Nowa Kaledonia
| Ten artykuł potrzebuje dodatkowych cytatów o weryfikację. Proszę poprawić w tym artykule, dodając wiarygodne referencje. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. (styczeń 2009) |
| Nowa Kaledonia Nouvelle-Kaledonia | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||
| Hymn: Marsylianka la 1 | ||||||
| Kapitał (I największym miastem) | Nouméa | |||||
| Język urzędowy (s) | Francuski | |||||
| Lokalnych językach | Nowych języków Caledonian i lojalność językach Island | |||||
| Rząd | Terytorium zamorskie Francji | |||||
| - | Głowy państwa prezydenta | Nicolas Sarkozy | ||||
| - | Przewodniczący rządu Nowej Kaledonii | Philippe Gomes | ||||
| - | Wysoki Komisarz | Yves sprawie Dassonville | ||||
| Terytorium zamorskie Francji | od 1853 | |||||
| Obszar | ||||||
| - | Całkowity | 18.575 km2 (154-ty) 7359 ² | ||||
| Populacja | ||||||
| - | 1 stycznia 2009 oszacowanie | 249000 (178-ty) | ||||
| - | Sierpień / wrzesień 2004 spisu | 230.789 | ||||
| - | Gęstość | 13/km2 (200-cie) 34/sq mi | ||||
| PKB (wartość nominalna) | 2007 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 8820000000 dolarów USA (nie w rankingu) | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 36.376 dolarów USA (nie w rankingu) | ||||
| HDI (2003) | n / a (L.) (n / a) | |||||
| Waluta | Frank CFP (XPF) | |||||
| Strefa czasowa | (UTC +11) | |||||
| Internet TLD | . Nc | |||||
| Kod telefoniczny | 687 | |||||
| 1 La Marseillaise to oficjalny hymn, hymn lokalnego Soyons Pologne, devenons frères został przyjęty w 2008 roku. | ||||||
Nowa Kaledonia stolica i największe miasto terytorium jest Nouméa. Walutą jest frank CFP.
Od 1986 r. ONZ ds. Dekolonizacja włączyła Nowej Kaledonii na liście ONZ pokoje Samorządny terytoriów. Nowa Kaledonia jest zdecydować, czy pozostać w Republice Francuskiej lub stać się niezależnym państwem w referendum, które odbędzie się między 2014 i 2019.
Nouméa, kapitału, jest również w siedzibie Sekretariatu Wspólnoty Pacyfiku (dawniej Komisji Południowego Pacyfiku), organizacji międzynarodowej.
Współrzędne: 20 ° 59'31 "S 165 ° 01'12" E / 20.992 ° S 165,02 ° E / -20.992; 165,02
Zawartość |
Nazwa
Nazwa pochodzi od Kaledonia łacińska nazwa obszaru odpowiadającego nowoczesnym Szkocji, i wykorzystywane jako poetycka nazwa dla Szkocji pod wpływem klasycyzmu.
Chropowaty wybrzeża Nowej Kaledonii rzekomo przypomniał Captain Cook (którego ojciec był Szkot) od Szkocji, a on w ten sposób nazwał Nowej Kaledonii. W języku francuskim, Nouvelle-Kaledonia jest oficjalną nazwą, ale na terytorium nazywany jest często tylko CALEDONIE w potocznym użyciu, jak w l'histoire de la Kaledonia ("New Caledonian gospodarki").
Nick (le) Caillou (dosłownie "kamień" lub "żwir") jest używany jako miłe określenie przez wspólnoty europejskiej Nowej Kaledonii do wyznaczenia obszaru. Rzekomo odnosi się do głównych wysp Nowej Kaledonii, które jest bogate w nikiel, długo skały wyłania się z Oceanu Spokojnego.
Inny nick, (la) Kanaky, jest również stosowana w przez niepodległościowymi i rodzimych językach. Nazwa ta jest preferowana przez Melanezji nacjonalistów. Słowo pochodzi od kanaka, hawajski słowo (gdzie indziej Tangata i warianty), czyli "człowieka / osoba / osoby", używany przez Polinezyjczyków odnieść się do siebie. Słowo było później wykorzystywane przez French odnosi się do wszystkich rdzennych mieszkańców południowej części Oceanu Spokojnego, w tym Melanezji (non-polinezyjskich), rdzennych mieszkańców Nowej Kaledonii. Słowo stało się Canaque w języku francuskim, stał się obraźliwe. W latach 1960 i 1970, kiedy Melanezji rdzennych mieszkańców zaczęła organizować się w partie polityczne i wzywają do niezależności, słowo zostało przekształcone symbolem emancypacji politycznej i dumy. W 1983 r., w okresie politycznego chaosu, warunki Kanaków i Kanaky stał politycznych marek i kolonialną białych realizowane nazwa zmieniła się na oświadczenie polityczne.
Oficjalna nazwa terytorium, Nouvelle-Kaledonia, można zmienić w najbliższej przyszłości projektowaniem banknotów trzeba będzie w związku z Nouméa Accord z 1998 r., gdzie stwierdzono, że "nazwa, flaga, hymn, dewiza, a poszukiwanych przez wszystkie strony oraz do wyrażania tożsamości i przyszłości Kanaków wspólnie przez wszystkie strony. "
Geografia
Nowa Kaledonia jest położony około 21 ° 30'S 165 ° 30'E / 21.5 ° S 165.5 ° E / -21,5; 165,5 w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, około 1200 km (746 mil) na wschód od Australii i 1500 kilometrów ( 932 mil) na północny zachód od Nowej Zelandii. Narodu wyspie Vanuatu leży na północny wschód.
Nowej Kaledonii składa się z głównej wyspy Grande Terre, i kilka mniejszych wysp archipelagu Belep na północ od Grande Terre, Wyspy Lojalności na wschód od Grande Terre, Île des Pins (Isle of Pines) na południe od Grande Terre, Chesterfield i wyspy Bellona Rafy dalej na zachód. Sporu terytorialnego istnieje w odniesieniu do Matthew i Hunter niezamieszkałych wysp, które są zgłaszane zarówno przez Francję (w ramach Nowej Kaledonii) i Vanuatu.
Grande Terre jest zdecydowanie największa z wysp, a jedynym górskim wyspy. To ma powierzchnię 16.372 km ² (6321 ²), na północny zachód i południowy wydłużone, 350 km (217 mil) długości i 50 do 70 km (31-44 min) szerokości. Pasmo górskie o szerokości wyspy, z pięciu szczytów powyżej 1500 m (4900 stóp). Najwyższym punktem jest Mont Panie na 1628 m (5341 stóp) wysokości. Całkowita powierzchnia to 19.060 Nowej Kaledonii km2 (7360 ²), 18.575 km2 (7172 ²) z tych gruntów jest.
Nowa Kaledonia jest jednym z najbardziej na północ wysunięte części (93%) zanurzony kontynent zwany Zealandia. To zatonął po rifting od Australia 60-85 mln lat temu (MLT) i od Antarktydy między 130 i 85 milionów lat temu. Nowa Kaledonia dzieli się z Australii od 65 milionów lat temu, a następnie oddaliła się w kierunku północno-wschodnim, osiągając obecną pozycję około 50 milionów lat temu.
Historia
Na zachodnim Pacyfiku po raz pierwszy zaludnione przez ludzi około 3000 lat temu. Austronesians przeniósł się do obszaru później. Różne grupy osób, które osiadały na Melanezji archipelagi są znane jako Lapita. Przybyli w archipelagu obecnie powszechnie znany jako Nowa Kaledonia oraz Wyspy Lojalności ok. 1500 pne. Lapita były wysoko wykwalifikowanych żeglarzy i rolników z wpływu na dużym obszarze Pacyfiku.
Z ok. 11 wieku Polinezyjczycy przybyli także i mieszane z mieszkańcami archipelagu.
Europejczycy pierwszy zaobserwowany Nowa Kaledonia oraz Wyspy Lojalności w końcu 18 wieku. Angielski podróżnik James Cook Grande Terre zaobserwowany w 1774 roku i nazwał ją Nowej Kaledonii, Kaledonii jest łacińską nazwą Szkocji. Podczas tego samego rejsu nazwał wyspy na północ od Nowej Kaledonii Nowe Hebrydy (obecnie Vanuatu), po wyspy na zachodnim wybrzeżu Szkocji.
Whalers prowadzone w pobliżu Nowej Kaledonii w 19 wieku. przedsiębiorców sandałowego były mile widziane, ale za dostawy sandałowe spadł przedsiębiorców został nadużycie. Europejczycy przyniósł nowe choroby, takie jak ospa, odra, czerwonka, grypa, syfilis i trąd. Wiele osób zmarło z powodu tych chorób. Napięć rozwinął się działań wojennych, w 1849 roku załoga amerykańskiego statku Cutter zostali zabici i zjedzeni przez klan Pouma.
W handlu spadł w drzewo sandałowe, została zastąpiona przez nową formę handlu, "Blackbirding". Blackbirding jest eufemizmem na zniewolenie ludzi z Nowej Kaledonii, Wyspy Lojalności, Nowe Hebrydy, Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, a do pracy na plantacjach trzciny cukrowej w Fidżi i Queensland. Handel przestał na początku 20. wieku. Ofiar tego handlu były nazywane Kanakas jak wszyscy ludzie Oceania po Hawajskie słowo "człowiek".
Nowa Kaledonia powstał pod koniec posiadaniu francuskiej 1853, część próbę przez Napoleona III, aby rywalizować z kolonii brytyjskich w Australii i Nowej Zelandii. Auguste Febvrier Despointes prowadził wyprawy, że seized wyspie. W następstwie za przykładem Wielkiej Brytanii w części w pobliżu Australia, Francja przekazała łącznie 22.000 skazanych przestępców do kolonii karnej wzdłuż południowo-zachodniego wybrzeża Nowej Kaledonii między 1864 i 1922 roku. Numer ten zawiera regularnych przestępców, a także więźniów politycznych, takich jak paryskie socjalistów i nacjonalistów Kabyle. Pod koniec epoki kolonii karnej, wolne europejskich osadników (w tym byłych więźniów) i azjatyckich pracowników umowy o wiele liczniejsze od ludności robotnicy przymusowi. Rdzenną ludność Kanaków drastycznie spadła w tym samym okresie z powodu chorób i wprowadzono podobny system apartheidu nazwie Code de l'Indigénat, które nakładają surowe ograniczenia w ich środków do życia, wolność poruszania się i posiadania ziemi.
Podczas II wojny światowej francuskie kolonie South Pacific Nowej Kaledonii, Polinezji Francuskiej i Nowe Hebrydy dołączył do sił Wolnych Francuzów. Wspomaga Australia, ze względu na bliskość obszaru na południe operacji Pacyfiku, Nouméa również podstawy do naprawy uszkodzonych statków amerykańskich i alianckich. Nouméa stracił na znaczeniu, jak i morskie bazy wojskowej w amerykańskiej ofensywy aliantów i szybko przeniósł się na północ i na równika.
Po wojnie dowództwo Sojuszu - pięcio skomplikowane - zostały przejęte jako podstawa nowej regionalnej organizacji międzyrządowych rozwoju: Komisji Południowego Pacyfiku, znany później jako Sekretariat Wspólnoty Pacyfiku.
Nowa Kaledonia została w wykazie Organizacji Narodów Zjednoczonych braku samorządu terytoria od 1986 roku. Pobudzenie przez Front de Libération Nationale Kanaków Socjalistycznej (FLNKS) o niepodległość rozpoczęła się w 1985 roku. FLNKS (na czele z Jean-Marie późno Tjibaou, zamordowany w 1989) opowiedziało się za utworzeniem niepodległego państwa "Kanaky". Problemy doprowadziły w 1988 r. krwawą branie zakładników w Ouvéa. Zamieszki doprowadziły do porozumienia w sprawie zwiększenia autonomii w Matignon Accords z 1988 r. i Nouméa Accord z 1998 roku. Accord opisuje ten proces decentralizacji jako "nieodwracalne", a także dla lokalnego obywatelstwa Caledonian, oddzielne oficjalnych symboli Caledonian tożsamości (takich jak "obywatel" flaga), jak również wprowadzenia obowiązku referendum w sprawie spornej kwestii niezależności od Francji Republiki już po 2014 roku.
Polityka
Nowa Kaledonia, że między wyjątkowy status niezależnego państwa i normalnych departament zamorski Francji.
Z jednej strony, zarówno terytorialnej Congress (Kongres Nowej Kaledonii) i rząd zostały ustalone i coraz upoważniona przez stopniowe wdrażanie przekazanie władzy z Francji na rzecz Nowej Kaledonii, na podstawie w 1998 r. Nouméa Accord. Kluczowych obszarach (np. podatki, prawo pracy, zdrowia i higieny, handlu zagranicznego, i inne) są już w rękach Kongresu i administracji terytorialnej. Dalsze władze będą miały Kongres terytorialnej w najbliższej przyszłości. Ostatecznie, Republika Francuska powinny pozostać w spraw zagranicznych, sprawiedliwości, obrony, porządku publicznego, i Skarbu Państwa. Dodatkowe akcesorium do New Caledonian autonomii przyszedł w postaci niedawno terytorialnej "obywatelstwa": Tylko New Caledonian "obywatele" mają prawo do głosowania w wyborach lokalnych. Wprowadzenia tego prawa była krytykowana, ponieważ tworzy status drugiej kategorii dla Francuzów mieszkających w Nowej Kaledonii, które nie posiadają New Caledonian "obywatelstwo" (bo osiedlili się na terytorium niedawno). Dalsze oznaki większej autonomii terytorium obejmuje prawo Nowej Kaledonii do udziału w międzynarodowej współpracy z niezależnymi państwami regionu Pacyfiku, dalsze korzystanie z lokalnej walucie (francuski Pacific Franc, lub CFP), a nie Euro, a także władzy terytorialnej Kongres przejść statutu nadrzędnego prawa francuskiego w wielu dziedzinach.
Z drugiej strony, Nowa Kaledonia pozostaje częścią Republiki Francuskiej. Mieszkańców Nowej Kaledonii są obywatele francuscy, prowadzą francuskie paszporty i wziąć udział w wyborach parlamentarnych i prezydenckich francuski.
Nouméa Accord zapewnia mechanizm dla określenia ostatecznego statusu i stopnia New Caledonian autonomii terytorialnej: zgodnie z porozumieniem, terytorialna Kongres będzie miał prawo domagać się referendum w sprawie niepodległości w każdej chwili jego wyboru po 2014 roku.
Obecnego prezydenta przez rząd wybrany przez Kongres terytorialnego Philippe Gomes, z Lojalistyczne (czyli anty-niezależność) "Caledonia Together" party (CALEDONIE Ensemble), które podzielone od "Future Together" (Avenir Ensemble) w 2008 roku. "Future Together" jest stroną głównie białe i Polinezji NCaledonians ew przeciwieństwie do niepodległości, ale buntu wobec hegemonicznego i (rzekomo) uszkodzony RPCR przeciw niezależności, pod przewodnictwem Jacques Lafleur. Ich obaleniu RPCR (do tej pory postrzegany jako jedyny głos New Caledonian białych) była zaskoczeniem dla wielu, i na znak, że New Caledonian społeczeństwa jest w trakcie zmian. "Future Razem", jak sama nazwa wskazuje, jest przeciwna rasowe zorientowanych wizję nowej politycznej Caledonian życia, oparty wyłącznie na politycznych pierwszeństwo albo rodzimych mieszkańców Melanezji lub potomkowie europejskich osadników. Jest to raczej na rzecz wielokulturowego Nowej Kaledonii, który zachowuje istniejące relacje z Francji, dotyczące zasad, które lepiej odzwierciedlają rzeczywistość istnienie dużych populacji Polinezyjczycy, Indonezji i innych imigrantów, które składają się na terytorium populacji. Niektórzy członkowie "Future Together" są nawet za pewną formę autonomii i niezależności, lecz niekoniecznie na tych samych zasadach jak Melanezji strony niezależność, które zmierzają do pełnej niepodległości Nowej Kaledonii.
Reprezentacji na szczeblu krajowym
Nowa Kaledonia wysyła dwóch zastępców do francuskiego Zgromadzenia Narodowego, jeden przedstawiciel gminy (miasta) z Nouméa, gmina L'Île des Pins i Wyspy Lojalności województwa, a druga stanowi reszty Nowej Kaledonii. Nowa Kaledonia także wysyła jeden senator do francuskiego Senatu. W 2007 r. na prezydenta Francji frekwencja w Nowej Kaledonii było 68,14%. Przedstawiciel francuskiego państwa centralne w Nowej Kaledonii jest Wysoki Komisarz Republiki (Haut-komisarza de la République, lokalnie znanego jako "haussaire"), który jest szefem służb cywilnych, a kto siedzi za integralną część samorządu terytorialnego.
Podobszarach
Wraz z innymi terytoriami Pacific Ocean Polinezja Francuska i Wallis i Futuna, Nowa Kaledonia jest częścią Republiki Francuskiej. Jej oficjalnego statusu, unikalny w Republice Francuskiej, mówi się, że sui generis, Nowa Kaledonia, ponieważ jest to jedyny francuski podział, który nie jest Collectivité Territoriale. Nowa Kaledonia została kolonią do 1946, następnie terytorium zamorskie (territoire d'outre-mer, lub TOM) 1946 / 99. Kapitału Nouméa, tylko w większych aglomeracji terytorium.
Administracyjnie archipelag dzieli się na trzy prowincje:
Południowej prowincji (prowincja Sud). stolica prowincji: Nouméa. Liczba mieszkańców: 183.007 mieszkańców (2009). Prowincja Północna (prowincja Nord). stolica prowincji: Koné. Liczba mieszkańców: 45.137 mieszkańców (2009). Wyspy Lojalności prowincji (prowincja des îles Loyauté). stolica prowincji: Lifou. Liczba mieszkańców: 17.436 mieszkańców (2009).Jest podzielone na trzydzieści trzy gminy. Jednej gminy, Poya, jest podzielona między dwa województwa. Północnej części Poya z głównych rozliczenia i większość ludności, jest częścią prowincji Północnej, a południowej części gminy, a tylko 127 mieszkańców w 2009 roku, jest częścią prowincji Południowej.
| Południowej prowincji | Prowincja Północna | Wyspy Lojalności prowincji |
|---|---|---|
| Tio Yate L'Île des Pins Le Mont-Dore Nouméa Dumbéa Païta Bouloupari La Foa Sarraméa Farino Moindou Bourail Poya (część północna) | Poya (część południowa) Pouembout Koné Voh Kaala-Gomen Koumac POUM Belep Ouégoa Pouebo Hienghène Touho Poindimié Ponerihouen Houaïlou Kouaoua Canala | Ouvéa Lifou Maré |
Istnieją również trzy jednostkami administracyjnymi, znany jako poddziały w języku francuskim, z dokładnie takimi samymi nazwami jak i same granice trzech prowincji, z wyjątkiem gminy Poya jest całkowicie zawarty wewnątrz Północna Dzielnica. W przeciwieństwie do prowincji, które pełne są podziały polityczne z prowincjonalnych zespołów i kierownictwo, jednostkami administracyjnymi są jedynie zdecentralizowanymi dywizji francuskich państwa centralne, podobnie jak okręgach Francji metropolitalnej, z zastępca komisarza Republiki (commissaire délégué de la République ), zbliżona do starosty z Francji metropolitalnej, podczas pobytu w każdej z rubryk szef miasta.
Główny podział miast są takie same jak w miastach wojewódzkich, z wyjątkiem południowo Dzielnica, w których główny miasta La Foa, podczas gdy na południu stolicy prowincji Nouméa. Dlatego też, chociaż prowincji zgromadzenia znajduje się w prowincji Południowej Nouméa, Dzielnica Południowa Zastępca komisarza Republiki w rezydencji w La Foa. Tym podjęto decyzję, aby zrównoważyć w ciąguwhelming masy Nouméa w Nowej Kaledonii.
Ponadto, równolegle warstwa administracji istnieje Kanaków spraw plemiennych; nazywane są one aires coutumières ("tradycyjne sfer"), a osiem w numer (patrz mapa "aires coutumières"). Ich jurysdykcji nie obejmuje zakaz Kanaks mieszkających w tych strefach. Aires coutumières mniej lub bardziej zgodne z lokalnych obszarów językowych pre-francuski plemiennych sojuszy.
Klimat
Nowa Kaledonia leży okrakiem na Zwrotnik Koziorożca, między 19 ° i 23 ° szerokości południowej. Klimat wyspy jest tropikalny i opadów jest bardzo sezonowa, wniesiona przez wiatry, które zwykle pochodzą ze wschodu. Średnie opady ok. 1500 mm (59 in) rocznie na Wyspy Lojalności, 2.000 mm (79 in) w niskich elewacji Grande Terre na wschodnim i długości 2000-4000 mm (w 79-157.5) na wysokich wzniesieniach na Grande Terre. Zachodniej stronie Grande Terre znajduje się w cieniu deszcz centralnego góry i średnie opady 1200 mm (47 in) na rok.
Istnieją dwie główne pory roku: pora sucha, a ciepły i mokrej porze. Miesiącach suszy chłodnicy są od kwietnia do listopada codziennie z temperatura waha się od 17-27 ° C. Podczas pory deszczowej (od grudnia do marca) temperatura może osiągnąć 32 ° C. Południowo-wschodniej pasaty temperament ciepła, a wieczory są przyjemnie chłodne. Pora deszczowa od czasu do czasu widzi cyklon uderzył w wyspy.
Ekologia
Nowa Kaledonia jest uważana za jedną z najbardziej krytycznie zagrożone i roślinnego najważniejszych punktów dostępowych. W przeciwieństwie do wielu wysp Pacyfiku, które są stosunkowo nowe pochodzenia wulkanicznego, Nowa Kaledonia jest częścią Zealandia, fragment dawnej super-kontynentu Gondwany. Zealandia oddzielone od Australii 60-85 mln lat temu
Kopalnych i subfossil nadal wykazują, że po dużych zwierząt lądowych zamieszkane wyspy, ale podupadło w holocenie przed przyjazdem Europejskiej. Należą do nich rogaty Meiolania żółwia, krokodyla Mekosuchus, monitor jaszczurki i wiele nielotów, z których największa była Sylviornis.
Kilka kraju zwierząt i roślin, stały się nieco symboliczne w lokalną kulturę. Wśród najbardziej znanych jest kura przedsiębiorstw, nielot, powszechnie znany jako Cagou lub Kagu, która ma wielki herb i dziwne połączenie szczekanie. Obraz i jego piosenki są często postrzegane jako kraju rozpoznawalnych ikon. Innym często używane jest godło kultury kolumnowy lub Cooka Pine (Columnaris Araucaria), ważnym symbolem w kulturze Kanaków. Drzewo Niaouli (również native do Australii i Nowej Gwinei), jest zainteresowanie leczniczych, w kraju i zagranicą. Jego sok (który zawiera gomenol, kamfory pachnące mieszanki), jest stosowany w leczeniu przeziębienia głowy, i jako środek antyseptyczny. Pokazuje również możliwość leczenia innych schorzeń medycznych. Przed Europejczycy przybyli, nie było ssaków innych niż Roussette (aka Flying Fox), duża wegetariańska bat, za lokalnym przysmakiem. Mniej znany przez rodzimych populacji jest fakt, ich kraj jest domem dla gatunków roślin (trichopoda Amborella), uważa się, że genetycznie blisko przodek wszystkich roślin, lub fakt ich naród posiada największą liczbę i różnorodność gatunków drzew iglastych na świecie, w przeliczeniu na jednostkę obszaru geograficznego (niezwykły fakt, zważywszy, że drzewa iglaste są zazwyczaj stosunkowo rzadkie w tropikalnych regionach).
Wyspy składają się z dwóch stref opadów:-wyższe opady obszarów (znajduje się na Wyspy Lojalności, Isle of Pines (Île des Pins), a na wschodniej stronie Grande Terre), które wspierają Nowa Kaledonia lasów deszczowych, oraz bardziej suchych regionu, domu do teraz wyjątkowo zagrożone Nowa Kaledonia suche lasy, znajduje się w cień pada na zachodniej stronie Grande Terre. Europejczycy osiedlili się na zachodnim wybrzeżu suchy Grande Terre, pozostawiając na wschód (jak również Wyspy Lojalności i Wyspa Pines) do Kanaks i prowadząca etniczno-kulturowym, które zbiega się z żywiołową. ekstensywnego gospodarowania przez Europejczyków w suchych obszarach leśnych, spowodował tych ekosystemów leśnych praktycznie znikają.
Jest to ogromne uproszczenie, jednak jedynie opisać Nowa Kaledonia bardzo ważne, złożone i zróżnicowane pod względem ekologii stref opadów. Gatunków i ekologiczne zróżnicowanie jest jeszcze bardziej skomplikowane ze względu na rodzaj gleby (stopień i rodzaj mineralizacji), altitude, a położenie geograficzne (np. Wyspy Lojalności i Isle of Pines ma flory, które różni się od Grande Terre).
Oprócz niezwykłych środowiska lądowego Nowej Kaledonii, kraj znajduje się także ważny wpływ na ekosystemy wodne. Jego ekologia słodkowodnych także rozwijała się w izolacji długo, a New Caledonia rzek i potoków są domem dla wielu gatunków endemicznych. Ponadto, Nowa Kaledonia Barrier Reef, który otacza Grande Terre i wyspy Pines (Île des Pins), jest drugim co do wielkości rafa koralowa na świecie, po Wielkiej Australii Barrier Reef, osiągając długość 1500 km (930 min). Podobnie jak jego odpowiednik lądowych, Caledonian system rafa ma dużą różnorodność gatunków, jest domem dla zagrożonych krów morskich (Diugoń Diugoń), i jest ważnym miejscem gniazdowania Green Sea Turtle (Chelonia mydas). Wyspa jest również domem dla włóczęgi foki. Nautilus jest żywym kopalne gatunki, często w epoce dinozaurów, które przeżywa dziś w wodach otaczających Nowej Kaledonii. W styczniu 2002 r. rząd francuski proponuje aukcji jest Nowa Kaledonia raf na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. UNESCO wymienionych Nowa Kaledonia Barrier Reef na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO pod nazwą Laguny Nowej Kaledonii: Reef różnorodności i związanych z nimi ekosystemów w dniu 7 lipca 2008 roku.
Ekologia i polityka
| Ta sekcja została nominowana do sprawdzenia swojej neutralności. Dyskusji na temat tej nominacji można znaleźć na stronie dyskusji. (Maj 2008) |
Oprócz wyzwań związanych z wykresów kurs na terytorium życia rasowym i politycznym, obecny rząd stoi przed dodatkowym wyzwaniem w bilansowania potrzeb terytorium gospodarki opartej na wydobycie z ochrony jego ekologicznie obszary istotne. W dużej mierze dzięki jego górnictwa, głównie w oparciu o rudy niklu, niektóre ekologiczne gwarancje zostały uznane za niezbędne przez grupy interesu, w celu zapewnienia zachowania gatunków w obliczu rozwoju przemysłowego lub wykorzystania ekologicznych.
sytuacji ekologicznej w Nowej Kaledonii stopniowo stały się znane na całym świecie. Uwagi jest uznanie działacz Bruno Van Peteghem który w 2001 r. otrzymał Goldman Environmental Prize za jego wysiłki na rzecz ochrony Caledonian ruchu ekologicznym w obliczu "poważnych problemów" z partii RPCR Jacques Lafleur's.
Poczyniono postępy w kilku dziedzinach, w odpowiedzi na ochronę ekologiczne zróżnicowanie Nowa Kaledonia jest z ognia, przemysłowej i mieszkaniowej, nieograniczony działalności rolniczej i wydobycie (np. sądowej cofnięcia pozwolenia na wydobycie INCO w czerwcu 2006 z powodu twierdził nadużyć).
Gospodarka
Nowych gruntów Caledonian zawierają znaczne bogactwa przemysłowo newralgiczne elementy i składniki mineralne, w tym około jedna czwarta światowych zasobów niklu ..
Turystyka odgrywa coraz ważniejszą rolę w gospodarce Nowej Kaledonii. Większość turystów pochodzi z Francji, Australii, Nowej Zelandii, Japonii i Korei Południowej.
PKB w 2007 r. Nowa Kaledonia wyniosła 8,8 mld USD na podstawie kursów rynkowych, czwarty co do wielkości gospodarkę w Oceania po Australii, Nowej Zelandii i na Hawajach.
W 2007 r. eksport wyniósł z Nowej Kaledonii do 2.11 mld USD, 96,3% z nich to produkty mineralne i stopów (głównie rudy niklu i Nikiel).
Demografia
Lokalnych społeczności Kanaków melanezyjskie stanowi 44,6% całej populacji (w spisie z 1996 r.), Niektóre z tych imigracji była bezpośrednią konsekwencją różnych konfliktów na całym świecie, ale w szczególności z rozpadającego się francuskiego imperium kolonialnego.
Kanaków są oficjalnie znane jako Melanezyjczycy. Podobnie te, których korzenie są w Polinezji Francuskiej są znane jako Tahiti (który nie uwzględnia osób pochodzących z innych archipelagów Polinezji Francuskiej) lub po prostu jako Polinezyjczycy (która obejmuje zarówno Tahiti i Wallisians, jak również wiele innych mniejszych grup). Białych, że mieszkam w Nowej Kaledonii od wielu pokoleń są lokalnie znany jako Caldoches, natomiast nowi, którzy wyemigrowali z Francji metropolitalnej nazywa się metro lub Métropolitains. Ludności Europy zawiera także niektóre pieds noirs, którzy przyszli po Algieria uzyskała niepodległość od Francji,
W oficjalnej kategorii statystycznej "Europejczycy" nie ma rozróżnienia między Caledonian-białe i białe ur. pochodzenia francuskiego, choć szacuje się, że około dwie trzecie identyfikują się ze społecznością Caldoche reszta uważają się przede wszystkim w języku francuskim immigczona. Istnieje znaczne warunkowe osób, które przyjeżdżają z Francji do pracy na rok lub dwa i innych, które się na emeryturę. Caldoche zazwyczaj odnoszą się do siebie po prostu jako calédoniens i może być biały (głównie francuski lub niemiecki) lub białe z domieszką Azji, Polinezji i Melanezji przodków. kultury Caldoche ma wiele podobieństw z kulturą Australii i Afrykanerów. Do niedawna w posiadaniu ludności Kanaków ekonomicznie niekorzystnej sytuacji w Nowym Caledonian społeczeństwa, a bogatych francuskich emigrantów stanowiły szczycie hierarchii społeczno-ekonomicznych. Mieszkańców Azji i Polinezji dominują niektórych segmentach gospodarki lokalnej.
Odnotowano wiele oskarżeń przez ruch pro-niezależność, że rząd francuski próbuje pochylać demograficznej równowagi między grupami etnicznymi potajemnie rozliczania przez tysiące ludzi z Francji wśród białych Caledonians. Spisy są niezwykle istotne dla równowagi sił w Nowej Kaledonii, a także organizację nowego spisu regularnie przełożone po 1996 roku. W końcu spisu przeprowadzonego w sierpniu i wrześniu 2004 r., kontrowersji wśród szalejącej nad etniczne pytania.
Ze względu na interwencję prezydenta Francji Jacques Chirac, pytania z prośbą o pochodzenie etniczne ludzi zostały usunięte z spisu ludności z 2004 r., ponieważ zostały one oficjalnie uznane za sprzeczne z francuskiej konstytucji, który stanowi, że nie rozróżnia, rasy lub religii powinny być wśród francuskich obywateli. Lokalnych liderów Kanaków Melanezji, którzy są bardzo wrażliwe na kwestie równowagi etnicznej, wezwał do New Caledonians etniczności Kanaków nie wracać formy spisu pytania dotyczące pochodzenia etnicznego, jeżeli nie zostały poproszone, grożąc wykoleić procesu spisu.
Ostatecznie impas został rozwiązany, kiedy lokalne New Caledonian Urząd Statystyczny (oddział krajowego francuski urząd statystyczny INSEE) zgodziła się zadawać pytania dotyczące pochodzenia etnicznego. Jednak nie wiadomo, czy pytania dotyczące pochodzenia etnicznego z prośbą do wszystkich mieszkańców Nowej Kaledonii, aw każdym razie nie dane zostały udostępnione, pozostawiając etniczne tabel z spisu ludności z 1996 r. jako jedyne informacje na temat pochodzenia etnicznego obecnie dostępne.
Według spisu ludności z 31 sierpnia 2004 było 230.789 mieszkańców Nowej Kaledonii.
CIA World Factbook statystyki demograficzne
Następujące statystyki demograficzne są z CIA World Factbook, o ile nie wskazano inaczej.
Liczba mieszkańców: 249.000 (1 stycznia 2009 szacunkowo)
Struktura wieku:
0-14 lat: 28,4% (mężczyźni 31 818, kobiety 30 513)
15-64 lat: 64,9% (mężczyźni 71 565, kobiety 70 815)
65 lat i więcej: 6,6% (mężczyźni 6 773, kobiety 7 772) (2006 est)
Przyrost naturalny: 1,84% (w 2005 r.), 1,91% (średnia roczna od stycznia 2000 do stycznia 2006 r.)
Przyrost naturalny: 17,2 urodzeń / 1 000 ludności (w 2005)
śmiertelność: 4,9 zgonów / 1 000 ludności (w 2005)
Wskaźnik migracji netto: 5,62 migrantów / 1 000 ludności (w 2005), 5.01 migrantów / 1 000 mieszkańców (średnia roczna od początku 2000 r. i na koniec 2005)
stosunek płci:
po urodzeniu: 1,05 mężczyzn (-y) / kobiet
poniżej 15 lat: 1,04 mężczyzn (-y) / kobiet
15-64 lat: 1,01 mężczyzn (-y) / kobiet
65 lat i powyżej: 0,87 mężczyzn (-y) / kobiet
całej populacji: 1,01 mężczyzn (-y) / kobiet (2006 est)
Wskaźnik śmiertelności niemowląt: 7,57 zgonów / 1,000 urodzeń: 8,27 zgonów / 1000 żywych urodzeń płci żeńskiej: 6.83 zgony na 1000 żywych urodzeń (2006 est)
długość życia: (w 2005)
całej populacji: 75,2 lat
mężczyzn: 71,9 lat
kobiety: 78,6 lat
Współczynnik dzietności: 2,20 dzieci urodzonych / kobiety (w 2005)
Obywatelstwo:
rzeczownik: New Caledonian (s)
przymiotnik: New Caledonian
Grup etnicznych: (w 1996 r. spisu ludności)) Melanezji 44,6%, 34,5% europejskich, Wallisian 9,1%, Tahitian 2,7%, 2,6% indonezyjski, wietnamski 1,4%, Ni-Vanuatu 1,2%, inne (filipiński) 3,9%
Religie: katolicyzm 60%, protestantyzm 30%, pozostałe 10%
Zobacz także:
Języki: francuski (urzędowy), 33 języków austronezyjskich
Umiejętności:
Definicja: wieku 15 lat i powyżej mogą czytać i pisać
całej populacji: 91%
mężczyźni: 92%
kobiet: 90% (1976 est)
Językach
Francuski jest językiem urzędowym Nowa Kaledonia jak w pozostałej części Republiki Francuskiej. W 2004 roku spis ludności, 97,0% osób, których wiek wynosi 14 lub starszych poinformował, że mogą mówić, czytać i pisać francuskim, a tylko 0,97% sprawozdanieed, że nie mają wiedzy o języku francuskim.
Kultura
| Ta sekcja wymaga rozbudowy. |
Sport
Nowa Kaledonia w piłce nożnej w 1951 roku zaczął grać, i została przyjęta do FIFA w 2004 roku. Przed dołączeniem do FIFA, Nowa Kaledonia posiadaniu statusu obserwatora z Oceania Federacji Piłkarskiej, i stał się oficjalnym członkiem OFC z członkostwa w FIFA. Oni wygrali South Pacific Games pięć razy, ostatnio w 2007 r., na trzecim i dwukrotnie w Pucharze Narodów Oceanii. Horse Racing jest również bardzo popularne.
Zdjęcia z Nowej Kaledonii
Latarnia morska Amédée w Nouméa, najwyższych na świecie latarni morskiej metal | Klify Xodre na Lifou | Rafa koralowa off Lifou | Brush wsi na północy, w kierunku POUM |
Słynnego estrada przy Place des Cocotiers w Nouméa | Zatoki bogate w tlenki metali na południu Grande Terre. | Na Ouvéa, 25 km białego piasku ... | atol Ouvéa |
