfterytowi (błonicy), durowi brzusznemu, tężcowi, polio, zapaleniu wątroby typu A i B, zapaleniu opon mózgowych, cholerze, gruźlicy, wściekliźnie. W niektórych rejonach świata dobrze jest również zabezpieczyć się przed malarią.

Charakterystykę chorób, miejsca ich występowania i zalecane szczepionki charakteryzujemy poniżej.

Choroba wirusowa przenoszona przez komary. Dość powszechna wśród dzikich zwierząt tropikalnych lasów Ameryki i Afryki. Zaleca się szczepienie osobom, które wybierają się na te kontynenty.

Szczepionka jest jednorazowa i wstrzykiwana jest podskórnie, a świadectwo szczepienia ważnie jest 10 lat.

Choroba występuje po spożyciu zakażonej wody lub żywności. Objawami choroby są: ból głowy, gardła i wysoka temperatura dochodząca nawet do 40°C. Ponieważ szczepionka nie daje stuprocentowej pewności w momencie wystąpienia jej objawów warto zgłosić się do lekarza. Szczepionka musi być przyjmowana w trzech etapach: dwie pierwsze dawki szczepionki w odstępie miesiąca, trzecia po roku.

www.iswinoujscie.pl

Choroba rozpowszechniona w krajach tropikalnych. Większość obywateli Polski zostało zaszczepionych na tą chorobę w dzieciństwie, dlatego przed wyjazdem do tych krajów wystarczy przyjąć tzw. dawkę przypominającą, która przedłuża odporność na chorobę na następne 8 lat. Jeśli ktoś nie został zaszczepiony przeciwko chorobie w dzieciństwie musi przyjąć 2 zastrzyki w odstępie 6 tygodni. Podobna technika szczepień występuje w przypadku błonicy.

Choroba rozpowszechniona w krajach rozwijających się.

Aby zabezpieczyć się przed chorobą należy raz na 10 lat przyjąć doustnie bądź w kroplach dawkę szczepienia.

Zazwyczaj głównymi powodami występowania choroby są najczęściej alkohol i narkotyki, ale również różnego rodzaju infekcje.

Wyróżniamy zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E i G. Odmiany typu C, D, E oraz G występują stosunkowo rzadko i raczej nie należy obawiać się ich wystąpienia.

• zapalenie wątroby typu A – najbardziej rozpowszechnione w krajach rozwijających się, w których nie występuje dostateczna dbałość o higienę. Zakażenie występuje przez wypicie nieprzegotowanej wody bądź spożycie nieświeżej żywności. W celu uodpornienia się należy zażyć gamma-globulinę bądź szczepionkę o nazwie Harvix.
• zapalenie wątroby typu B – choroba przenoszona poprzez kontakt z krwią zarażonego bądź innych wydzielin ciała ludzkiego. Szczepionka dostępna na rynku zapewnia nabycie całkowitej odporności po upływie pół roku od momentu zaszczepienia.

Choroba przenosi się przez bakterie, które znajdują się w wodzie.

Szczepienie nie gwarantuje pełnej ochrony organizmu przed chorobą i utrzymuje ważność około pół roku. W związku z tym warto zachować wszelkie środki ostrożności i higieny.

Bardzo groźna infekcja bakteryjna, która może doprowadzić nawet do śmierci chorego. Szczepionka przeciw chorobie daje roczną odporność.

Wirus wścieklizny przenoszony jest przez ślinę zwierząt: psów, kotów, małp.

Szczepienie polega na przyjęciu trzech zastrzyków w trakcie 25 dni. Jeśli po przyjęciu szczepienia nastąpi kontakt z zakażonym zwierzęciem, które podejrzewane jest o wściekliznę, należy przyjąć dwie dawki przypominające.

www.ergklobuck.com

Choroba przenoszona przez komary. Najbardziej rozpowszechniona w krajach tropikalnych Azji, Afryki, Ameryki Południowej i Środkowej.

Przed wyjazdem z Polski należy koniecznie skontaktować się z lekarzem w celu określenia typu i sposobu dawkowania leku antymalarycznego.

Skaleczenia skóry, czy z pozoru wydające się niegroźne ukąszenie węża, mogą być groźne dla zdrowia. W pierwszym przypadku, należy bezzwłocznie ranę przemyć wodą z mydłem lub wodą utlenioną, a następnie ranę opatrzyć. W drugim przypadku należy niezwłocznie założyć opaskę uciskową powyżej miejsca ukąszenia, a ranę przemywać i odsysać (nie nacinać!). Osobę chorą najlepiej możliwie jak najszybciej przewieźć do szpitala bądź ambulatorium.

Oprócz szczepień bardzo ważne jest zachowanie ostrożności i podstawowych zasad higieny, aby nie dopuścić do zakażenia. Bardzo ważnym czynnikiem jest zachowanie czystości ciała poprzez częste mycie, a szczególnie należy zwrócić uwagę na czystość rąk - głównie przed jedzeniem.

Ze względu na możliwość zarażenia się bilharcjozą (nawet przez nieuszkodzoną skórę) nie należy kąpać się ani brodzić w stojących zbiornikach wody, wolno płynących rzekach, ani myć, jeśli nie wiadomo, skąd wodę zaczerpnięto.

Przy podróżowaniu zarówno w ciepłe jak i trochę chłodniejsze miejsca, trzeba pamiętać o występowaniu skrajnych temperatur. Udar cieplny spowodowany jest uszkodzeniem ośrodka termoregulacji i czasami może nawet doprowadzić do śmierci.

Będąc w miejscach, gdzie są wysokie temperatury – unikajmy picia alkoholu i wysiłku fizycznego, a przede wszystkim nośmy zawsze nakrycie głowy. Wychłodzenie, czyli hipotermia występuje zazwyczaj podczas wycieczek w wysokie partie gór i objawia się dreszczami, brakiem czucia w kończynach, wyczerpaniem.

Aby tego uniknąć zabierzmy zawsze ciepłą odzież, a na wypadek jej zmoczenia - nośmy w zapasie coś suchego. Pamiętajmy jednocześnie (zarówno w ciepłym jak i w zimnym klimacie) o przyjmowaniu dużych ilości płynów, żeby nie doprowadzić do odwodnienia organizmu, co również może być niebezpieczne.