San Marino

Najjaśniejszy Republiki San Marino (wymawiane / ˌ Saen məri ː noʊ / (słuchać) SAN-mə-Ree-noh; włoski: Serenissima Repubblica di San Marino) to kraj położony w Apeniny. Jest to enklawa morza, całkowicie otoczony przez Włochy. Jego rozmiar to tylko ponad 61 km2 (24 ²) o szacowanej populacji prawie 30.000. Jej stolicą jest miasto San Marino. Jeden z europejskich microstates wraz z Liechtenstein, Watykan, Monako, Andora i Malta, San Marino ma najmniejszą populacji wszystkich członków Rady Europy.

San Marino uważa się za najstarsze zapisane suwerennego państwa i konstytucji republiki na świecie, jako kontynuacja klasztor założony w dniu 3 września 301 przez kamieniarz Marinus Rab. Legenda głosi, że Marinus lewej Rab, następnie rzymskiej kolonii Arba, w 257, w którym przyszły cesarz, Dioklecjan wydał dekret wzywający do odbudowy murów miejskich z Rimini, które zostały zniszczone przez Liburnian piratów.

Konstytucji San Marino, uchwalona w 1600 roku, jest najstarszym na świecie nadal obowiązującej konstytucji.

Historia

Według tradycji, św MaRinus lewej wyspie Rab w Chorwacji dzisiejszym przez całe życie z jego przyjacielem, Leon i udał się do miasta Rimini jako murarz. Po Diocletianic Prześladowanie w związku z jego kazań chrześcijańskich, uciekł do pobliskiego Monte Titano, gdzie zbudował mały kościół, a więc opiera się to, co jest teraz na miasto i stan San Marino. Oficjalna data powstania republiki 03 września 301.

W połowie piątej, wspólnota powstała, ze względu na stosunkowo niedostępne położenie i ubóstwa, to udało, z kilkoma przerwami krótki, w zachowaniu jej niezależności. W 1631 roku, jego niezależność została potwierdzona przez papiestwo.

Przed wojska napoleońskie w 1797 roku przedstawiła krótki zagrożenie dla niezależności San Marino, ale ten kraj był oszczędził jej wolność dzięki jednemu z jego Regents, Antonio Onofri, któremu udało się zdobyć szacunek i przyjaźń Napoleona. Dzięki jego interwencji, Napoleon z list dostarczony do Gaspard Monge, naukowiec i komisarz rządu francuskiego dla Nauki i Sztuki, zobowiązał się do zagwarantowania i ochrony niepodległości Rzeczypospolitej, oferując rozszerzenie jej terytorium stosownie do ich potrzeb. Oferta została odrzucona przez San Marino, w obawie, aby wywołać w przyszłości rewanżyzmu, które mogłyby zagrozić jego wolności.

Podczas dalszej fazie procesu zjednoczenia Włoch w XIX wieku, San Marino służył jako schronienie dla wielu osób, które były prześladowane z powodu ich wsparcia dla zjednoczenia. Na pamiątkę tego wsparcia, Giuseppe Garibaldi przyjął życzenia San Marino nie być włączone do nowego państwa włoskiego.

Rząd San Marino się prezydenta Stanów Zjednoczonych Abrahama Lincolna honorowym obywatelem. Napisał w odpowiedzi, twierdząc, że republika okazało, że "rząd opiera się na zasadach republikańskich jest przystosowany do tego, aby być podawany bezpieczne i trwałe."

20. wieku

W I wojnie światowej, jak Włochy wypowiedziały wojnę Austro-Węgier w dniu 23 maja 1915, San Marino pozostał obojętny i Włochy przyjęły wrogiej neutralności względu San Marino, San Marino podejrzewać, że mogłyby się austriacki szpiegów, którzy mogą mieć dostęp do nowej radiostacji . Włoch próbował siłą ustanowić oddział karabinierów na jego terytorium, a następnie zawiesza wszystkie połączenia telefoniczne z Republiką, gdy nie spełnia. Dwie grupy dziesięciu ochotników było jednak przystąpić włoskie siły w walkach na froncie włoskim, pierwszy kombatanci, a drugi jako Medical Corps operacyjnego Red Cross szpitalu polowym. Była obecność tego szpitala, który później władze austriackie spowodował zawieszenie stosunków dyplomatycznych z San Marino.

Od 1923 do 1943 roku, San Marino był pod panowaniem San Marino Partia Faszystowska (PFS).

Podczas II wojny światowej, San Marino wypowiedziała wojnę Wielkiej Brytanii 17 września 1940. San Marino też przywrócić stosunki z Niemcami, ponieważ nie wziął udziału z 1919 r. paryskiej konferencji pokojowej. To było zrobić, aby uniknąć powtórzenia się incydentu w 1936 San Marino, gdy odmówiono wejścia turecki student, ponieważ był obcy wróg.

Trzy dni po upadku Benito Mussolini we Włoszech, zasady PFS upadł i nowy rząd ogłosił neutralność w konflikcie. Faszyści odzyskał moc z dniem 1 kwietnia 1944 roku, ale trzymane neutralności nienaruszone. Mimo, że w dniu 26 czerwca 1944 r. został zbombardowany przez Royal Air Force, który błędnie uważał, że kraj został podbity przez wojska niemieckie i był używany do gromadzą zapasów i amunicji. Co najmniej trzydzieści pięć osób zostało zabitych podczas operacji. San Marino było schronieniem dla tysięcy cywilów, którzy szukali bezpieczeństwa na przejście wojsk alianckich na Linii Gotów. To było na krótko zajęte przez wojska niemieckie we wrześniu 1944 roku, którzy zostali zaatakowani przez wojska alianckie w bitwie pod San Marino. Wojska aliantów wycofały się z kraju, wkrótce potem.

Głową państwa jest komisją (Rada) z dwóch kapitanów-regent. San Marino miał również pierwszy na świecie demokratycznie wybrany rząd komunistyczny, który orzekł, urząd od 1945 do 1957 i ponownie w latach 2006 i 2008.

San Marino jest najmniejszą republiką na świecie, chociaż gdy Nauru uzyskało niepodległość w 1968 roku ten zakwestionował twierdzenie, masy lądowe Nauru jest tylko 21 km2 (8,1 ²). Jednak jurysdykcji Nauru nad jej wodach otaczających (431000 sqkm) jest tysiące razy większe niż na terytorium San Marino.

San Marino został członkiem Rady Europy w 1988 roku i Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1992 roku. To nie jest członkiem Unii Europejskiej.

Geografia

San Marino stanowi enklawę we Włoszech, na granicy między regioni Emilia-Romania i Marche. Jego topografia jest dominZakres generowanych przez góry Apeniny, i ma chropowaty terenu. Najwyższy punkt w kraju, na szczycie Monte Titano, znajduje się na 749 m (2457 stóp) nad poziomem morza. Nie ma wód o wszelkich istotnych wielkości. San Marino jest trzecim najmniejszym krajem w Europie, tylko Watykan i Monako są mniejsze. San Marino nie ma naturalnego poziomu terenu; 100% państwa narodowego jest zbudowany na podstawie tego przedziału.

Klimat

Klimat jest kontynentalny z wpływami Morza Śródziemnego, o ciepłym latem i chłodną zimą. Narodowe Centrum Meteorologii i Klimatologii San Marino stanowi lokalne prognozy.

Gmin

San Marino jest podzielona na dziewięć gmin, znany lokalnie jako Castelli (czyli "zamków").

Istnieją również osiem mniejszych gmin:

Największe miasto Republiki jest Dogana, która nie jest samodzielnym castello, ale należy do Castello w Serravalle.

Podobnie jak włoski gmina we Włoszech, z których każda zawiera castello głównego miasta, zwanego capoluogo, że jest siedzibą castello, a niektórzy nawet mniejszych miejscowościach jako frazioni.

Hamlets

Republiki składa się z 44 wiosek o nazwie curazie:
Cà Berlone, CA Bertone, CA Chiavello, CA Giannino, CA Melone, CA Ragni, CA Rigo, Cailungo, Caladino, Calligaria, Canepa, Capanne, Casole, Castellaro, Cerbaiola, Cinque Vie, Corianino, Crociale, Dogana, Falciano, Fiorina, Galavotto, Galazzano, Gualdicciolo, Laghi, La Serra, Lesignano, Molarini, Montalbo, Monte Pulito, Murata, Pianacci, Piandavello, Poggio Casalino, Poggio Chiesanuova, Ponte Mellini, Rovereta, San Giovanni Sotto le penne, Santa Mustiola, Teglio, Torraccia, Valdragone, Valgiurata i Ventoso.

Polityka

Polityka San Marino odbywa się w ramach parlamentarnej przedstawiciel Republiki Demokratycznej, w której Kapitan regent są głowy państw, i pluriform systemu wielopartyjnego. Władzę wykonawczą sprawuje rząd. Władzę ustawodawczą sprawuje rząd i Wielkiej Rady Generalnej. Sądownictwo jest niezależne od władzy wykonawczej i ustawodawczej.

San Marino było pierwotnie prowadzone przez Arengo, początkowo utworzone z głowy każdej rodziny. W XIII wieku, otrzymała moc do Wielkiej Rady Generalnej. W 1243, pierwsze dwa Kapitan regent zostali mianowani przez Radę. Ta metoda nominacji jest nadal w użyciu dzisiaj, od 2008 roku.

Ustawodawca republiki jest Wielkiej Rady Generalnej (Consiglio Grande e Generale). Rada jest jednoizbowy parlament, który ma członków sześćdziesiąt, z wyborów występujące raz na pięć lat w ramach systemu proporcjonalnego przedstawicielstwa we wszystkich dziewięciu powiatach. Tych okręgów (powiatów) odpowiadają poprzedniej parafii republiki.

Obywateli osiemnaście rok lub więcej kwalifikujących się do głosowania. Poza ogólnymi przepisami, Wielkiej Rady Generalnej, zatwierdza budżet oraz wybiera Kapitan regent, państwo Congress (składa się z dziesięciu sekretarzy z władzy wykonawczej), Rada Dwunastu (która stanowi oddział sądowy w okresie kadencji Rady) , komisje Doradztwo i związków rządu. Rada ma również uprawnienia do ratyfikacji traktaty z innymi państwami. Rada jest podzielona na pięć różnych Doradztwo Komisje składające się z piętnastu radnych, którzy badają, zaproponować i omówić realizację nowych przepisów, które są w drodze do zostaną przedstawione na podłodze Rady.

Co sześć miesięcy, Rada wybiera dwu dowódcom Regent do głowy państwa. Regents zostały wybrane z przeciwnej strony, więc nie jest równowaga sił. Służą sześciomiesięcznego terminu. Inwestytury Kapitan regent odbędzie się 1 kwietnia i 1 października każdego roku. Termin ten jest raz w ciągu obywatele mają trzy dni, w których do składania skarg na temat działalności Captains ". Jeśli tego wymagają, postępowanie sądowe przeciwko ex-head (s) stanu może być wszczęte.

Praktyka wielu głów państw, jak również częste ponowny wybór głowy państwa, pochodzą bezpośrednio od celne Republiki Rzymskiej. Rada equivalent do rzymskiego Senatu, Kapitan regent, do konsulów starożytnego Rzymu.

San Marino jest wielopartyjny demokratyczną republiką. Dwa główne strony San Marino Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) i Partii Socjalistów i Demokratów (PSD, połączenia Socjalistyczna Partia San Marino i byłych komunistycznych partii Demokraci) oprócz kilku innych mniejszych partii, takich jak San Marino Odrodzenia Komunistycznego. Ze względu na mały rozmiar San Marino i jego mieszkańców niski, trudno jest którąkolwiek ze stron w celu uzyskania czystej większości i przez większość czasu jest prowadzona przez rząd koalicji. W wyborach w czerwcu 2006 r. PSD wygrała dwadzieścia miejsc w Radzie i obecnie rządzi w koalicji z (wolne) Popularne Sojuszu San Marino Demokratów na rzecz Republiki i Zjednoczonej Lewicy.

W dniu 1 października 2007 r., Mirko Tomassoni został wybrany jako jeden z przywódców państw, co czyni go pierwszym osobie niepełnosprawnej kiedykolwiek został wybrany kapitanem regentem.

Gospodarka

Mimo że San Marino nie jest członkiem Unii Europejskiej, jest uprawniony do używania euro jako waluty w porozumieniu z Radą Unii Europejskiej, jest ono również przyznawane prawo do korzystania z własnych wzorów na stronie narodowej monet euro. Przed euro, San Marino lira była związana, i wymienne z, włoski lir. Mała liczba monet euro San Marino, jak było w przypadku lira przed nim, ma przede wszystkim znaczenie dla kolekcjonerów.

Innych kluczowych gałęzi przemysłu bankowego, elektronika, i ceramiki. Głównych produktów rolnych wina i sera.

San Marino, znaczków pocztowych, które są ważne tylko do poczty elektronicznej w kraju, są w większości sprzedawane filatelistów i źródło dochodów. San Marino jest członkiem Europejskiej małych współpracy administracji pocztowej.

Na jednego mieszkańca 55.449 dolarów USA i poziom życia są porównywalne do Szwajcarii. San Marino przywozie towarów takich jak żywność z Włoch.

Opodatkowanie

Stawka podatku od zysków w San Marino jest 19 proc. Zyski kapitałowe podlegają pięć procent podatku, odsetek podlega podatek o 13 proc.

W 1972 r. podatki od wartości dodanej (VAT) został wprowadzony we Włoszech, został zastosowany w San Marino, zgodnie z 1939 roku traktat o przyjaźni. Ponadto podatek od towarów importowanych, które zostaną nałożone przez San Marino, został ustanowiony. Takich podatków, jednak nie były i nie są, stosowane do produktów krajowych. Do 1996 r., towarów wytwarzanych i sprzedawanych w San Marino nie były przedmiotem opodatkowania pośredniego.

W ramach Unii Europejskiej umowę celną, San Marino nadal do pobierania podatków, ekwiwalent należności celnych przywozowych, przywożonych towarów. Również ogólne VAT został wprowadzony w wymiana włoski VAT.

Turystyka

Sektora turystycznego przyczynia się ponad 2,2% PKB z San Marino, z około 2 mln turystów w 2009 roku.

Demografii

Państwo ma około 30.000 mieszkańców, w tym 1000 cudzoziemców, z których większość stanowią Włosi. Około 5000 San Marino na żywo w obcych krajach, głównie we Włoszech.

Językiem jest włoski, dialekt Emiliano-Emilia-Romania, jest powszechnie używany, także. Obywateli San Marino korzystać z jednej z najwyższych oczekiwanej długości życia na świecie.

Religia

Katolicyzm jest najbardziej rozpowszechniona religia w San Marino. Ponad 97% ludności lub praktyk przylega do wiary katolickiej. Jednak jest też kilka innych wyznań i mniejszości religijnych obecnych w San Marino, jak Żydzi, które zostały w kraju, do 600-700 lat, od około późno 1300s.

Wojskowy

San Marino jest jednym z najmniejszych sił zbrojnych na świecie. Obrona narodowa jest, zgodnie z umową, odpowiedzialność sił zbrojnych we Włoszech. Różne oddziały mają różne funkcje, w tym: wykonywanie obowiązków ceremonialnych, patrolowanie granic; montażu osłony na budynki rządowe oraz pomoc policji w najważniejszych sprawach karnych.

Korpus kusza

Chociaż raz w centrum armii z San Marino, Crossbow Korpus jest uroczysta życie około osiemdziesięciu wolontariuszy. Od 1295, Crossbow Korpusu przewiduje pokazy kuszy strzelać festivals. Ich jednolite jest średniowiecznej w projektowaniu i choć ustawowo jednostki wojskowej, nie ma dzisiaj funkcji wojskowych.

Straż Rock

Straż Rock pierwszej linii jednostki wojskowej w San Marino sił zbrojnych, patrol granicy państwowej, odpowiedzialnych za patrolowanie granic i ich obrony. W ich roli jako Fortress Osłony są odpowiedzialne za ochronę Palazzo Pubblico w San Marino miasta, siedziby rządu krajowego. W tej roli są najbardziej widoczne dla sił turystów, i są znane z kolorowych ceremonia zmiany warty. Na podstawie ustawy z 1987 r. Straż Rock są zapisani jako "funkcjonariusze policji kryminalnej (oprócz roli wojskowej) i pomaga policji w ściganiu poważnych przestępstw. Mundur Gwardii Rock jest charakterystyczny czerwony i zielony.

Straż Rady Wielkiej i Generalnej

Gwardia Rady Wielkiej i Generalnej powszechnie znany jako Guard Rady lub lokalnie jako "Straż Nobles", założony w 1740 roku, jest jednostką wolontariuszy z ceremonialnych funkcji. Ze względu na uderzające niebieski, biały, jednolity i złoto, to być może najbardziej znanych części San Marino wojskowych, i pojawia się wiele poglądów kartkę republiki. Funkcji Guard Rady jest ochrona Kapitan regent, oraz do obrony Wielkiej Rady Generalnej, podczas formalnych sesji. Zapewniają one również uroczyste ochroniarza do rządu na festiwalach zarówno państwa i kościoła.

Armii Milicji

W dawnych czasach, wszystkie rodziny z dwóch lub więcej dorosłych członków mężczyzna byli zobowiązani do zarejestrowania połowa z nich w armii Militia. Tej jednostki pozostaje podstawowa siła bojowa sił zbrojnych San Marino, ale jest raczej symboliczne. Jest to kwestia dumy obywatelskiej dla wielu San-Marino należą do siły, a wszystkich obywateli z co najmniej sześć lat pobytu w Republice mają prawo zapisać.

Jednolitego jest granatowy, z kepi mając niebieski i biały pióropusz. Uroczystej formie jednolitego obejmuje cross-biały pasek, i skrzydła białe i niebieskie, białe pagony i białe mankiety zdobione.

Wojskowego Zespołu

Formalnie jest to część wojska milicji, a uroczyste orkiestry wojskowej z San Marino. Składa się z około pięćdziesięciu muzyków. Jednolitego jest podobna do armii Militia. Zespół muzyki wojskowej towarzyszy większości przypadków państwa w republice.

Żandarmerii

Założona w 1842 r., Żandarmerii San Marino jest zmilitaryzowane organ ścigania. Jej członkami są w pełnym wymiarze godzin i są odpowiedzialne za ochronę obywateli i mienia oraz zachowanie porządku.

Całego korpusu wojskowego San Marino zależy od współpracy w pełnym wymiarze czasu sił i utrzymane (wolontariuszy) kolegów, znany jako Corpi Militari Volontari lub dobrowolne siły wojskowej.

Transport

Istnieje 220 km dróg w kraju, główne drogi, San Marino Autostrady. Władze San Marino licencji prywatnych pojazdów z tablicami rejestracyjnymi, które charakterystyczne są białe z niebieskimi cyframi i herbu, zwykle po pismo do czterech cyfr. Wiele pojazdów prowadzą również międzynarodowy kod identyfikacyjny pojazdu (w kolorze czarnym na białej naklejce owalne), który jest "RSM".

Nie ma lotniska w San Marino, ale nie jest międzynarodowym lądowisko dla helikopterów znajduje się w Borgo Maggiore. Większość turystów, którzy przybywają drogą lądową powietrza Federico Fellini International Airport blisko do miasta Rimini, a następnie dokonać transferu autobusem.

Dwie rzeki płyną przez San Marino, ale nie ma większych transportu wodnego, a nie głównym porcie lub przystani.

Transport publiczny

San Marino ma ograniczone środki transportu publicznego. Istnieje regularne połączenie autobusowe pomiędzy Rimini i miasta San Marino, popularne wśród turystów i pracowników branży turystycznej dojazdy do San Marino z Włoch. Ta usługa zatrzymuje się na około dwudziestu miejscach w Rimini oraz w San Marino, dwa przystanki z końca na stacji kolejowej Rimini i San Marino PKS, odpowiednio.

Ograniczone licencją taxi działa w całym kraju. Istnieje siedem licencjonowanych taksówek działających firm w republice, i włoski taksówki regularnie działać w San Marino, gdy przewożące pasażerów wzrosła na terytorium Włoch.

Jest o 1,5 km (0,93 mil) aerial tramwajowe łączące miasta San Marino na szczycie Monte Titano z Borgo Maggiore, główne miasto w republice, w drugim co do wielkości populacji dowolnego San Marino rozliczenia. Dla odwiedzających kolejką linową daje najlepsze widoki Borgo Maggiore, jak wyprowadzenie samochodów nisko nad dachami miasta główne squaponownie. Stąd dalsze połączenie jest dostępne dla narodu największych rozliczenia, Dogana przez lokalnym autobusem.

Dwie anteny samochodów tramwajowych (gondole) działają w opozycji na kablu, a usługa jest świadczona na około piętnaście minuta odstępach czasu przez cały dzień. Trzeci pojazd jest dostępna w systemie, jako samochód serwis za korzystanie z inżynierów utrzymania pojazdów szynowych.

Kolejowych

Dzisiaj nie ma kolei w San Marino, ale na krótko przed wybuchem II wojny światowej, miał on w jednej linii wąskotorowej łączącej kraju z włoskim sieci kolejowej w Rimini. Ze względu na trudności w dostępie do kapitału, San Marino miasta, z położeniem szczycie góry, końcowej stacji zaplanowano znajduje się w miejscowości Valdragone, ale został przedłużony do osiągnięcia kapitału przez strome i kręte ścieżki obejmujące wiele tuneli . Kolejowych został otwarty w dniu 12 czerwca 1932 roku. Zaawansowany system jak na swoje czasy, była to kolej elektryczną, zasilane z przewodów napowietrznych. To był dobrze zbudowany i miał wysoką częstotliwość pasażerów, ale została niemal całkowicie zniszczona podczas II wojny światowej. Wiele udogodnień, takich jak mosty, tunele i stacje widoczne dzisiaj, a niektóre zostały przekształcone do parków, ścieżek publicznych lub dróg komunikacyjnych.

Kultura

Trzy wieże San Marino znajdują się na trzy szczyty Monte Titano w stolicy. Są one przedstawione zarówno Stany San Marino i jego herb. Trzy wieże: Guaita, najstarsza z trzech (to został zbudowany w XI wieku), w XIII wieku Cesta, położony na najwyższym Titano na szczycie Monte; i XIV wieku Montale, na najmniejszej z Monte Titano's szczyty, nadal własnością prywatną.

San Marino ma słynny tort znany jako Torta Di Tre Monti ("Ciasto trzy wieże"), ciasto warstwowe płytki pokryte czekoladą.

Love Orchestra, Gian Luca "Luke" Mazza nowy projekt muzyczny wieku, pochodzi z Republiki San Marino. Podczas koncertów za granicą, San Marino flaga pojawia się na scenie.

Uniwersytet

Università degli Studi della Repubblica di San Marino (Uniwersytet Republiki San Marino), który jest znany do przyjęcia języka esperanto jako język nauczania i dla publikacji naukowych; dalej, to sprawia, że powszechne wykorzystanie e-learningu.

Sport

San Marino, podobnie jak Włochy, uprawiać sporty i piłki nożnej (piłka nożna) jest najbardziej popularnym sportem. Koszykówka i siatkówka są bardzo popularne. Trzech sportowe mają swoje federacje, San Marino Federacji Piłkarskiej, San Marino i Koszykówka Federacja San Marino Federacji Siatkówki.

San Marino Championship, założona pod auspicjami FSGC (San Marino Federacja Piłki Nożnej), jest wiodącym na piłkarską konkurencji w San Marino. Piętnastu zespołów, które biorą udział w konkursie podzielone są na dwie grupy ośmiu i siedmiu zespołów. Trzy najlepsze z każdej sekcji na koniec sezonu regularnego postępu w stylu pół-pucharowej Mistrzostw Playoff. Przed 2007 r., mistrz dogrywce dało mu miejsce we wstępnej rundy Pucharu UEFA. W 2007 r. przyznano UEFA San Marino miejscu w 1 rundy kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów. Krajowy puchar zwycięzcy również otrzyma miejsce w eliminacjach Pucharu UEFA etapach. 2007 Liga Mistrzów SS Murata był pierwszy zespół, dla reprezentacji San Marino w Lidze Mistrzów, kiedy uczestniczył w 2007-08 konkurencji, tracąc do fiński zespół Tampere United. San Marino też ma swojego przedstawiciela we włoskim systemie, z San Marino Calcio gra w czwartej warstwie włoskiego futbolu, Serie C2 / B. San Marino grać swoje mecze w Sanmarinese na Stadio Olimpico w Serravalle.

San Marino w piłce nożnej rozegrał swój pierwszy mecz nieoficjalnych międzynarodowych w 1986 roku, w którym doznał porażki 0-1 z Kanady zespół Olympic. W pierwszym konkurencyjnych wycieczka była w dniu 14 listopada 1990 r., wobec straty 0-4 Szwajcarii w eliminacji mistrzostw Europy. Te porażki ustawić dźwięk dla większości wycieczek po zespołu, który uważa się za łatwe zwycięstwa w sekcjach eliminacyjnej Mistrzostw Europy i Pucharu Świata.

Mieli chwilę chwały, gdy wobec Anglii w eliminacji piłkarskich mistrzostw świata w dniu 17 listopada 1993 r. i objął prowadzenie przez Davide Gualtieri już po 8,3 sekundy, nadal najszybciej bramkę w konkursie Pucharu Świata. Pomimo tego celu, tylko San Marino trzeci na szczeblu międzynarodowym, microstate dalej tracić 7-1.

Do niedawna rekord międzynarodowych San Marino był jednym of niemal całkowitego braku, opiera się na znanych z Turcji i na Łotwie jest tylko częściowe sukcesy w międzynarodowej kariery, który zawiera ponad siedemdziesiąt porażek. Jednak w dniu 29 kwietnia 2004 r., San Marino nagrał pierwszy wygrać z 1-0 zwycięstwo nad Liechtensteinem w międzynarodowym friendly. Andy Selva zdobył jedynego gola w pobliżu gra, która w końcu dała tej małej republiki piłkarską zwycięstwo.

W dniu 6 września 2006 r., San Marino przeżywały największe dotychczasowe porażki, przegrywając 13-0 do gigantów świata Niemcy w Stadio Olimpico. To było również największą porażkę margines cel Kwalifikacje Mistrzostw Europy w historii. W tym samym konkursie w dniu 7 lutego 2007 r., przybyli w ciągu ośmiu sekund z najlepszych wyników w historii. Były na poziomie 01/01 z Republiką Irlandii, po dziewięćdziesiąt cztery minuta, kiedy Stephen Ireland zdobył w ciągu ośmiu sekund do końcowego gwizdka. Gol San Marino było ich europejskich Kwalifikacje utraty pierwszego gola od 01/04 do Austrii w 1998 roku.

W marcu 2010 r., San Marino jest 202-ta w rankingu FIFA świata-ostatnio wspólnie z sześcioma innymi zespołami.

Formule, Grand Prix San Marino, został nazwany od stanu, chociaż nie doszło tam. Odbyła się ona na Autodromo Enzo e Dino Ferrari we włoskim mieście Imola, około 100 km na północny zachód od San Marino, wzdłuż Via Emilia. Wyścig został wyryty w niesława po dwóch śmiertelnych wypadków doszło w 1994 roku Grand Prix, kiedy Ayrton Senna i Roland Ratzenberger zostało zabitych. Wyścig został usunięty z kalendarza w 2007 roku.

San Marino i Rimini Coast Motocyklowe Grand Prix został przywrócony w wykazie w 2007 r. i odbywa się w Misano World Circuit, podobnie jak cały San Marino w World Superbike Championship.

Manuel Poggiali jest jednym z zawodników San Marino najbardziej udanych. On zdobył dwa mistrzostwa świata motocykli, w 2001 r. z 125 cc i rowery w 2003 r. z 250 cc rowery. Kolejny udany San Marino jest motocyklista Alex De Angelis, zwycięzca wyścigu na 250 cc klasy, który jest obecnie w Moto2 wyścigów klasy, z kraju San Marino sam jest jego głównym sponsorem.

San Marino ma raczej udany profesjonalny baseball, T & A San Marino, co grac w pierwszej lidze włoskiej zawodowe baseball, Serie A1. Ma udział w turnieju Pucharu Europejskiej dla najlepszych europejskich zespołów zawodowych baseball kilka razy, hosting przypadku w 1996, 2000 i 2004 r. oraz planowane do organizacji w 2007 roku. Zdobył mistrzostwo w 2006 i 2008.

Długo wspiąć się na szczyt San Marino stał się mekką dla tysięcy rowerzystów rekreacyjnych drogowego, który w pociągu w pobliżu Misano każdej wiosny i jesieni.

San Marino był mały sukces na Igrzyskach Olimpijskich, zdobywając nie medale. W 2004 i 2008 gier, trzech docelowych shooters gliny osiągnąć najwyższe pozycje. W tym sporcie, San Marino również gospodarzem konkursu w 2009 ISSF World Cup.

Kuchni

Kuchni z San Marino jest bardzo podobny do włoskiego, zwłaszcza, że w sąsiednim regionie Emilia Romania i Marche regionów, ale ma kilka własnych unikalnych potraw i produktów. Jego najbardziej znany jest chyba Torta Tre Monti ("Cake Trzech Gór" lub "Ciasto trzy wieże"), ciasto warstwowe płytki pokryte czekoladą przedstawiające Trzy wieże San Marino. Kraju, także drobnego przemysłu winiarskiego.

LGBT

Całkowity zakaz homoseksualizmu zniesiono w San Marino w 1864 roku. W 1974 roku Parlament przyjął nowy kodeks karny zawiera artykuł 274, który karze pozbawienia wolności od trzech miesięcy do jednego roku tych "aktów regularnie popełnia lubieżny z osobą tej samej płci, jeśli z tego aktu pochodzi publicznego skandalu". Artykuł 274 został następnie uchylony we wrześniu 2004 roku.

Pełnoletność jest na czternaście dla heteroseksualistów i homoseksualistów. Nie ma formalnego uznania tej samej płci.

UNESCO

Strona "San Marino: Historyczne centrum i Monte Titano" stał się częścią Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2008 roku. Decyzja została podjęta podczas 32. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w składzie 21 państw zwołany w Quebecu.

Muzyka

Kraj ma długą i bogatą muzyczną tradycyjne, ściśle związane z sytuacją we Włoszech, ale jest również bardzo niezależny w sobie. W 17 wieku, kompozytorów, takich jak San Marino Francesco Maria Marini di Pesaro napisał jedne z najlepszych kawałków z epoki.

San Marino weszło w Konkursie Piosenki Eurowizji po raz pierwszy w 2008 r. z zespołem,, Miodio śpiew Complice. Grupy nie udało się uczynić go do ostatecznego od fIERWSZE półfinale. San Marino wydał pierwszy najwyższy (12) punkty do Grecji. Były one również jednym z dwóch krajów, wraz z Irlandii do głosowania w wyborach do Wielkiej Brytanii. BBC następnie opublikował artykuł na swojej stronie internetowej magazyn o San Marino, zatytułowany "Britain's New Best Friend?".

Dni wolne od pracy i święta