Rumunia
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rumunia (wymawiane / roʊmeɪniə / (słuchać) sarna-MAY-nee-ə; dnia: Rumunii, Rumunię, Rumunii: Rumunia Prawie wszystkie delty Dunaju znajduje się na jego terytorium. Akcji Rumunia granicy z Węgrami i Serbią na zachodzie, Ukraina i Republika Mołdowy na północny wschód, i na południu Bułgarii.
Rumunia pojawiły się w unii personalnej z księstw Mołdawii i Wołoszczyzny w księcia Aleksandra Jana Cuzy w 1859 roku i jako Królestwa Rumunii w ramach monarchii Hohenzollernów, zyskał uznanie niepodległościod Imperium Osmańskiego w 1878 roku. W 1918 roku, pod koniec I wojny światowej Siedmiogrodu, Bukowiny i Besarabii zjednoczeni z Królestwem Rumunii. Pod koniec II wojny światowej, części jego terytorium (w przybliżeniu dziś Republika Mołdowy i południowej części obwodu Odessa (obecnie na Ukrainie)) zostały zajęte przez Związek Radziecki i Rumunia stały Republiki Socjalistycznej, członek Warszawskiego paktu.
Po upadku żelaznej kurtyny w 1989 r. i rewolucji, Rumunii rozpoczął serię reform politycznych i gospodarczych. Po dziesięciu latach po rewolucji problemów gospodarczych, Rumunię reformy gospodarcze, takie jak niskie płaskie stawki podatkowe w 2005 r. i przystąpiły do Unii Europejskiej 1 stycznia 2007 roku. Rumunia jest krajem górnej połowy dochodu z wysokim rozwoju człowieka, choć w Unii Europejskiej, Rumunii poziom dochodów jest jednym z najniższych.
Rumunia 9. największe terytorium i 7. pod względem liczby ludności (u 21.5 mln osób) Rumunia również do NATO 29 marca 2004 r., a także jest członkiem Unii Łacińskiej, z Frankofonii, OBWE i ONZ, oraz członkiem stowarzyszonym CPLP. Rumunia jest pół-prezydencki jednolite państwo.
Zawartość |
Etymologia
Nazwa Rumunia (rum. România) pochodzi z rumuńskiego: Roman, który jest pochodną łacińskiego: Roman (Roman). Dokument ten jest również godny uwagi za pierwsze wystąpienie "rumuńskiego" w Rumunii tekst napisany, Wołoszczyzna jest o nazwie rumuńskiej ziemi - Ţeara Rumânească (Ţeara z łaciny: kraj Terra).
W kolejnych wiekach, rumuński dokumentów używać zamiennie dwa rodzaje pisowni: Roman i Ruman.
W języku angielskim źródeł nadal używane wyrazy "Rumunia" lub "Rumunii", zapożyczone z francuskiego pisowni "Roumanie", jeszcze w II wojnie światowej, w pisowni "Rumunia".
Historia
Prehistoria i starożytność
Najstarsze szczątki ludzkie w nowoczesnej Europie odkryto w "jaskini Bones" w dzisiejszej Rumunii.
Dakowie, uznawane za część tych Getae były oddział Traków, że małe Dacia (co odpowiada nowoczesny Rumunii, Mołdawii i północnej Bułgarii). Dacian Brytania osiągnęła maksymalny rozwój w King Burebista, między 82BC - 44 pne, a wkrótce pod kontrolą sąsiednim Imperium Rzymskiego. Po zabójstwie Burebista, Dacia podzielony na 4 lub 5 małych królestw, Rzymianie podbijają Mezja o 29 pne. Dacian Wars, między 87 AD - 106 AD zakończył się zwycięstwem Rzymian, i przekształcenia rdzenia królestwa w prowincji rzymskiej Dacji.
Dacia była słynie z bogatych złóż rud metali, a zwłaszcza złota i srebra były obfite.
Kilka konkurencyjnych teorii zostały wygenerowane wyjaśnienie pochodzenia współczesnych Rumunów. Językowych i geo-historycznej analizy wydają się wskazywać, że Rumuni są scalone w jedną z głównych grup etnicznych zarówno południe i północ od Dunaju. W dalszej dyskusji, patrz pochodzenia Rumunów.
Średniowiecze
Po rzymskiej armii i administracji lewej Dacia, terytorium odbyło się przez Gotów, Słowian również rozliczenie tego kraju w tym okresie.
W średniowieczu, Rumunów (Wołochów) mieszkał w trzech księstw: Wołoszczyzny, Mołdawii i Transylwanii.
Od 11 wieku, Siedmiogród został częścią Królestwa Węgier, których stan w dużej mierze autonomiczne. w części wyraźnie skierowane przeciwko Rumuni z Siedmiogrodu (diversorum presumptuosam malefactorum astuciam, Olachorum specialiter, 1 w IPSA nostra terra existencium - zła sztuka wielu złoczyńców, zwłaszcza Wołosi / Rumunów, które żyją w naszym kraju; delendum seu exterminandum w malefactores terra IPSA quarumlibet nacionum, signanter Olachorum - o wydaleniu lub eksterminacji tego złoczyńców kraju należącego do jakiegokolwiek narodu, zwłaszcza Wołosi / Rumunów).
Przez ten sam dekret, Węgierska szlachta nobilis (Hungarus) jest częściowo nowo pod względem przynależności do Kościoła katolickiego, z wyłączeniem prawosławnych Rumunów schizmatycki. Inną konsekwencją dekretu społeczno-gospodarczych: stan szlachcic został określony nie tylko przez prawo własności ziemi i ludzi, ale (od 1366) przez posiadanie świadectwa królewskiej darowizny na gruntach będących własnością.
Rumuńskie elity społecznej, przede wszystkim składa się z radnych (iudices lub knezes), udało się zaopatrują kilka pism darowizny, mieli władzę nad ich wsi w oparciu o stary prawa ziemi (ius valachicum, z feudalnych wersji keneziale ius) , a ich ziemie zostały w znacznym stopniu wywłaszczony. Brak uznanej tytuł do nieruchomości, prawosławni elity Rumunii nie mógł dłużej utrzymać nieruchomości własnych oraz do uczestniczenia w kraju zespołów. O ile elity rumuńskie został zachowany, to dostosować się do tych okoliczności przez konwersję na katolicyzm i jest wchłaniany do arystokratycznych posiadłości katolickiej węgierski (nobilis Hungarus). Te rumuński knezes (i wojewodów), którzy nie nawrócą i nie mógł uzyskać pożądany przywilejów stopniowo zmniejszało się w szeregi osób lub nawet bondsmen.
Kilka lat wcześniej, prowadzonych przez Rumuni wołoskich Basarab I pokonał Karola I Anjou Węgier w bitwie pod Posada. Z 1438 Siedmiogród był regulowany przez Unię Trzech Narodów utworzona przez węgierską szlachtę, etnicznie węgierski Székely i Niemców. W 1526 przejął imperium osmańskiego południowej i środkowej Węgry i Siedmiogród stały się częścią Królestwa Węgier Wschodniej pod panowaniem dynastii Habsburgów. W 1571 Królestwo Węgier Wschodniej przestały istnieć, a pół-niezależne Księstwo Siedmiogrodu dostał się pod zwierzchnictwo tureckie.
Małych województw o różnym stopniu niezależności opracowany od początku 13 wieku, ale tylko w 14 wieku nie większych Wołoszczyzny (1310) i Mołdawii (ok. 1352) konsolidacji wystarczy sprzeciwić sąsiednich Węgier, królestwa polskiego, oraz w Turcji. Basarab I, Mircea Starszy, Vlad Palownik na Wołoszczyźnie, Aleksander Dobry, Stefan Wielki w Mołdawii, Rumunii krajów rozwiniętych i walczyła o utrzymanie niepodległości na rozdrożu imperiów.
W 1541, w całym Półwyspie Bałkańskim i centralnej części Węgier został tureckiej prowincji. W przeciwieństwie, Mołdawii, Wołoszczyzny i Siedmiogrodu dostał się pod zwierzchnictwo tureckie, ale zachowane w dużym stopniu autonomii i wewnętrznej, aż do 18 wieku, niektóre niepodległość zewnętrzną. W tym okresie kraje te świadkiem powolnego zaniku systemu feudalnego; wyróżnienie władców jak i Vasile Lupu Dimitrie Cantemir w Mołdawii, Matei Basarab i Constantin Brincoveanu w Wołoszczyzny, Jan Hunyady (Iancu de Hunedoara) i Gabriela Bethlena w Siedmiogrodzie.
W 1600, Wołoszczyzny, Mołdawii i Transylwanii były jednocześnie na czele z księciem Wołoszczyzny Michała Walecznego, Zakaz Oltenia, ale jedność rozwiązana po Michael zginął tylko jeden rok później przez żołnierzy armii habsburskiej ogólne Giorgio Basta . Rządów Michała Walecznego traktowana jest w historiografii rumuńskiej jako pierwsza próba zjednoczenia trzech księstw i ustanowienie podstaw jednego państwa na terytorium porównywalne do dzisiejszej Rumunii.
Po jego śmierci, jako wasal dopływ państw Imperium Ottomańskiego, w Mołdawii i Wołoszczyzny miał pełną autonomię wewnętrzną i zewnętrzną niezależność, który ostatecznie został zagubiony w 18 wieku. W 1699 roku, Siedmiogród stał się terytorium monarchii habsburskiej, po zwycięstwie nad Austrii Turcy w Wielkiej Wojnie turecki. Austriacy, z kolei, szybko rozszerzyli swoje imperium: zawierające Oltenia (zachodniej Wołoszczyzny) w 1718 roku, aby przywrócić w roku 1739 i zajmujące Bukowiny (północno-zachodniej Mołdawii) w 1775 roku.
Rozwoju Imperium Rosyjskiego jako siły politycznej i wojskowej okupacji do skutku w Besarabii (Mołdawii wschodniej) w 1812 roku. Następnie Phanariot epoka charakteryzuje się nadmierną polityki fiskalnej i grabieży okolicznych mieszkańców określonych przez zwiększenie potrzeb ekonomicznych tureckich sułtanów w stagnacji Imperium Osmańskiego i ambicje niektórych greckich Hospodars, którzy w trosce o ich kruche status, starała się spłacić swoich wierzycieli i wzrost ich majątku, podczas gdy jeszcze byli w stanie władzy.
Niezależności i monarchii
W okresie Austro-Węgier rządów w Siedmiogrodzie, a zwierzchnictwo tureckie nad Wołoszczyzny i Mołdawii, Rumuni są w większości sytuacji bycia obywatelami drugiej kategorii (lub nawet nie-obywateli)
Po upadku rewolucji 1848 roku, wielkie mocarstwa nie wyraził poparcie Rumunów "oficjalnie chęć zjednoczenia w jednym państwie, co zmusiło Rumunii do przejść tylko przeciwko Turkom. Wyborców zarówno w Mołdawii i Wołoszczyzny wybrali w 1859 roku ta sama osoba-Alexandru Ioan Cuza, jak książę (Domnitor w Rumunii).
Tak więc, w Rumunii powstała w unii personalnej, choć Rumunii, które nie obejmują Transylwanii. Tam, klasy wyższej i arystokracji pozostał głównie węgierskim, rumuńskim i nacjonalizm nieuchronnie spotkało się z Węgier pod koniec 19 wieku. Jak w poprzednich 900 lat Austro-Węgier, w szczególności w ramach Monarchii od 1867 roku, przechowywane Węgrzy mocno kontroli nawet w części Siedmiogrodu, gdzie Rumuni stanowili większość lokalnych.
W 1866 zamach stanu, Cuza został wygnany i zastąpiony przez księcia Karola Hohenzollern-Sigmaringen, który stał się znany jako Prince Carol Rumunii. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej Rumunia walczyli po stronie rosyjskiej, w zamian, Rumunia przekazała trzy okręgi południowej Besarabii do Rosji i uzyskał Dobruja. W 1881 r. księstwo zostało podniesione do królestwa i książę Karol został król Karol I.
1878-1914 był jednym z okresu stabilizacji i postępu w Rumunii. Podczas drugiej wojny bałkańskiej, Rumunia dołączyła Grecja, Serbia, Czarnogóra i Turcja przeciw Bułgarii, w pokoju traktatu w Bukareszcie (1913) Rumunia zdobyte południowej Dobrudży.
Wojen światowych i Wielkiej Rumunii
(1916-1945)Przez pierwsze dwa lata wojny światowej widziałem neutralny Rumunii nominalnej sojuszu z państwami centralnymi stwierdził, Rumunii, zobowiązanie jedynie w przypadku Austro-Węgier został zaatakowany, podczas gdy Rumunia żądania uznania jego prawa do terytoriów załączniku Austro-Węgry z Rumunii ludności zostały zaakceptowane przez Entente tylko w 1916 roku w Traktacie z Bukaresztu.
Rumuński kampanii wojskowej rozpoczęła w sierpniu 1916 roku był w dużej mierze nieskuteczne, z centralnym wojsk mocarstw okupacyjnych przechwytywania Bukareszcie i Wołoszczyzny i Dobrudży, Rumunii i Rosji Armii Cesarskiej Armii obrony Mołdawii do grudnia 1917 roku. Upadku Imperium Rosyjskiego w 1917 i rozwiązaniu jego armii opuścił Rumunię, odizolowane i otoczony na froncie wschodnim, a rozejm z państwami centralnymi, została podpisana w grudniu 1917 roku.
Krajowa Rada Mołdawskiej Republiki Demokratycznej ogłosił zjednoczenie z Rumunią w dniu 27 marca 1918 roku. W okresie od maja do lipca 1918 roku, Traktat z Bukareszcie trwają od Cesarstwa Niemieckiego i Rumunii w trudnych warunkach Rumunii, jak i Ferdynand Rumunii odmówił jego ratyfikacji. Sto dni ofensywy latem 1918 roku, oznaczała klęskę Niemiec i Austro-Węgier na froncie zachodnim i włoskim, umożliwiając Rumunię do zrzeczenia się traktat w październiku 1918 roku. Rumunia ponownie przystąpiła do wojny w dniu 10 listopada 1918 roku. Następnego dnia, Traktat w Bukareszcie był zniweczone przez warunki zawieszenia broni w Compiègne. W dniu 15 listopada 1918 Bukowiny ogłosił zjednoczenie z Rumunią. Zgromadzenie Narodowe Rumunów z Transylwanii ogłosił zjednoczenie z Rumunii w dniu 1 grudnia 1918 roku.
Wynikające z wojny węgiersko-rumuńskiej z 1919 r. doprowadziły do zniszczenia węgierskiego Republika Radziecka.
Ratyfikacji traktatu w Trianon w 1920 roku, z siedzibą w Transylwanii suwerenności Królestwa Rumunii. Unia Bukowiny z Rumunią została zatwierdzona w 1919 roku w Traktacie z Saint Germain,
Razem rumuński ofiar I wojny światowej 1914 / 18, wojskowych i cywilnych, we współczesnych granicach, oszacowano na 748.000.
Rumuński wyrażenie România Mare (dosłowne tłumaczenie "Wielka Rumunia", ale częściej świadczonych "Wielkiej Rumunii") odnosi się do państwa rumuńskiego w okresie międzywojennym, a co za tym idzie, do terytorium Rumunii i Bułgarii w tym czasie (patrz mapa). Rumunia osiągnęła w tym czasie jego największym stopniu terytorialnego (prawie 300.000 km2/120, 000 ²).
Rumunia pozostała neutralna po rozpoczęciu II wojny światowej we wrześniu 1939 roku. Bitwa Francja rendered sojuszników Francji i Wielkiej Brytanii nie może pomóc, a 28 czerwca 1940 r., po sowieckiej inwazji domniemanych ultimatum, które w przypadku niezgodności
Społeczno-polityczne zawirowania doprowadziły do abdykacji Karola II do Rumunii i raty państwa narodowo-legionowego, w którym władzę dzieliły Ogólne Ion Antonescu i Żelaznej Gwardii. Napięć między dwoma doprowadziły do rebelii Legionistów, który został szybko stłumione przez wojsko i Antonescu założył własną dyktaturę, Rumunia sojusz z hitlerowskimi Niemcami. W 1941 roku Rumunia przystąpiła do wojny z ZSRR po stronie Osi.
W czasie wojny, w Rumunii było najważniejsze źródła ropy dla Niemiec,
W sierpniu 1944 r. Antonescu został obalony i aresztowany przez króla Michała I Rumunii. Rumunia dołączyła do aliantów, ale jego rola w pokonaniu hitlerowskich Niemiec nie została uznana przez paryskiej konferencji pokojowej 1947 roku. Paryża traktatów z 1947 r. wydanego w Wiedniu nieważne dyktat i zachodnich granicach przywrócona Rumunii. Północnej Bukowiny i Besarabii nadal okupowanych przez ZSRR.
Żydowskich ofiar holokaustu wynosiła 469.000 w 1939 roku granic, w tym 325.000 w Besarabii i Bukowiny.
Komunizm
(1945-1989)Podczas okupacji sowieckiej Rumunii, zdominowany przez komunistów rząd nazywa nowe wybory, które wygrała z 80% głosów, prawdopodobnie poprzez zastraszanie i oszustwa wyborczego. W ten sposób szybko zadomowił się w dominującą siłą polityczną.
W 1947 roku komuniści zmuszeni King Michael I do abdykacji i wyjazdu z kraju i ogłosił Rumunia ludowa.
Od końca 1940 do początku 1960 komunistyczny rząd ustanowił rządy terroru, prowadzone głównie przez Securitate (nowe tajnej policji). W tym czasie rozpoczęła się kilka kampanii w celu wyeliminowania "wrogów" stan, w którym wiele osób zostało zabitych lub uwięzionych dla dowolnych powodów politycznych i ekonomicznych.
W 1965 roku, Nicolae Ceauşescu doszedł do władzy i zaczął prowadzić niezależnej polityki, takie, jako jedynym kraju Układu Warszawskiego do potępienia sowieckiego doprowadziła inwazja na Czechosłowację w 1968, oraz do kontynuowania stosunków dyplomatycznych z Izraelem po wojnie sześciodniowej z 1967 r., ustanawiającego gospodarczych (1963) i dyplomatycznych (1967) stosunków z Republiką Federalną Niemiec.
Ale jak długu zagranicznego Rumunii gwałtownie wzrosła w latach 1977 i 1981 (od 3 do 10 miliardów dolarów), wpływ międzynarodowych organizacji finansowych, takich jak MFW czy Bank Światowy wzrosła, sprzeczne z polityką autarchic Nicolae Ceauşescu. W końcu rozpoczęła projekt całkowitego zwrotu długu zagranicznego poprzez nałożenie biednych Rumunów polityki i wyczerpane rumuńskiej gospodarki, a także znacznie rozszerzające organ państwa, policji, i nakładające kultu jednostki. Te spowodowały dramatyczny spadek popularności Ceauşescu i zakończył się jego obalenia i wykonanie w krwawej rewolucji rumuńskiej w 1989 roku.
W 2006 r., Prezydenta Komisji Badania dyktatury komunistycznej w Rumunii szacuje liczbę bezpośrednich ofiar komunistycznych represji na dwa miliony ludzi. Liczba ta nie obejmuje osób, które zginęły w wolności w wyniku ich leczenia w więzieniach, ani nie obejmuje osób, które zmarły z powodu tragicznych sytuacji gospodarczej kraju, w którym znalazła się.
Współczesnej demokracji
Po rewolucji, Front Ocalenia Narodowego, na czele z Ion Iliescu, wziął częściowego wielopartyjnego demokratycznych i wolnych środków na rynku. Kilka głównych partii politycznych z czasów przedwojennych, jak np. Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna National Chłopi ", Narodowej Partii Liberalnej i Partii Socjaldemokratycznej Rumunii zostały wskrzeszone. Po kilku najważniejszych wieców politycznych, w kwietniu 1990 r., sit-in protest kwestionuje wyniki przeprowadzonych ostatnio wyborów parlamentarnych rozpoczęła się w Plac Uniwersytecki w Bukareszcie oskarżając Front odniesienia do byłych komunistów i członków Securitate.
Protestujący nie uznaje wyników wyborów, uznając je niedemokratyczne, i poprosił o wyłączenie z życia politycznego byłych wysokich rangą członków Partii Komunistycznej. Protest szybko rósł, aby stać się trwające wielotysięczna manifestacja (tzw. Golaniad). Pokojowych demonstracji przerodził się w przemocy i brutalnych interwencji górników z doliny Jiu doprowadziły do tego, co jest w pamięci jako czerwcu 1990 Mineriad.
Kolejnych disintegration Frontu opracowała kilka partii politycznych, w tym Rumunii Demokratycznej Partii Społecznej (później Partia Socjaldemokratyczna), Partii Demokratycznej i (Sojusz na rzecz Rumunii). Pierwszy regulowane Rumunii od 1990 do 1996 r. przez kilka rządów i koalicji i Ion Iliescu jako głowy państwa. Od tego czasu już cztery przemian demokratycznych rządów: w 1996 r., demokratyczno-liberalnej opozycji i jej lidera Emil Constantinescu przystąpiły do władzy, w 2000 r. socjaldemokraci wrócili do władzy, z Iliescu ponownie prezydentem, a w 2004 r. Traian Băsescu został wybrany prezydent z wyborów koalicja Sprawiedliwość i Prawda Sojuszu. Băsescu został wąsko ponownie wybrany w 2009 roku.
Po zakończeniu zimnej wojny Rumunii rozwiniętych bliższych więzi z Europą Zachodnią, w końcu do NATO w 2004 r., w 2008 r. i hosting szczytu w Bukareszcie.
W następstwie umowy o wolnym podróży i politykę po zakończeniu zimnej wojny, jak również trudności życia w latach 1990 depresji gospodarczej, Rumunia coraz większy diaspora, szacowana na ponad 2 mln osób. Główne cele emigracji to: Hiszpania, Włochy, Niemcy, Austria, Wielka Brytania, Kanada i USA.
W ciągu roku 2000, Rumunia korzysta jeden z najwyższych wskaźników wzrostu gospodarczego w Europie i jest dalej "Tiger Europy Wschodniej."
Geografia
O powierzchni 238.391 km ² (92.043 mi ²), Rumunia jest największym państwem w południowo-wschodniej Europie i dwunastą co do wielkości w Europie.
terenie Rumunii jest rozdzielone mniej więcej równo między górskich, obszarów górzystych i nizinnych. Karpaty dominują centrum Rumunii, czternaście jego górskich osiągnięcia powyżej wysokości 2000 metrów.
Środowisko
Wysoki odsetek (47% powierzchni gruntów) kraju jest pokryta ekosystemów naturalnych i półnaturalnych.
Są niemal 10.000 km2 (3900 ²) (prawie 5% całkowitej powierzchni) obszarów chronionych w Rumunii. Istnieją dwa inne biosphera rezerw: Retezat Parku Narodowego i Parku Narodowego Rodniańskie.
Flory i fauny
W Rumunii nie zostały zidentyfikowane 3700 gatunków roślin, z których do tej pory 23, została uznana za pomniki przyrody, 74 zaginionych, 39 są zagrożone, 171 zagrożone i 1253 są uważane za rzadkie.
Fauny Rumunii składa się z 33.792 gatunków zwierząt, 33.085 i 707 kręgowców, bezkręgowców.
Klimat
Ze względu na odległość od otwartego morza i położenie na południowo-wschodniej części kontynentu europejskiego, Rumunia klimat jest umiarkowany i przejściowy między kontynentalnym z czterech pór roku. Średnia roczna temperatura wynosi 11 ° C (52 ° F) na południu i 8 ° C (46 ° F) na północy.
Wiosna to przyjemne z fajnymi rano i ciepłe dni i nocy. Lata są na ogół bardzo ciepłe, upalne, letnie (czerwiec-sierpień) średnia temperatura maksymalna w Bukareszcie jest około 28 ° C (82 ° F), o temperaturze ponad 35 ° C (95 ° F) dość powszechne w niżej położonych terenów kraju. Minima w Bukareszcie i innych obszarach niżej położonych około 16 ° C (61 ° F), ale na wyższych wysokościach zarówno maksima i minima spadku znacznie. Jesień jest suche i chłodne, z pola, drzewa do produkcji kolorowych liści. Zimy mogą być chłodne, średnia maxima nawet w niżej położonych obszarów jest nie więcej niż 2 ° C (36 ° F) i poniżej -15 ° C (5,0 ° F) w najwyższych górach, w niektórych obszarach wiecznej zmarzliny występują na najwyższe szczyty.
Opady atmosferyczne średnio ponad 750 mm (30 in) w ciągu roku tylko w najwyższych górach zachodniej - w znacznej części objętych jak śnieg, który pozwala na wiele branży na nartach. W południowo-centern części kraju (ok. Bukareszt) poziom opadów spada do ok. 600 mm (24 in), podczas gdy w delcie Dunaju, poziom opadów jest bardzo niski, średni i tylko około 370 mm.
Demografii
Według spisu ludności z 2002 r., Rumunia liczy 21.698.181 i, podobnie jak inne kraje w regionie, ma delikatnie spadek w najbliższych latach w wyniku wymiany płodności sub-Cena. Rumuni tworzą 89,5% ludności. Największych mniejszości etnicznych Szekelys i Węgrów, którzy stanowią 6,6% ludności i Romów (Cyganów), którzy stanowią 2,46% populacji.
Węgrzy stanowią większość w okręgach Harghita i Covasna. Ukraińców, Niemców, Lipovans, Turcy, Tatarzy, Serbowie, Słowacy, Bułgarzy, Chorwaci, Grecy, Rosjanie, Żydzi, Czesi, Polacy, Włosi, Ormianie, a także innych grup etnicznych, stanowią pozostałe 1,4% ludności.
Z 745.421 Niemców w Rumunii w 1930 roku, głównie z Mołdawii, Turcji i Chin.
Językach
Język urzędowy Rumunii rumuńskim, Wschodniej języków romańskich związane włoski, francuski, hiszpański, portugalski i kataloński. Rumuński jest używany jako pierwszy język, 91% populacji, węgierskiej i romskiej, najważniejszy języków mniejszości, którymi posługują się 6,7% i 1,1% populacji, odpowiednio. Do 1990, był również znaczna liczba niemieckojęzycznych siedmiogrodzkich Sasów, choć wiele z nich od wyemigrował do Niemiec, pozostawiając jedynie 45.000 native niemieckojęzycznych w Rumunii.
W miejscowościach, w których dana mniejszość etniczna stanowi ponad 20% ludności, że język mniejszości może być używany w administracji publicznej i wymiaru sprawiedliwości, a edukacja w języku ojczystym i oznakowanie jest również przewidziane. Angielski i francuski są głównym języków obcych nauczanych w szkołach. Angielski jest używany 5 milionów Rumunów, francuski jest używany przez 4-5 mln, i niemiecki, włoski i hiszpański każdy mówi o 1-2 mln osób.
Historycznie, francuski był dominujący język obcy używany w Rumunii, chociaż angielski jest od zastąpić go. W związku z tym, rumuński anglojęzycznych wydają się być mniej niż rumuński-francuski głośniki. Rumunia jest jednak pełnoprawnym członkiem Frankofonii, a gospodarzem Szczytu Frankofonii w 2006 roku. Niemiecki nie nauczał, przede wszystkim w Siedmiogrodzie, ze względu na tradycje identyfikację do Austro-Węgier zasady w tej prowincji.
Religia
Rumunia jest państwem świeckim, a tym samym nie mając krajowe religii. Dominującej religii ciała rumuńskiego Kościoła prawosławnego, Kościoła Autokefalicznego w komunii prawosławnego, jego członkowie tworzą 86,7% ludności według spisu z 2002 r.. Inne ważne wyznań chrześcijańskich to Kościół rzymskokatolicki (4,7%), protestantyzm (3,7%), Pentecostalism (1,5%) i Rumunii Kościoła greckokatolickiego (0,9%).
Rumunia ma także mniejszość muzułmańska skoncentrowana w Dobrudży, najczęściej tureckiego pochodzenia etnicznego i numeracji 67.500 osób.
Na podstawie spisu ludności z 2002 r. dane, są także 6.179 Żydów, 23.105 ludzi, którzy nie mają religii i / lub ateistą, a 11.734, którzy odmówili odpowiedzi. 27 grudnia 2006 r. nowej ustawy o religii, w których została zatwierdzona wyznaniowych mogą otrzymać tylko urzędowej rejestracji, jeżeli posiadają co najmniej 20.000 członków, lub około 0,1 procent ludności Rumunii.
Największe miasta
Bukareszt jest stolicą i największym miastem Rumunii. W spisie ludności w 2002 roku miasteczko zamieszkiwało ponad 1,9 mln.
Jest 5 więcej miast w Rumunii, z liczbą ludności około 300.000, że są również obecne w górę UE 100 miast najbardziej zaludnione. Są to: Jassy, Timişoara, Cluj-Napoca, Konstanca i Craiova. Innych miastach liczących ponad 200.000 są Galaţi, Braşov, Ploieşti, Brăila i Oradea. Kolejnych 13 miastach powyżej 100.000 mieszkańców.
W chwili obecnej kilku największych miast obszaru metropolitalnego: Konstanca (450.000 osób), Braszów, Jassy (zarówno z około 400000), Cluj-Napoca (380.000), Craiova (335000) oraz Oradea (260000), a kilka innych jest planowane: Timişoara (365.000), Brăila-Galaţi (600.000), Bacău (200.000) i Ploeszti (350000).
Edukacja
Od rumuńskiej rewolucji 1989 roku, w Rumunii system edukacyjny jest w ciągłym procesie reform, które zostały zarówno chwalona i krytykowana. Szkół podstawowych i średnich podzielone są na 12 lub 13 stopni. Szkolnictwa wyższego jest dostosowany do europejskiego obszaru szkolnictwa wyższego.
Poza oficjalnym systemem edukacji, a ostatnio dodane prywatnych odpowiedników, istnieje pół-prawnych, nieformalnych, w pełni prywatny system nauczania. Korepetycje się głównie w średnich jako przygotowanie do różnych egzaminów, które są bardzo trudne. Korepetycje to widespread i może być uznane za część systemu edukacji. Ma istniał, a nawet prosperowała w czasie reżimu komunistycznego.
W 2004 r., kilka 4,4 miliona mieszkańców brało udział w zajęciach szkolnych. Spośród tych, 650.000 w przedszkolu, 3.11 mln (14% populacji) na poziomie podstawowym i średnim, oraz 650.000 (3% populacji) w poziomie szkolnictwa wyższego (uniwersytetów).
Wyniki badania PISA w szkołach oceny za rok 2000 umieszczony Rumunii 34 pozycja z 42 krajów uczestników z ogólną ocena ważona z 432 co stanowi 85% średni wynik OECD.
Rząd
Polityka
Konstytucja Rumunii opiera się na Konstytucji Republiki piąta Francji a prezydent przebywa w Cotroceni Palace, premier z rządu Rumunii opiera się na Victoria Palace.
Władzy ustawodawczej rządu, znanych jako Parlament (Parlamentul României), składa się z dwóch izb - Senatu (Senat), która posiada 140 członków, aw Izbie Deputowanych (Camera Deputaţilor), który 346 członków.
Wymiaru sprawiedliwości jest niezależny od innych działów administracji rządowej, i składa się z hierarchiczny system sądów zakończone Wysokiego Sądu Kasacyjnego i Sprawiedliwości, który jest Sąd Najwyższy Rumunii. uznając, że jest ona oparta na prawie cywilnym i inkwizytorski w przyrodzie. Trybunału Konstytucyjnego (Curtea Constituţională) jest odpowiedzialna za szacowanie zgodności ustaw i innych przepisów państwa w konstytucji rumuńskiej, która jest podstawowym prawem kraju. Konstytucji, który został wprowadzony w 1991 r., może być zmieniona przez referendum publicznych, ostatnia z nich w 2003 roku. Od tej poprawki decyzji sądu nie może być blokowane przez większość w parlamencie.
Państwa do Unii Europejskiej w 2007 r.
Podział administracyjny
Rumunia dzieli się na czterdzieści jeden powiatów (sing. judeţ, pl. Judeţe) oraz gminy Bukareszt (Bucureşti) - który równej rangi. W każdym okręgu jest zarządzany przez radę powiatu (judeţean consiliu), odpowiedzialny za sprawami lokalnymi, a także prefekt, mianowany przez rząd centralny, ale nie może być członkiem żadnej partii politycznej, która odpowiada za zarządzanie krajowe (centralne) spraw na poziomie powiatu. Od 2008 roku Przewodniczący Rady powiatu (preşedintele consiliului judeţean) są wybierani bezpośrednio przez obywateli, a nie przez radę powiatu, jak wcześniej.
W każdym okręgu jest podzielone na miasta (sing. Oras, pl. Oraşe) i gmin (sing. Comuna, pl. Gmina we Włoszech), przy czym pierwszy miejskich, a te ostatnie miejscowości wiejskich. Istnieje w sumie 319 miast i 2686 gmin, w Rumunii.
Poziomie NUTS-3 Podziały Rumunii administracyjno-terytorialnej struktury i odpowiadają na 41 powiaty, gminy i Bukareszcie.
Na 41 powiatów i Bukareszcie są zgrupowane w ośmiu rozwoju regionów odpowiadających NUTS-2 podziałów w Unii Europejskiej.
Istnieją również propozycje do dyspozycji cztery dywizje NUTS-1 poziom, to oni będą nazwani makroregionów (rum. Macroregiune). NUTS-1 i -2 podziały nie mają zdolności administracyjnych i służą raczej za koordynację projektów rozwoju regionalnego i celów statystycznych.
Macroregiunea 1: Nord-Vest (6 okręgów: Bihor, Bistriţa-Năsăud, Cluj, Maramureş, Satu Mare, Sălaj; roughtly północnej Transylwanii) Centru (6 powiatów: Alba, Braşov, Covasna, Harghita, Mureş, Sibiu, ok. południowej Transylwanii) Macroregiunea 2: Nord-Est (6 powiatów: Bacau, Botosani, Iaşi, Neamt, Suceava, Vaslui, Mołdawii, z wyjątkiem powiatów Vrancea i Galaţi) Sud-Est (6 powiatów: Brăila, Buzău, Konstanca, Galaţi, Tulcea, Vrancea; dolnym biegu Dunaju, w tym Dobrudży) Macroregiunea 3: Sud (7 powiatów: Arges, Călăraşi, Dâmboviţa, Giurgiu, Ialomiţa, Prahova, Teleorman, rdzeń z Muntenia) Bukareszt (Ilfov County i Bukareszcie) Macroregiunea 4: Sud-Vest (5 powiatów: Dolj, Gorj, Mehedinţi, Olt, Vâlcea; około Oltenia) Kamizelki (4 powiatów: Arad, Caraş-Severin, Hunedoara, Timiş; południowo-zachodniej Transylwanii, lub Banat oraz Arad i powiatów Hunedoara)Stosunków zagranicznych
Od grudnia 1989 r., Rumunia prowadził politykę wzmocnienia stosunków z Zachodem w ogóle, w szczególności ze Stanami Zjednoczonymi i Unią Europejską. Przystąpienia do Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), 29 marca 2004 r., Unii Europejskiej (UE) z dniem 1 stycznia 2007 r., a Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy w 1972 r., jest członkiem Światowej Organizacji Handlu.
Obecny rząd stwierdził, jego celem jest wzmocnienie więzi i pomocy z innych krajów Europy Wschodniej (w szczególności Mołdowa, Ukraina i Gruzja) z procesu integracji z Zachodem.
W grudniu 2005 r. prezydent Traian Băsescu i Stany Zjednoczone sekretarz stanu Condoleezza Rice podpisali porozumienie, które pozwoliłoby obecności wojskowej USA w kilku rumuńskich Wyposażenie głównie we wschodniej części kraju.
Stosunki z Republiką Mołdowy specjalnych,
Sił Zbrojnych
Rumuńskie Siły Zbrojne składają się z lądowych, powietrznych i marynarki wojennej, i są prowadzone przez dowódcę naczelnego, który jest zarządzany przez Ministerstwo Obrony. Prezydent jest naczelnym dowódcą sił zbrojnych w czasie wojny. Z 90.000 żołnierzy i kobiet, które obejmują Sił Zbrojnych, 15000 i 75000 są cywile są wojskowi-45, 800 na ziemi, 13.250 powietrza, 6.800 dla marynarki wojennej i 8800 w innych dziedzinach.
Łącznych wydatków obronnych stanowi obecnie 2,05% łącznego krajowego PKB, co stanowi około 2,9 mld dolarów (w rankingu 39-ci). Jednakże Rumuńskie Siły Zbrojne wyda około 11 miliardów dolarów w latach 2006 i 2011, na modernizację i zakup nowego sprzętu. Wojsk Lądowych są remontowane swój sprzęt w ciągu ostatnich kilku lat, a dziś są w liczne funkcje, wojska NATO, uczestniczących w misji pokojowej NATO w Afganistanie.
Air Force funkcjonuje obecnie modernizowane radzieckich myśliwców MiG-21LanceR, które mają zostać zastąpione używanych F-16 Fighting Falcon myśliwców odrzutowych. Dwa zmodernizowane ex-Royal Navy fregaty typu 22 zostały nabyte przez Siły Morskie w 2004 r., a kolejne cztery nowoczesne korwety rakietowej zostanie uruchomiona do 2010 roku.
Gospodarka
PKB z około 271000000000 dolarów i PKB na jednego mieszkańca (PPP) z 12.600 dolarów i jest częścią Unii Europejskiej od 1 stycznia 2007 roku.
Od obalenia reżimu komunistycznego pod koniec 1989 roku, od dziesięciu lat kraj doświadczony niestabilności gospodarczej i spadku, doprowadziły w części nieaktualne bazy przemysłowej oraz brak reform strukturalnych. Od 2000 r., jednakże, gospodarka Rumunii została przekształcona w jedną z względnej stabilności makroekonomicznej, charakteryzujący się wysoki wzrost gospodarczy, niskie bezrobocie i inflacja spada. W 2006 r., zgodnie z rumuńskim Urząd Statystyczny, wzrost PKB w ujęciu realnym zanotowano w 7,7%, jeden z najwyższych wskaźników w Europie.
Według danych Eurostatu, PKB w Rumunii PPS per capita wynosił 46% średniej UE w 2008 roku.
Po serii prywatyzacji i reformy pod koniec lat 1990 i początku 2000 r., interwencja rządu w rumuńskiej gospodarki jest nieco niższa niż w innych europejskich gospodarek.
Od 2000 r., Rumunia przyciąga coraz większe nakłady na inwestycje zagraniczne, stając się największym lokowania inwestycji w Europie Środkowej i Południowo-Wschodniej. Bezpośrednich inwestycji zagranicznych wyceniono na 8,3 miliardów € w roku 2006.
Przeciętne wynagrodzenie brutto w miesiącu w Rumunii 1855 lei w maju 2009 r.
Transport
Ze względu na swoje położenie, Rumunia jest głównym skrzyżowaniu Międzynarodowych wymiany gospodarczej w Europie. Jednak ze względu na brak inwestycji, utrzymania i naprawy, infrastruktury transportowej nie spełnia aktualnych potrzeb gospodarki rynkowej i pozostaje w tyle za Europą Zachodnią.
Bank Światowy szacuje, że sieć kolejowa w Rumunii składa się 22298 km (13855 mil) na torze w 2004 roku, co czyni go czwartym co do wielkości sieci kolejowej w Europie.
Bukareszt jest jedynym miastem w Rumunii, która posiada system kolei podziemnej. Metro w Bukareszcie otwarto dopiero w 1979 roku i jest obecnie jednym z najbardziej dostępne systemy Bukareszt sieci transportu publicznego, ze średnią przejazdów z 600.000 pasażerów w ciągu tygodnia pracy.
Turystyka
Turystyka koncentruje się na krajobrazy naturalne kraju i jego bogatej history i w znacznym stopniu przyczynia się do gospodarki Rumunii. W 2006 r., krajowe i międzynarodowe turystyczne przypadało ok. 4,8% produktu krajowego brutto i 5,8% wszystkich miejsc pracy (ok. pół miliona miejsc pracy). Po handel, turystyka jest drugą co do wielkości części sektora usług. Turystyka jest jednym z najbardziej dynamicznych i najszybciej rozwijających się sektorów gospodarki Rumunii i charakteryzuje się ogromne możliwości rozwoju.
Według Światowej Rady Podróży i Turystyki Rumunii jest czwartym najszybciej rozwijającym się krajem na świecie pod względem ruchu turystycznego zapotrzebowania o rocznym potencjale wzrostu w wysokości 8% od lata 2007-2016.
W ostatnich latach, Rumunia stała się ulubionym celem wypraw turystycznych dla wielu Europejczyków (ponad 60% turystów zagranicznych pochodziło z krajów UE), Zimą ośrodkach narciarskich wraz Valea Prahovei i Poiana Brasov są popularne wśród zagranicznych turystów.
Ich średniowieczną atmosferę i zamków, miast Transylwanii, takich jak Sibiu, Braszów, Sighisoara, Cluj-Napoca, Târgu Mureş stały się ważnymi atrakcji turystycznych dla cudzoziemców. Turystyka wiejska koncentruje się na folklorze i tradycji stało się ważną alternatywą niedawno, żelazko Gates (Dunaj Gorge), Scărişoara Cave i kilka innych jaskiń Góry Zachodniorumuńskie jeszcze na otrzymanie wielką uwagą.
Kultura
Rumunia posiada unikalną kulturę, która jest efektem jego geografii i jej wyraźnej ewolucji historycznej. Rumuni jak się jest zasadniczo zdefiniować jako miejsce spotkań z trzech regionów: Europy Środkowej, Wschodniej i na Bałkanach, ale nie może być dobrze ujęte w żadnym z nich. z wieloma innymi czynnikami.
W okresie późnego antyku i średniowiecza, duże wpływy pochodziły z narodów słowiańskich, którzy wyemigrowali i osiedlili się w pobliżu Rumunii;
Sztuk
Literatury rumuńskiej zaczął dobrze się rozwijać w rewolucji 1848 r. i zjednoczenia księstw naddunajskich dwóch w 1859 roku. Pochodzenie Rumuni zaczęto omawiać i uczonych w Transylwanii i Rumunii rozpoczął studia we Francji, Włoszech i Niemczech. Filozofii niemieckiej i francuskiej kultury zostały włączone do nowoczesnej literatury rumuńskiej i nowej elity artystów doprowadziła do pojawienia się niektórych klasyków literatury rumuńskiej, takich jak Mihai Eminescu, George Coşbuc, Ioan Slavici.
Chociaż pozostają mało znane poza Rumunią, są one bardzo cenione w Rumunii narodzinach prawdziwej literatury rumuńskiej, tworząc nowoczesne teksty z inspiracji z dawnych opowieści ludowych. Z nich, Eminescu jest uważany za najważniejszych i najbardziej wpływowych rumuński poeta, i nadal jest bardzo kochała jego twórczości, a zwłaszcza wiersz Luceafărul. Wśród innych pisarzy, które złożyły dużego wkładu około drugiej połowie 19 wieku są Mihail Kogălniceanu (także pierwszy premier Rumunii), Vasile Alecsandri, Nicolae Bălcescu, Ion Luca Caragiale i Ion Creangă.
W pierwszej połowie 20 wieku uważany jest przez wielu badaczy jako rumuński Złoty Wiek kultury rumuńskiej i to jest okres, kiedy to osiągnął poziom głównych międzynarodowych afirmacji i silny związek z kultury europejskiej.
W okresie między dwiema wojnami światowymi, autorów takich jak Tudor Arghezi, Lucian Blaga, Eugen Lovinescu, Ion Barbu, Liviu Rebreanu dołożył starań, aby zsynchronizować literatury rumuńskiej z literatury europejskiej czasu. George Enescu, prawdopodobnie najbardziej znany rumuński muzyk, również pochodzi z tego okresu, a roczny George Enescu Festiwal odbywa się w Bukareszcie, na jego cześć.
Po wojnach światowych, komunizm przyniósł ciężkie cenzury i używane świata kultury jako sposób na poprawę kontroli populacji. Wolności słowa ciągle ograniczone w różny sposób, ale lubi Gellu Naum, Nichita Stănescu, Marin Sorescu lub Marin Preda udało się uciec cenzury, zerwał z "realizmu socjalistycznego" i byli przywódcy małej "Renaissance" w literaturze rumuńskiej. Podczas gdy wiele z nich nie udało się uzyskać międzynarodowe uznanie ze względu na cenzurę, niektóre, jak Constantin Noica, Paul Goma i Mircea Cărtărescu, że ich dzieła wydane za granicą, mimo że były skazany na różnych powodów politycznych.
Niektórzy artyści zdecydowali się opuścić kraj w całości, a dalsze contributiDodatki na emigracji. Wśród nich Eugen Ionescu, Mircea Eliade i Emil Cioran stał się znany na całym świecie dla swoich utworów. Innych literatów, którzy cieszą się uznaniem poza granicami kraju, to poeta Paul Celan i laureat Nagrody Nobla Elie Wiesel, zarówno ocalałych z Holocaustu. Kilka znanych rumuńskich artystów muzyków ludowych artysty Tudor Gheorghe, a pan wirtuozem fletu Gheorghe Zamfir - który jest zgłaszane do sprzedaży ponad 120 milionów albumów na całym świecie.
kino rumuńskie niedawno osiągnąć uznanie na całym świecie wraz z pojawieniem się takich filmów, jak The Death of Mr Lazarescu w reżyserii Cristi Puiu (Cannes 2005 Prix Un Certain zwycięzca zakresie), a 4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni "w reżyserii Cristiana Mungiu (Cannes 2007 zdobywca Złotej Palmy).
Zabytków
Listę dziedzictwa UNESCO
wkładu Rumunii do Listy Światowego Dziedzictwa wyróżnia się, ponieważ składa się z kilku grup zabytków rozsianych po całym kraju, a nie jednego czy dwóch specjalnych atrakcji. Również w 2007 roku, miasto Sybin słynie z Muzeum Brukenthala jest Europejska Stolica Kultury obok centrum Luksemburga.
Flaga narodowa
Flaga Rumunii jest tricolor z pionowe paski: począwszy od masztu, niebieski, żółty i czerwony. Ma stosunek długości do szerokości 2:3. flagi Rumunii jest bardzo podobny do Czadu.
Sport
Association Football (soccer) jest najbardziej popularnym sportem w Rumunii. Na szczeblu międzynarodowym, w Rumunii w piłce nożnej uczestniczyło 7 razy w Football World Cup i miał najbardziej udanym okresem w całym 1990, gdy podczas mistrzostw świata w 1994 r. w Stanach Zjednoczonych, Rumunii osiągnął ćwierćfinały i był w rankingu FIFA na 6 miejscu.
Zasadniczym elementem tej gracz "Golden Generation" Famous aktywnego graczy Adrian Mutu i Cristian Chivu. Najbardziej znanym klubem piłkarskim jest Steaua Bukareszt, który w 1986 r. jako pierwszy klub z Europy Wschodniej coraz wygrać prestiżowy tytuł Mistrzów Europy w piłce nożnej, który grał i końcowe ponownie w 1989 roku. Kolejny sukces zespołu rumuńskiego Dinamo Bukareszt zagrał w półfinale Pucharu Mistrzów w 1984 i półfinale Pucharu Zdobywców Pucharu w 1990 roku. Inne ważne są rumuńskie kluby piłkarskie Rapid Bukareszt, CFR 1907 Cluj-Napoca i FC Universitatea Craiova.
Tenis jest drugim najpopularniejszym sportem w zakresie rejestracji sportowców. Rumunia osiągnęła finał Pucharu Davisa trzy razy (1969, 1971, 1972). Tenisistka Ilie Năstase zdobył kilka tytułów Grand Slam i dziesiątki innych turniejach, i został pierwszym zawodnikiem, który jest numerem 1 w rankingu ATP 1973 / 74. Rumuński Open odbywa się co wchodzi w Bukareszcie, od 1993 roku.
sportowe są popularne zespół rugby (reprezentacja rugby do tej pory konkurowały na każdym Rugby World Cup), koszykówki i piłki ręcznej.
gimnastyka rumuński miał wiele sukcesów - w przypadku którego kraj stał się znany na całym świecie. Jej sukces kontynuowane w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980, gdzie otrzymał dwa złote medale i dwa srebrne medale. W swojej karierze zdobyła 30 medali, 21 z nich złoty
Rumunia uczestniczyła po raz pierwszy w igrzyskach olimpijskich w 1900 roku brała udział w 18 z 24 gier latem. Rumunia jest jednym z krajów najbardziej udanych na letnich igrzyskach olimpijskich (15 ogólnie) z ponad 283 medali zdobyłem na przestrzeni lat, 82 z nich to złote medale. Sporty zimowe otrzymali mało inwestycji, a tym samym tylko jeden brązowy medal zdobył rumuński sportowców w zimowych igrzyskach olimpijskich.
międzynarodowym rankingu
| Organizacja | Badanie | Ranking |
|---|---|---|
| Instytut Ekonomii i Pokoju | Global Peace Index | 45 na 149 |
| Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju | Wskaźnik Rozwoju Społecznego | 63 spośród 182 |
| Transparency International | Indeks Percepcji Korupcji | 71 spośród 180 |
| World Economic Forum | Indeks konkurencyjności wzrostu | 64 z 133 obecnie |
| OICA | Produkcji Automobile 2008 | 26 z 52 |
