Turcja

Turcja (wymawiane / tɝki / (słuchać) Turecki: Türkiye), znany oficjalnie jako Republika Turcji (Türkiye Cumhuriyeti (Pomoc · info)), to Eurasian kraju znajduje się w Anatolii półwysep, położony w Azji Zachodniej, Wschodniej i Tracji , położony w południowo-wschodniej Europie. Turcja graniczy z ośmiu krajów: Bułgaria na północny zachód, do Grecji na zachodzie Gruzji, na północny wschód, Armenia, Azerbejdżan (enklawy Nakhchivan) i Iran na wschodzie oraz Irakiem i Syrią, na południowy wschód. Morze Śródziemne i Cypr na południe, na Morzu Egejskim na zachód, i Morza Czarnego jest na północ. Morze Marmara, Bosfor i Dardanele (które razem tworzą tureckiej Straits) wyznaczenie granicy między wschodniej Tracji i Anatolii, ale także oddzielne Europy i Azji.

Turcy zaczęli migracji na obszar nazywa się teraz Turcja w XI wieku. Proces ten znacznie przyspieszyć zwycięstwo Seldżuków nad Bizancjum w bitwie pod Manzikertem. Kilka małych beyliks i Seldżuków Sułtanatu Rum orzekł Anatolii aż do najazdu mongolskiego imperium. Począwszy od XIII wieku, beylik tureckiej Anatolii i zjednoczonej stworzył imperium obejmujące wieleEuropy Południowo-Wschodniej, Azji Zachodniej i Afryki Północnej. Po upadku Imperium Osmańskiego po jego klęsce w I wojnie światowej, jego części zostały zajęte przez zwycięskich aliantów. Kadry młodych oficerów, kierowana przez Mustafa Kemal Atatürk, zorganizował skuteczny opór dla aliantów, w 1923 roku, to tworzą one nowoczesne Republiki Turcji Atatürk jej pierwszym prezydentem.

położenie Turcji na skrzyżowaniu Europy i Azji sprawia, że kraj istotne znaczenie geostrategiczne. Etnicznych Turków stanowią większość ludności, o znacznej mniejszości kurdyjskiej. Dominującą religią jest islam w Turcji, kraju i języku urzędowym jest turecki.

Turcja jest demokratycznym, świeckim, jednolity, konstytucyjnych republiki, z zabytków, dziedzictwa kulturowego. Turcja staje się coraz bardziej zintegrowana z Zachodem poprzez członkostwo w organizacjach, takich jak Rada Europy, NATO, OECD, OBWE i G-20 największych gospodarek. Turcja rozpoczęła negocjacje członkowskie z pełnym Unii Europejskiej w 2005 r. został członkiem stowarzyszonym Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w 1963 r. i po osiągnięciu porozumienia o unii celnej w 1995 roku. Turcja może również wspierać bliskie związki kulturalne, polityczne, gospodarcze i stosunków z krajami Wschodu, zwłaszcza z Bliskiego Wschodu i państw tureckich w Azji Środkowej, poprzez członkostwo w organizacji, takich jak Organizacja Konferencji Islamskiej i Organizacji Współpracy Gospodarczej. Ze względu na jego strategiczne położenie, duże gospodarki i armii, Turcja jest klasyfikowany jako regionalnym mocarstwem przez politologów i ekonomistów na całym świecie.

Etymologia

Nazwa Turcja, Türkiye w języku tureckim, można podzielić na dwie części: Türk, co znaczy "silny" lub "potężny" w orchońskie i streszczenie przyrostek-Ijje (pochodzi od arabskiego przyrostek-iyya, ale także związane z nimi z średniowiecznej łaciny sufiks-ia w Turchia.

Pierwsze odnotowane użycie terminu "Türk" lub "Türük" jako autonym zawarta jest w napisy w Orkhon Göktürks (Celestial Turków) z Azji Środkowej (ok. 8 wieku ne). Angielskie słowo "Turcja" pochodzi od średniowiecznego łacińskiego Turchia (ok. 1369).

Historia

Antyk

Półwysep Anatolii, w tym najbardziej nowoczesnej Turcji, jest jednym z najstarszych ciągle zamieszkanych regionów świata. Najwcześniejszych osad neolitycznych, takich jak Çatalhöyük (Muzyka neolit), Çayönü (Pre-Muzyka Muzyka neolitu do neolit), Nevalı Cori (Pre-Muzyka neolitu B), Hacılar (Muzyka neolit), Göbekli Tepe (Pre-Muzyka neolit) i Mersin są uważane za jedną z najwcześniejszych osiedli ludzkich na świecie.

Rozstrzygania Troy zaczyna się w epoce neolitu i nadal w epoce żelaza. Poprzez historię spisaną Anatolians powiedziałem indoeuropejskich, orientalistyki i dział i języków semickich, jak również wiele języków niepewne ubezpieczenia. W rzeczywistości, biorąc pod uwagę starożytności indoeuropejskich Hetytów i języków Luwian, niektórzy badacze zaproponowali Anatolia jako hipotetyczny ośrodek, z którego języki indoeuropejskie mają promieniowania.

Pierwszym dużym imperium w dziedzinie było to, że z Chetytów, od XVIII do XIII wieku pne. Asyryjczycy kolonizacji części południowo-wschodniej Turcji już w 1950 roku pne do roku 612 pne, kiedy asyryjskiego imperium zostało podbite przez Chaldejczyków w Babilonie dynastii. Z najpotężniejszych państw Frygii następca były Lydia, Caria i Licji. Lydianie i Lycians mówił językach, które zostały zasadniczo indoeuropejskich, ale w obu językach uzyskał niż indoeuropejskich elementów przed Hetytów i okresy helleńskiego.

Począwszy od około 1200 pne, na wybrzeżu Anatolii został ciężko Liparyjskie i rozstrzygane przez Greków Jońskich. Wielu ważnych miast, założone przez kolonistów te, takie jak Milet, Efez, Smyrna (obecnie Izmir), i Bizancjum (później Konstantynopol i Stambuł). Anatolia została podbita przez Imperium Achemenidów perskich w VI i V wieku pne, a potem spadła do Aleksandra Wielkiego w 334 pne. </ P>

W 324, cesarz rzymski Konstantyn I wybrał Bizancjum do nowej stolicy cesarstwa rzymskiego, zmieniając nazwę Nowy Rzym (Konstantynopol i Stambuł później). Po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego, stała się stolicą Cesarstwa Bizantyjskiego (wschodniego cesarstwa rzymskiego).

Turks i w Turcji

Dom Seldżuków był oddział Kinik Oğuz Turcy, którzy w 10. wieku mieszkał na obrzeżach świata muzułmańskiego, na północ od Morza Kaspijskiego i Morza Aralskiego w Yabghu Khaganate Konfederacji Oğuz. W 11 wieku, Seldżukowie zaczęli się z ich ojczyzny przodków wobec wschodnich regionach Anatolii, która ostatecznie stała się nową ojczyzną plemion tureckich Oğuz po bitwie pod Manzikertem (Malazgirt) w 1071.

Zwycięstwo Seldżuków doprowadziły do Sułtanatu Seldżuków Anatolii, który rozwinął się jako oddzielny oddział większych Seldżuckiego objęty części Azji Środkowej, Iranu, Anatolii i południowo-zachodniej Azji.

W 1243 wojska Seldżuków zostali pokonani przez Mongołów i moc powoli imperium rozpadło się. W ślad za jednym z tureckich księstw regulowane Osman I było w miarę upływu następne 200 lat w Imperium Osmańskiego, poszerzając w całej Anatolii, na Bałkanach i na Bliskim Wschodzie. W 1453 roku, miasto Konstantynopol został zdobyty przez wojska tureckie Mehmed II, z okazji zniesienia Bizancjum.

W ciągu XVI i XVII wieku, Imperium Osmańskiego był jednym z najpotężniejszych jednostek politycznych, kontrolę terytoriów na trzech kontynentach. Imperium władzy i prestiżu szczyt za panowania Sulejmana Wspaniałego. Imperium Ottomańskiego często w konflikt z cesarzem Karolem V i polsko-litewskiej Rzeczypospolitej w zakresie kontroli w Europie Środkowej. Na morzu, imperium utrzymywał z siłami (znany jako Święty Ligi) Hiszpania Habsburgów, Republiki Weneckiej i joannitów kontroli w basenie Morza Śródziemnego. Na Oceanie Indyjskim, że często styka się portugalskiej floty, które zagrażały monopolowi Ottoman na dawnych szlakach handlowych morskich między Azji Wschodniej i Europie Zachodniej.

Po prawie wieku upadku Imperium Osmańskiego do I wojny światowej po stronie państw centralnych i został ostatecznie pokonany. W czasie wojny, około 1,5 mln Ormian zostało wymordowanych w ludobójstwie Ormian.

era Republiki

Zawodu Stambuł i Izmir przez aliantów w następstwie I wojny światowej spowodowała utworzenie tureckiego ruchu narodowego.

18 września 1922 r., wojsk okupacyjnych zostali wygnani, a nowe państwa tureckiego powstała. 1 listopada, nowo utworzony parlament formalnie zniesione Sułtanatu, kończąc w ten sposób 623 lat panowania osmańskiego. Traktat z Lozanny z dnia 24 lipca 1923 r., doprowadziło do międzynarodowego uznania suwerenności nowo powstały "Republika Turcji" jako stan następca Imperium Osmańskiego, a Republiką została oficjalnie ogłoszona w dniu 29 października 1923, w nowego kapitału w Ankarze.

Mustafa Kemal został pierwszym prezydentem Republiki Turcji, a następnie wprowadził wiele radykalnych reform w celu założenia nowej świeckiej republiki z resztek przeszłości Ottomańskiego.

Turcja zachowała neutralność podczas najbardziej II wojny światowej, ale wszedł na stronie aliantów w dniu 23 lutego 1945 r. w uroczystym gestem, w 1945 roku został członkiem Karty Narodów Zjednoczonych.

Po uczestniczących sił Organizacji Narodów Zjednoczonych w konflikt koreański, Turcja przystąpiła do NATO w 1952 roku, stając się ostoją przeciwko sowieckiej ekspansji w rejonie Morza Śródziemnego. Po dekadzie międzygminnej przemocy na wyspie Cypr i greckie wojskowego zamachu stanu z lipca 1974 r., obalenie prezydenta Makarios i instalacji Nikos Sampson jako dyktator, Turcja najechała Republiki Cypru w 1974 roku. Dziewięć lat później Tureckiej Republiki Północnego Cypru (TRNC) został ustanowiony. Turcja jest jedynym krajem, który uznał TRNC.

Okres jednej strony zakończony w 1945 roku. Było poprzedzone burzliwe przejścia do pluralizmu politycznego w ciągu najbliższych kilku dziesięcioleci, które zostało przerwane przez wojskowe zamachy États w roku 1960, 1971, 1980 i 1997.

Rząd i polityka

Turcja jest demokracją parlamentarną przedstawiciela. Od jej powstania w republice w 1923 roku, ha Turcjis rozwinięte o silnej tradycji sekularyzmu. Konstytucja Turcji reguluje ramy prawne tego kraju. Określa on główne zasady i ustala rząd Turcji jako jednolitego i scentralizowanego państwa.

Głową państwa jest prezydent Republiki i raczej symboliczne znaczenie. Prezydent jest wybierany na pięcioletnią kadencję w bezpośrednich wyborach. Abdullah Gül został wybrany na prezydenta w dniu 28 sierpnia 2007 r., przez cały parlament popularne głosów, kolejny Ahmet Necdet Sezer.

Władza wykonawcza jest sprawowana przez Prezesa Rady Ministrów i Rady Ministrów, które tworzą rząd, a władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowy parlament, Wielkim Zgromadzeniu Narodowym Turcji. Sądownictwo jest niezależne od władzy wykonawczej i ustawodawczej, a Trybunał Konstytucyjny jest za orzeczenie w sprawie zgodności ustaw i dekretów z konstytucją. Rada Państwa jest sąd z urzędu "dla spraw administracyjnych, oraz Wysokiego Sądu Apelacyjnego dla wszystkich innych.

Premier jest wybierany przez parlament poprzez wotum zaufania dla rządu i jest najczęściej na czele ze stron ma najwięcej mandatów w parlamencie. Obecnego premiera jest były burmistrz Stambułu, Recep Tayyip Erdoğan, którego konserwatywna partia AKP zdobyła bezwzględną większość miejsc w parlamencie w wyborach w 2002 r., zorganizowanej w następstwie kryzysu gospodarczego w 2001 r. z 34% wyborów.

W wyborach w 2007 r. Ogólnie rzecz biorąc, AKP otrzymała 46,6% głosów i może bronić jej większość w parlamencie.

powszechne prawo wyborcze dla obu płci jest stosowana w Turcji od 1933 roku, a każdy obywatel turecki, który zwrócił się 18 lat ma prawo do głosowania. W 2004 r. zarejestrowanych było 50 partii politycznych w kraju.

Istnieje 550 członków parlamentu, którzy są wybierani na okres czterech lat przez stronę lista system reprezentacji proporcjonalnej z 85 okręgów wyborczych, które stanowią z 81 administracyjnych prowincji Turcji (Stambuł jest podzielony na trzy okręgach wyborczych, podczas gdy Ankara i Izmir są podzielone na dwie każdej z powodu ich dużej liczbie ludności). Aby uniknąć zawiesił parlament i nadmiernego rozdrobnienia politycznego, jedynie strony, wygrywając co najmniej 10% głosów oddanych w wyborach parlamentarnych krajowych uzyskać prawo do reprezentacji w parlamencie.

W wyniku tego progu, w wyborach w 2007 r. trzy strony formalnie wszedł do parlamentu (w porównaniu do dwóch w roku 2002).

Stosunków zagranicznych

Turcja jest członkiem-założycielem Organizacji Narodów Zjednoczonych (1945), OECD (1961), OIC (1969), OBWE (1973), ECO (1985), BSEC (1992) i G-20 największych gospodarek ( 1999). 17 października 2008 r., Turcja została wybrana na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Zgodnie z tradycyjnym orientacji zachodniej, stosunki z Europą zawsze centralnej części tureckiej polityki zagranicznej. Turcja stała się członkiem założycielem Rady Europy w 1949 roku, złożyła wniosek stowarzyszenia z EWG (poprzedniczki Unii Europejskiej) w 1959 roku i stała się członkiem stowarzyszonym w 1963 roku. Po wielu latach negocjacji politycznych, Turcja wniosek o pełne członkostwo w EWG w 1987 r., stała się członkiem stowarzyszonym Unii Zachodnioeuropejskiej w 1992 r. osiągnęła porozumienie Unii Celnej z UE w 1995 r. i oficjalnie rozpoczęła formalne negocjacje akcesyjne z UE, ponieważ 03 października 2005.

Inne określenia aspektów stosunków zagranicznych Turcji został więzi ze Stanami Zjednoczonymi. W oparciu o wspólne zagrożenie ze strony Związku Radzieckiego, Turcja przystąpiła do NATO w 1952 roku, zapewniając ścisłą dwustronnych stosunków z Waszyngtonem w całej zimnej wojny. W środowisku po zakończeniu zimnej wojny, geostrategiczne znaczenie Turcji przesunięty na jego bliskość do Bliskiego Wschodu, Kaukazu i Bałkanów.

Niezależności państw tureckich Związku Radzieckiego w 1991 roku, z którą Turcja łączy wspólne dziedzictwo kulturowe i językowe, dozwolone Turcji do zwiększenia jej stosunków gospodarczych i politycznych w głąb Azji Środkowej.

Wojskowy

Tureckie siły zbrojne składa się z armii, marynarki wojennej i sił powietrznych. Żandarmerii i straży przybrzeżnej działać jako części Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w czasie pokoju, choć są podporządkowane armiiII Komendy odpowiednio Navy w czasie wojny, podczas których zarówno wewnętrznych, jak organy ścigania i funkcje wojskowe.

Tureckie siły zbrojne jest drugim co do wielkości stałych sił zbrojnych w NATO, po Stanach Zjednoczonych Sił Zbrojnych, o łącznej sile 1.043.550 mundurowych służących w pięciu oddziałach.

Turcja jest jednym z pięciu państw członkowskich NATO, które są częścią polityki nuklearnej wymiany sojuszu, wraz z Belgii, Niemiec, Włoch i Holandii.

W 1998 r. Turcja ogłosiła program modernizacji warto USA 160000000000 dolarów w ciągu dwudziestu lat w różnych projektach, w tym czołgi, myśliwce, śmigłowce, okręty podwodne, okręty wojenne i karabiny szturmowe.

Turcja utrzymuje sił w międzynarodowych misjach w ramach ONZ i NATO od 1950 roku, w tym misjach pokojowych w Somalii i byłej Jugosławii, a także wsparcie dla sił koalicji w pierwszej wojnie w Zatoce Perskiej. Turcja twierdzi, 36.000 żołnierzy w Tureckiej Republiki Cypru Północnego i wojsk był rozmieszczony w Afganistanie w ramach amerykańskich sił stabilizacyjnych ONZ i autoryzowanych, rozkazał NATO Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) od 2001 roku.

Szef Sztabu Generalnego jest wyznaczony przez prezydenta i odpowiedzialny przed premierem. Rada Ministrów jest odpowiedzialna przed parlamentem w sprawach bezpieczeństwa narodowego i odpowiednie przygotowanie sił zbrojnych do obrony kraju. Jednakże organ do wypowiedzenia wojny i wdrażania tureckich sił zbrojnych z innymi państwami lub w celu umożliwienia obce siły zbrojne do stacjonujących w Turcji, zależy wyłącznie od parlamentu.

Podział administracyjny

Stolicy Turcji Ankarze. Terytorium Turcji jest podzielony na 81 prowincji w celach administracyjnych. Prowincji są zorganizowane w 7 regionach do celów spisu, jednak nie stanowią one struktury administracyjnej. Każda prowincja dzieli się na okręgi, w sumie 923 powiatów.

Prowincji zwykle ponosi taką samą nazwę jak ich stolice prowincji, zwanej również dzielnicy, wyjątki od tego zwyczaju są prowincji Hatay (stolica: Antakya), Kocaeli (stolica: İzmit) i Sakarya (stolica: Adapazarı). Województw o największej liczbie ludności są Istanbul (12900000), Ankara (4.600.000), Izmir (3.800.000), Bursa (+2,5 mln) oraz Adana (+2.0 mln EUR).

Największe miasto i pre-Republikańskiej kapitału Stambuł jest finansowym, ekonomicznym i kulturalnym centrum kraju. We wszystkich, 19 prowincje populacji przekracza 1 mln mieszkańców i 20 prowincje ludności między 1 mln 500.000 mieszkańców. Tylko dwie prowincje populacji mniej niż 100.000.

Geografia i klimat

Turcja jest transkontynentalny

Terytorium Turcji jest więcej niż 1600 km (1000 mil) długości 800 km (500 mil) szerokości, w przybliżeniu kształt prostokątny.

Europejska część Turcji, wschodniej Tracji, formach granic Turcji z Grecją i Bułgarią. Azjatyckiej części kraju, Anatolia, składa się z płaskowyżu centralnej z wąskimi przybrzeżne równiny, między Köroğlu i górskich Pontic wynosi na północy i góry Taurus na południu. Wschodniej Turcji bardziej górzysty krajobraz i jest domem dla źródeł, takich jak rzeki Eufratu, Tygrysu i Aras i zawiera Jezioro Van i Ararat, Turcja najwyższego punktu na 5165 metrów (16946 stóp).

Turcja jest podzielona na siedem spisu ludności z regionów: Marmara, Egejskie, Morze Czarne, Central Anatolia, wschodniej Anatolii, południowo-wschodniej Anatolii i na Morzu Śródziemnym. Nierówny teren Anatolii na północ wzdłuż Morza Czarnego przypomina długi, wąski pas. Region ten obejmuje około jednej szóstej powierzchni ziemi w Turcji. Zgodnie z ogólną tendencją, żeglugi płaskowyżu Anatolii staje się coraz bardziej wytrzymałe, ponieważ rozwija się w kierunku wschodnim.

zróżnicowane krajobrazy Turcji są wynikiem złożonych ruchów ziemi, które ukształtowały regionu na przestrzeni tysięcy lat i wciąż pojawiają się w dość częste trzęsienia ziemi i erupcje wulkaniczne okolicznościowe. Bosfor i Dardanele zawdzięczają swoje istnienie winy linii przebiegającej przez Turcję, która doprowadziła do utworzenia na Morzu Czarnym. Istnieje line trzęsieniem ziemi w całej północnej części kraju z zachodu na wschód, co spowodowało wielkim trzęsieniu ziemi w 1999 roku.

Przybrzeżnych obszarów Turcji nad Morzem Egejskim i Morzem Śródziemnym posiada umiarkowany klimat śródziemnomorski, z gorącymi, suchymi latami oraz łagodnymi do chłodnych i wilgotnych zim. Przybrzeżnych obszarów Turcji nad Morzem Czarnym ma klimat umiarkowany ciepły z Oceanic, lata mokre i chłodne na zimno, mokre zimy. Tureckim wybrzeżu Morza Czarnego otrzyma największą ilość opadów i jest jedynym regionem Turcji, która otrzymuje wysokie opady przez cały rok. Wschodniej części wybrzeża, że średnio 2500 mm rocznie, który jest najwyższym opadów w kraju.

Przybrzeżnych obszarów Turcji graniczące z Morzem Marmara Istanbul tym, który łączy Morze Egejskie i Morze Czarne ma klimat przejściowy między umiarkowany klimat śródziemnomorski i umiarkowany klimat z ciepłą Oceanic na gorące, letnie umiarkowanie suchym, chłodnym, na zimno, mokro zimy. Śnieg nie występuje na obszarach przybrzeżnych Morza Marmara i Morza Czarnego prawie każdej zimy, ale zwykle leży nie więcej niż kilka dni. Śnieg z drugiej strony jest rzadkością w obszarach przybrzeżnych Morza Egejskiego i bardzo rzadko w obszarach przybrzeżnych Morza Śródziemnego.

Warunki mogą być o wiele ostrzejsze we wnętrzu bardziej suchych. Góry w pobliżu wybrzeża śródziemnomorskiego przeszkody dla rozszerzenia żeglugi, dając centralnej Anatolii płaskowyżu wnętrza Turcja klimat kontynentalny z ostro kontrastujące sezonów.

Zimy na płaskowyżu są szczególnie dotkliwe. Temperaturach od -30 ° C do -40 ° C (-22 ° C do -40 ° F) może pojawić się we wschodniej Anatolii, a śnieg może leżeć na ziemi co najmniej 120 dni w roku. Na zachodzie, średnia temperatura zimą poniżej 1 ° C (34 ° F). Lata są gorące i suche, o temperaturze na ogół powyżej 30 ° C (86 ° F) w ciągu dnia. Średnie roczne opady około 400 mm (15 "), z faktycznych wielkości określonych przez elewacji. Najsuchszych regionów zwykły Konya i zwykły Malatya, gdzie roczne opady często jest mniejsza niż 300 mm (12 in). Może jest na ogół wysokiej wilgotności miesiąca, natomiast w lipcu i sierpniu są suche.

Gospodarka

Turcja jest największym światowym PKB na 15.-PPP

RFormularze elektroniczne bodźcem szybkiego wzrostu, ale wzrost ten był przerywany przez ostry kryzys finansowy i recesję w 1994 r., 1999 (po trzęsieniu ziemi tego roku),

Od kryzysu gospodarczego z 2001 r. i reformy zainicjowane przez ministra finansów czasu, Kemal Derviş, inflacja spadła do liczby jednocyfrowe, zaufanie inwestorów i inwestycji zagranicznych gwałtownie wzrosła, a bezrobocie spadło. MFW przewiduje, że do 6%, stopa inflacji w Turcji w 2008 roku.

Tempo wzrostu PKB od 2002 r. do 2007 r. wyniósł średnio 7,4%,

gospodarki Turcji jest coraz bardziej zależne od przemysłu w dużych miastach, głównie skoncentrowane w zachodnich prowincjach kraju, a mniej na rolnictwo, jednak tradycyjne rolnictwo jest nadal głównym filarem dla gospodarki tureckiej. W 2007 r. sektor rolny stanowił 8,9% PKB, podczas gdy sektor przemysłowy, stanowiły 30,8%, a sektor usług stanowiły 59,3%.

Według danych Eurostatu, łaźnia turecka PPS PKB na głowę mieszkańca wynosił 45 procent średniej unijnej w 2008 roku.

Sektora turystyki ma wysoki wzrost gospodarczy w ciągu ostatnich dwudziestu lat i stanowi ważną część gospodarki. W 2008 r. było 30.929.192 turystów do kraju, który przyczynił się do 21900000000 dolarów wpływów Turcji.

Innych kluczowych sektorów gospodarki tureckiej bankowości, budownictwa, sprzętu gospodarstwa domowego, elektronika, tekstylia, przetwórstwo ropy naftowej, produktów petrochemicznych, przemysłu spożywczego, górnictwa, hutnictwa żelaza i stali, przemysłu maszynowego i motoryzacyjnego. Turcja dużej i rosnącej branży motoryzacyjnej, która wyprodukowała 1.147.110 pojazdów silnikowych w 2008 roku, w rankingu 6. największym producentem w Europie (poza Wielka Brytania i Włochy powyżej), a 15 największych producentów na świecie.

W ostatnich latach, przewlekle wysoka inflacja została opanowana, a ten doprowadził do wprowadzenia nowej waluty, nowa lira turecka, 1 stycznia 2005 r., cement nabycia reform gospodarczych i usunąć resztki niestabilnej gospodarki.

Turcja wykorzystała unii celnej z Unią Europejską, podpisana w 1995 r., do zwiększenia produkcji przemysłowej przeznaczonego na eksport, a jednocześnie korzystających z UE pochodzenia inwestycji zagranicznych do kraju.

Po latach niski poziom bezpośrednich inwestycji zagranicznych (FDI), Turcji udało się przyciągnąć 21900000000 dolarów bezpośrednich inwestycji zagranicznych w 2007 r. i ma przyciągnąć większą liczbę w kolejnych latach.

Demografii

Ludności Turcji wynosiła 72.500.000, a stopa wzrostu 1,45% w skali roku, na podstawie spisu ludności z roku 2009. Jej średnia gęstość zaludnienia 92 osób na km. Odsetek ludności zamieszkałej na obszarach miejskich jest 75,5%. Osób w grupie wiekowej 15-64 lat stanowią 67% ogółu ludności, 0-14 grupie wiekowej odpowiada 26% populacji, podczas gdy 65 lat i wyższym w wieku odpowiada 7% ogółu ludności.

Średnia długość życia wynosi 71,1 lat dla mężczyzn i 75,3 lat dla kobiet, przy ogólnej średniej z 73,2 lat dla ludności jako całości.

Artykuł 66 konstytucji Turcji określa "Turek", jak "kto jest zobowiązany do państwa tureckiego poprzez więź obywatelstwa", dlatego z prawem stosowania terminu "Turkish" jako obywatel Turcji różni się od definicji etnicznych . Jednak większość ludności tureckiej są tureckiego pochodzenia etnicznego.

Inne główne grupy etniczne (dużą część z nich były dokładnie Turkicized od Seldżuków i okresów ottomańskiego) obejmują Abchazów, Adżarowie, Albańczyków, Arabów, Asyryjczyków, Bośniacy, Czerkiesi, Hamshenis, Kurdowie, Laz, Pomacy, Roma, Zazas i trzy oficjalnie uznanych mniejszości (za Traktat w Lozannie), czyli Ormian, Greków i Żydów. Podpisana w dniu 30 stycznia 1923, dwustronne porozumienie wymiany ludności między Grecją a Turcją weszła w życie w 1920, z niemal 1,5 mln Greków z Turcji i przeniesienie niektórych 500.000 Turków pochodzących z Grecji.

Mniejszości pochodzących z Europy Zachodniej to Levantines (lub Levanter, głównie francuskich, Genueńczyków i pochodzenie weneckie), którzy byli obecni w tym kraju (zwłaszcza w Stambule) od okresu średniowiecza.

Kurdowie, odrębną grupę etniczną głównie w południowo-wschodniej prowincji kraju, są największym nie-tureckie pochodzenie etniczne, szacuje się na około 18% populacji, zgodnie z CIA.

Język

Turekish jest jedynym językiem urzędowym w całej Turcji. Wiarygodnych danych o językowej podział ludności nie są dostępne z powodów podobnych do ww.

Religia

Turcja jest państwem świeckim, bez oficjalnej religii państwowej; tureckiej konstytucji gwarantuje wolność sumienia i religii.

Mniej niż 100.000 żyją mniejszości religijnych w Turcji.

Cerkiew została z siedzibą w Stambule od czwartego wieku naszej ery. Jednakże państwa tureckiego nie uznaje status patriarchy ekumenicznego Bartłomieja I, który jest głównym biskupa wśród równych w tradycyjnej hierarchii prawosławie, i sił do działania Kościoła w istotnych ograniczeń.

Kultura

Turcja ma bardzo zróżnicowane kultury, która jest mieszanką różnych elementów Oğuz tureckie, Anatolii, Turcji (która sama była kontynuacją zarówno grecko-rzymskiego i kultury islamskiej) i zachodniej kultury i tradycji, która rozpoczęła się wraz z Ottoman okcydentalizacji imperium i trwa do dziś. Ta mieszanka pierwotnie się rozpoczął w wyniku spotkania z Turkami i ich kultury tych narodów, którzy na swojej drodze podczas migracji z Azji Środkowej na Zachód.

Jak Turcja przebudowany z dawnej religii opartej na Imperium Osmańskie w nowoczesne państwo narodowe z silną rozdziału państwa i religii, wzrost metod ekspresji artystycznej przestrzegane. W pierwszych latach republiki, rząd zainwestował dużą ilość zasobów do sztuk pięknych, takich jak muzea, teatry, opery i architektury. Różnych czynników historycznych odgrywają ważną rolę w określaniu tożsamości współczesnej Turcji. Tureckiej kultury jest produktem wysiłków, aby być "nowoczesne" zachodnie państwa, przy zachowaniu tradycyjnych wartości religijnych i historycznych.

Tureckiej muzyki i wielkich postaci literatury przykłady takich mieszanką wpływów kulturowych, które w wyniku interakcji pomiędzy Imperium Osmańskiego i światem islamu wraz z Europy, przyczyniając się do mieszaniny tureckie, tradycji islamskiej i europejskiej w dzisiejszej tureckiej muzyki i sztuki literackiej.

Elementów architektonicznych w Turcji są testamentów do wyjątkowe połączenie tradycji, które wpłynęły regionu na przestrzeni wieków. Oprócz tradycyjnych, obecnych w bizantyjskiej wielu częściach Turcji, wiele artefaktów później architektury osmańskiej, z jego wyjątkowe połączenie tradycji lokalnych i islamu, znajdują się w całym kraju, jak również w wielu byłych terytoriach Ottoman imperium. Mimar Sinan jest powszechnie uważany za największego architekta epoki klasycznej architektury tureckiej. Od 18 wieku, łaźnia turecka architektura w coraz większym stopniu pod wpływem zachodnich stylów, a to może być szczególnie widoczne w Stambule, gdzie budynki jak i Dolmabahçe Ciragan Pałace zestawionych obok wielu nowoczesnych drapaczy chmur, wszystkie z nich, reprezentujących różne tradycje.

Sport

Najpopularniejszym sportem w Turcji jest piłka nożna. najlepsze zespoły z Turcji to Galatasaray, Fenerbahçe SK i Beşiktaş. W 2000 r., Galatasaray ugruntowała swoją rolę jako ważnego europejskiego klubu, zdobywając Puchar UEFA i Superpuchar UEFA. Dwa lata później obywatel turecki zespół zajął trzecie miejsce w finałach MŚ 2002 w Japonii i Korei Południowej, podczas gdy w 2008 w piłce osiągnął półfinał Euro 2008 konkurencji. Atatürk Stadion Olimpijski w Stambule w 2005 r. gościł finały Ligi Mistrzów UEFA, a Şükrü Saracoğlu Stadium w Stambule odbył się Finał Pucharu UEFA w 2009.

Inne sporty głównego nurtu, takich jak koszykówka i siatkówka są bardzo popularne. Turcja odbył się finał EuroBasket 2001 r. i będzie również gospodarzem finału 2010 FIBA World Championship. Piłkarska reprezentacja w koszykówce zajął drugie miejsce w EuroBasket 2001 r. i dotarł do ćwierćfinału w 2006 FIBA World Championship, a Efes Pilsen SK zdobył Puchar Koracza w 1996 roku, zajął drugie miejsce w Puchar Saporty w 1993 r. i uczynił z niego do Final Four i Suproleague Euroligi w 2000 i 2001. Turecki koszykarzy, takich jak Mehmet Okur i Hidayet Türkoğlu również z powodzeniem w NBA. Drużyny siatkówki kobiet, a mianowicie Eczacıbaşı, Vakıfbank Güneş Sigorta i Fenerbahçe Acibadem, zdobyli liczne europejskie tytuły mistrzowskie i medale.

Tradycyjnych tureckich sport narodowyzostał yağlı tych liczb (naoliwione wrestling) od czasów Imperium Osmańskiego.

Podnoszenie ciężarów stała się dobrym tureckiego sportu. Turecki ciężarowców, kobiet i mężczyzn, złamał wiele rekordów świata i zdobył kilka europejskich, tytuły mistrzowskie. Naim Süleymanoğlu i Halil Mutlu osiągnęli legendarny status jako jeden z nielicznych ciężarowców, który zdobył trzy złote medale na trzech igrzyskach olimpijskich.

Motorsports stały się popularne w ostatnim czasie, zwłaszcza po włączeniu Rajd Turcji do FIA World Rally Championship w 2003 roku kalendarzowego, roczny sporty motorowe Inne ważne wydarzenia, które odbywają się na torze Istanbul Park to wyścigi MotoGP Grand Prix Turcji, FIA World Touring Car Championship, GP2 i Le Mans Series. Od czasu do czasu Stambuł i Antalya również gospodarzem turecki odcinek Powerboat Racing F1 mistrzostwo, a turecki odcinek Red Bull Air Race World Series, powietrza konkurencji wyścigowych, odbywa się nad Golden Horn w Stambule. Surfing, snowboard, skateboarding, paralotnie i inne sporty ekstremalne są coraz bardziej popularne co roku.