Urugwaj

Urugwaj (wymawiane / jʊərəɡwaɪ / (słuchać), hiszpański wymowy:

tylko granicy Urugwaju gruntów z Rio Grande do Sul, Brazylia, na północ. Na zachód leży Urugwaj River, na południowy zachód leży ujścia Río de la Plata, Argentyna z niewielkiej dojeżdżać przez banki jednego z tych zbiorników wodnych, a na południowy wschód leży w południowej części Oceanu Atlantyckiego. Urugwaj, o powierzchni ok. 176000 km2, jest drugim najmniejszym kraju Ameryki Południowej, w okolicy po Surinamie.

Colonia del Sacramento, jednej z najstarszych osad europejskich Urugwaju, została założona przez Portugalczyków w 1680. Montevideo zostało założone przez Hiszpanów na początku 18 wieku jako twierdza wojskowa. Urugwaj zdobył niepodległość w 1811-1828 po trzech sposób walki między Hiszpanii, Argentyny i Brazylii. Jest demokracji konstytucyjnej, gdzie prezydent pełni rolę zarówno głowy państwa i szefa rządu.

Gospodarka opiera się głównie na rolnictwie (tworzących 10% PKB, a najbardziej istotne z eksportu) i sektorze państwowym. Według Transparency International, Urugwaj jest oceniane jako najmniej skorumpowany kraj w Ameryce Łacińskiej (wraz z Chile),

Nie unrelatedly, Urugwaj jest jednym z najbardziej rozwiniętych gospodarczo krajów Ameryki Południowej, o wysokim PKB na mieszkańca i 50. najwyższej jakości życia na świecie. W 2007 r. stał się pierwszym krajem Ameryki Łacińskiej do legalizacji tej samej płci i różnej płci cywilnych związków na szczeblu krajowym.

Etymologia

W języku angielskim, República Oriental del Uruguay staje Wschodniej Republiki Urugwaju. Wschodnią Republiką Urugwaju pochodzi od położenia geograficznego na wschód od rzeki Urugwaj. Słowo Urugwaj, pochodzące z języka Guaraní, oznacza "rzekę, gdzie malowane ptaki na żywo". Od słowa "orient" pochodzi od łacińskiego słowa Oriens, czyli na wschód, co doprowadziło do Urugwajczycy o nazwie "Wschodu", mimo że Urugwaj jest położony w zachodniej półkuli.

Historia

Prekolumbijskiej razy i kolonizacji

Udokumentowane jedynie mieszkańcy Urugwaju przed europejskiej kolonizacji tego obszaru były Charrua, małe plemię napędzany południu z Guarani z Paragwaju. Nie zostały również zidentyfikowane przykłady sztuki starożytnej rock, w miejscach takich jak Chamanga, i gdzie indziej.

Hiszpański przybyłych na terytorium dzisiejszego Urugwaju w 1516, ale gwałtowny opór ludzi do podboju, w połączeniu z braku złota i srebra, ograniczonego rozrachunku w regionie w okresie 16 i 17 wieku. Urugwaj został wtedy strefie niezgody pomiędzy hiszpańskim i portugalskim imperium. W 1603 roku w Hiszpanii zaczął wprowadzać bydła, która stała się źródłem dobrobytu w regionie. Pierwsze stałe osady na terenie dzisiejszego Urugwaju został założony przez hiszpańskiego w 1624 w Soriano na Río Negro. W 1669/71, portugalski fort zbudowany w Colonia del Sacramento. Hiszpańskiej kolonizacji wzrosła Hiszpania stara się ograniczyć ekspansję Portugalii granic Brazylii.

Montevideo zostało założone przez Hiszpanów na początku 18 wieku jako twierdza wojskowa, a jej naturalny port szybko rozwinął się w handlowej dzielnicy stolicy konkurować z Argentyny, Buenos Aires. początku 19 wieku historii Urugwaju została ukształtowana przez trwają walki pomiędzy Brytyjczykami, hiszpański, portugalski, siły i dominacji kolonialnej w Platine regionu. W 1806 i 1807, brytyjskiej armii próbował przejąć Buenos Aires w ramach wojen napoleońskich. W rezultacie na początku 1807, Montevideo był okupowany przez 10.000-dużej siły brytyjskie, który trzymał go, aż do połowy roku, kiedy wyjechali do ataku Buenos Aires.

Walki o niepodległość

W 1811 roku, José Gervasio Artigas, który stał się bohaterem narodowym Urugwaju, rozpoczęła udanej rewolucji przeciwko władzom hiszpańskim, pokonując je w dniu 18 maja w bitwie pod Las Piedras. W 1814 roku założył Liga Federalna (Federal League), którego został uznany za opiekuna.

Stały wzrost wpływów i prestiżu Federal League przestraszony imperium portugalskiego w Brazylii (z powodu jego republikanizm). W sierpniu 1816 roku inwazji Prowincji Wschodniej (z milczącego współudziału w Buenos Aires), z zamiarem zniszczenia opiekuna i jego rewolucji. Portugalski siły, dzięki ich przewagi liczebnej i materiały, zajmowane Montevideo 20 stycznia 1817 r., i wreszcie, po walce przez trzy lata na wsi, Artigas pokonany w bitwie pod Tacuarembó.

W 1821 roku, Wschodnia (dzisiejszy Urugwaj), została przyłączona do Brazylii (jako część Zjednoczonego Królestwa Portugalii, Brazylii i Algarve), pod nazwą Provincia Cisplatina. Brazylijski Empire uzyskała niepodległość od Portugalii w 1822 roku. W odpowiedzi na przyłączenie, Thirty-Three Wschodu prowadzone przez Juan Antonio Lavalleja ogłosiło niepodległość dnia 25 sierpnia 1825 popierana przez Zjednoczone Prowincje Río de la Plata (Argentyna dzisiejszego).

Doprowadziło to do 500-wojna Argentyna-Brazylia. Żadna ze stron nie uzyskała przewagi, w 1828 r. Traktat z Montevideo, wspierane przez Wielką Brytanię, urodziła Urugwaj jako niepodległe państwo. Naród pierwszy konstytucja została przyjęta w dniu 18 lipca 1830. Pozostała część 19 wieku w ramach szeregu wybrany i powołany przez prezydentów widział interwencji - i konfliktów z - sąsiednich państw, politycznym i gospodarczym wahaniom i duży napływ imigrantów, głównie z Europy.

"Grande Guerra" 1839-1852

Scena polityczna w Urugwaju został podzielony pomiędzy dwiema stronami, konserwatywny Blancos ("biali") i liberalnej Colorados ("Czerwoni"). Colorados były prowadzone przez Fructuoso Rivera i reprezentował interesy gospodarcze Montevideo; Blancos kierowali Manuel Oribe, która zajmowała się rolnej interesów wsi i promować protekcjonizmu. Dwie grupy miały swoje nazwy od koloru opaski, które nosili, początkowo nosił Colorados niebieskie, ale kiedy wyblakłe na słońcu, ale zastąpił go na czerwono. Strony Urugwaju związał się z walczących frakcji politycznej w sąsiedniej Argentyny.

Colorados sprzyjał liberalny Unitarios argentyńskiej emigracji, wielu z nich schroniło się w Montevideo, a Blanco prezydent Manuel Oribe był bliskim przyjacielem argentyńskiej władcy Manuel de Rosas. Oribe wziął Rosas, kiedy po stronie francuskiej marynarki wojennej blokady Buenos Aires w 1838 roku. Doprowadziło to Colorados i zesłany Unitarios szukać wsparcia przeciwko Oribe francuski i 15 czerwca 1838 roku wojska na czele z liderem Colorado Rivera obalił prezydenta, który uciekł do Argentyny. Argentyńskie Unitarians utworzył rząd na uchodźstwie w Montevideo, a wraz z tajnych francuski zachęty, Rivera wojnę Rosas w 1839 roku. Konflikt będzie trwał trzynaście lat i stały się znane jako "Grande Guerra" ("Wielka Wojna").

W roku 1840 armia zesłany Unitarios próbował najechać północnej Argentyny z Urugwajem, ale mieli niewielki sukces. W grudniu 1842 roku prezydent Joaquín Suárez formalnie zniesione niewolnictwo. Dwa miesiące później wojska argentyńskie zajęły Urugwaj w imieniu Oribe's. Zatrzymali w większości kraju, ale nie udało się zdobyć kapitału. Oblężenia Montevideo, który rozpoczął się w lutym 1843 roku, będzie trwał dziewięć lat i zawładnięcie światem wyobraźni. Alexandre Dumas, père w porównaniu do nowej wojny trojańskiej. Oblegany Urugwajczycy wezwał mieszkających za pomoc i francuskim i włoskim legion powstały. Ten ostatni został zesłany na czele z Giuseppe Garibaldi, który pracował jako nauczyciel matematyki w Montevideo, gdy wybuchła wojna.

Garibaldi był także szef urugwajskiej Marynarki Wojennej. Brał udział w wielu znanych działań w czasie wojny, szczególnie w bitwie pod San Antonio, które przyniosły mu światową reputację jako potężny przywódca partyzantki. Argentyńskie blokady Montevideo był nieskutecznym Rosas na ogół nie próbowali zakłócać żeglugi międzynarodowej na River Plate. Ale w 1845 roku, gdy dostęp do Paragwaju została zablokowana, Wielka Brytania i Francja sprzymierzonych przeciwko Rosas, chwycił floty i rozpoczął blokadę Buenos Aires, a Brazylia z Argentyną w dołączył.

Rosas osiągnął zajmuje pokój z Wielkiej Brytanii i Francji w 1849 i 1850 odpowiednio. Francuskich zgodziła się na wycofanie ich legion, jeżeli Rosas ewakuowano argentyńskich żołnierzy z Urugwaju. Oribe nadal prowadzi luźną oblężenia stolicy. W 1851 roku argentyńskie caudillo Justo José de Urquiza się przeciwko Rosas i podpisał pakt z wygnanym Unitarios, Urugwaju i Brazylii Colorados przeciwko niemu. Urquiza przeszedł do Urugwaju, pokonał Oribe i zniesienia oblężenia Montevideo. Następnie zniszczył Rosas w bitwie pod Caseros 3 lutego 1852 roku. Z klęską Rosas i wygnania, "Grande Guerra" wreszcie dobiegły końca.

Wojna paragwajska

W 1855 roku, nowy konflikt wybuchł między stronami. Byłoby to osiągnąć punkt kulminacyjny podczas wojny trójprzymierze. W roku 1863, Colorado ogólne Venancio Flores zorganizowane powstania zbrojnego przeciwko prezydentowi Blanco, Bernardo Prudêncio Berro. Flores zdobył poparcie z Brazylii, tym razem z Argentyny, która dostarczyła mu żołnierzy i broni, Berro zawarł sojusz z przywódcą Paragwaju Francisco Solano López.

Berro gdy rząd został obalony w 1864 roku z brazylijskiego pomoc, López wykorzystywane jako pretekst do wypowiedzenia wojny Urugwaju. W rezultacie powstał Wojna paragwajska, pięcioletniego konfliktu, w którym Urugwaju, Brazylii i Paragwaju, Argentyny armii walczyli i Flores, które ostatecznie wygrał, ale tylko za cenę utraty 95% własnych żołnierzy. Flores nie cieszyć się pyrrusowe zwycięstwo na długo. W 1868 roku, został zamordowany w tym samym dniu, jak jego rywal Berro.

Obie strony były zmęczeni chaosem. W 1870 roku, że doszło do porozumienia w celu określenia stref wpływów: Colorados będzie kontrola Montevideo i regionu przybrzeżnego, Blancos będzie rządził z zapleczem nieruchomości rolnych. Ponadto Blancos zostały opłacone pół miliona dolarów odszkodowania z tytułu utraty udziałów w Montevideo. Ale mentalność caudillo trudno wymazać z Urugwaju i walk politycznych nadal zakończonej rewolucji Lances (Revolución de las Lanzas) (1870/72), a później z Powstania Aparicio Saravia, który został śmiertelnie ranny w bitwie pod Masoller (1904).

Społecznego i gospodarczego aż do 1890

Po "Grande Guerra" nie byłogwałtowny wzrost liczby imigrantów, przede wszystkim z Włoch i Hiszpanii. Liczba imigrantów wzrosła z 48% ludności w 1860 roku do 68% w 1868 roku. W roku 1870, dalsze 100.000 Europejczyków przybyłych, tak aby do 1879 około 438.000 ludzi mieszka w Urugwaju, czwarta z nich w Montevideo. W 1857 r. otwarto pierwszy bank, trzy lata później rozpoczęto system kanałów, pierwsza linia telegrafu została powołana, i kolejowe zostały zbudowane między kapitałem i na wsi.

Gospodarki widział gwałtowny wzrost po "Grande Guerra", przede wszystkim w hodowli zwierząt i eksportu. Między 1860 i 1868, liczba owiec wzrosła z trzech do siedemnastu milionów. Powodem tego wzrostu leżała przede wszystkim w doskonaleniu metod hodowli wprowadzone przez europejskich imigrantów.

Montevideo stał się głównym ośrodkiem gospodarczym regionu. Dzięki jej naturalny port, stało się entrepôt dla towarów z Argentyny, Brazylii i Paragwaju. Miast Paysandú i Salto, zarówno na rzece Urugwaj, odnotowano również podobny rozwój.

20. wieku

Przyspieszony rozwój w drugiej połowie 19 wieku, jak coraz większa liczba imigrantów z siedzibą firmy i zakupu ziemi. Częściowo przez swoje wysiłki, owce zostały wprowadzone na pastwisko wraz z bydła Rancza były ogrodzone, z rodowodem i byki i barany zostały przywiezione w celu poprawy zwierząt. Dochody z wełny (który stał się wiodącym na wywóz w 1884), skór i suszona wołowina zachęca Brytyjczyków do inwestowania w budowę kolei, a także przyczyniły się do modernizacji Montevideo, w szczególności w jej użyteczności publicznej i systemu transportu, który w ten sposób zachęca się dodatkowe imigracji.

W 1876 roku, urugwajski sił zbrojnych przejął rząd i wspierany przez poprawę komunikacji, zaczął ustanowienie stabilnej kontroli nad wnętrza. Jednakże, publiczne poparcie dla systemu ostatecznie zanikła z powodu brutalności i korupcji niektórych jej przywódców, i cywilnego rządu Colorado wrócił do władzy w 1890 roku.

Blanco jest zapotrzebowanie na większą rolę w rządzie przerodziły się w rewolucji 1897 roku, prowadzony przez Aparicio Saravia, która skończyła się, gdy prezydent Colorado, Juan Idiarte Borda, został zamordowany przez zamachowca nie związane z Blancos. Chociaż konflikt między Colorados Blancos i nadal utrudniają rozwój gospodarczy, według liczby ludności Urugwaju w 1900 wzrosła do miliona-13-krotny wzrost w stosunku do poziomu z 1830 roku. Colorado lider José Batlle y Ordóñez został wybrany na prezydenta w 1903 roku. Roku następującego po Blancos doprowadziły wiejskich buntu i osiem miesięcy od krwawych walk nastąpiła przed Saravia zginął w bitwie siły rządowe i wyszedł zwycięsko. W 1905 roku wygrał pierwszy Colorados przejrzysty Wybory parlamentarne w dużej mierze od 30 lat i stabilności wewnętrznej w końcu osiągnięte.

Batlle, który miał stać się bohaterem Colorado, skorzystał z narodu stabilności i dobrobytu gospodarczego coraz wszczęcia istotnych reform, w tym zwiększenia interwencji państwa w sprawach gospodarczych. Jego administracji rozwinął hodowli bydła, zmniejszenia narodu zależność od importu i kapitału zagranicznego, poprawy warunków pracowników poprzez daleko idące reformy społeczne, i rozszerzenie edukacji. Ponadto Batlle zniosły karę śmierci, pozwoliły kobiet o wszczęciu postępowania rozwodowego, wzbogaca praw dzieci pozamałżeńskich i zmniejszenie politycznego wpływu Kościoła katolickiego, co odzwierciedla rosnące tendencje w kierunku liberalizacji i sekularyzacji społecznej w Urugwaju.

Batlle miał dwie kadencje (1903/07 i 1911/15), w którym o wszczęciu jego polityki, ale zdając sobie sprawę, że jego program może zostać odwrócony przez przyszłego prezydenta i dyktatora, propagował reformy konstytucyjnej do końca prezydentury i zastąpienie go mnogiej wykonawczej, colegiado. zuchwały plan Batlle w podziale Colorados i ożywiającą opozycji Blanco, w 1916 roku colegiado został pokonany w kraju pierwszych wyborów w głosowaniu tajnym. Batlle zatrzymanych znaczne ilości prestiż i poparcie, jednak, co pozwoliło mu się wypracować kompromis, który częściowo uratował colegiado, toteż w konstytucji ogłoszony w 1918 r., obowiązki wykonawcze został podzielony między prezydentem a Krajową Radę Administracji.

Rząd konsensus z politykami, że były bardziej ostrożne niż innowacyjnych, z wyjątkiem przepisów socjalnych. Wyższego poziomu życia były poparte gospodarki hodowlanych, które nagle przestało rosnąć, dylemat ukryte przez wysokie ceny wywozu pod koniec 1920 roku.

W 1930 roku Urugwaj został wybrany jako miejsce pierwszego piłkarskich Mistrzostw Świata. Chociaż dziedzinie była znacznie mniejsza niż konkursy dzisiaj Wydarzenie dumy narodowej, gdy drużyna wygrała turniej ponad Argentyna sąsiednich.

W latach 1950, częściowo z powodu spadku popytu na rynku światowym agriculturialproduktów, Urugwaj zaczęło mieć problemy gospodarcze, które obejmowały inflacji, masowe bezrobocie i ostry spadek poziomu życia pracowników Urugwaju. Doprowadziło to do zamieszek studenckich i bojowość pracy.

1950 także zobaczył swoje drugie zwycięstwo Urugwaj FIFA World Cup, pokonując Brazylię 2-1 w finale konkursu w celu miejscu w grupie mistrzowskiej, wydarzenie, które stało się znane jako Maracanazo.

Miejskich ruch partyzancki zwany Tupamaros powstał na początku 1960, po pierwsze angażują się w Robin Hood protest typu działań, takich jak okradanie banków i dystrybucji dochodów dla biednych, i próbę dialogu politycznego. Jak rząd zakazał ich działalności politycznej i policji stały się bardziej restrykcyjne, Tupamaros objął otwarcie walki zbrojnej, angażowanie się w walkę zbrojną z policją i porwania skorumpowanych urzędników i wrogów postrzegany.

USA Office of Public Safety (OPS) rozpoczął swoją działalność w Urugwaju w 1965 roku. USA Office of Public Safety przeszkoleni policji Urugwaju i danych wywiadowczych i policyjnych technik interrogration.

Jorge Pacheco ogłosił stan wyjątkowy w 1968 r., a kolejnych zawieszenie swobód obywatelskich w 1972 roku jego następca, prezydent Juan María Bordaberry, która wprowadziła w armii do walki z partyzantami MLN, prowadzony przez Raula Sendic. Po pokonaniu Tupamaros, wojska przejął władzę w 1973 roku. Stan wojenny był skutecznie wykorzystywany w celu rozłożenia mln (Ruch Wyzwolenia Narodowego). Szefowie MLN izolowano w więzieniach improwizowanej. Bordaberry ostatecznie usunięte z jego "za prezydenta" w 1976 roku. Po raz pierwszy został zastąpiony przez Alberto Demicheli. Następnie Krajowej Rady wybrany przez wojskowy rząd wybrany Aparicio Méndez.

W 1980 roku wojska sił proponowane zmiany w konstytucji, które mogłyby być przekazywane z referendum. "Nie" dla reformy konstytucji wygrał głosowanie z 57,2% głosów, pokazując brak poparcia rządu de facto, że później przyspieszane przez kryzys gospodarczy. W 1981 roku, General Gregorio Álvarez objął przewodnictwo.

W 1984 r., masowe protesty przeciwko rządy wojskowych wybuchła. Po 24-godzinnego strajku, rozpoczęły rozmowy i sił zbrojnych ogłosił plan powrotu do rządów cywilnych. Narodowy wybory odbyły się w 1984 r. lider Partii Colorado Julio María Sanguinetti wygrał prezydencji, a po krótkim okresowego przewodnictwa Rafael Addiego Bruno, był 1985/90. Pierwszym podaniu Sanguinetti realizacji reform gospodarczych i skonsolidowane demokratyzacji po kraju lat pod rządami armii. Niemniej jednak, nigdy nie Sanguinetti poparł roszczenia praw człowieka, a jego rząd nie ścigać rebeliantów, terrorystów i przywódców wojskowych, którzy zostali oskarżeni o zabójstwa i tortury. Zamiast tego zdecydował się na opcję bardziej pokojowego, podpisanie traktatu amnestii zwane w języku hiszpańskim "Ley de Amnistia".

Nowoczesna era

reform gospodarczych Sanguinetti, koncentrując się na przyciąganiu kapitału i handlu zagranicznego, osiągnąć pewien sukces i stabilizacji gospodarki. W celu promowania pojednania narodowego i ułatwienie powrotu demokratycznych rządów cywilnych, Sanguinetti zabezpieczone publicznych zatwierdzeniu przez plebiscycie kontrowersyjnych amnestii generalnej dla wojskowych oskarżonych o popełnienie naruszeń praw człowieka w ramach reżimu wojskowego i przyspieszyć uwolnienie byłych partyzantów.

Partia Narodowa Luis Alberto Lacalle wygrał wybory prezydenckie w 1989 r. i służył 1990/95. Przewodniczący Lacalle wykonane głównych reform strukturalnych i gospodarczych realizowanych dalszej liberalizacji systemem handlu, w tym integracji w Urugwaju Southern Cone Wspólnego Rynku (MERCOSUR) w 1991 roku. Mimo wzrostu gospodarczego w okresie jego kadencji Lacalle, regulacji i działań opozycji politycznej wywołała prywatyzacji, a niektóre reformy, uchylone przez referendum.

W wyborach z 1994 r., były prezydent Sanguinetti zdobyłem nową kadencję, która trwała od 1995 r. do marca 2000. Jak żadna partia miała większość w Zgromadzeniu Ogólnym, National Party połączone z Partii Colorado Sanguinetti w koalicji. Rząd nadal Sanguinetti reform gospodarczych Urugwaju i integracji MERCOSUR. Innych ważnych reform, mających na celu poprawę systemu wyborczego, zabezpieczenia społecznego, edukacji i bezpieczeństwa publicznego. Gospodarka wzrastała w większości okres do dnia Sanguinetti niskie ceny surowców i trudności gospodarcze w głównych rynków eksportowych spowodowana recesją w 1999 r., która trwała do 2002 roku.

Krajowego w 1999 r. odbyły się wybory w ramach nowego systemu wyborczego ustanowionego zmiana z 1996 r. konstytucyjna. Prawyborach w kwietniu kandydatów na prezydenta postanowiła jednym dla każdej ze stron, i wyborów krajowych 31 października ustalona reprezentacji we władzy ustawodawczej. Jako kandydat na prezydenta nie uzyskał większości in wyborów października, spływ odbył się w listopadzie. W drugiej tury, kandydat Partii Colorado Jorge Batlle, wspomagany przez poparcie Partii Narodowej, pokonał kandydata Tabaré Szeroki Front Vázquez.

Colorado National Strony i nadal ich prawnych koalicji, a żadna ze stron nie sam zdobył tyle mandatów, ile 40% każdego domu wygrał koalicji Szeroki Front. Formalnej koalicji zakończyła się w listopadzie 2002 r., kiedy to Blancos wycofał swoich ministrów z gabinetu, choć Blancos nadal wspierała Colorados w większości kwestii.

Batlle na okres pięciu lat, pod znakiem recesji i niepewności, najpierw w 1999 roku dewaluacja brazylijskiej waluty, a następnie z ogniska pryszczycy-mouth (aftosa) w kluczowym sektorze Urugwaju wołowiny w 2001 r., a wreszcie z politycznymi i zapaści gospodarczej w Argentynie. Bezrobocia wzrosła do blisko dwadzieścia procent, płace realne spadły, dewaluacji peso oraz odsetek Urugwajczycy w ubóstwie osiągnęła prawie czterdzieści procent. Tych pogorszenie koniunktury odegrał rolę w przekształcaniu opinii publicznej przeciw wolnym rynku polityki gospodarczej przyjętej przez administrację Batlle i jego poprzedników, co prowadzi do odrzucenia przez plebiscytów popularnych propozycji prywatyzacji spółki naftowej państwa w 2003 r. i stan wody w firmie 2004 roku.

Urugwajczycy w 2004 r. wybrany na prezydenta Tabaré Vázquez, dając Szeroki Front (koalicja socjalistów, komunistów, Tupamaros, byli komuniści i socjaldemokraci) większość w obu izbach parlamentu. Nowo wybrany rząd, a zobowiązały się do kontynuowania płatności długu zagranicznego Urugwaju, obiecał również podjęcie pracy crash programy do ataku na powszechne problemy ubóstwa i bezrobocia. Podczas podawania Vazquez byłego prezydenta Juan Maria i General Bordaberry Gregorio Alzarez będzie więzionych za łamanie praw człowieka popełnionych w 1970. Dochodzenia wszczęte po publikacji książki "Los Años Oscuros 1967-1987" przez Northamerican historyk Scott Myers.

W 2009 r. Szeroki Front wygrał wybory na drugi raz. koalicji Lewica prowadzi w większości w obu izbach parlamentu i José Mujica pojawił się jako nowy prezydent Urugwaju.

Znany jako "El Pepe", (ur. 20 maja 1935) Mujica jest urugwajski polityk, były bojownik partyzanckiej, członek Szeroki Front (koalicja lewicowych) i obecny prezydent, Urugwaju. Mieszka na surowy gospodarstwa na przedmieściach Montevideo, stolicy kraju.

Mujica był ministrem hodowli zwierząt, rolnictwa i rybołówstwa od 2005 do 2008 roku, a potem senator. Wygrał wybory prezydenckie i objął urząd prezydenta w dniu 1 marca 2010 roku.

Geografia i klimat

Geografia

Na 176.214 km2 (68037 ²) kontynentalnej gruntów 142.199 km2 (54903 ²) z jurysdykcji wody i małych wysp rzeki Urugwaj to druga najmniejsza suwerenne państwo w Ameryce Południowej (po Surinam), a trzeci najmniejszy terytorium (Gujana Francuska jest najmniejszy). Krajobraz cechy najczęściej faliste równiny i niskie wzgórza zakresów (cuchillas) z żyznych nizinne wybrzeża.

Gęsta sieć obejmuje rzeczny kraju, składająca się z czterech dorzeczy i różnice; Río de la Plata, Urugwaj, Laguna Merin i Río Negro. Poważnych wewnętrznych rzeką jest Río Negro ("Black River"). Kilka lagun znajdują się wzdłuż wybrzeża Atlantyku.

Najwyższym punktem w kraju jest Cerro Catedral na 514 m (1686 stóp), w górach Sierra Carapé zakresie. Na południowy zachód jest Río de Plata, ujścia rzeki Urugwaj, która stanowi zachodnią granicę i Parana.

Wieloletni spór z udziałem granicy z Brazylią na północy terytorium Urugwaju nie szkodzi blisko stosunków dyplomatycznych z Brazylią w latach. Montevideo jest na południe kapitału w obu Amerykach.

Klimat

Klimat jest umiarkowany w Urugwaju: ma ciepłe, gorące lata i mroźne zimy do cool (zmienna pogoda). Łagodnie pofałdowany krajobraz przeważnie jest nieco podatny na gwałtowne zmiany frontów atmosferycznych. Otrzymuje okresowe wpływem polarnego powietrza w zimie i tropikalnych powietrze z Brazylii w okresie letnim. Bez gór stanowić barierę, swobodnego przemieszczania się mas powietrza przez terytorium, powodując nagłe zmiany pogody.

Śnieg nie jest zbyt często (najważniejsze wydarzenia w 1962 roku i były 1991),choć zimą widzi regularne przymrozki. Jednym z najzimniejszych zim (od 1951) był rok 2007: Lipiec średnio 7-8 ° C (45-46 ° F) w Montevideo, i 6-7 ° C (43-45 ° F) w mieście Florida.

Krajowych ekstremalnych temperaturach poziomie morza, Paysandú miasta 44,0 ° C (20.01.1943) i miasta Melo -11,0 ° C (14.06.1967).

Departamenty

Urugwaj składa się dziewiętnaście departamentów (departamentos, szczególną "Departamento"). Pierwsze wydziały powstały w 1816 roku i najnowsze, Flores, pochodzi z 1885 roku. Departamentów podlegają intendente komunalnych, który jest wybierany na pięć lat. Członków Zgromadzenia departamentów (Junta Departamental) formularz poziomie legislacyjnym departamentu.

Gospodarka

gospodarki Urugwaju opiera się głównie na handlu, szczególnie w wywozu produktów rolnych, które opuszczają kraj podatny na wahania cen surowców. Po średnio 5% wzrost gospodarczy rocznie w latach 1996-1998, w latach 1999-2001 gospodarka ucierpiała z niższego popytu w Argentynie i Brazylii, które stanowią łącznie prawie połowa eksportu Urugwaju. Mimo poważnych wstrząsów gospodarczych, Urugwaju wskaźników finansowych pozostaje bardziej stabilny niż jej sąsiedzi, odbiciem jej solidną reputację wśród inwestorów i inwestycji, ocena stopnia suwerenne obligacji jeden z dwóch w Ameryce Południowej.

Pogorszenie sytuacji ekonomicznej odegrał rolę w przekształcaniu opinii publicznej przeciw wolnym rynku łagodnie polityki gospodarczej przyjęte przez poprzedników w latach 1990, co prowadzi do odrzucenia popularne propozycje prywatyzacji spółki naftowej państwa w 2003 r. i stan wody w firmie 2004 roku. Nowo wybrany rząd amplio Frente, natomiast zobowiązały się do kontynuowania płatności długu zagranicznego Urugwaju,

Rolnictwo

Rolnictwa odegrał tak ważną rolę w Urugwaju historii i tożsamości narodowej do połowy XX wieku, że cały kraj był porównywany niekiedy do jednego ogromny estancia (nieruchomości rolne) wokół Montevideo, gdzie bogactwo wytworzone na zapleczu wydano na administracyjnych głowy.

Dzisiaj, rolnictwo przyczynia się do około 11% PKB kraju i nadal jest głównym zagranicznym najemny wymiany, oddania Urugwaj zgodnie z innymi eksporterów rolnych, takich jak Brazylia, Kanada i Nowa Zelandia. Urugwaj jest członkiem grupy Cairns eksporterów produktów rolnych. rolnictwa Urugwaju ma stosunkowo niskie nakłady pracy, technologii i kapitału w porównaniu do innych krajów podobnych, które powoduje relatywnie niższych plonów z hektara, ale również otwiera drogę do Urugwaju na rynek swoje produkty jako "naturalny" lub "organic".

turystyki Estancia opracowała niedawno, wystawiających gaucho kultury Urugwaju, historyczne Estancias i zasobów naturalnych.

Polityka