Togo

Republika Togo, często znany jako Togo, to kraj w Afryce Zachodniej, graniczy od zachodu Ghana, Benin na wschód i Burkina Faso na północ. Rozciąga się na południe do Zatoki Gwinejskiej, w którym znajduje się Lomé kapitału. Togo ma powierzchnię około 57.000 kilometrów kwadratowych (22.000 ²) o populacji około 6,7 mln EUR. Togo jest tropikalny, Subsaharyjskiej narodu, silnie uzależnionych od rolnictwa, klimatu, które zapewnia dobre sezony wegetacyjne. Językiem urzędowym jest język francuski. Jednakże, istnieje wiele innych języków, szczególnie tych z rodziny GbE. Największą grupą religijną w Togo są z rdzennych wierzeń, ale istnieją znaczne mniejszości chrześcijańskiej i muzułmańskiej. Togo jest członkiem ONZ, Unii Afrykańskiej, Organizacji Konferencji Islamskiej, South Atlantic pokoju i współpracy Zone, Frankofonii i Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej.

Od 11 do 16 wieku, różnych plemion weszło w regionie ze wszystkich kierunków. Z 16 wieku do 18 wieku, nadbrzeżne regionu była głównym centrum handlowym dla Europejczyków w poszukiwaniu niewolników, zdobywając Togo i okolic nazwą "Slave Coast". W 1884 roku, Niemcy wypowiedziały protectare nad Togo. Świat poWojny rządził Togo został przeniesiony do Francji. Togo uzyskało niepodległość od Francji w 1960 roku. W 2005 r. jego syn Faure Gnassingbé został wybrany na prezydenta.

Historia

W okresie od 11 wieku do 16 wieku, różnych plemion weszło w regionie ze wszystkich kierunków: Ewe z Nigerii i Beninu oraz Mina i Guin z Ghany. Większość osiedliła się w strefach przybrzeżnych.

Gdy handel niewolnikami rozpoczął się w 16 wieku, Mina były najpoważniejszych ofiar. Przez następne dwieście lat, nadmorski region był głównym centrum handlowym dla Europejczyków w poszukiwaniu niewolników, zdobywając Togo i okolic nazwą "Slave Coast".

W 1884 traktat podpisany w Togoville w King Mlapa III, Niemcy ogłosiła protektorat nad terytorium odcinku wzdłuż wybrzeża i stopniowo rozszerzył swoją kontroli żeglugi. W 1905 roku, stało się to niemiecka kolonia o Togo. Po klęsce Niemców w czasie I wojny światowej w sierpniu 1914 z rąk wojsk brytyjskich (pochodzące od Gold Coast) i Francuzów (pochodzących z Dahomeju), Togo się na dwie mandatu Ligi Narodów, zarządzane przez Brytanii i Francji. Po II wojnie światowej, mandaty te stały się terytoria Trust ONZ. Mieszkańców Togo Brytyjskie głosowało dołączyć do Gold Coast w ramach nowego państwa niezależne Ghany w 1957 roku, Togo Francuskie stało się autonomiczną republiką w ramach Unii Francuskiej w 1959 roku.

Niepodległości w 1960 roku weszła w Sylvanus Olympio. Został zamordowany w zamachu stanu w dniu 13 stycznia 1963 roku przez grupę żołnierzy pod kierunkiem sierżanta Etienne Eyademy Gnassingbe. Nicolas Grunitzky przywódca opozycji został mianowany przez prezydenta "powstania Komitetu", kierowany przez Emmanuela Bodjollé. Jednak w dniu 13 stycznia 1967 r., Eyademy Gnassingbe obalił Grunitzky w bezkrwawym zamachu stanu i objął przewodnictwo, które miał od tego dnia do jego nagłej śmierci w dniu 5 lutego 2005 roku. Eyademy Gnassingbe zmarł na początku 2005 r. po 38 latach u władzy, jak najdłużej siedział dyktator w Afryce. Wojskowej natychmiastowe, lecz krótkotrwałe instalacji syna Faure Gnassingbé, jako przewodniczący międzynarodowej wywołało powszechne potępienie, z wyjątkiem Francji. Jednak niektóre demokratycznie wybranych przywódców afrykańskich, takich jak Abdoulaye Wade z Senegalu i Nigerii Olusegun Obasanjo, poparła ten ruch, tworząc w ten sposób rozłam w Unii Afrykańskiej. Faure Gnassingbé zrezygnował i wezwała wyborów, które wygrał dwa miesiące później. Opozycji stwierdził, że wybory oszustwa. Zmiany w 2005 r., było odnawiane pytania o zaangażowanie na rzecz demokracji przez Togo w 2004 r. w dążeniu do normalizacji stosunków z Unią Europejską, które wykraczają poza pomoc w 1993 r. w kraju praw człowieka. Ponadto do 400 osób zginęło w przemocy politycznej wokół prezydenta sondażu, według Organizacji Narodów Zjednoczonych. Około 40.000 Togo uciekli do sąsiednich krajów.

Gospodarka

małych Subsaharyjskiej Togo gospodarki jest w dużym stopniu zależy od prowadzących i utrzymania rolnictwa, które daje zatrudnienie 65% siły roboczej. Bawełny, kawy i kakao razem wytwarzają około 40% wpływów z eksportu. Togo jest samowystarczalna w zakresie podstawowych towarów spożywczych, gdy zbiory są normalne, od czasu do czasu regionalne trudności z zaopatrzeniem. W sektorze przemysłowym, fosforan górnictwo nie jest już najważniejsze działania, jak klinkieru cementowego i wywóz do krajów sąsiednich przejęli. Poniósł z załamania cen fosforanu świata, zwiększenie konkurencji zagranicznej i problemów finansowych. Togo DNB na mieszkańca wynosi US $ 380 (World Bank, 2005).

Togo służy jako regionalne centrum handlowo-handlu. Rządu dekadę wysiłków, wspieranych przez Bank Światowy i MFW, do wdrożenia reform gospodarczych, zachęcania do inwestycji zagranicznych i przynieść przychody zgodne z wydatków, utknęła w martwym punkcie. niepokojów politycznych, w tym prywatnych i publicznych na całym sektorze strajki 1992 i 1993, zagrożony program reform, skurczył się do podstawy opodatkowania i zakłóceń sferę aktywności gospodarczej. 12 stycznia 1994 dewaluację waluty o 50% stanowiły istotny impuls do odnowienia dostosowania strukturalnego, wysiłki te były ułatwione do końca walki w 1994 r. i powrót do jawnej politycznego spokoju. Postęp zależy od większej otwartości w rządowych operacji finansowych (w celu uwzględnienia zwiększenia nakładów usług socjalnych) oraz możliwości redukcji sił zbrojnych, na whIch reżim nie zależało na pobyt w miejscu. Brak pomocy, wraz z obniżonymi cenami kakao, generowanych 1% spadku PKB w 1998 r., wzrost o wznowienie w 1999 roku. Zakładając, że nie pogorszenie klimatu politycznego, wzrostu wzrośnie.

Togo jest członkiem Organizacji harmonizacji prawa gospodarczego w Afryce (OHADA).

Geografia

Togo to mały naród Afryki Zachodniej. Graniczy Zatoka Benin na południu; Ghana leży na zachód; Benin na wschód oraz na północ Togo jest związana Burkina Faso.

Na północy kraju charakteryzuje się łagodnymi sawanna, w przeciwieństwie do centrum kraju, który charakteryzuje się wzgórza. Na południe od Togo charakteryzuje się sawanny i lasy płaskowyżu, który dociera do równina przybrzeżna z dużej laguny i bagna. Wielkość gruntów 21.925 ² (56.785 km2), o średniej gęstości zaludnienia 253 osób na milę kwadratową (98/km). W 1914 roku zmieniło od Togo do Togo.

Klimat

Klimat jest tropikalny z ogólnie średnia temperatur od 27,5 ° C (81,5 ° F) na wybrzeżu do 30 ° C (86 ° F) w północnych regionach, suchy klimat i cechy tropikalnego sawannę. Na południe znajdują się dwa sezony deszczu (pierwszy w okresie od kwietnia do lipca, a druga między (od września do listopada), mimo że średnia opadów deszczu nie jest bardzo wysoka.

Podział administracyjny

Togo dzieli się na 5 regionów, które dzielą się z kolei na 30 prefektur i 1 gminy. Z północy na południe regionów Savanes, Kara, Centrale, Plateaux i Gospodarki Morskiej.

Demografii

Z szacunkowe ludności 6.619.000 (od 2009), Togo jest 107. co do wielkości krajem w populacji. Większość (65%) mieszka w wioskach dedykowane dla rolnictwa lub pastwiska. Ludności Togo dowodzi wzrostu: od 1961 (rok po odzyskaniu niepodległości) do 2003 roku pięciokrotnie.

Etnografia

W Togo, istnieje około 40 różnych grup etnicznych, z których najliczniejsze są Ewe na południu (46%) (Mimo, że wzdłuż południowego wybrzeża, stanowią one 21% ludności), Kotokoli i Tchamba w centrum, Kabyé na północy (22%). Innej klasyfikacji list Uaci lub Ouatchis (14%) jako odrębnej grupy etnicznej z Ewe co daje udział Ewe w dół (32%). Podział Maciorki i Ouatchis po raz pierwszy został przez rząd francuski w 1955 roku. Mina, Mossi i Aja (ok. 8%) są w pozostałym zakresie poniżej 1% jest europejską emigrantów, którzy mieszkają w Togo, jak dyplomaci i ze względów ekonomicznych.

Religia

Około 51% populacji ma wierzenia lokalne 29% jest chrześcijaninem, i 20% muzułmanów.

Językach

Francuski (urzędowy i język handlowe), Ewe i Gen (dwóch głównych języków afrykańskich na południu), Kabye (czasem pisane Kabiye) i Kotokoli lub Tem (dwóch głównych języków afrykańskich na północy)

Zdrowie

Wydatki te w PLN było 63 (PPP) na mieszkańca w 2004 roku.

Edukacja

Edukacja w Togo jest obowiązkowe od sześciu lat.

Polityka

Togo przejście do demokracji jest zablokowany. Instytucji demokratycznych pozostają powstającego i kruche. Prezydenta Gnassingbe Eyademy, który rządził Togo w ramach systemu jednopartyjnego prawie dwudziestu pięciu swojej trzydziesto siedmiu lat moc, zmarł na atak serca w dniu 5 lutego 2005 roku. Żwirowe chory, był transportowany samolotem do innego kraju w zakresie opieki. Zmarł w czasie transportu, podczas gdy nad Tunezja. Zgodnie z Togo Konstytucji, przewodniczący Parlamentu, Fambaré Ouattara Natchaba, powinien zostać prezydentem kraju, do czasu nowych wyborów prezydenckich na miano w ciągu sześćdziesięciu dni. Natchaba był z kraju, powrót na samolot Air France z Paryża. Togo armia, znana jako Sił Armées Togolaises (FAT) -

Unii Afrykańskiej opisane przejęcia jako wojskowy zamach stanu.

Aktualnej sytuacji politycznej

W dniu 3 maja 2005 r., Faure Gnassingbé został zaprzysiężony jakoNowy prezydent, po wygraniu 60% głosów, według oficjalnych wyników. Opozycji ponownie domniemanego oszustwa wyborczego, twierdząc, że wojsko zdobyłem urny z różnych lokalach wyborczych na południu, telekomunikacji i zamknięcia nałożone zostały celowo wpłynąć na wyniki. W czerwcu, prezes Gnassingbé nazwie lidera opozycji Edem Kodjo jako premiera.

Rozmowy pojednania między rządem a opozycją w dalszym ciągu aż do śmierci Gnassingbé Eyademy w czerwcu 2005. W sierpniu obie strony podpisały porozumienie Wagadugu wzywające do rządu tymczasowego do zorganizowania wyborów parlamentarnych. W dniu 16 września, prezydent mianował Yaovi Agboyibor działania Komitetu na rzecz Odnowy (CAR) premier snubbing się największą partią opozycyjną Związku Sił Change (UFC), która w reakcji odmówił przyłączenia się do rządu. Profesor Leopold Gnininvi Demokratycznej Konwencji Narodów Afryki (CDPA) został powołany w dniu 20 września 2006 roku.

W październiku 2007 r., po kilku odroczenia, wybory odbyły się w proporcjonalnej reprezentacji. Pozwoliło to na mniej zaludnionych północ do siedzenia jak w wielu posłów na południe bardziej zaludnionych. Wspierane przez prezydenta strony Rally Ludu Togo (RPT) zdobył bezwzględną większością głosów w UFC na drugim i innych stron, twierdząc, niekonsekwentne reprezentacji. Ponownie głosowania były zarzuty fałszowania wymierzonej w RPT obsługiwane przez cywilne i wojskowe aparatu bezpieczeństwa. Mimo obecności misji obserwatorów UE, anulowania głosów i głosowania miało miejsce nielegalne, z których większość w twierdze RPT. Wyborów został uznany za sprawiedliwego przez społeczność międzynarodową i chwalona jako model z małym zastraszania i kilku aktów przemocy po raz pierwszy od systemu wielopartyjnego został przywrócony. 3 grudnia 2007 r. Komlan Mally z RPT został powołany na premiera kolejnych Agboyibor. Jednak w dniu 5 września 2008 r., po zaledwie 10 miesięcy w biurze, Mally zrezygnował z premierem Togo.

Jednak w wyborach prezydenckich w 2010 r. przedstawia różne wyzwania bez wpływu reprezentacji proporcjonalnej równowagi geograficznej lokalizacji. Władzy wykonawczej jest przede wszystkim prezydenta i opad ten showdown naprawdę ustalić, jak daleko doszła w kraju pod względem zasad demokracji.

Kultura

kultury Togo odzwierciedla wpływy z wielu grup etnicznych, w największych i najbardziej wpływowych których Ewe, Mina, Tem, Tchamba i Kabre.

Francuski jest językiem urzędowym Togo. Wielu rdzennych afrykańskich języków używanych przez Togo to: języki, takie jak GbE Ewe, Mina, i Aja, Kotokoli, Akessele, Bassar, Losso Kabiyé; i inne.

Pomimo wpływów chrześcijaństwa i islamu, ponad połowa mieszkańców Togo po rodzimych praktyk i wierzeń animistycznych.

posągi Ewe charakteryzuje słynnej statuetki, które ilustrują kultu ibeji. Rzeźby i trofea myśliwskie zostały wykorzystane, a nie bardziej wszechobecne afrykańskich masek. Rzeźbiarzy z Kloto słyną "łańcuchy małżeństwa": dwa znaki są połączone pierścienie sporządzone wyłącznie z jednego kawałka drewna.

Barwione batiks tkanki rzemieślnicze centrum Kloto stanowią stylizowane i barwne sceny z życia codziennego starożytnych. Loincloths używane w ceremoniach tkaczy z Assahoun są znane. Dzieła malarza Sokey Edorh inspirowane są ogromne stopniu suchych, czyszczonej przez Harmattan i gdy utrzymuje laterite wydruki z ludzi i zwierząt. Paul Ahyi tworzyw sztucznych technik uznanych na arenie międzynarodowej jest dziś. Uprawia "zota", rodzaj pyroengraving, a jego monumentalnych osiągnięć dekoracji Lomé.

Sport

Na igrzyskach olimpijskich

12 sierpnia 2008 r., Benjamin Boukpeti (ur. Togo do ojca i matki, francuski) zdobył brązowy medal w K1 mężczyzn Kajak Slalom, pierwszy medal nie wygrał przez członka zespołu Togo na igrzyskach olimpijskich.

Piłka nożna

Jak w dużej części Afryki, piłka nożna jest najpopularniejszym prowadzenia sportowych. Do 2006 r., Togo był bardzo niewielki życie w świecie piłki nożnej, ale jak człowiek krajów Afryki Zachodniej, takich jak Senegal, Nigeria i Kamerun przed nimi, Togo w piłce ostatecznie zakwalifikował się do Pucharu Świata. Emmanuel Adebayor został siłą, że nieoczekiwane kwalifikacji.

Chociaż kwalifikacji Togo do Mistrzostw Świata 2006 w Niemczech był zabytkowy, jego udział był nękany przez przypadki i gazet. Nie było problemów wewnętrznych w Togo Związku Piłki Nożnej (Fédération Togolaise de Football - FTF), jak również pomiędzy podmiotami i Związku Piłki Nożnej. Kulminacją tego konfliktu doprowadziły do rezygnacji trener Otto Pfister, i groźby, jaką gracze nie grać ich grę przeciwko Szwajcarii w dniach 16 02 czerwca006. Ostatecznie FIFA wkroczył w celu spełnienia wymagań graczy i pierwszy bojkotu gry FIFA World Cup nigdy nie wydarzyło.

Do odwołania go z zespołu przez długotrwałego sporu bonus, Adebayor był w dużej mierze za star stronie odtwarzacza. Obecnie jest zawodnikiem angielskiego klubu Premiership Manchester City. Togo został wyeliminowany z turnieju w fazie grupowej po stracie bramki do Korei Południowej, Szwajcarii i Francji.

Togo w 2006 r. Puchar Świata wygląd obarczony spór o premie finansowe, w sytuacji, która prawie doprowadziła do ich zespołu bojkot meczu z Szwajcarii. Ostatecznie Togo nie spełniają wszystkich trzech zawodów, nie kwalifikują się do drugiej tury konkursu. W ciągu następnych miesięcy, nadal impas mar Togo piłki nożnej, a ostatecznie doprowadziło do zwolnienia pary strajku i Kader Coubadja, Toure, obrońca i Nibombé DARE w marcu 2007 r., rzekomo za "nieprzyzwoite uwagi dotyczące zarządzania FTF.

Wycieczki po słabszych jak World Cup, Togo otrzymał wsparcie na całym świecie. Na przykład, Togo ma "Supporters Club" w Levenmouth w Szkocji, podczas gdy Newry Supporters Club Togo posiada własny bar jako miejsce w Newry w Irlandii Północnej.

W dniu 8 stycznia 2010 r., Togo w piłce nożnej w autobus został wyrzucony na Angoli, podczas gdy uczestniczy w Pucharze Narodów Afryki odbędzie się tam. Kierowcy autobusu, asystent trenera i rzecznik zespołu zmarł, a dwóch graczy również rannych. Doprowadziło to do Togo wycofania się z turnieju na rozkaz rządu Togo.

W dniu 12 kwietnia 2010 r., Emmanuel Adebayor wycofany z służby w Reprezentacja Togo.