Sahrawi_Arab_Democratic_Republic

Sahary Zachodniej (SADR) (arab. الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية, hiszpański: República Árabe Saharaui Democrática (RASD)) jest częściowo uznane państwo, które twierdzi, zwierzchnictwa nad całym terytorium Sahary Zachodniej, dawnej kolonii hiszpańskiej. SADR została ogłoszona przez Front Polisario 27 lutego 1976 roku w Bir Lehlu, Sahary Zachodniej. Rząd SADR obecnie kontroluje około 20-25% terytorium kraju, jak twierdzi. Wywołuje terytorium pod jego kontrolą terenach wyzwolonych lub wolnego obszaru celnego. Maroko kontroli i zarządza resztą terytorium sporne i wzywa tych ziem jej południowe prowincje. Uważa, że rząd SADR Maroka w ręku terytorium okupowanym terytorium, podczas gdy Maroko uważa, że znacznie mniejsze SADR terytorium odbyła się za strefy buforowe.

Historia

Po ewakuacji hiszpański hiszpański Sahary, Hiszpania, Maroko, Mauretania i podpisana w Madrycie Accords, prowadząc zarówno do Maroka i Mauretanii przemieszczających się w załączniku na terytorium Sahary Zachodniej. Ani państwa zdobył międzynarodowe uznanie i wybuchła wojna z niezależnością poszukiwania Front Polisario, twierdząc, do reprezentowania osób saharyjskich. Tworzenie Sahary Zachodniej zostało ogłoszone w Bir Lehlou w Saharze Zachodniej 27 lutego 1976 r. oświadczył Polisario potrzebę utworzenia nowego podmiotu, aby wypełnić to, co za nieważne politycznych pozostawione przez hiszpańskich kolonizatorów wychodzących. Bir Lehlou pozostał na terytorium Polisario, odbywających się pod 1991 r. zawieszenia broni (patrz Settlement Plan) i pozostała rządu na uchodźstwie w symbolicznej stolicy zesłany republiki, a Polisario nadal twierdzą, Maroka w posiadaniu miasta Al-Ujun, jako stolicy przyszłych niezależnych Sahary Zachodniej. Z dnia na dzień roboczy jest jednak prowadzone w obozach dla uchodźców w Algierii Tindouf, na którym znajduje się większość społeczności saharyjskich emigracji.

Struktura rządu

Najwyższy urząd w republice jest prezesem Sahary Zachodniej, teraz Mohammed Abdelaziz, który mianuje premier Sahary Zachodniej, teraz Abdelkader Taleb Oumar. struktury SADR rząd składa się z Rady Ministrów (gabinet kierowany przez premiera), oddział sądowy (z sędziów mianowanych przez prezydenta) i parlamentarnych saharyjskich Rady Narodowej (SNC, obecnie głośnika Mahfoud Ali Beiba). Od momentu swojego powstania w 1976 roku, różne poprawki konstytucyjne przekształciła republiki z ad hoc struktury zarządzania, w coś zbliża się rzeczywiste urządzenia regulujące. Od końca lat 1980 parlament podjęły działania mające na celu ustanowienie podziału kompetencji i rozdziału władzy struktur republiki od strony Polisario, choć bez wyraźnego wpływu na datę.

Jego ministerstwa są odpowiedzialne za wiele usług i funkcji. Wymiaru sprawiedliwości, łącznie z sądami procesu, a sądy odwoławcze Sądu Najwyższego, działa w tych samych obszarach. Jak rząd na uchodźstwie, wielu gałęzi rządu nie pełni funkcji i ma wpływ na konstytucyjną rolę instytucji. Instytucji równolegle do struktur rządowych pojawiły się również w Front Polisario, który łączy się z urządzenia regulujące SADR, a także z nakładania się kompetencji operacyjnych pomiędzy tymi stronami i instytucjami rządowymi i biur.

SNC jest obecnie na niskim poziomie w ramach swoich uprawnień prawodawczych rolę, zostało wszczęte jako instytucja głównie doradczy i budowania konsensusu, ale wzmocniła teoretyczne prawnych i kontroli uprawnień w późniejszych zmian konstytucyjnych. Między innymi, dodano zakaz kary śmierci do konstytucji, i spowodowała upadek rządu w 1999 r. wotum zaufania.

Władza ustawodawcza

Zakresie organ

SADR działa jako administracji rządowej w obozach dla uchodźców saharyjskich znajduje się w prowincji Tindoufzachodniej Algierii. Jest siedzibą w Camp Rabouni, na południe od Tindouf, chociaż niektóre oficjalne wydarzenia miały miejsce na terytorium Sahary Zachodniej w tymczasowym stolicy Bir Lehlou, Tifariti i innych miastach w Polisario kontrolowanych terytoriów. Skutecznej niezależności jest jasne, z Polisario i władze algierskie władze algierskie, twierdząc, respektuje autonomię rządu na uchodźstwie, a pobyt poza uchodźców saharyjskich. Jest to jednak kwestionowane przez byłych członków Polisario i przesłuchiwany przez zewnętrznych obserwatorów. Kilka zagranicznych agencji pomocowych, w tym także z UNHCR, są stale aktywne w obozach.

Konstytucji i właściwości

Nowy konstytucji z 1999 r. z Sahary Zachodniej miały formie podobnej do parlamentu konstytucji wielu państw europejskich, ale z pewnymi pkt zawieszone do czasu osiągnięcia "pełnej niepodległości". Wśród najważniejszych punktów, głową państwa jest konstytucyjnie Sekretarza Generalnego Front Polisario w to, co jest dalej "faza poprzedzająca niepodległości", z przepisu w konstytucji, że w sprawie niepodległości, Polisario ma być zdemontowane lub całkowicie oddzielone od struktury rządowe. Szczegółowe przepisy przejściowe w fazie początku w sposób niezależny, w którym obecnie SADR ma działać jako rząd Zachodniej Sahary, kończąc na reformy konstytucyjnej i ewentualne ustanowienie państwa zgodnie z wytycznymi określonymi w konstytucji.

Ogólnymi wytycznymi ustanowionymi na ewentualne państwa Sahary Zachodniej w konstytucji obejmuje ewentualne wielopartyjnej demokracji, gospodarki rynkowej. Konstytucja określa również Saharyjczyków jako muzułmanka, afrykańskich i arabskich ludzi, Konstytucja deklaruje również przywiązanie do zasad praw człowieka i do koncepcji Wielkiego Maghrebu, jako regionalny wariant Pan-Arabism.

uznanie międzynarodowe i członkostwo

Sahary Zachodniej jest obecnie uznawana jako suwerennego przedstawiciela Sahary Zachodniej przez osiemdziesiąt jeden państw, głównie afrykańskich i innych rządów w krajach rozwijających się. Dwadzieścia dwa państwa wycofały swoje dotychczasowe uznanie, a dwanaście "zamrożonych" ich stosunki dyplomatyczne z Republiką w oczekiwaniu na wyniki referendum ONZ. ambasady saharyjskich istnieje w piętnastu państw. Z drugiej strony, integralności terytorialnej Maroka, widocznie w tym rozumieniu Sahary Zachodniej, jest wyraźnie uznana przez Ligę Arabską.

Nie ma to uznanie Organizacji Narodów Zjednoczonych, Republiki została pełnoprawnym członkiem Unii Afrykańskiej (UA, dawniej Organizacji Jedności Afrykańskiej, OJA) od 1984 roku. Maroko wycofało się z OJA na znak protestu i pozostaje jedynie afrykański naród nie w AU od dopuszczenia w RPA w 1994 roku. SADR jest również członkiem Azji Afryki Partnerstwo strategiczne utworzone w 2005 r. Konferencja Azji Afryki

W 2006 r. SADR uczestniczył w konferencji Stałej Konferencji Stron polityczne Ameryki Łacińskiej i Karaibów (COPPAL).

W 2010 r. ambasador SADR w Nikaragui uczestniczył w konferencji inaugurującej Parlamentu Ameryki Środkowej (Parlacen)

SADR nie jest członkiem Ligi Państw Arabskich, ani z Unią Maghrebu Arabskiego, które obejmują zarówno Maroko, jako pełnoprawnego członka.

Sahara Zachodnia Urzędu?

W ostatnim planu pokojowego, ONZ-zatwierdziła plan Bakera, stworzona przez James Baker, osobisty wysłannik byłego sekretarza generalnego ONZ Kofi Annana do Sahary Zachodniej, SADR byłby zastąpiony pięcioletnim przejściowy Sahary Zachodniej Authority (WSA) , innych niż państwowe autonomicznego regionu nadzorowane przez Maroko, które mają być stosowane przez referendum w sprawie niepodległości. Jednakże, jak Maroko spadła do udziału plan wydaje się martwy.

W kwietniu 2007 r. rząd Maroka zasugerował, że jednostka samorządu, przez Royal Komitet Doradczy ds. Sahary (CORCAS), należy kierować się na terytorium o pewnym stopniu autonomii dla Sahary Zachodniej. Projekt ten został przedstawiony do Rady Bezpieczeństwa ONZ w połowie kwietnia 2007 roku. Pat na wniosek Maroka doprowadziły ONZ w kwietnia 2007 r. Raport Sekretarza Generalnego ONZ "do zwrócenia się do stron o przejście do bezpośrednich negocjacji i bezwarunkowe, aby osiągnąć wspólnie akceptowane rozwiązanie polityczne.

Uznawania zagranicznych

Święta narodowe

Islamski daty

Daty przechowywane zgodnie z islamskiego kalendarza księżycowego.