Salwador
| Republika El Salvador3 República de El Salvador (Hiszpania) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||
| Motto: "Dios, Unión, Libertad" (Hiszpania) "Boże, Unii Wolności" | ||||||
| Hymn: Hymn Salwadoru | ||||||
| Kapitał (I największym miastem) | San Salvador 13 ° 40'N 89 ° 10'W / 13.667 ° N W 89,167 ° / 13.667, -89.167 | |||||
| Język urzędowy (s) | Hiszpański | |||||
| Etnografia | Mestizo 90%, 9% White / rasy kaukaskiej (hiszpański, włoski, francuski, szwajcarski, angielski, irlandzki, inne), 1% Indian (Pipil, Lenca) | |||||
| Położenie na mapie | Salwadorczyk, Salwadoru | |||||
| Rząd | prezydenckie | |||||
| - | Prezydent | Mauricio Funes | ||||
| Niezależność | ||||||
| - | z Hiszpanii | 15 września 1821 | ||||
| - | Pierwszy z Meksyku Empire | 1823 | ||||
| - | z Federacji Ameryki Środkowej | 1842 | ||||
| - | Uznane przez Hiszpanię | 24 czerwca 1865 | ||||
| - | ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Środkowej | 13 listopada 1898 | ||||
| Obszar | ||||||
| - | Całkowity | 21.040 km2 8124 ² | ||||
| - | Wody (%) | 1,4 | ||||
| Populacja | ||||||
| - | Lipca 2009 oszacowanie | 6.134.000 (99-te) | ||||
| - | Spisu ludności z 2009 | 5744113 | ||||
| - | Gęstość | 341.5/km2 (47-te) 884.4/sq mi | ||||
| PKB (PPP) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 43641000000 dolarów | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 7.442 dolarów | ||||
| PKB (wartość nominalna) | 2010 oszacowanie | |||||
| - | Całkowity | 21805000000 | ||||
| - | Na jednego mieszkańca | 3718 dolarów | ||||
| Gini (2002) | 52.4 (wysokie) | |||||
| HDI (2007) | ▲ 0.747 (medium) (106-ta) | |||||
| Waluta | Dollar2 USA (USD) | |||||
| Strefa czasowa | (UTC-6) | |||||
| Dyski | prawo | |||||
| Internet TLD | . Sv | |||||
| Kod telefoniczny | +5031 | |||||
| 1 | Operatorzy telefonii komórkowej (udział w rynku): Tigo (45%), Claro (25%), Movistar (24%), Digicel (5,5%), Red (0,5%). | |||||
| 2 | Dolar amerykański jest walutą w użyciu. Informacje finansowe mogą być wyrażone w dolarach amerykańskich i Colón w Salwadorze, ale dwukropek jest z obiegu. | |||||
| 3 | Na Godło Salwadoru, nazwę kraju jest napisane "Republica de El Salvador en la Ameryka Środkowa", czyli "Republika Salwadoru w Ameryce Środkowej" | |||||
El Salvador (wymawiane / ɛl sælvədɔr / (słuchać), hiszpańska: República de El Salvador, co dosłownie znaczy: "Republika Zbawiciela"), jest najmniejszym i najbardziej zaludnionym kraju w Ameryce Środkowej. Graniczy z Oceanu Spokojnego między Gwatemali i Hondurasie. Leży w Zatoce Fonseca, podobnie jak Hondurasu i Nikaragui dalej na południe.
To liczy wynoszàcy 6,1 mln osób, w 2009 r. Stolica San Salvador jest największym miastem republiki. Okrężnicy walucie El Salvador między 1892 i 2001 r., aż do El Salvador przyjęte do dolara amerykańskiego. Colón nadal prawnym środkiem płatniczym.
Zawartość |
Historia
Hiszpański zasady
Na początku XVI wieku hiszpańscy konkwistadorzy dotarli najpierw do portów rozszerzyć swoje panowanie na obszar. Nazwali ziemi "(Provincia De Jesus Cristo Nuestro Señor, El Salvador del Mundo)" ("Prowincja Pana naszego Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata"), która została następnie w skrócie "El Salvador". Pedro de Alvarado wysłał ekspedycję do regionu z Gwatemali w 1524, ale miejscowe Pipil wypędziły w 1526 roku. W 1528 wysłał drugą wyprawę, która zakończyła się pomyślnie i hiszpański założył swój pierwszy w stolicy Salwadoru, w miejscu znanym dziś jako Ciudad Vieja, pierwsze miejsce Villa de San Salvador, 10 km. na południe od Suchitoto. Kapitał ten zajmował od 1528 do 1545, kiedy został opuszczony, i przeniósł się do stolicy, gdzie nowoczesny San Salvador jest dzisiaj.
Pod koniec 1811 roku kombinacja czynników wewnętrznych i zewnętrznych motywacji do Ameryki Środkowej elity próbują uzyskać niezależność od korony hiszpańskiej. Najważniejszym wewnętrznym czynnikiem była chęć kontrolowania lokalnych elit kraju spraw bez zaangażowania władz hiszpańskich. Głównych czynników zewnętrznych, motywowanie ruchu niepodległościowego zostało sukces rewolucji francuskiej i amerykańskiej w XVIII wieku, oraz osłabienie siły militarnej hiszpańskiej Korony w wyniku wojen napoleońskich, wynikających z niemożności kontrolowania kolonii skutecznie.
Na 05 listopada 1811, Salwadoru ksiądz José Matías Delgado, zadzwonił dzwony Iglesia La Merced w San Salvador, wzywający do powstania i rozpoczęcia ruchu niepodległościowego w roku 1811. To powstanie zostało stłumione, a wielu jej przywódców aresztowano i podawane kar więzienia. Innego powstania został zapoczątkowany w 1814 roku, i ponownie został stłumiony. Wreszcie, w dniu 15 września 1821, w związku z zamieszkami w Gwatemali, władze hiszpańskie skapitulował i podpisał "Acta de Independencia" (Akt Niepodległości), który zwolnił się z kapitanem Gwatemali (w tym obecnego terytorium Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu , Nikaragui i Kostaryki i meksykańskiego stanu Chiapas) z reguły hiszpański i ogłosiło niepodległość.
Na początku 1822 roku, władze nowo niezależne prowincje w Ameryce Środkowej, na posiedzeniu w Guatemala City, do udziału w głosowaniu nowo utworzone pierwsze imperium w Meksyku Agustina de Iturbide. El Salvador opór, kładąc nacisk na autonomię dla krajów Ameryki Środkowej. Meksykański wojskowy oddział wyruszył do San Salvador i stłumiony bunt, ale z upadkiem Iturbide w dniu 19 marca 1823 r., wojska zaszyła z powrotem do Meksyku. Wkrótce potem władze prowincji odwołane głosowania do przystąpienia do Meksyku, podejmowaniu decyzji, a nie w celu utworzenia federalnej unii pozostałych pięciu województwach (Chiapas na stałe dołączył do Meksyku w tym momencie).
Niezależność
W roku 1823, Zjednoczone Prowincje Ameryki Środkowej została założona przez pięciu państw Ameryki Środkowej przez generała José Manuel Arce. Kiedy to federacja została rozwiązana w 1839 roku, Salwadoru stała się niezależną republiką. wczesnej historii Salwadoru jako niezależne państwo pod znakiem częstych rewolucji.
Od 1872 do 1898, El Salvador był główną siłą sprawczą próby przywrócenia Isthmian federacji. Rządów Salwadoru, Hondurasu, Nikaragui i Republiki stanowiły większą Ameryki Środkowej przez Pakt Amapala w 1895 roku. Gwatemali i Kostaryki za przyłączeniem się do Wielkiej Rzeczypospolitej (który był przechrzczony Stanów Zjednoczonych Ameryki Środkowej, gdy jego konstytucja weszła w życie w 1898), ale nie zrobił tego kraju. Tego związku, który planuje swój stolicy w Amapala na Golfo de Fonseca, nie przeżyli zamach w Salwadorze w 1898 roku.
Ogromne zyski, które przyniosła kawę jako wywóz monokulturze był impuls do ziemi stał się proces, w którym koncentruje się w rękach oligarchii kilku rodzin. Kolejnych prezydentów z szeregów Salwadoru oligarchii, nominalnie zarówno konserwatywne i liberalne, w całej drugiej połowie XIX wieku powszechnie przyjęte w sprawie wspierania kawy jako dominujący uprawa na rozwój infrastruktury (linie kolejowe i obiektów portowych) przede wszystkim w celu wspierania handlu kawą, na eliminacji gminnych własności ziemskiej w celu ułatwienia dalszej produkcji kawy, na fragmencie anty-włóczęgostwo prawa, aby przesiedlonych campesinos i inni mieszkańcy wsi dostarczył pracy dla wsi kawy (plantacje) oraz na tłumienia wiejskich niezadowolenia. W 1912 roku Gwardia Narodowa powstała w wiejskich policji.
20. wieku
Gospodarka oparta na uprawy kawy po połowie 19 wieku i, jak na rynku światowym indygo uschło, powodziło się lub poniesionej ceny kawy na świecie wahał. El Salvador prezydent Tomas Regalado doszedł do władzy w 1898 roku przez życie, a jego reżim trwał do 1903 roku. On wznowić wyznaczenia następcy prezydenta. Aż do 1913 El Salvador był politycznie stabilne, ale nie było powszechne niezadowolenie, a także, prezes Araujo został zabity, a istnieje wiele hipotez za morderstwo.
Potem nastąpiła dynastii Melendez-Quiñónez, która trwała 1913 / 27. Pio Romero Bosque, były minister rządu udało Jorge Melendez aw 1930 roku ogłoszono wolne wybory, w których inż. Arturo Araujo doszedł do władzy 01 marca 1931. Jego rządu trwała tylko 9 miesięcy. Jego Partii Pracy brakowało politycznych i rządu doświadczenie i wielu członków Partii Pracy, urzędy nieefektywnie wykorzystywane.
W tym roku, Farabundo Martí wrócił z wygnania, które zostało ogłoszone przez Romero Bosque, wysyłając go do Kalifornii i spędzać czas w San Pedro Immigration Office. Był odwiedzany przez niektórych lokalnych lewicy. Przewodniczący Romero Bosque odesłał go przed zbliżającymi się wyborami prezydenckimi 1930 za działalność komunistyczną. Przewodniczący Araujo wobec powszechnego niezadowolenia, jak ludzie oczekiwali, że reformy gospodarcze i grunty. Rozpoczął od demonstracji w pierwszym tygodniu jego rząd przed Pałac Narodowy. Jego minister spraw wojskowych gen. Maximiliano Hernández Martínez i jego Policji dyrektora Rochac, prezydenta szwagier.
Zamachu stanu zorganizowanym przez młodszych oficerów i pierwszy rozpoczął się strajk w Pułku Piechoty z całej National Palace w San Salvador i tylko Pułku Kalwarii i Policji był lojalny wobec prezydenta i bronić go ( Policja została wypłacona jej wynagrodzenia), ale później tej nocy w grudniu 1931 roku, po wielu godzinach walki i wojskowej przewagi liczebnej armii poddał się rewolucji.
Dyrekcja składa się z oficerów za tajemniczą postać, która zostaje poproszony przez Thomas Anderson w swojej książce Matanza, jego nazwisko zostało Rodolfo książę, bogaty, a także ogólne Martínez. Przyczyn powstania głównie ma być do niezadowolenia wojska przeciwko prezydentowi za niezapłacenie wojska na kilka miesięcy Araujo. Araujo lewej Pałac Narodowy, a potem starał się zorganizować, by pokonać bunt, ale nie mógł.
USA w Salwadorze Minister spotkał się z dyrekcją i później uznane rządu z wiceprezydentem Martínez, który zgodził się później wybory prezydenckie. (Martínez zrezygnował w 1934 roku na sześć miesięcy przed wyborami prezydenckimi, które mają być w stanie uruchomić na prezydenta, a następnie jako jedyny kandydat wygrał wybory orzeczenia 1935/39 i 1939/43 i wreszcie zaczął 4-ci kadencji w 1944 roku, ale zrezygnował maja po strajku generalnego. Martinez powiedział, że będzie przestrzegać Konstytucji, który powiedział, że nie może być ponownie wybrany, ale nie).
Od grudnia 1931 roku po zamachu stanu, w którym Martínez doszedł do władzy, nie było brutalnej pacyfikacji wsi oporu. Najbardziej godnym uwagi wydarzeniem było lutego 1932 Salwadoru powstanie chłopskie, nazywane La Matanza (masakra), organizowanym przez Farabundo Martí z liderów jak i Abel Cuenca, akademickich i innych osób, jak i Alfonso Luna Mario Zapata. Abel Cuenca tylko przetrwały, z drugiej komuniści zostali zabici przez rząd.
W zachodniej El Salvador setki chłopów bunt i spowodowała również barbarzyństwa, ale to było stłumione przez wojsko, że nie tylko rewolucjoniści zabitych chłopów, ale także niewinnych ludzi. Liczba masakry szacuje się w 30.000. Barbarzyństwa rewolucjonistów chłopów był taki, że nawet nie było tak od Farabundo Martí mówiąc zabić zamożnych właścicieli ziemskich na raz i tylko pozwolić dzieciom żyć.
Ta reklama została przyjęta przez oficerów i działania bardzo ciężkim zostały wykonane przed rebeliantami. oficerów wysokiej jak Jose Calderon prowadzić wyprawy do miast Nahuizalco, Juayua, Apaneca i Izalco. Feliciano Ama, indyjski przywódca, został powieszony i to wydarzenie było widoczne na znaczki pocztowe Office czasu. Od tego czasu z 1932-1979 oficerów w posiadaniu Głównego Urzędu, w niektórych prezydentów represji za pomocą więcej niż inni. El Salvador problemy zawarte nieuczciwej płac Minimum, represji wobec studentów i pokazów ogólne i oszustw wyborczych.
PDC, a strony PCN
W 1960 roku, dwie partie urodziły się i są nadal aktywne w polityce Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej (PDC) i Pojednania Narodowego Party (PCN). Zarówno do wspólnych ideałów, ale jeden przedstawiciel klasy średniej i jej armii.
Lidera opozycji Napoleona Duarte z (PDC) był burmistrzem San Salvador z 1964 roku1970, zdobył 3 podczas wyborów Jose Rivera systemu Adalberto. (To prezydent dozwolone wolne wybory burmistrzów i Zgromadzenia Narodowego) Pan Duarte później w wyborach prezydenckich, ale został pokonany w wyborach prezydenckich z 1972 r. z UNO (National Oppossition Unii), urzędowy PCN był zwycięzcą z ex-minister spraw wewnętrznych płk Arturo Armando Molina. Duarte, w pewnym żądanie funkcjonariuszy, wspieranych bunt za oszustwo wyborcze, ale został pojmany, torturowany, a następnie zesłany. Duarte wrócił do kraju w 1979 r. do zajęcia się polityką po pracy w projektach Wenezueli jako inżynier.
Października 1979 Zamach stanu
W październiku 1979 roku, zamach stanu junty przyniósł niepodległość rząd Salwadoru do władzy. Znacjonalizowane to wiele firm prywatnych i przejęła wiele terenów prywatnych. Celem tego nowego junta było powstrzymanie rewolucyjnego ruchu w trakcie realizacji z powodu kradzieży wyborów Duarte's. Niemniej jednak, oligarchia przeciwieństwie reformy rolnej i junta utworzone z małymi liberalne elementy z wojska, takich jak Gral. Majano i Gral. Gutierrez, jak i postępowców, takich jak Ungo i Alvarez.
Z uwagi na presję, niezłomnego oligarchii i niemożność regulacji tłumienia w armii swoich ludzi, bo walczyli o swoje prawo do unionize, reformy rolnej, lepsze zarobki, zdrowie, wolność słowa, to Junta została rozwiązana. W tym czasie ruch partyzancki rozprzestrzeniała się we wszystkich sektorach społeczeństwa Salwadoru. Bliski i uczniowie szkół średnich odbyły się w Mers (Movimiento Estudiantil Revolucionario de Secundaria, Rewolucyjny Ruch uczniów); studentów uczestniczyło w AGEUS (Asociación de Estudiantes Universitarios Salvadorenos; Stowarzyszenie Salwadoru studentów), pracowników zorganizowano w BPR (Bloque Revolucionario popularne, popularne Rewolucyjna Block).
USA wspierają i finansują utworzenie drugiego Junta zmienić otoczenie polityczne i zahamowania ich rozprzestrzeniania lewicowego powstania. Napoleon Duarte został odwołany z wygnania w Wenezueli na czele nowego Junta. Jednak już w toku rewolucji i jego nowej roli jako szef junty była postrzegana jako oportunistyczne w populacji ogólnej. Nie mógł mieć wpływ na wynik powstańczy ruch i to doprowadziło do wojny domowej Salwadoru (1980-1992).
Wojna domowa (1980 do 1992)
Salwadorze wojny domowej był przede wszystkim walczyli między rządem Salwadoru i lewicowej koalicji czterech grup i jedna grupa komunistów zwana Farabundo Martí Front Wyzwolenia Narodowego (FMLN). Tej koalicji, ale zorganizowane w 1980 roku Fidel Castro na Kubie wniosek, że być wspólny front. Castro miał dużo wpływów w regionie i pod warunkiem, broni przez terytorium Nikaragui (wtedy w rękach prezydenta Ortega).
rozpoczął działalność Subversive "El Grupo" (grupa później nazwano by ERP), a także FPL, które zainicjowało działania po Cayetano Carpio (jego liderem) przerwał od ideologii partii komunistycznej wymarłych Salwadoru (PCES). W 1970 r. siły partyzanckie FPL jest mały i nie miał szkolenia wojskowego. FPL później był jednym z największych organizacji wewnątrz koalicji FMLN.
Na początku konfliktu, PCES nie wierzył w przejęcia władzy siłą, ale w drodze wyborów. ERP oderwał, tworząc RN (National Resistance) po liderów ERP zabił lewicowy poeta Roque Dalton, którego uwierzyli że szpiegował dla amerykańskiej CIA. Około 75,000 ludzi zostało zabitych w czasie wojny. Salwadoru Wojna domowa toczyła się w kontekście zimnej wojny światowej, z Kubą i ZSRR poparcie marksistowsko-leninowskiej rebeliantów i Stanów Zjednoczonych poparcie prawicowych wojskowych Salwadoru rządu.
16 stycznia 1992 r. rząd Salwadoru reprezentowana przez prezydenta Alfredo Cristiani i partyzancką reprezentowana przez dowódców partyzanckich pięć grup, takich jak Shafick Handal, Joaquin Villalobos, Salvador Sanchez Ceren, Eduardo Francisco Jovel i Sancho podpisała umowy pokojowego kończącego 12 lat wojny domowej w Chapultepec Castle w Meksyku. Społeczność międzynarodowa była obecna i była szeroko podziw, ponieważ po podpisaniu prezydent wstał i uścisnął dłoń wszystkich teraz ex-partyzanckich dowódców. Pokój umów zawartych redukcji armii, rozwiązania Policji, Policji i Skarbu Gwardii Narodowej. Rozwiązania obrony cywilnej, grupy paramilitarne. Organizacji nowej policji cywilnej i koniec bezkarności, z którymi rząd pozostawi zalecenia Komisji Prawdy.
Koniec 20. wieku
Od 1989 do 2004 r., Salwadorczyków uprzywilejowanych Nacjonalistyczna Republikańskiej Alliance (ARENA) strony, głosowania przewodniczący ARENA w każdych wyborach (Alfredo Cristiani, Armando Calderón Sol, Francisco Flores Pérez, Antonio Saca).
Reformy gospodarcze od wczesnych lat 1990 przyniosły znaczne korzyści w zakresie poprawy warunków socjalnych, dywersyfikację sektora eksportowego, a dostęp do międzynarodowych rynków finansowych na poziomie klasy inwestycyjnej, podczas gdy przestępstwo pozostaje głównym problemem dla klimatu inwestycyjnego.
21 wieku
Nieudanych prób z partii lewicowych, aby wygrać wybory prezydenckie doprowadziły do jego wyboru, a nie dziennikarz, były przywódca partyzantki jako kandydat. 15 marca 2009, Mauricio Funes, figura telewizji, został pierwszym prezydentem z partii FMLN. Został zainaugurowany w dniu 01 czerwca 2009. Jednym z ognisk rządu Funes jest ujawnienie domniemanej korupcji z przeszłości rząd.
Polityka
Ramy polityczne Salwadoru jest przedstawiciel prezydenta Republiki Demokratycznej z wielopostaciowe systemu wielopartyjnego. Prezydent Salwadoru, Mauricio Funes obecnie, jest jednocześnie głową państwa i szefem rządu. Władzę wykonawczą sprawuje rząd. Władzę ustawodawczą sprawuje rząd i Zgromadzenie Ustawodawcze. Kraju, także niezależnego sądownictwa i Sądu Najwyższego.
Departamentów i gmin
El Salvador jest podzielona na 14 departamentów (departamentos), które z kolei są podzielone na 262 gmin (Municipios).
Departament nazwy i skróty dla departamentów Salwadoru, że 14:
| AH Cabañas CA Ahuachapán CH Chalatenango CU Cuscatlan LI La Libertad PA La Paz La Unión ONZ | 8. Morazán MO | Podział administracyjny Salwadoru |
Geografia
El Salvador znajduje się w Ameryce Środkowej. Ma powierzchnię 8123 kilometrów kwadratowych (21.040 km) (o wielkości Massachusetts lub Walii). Jest to najmniejszy kraj na kontynencie Ameryki i jest pieszczotliwie nazywany "Tom Thumb of the Americas" ("Pulgarcito de America"). Ma 123,6 mil kwadratowych (320 km) wody w jej granicach.
Kilka małych rzeki płyną przez Salwador do Oceanu Spokojnego, w tym Goascorán, Jiboa, Torola, Paz i Río Grande de San Miguel. Tylko największe rzeki Lempa, wynikających z Gwatemali i Hondurasie przez Salwador do oceanu, jest navigatable dla ruchu handlowego.
kratery wulkaniczne dołączyć jezior, z których najważniejsze są Jezioro Ilopango (70 km/27 ²) i Jezioro Coatepeque (26 km/10 ²). Jezioro Güija jest Salwadoru największe naturalne jezioro (44 km/17 ²). Kilka sztucznych jezior utworzonych przez spiętrzenie z Lempa, z których największa jest Embalse Cerrón Grande (135 km).
El Salvador graniczy z Gwatemali i Hondurasie. Jest to jedyny kraj w Ameryce Środkowej, która nie ma wybrzeżu karaibskim. Najwyższym punktem w kraju jest Cerro El Pital na 8957 stóp (2730 m), które graniczy z Hondurasem.
Klimat
Salwador tropikalny klimat z przewagą mokrej i suchej sezonów. Temperatury różnią się przede wszystkim z uniesieniem i wykazują niewielkie zmiany sezonowe. Niziny Pacyfiku są jednakowo gorąco; centralnego płaskowyżu i obszary górskie są bardziej umiarkowane. Pora deszczowa trwa od maja do października. Prawie wszystkie opadów rocznych występuje w tym czasie i rocznie sumy, szczególnie w południowych stokach górskich, mogą być tak wysokie, jak 2.170 mm (85,4 w).
Obszarów chronionych oraz centralnego płaskowyżu otrzymuje mniej, choć nadal znaczący, kwot. Opady deszczu w tym sezonie z reguły pochodzi z niskim ciśnieniem nad Pacyfikiem i zwykle mieści się w ciężkie burze po południu. Od czasu do czasu w postaci huraganów na Pacyfiku z wyjątkiem przypadku huraganu Mitch.
Od listopada do kwietnia, wiatry północno kontroli pogody. W tych miesiącach, powietrze napływające z Karaibów stracił większość opadów przechodząc przez góry w Hondurasie. Przez ten czas powietrza osiągnie El Salvador, jest suche, gorące i mglisty.
Klęski żywiołowe
El Salvador leży na Pacyfiku Ring of Fire, a zatem podlegają znacznym aktywności tektonicznej, w tym częste trzęsienia ziemi i wulkanów acaktywności. Najnowsze przykłady to trzęsienia ziemi 13 stycznia 2001 r., że mierzy 7,7 w skali Richtera i spowodowały obsunięcie się ziemi, które zabiły ponad osiem sto osób, a innym tylko trzęsienie ziemi w miesiąc po pierwszej, 13 lutego 2001, zabijając 255 osób i szkodliwych o 20% narodu mieszkaniowych. Na szczęście, wiele rodzin mogli znaleźć bezpieczeństwa z osuwaniem się ziemi spowodowanych przez trzęsienie ziemi.
San Salvador obszar został potrącony przez trzęsienia ziemi w 1576, 1659, 1798, 1839, 1854, 1873, 1880, 1917, 1919, 1965, 1986, 2001 i 2005.
El Salvador najnowszych destrukcyjne erupcja wulkanu miała miejsce 01 października 2005, kiedy wulkan Santa Ana wygłaszane się chmura popiołu, błota i gorące kamienie, które spadły na okoliczne wsie i spowodował dwa zgony.
stanowisko Salwadoru na Oceanie Spokojnym również poddaje go trudne warunki pogodowe, w tym ulewy i dotkliwe susze, które to mogą być bardziej ekstremalnych przez El Niño i La Niña skutki. W lecie 2001 r., suszy poważne zniszczenia 80% upraw w kraju, powodując głód na wsi. Lokalizacja Salwadoru w Ameryce Środkowej umożliwia również podatne na huraganów spadając na Karaibach, jednak ryzyko jest znacznie niższe niż w innych krajach Ameryki Środkowej.
Wulkan Santa Ana, w Salwadorze jest obecnie w stanie uśpienia, ale gdy jeszcze było erupcją było bardzo niebezpieczne. Lago de Coatepeque (jeden z jeziora Salwadoru) zostało spowodowane przez masowe wybuch.
Imperial College w El Salvador Projekt ma na celu budowę budynków odpornych na trzęsienia ziemi w odległych regionach kraju.
Gospodarka
Według MFW i CIA World Factbook, Salwador trzecim co do wielkości gospodarkę w regionie (za Kostaryka i Panama) w porównaniu nominalnego produktu krajowego brutto i siły nabywczej PKB.
Większość gospodarki Salwadoru zostało utrudnione przez klęski żywiołowe, takie jak trzęsienia ziemi i huragany, ale El Salvador ma obecnie stale rozwijającej się gospodarki.
PKB według parytetu siły nabywczej (PPP) w 2008 r. został oszacowany na 25895000000 dolarów USD. Sektor usług jest największym składnikiem PKB na 64,1%, a następnie sektor przemysłowy, w 24,7% (2008 est). Rolnictwo stanowi jedynie 11,2% PKB (2010 est).
PKB wzrastał od 1996 r., że średnie roczne tempo wzrostu realnego o 3,2%. Ostatnio rząd zobowiązuje się do inicjatyw wolnego rynku, a w 2007 r. realna stopa wzrostu PKB wynosiła 4,7%.
W grudniu 1999 r. rezerwy zagraniczne netto wyniósł US 1800000000 dolarów, czyli około pięciu miesięcy od importu. Bufor o tej waluty ciężko pracować, Salwadoru rząd podjął plan integracji walutowej początku 01 stycznia 2001, w którym dolar amerykański stał się prawnym środkiem płatniczym wraz z Salwadoru Colón i wszystkie rachunkowości formalnej przeprowadzono w dolarach amerykańskich. W ten sposób rząd formalnie ograniczył jego możliwości wykorzystania otwartego rynku wpływ polityki pieniężnej na krótkoterminowe zmiennych w gospodarce. Od września 2007 r., netto rezerw wyniosła 2420000000 dolarów.
W 2004 r. zatrzymał się w obiegu i Colón jest nigdy używane w kraju dla każdego typu transakcji.
Wyzwaniem w El Salvador rozwija nowe sektory wzrostu dla gospodarki bardziej zróżnicowane. W przeszłości kraj produkcji złota i srebra. Jak wielu innych byłych koloniach, przez wiele lat Salwador został uznany za wywóz mono-gospodarki (gospodarka, która zależy w dużym stopniu od eksportu jednego rodzaju). W czasach kolonialnych, hiszpański uznał, że El Salvador będzie produkować i wywóz indygo, ale po wynalezieniu syntetycznych barwników w 19 wieku, władze Salwadoru i nowo utworzone państwo nowoczesne zwrócił się do kawy jako główny eksport.
Istnieje 15 stref wolnego handlu w El Salvador.
El Salvador Ameryki Środkowej podpisały umowy o wolnym handlu (CAFTA) - do uzgodnienia przez pięć krajów Ameryki Środkowej i Republiki Dominikańskiej - ze Stanami Zjednoczonymi w 2004 roku. CAFTA wymaga, aby rząd Salwadoru przyjęcia polityki wspierania wolnego handlu. El Salvador podpisała umowy o wolnym handlu z Meksykiem, Chile, Dominikana, i Panamy oraz zwiększenie handlu z tymi krajami. Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i są również negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu z Kanada. W październiku 2007 roku te cztery kraje i Kostaryka rozpoczęła negocjacje umowy wolnego handlu z Unią Europejską. Negocjacje rozpoczęto w 2006 r. do umowy o wolnym handlu z Kolumbią.
Rząd koncentruje się na poprawie swojej kolekcji wpływów bieżących, ze szczególnym uwzględnieniem podatków pośrednich. 10% podatek od wartości dodanej (IVA w języku hiszpańskim), wykonane we wrześniu 1992 r. został podniesiony do 13% w lipcu 1995 roku.
Inflacja utrzymywała się na stałym i jednym z najniższych w regionie. Od 1997 r.inflacji wynosił średnio 3%, z ostatnich lat wzrasta do prawie 5%. Od 2000 do 2006 eksportu ogółem wzrosła o 19% od 2940000000 dolarów do 3510000000 dolarów. W tym samym okresie import wzrósł ogółem o 54% od $ 4.95 mld 7630000000 dolarów. Spowodowało to 102% wzrost deficytu handlowego z 2010000000 dolarów do 4120000000 dolarów.
Przekazów z Salwadorczyków życia i pracy w Stanach Zjednoczonych, wysłany do rodziny w El Salvador, są głównym źródłem dochodów zagranicznych i zrekompensować znaczny deficyt w handlu 4120000000 dolarów. Przekazy pieniężne są systematycznie wzrastała w ostatniej dekadzie i osiągnęła maksimum wszech czasów, z 3320000000 dolarów w roku 2006 (wzrost o 17% w stosunku do roku poprzedniego). około 16,2% produktu krajowego brutto (PKB).
Przekazów miały pozytywny i negatywny wpływ na El Salvador. W 2005 r. liczba osób żyjących w skrajnym ubóstwie w Salwadorze było 20%,
Demografii
Salwador brak miarodajnych danych demograficznych od wielu lat, ponieważ w latach 1992 i 2007, spis krajowych nie zostały podjęte. Przed 2009 r. spis ludności, wzrost liczby ludności w struktury doprowadziły wielu urzędników (w tym w Salwadorze rządu) w celu oszacowania wielkości populacji kraju na poziomie od 7.1 i 7.2 mln osób.
Dziewięćdziesiąt procent Salwadorczyków są mestizo (mixed Native American i europejskim pochodzeniu). Dziewięć procent raport na rasę jako białe, jest to głównie ludność pochodzenia hiszpańskiego, w tym niektóre z francuskiej, niemieckiej, szwajcarskiej, angielski, kanadyjski, amerykański, pochodzenia irlandzkiego i włoskiego. El Salvador jest 1% rdzennych, najczęściej Pipil, Lenca i Kakawira (Cacaopera). Bardzo mało Indian zachowały się rodzime zwyczaje, tradycje lub języki, w szczególności w wyniku zamierzonego 1932 masakr, w których zamordowano wojskowych Salwadoru gdzieś od 20.000 i 30.000 chłopów.
El Salvador jest jedynym krajem Ameryki Środkowej, że nie ma widocznych ludności Afryki ze względu na brak wybrzeża Atlantyku, a następnie dostęp do handlu niewolnikami jak to miało miejsce wzdłuż wschodniego wybrzeża kontynentu. Ponadto Generalny Maximiliano Hernandez Martinez ustanowiony w 1930 roku ustawy rasowe, które faktycznie zabronione czarnych wstępu do kraju w ogóle nie było aż 1980, które to prawo zostało usunięte.
Wśród nielicznych grup imigrantów, którzy docierali do Salwadoru, palestyńskich chrześcijan wyróżniać. Choć nieliczne, ich potomkowie osiągnęli wielkie siły gospodarczej i politycznej w kraju, czego dowodem jest teraz były prezydent Antonio Saca - którego przeciwnik w wyborach w 2004 r., Schafik Handal, był również palestyńskiego pochodzenia - i kwitnące handlowych, przemysłowych, firm budowlanych i ich własnością.
Stolica San Salvador ma około 2,1 mln osób, ponad 42% ludności Salwadoru mieszka na obszarach wiejskich. Urbanizacji rozszerzyć na fenomenalny stopy w Salwadorze od 1960 r., prawo do milionów miast i stwarza problemy dla rozwoju miast w całym kraju.
W pierwszej połowie 2007 r. La Policía Nacional spraw statystyki El Salvador pokazał niższą liczbę w zabójstwo i wymuszeń, a także rozbój i kradzieże pojazdów. Zabójstw w 2007 roku w Salwadorze było zmniejszone o 22%, obniżona 7% wymuszeń, kradzieży i rabunku oraz pojazdów poszedł w dół o 18%, wszystko w porównaniu z analogicznym okresem w 2006 roku.
W 2004 r. było około 3,2 mln Salwadorczyków mieszkających poza El Salvador, z USA są tradycyjnie miejscem na wakacje Salwadorczyków poszukuje dla zwiększenia możliwości. Salwadorczyków mieszkają w pobliżu Belize, Gwatemali, Hondurasu i Nikaragui. wiele z nich jest sezonowa imigrantów.
Język
Hiszpański jest językiem urzędowym i jest używany praktycznie przez wszystkich mieszkańców (część rdzennej ludności nadal mówić ojczystym językiem, ale wszyscy mówią po hiszpańsku). Angielski jest używany przez niektórych w całej republice. Wiele Salwadorczyków studiowało lub mieszkali w krajach anglojęzycznych (przede wszystkim USA, ale także Kanada i Australia), w tym wielu młodych Salwadorczyków ze Stanów Zjednoczonych, z których wielu wyrosła mówi tylko po angielsku. Co więcej, dziś wszystkie szkoły publiczne nauczania języka angielskiego jako wymagane Oczywiście w szkołach podstawowych i gimnazjum. Niemieckim i francuskim są nauczane jako drugi język.
Lokalnych hiszpański vernacular nazywa Caliche. Nahuat jest indigeous języka, które przetrwały, choć jest używany tylko przez małe społeczności starszych Salwadorczyków w zachodnim Salwadorze. Salvadoreans korzystać voseo, jak w Urugwaju i Argentynie, odnosząc się do drugiej osoby jak "ty" zamiast "ty".
Religia
Według badań w 2008 r., 52,6% mieszkańców Salwadoru są katolikami, a 27,9% to protestanci. Anglikańskiego, prezbiteriańskiego, metodystycznego i Adwentystów Dnia Siódmego kościoły są rośnie, podobnie jak mormoni i zielonoświątkowcy Zdrowie
Na lata 2005-2010 Salwador trzeci najniższy wskaźnik urodzeń w Ameryce Środkowej, 22,8 na 1000.
Przestępstwo
W ciągu ostatnich lat odnotowano El Salvador wysokiej przestępczości, w tym przestępstw związanych z gangu i przestępczość nieletnich.
Dziś Salwador doświadczenia jedne z najwyższych stawek morderstwo na świecie, jest również uważany za epicentrum kryzysu gang, wraz z Gwatemali i Hondurasie.
W pierwszej połowie 2007 r. La Policía Nacional spraw statystyki El Salvador pokazał niższą liczbę w zabójstwo i wymuszeń, a także rozbój i kradzieże pojazdów. Zabójstw w 2007 roku w Salwadorze było zmniejszone o 22%, obniżona 7% wymuszeń, kradzieży i rabunku oraz pojazdów poszedł w dół o 18%, wszystko w porównaniu z analogicznym okresem w 2006 roku. Mimo niewielkiej liczby zabójstw w pierwszej połowie 2007 r., Salwadoru nadal ma najwyższy wskaźnik zabójstw w Ameryce Środkowej i jedną z najwyższych w Ameryce Łacińskiej.
Kultura
Kościół katolicki odgrywa ważną rolę w Salwadorze kultury. Arcybiskup Oscar Romero jest bohaterem narodowym za rolę w wystąpienia przeciwko łamaniu praw człowieka, które miały miejsce w doprowadziły do wojny domowej w Salwadorze. Znaczących zagranicznych osobistości w Salwadorze byli kapłanami i profesorów jezuitów Ignacio Ellacuria, Ignacio Martín-Baró i Segundo Montes, którzy zostali zamordowani w 1989 r. przez wojska Salwadoru w ogniu wojny domowej.
Malarstwo, ceramika i wyroby tekstylne są głównym podręcznik wyrazu artystycznego. Pisarzy Francisco Gavidia (1863-1955), Salarrué (Salvador Salazar Arrué) (1899/75), Claudia Lars, Alfredo Espino, Pedro Geoffroy Rivas, Manlio Argueta, José Roberto Cea i poeta Roque Dalton są jednym z najważniejszych pisarzy, aby powstrzymać z Salwadoru. Znani 20-cie osobistości wieku to koniec reżyser Baltasar Polio, artysty Fernando Llort i karykaturzysta Toño Salazar.
Wśród bardziej znanych przedstawicieli grafiki są malarze Augusto Crespin, Noe Canjura, Carlos Cañas, Julia Díaz, Mauricio Mejia, Maria Elena Palomo de Mejia, Camilo Górniczy, Ricardo Carbonell, Roberto Huezo, Miguel Angel Cerna (malarz i pisarz znany jako MACLo), Esael Araujo i wiele innych. Więcej informacji na temat obywateli promiment Salwadoru Sprawdź listę Salwadorczyków.
| Data | Angielska nazwa | Lokalna nazwa | ||
|---|---|---|---|---|
| 16 stycznia | Dayton Day | Día de los Acuerdos de Paz | Obchodzi podpisania porozumień pokojowych między rządem a partyzanckiej w 1992 r. zakończyła 12-letniej wojny domowej. Głównie wydarzeń politycznych. | |
| Marzec / kwiecień | Wielki Tydzień / Wielkanoc | Semana Santa | Obchodzony Carnival-jak imprezy w różnych miastach w dużej części ludności katolickiej. | |
| 01 maja | Święto Pracy | Día del trabajo | Międzynarodowy Dzień Pracy | |
| 03 maja | Dzień Krzyża | Día de la Cruz | Uroczystości z pre-kolonialnej pochodzenia, który jest połączony z nadejściem pory deszczowej. Osób udekorować krzyżem w stoczni owoców i girlandy przejdź domu do domu, by uklęknąć przed ołtarzem i uczynić znak krzyża. | |
| 10 maja | Matek Day | Día de las Madres | ||
| 07/01 sierpnia | Festiwale sierpień * | Fiestas de Agosto | Tygodniowe święto z okazji El Salvador del Mundo, patrona San Salvador. | |
| 15 września | Dzień Niepodległości | Día de la Independencia | Obchodzi niezależność od Hiszpanii, osiągnięty w 1821 roku. | |
| 01 października | Dzień dzieci | "Día del Niño" | Uroczystość poświęcona dzieci w kraju jest obchodzony w całym kraju. | |
| 12 października | Dniu wyścigu | Día de la Raza | W uroczystości oddania do przybycia Krzysztofa Kolumba do Ameryki. | |
| 2 listopada | Day of the Dead | Día de los Santos Difuntos | Dzień, w którym większość ludzi odwiedza groby bliskich zmarłych. (1 listopada może być upamiętnione również.) | |
| 21 listopada | Dzień Królowej Pokoju | Dia de la Reina de la Paz | Dzień Królowej Pokoju, patrona. Mogliśmy również, San Miguel Carnival (Carnaval de San Miguel) znane święto w El Salvador, obchodzony w San Miguel miasta, podobne do Mardi Gras w Nowym Orleanie, gdzie można cieszyć się około 45 zespołów muzycznych na ulicy. | |
| 12 grudnia | Festiwal dzień Matki Guadalupe | Día del Festival de la Virgen Guadalupe | ||
| 24 grudnia | Boże Narodzenie | Noche Buena | W wielu wspólnotach, 24 grudnia (Wigilia Bożego Narodzenia) jest głównym dniu uroczystości, często do tego stopnia, że uważany jest za faktycznego Navidad - z 25 grudnia służyć jako dzień odpoczynku. | |
| 31 grudnia | Sylwester | Fin de año | Ostatniego dnia Gregorian roku, dzień przed New Year's Day obchodzony jest w Salwador zjazdy rodzinne. |
* Prawie tylko obchodzony w San Salvador
Turystyka
Tylko port lotniczy obsługujący loty międzynarodowe w kraju jest Comalapa International Airport. To lotnisko znajduje się około 50 km (30 mil) na południowy wschód od San Salvador. Lotnisko jest powszechnie znany jako Comalapa International lub El Salvador International.
Salwador przemysłu turystycznego wzrosła w ostatnich latach dynamicznie jak rząd Salwadoru koncentruje się na rozwoju tego sektora. Ostatnie turystyki roku stanowiły 4,6% PKB, tylko 10 lat temu stanowiły one 0,4%. W tym samym turystyki roku wzrosła o 4,5% na całym świecie. Względnie, Salwadoru odnotowano wzrost o 8,97%, z 1,15 EUR do 1.270.000 turystów. Doprowadziło to do dochodów z turystyki rośnie z 35,9% 634.000.000 dolarów do 862.000.000 dolarów. Jako punkt odniesienia, w 1996 r. turystyka dochodów wyniósł 44,2 mln EUR. Również nastąpił jeszcze większy wzrost liczby excursionists (wizyty, które nie zawierają nocleg). 222.000 excursionists odwiedził Salwadorze w 2006 r., 24% wzrost w stosunku do roku poprzedniego.
Najbardziej w Ameryce Północnej i turystów Europejskiej poszukuje obecnie El Salvador plaż i życia nocnego. Oprócz tych dwóch opcji, krajobraz Salwadoru turystyki jest nieco inny niż w innych krajach Ameryki Środkowej. Ze względu na swoje geograficzne rozmiary i urbanizacji, nie ma zbyt wielu o tematyce przyrodniczej, turystycznym, takich jak ecotours lub zabytków archeologicznych. Surfing, jednak jest naturalnym sektora turystycznego, który zyskuje popularność w ostatnich latach więcej internautów odwiedzić wiele plaż wybrzeża La Libertad i wschodniej części kraju, znalezienie surfing plamy, które nie są jeszcze przepełnione. Ponadto, korzystanie z dolara amerykańskiego jako waluty Salwadoru i bezpośrednie loty z 4-6 godzin od większości miast w Stanach Zjednoczonych, są ważne rzeczy zwrócić uwagę po raz pierwszy dla klientów z USA. Urbanizacji i amerykanizacji Salwadoru kultury doprowadziła także do czegoś innego, że pierwsi turyści czas może być zaskoczony: bogactwo stylu amerykańskim centrów handlowych, sklepów i restauracji w trzech głównych obszarach miejskich, zwłaszcza większej San Salvador.
Obecnie turystów do El Salvador można podzielić na cztery grupy: Central Amerykanów Ameryki Północnej, mieszkający Salwadorczyków za granicą, głównie w Stanach Zjednoczonych oraz Europy i Południowej Ameryki. Pierwsze trzy stanowią większość turystów. Ostatnio El Salvador próbuje poszerzyć bazę turystyczną i patrząc na ostatnią grupę. Wczesne wskaźniki pokazują, że wysiłki rządu pracują. Porównując styczeń-marzec 2007 r. do tego samego okresu w 2006 r. (ostatnie dostępne dane), całkowita turystyka wzrosła o 10%, podczas gdy w Ameryce Północnej 38%, 31% w Europie i Ameryce Południowej 36%. Jesienią Livingston Airlines uruchamia tylko bezpośredni lot między Europą (odstąpienia od Mediolanu) i El Salvador. Decameron Salinitas, niedawno otwarty ośrodek, przyczyniła się do wzrostu turystów z Ameryki Południowej (z powodu uznania nazwę łańcucha resort) i stara się zrobić to samo z Europejczyków.
Turyści nadal są sporządzane przez burzliwej przeszłości Salwadoru. Niektóre z najnowszych atrakcji turystycznych w byłej wojną El Salvador fragmenty broni, zdjęcia, plany zwalczania i kryjówkach górskich. Od 1992 roku, mieszkańcy obszarów ekonomicznie depresji próbują czerpać korzyści z tych zwłok. Górskiej miejscowości Perquin uznano za "kapitał partyzanckiej. Dziś jest siedzibą "Muzeum Rewolucji," z armaty, mundury, elementy uzbrojenia radzieckich i innych broń niegdyś przez (Farabundo Marti Front Wyzwolenia Narodowego) w siedzibie FMLN.
Według El Salvador gazeta El Diario de Hoy 10 najlepszych atrakcji plaży, La Libertad, Ruta Las Flores, Suchitoto, Playa Las Flores w San Miguel, La Palma, Santa Ana, gdzie znajdą państwo najwyższy wulkan, Nahuizalco, Apaneca, Juayua, San Ignacio.
Kuchni
Jednym z Salwadoru potrawy godne uwagi są Paella z kurczakiem i krewetkami: skuteczne i smaczne sposób karmić głodnych rodziny, opiera się paellana jej skondensowane zupy kremowy smak. Natomiast z kurczaka i krewetek ładnie ze słodką papryką i delikatnie zrównoważone zioła zapewnić, że paella stanie się łatwe ulubionych rodziny. Paella z małżami, szynką Serrano i Chorizo Kiełbasa: szynka Serrano jest tak uwielbiany przez hiszpański, że często podawane z własnej, wraz z nie więcej niż kieliszek sherry. Delektować się tutaj jako aromatyczne akcent do tego przepyszne ryżu. Jeśli szynka serrano jest niedostępny, łatwiej dostępne włoski prosciutto sprawia, że dobry substytut.
Inny Salwadoru w znaczący naczynie pupusa. Pupusas są grubą ręcznie tortilla kukurydziana (z wykorzystaniem masa lub masa de Maíz de arroz, kukurydzy, ryżu, mąki lub ciasta używane w kuchni Ameryki Łacińskiej) nadziewane z jednym lub więcej z następujących czynności: ser (zazwyczaj miękki ser Salwadoru, Popularnym przykładem jest Quesillo con loroco lub mozarella), chicharrón i grillowana kukurydza. Loroco jest kwiat winorośli bud native do Ameryki Środkowej. Istnieją również wegetariańskie. Niektóre restauracje oferują nawet przygód pupusas faszerowany krewetkami i szpinakiem. Pupusa pochodzi z Pipil-nahuatl słowa, pupushahua. Pupusa dokładnego pochodzenia są dyskutowane, choć jego obecność w El Salvador jest znany z okresu poprzedzającego przybycie Hiszpanów.
Dwa inne typowe potrawy Salwadoru frita yuca i szyby rellenos. frita Yuca, który jest głęboko smażone podawane z korzeni manioku Curtido (kiszona kapusta, cebula, marchew topping) i skórki wieprzowe z pescaditas (smażone sardynki dziecka). Yuca jest czasami podawane gotowane, a nie smażone. Szyby con Pavo (kanapki Turcja) są ciepłe podwodne indyka. Turcja jest marynowane i pieczone z przyprawami Pipil i handpulled. To kanapka jest tradycyjnie podawane z indyka, pomidora i rukwi wodnej wraz z ogórek, cebula, sałata, majonez i musztarda.
Jednym z najbardziej zauważalnych płyta śniadanie, że Salwador jest smażony banan, którym zwykle towarzyszy ze śmietaną i serem. Jest to jedno z dań wielkiej El Salvador w breakfasts.This płyta jest naprawdę powszechna w Salwadorczyk restauracji i domów obejmuje także Stany Zjednoczone.
Inny napój, który Salvadorians miłość nazywa horchata. Horchata jest najczęściej wykonany z materiału siewnego Morro, mielone na proszek, który jest później dodać do mleka lub wody i cukru. Horchata jest pijany cały rok i może być spożywany w każdej chwili dnia. To najczęściej towarzyszy płyta z pupusas yucca lub smażone.
Muzyka
Edukacja
Publicznego systemu edukacji w El Salvador jest poważnie brakuje środków. Wielkość klas w szkołach publicznych może osiągnąć 50 dzieci, więc Salwadorczyków, którzy mogą pozwolić sobie na koszt często wolą posyłać dzieci do szkół prywatnych. Rodzin o niskich dochodach są zmuszone polegać na publicznego systemu edukacji.
Edukacja w El Salvador jest wolny przez szkoły. Po dziewięciu lat kształcenia podstawowego (podstawowy - gimnazjum) studenci mają możliwość gimnazjum dwa rok lub trzyletniego liceum. Dwuletnim liceum przygotowuje studentów do przeniesienia na studia. Zapoczątkowano trzyletnie liceum pozwala student z kariery zawodowej i wprowadź pracy lub przeniesienie na studia, a także do dalszego kształcenia w tej dziedzinie.
Szkoła policealna jest bardzo zróżnicowana w cenę.
Salwador kilka prywatnych uniwersytetów:
Universidad Dr José Matías Delgado, UJMD Universidad de El Salvador, José Centroamericana JES Universidad "Szymona Cañas", UCA Universidad Gavidia Francisco, UFG Universidad Tecnologica, UTec Universidad Don Bosco, Universidad UDB Evangelica Universidad Dr Andrés Bello UNAB Universidad de Nueva San Salvador, UNSS Universidad Albert Einstein Universidad Salvadorena Alberto Masferrer, USAM Universidad Modular Abierta, UMA Universidad Monsenor Oscar Arnulfo Romero, UMOAR Universidad Polytecnica Universidad Catolica de El Salvador, UNICAES Escuela de Comunicación Mónica Herrera, ECMH Escuela Superior de Economía y negocios, ESENLokalne fundacje i organizacje pozarządowe są wspieranie dalszego rozwoju edukacji.
międzynarodowym rankingu
| Organizacja | Badanie | Ranking |
|---|---|---|
| Instytut Ekonomii i Pokoju | Global Peace Index | 94 spośród 144 |
| Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju | Wskaźnik Rozwoju Społecznego | 106 z 182 |
| Transparency International | Indeks Percepcji Korupcji | 84 na 180 |
| World Economic Forum | Indeks konkurencyjności wzrostu | 77 z 133 |
