Niger

Niger (wymawiane / naɪdʒər / lub / ni ː ʒɛər /, francuski wymowa:), oficjalnie nazywany Republiki Nigru, leżą w Afryce Zachodniej, pochodzi od rzeki Niger. Graniczy z Nigerii i Beninu na południe, Burkina Faso i Mali na zachód, Algierii i Libii na północy i na wschodzie Czadu. Niger obejmuje powierzchni prawie 1.270.000 km2, ponad 80 procent, które są objęte Sahary. Kraju, głównie ludności wyznania muzułmańskiego, w wysokości nieco powyżej 15.000.000 skupione jest głównie na dalekim południu i zachodzie kraju. Stolicy jest Niamey.

Niger jest krajem rozwijającym się. Wiele o braku pustyni części kraju są zagrożone przez okresowe susze i pustynnienie. Gospodarki koncentruje się wokół utrzymania i wywozu niektórych rolnictwa skupione w południowej bardziej żyzne i eksportu surowców, zwłaszcza rud uranu. Niger jest nadal utrudniona ze stanowiska jej dostępu do morza, teren pustyni, niskiego wykształcenia i biedy jego mieszkańców, brak infrastruktury, słaba opieka zdrowotna, i degradacji środowiska.

społeczeństwa nigerski odzwierciedla dużą różnorodność zaczerpnięte z długiej historii niezależnie od jej kilka grup etnicznych i regionów oraz ich stosunkowo krótki okres życia w jednym państwie. Historycznie rzecz biorąc, to, co jest teraz Niger został na granicy z kilku dużych państw. Od czasu uzyskania niepodległości, Nigeriens mieszkali w pięciu konstytucji i trzy okresy rządy wojskowych. Większość żyje na wsi, i mają niewielki dostęp do zaawansowanych edukacji.

Geografia

Niger jest naród do morza w Afryce Zachodniej, położone wzdłuż granicy między Sahara i regionów Afryki subsaharyjskiej. Jego współrzędne geograficzne to 16 ° szerokości geograficznej N i długości 8 ° E. Jego powierzchnia wynosi 1.267.000 km ² (489191 ²) z czego 300 km ² (116 mi ²) stanowi woda. To sprawia, że Niger nieco mniej niż dwukrotnie większy od amerykańskiego stanu Teksas, i na świecie dwudziestego drugiego co do wielkości krajem (po Czad). Niger jest porównywalna wielkością do Angoli.

granic Niger siedmiu krajów ze wszystkich stron i ma w sumie 5697 km (3540 mil) granic. Najdłuższy granicy z Nigerią na południe (1497 km/930 mil). To jest po Chad na wschód, na 1175 km (730 min), Algieria, na północ-północny zachód (956 km/594 mil) i Mali na 821 km (510 min). Niger ma również w małych granicach daleko na południowy zachód granicy z Burkina Faso na 628 km (390 min) i Benin na 266 km (165 min) i na północny-wschód (Libia na 354 km (220 min).

Najniższy punkt znajduje się nad rzeką Niger, z wysokości 200 metrów (656 stóp). Najwyższym punktem jest Mont Idoukal-n-Taghès w powietrzu Massif na 2022 m (6634 stóp).

Klimat

subtropikalny klimat Niger jest przede wszystkim bardzo gorące i suche, z wielkim obszarze pustyni. W skrajnym południe znajduje się w strefie klimatu tropikalnego na krawędzi zlewni rzeki Niger. Teren jest przeważnie pustynne równiny i piaszczyste wydmy, z płaskie lub faliste sawanny na południu i wzgórz na północy.

Historia

Podczas gdy większość tego, co jest teraz Niger został przejęty przez niegościnną pustynię Sahara w ciągu ostatnich dwóch tysięcy lat, pięć tysięcy lat temu na północy kraju żyznych pastwisk. Populacji pasterzy nie zostawili obrazy bogate przyrody, zwierząt domowych, rydwanów i kompleks kultury sięga co najmniej 10.000 lat przed Chrystusem. Byłych północnej wsi i terenów archeologicznych daty z okresu Sahara Zieleń 7,500-7,000 3,500-3,000 pne do

Na początku okresu historycznego

Songhai Empire rozwinęło się to, co jest nowoczesne Niger od 1400, osiągając w miarę Agadez przed jego upadku w 1591 roku, z którego nowoczesne zarma i narodów Songhai śledzić ich historię. Po jego upadku, części imperium i uchodźców z nowoczesnych Mali utworzyli szereg państw Songhai z Dendi Brytania staje się najpotężniejszym. Od 1200s, przenośnych Tuareg powstały duże konfederacje, pchnął na południe, do powietrza, Góry, wypierając kilku poprzednich mieszkańców na południe. W ich szczytu, konfederacji Tuareg orzekł, większość tego, co jest obecnie północnym Nigrze i rozszerzyli swoje wpływy w nowoczesne Nigerii.

W 18 wieku, pasterzy Fula przeniesiony do obszaru Liptako na zachód, podczas gdy mniejsze królestwa zarma, stając po różnych państw Hausa, starły się z rozszerzenia Fulani Imperium Sokoto z południa. Granicy z kolonii brytyjskich Nigeria była w części oparta na pęknięcie między Sokoto kalifatu na południe, i Hausa dynastii rządzącej, która uciekła na północ. Na Dalekim Wschodzie wokół jeziora wodami w Czadzie, kolejnych ekspansji Imperium Kanem i Bornu rozprzestrzeniania etnicznie kanuri i władców Toubou oraz ich temat brzmi daleko na zachód jak i Zinder Kaouar Oazy od 10 do 17 wieku.

W 19 wieku, skontaktuj się z Zachodem zaczęło się, gdy pierwszy europejskich odkrywców, zwłaszcza Mungo Park (Wielka Brytania) i Heinrich Barth (Niemcy)-zbadać obszar, szukając źródła rzeki Niger. Chociaż francuskie starania w "pacyfikacja" rozpoczął się przed 1900, dysydent grup etnicznych, zwłaszcza na pustyni Tuareg, nie były w pełni niskim poziomie aż do 1922 roku, gdy Niger stał się kolonią francuską.

NIger historii kolonialnej i równolegle rozwoju innych francuskich terytoriów Afryki Zachodniej. Francja podawać swoje kolonie w Afryce Zachodniej przez gubernatora generalnego w Dakarze w Senegalu, i prezesów w poszczególnych terytoriach, włączając w Nigrze. Oprócz przyznania obywatelstwa francuskiego na mieszkańców z obszarów, w 1946 francuskiej konstytucji przewidziane decentralizacji władzy i ograniczony udział w życiu politycznym dla lokalnych zespołów doradczych.

Początku niepodległości

Dalszych zmian w organizacji terytoriów zamorskich wystąpił z upływem Overseas Reform Act (Loi Cadre) z dnia 23 lipca 1956, po reorganizacji środki uchwalone przez francuski parlament na początku 1957 roku. Oprócz usuwania nierówności głosu, prawa te przewidziane tworzenie organów rządowych, zapewniając dużą poszczególne obszary działania samorządu. Po utworzeniu V Republiki Francuskiej w sprawie 04 grudnia 1958, Niger stał się autonomicznym państwa w ramach Wspólnoty Francuskiej. Po pełnej niepodległości 03 sierpnia 1960, jednak członkostwo było zniesione.

Jedna strona i rządy wojskowych (1961-1991)

Na jej pierwszych czternastu lat, jako niepodległe państwo, Niger była prowadzona przez jednopartyjny system cywilnej pod przewodnictwem Niamey. W 1974 roku, połączenie katastrofalne susze i oskarżeń o szalonej korupcji w wyniku zamachu stanu, który obalił reżim Diori. Płk Seyni Kountché i mała grupa wojskowa rządził krajem aż do śmierci Kountché w 1987 roku.

Jego następcą został jego szefem sztabu płk Ali Saibou, który wydał więźniów politycznych, liberalizacji niektórych przepisów ustawowych Niger i polityki, oraz opublikowany nowej konstytucji, w tworzeniu jednej partii konstytucyjne II Rzeczypospolitej. Jednak prezes Saibou zmierzające do kontroli reform politycznych nie w obliczu żądań związkowych i studenckich wszczęcia wielopartyjnego systemu demokratycznego. Systemu Saibou przyzwalał na te potrzeby do końca 1990 roku.

Nowych partii politycznych i stowarzyszeń obywatelskich zerwał się, a krajowych konferencji pokojowej została zwołana w lipcu 1991 r., aby przygotować drogę do przyjęcia nowej konstytucji i przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów. Debata często kontrowersyjna i oskarżycielski, ale pod kierownictwem prof André Salifou, konferencji opracowano plan rządu przejściowego.

III RP

Ten rząd tymczasowy został zainstalowany w listopadzie 1991 r. do prowadzenia spraw państwa do instytucji III RP zostały wprowadzone w kwietniu 1993 roku. Podczas gdy gospodarki uległy pogorszeniu w trakcie transformacji, niektóre osiągnięcia wyróżniają się, w tym skuteczne przeprowadzenie referendum konstytucyjnego; przyjęcie najważniejszych przepisów, takich jak kody wyborczych i obszarów wiejskich oraz gospodarstwa kilka wolnych, sprawiedliwych i non- przemocy kraju wybory. Wolności prasy rozkwitała wraz z pojawieniem się wielu nowych gazet niezależnych.

Wyniki wyborów parlamentarnych stycznia 1995 r. oznaczało współistnienia rywal prezydenta i premiera, co doprowadziło do paraliżu pozarządowych, które przewidywało płk Ibrahim Baré Maïnassara uzasadnienie obalić III RP w styczniu 1996 roku.

Rządy wojskowych i IV Rzeczpospolitej

Prowadząc wojskowy organ, który prowadził rząd (Conseil National de Salut) w czasie 6-miesięcznego okresu przejściowego, gołe zaciągnął się specjaliści w celu opracowania nowej konstytucji Czwartej Republiki ogłoszonego w maju 1996 roku. Baré zorganizowała wyborów prezydenckich w lipcu 1996 roku. Podczas głosowania był nadal w toku, zastąpił komisji wyborczej. Nowej Komisji ogłosił go zwycięzcą po zamknięciu lokali wyborczych. Jego partia zdobyła 57% miejsc w parlamencie wyborów legislacyjnych wadliwej w listopadzie 1996 roku.

Kiedy jego wysiłki, aby uzasadnić swoje wątpliwości zamach stanu, a następnie wybory nie przekonać darczyńców, aby przywrócić wielostronnych i dwustronnych pomocy gospodarczej, rozpaczliwe Baré ignorowane międzynarodowego embarga wobec Libii i szukać funduszy na pomoc Libii gospodarki tego kraju. W powtarzających się naruszeń podstawowych wolności obywatelskich przez reżim przywódcy opozycji zostali uwięzieni, dziennikarze często aresztowani i deportowani przez milicję w składzie nieoficjalnych policyjnych i wojskowych; i niezależnych mediów biura zostały splądrowane i spalone.

W ramach inicjatywy przystąpiono w 1991 roku krajowej konferencji, jednak rząd podpisał porozumień pokojowych w kwietniu 1995 r. ze wszystkimi, co oznacza, Tuareg i grup Toubou że bunt został w 1990 roku. Tuareg stwierdził, że brakowało im uwagi i środków ze strony państwa. Rząd agtrzciny do przyjęcia niektórych byłych rebeliantów do wojska i, z pomocą Francji, pomóc innym powrót do produktywnego życia w cywilu.

V Republika od 1999 r.

W dniu 09 kwietnia 1999, urodziła zginął w zamachu pod przewodnictwem mjr Daouda Malam Daouda, który ustanowił przejściowy Rady Pojednania Narodowego, aby nadzorować opracowanie konstytucji V Republiki z francuskim stylu pół-prezydencki system.

Głosów w obecności obserwatorów międzynarodowych, które okazały się na ogół wolne i uczciwe, nigerski elektorat nowej konstytucji, zatwierdzony w lipcu 1999 r. i orzekł, wyborów parlamentarnych i prezydenckich w październiku i listopadzie 1999 roku. Pozycji koalicji Ruch Narodowy dla rozwoju społeczeństwa (MNSD) oraz Konwencji Demokratyczne i Socjalne (CDS), Mamadou Tandja wygrał wybory.

W 2010 luty zamach stanu, junta wojskowa powstała w odpowiedzi na próbę rozszerzenia Tandja w jego konstytucyjnych przez okres politycznej manipulacji. Zamachu stanu junta siedzibę na czele Najwyższej Rady do przywrócenia demokracji.

Polityka

Nowa konstytucja została zatwierdzona w Nigrze w lipcu 1999 roku. To częściowo przywrócił system rządów prezydenckich z grudnia 1992 r. konstytucji (III RP), w którym Prezydent Rzeczypospolitej, wybrany w wyborach powszechnych na pięcioletnią kadencję i premier nazwany przez prezydenta udziału władzy wykonawczej. Jako odzwierciedlenie wzrostu ludności Nigru, Zgromadzeniem Narodowym został rozszerzony w 2004 r. do 113 posłów wybieranych na 5-letnią kadencję w systemie większości reprezentacji. Partie polityczne muszą osiągnąć co najmniej 5% głosów w celu uzyskania miejsca we władzy ustawodawczej.

Konstytucja przewiduje również popularne wyborów urzędników miejskich i lokalnych, a pierwszą udane wybory samorządowe odbyły się 24 lipca 2004 roku. Zgromadzenie Narodowe w czerwcu 2002 r. przeszedł szereg ustaw decentralizacji. Jako pierwszy krok, uprawnienia administracyjne zostaną rozdzielone wśród 265 gmin (rad), w późniejszych etapach, regiony i departamenty zostanie ustanowiony jako zdecentralizowane podmioty. Nowa ordynacja wyborcza została przyjęta w celu uwzględnienia w kontekście decentralizacji. Kraju jest obecnie podzielona na 8 regionów, które są podzielone na 36 dzielnic (wydziały). Główny administrator (gubernator) w każdym departamencie jest mianowany przez rząd i działa przede wszystkim jako lokalnego przedstawiciela władz centralnych.

Obecnej kadencji wybrany w grudniu 2004 r. zawiera siedem partii politycznych. Prezydent Mamadou Tandja został ponownie wybrany w grudniu 2004 r. i ponownie mianowany Hama Amadou jako premier. Mahamane Ousmane, szef CDS, został ponownie wybrany na przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego (parlamentu) przez kolegów. Nowy drugi rząd okresie V Republiki objął urząd 30 grudnia 2002 roku. W sierpniu 2002 r. poważne niepokoje w wojskowych doszło w Niamey, Diffa i Nguigmi, ale rząd był w stanie przywrócić porządek w ciągu kilku dni.

W czerwcu 2007 r., Seyni Oumarou został nominowany na nowego premiera po Hama Amadou został demokratycznie wyparte z urzędu przez Zgromadzenie Narodowe w drodze wotum nieufności.

Od 2007 do 2008 r., II Tuareg Rebelia miała miejsce w północnym Nigrze, pogorszenie perspektyw gospodarczych i zamykania postępu politycznego.

W dniu 26 maja 2009 roku prezydent Tandja rozwiązał parlament po kraju Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie przeciwko planuje przeprowadzić referendum w sprawie umożliwienia mu trzecią kadencję. Zgodnie z Konstytucją, został wybrany nowy parlament w ciągu trzech miesięcy. Ten dotknął od walki politycznej między Tandja, starając się przedłużyć okres ograniczona władza po roku 2009 poprzez utworzenie Republiki szóstej, a jego przeciwnicy, którzy żądali ustąpienia, że pod koniec jego drugiej kadencji w grudniu 2009. Zobacz 2009 nigerski kryzysu konstytucyjnego.

Regiony, departamenty i gminy

Niger jest podzielony na 7 regionów i jednym miastem powiatowym. Regiony te dzieli się na 36 departamentów. Z 36 departamentów są obecnie podzielone gmin różnych typów. Od 2006 r. było 265 gmin, w tym gmin urbaines (Urban gmin: jak podział dużych miastach), gmin rurales (Wiejskich, w obszary słabo zaludnione i postes administratifs (stanowiska administracyjne) dla większości niezamieszkane obszary pustynne lub stref wojskowych.

Gminy wiejskie mogą zawierać oficjalne wsie i osady, a Urban gminy są podzielone na kwartały. subvisions Niger zostały przemianowane w 2002 r., w realizacji projektu decentralizacji, pierwszy rozpoczął się w 1998 roku. Previously, Niger było podzielone na 7 departamentów, 36 okręgach i gmin. Te podziały były zarządzane przez urzędników mianowanych przez rząd krajowy. Biura te zostaną zastąpione w przyszłości przez demokratycznie wybranych rad na każdym poziomie.

Służby i dzielnicy stolicy są:

Stosunków zagranicznych

Niger prowadzi umiarkowaną politykę zagraniczną i utrzymuje przyjazne stosunki z Zachodem i światem islamu, jak również krajów niezaangażowanych. Należy do Organizacji Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agencje i głównych w latach 1980-81 służył w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Niger utrzymuje szczególne stosunki z byłym kolonialnej władzy Francji i utrzymuje bliskie stosunki z sąsiadami Afryki Zachodniej.

Jest członkiem założycielem Unii Afrykańskiej oraz Unii Walutowej Afryki Zachodniej, a także należy do dorzecza Nigru Urzędu i Jezioro Czad Basin Komisji Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej, Ruch państw niezaangażowanych, Organizacji Konferencji Islamskiej i Organizacja Business harmonizacji prawa w Afryce (OHADA). Na zachód regionów Niger połączone z sąsiadujących regionach Mali i Burkina Faso w Liptako-Gourma Urzędu.

Sporu granicznego z Beninu, odziedziczone po czasach kolonialnych, a dotyczące między innymi Lete Island w rzece Niger został ostatecznie rozwiązany przez MTS w 2005 r. do korzyści w Nigrze.

Wojskowy

Niger Sił Zbrojnych łącznie 12.000 osób z około 3700 żandarmów, 300 Sił Powietrznych, i 6000 pracowników wojska. Lotnictwo ma cztery operacyjnych samolotów transportowych. Sił zbrojnych, to sztab generalny i organizacji zadań batalionu życie składające się z dwóch jednostek spadochroniarzy, cztery lekkie jednostki pancerne, zmotoryzowane i dziewięciu jednostek piechoty znajdujących się w Tahoua, Agadez, Dirkou, Zinder, Nguigmi, N'Gourti i Madewela. Od stycznia 2003 r., Niger wysłały wojska do spółki z Wybrzeża Kości Słoniowej w ramach obowiązujących ECOWAS stabilizacji. W 1991 r., Niger wysłał czterysta wojskowych do udziału w prowadzonych przez amerykańskie siły sojusznicze w Iraku w czasie wojny w Zatoce Perskiej.

Niger budżetu obronnego jest niewielki, co stanowi około 1,6% wydatków publicznych. Francja ma największy udział w pomocy wojskowej do Nigru. Maroko, Algieria, Chiny i Libia są również pomocy wojskowej. Około 15 francuskich doradców wojskowych są w Nigrze. Wiele nigerski szkolenie personelu wojskowego we Francji, a nigerski Sił Zbrojnych wyposażone są głównie sprzętu wojskowego albo sprzedane lub przekazane przez Francję.

W przeszłości pomoc USA koncentruje się na szkolenie pilotów i personelu pomocniczego lotnictwa wojskowego szkolnictwa zawodowego dla oficerów i kształcenia specjalnego dla młodszych oficerów. Niewielki program pomocy zagranicznej wojskowych rozpoczęto w 1983 roku. Attaché Obrony USA otworzył biuro w czerwcu 1985 r. i objął obowiązki Security Assistance Office w 1987 roku. Urząd zamknięty w 1996 r. po zamachu stanu. Biuro attaché obrony USA ponownie w lipcu 2000. Stany Zjednoczone zapewniły transport i logistycznego wsparcia wojsk nigerski rozmieszczonych na Wybrzeżu Kości Słoniowej w 2003 roku. Ponadto w USA pod warunkiem kształcenia wyposażenia pojazdów i sprzętu do łączności wybierz nigerski żołnierzy kontyngentu w ramach Departamentu Stanu Pan Sahel Initiative.

W lutym 2010 r. wojska Niger wystawił innym zamachu stanu, że odsunięty prezydent Tandja Mamadou, który zachowuje się w sposób coraz bardziej dyktatorskie. Armia twierdzi, że działa w kierunku przywrócenia demokracji. Nie jest jeszcze jasne, czy będzie to rzeczywiście się stało.

Transport

Transportu ma kluczowe znaczenie dla gospodarki i kultury tego wielkiego narodu, do morza, z miasta oddzielone ogromne niezamieszkane pustynie, pasma górskie, oraz inne naturalne funkcje. system Nigru transport był mało rozwiniętych podczas okresu kolonialnego (1899-1960), powołując się na transport zwierząt, transport ludzi, transport rzeczny i ograniczony od zachodu daleko na południe i południowy wschód.

Kolei nie zostały zbudowane w okresie kolonialnym, a większość dróg poza stolicą pozostał nieutwardzonych. Niger nie nadaje się do transportu rzecznego w każdej większej skali, ponieważ nie ma na głębokość większą część roku, a został rozbity przez Rapids w wielu miejscach. Transpo karawany wielbłądówrt był historycznie ważne Sahary i Sahelu regionów, które obejmują najbardziej na północ.

Droga

Transport drogowy, zwłaszcza wspólne taksówki, autobusy i ciężarówki, są podstawową formą transportu na duże odległości najbardziej Nigeriens. Było 10.100 km dróg w kraju w 1996 r., ale tylko 798 km wybrukowano. Większość tej kwoty została w dużych miastach i w dwóch głównych autostrad. Pierwsze poważne betonowa autostrada została zbudowana w latach 1970 i 80. na transport uranu z dalekiej północy górniczego miasta Arlit do granicy Beninu. (Większość eksportu gospodarki Niger uzależnione od portów w Kotonu, Lomé, i Port Harcourt.) Droga ta, nazwana uranu autostrady biegnie przez Arlit, Agadez, Tahoua, Birnin-Konni i Niamey, i jest częścią Trans-Sahara autostrady systemu. Betonowa RN1 ("Drogi Nationale") prowadzi ze wschodu na zachód w całej południowej części kraju, z Niamey przez Maradi i Zinder do Diffa na Dalekim Wschodzie narodu, chociaż na odcinku od Zinder do Diffa tylko częściowo betonowa. Inne drogi w zakresie od każdych warunkach pogodowych do tarty laterite powierzchni brud lub piasek tras, zwłaszcza na pustyni na północ. Tworzą one szersze numerem ulicy.

Transport lotniczy

główne międzynarodowe lotnisko w Nigrze jest Diori Hamani International Airport w Niamey. Inne porty lotnicze w Nigrze to Mano Dayak Agadez International Airport w pobliżu lotniska i Zinder Zinder.

Gospodarka

Gospodarki ośrodków Niger upraw utrzymania zwierząt, a niektóre z największych na świecie złóż uranu. cykli suszy, pustynnienia, 2,9% tempo wzrostu liczby ludności i spadku światowego popytu na uranu podciął gospodarkę.

akcji Niger wspólnej waluty, frank CFA oraz wspólnego banku centralnego, Banku Centralnego Państw Afryki Zachodniej (BCEAO), z siedmioma innymi członkami Unii Walutowej Afryki Zachodniej. Niger jest również członkiem Organizacji harmonizacji prawa gospodarczego w Afryce (OHADA).

W grudniu 2000 r., Niger kwalifikacje do zwiększenia zadłużenia w ramach programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego dla najbardziej zadłużonych krajów ubogich (HIPC) i podpisała umowę z Funduszem do Redukcji Ubóstwa i Wspierania Rozwoju (PRGF). Redukcja zadłużenia przewidziane w ramach rozszerzonej inicjatywy HIPC znacznie zmniejsza roczne zobowiązania Nigru obsługi zadłużenia, uwalniając środki na wydatki z podstawowej opieki zdrowotnej, szkolnictwa podstawowego, HIV / AIDS, infrastruktury obszarów wiejskich, i inne programy ukierunkowane na zwalczanie ubóstwa.

W grudniu 2005 r. ogłoszono, że Niger otrzymała 100% zadłużenia wielostronnego z MFW, co przekłada się na odpuszczenie około 86.000.000 dolarów USD w długi wobec MFW, z wyłączeniem pozostałych pomocy w ramach HIPC. Prawie połowa z rządowego budżetu pochodzi ze środków zagranicznych darczyńców. Przyszłego wzrostu gospodarczego mogą być przedłużone z wydobycia ropy naftowej, złota, węgla i innych surowców mineralnych. cen uranu poprawił się nieco w ostatnich latach. Suszy i inwazji szarańczy w 2005 r. doprowadziło do niedoboru żywności na aż 2.500.000 Nigeriens.

Rolnictwo

Gospodarki rolnej opiera się głównie na rynki wewnętrzne, rolnictwo na własne potrzeby, i wywozu surowca towarów: artykuły spożywcze i bydła do sąsiadów. 15% gruntów Niger, że jest ornych znajduje się głównie wzdłuż jej południowej granicy z Nigerią.

W tych dziedzinach, Pearl proso, sorgo, maniok i są głównym deszczami upraw na własne potrzeby. Nawadnianych ryż na potrzeby wewnętrzne uprawia się w części doliny rzeki Niger na zachodzie. , Podczas gdy droższe, to jest od dewaluacji franka CFA, sprzedawane poniżej ceny importowanych ryż, wspieranie produkcji dodatkowej. Wspięgi chińskiej i cebuli są uprawiane do celów handlowych na wywóz, jak to małe ilości czosnku, papryki, ziemniaków i pszenicy. Oasis hodowli w małych plam na północy kraju wytwarza cebule, daty i niektórych warzyw na rynku na eksport.

Ale dla większości mieszkańców wsi, zaangażowany w pielęgnacji upraw są skupione w centrum i na południu południowo-zachodniej części kraju, na tych obszarach (Sahel), które mogą oczekiwać od 300mm do 600 mm opadów rocznie. Niewielki obszar w południowej części kraju, otaczające Gaya można oczekiwać 700mm do 900mm lub opady deszczu. Północnych obszarów wsparcia roślin, takich jak południowej części Masywu powietrza i oaza Kaouar polegać na oazy i niewielki wzrost ze względu na opady deszczu skutecznie góryts. Dużej części północno-zachodniej i Dalekiego Wschodu narodu, podczas gdy w Saharze zobaczyć tyle sezonowe opady wsparcia pół-koczowniczy hodowli zwierząt. Ludności tych obszarów, najczęściej Tuareg, Wodaabe - Fula i Toubou, na południe podróży (w procesie zwanym Przepęd) łąki i sprzedaży zwierząt w porze suchej, na północ od Sahary w krótkim pora deszczowa.

Opadów waha się i kiedy się niewystarczające, Niger się trudności w karmieniu jej ludności i musi polegać na zakup zbóż oraz pomocy żywnościowej, aby spełnić wymagania żywności. Pada deszcz, jak w dużej części Sahelu, które zostały zaznaczone przez zmienność rocznych. Zostało to szczególnie prawdziwe w 20 wieku, z których najbardziej dotkliwe susze na początku rekord pod koniec lat 1960 i trwały, z jedna przerwa, oraz w 1980 roku. Długotrwały wpływ tego, zwłaszcza dla ludności pasterzami pozostaje w 21 wieku, z tych społeczności, które opierają się na bydło, owce, wielbłądy i hodowli utraty całego stada więcej niż jeden raz w tym okresie. Ostatnich deszczach pozostaje zróżnicowana. Na przykład w 2000 r. deszcze nie były dobre, a te w 2001 r. były obfite i równomiernie rozmieszczone.

Tamy Kandadji na rzeki Niger, którego budowę rozpoczęto w sierpniu 2008 roku, ma na celu poprawę produkcji rolnej w Tillabéri Zakład poprzez wodę do nawadniania 6000 hektarów, na początku i 45000 ha w 2034.

Eksportu

Niger uranu jest największym na wywóz. Obrotów dewizowych od zwierząt, choć trudny do oszacowania, to drugie. Faktycznego wywozu znacznie przekraczają oficjalne statystyki, które często nie dostrzegają duże stada zwierząt nieformalnie przejście do Nigerii. Niektóre skóry są wywożone, a niektóre są przekształcane w rzemiośle. Znaczne złoża fosforanów, węgla, żelaza, wapień, gips, a także znaleziono w Nigrze.

Uran

Trwałe załamanie cen uranu przyniósł spadek przychodów sektora uranu w Nigrze, choć nadal uranu stanowi 72% krajowych dochodów eksportowych. Naród cieszył się znaczne dochody z eksportu oraz szybkiego wzrostu gospodarczego w latach 1960 i 1970 po otwarciu dwóch dużych kopalniach uranu w pobliżu północnej miasta Arlit. Gdy uranu prowadzone boom zakończył w 1980 roku, jednak w gospodarce stagnacji, a nowe inwestycje od tego czasu był ograniczony. Niger jest otwarty mój Dwa kopalniach uranu w pit-SOMAIR i COMINAK w podziemnej kopalni, są własnością konsorcjum pod przewodnictwem Francji i obsługiwane przez francuskie interesy. Jednak od 2007 r., wiele pozwolenia zostały podane do innych firm z krajów takich jak Kanada i Australia w celu wykorzystania nowych depozytów.

Złoto

Wykorzystania zasobów złoża złota wiadomo o istnieniu w Nigrze w regionie między rzeki Niger i granicy z Burkina Faso. 5 października 2004 r. prezydent Tandja ogłosił oficjalne otwarcie Samira Hill Gold Mine w Tera Departament pierwsze sztabki złota nigerski został mu przedstawiony. Oznaczało to historyczny moment dla Niger jako Samira Hill Gold Mine stanowi pierwszą komercyjna produkcja złota w kraju.

Samira Hill jest własnością firmy o nazwie SML (Societe des Mines du Liptako), która jest spółką joint venture pomiędzy firmą z Maroka, Societe Semafo i firmy kanadyjskie, etruskie Resources. Obie firmy własny 80% (40% - 40%) SML a rządem Nigru 20%. W pierwszym roku produkcji przewiduje się 135.000 troy uncji (4200 kg; 9260 funtów uncja handlowa) złota o wartości pieniężnych w wysokości 177 za uncję (5,70 dolarów / g). Zastrzega kopalni kopalni Hill Samira sumie 10.073.626 ton przy średniej klasy 2,21 gramów na tonę, z których 618.000 troy uncje (19.200 kg; 42.400 funtów) zostanie odzyskana przez 6 rok życia kopalni. SML uważa się, że wielu znaczących złóż złota w to, co jest obecnie uznawane jest za złoty pas znany jako "Samira Horizon", który znajduje się między Gotheye i Ouallam.

Węgiel

Parapaństwowe SONICHAR (Societe de Charbon Nigerienne) w Tchirozerine (na północ od Agadez) wydobyciem węgla z odkrywki i olejów roślinnych do wytwarzania energii elektrycznej, który dostarcza energię do kopalni uranu. Istnieją dodatkowe złóż węgla na południe i zachód, które są wyższej jakości i mogą być wykorzystywane.

Olej

Niger ma potencjał oleju. W 1992 r. zezwolenie Djado otrzymał Hunt Oil Company, aw 2003 r. otrzymał zezwolenie Tenere do China National Petroleum Company. ExxonMobil, Petronas joint venture została sprzedana wyłączne prawa do bloku Agadem, na północy regionu Diffa jeziora Czad, ale nigdy nie wyszła poza badanie.

W czerwcu 2008 roku, rząd przeniósł prawa Agadem bloku CNPC. Niger ogłosił, że w zamian za zainwestować 5 mld USDnia, chińska firma będzie budować studnie, z których 11 będzie otwarta do roku 2012, 20.000 baryłek dziennie (3.200 m3 / d) i rafinerii w pobliżu Zinder rurociągu z narodu. Rząd szacuje, że obszar rezerwy w wysokości 324 mln baryłek (51.500.000 m3), i dalej szuka ropy naftowej w Tenere Desert i blisko Bilma. Niger powiedział, że ma nadzieję, przynosić pierwsze baryłek ropy naftowej do sprzedaży w 2009 roku.

Tempo wzrostu

Konkurencyjności gospodarczej Wykonawca stycznia 1994 r. dewaluacji Communauté Financière Afrykańska (CFA) przyczyniły się do franka średni roczny wzrost gospodarczy w wysokości 3,5%, w połowie lat 1990. W gospodarce stagnacji, ale ze względu na znaczne zmniejszenie pomocy zagranicznej w 1999 r. (które stopniowo wznowione w 2000) oraz słabe opady w 2000 roku. Podkreślając znaczenie sektora rolnego, powrót dobrych deszcze był głównym czynnikiem wzrostu gospodarczego podstawowych 5,1% w 2000 r., 3,1% w 2001 r., 6,0% w 2002 r. i 3,0% w 2003 roku.

W ostatnich latach rząd Nigru opracowane zmiany w kodzie inwestycji (1997 i 2000), kod ropy naftowej (1992) oraz kodeksu górniczego (1993), wszystkie z atrakcyjne warunki dla inwestorów. Obecny rząd aktywnie szuka zagranicznych inwestycji prywatnych i uważa, że kluczem do przywrócenia wzrostu gospodarczego i rozwoju. Z pomocą Programu Rozwoju Narodów Zjednoczonych (UNDP), ma podjąć wspólny wysiłek w celu ożywienia sektora prywatnego.

Restrukturyzacji gospodarczej i długu

W styczniu 2000 r., Niger nowo wybrany rząd odziedziczył poważne problemy finansowe i gospodarcze w tym prawie pusty skarbiec, w przeszłości w związku ze wynagrodzeń (11 miesięcy zaległości) i płatności stypendium, zwiększenie zadłużenia, obniżonej wydajności dochodów, a niższe inwestycje publiczne. W grudniu 2000 r., Niger kwalifikacje do zwiększenia zadłużenia w ramach programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego wysoko zadłużonych krajów ubogich i zawarły umowę z Funduszem na rzecz ograniczenia ubóstwa i wspierania rozwoju (PRGF).

Oprócz zmian w procesie budżetowym i finansów publicznych, nowy rząd wykonywał restrukturyzacji gospodarki w kierunku MFW promować model prywatyzacji. Obejmuje to: prywatyzacja dystrybucji wody i telekomunikacyjnych oraz usunięcie zabezpieczeń cen produktów ropopochodnych, co pozwala ustalania cen przez światowych cen rynkowych. Dalszej prywatyzacji przedsiębiorstw publicznych są w zakładzie.

W działaniach na rzecz przestrzegania redukcji ubóstwa MFW i Wspierania Rozwoju plan, rząd podejmuje działania w celu ograniczenia korupcji oraz, w wyniku uczestnictwa proces obejmujący społeczeństwo obywatelskie, opracował redukcji ubóstwa Plan, że koncentruje się na poprawie zdrowia, podstawowej edukacji, infrastruktury obszarów wiejskich, restrukturyzacji i sądowej. Długo planowane privitisation firmy nigerski mocy, NIGELEC, nie w 2001 r. i ponownie w 2003 r. ze względu na niesłyszalność do line up kupujących. SONITEL, narodowego operatora telefonicznego, odsprzedała urzędu pocztowego i sprywatyzowana w 2001 r., renationalised w 2009 roku.

Prywatyzacji i liberalizacji gospodarki, ma jednak również przedmiotem silnej krytyki. Specjalny sprawozdawca ONZ ds. prawa do żywności, na przykład, zauważyć, że prywatyzacja ma wpływ na najbiedniejszych i najbardziej wrażliwych członków społeczeństwa w Nigrze.

Pomocy Zagranicznej

Najważniejszych darczyńców w Nigrze są: Francja, Unia Europejska, Bank Światowy, MFW i innych agend ONZ (UNDP, UNICEF, FAO, WFP i UNFPA). Innych głównych darczyńców, w tym Stany Zjednoczone, Belgia, Niemcy, Szwajcaria, Kanada, i Arabii Saudyjskiej. A USAID nie ma biura w Nigrze, w Stanach Zjednoczonych jest jednym z głównych darczyńców, przyczyniając się prawie 10.000.000 dolarów rocznie w rozwój tego kraju.

USA również jest ważnym partnerem w koordynacji polityki w takich dziedzinach, jak bezpieczeństwo żywności i HIV / AIDS. Znaczenie wsparcia zewnętrznego dla rozwoju Nigru świadczy fakt, że około 45% rządu FY budżetowym 2002, w tym 80% z budżetu stolicy, pochodzi ze środków darczyńców. W 2005 r. ONZ zwrócił uwagę na rosnące zapotrzebowanie na pomoc zagraniczną danego poważne problemy z suszą i szarańcza w wyniku kryzysu 2005-06 Niger żywności, z narażeniem życia około miliona ludzi.

Demografii

Ponad połowa mieszkańców Nigru należą do Hausa, który również stanowi główne grupy etnicznej w północnej Nigerii, i zarma-Songhai, którzy również znajdują się w części Mali. Obie grupy, wraz z Gourmantche są osiadłych rolnikówktórzy mieszkają w roślin, poziom południowej części kraju.

W pozostałym zakresie Nigeriens są przenośnych lub pół-koczowniczy zwierząt świadomości narodów, Fulani, Tuareg, kanuri, Arabowie, i Toubou, którzy stanowią około 20% populacji tego kraju.

Nigerski badań wykazało, że ponad 800.000 ludzi w niewoli, prawie 8% ludności.

Zdrowie

wysoki wskaźnik umieralności niemowląt w Nigrze jest porównywalny do poziomu odnotowanego w sąsiednich krajach. Jednakże wskaźnik śmiertelności dzieci (zgonów wśród dzieci w wieku 1 i 4) jest wyjątkowo wysoki (248 na 1000) ze względu na ogólnie złe warunki zdrowotne i nieprawidłowego odżywiania dla większości dzieci w tym kraju. Według organizacji Save the Children, Niger ma najwyższy na świecie wskaźnik śmiertelności niemowląt.

Niemniej jednak, Niger ma najwyższy wskaźnik płodności w świecie (7,2 urodzeń na kobietę), co oznacza, że prawie połowa (49%) ludności nigerski jest poniżej 15 roku życia. Było 3 lekarzy i 22 pielęgniarek na 100.000 osób w 2004 roku.

Edukacja

Szkoła podstawowa w Nigrze jest obowiązkowe od sześciu lat.

Kultury i religii

kultury nigerski cechuje zmienność, dowód kulturowego kolonializmu francuskiego skrzyżowaniu, które powstały w jednolity stan z początku 20 wieku. Co jest teraz Niger został stworzony z czterech odrębnych obszarów kulturowych w dobie pre-kolonialnej: zarma zdominowany dolinie rzeki Niger w południowo-zachodniej, północnej obrzeżach Hausaland, złożony w większości z tych państw, które oparły się Sokoto kalifatu i wynosił po długo południowej granicy z Nigerią, jeziora Czad i dorzeczu Kaouar na Dalekim Wschodzie, wypełnione przez rolników i pasterzy Toubou kanuri który kiedyś był częścią Kanem-Bornu, a nomadów Tuareg powietrza Góry i na Saharze w zdecydowanej na północ.

Każda z tych społeczności, a także mniejsze grupy etniczne, takie jak duszpasterskiej Wodaabe Fula, wniesioną w ich tradycji kulturowych do nowego stanu Niger. A po uzyskaniu niepodległości kolejne rządy próbowały wypracowania wspólnej kultury narodowej, to się powoli tworząc, po części dlatego głównymi wspólnotami nigerski mają swoje własne historie kultury, a po części dlatego, nigerski grup etnicznych, takich jak hausa, Tuareg i kanuri są ale część większych grup etnicznych, które przekraczają granice, wprowadzonego zgodnie z kolonializmu.

Do 1990, rząd i polityka była nadmiernie zdominowane przez Niamey i ludzi zarma na okolicę. Jednocześnie mnogość ludności, na pograniczu Hausa między Birni N'Konni i Maine-Soroa, często patrzył na Hausaland kulturowo więcej niż w Nigeria Niamey. Między 1996 a 2003 r., podstawowym szkolnego wynosiła około 30%, w tym 36% mężczyźni, a tylko 25% kobiety. Dodatkowe kształcenie odbywa się poprzez madras.

Religia

Islam, rozprzestrzenił się z Afryki Północnej na początku 10 wieku, w znacznym stopniu ukształtowane obyczaje mieszkańców Nigru. Ponad 90% populacji muzułmańskich, z małymi animiści i wspólnot chrześcijańskich, jej konsekwencją misjonarzy ustalone w trakcie roku kolonialnej Francji, a także miejskich kręgi z Europy i Afryki Zachodniej.

Islam

Około 95% muzułmanów sunnickich i Niger są Sufi Islam został przeniesiony do tego, co jest teraz Niger początku w 15 wieku, zarówno przez rozszerzenie Songhai Imperium na zachodzie, oraz wpływ na handel transsaharyjskiego podróży z Maghrebu i Egiptu. ekspansji Tuareg z północy, zakończone ich zajęcia Dalekiego Wschodu oazy z Kanem-Bornu w 17 wieku, rozprzestrzeniania się wyraźnie praktyk Berber.

Zarówno zarma i obszarów Hausa były ściśle powiązana z 18 i 19 wieku doprowadziła Fula bractw sufickich, przede wszystkim Sokoto kalifatu (w dzisiejszej Nigerii). Nowoczesne muzułmańskie praktyki w Nigrze jest często związana z Tijaniya bractw sufickich, choć są małe mniejszości związane z Hammallism i Nyassist Sufi zleceń na zachodzie, i Sanusiya in daleko na północny wschód

Małych zwolenników Wahhabite centrum pojawiły się w ciągu ostatnich trzydziestu lat w stolicy i w Maradi.

Pomimo tego, Niger utrzymuje tradycję jako państwo świeckie, chronione prawem. Alkoholu, takich jak produkowane lokalnie Bière Niger, sprzedawany jest otwarcie w większości kraju.

Animizm

Niewielki procent ludności tradycyjnych praktyk rdzennych wierzeń religijnych. Liczby animiści praktyków jest punkt sporny. Nie dalej jak pod koniec 19 wieku wiele południowo-środkowej części kraju był nieosiągalny przez islam, oraz przekształcenie niektórych obszarach wiejskich jest tylko częściowe. Nadal istnieją obszary, w których animiści na festiwalach i tradycji (np. kult Bori) jest prowadzona przez synkretyczne społeczności muzułmańskich (w niektórych dziedzinach Hausa jak również wśród niektórych Toubou i pasterzy Wodaabe), w przeciwieństwie do kilku małych społeczności, które utrzymują ich pre- religii islamskiej.

Należą do nich Hausa językiem Maouri (lub àzna słowo Hausa dla "pogańskich") w Dogondoutci społeczności w południowo-zachodni i mówiąc kanuri Manga w pobliżu Zinder, obaj zmiany praktyki sprzed islamu Maguzawa Hausa. Istnieją również małe Boudouma i społeczności songhaj animiści w południowo-zachodniej.

Głoska bezdźwięczna

Niger począł rozwijania różnych mediach pod koniec lat 1990. Przed III Republiki, Nigeriens tylko miał dostęp do ściśle kontrolowanych mediach.

Oprócz krajowych i regionalnych radia ORTN nadawcy państwa, istnieją cztery prywatnych sieci radiowych, które łącznie ponad 100 stacji. Trzy z nich-Anfani Group, Sarounia i Tenere, są komercyjne oparte na miejskich sieci FM format w dużych miastach. Istnieje także sieć ponad 80 stacji radiowych społeczności rozłożonych wszystkich siedmiu regionach kraju, rządzonym przez Comité de Pilotaż de Radia de Proximité (CPRP), organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Niezależnych sieci radiowych w sektorze szacowane są łącznie przez urzędników CPRP na pokrycie około 7.600.000 osób, czyli około 73% ludności (2005).

Poza nigerski stacji radiowych, serwis BBC Hausa jest słuchane na całej szerokości FM repeaterów częściach kraju, szczególnie na południu, w pobliżu granicy z Nigerią. Radio France Internationale również rebroadcasts w języku francuskim przez niektóre z komercyjnych stacji, za pośrednictwem satelity. Tenere FM prowadzi również niezależnych krajowych stacji telewizyjnych o tej samej nazwie.

Mimo względnej swobody na poziomie krajowym, dziennikarzy nigerski powiedzieć, że są często zmuszony przez władze lokalne.