Uzbekistan

Uzbekistan, Republika Uzbekistanu (Uzbek: "zbekiston O Respublikasi lub Ўзбекистон Республикаси) jest jednym z sześciu niezależnych państw tureckich. Jest to podwójnie leżą w Azji Środkowej, członek Związku Radzieckiego. Graniczy z Kazachstanem na zachód i na północ, Kirgistanu i Tadżykistanu na wschód, i Afganistanu i Turkmenistanu na południe.

Po części perski Samanid i później Timurid imperiów, region został zdobyty na początku 16 wieku przez uzbeckie nomadów, którzy znali język tureckich Wschodniej. Większość ludności Uzbekistanu dziś należą do grupy etnicznej Uzbekistanu i mówi językiem uzbeckim, jeden z rodziny języków tureckich.

Uzbekistan został włączony do Cesarstwa Rosyjskiego w 19 wieku w 1924 roku i stał się integralną republiki Związku Radzieckiego, znany jako Uzbekistanu Socjalistyczna Republika Radziecka (Uzbek SSR). Została niepodległą republiką od grudnia 1991 roku.

gospodarki Uzbekistanu opiera się głównie na produkcji towarowej, w tym bawełny, złota, uranu, potasu i gazu ziemnego. Mimo deklarowanej celu przejścia do gospodarki rynkowej, Uzbekistan nadal maintain sztywnej kontroli gospodarczej, które często odpychają inwestorów zagranicznych. Polityki stopniowego, ściśle kontrolowanych przejściowego jednak produkowane korzystne rezultaty w postaci poprawy sytuacji gospodarczej po 1995 roku. krajowych polityk Uzbekistanu w dziedzinie praw człowieka i wolności jednostki są często krytykowane przez organizacje międzynarodowe.

Geografia

Uzbekistan ma powierzchnię 447.400 km ² (172700 ²). Jest 56 co do wielkości krajem na świecie pod względem obszaru i 42-cia przez mieszkańców.

Uzbekistan rozciąga się 1425 km (885 mil) z zachodu na wschód i 930 km (578 mil) z północy na południe. Graniczących z Kazachstanu i Jeziora Aralskiego na północy i północnym zachodzie, na południowy zachód Turkmenistan, Tadżykistan na południowy wschód i na północny wschód Kirgistan, Uzbekistan jest nie tylko jednym z większych państw Azji Środkowej, ale także w Azji Środkowej tylko do granicy państwa wszystkich Pozostałe cztery. Uzbekistan podziela krótki granicy (mniej niż 150 km lub 93 mil) z Afganistanem na południu.

Uzbekistan jest suche, bez dostępu do morza kraju, jest jednym z dwóch podwójnie zamkniętych krajów na świecie, czyli kraju, całkowicie otoczony krajach śródlądowych - inne Liechtenstein jest. Mniej niż 10% jego terytorium jest intensywnie uprawianych nawadnianych w dolinach rzecznych i oazach. Reszta jest pustyni (Kyzył-Kum) i góry.

Najwyższy punkt w Uzbekistanie jest Khazret Sultan, znajduje się na 4643 metrów (15233 stóp) nad poziomem morza, znajduje się w południowej części Gissar Rząd w Wilajet surchondaryjski, na granicy z Tadżykistanem, na północny-zachód od Duszanbe (dawniej zwany szczyt 22. Kongres Komunistycznej Partii).

Klimatycznych w Republice Uzbekistanu jest kontynentalny z niewielką spodziewać opadów rocznie (100-200 mm lub 3.9-7.9 cm). Latem średnia temperatura zazwyczaj wysokie do 40 ° C (104 ° F), podczas gdy średni niski zimą temperatura wynosi ok. -23 ° C (-9 ° F).

Podstawą gospodarki Buchara, Samarkanda, Namangan i kapitału Taszkientu.

Historia

Brąz najwcześniej kolonistów Wiek Tarim Basin rasy kaukaskiej ludzi Caucasoid fizycznymi, którzy podjęli prawdopodobnie z północy i zachodu, i prawdopodobnie zabrali językach, które mogą być sklasyfikowane jako Pre-lub Proto-tocharskie, przodków indoeuropejskich językach tocharskie udokumentowane później w Tarim Basin. Tych wczesnych osadników okupowanej północnej i wschodniej części Tarim Basin, gdzie ich grobów nie przyniosły mumie dnia ok. 1800 pne Nie przybywa z Europy, ale prawdopodobnie mieszkał wcześniej w pobliżu gór Ałtaj, gdzie ich przodkowie brali udział w kulturalnym świecie koncentrujące się na wschodnich stepów środkowej Eurazji, w tym nowoczesnych północno-wschodniej części Kazachstanu, Kirgistanu i Tadżykistanu. Na wschodnim krańcu Tarim Basin, ludzie Mongoloid fizycznymi zaczął być pochowany na cmentarzach, takich jak Yanbulaq kilka wieków później, w czasie drugiego lub później na początku pierwszego tysiąclecia pne W tym samym czasie, ludzie mówiący Iranu przeniósł się do Zagłębia Tarim ze stepów na zachód. Ich dziedzictwa językowego, a być może ich fizyczne nadal znajdują się w południowej i zachodniej części Tarim. Wzajemne oddziaływanie tych trzech społeczności, jak i dowody archeologiczne językowe zweryfikowane przez Mallory i Mair jasno, a następnie przybył ludów tureckich i zostały dodane do koszyka ". Tarim Mumie - JP Mallory i Victor Mair Nowy Jork: Thames i Hudson, 2000" pierwszych osób, wiadomo, że w Azji Środkowej były zajęte irańskich koczowników, którzy przybyli z północnego murawy, co jest teraz Uzbekistan kiedyś w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą. Tych koczowników, który mówił irański dialektów, osiedlił się w Azji Środkowej i zaczął budować rozbudowany system nawadniania na rzekach regionu. W tym czasie miast, takich jak Bukhoro (Buchara) i Samarkanda (Samarkanda) zaczęły pojawiać się jako ośrodki władzy i kultury. Do 5 wieku pne, Bactrian,Soghdian i Tokharian państwa dominują w regionie. Jak Chiny zaczęły rozwijać handel z Zachodem jedwabiu, irańskiego miasta skorzystały z tego handlu, stając się ośrodkami handlu. Przy wykorzystaniu gęstej sieci miast i osiedli w prowincji Mawarannahr (nazwa regionu po arabskim podboju) w Uzbekistanie i dalej na wschód w to, co jest dzisiaj Chin Xinjiang Uygur Region Autonomiczny, Soghdian pośredników stał się najbogatszym tych Iranu kupców. Z tego powodu handel na tym, co stało się znane jako Jedwabnego Szlaku, Bukhoro i Samarkanda w końcu stał się bardzo zamożnych miastach, a czasami Mawarannahr był jednym z najbardziej wpływowych i potężnych prowincji Perski starożytności.

Aleksander Wielki podbił Sogdiana i Baktrii w roku 327 pne, małżeństwo Roxana, córka lokalnego wodza Bactrian. Podbój miał być mało przydatne, Alexander tak popularne gwałtowny opór, powodując armii Aleksandra być przeciążony, w regionie, które stały się w północnej części grecko-hellenistycznej Bactrian Brytania. Przez wiele wieków regionie Uzbekistanu rządził imperium perskiego, w tym Partów i Sasanidów Empires.

Podboju mongolskiego Czyngis-chana w ciągu 13 wieku, mogą doprowadzić do dramatycznych zmian w regionie. Brutalny podbój i powszechne charakterystyczne ludobójstwa Mongołowie prawie całkowicie wytępieni lokalny Indo-Perski (Scytów) ludzi w tym regionie, ich kultury i dziedzictwa zastąpione przez danego ludów mongolskich, tureckich, którzy osiedlili się w regionie w kolejnych latach.

Po śmierci Czyngis-chana w 1227, jego imperium zostało podzielone między jego czterech synów i członków jego rodziny. Pomimo możliwości wystąpienia istotnych rozdrobnienia prawa Mongołów Mongol Empire prowadzi uporządkowany dziedziczenia przez kilka pokoleń, a kontrolę nad większością Mawarannahr pozostał w rękach bezpośrednich potomków Czagataj, drugi syn Czyngis-Chana. Uporządkowany spadkowego, dobrobytu i pokoju wewnętrznego panowały na ziemiach Chaghatai i Mongol Empire jako całość była silna i zjednoczona.

Na początku XIV wieku, jednak, jak imperium zaczął się rozbić na elementy składowe, na terytorium Chaghatai również został zakłócony w różnych książąt plemiennych grup rywalizowały o wpływy. Jeden wódz plemienny, Timur (Tamerlan),

Timur wszczęła ostatnio rozkwitu Mawarannahr poprzez zebranie w jego stolicy, Samarkanda wielu rzemieślników i uczonych z ziem miał podbite. Poprzez wspieranie tych osób, nasycony jego imperium Timura z bardzo bogatą kulturę. Podczas panowania Timura i jego panowania bezpośrednich potomków, wielu religii i pałacowy projekty budowlane były prowadzone w Samarkanda i innych skupisk ludności. Timur patronuje także naukowców i artystów, jego wnuk Ulugh Beg był jednym z pierwszych na świecie wielkich astronomów. To było za czasów panowania dynastii Timurid że turecki, w formie dialekt Chaghatai, stał się językiem literackim w sobie, choć w Mawarannahr Timuridów patronuje również pisanie w języku perskim. Do tego czasu tylko perskie zostały wykorzystane w regionie. Największy pisarz Chaghataid, Alisher Navoi, był aktywny w mieście Herat, w północno-zachodnim Afganistanie teraz, w drugiej połowie XV wieku.

Stan Timurid szybko złamał na dwie połowy po śmierci Timura. Przewlekłe wewnętrznej walki z Timuridów zwrócił uwagę koczownicze plemiona uzbeckie mieszkających na północ od Morza Aralskiego. W 1501 Uzbecy rozpoczął inwazję Mawarannahr hurtowych.

W XIX w., imperium rosyjskiego zaczął rozwijać i rozprzestrzeniać w Azji Środkowej. Roku 1912 było 210.306 Rosjan mieszkających w Uzbekistanie. "Wielka Gra" ma zazwyczaj jako począwszy od około 1813 do angielsko-rosyjski Konwencji z 1907 roku. Po rewolucji bolszewickiej 1917 roku, drugi etap, po mniej intensywne. Na początku XIX wieku, było około 2000 mil (3.200 km) oddzielające Indie Brytyjskie i odległych regionach Rosji carskiej. Znaczna część gruntów między został unmapped.

Na początku XX wieku, w Azji Środkowej była mocno w rękach Rosji, pomimo wczesnego odporność na bolszewików, Uzbekistan i reszta Azji Środkowej stały się częścią Związku Radzieckiego. W dniu 27 października 1924 roku uzbeckie Socjalistyczna Republika Radziecka została utworzona. W dniu 31 sierpnia 1991 r., Uzbekistan ogłosiła niepodległość, Oznakowanie 1 września jako święto narodowe.

Kraj jest już drugim na świecie pod względem wielkości eksporterem bawełny, a rozwija mineralnych i rezerw ropy naftowej.

Polityka

Pozornie, rząd Uzbekistanu stanowi dla demokracji. Pierwsze wybory do Oliy Madżlis (parlament) odbyły się w rezolucji przyjętej przez 16 Najwyższej w 1994 roku. W tym roku, Najwyższej został zastąpiony przez Oliy Madżlis. Od tego czasu Uzbekistan postępuje również w kierunku systemu wyborczego, trzymając wyborów prezydenckich i parlamentarzysty regularnie w system wielopartyjny. Trzecie wybory do dwuizbowego 150 członków Oliy Majlis na pięcioletnią kadencję, składający się z Izby Ustawodawczej oraz 100 członków Senatu, odbyło się w dniu 27 grudnia 2009 r., po drugie wybory, które odbyły się w grudniu w latach 2004-2005. Oliy Majlis był jednoizbowy do roku 2004. Jego moc zwiększyła się z 69 posłów (członków) w 1994 r. do 120 w 2004-5 i do 150 obecnie.

Wykonawczej posiada dużą moc, i ustawodawczej i sądowniczej mają niewielkie możliwości kształtowania prawa. Zgodnie z warunkami 27 grudnia 1995 referendum, termin pierwszego Islam Karimow został przedłużony. Inny referendum odbyło się 27 stycznia 2002 o przedłużeniu kadencji prezydenta Konstytucyjnego od lat 5 do 7 lat.

Referendum minął, a termin Karimow został poszerzony o działania parlamentu do grudnia 2007. Większość obserwatorów międzynarodowych nie chciał uczestniczyć w procesie i nie uznają wyników, odrzucając je jako niespełniające podstawowych norm. Referendum z 2002 r. również plan stworzenia dwuizbowy parlament, składający się z izby niższej (Oliy Madżlis) i izby wyższej (Senat). Członków niższej izby mają być "full time" ustawodawcy. Wybory do nowego parlamentu dwuizbowego miała miejsce w dniu 26 grudnia, ale nie prawdziwie niezależnych kandydatów opozycji lub strony mogły wziąć udział.

Misji obserwacyjnej OBWE ograniczony do wniosku, że wybory różnią się znacznie od OBWE oraz innych norm międzynarodowych dotyczących demokratycznych wyborów. Kilka partii politycznych zostały utworzone za zgodą rządu. Podobnie, choć wielu mediów (radio, telewizja, gazety) ustalono, albo te pozostają pod kontrolą rządu lub rzadko poruszają tematy polityczne. Niezależne partie polityczne miały prawo do organizowania się, rekrutacji członków i organizację spotkań i konferencji prasowych, ale odmówiono rejestracji w ramach restrykcyjnych procedur rejestracyjnych.

prawa człowieka

Konstytucja Republiki Uzbekistanu twierdzi, że "demokracja w Republice Uzbekistanu powinny być oparte na wspólnych zasadach człowieka, zgodnie z którym najwyższą wartością jest człowiek, jego życie, wolność, cześć, godność i inne niezbywalne prawa".

Jednak pozarządowych nadzorujących prawa człowieka, takie jak IHF, Human Rights Watch, Amnesty International, a także Stany Zjednoczone Departament Stanu i Rady Unii Europejskiej Uzbekistan określić jako "autorytarne państwo o ograniczonych praw obywatelskich" raporty twierdzą, że naruszenia są najczęściej popełniane wobec członków organizacji religijnych, niezależnych dziennikarzy, obrońców praw człowieka i działaczy politycznych, w tym członkowie partii opozycyjnych zakazanych. W 2005 r., Uzbekistan został włączony do "Freedom House najgorszych z najgorszych: The World's najbardziej represyjnych społeczeństw."

Oficjalne stanowisko przedstawiono w memorandum "Środki podjęte przez rząd Republiki Uzbekistanu w dziedzinie dostarczania i wspierania praw człowieka" W dniu 2 sierpnia 2005 r. prezydent Islam Karimow podpisał dekret, który był do zniesienia kary śmierci w Uzbekistanie 01 stycznia 2008.

Niepokojów społecznych w 2005 r. w Uzbekistanie, w wyniku którego zginęło kilkaset osób, jest, jest postrzegana przez wielu jako wydarzenie przełomowe w historii naruszeń praw człowieka w Uzbekistanie,

Uzbekistan nie pozwala również Tadżyków do nauczania młodzieży w ich języku ojczystym. Miały miejsce przypadki niszczenia wielkich Tajiki (w języku perskim) dzieł literackich.

Województw i powiatów

Uzbekistan jest podzielony na dwanaście województw (viloyatlar, jednostkowe viloyat, związku viloyati rzeczownik np. viloyati Toshkent, viloyati Samarkanda, itp.), jeden autonomicznej republiki (Respublika, związku rzeczownik respublikasi np. Qaraqalpaqstan Avtonom Respublikasi, Karakalpakistan Autonomicznej Republiki, itp.) oraz jednego niezależnego miasta (Shahar. związku shahri rzeczownik, np. Toshkent shahri). Poniżej podane są nazwy w języku uzbeckim, mimo licznych zmian transliteracji nazwy każdego istnieje.

Statystyki dla Toshkent Viloyati również statystyki Toshkent Shahri.

Prowincje dzielą się na dzielnice (Tuman).

Gospodarka

Wraz z wieloma Wspólnoty Niepodległych Państw gospodarki, gospodarki Uzbekistanu spadł w pierwszych latach transformacji, a następnie odzyskane po 1995 r., a łączne skutki reform politycznych zaczęły być odczuwalne. To pokazuje, dynamiczny wzrost, wzrost o 4% rocznie w latach 1998 i 2003 i przyspieszenia po tym terminie do 7% -8% rocznie. Według szacunków MFW, PKB w 2008 r. będzie prawie dwukrotnie jego wartość w 1995 r. (w cenach stałych). Od 2003 r. roczna stopa inflacji średnio mniej niż 10%.

Uzbekistan ma bardzo niski DNB na mieszkańca (610 dolarów USA w obecnym dolarów w 2006 roku, co daje równowartość PPP z 2250 dolarów).

Rolnictwo zatrudnia 28% siły roboczej i przyczynia Uzbekistan 24% PKB (dane za 2006 r.).

Stoi wiele wyzwań gospodarczych na zdobywanie niezależności, rząd przyjął strategię ewolucji reform, z naciskiem na kontrolę państwa, zmniejszenie importu i samowystarczalności energetycznej. Od 1994 r. państwo media wielokrotnie ogłosił sukces tego "Uzbekistan modelu gospodarczego" i zasugerował, że jest to unikalny przykład płynnego przejścia do gospodarki rynkowej przy jednoczesnym uniknięciu szoku, pauperyzm i stagnacji.

Stopniowych reform strategii zaangażowane znaczne odroczenie makroekonomiczna i reformy strukturalne. Państwa w rękach biurokracji pozostał dominujący wpływ w gospodarce. Korupcja przenika społeczeństwa i staje się coraz bardziej szerzącego się w czasie: Uzbekistanu w 2005 roku Corruption Perception Index 137 ze 159 krajów, podczas gdy w 2007 roku Uzbekistan jest na samym dole rankingu, 175 na 179. Lutego 2006 raport na temat kraju przez International Crisis Group sugeruje, że dochody uzyskane z kluczowych eksportu, szczególnie bawełny, złoto, kukurydza i coraz gaz, rozkłada się na bardzo małym kręgu elity władzy, z niewielką lub żadną korzyścią dla ludności w ogóle.

Według Economist Intelligence Unit, "rząd jest wrogo nastawione do umożliwienia rozwoju niezależnego sektora prywatnego, w którym to nie ma żadnej kontroli". W związku z tym krajowe burżuazji w ogóle, a klasy średniej w szczególności, są marginalizowane ekonomicznie, a w konsekwencji politycznych.

Polityki gospodarczej odpychane inwestycji zagranicznych, co jest najniższym per capita w krajach WNP. zapewnienie pełnej wymienialności waluty. Jednak ścisłej kontroli waluty i zaostrzenie granic zmniejszyły wpływ tego środka.

Uzbekistan doświadczonych szalonej inflacji o około 1000% rocznie natychmiast po odzyskaniu niepodległości (1992-1994). Stabilizacji działań realizowanych z wytycznymi od MFW

Rząd Uzbekistanu ogranicza przywozu z zagranicy na wiele sposobów, w tym wysokich ceł przywozowych. Podatków akcyzowych są stosowane wwysoce dyskryminacyjny sposób chronić lokalne produkty. Dziennik taryfy są połączone z nieoficjalnych, dyskryminujące opłaty wynikające w sumie opłaty w wysokości nawet 100 150% rzeczywistej wartości produktu, dzięki czemu produkty importowane praktycznie zbyt drogie. Niektóre kraje WNP są oficjalnie zwolnione z należności przywozowych Uzbekistan.

Republikańska Stock Exchange (RSE) "Taszkent" został otwarty w 1994 roku. Mieści giełdzie papierów wartościowych, nieruchomości przedsiębiorców prawdziwe, krajowe fundusze inwestycyjne oraz Krajowy Depozyt papierów wartościowych. Nie handlu wszystkich spółek akcyjnych każdego miesiąca, a zatem wartość rynkowa jest bardzo zróżnicowana.

Pozycja Uzbekistanu został silny od 2003 roku. Po części dzięki wzrost cen na rynku światowym złota i bawełny (kraj kluczowych eksportowe), rozszerzone gazu ziemnego i niektórych produkcji eksportowej i zwiększenie pracy migrujących transferów bieżących zamieniła się w dużą nadwyżkę (od 9% do 11 % PKB od 2003 do 2005) i rezerwy walutowe, w tym złota, wzrosła ponad dwukrotnie, do około 3 mld USD.

Demografii

Uzbekistanu w Azji Środkowej jest najbardziej zaludnionym kraju. Jego 27.700.000 osób (lipiec 2007 r. szacunkowo) obejmują niemal połowę ogółu mieszkańców województwa.

Ludności Uzbekistanu jest bardzo młoda: 34,1% jej mieszkańców ma mniej niż 14 (2008 szacunek).

Istnieją pewne kontrowersje co do odsetek ludności Tadżykistanu. Wprawdzie oficjalne numery stan z Uzbekistanu umieścić numer na poziomie 5%, liczba mówi się, że do zaniżenia i zachodnich uczonych umieścić numer do 20% -30%.

Uzbekistan ma etniczne ludności koreańskiej, który został przymusowo przeniesiony do regionu przez Stalina z ZSRR na Dalekim Wschodzie w 1937/38. Są też małe grupy Ormian w Uzbekistanie, głównie w Taszkiencie i Samarkandzie. Naród jest 88% muzułmanów (głównie sunnici, z 5% mniejszości szyici), 9% prawosławni i 3% innych wyznań. Departament Stanu USA International Religious Freedom Report 2004 informuje, że 0,2% populacji jest Buddyjski (tych jest etnicznych Koreańczyków). Bukharian Żydzi mieszkali w Azji Środkowej, głównie w Uzbekistanie, od tysięcy lat. Było 94.900 Żydów w Uzbekistanie w 1989 r.

Podczas sowieckiej okupacji, Rosjanie i Ukraińcy stanowili ponad połowę ludności Taszkientu.

W 1940 roku, Tatarów krymskich, wraz z Niemcami, Czeczeni, Grecy, Turcy, Kurdowie i wiele innych narodowości zostało deportowanych do Azji Środkowej.

Co najmniej 10% siły roboczej Uzbekistan prace za granicą (głównie w Rosji i Kazachstanie).

Uzbekistan ma 99,3% wskaźnik alfabetyzacji wśród osób dorosłych w wieku powyżej 15 (2003 szacunek), która odnosi się do swobodnego i powszechnego systemu edukacji Związku Radzieckiego.

Religia

Islam jest zdecydowanie dominującą religią w Uzbekistanie, a muzułmanie stanowią 90% ludności w roku 2009 Departament Stanu USA uwolnienia. Szacuje 93.000 Żydów po obecnych w kraju.

Pomimo przewagi, praktyka islamu jest daleki od monolitycznych. Wielu wersjach wiary były praktykowane w Uzbekistanie. Konflikt islamskiej tradycji z różnych programów reform lub sekularyzacji w całej 20 wieku opuścił świat zewnętrzny z niejasnym pojęciem praktyk islamu w Azji Środkowej.

W Uzbekistanie koniec władzy sowieckiej nie przyniosły gwałtowny wzrost fundamentalizmu, jak wiele było przewidzieć, ale stopniowe reacquaintance z nakazami wiary. Jednak po roku 2000, wydaje się, że wzrost poparcia dla islamistów.

Choć konstytucyjnie utrzymanie prawa do wolności wyznania, Uzbekistan utrzymuje zakaz wszelkiej działalności religijnej nie zatwierdzony przez to państwo. Patrz: Prawa człowieka, wolności religii, Uzbekistan

Językach

Język uzbecki jest jedynym językiem urzędowym państwa.

Rosyjski jest ważny język grupami komunikacji, zwłaszcza w miastach, w tym wiele z dnia na dzień technicznych, naukowych, rządowych i zastosowań gospodarczych. Rosyjski jest głównym językiem ponad 14% ludności i jest używany jako drugi język, wiele innych. Wykorzystania rosyjskich w oddalonych obszarach wiejskich zawsze ograniczone, a dzisiaj w szkole dzieci nie mają biegłości w języku rosyjskim, nawet w centrach miast. Jednak w 2003 r. odnotowano, że ponad połowa ludności może mówić po rosyjsku, i odnowionego w pobliżu stosunków politycznych między Rosją i Uzbekistan oznaczało, że oficjalne zniechęcenie rosyjskiej spadła off ostro.

W 1992 roku Uzbekistan oficjalnie przesunięty z powrotem do alfabecie łacińskim, ale wiele znaków i komunikatów (w tymOficjalny rząd płyt na ulicach) są nadal zapisane w cyrylicy uzbeckiej skrypt, który został wykorzystany w Uzbeckiej od 1940 roku. Komputery z reguły działają w oparciu o "Uzbek cyrylicy" klawiaturę i alfabetem łacińskim jest podobno w składzie na standardowym angielską klawiaturą.

Komunikacji

Według raportu źródła oficjalne, jak z dnia 10 marca 2008 roku liczba użytkowników telefonów komórkowych w Uzbekistanie osiągnął 7 mln EUR, co z 3,7 mln EUR na 01 lipca 2007.

Od dnia 1 lipca 2007 r., szacowana liczba użytkowników internetu wyniósł 1,8 mln EUR, zgodnie z UzACI.

Transport

Taszkientu, stolicy i największego miasta, który trzy-line system szybkiego tranzytu zbudowany w 1977 r., rozbudowany w 2001 roku po odzyskaniu niepodległości dziesięciu lat od Związku Radzieckiego. Uzbekistan jest obecnie jedynym krajem w Azji Środkowej, system metra, które jest promowane jako jedna z najczystszych systemów w byłym Związku Radzieckim. Stacje są niezwykle bogato zdobione. Na przykład stacji metra Kosmonavtov wybudowany w 1984 roku jest ozdobione temat podróży kosmicznych uznania osiągnięć ludzkości w przestrzeni kosmicznej i na pamiątkę roli Władimir Dżanibekow, radziecki kosmonauta pochodzenia uzbeckiego. Pomnik Władimir Dżanibekow stoi w pobliżu jednego z wejść stacji.

Są obsługiwane przez rząd tramwajów, autobusów i trolejbusów biegnącą przez miasto. Istnieje również wiele taksówek, zarówno zarejestrowanych i niezarejestrowanych. Uzbekistan ma samochodu do produkcji instalacji do produkcji nowoczesnych samochodów. Produkcja samochodów jest wspierany przez rząd i koreańskie auto firma Daewoo. Uzbecki rząd nabył 50% udziałów w Daewoo w 2005 r.

stacja kolejowa, połączenie wielu miast, w Uzbekistanie, a także sąsiadujących byłych republik Związku Radzieckiego. Ponadto, po uzyskaniu niepodległości dwa szybkie pociągów-running systemy zostały ustanowione. Istnieje również duży zakład, że samolot został zbudowany w czasach sowieckich - Taszkent Czkałow Wytwórni Lotniczego lub ТАПОиЧ w języku rosyjskim. Zakład powstał w czasie II wojny światowej, kiedy to zakłady produkcyjne zostały ewakuowane na południe i wschód by zapobiec pogłębianie nazistowskich sił. Aż do końca 1980 roku zakład był jednym z wiodących ośrodków produkcji samolotu w ZSRR, ale z upadkiem Związku Radzieckiego jego produkcji sprzętu stały się nieaktualne, a większość pracowników zostało zwolnionych. Teraz produkuje tylko kilka samolotów rocznie, ale z zainteresowaniem rosyjskich firm w to, są pogłoski o produkcji, poprawy planów.

Wojskowy

Uzbekistan posiada największe siły wojskowe w Azji Środkowej po około 65.000 ludzi w mundurach. Jego struktura była dziedziczona z Turkiestanu radzieckich sił zbrojnych Okręgu Wojskowego, mimo że jest się w kierunku w pełni odnowiony organizację, która ma być oparta na silniku karabin wojsk (piechoty zmotoryzowane) z niektórych sił światła i specjalne. Sprzęt uzbeckich sił zbrojnych nie jest nowoczesnym i szkolenia, przy jednoczesnej poprawie, nie jest ani jednolita, ani odpowiednia dla jego nowej misji terytorialnego bezpieczeństwa.

Rząd przyjął obowiązki kontroli broni byłego Związku Radzieckiego, przystąpiły do jądrowe o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (w stanie nie-nuklearnych) oraz aktywny program wspierany przez US Defense Threat Redukcja Agency (DTRA) w zachodnim Uzbekistanie ( Nukus i Vozrozhdeniye Island). Rząd Uzbekistanu spędza około 3,7% PKB na wojsko, ale otrzymał coraz wlewu Foreign Military Financing (FMF) i innych funduszy pomocowych bezpieczeństwa od 1998 roku.

Po 11 września 2001 r. ataki terrorystyczne w USA, Uzbekistan zatwierdzonym wniosku US Central Command's dostępu do bazy lotniczej, lotnisko Karszy-Khanabad, na południu Uzbekistanu. Jednak Uzbekistan zażądał, aby USA wycofania się z baz lotniczych po masakrze w Andiżanie i reakcji USA w tym masakry. Ostatnio na stronie Uzbekistan wojsk amerykańskich w listopadzie 2005 roku.

Stosunków zagranicznych

Uzbekistan dołączył do Wspólnoty Niepodległych Państw w grudniu 1991 roku. Jest jednak w przeciwieństwie do reintegracji i wycofała się z układu bezpieczeństwa zbiorowego WNP w 1999 roku. Od tego czasu, Uzbekistan uczestniczyła w życie pokojowych WNP w Tadżykistanie oraz w grupach zorganizowanych przez ONZ w celu rozwiązania konfliktów w Afganistanie i Tadżykistanie, które to widzi jako stwarzające zagrożenie dla własnej stabilności.

Wcześniej blisko Washington (Uzbekistan, który dał pół miliarda dolarów na pomoc w 2004 r., o jedną czwartą miliTary budżetu), rząd Uzbekistanu niedawno ograniczony amerykańskich wojskowych z bazy lotniczej w Karszy-Khanabad dotyczące operacji lotniczych w sąsiednim Afganistanie. Uzbekistan był aktywnym zwolennikiem działań USA wobec terroryzmu na całym świecie i dołączył do koalicji, które dotyczyły zarówno Afganistanie i Iraku.

Relacji między Uzbekistan i Stany Zjednoczone zaczęły się pogarszać po tak zwanych "kolorowych rewolucji" w Gruzji i Ukrainy (w mniejszym stopniu Kirgistan). , Gdy USA przystąpiły do UE w zaproszeniu do przeprowadzenia niezależnego międzynarodowego dochodzenia w krwawych wydarzeń w Andijon, związek miał dodatkowe pikować, a prezydent Islam Karimow zmienił układ polityczny w kraju była bliżej do Rosji i Chin, krajów, które nie wybrał Uzbekistan krytykować przywódców ich domniemanego naruszenia praw człowieka.

Pod koniec lipca 2005 r., rząd Uzbekistanu obciążyć Stany Zjednoczone do opuszczenia bazy lotniczej w Karszy-Kanabad (w pobliżu granicy z Afganistanem Uzbekistanu) w terminie 180 dni. Karimow zaoferował wykorzystanie bazy do Stanów Zjednoczonych tuż po 9 / 11. Uważa się również, że w niektórych Uzbecy protestów w Andiżanie zostały spowodowane przez wpływy w Wielkiej Brytanii i USA w dziedzinie Andiżanie. Jest to kolejny powód do wrogości między Uzbekistanem a Zachodem.

Uzbekistan jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) (od 2 marca 1992 r.), Euro-Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego (EAPC), Partnerstwo dla Pokoju (PdP) oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). Należy do Organizacji Konferencji Islamskiej (OIC) i Organizacji Współpracy Gospodarczej (ECO) (składający się z pięciu krajów Azji Środkowej, Azerbejdżan, Turcja, Iran, Afganistan i Pakistan). W 1999 r., Uzbekistan dołączył do sojuszu GUAM (Gruzja, Ukraina, Azerbejdżan i Mołdawia), która powstała w roku 1997 (co GUUAM), ale wycofał się z organizacji w 2005 roku.

Uzbekistan jest również członkiem Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SCO) i gospodarze SCO Regionalnego Anti-Terrorist Struktura (U SZCZURÓW) w Taszkiencie. Uzbekistan dołączył nowy Azji Centralnej Organizacji Współpracy (CaCO) w 2002 roku. CaCO składa się z Uzbekistanu, Tadżykistanu, Kazachstanu i Kirgistanu. Jest członkiem-założycielem i pozostaje zaangażowany w Azji Środkowej Unii Europejskiej, utworzona z Kazachstanu i Kirgistanu, i dołączył do marca 1998 przez Tadżykistan.

We wrześniu 2006 r. UNESCO przedstawiła Islam Karimow nagrodę za zachowanie Uzbekistanu jej bogatej kultury i tradycji. Pomimo krytyki, to wydaje się być oznaką poprawy stosunków między Uzbekistanem a Zachodem.

W październiku 2006 r. także odnotowano spadek izolacji Uzbekistanu z Zachodem. UE zapowiedziała, że zamierza wysłać delegację do Uzbekistanu, aby porozmawiać na temat praw człowieka i wolności, po długim okresie wrogich stosunków między nimi. Mimo że jest jednoznaczne, czy urzędnik lub nieoficjalna wersja Andiżanie Massacre jest prawdą, UE jest ewidentnie chce ułatwić jego sankcji gospodarczych wobec Uzbekistanu. Niemniej jednak, na ogół zakłada się wśród ludności Uzbekistanu, że rząd będzie mocno w zachowaniu bliskich stosunków z Federacją Rosyjską i jej teorii, że w Uzbekistanie 2004-2005 protesty były wspierane przez USA i Wielkiej Brytanii.

Kultura

Uzbekistan ma szeroki zestaw grup etnicznych i kultur, z Uzbekistanu są grupy większością głosów. W 1995 r. około 71% ludności Uzbekistanu był Uzbek. Szef mniejszości stanowili Rosjanie (8%), Tadżyków (5-30%), Kazachowie (4%), Tatarzy (2,5%) i Karakałpacy (2%). Mówi się jednak, że liczby nie-uzbecki ludzi żyjących w Uzbekistanie spada jak Rosjan i innych mniejszości powoli urlop i wrócić Uzbecy z innych części byłego Związku Radzieckiego.

Kiedy Uzbekistan uzyskał niepodległość w 1991 roku, nie było obawy, że fundamentalizm muzułmański będzie rozłożone w całym regionie. Oczekiwanie okazało się, że kraj długi odmowy wolność praktyk religijnych uległaby bardzo szybki wzrost ekspresji dominującej wiary. W 1994 r. ponad połowa ludności Uzbekistanu mówiono, że muzułmanie, chociaż w kilku oficjalnych badań, że liczba ta rzeczywistej wiedzy na temat religii lub wiedział, jak ją realizować. Jednak wzrasta przestrzeganie islamskiego w regionie.

Uzbekistan ma wysoki poziom umiejętności, z czego około 99,3% osób dorosłych powyżej 15 roku życia jest w stanie czytać i pisać. Jednak tylko88% populacji w 15 obecnie studiują w edukacji, wartość ta może spadać w przyszłości. Uzbekistan napotkał poważne niedobory budżetowe w programie edukacji. Ustawy edukacji z 1992 r. rozpoczęła proces reform teoretyczne, ale fizyczne podstawy stan pogorszył się i zmiany programu nauczania jest powolny.

Uzbekistan uniwersytety powstanie prawie 600.000 absolwentów rocznie.

Sport

Uzbekistan jest domem były wyścigi rowerzysta Dżamolidin Abdużaparow. Abdużaparow wygrał konkurs punktów w Tour de France trzy razy, za każdym razem zdobywając prestiżową zielona koszulka. Zielona koszulka jest drugim po żółtą koszulkę. Abdużaparow był specjalistą w zwycięskich etapów wycieczki lub wyścigów jednodniowych, gdy wiązka lub peleton by skończyć ze sobą. Będzie on często "sprint" w finale kilometr i cieszy się renomą jako niebezpieczne w tych sprinty wiązka jak on splotu z boku na bok w sprint. Tę reputację mu przydomek "Terror w Taszkiencie. Artur Taymazov zdobył medal w zapasach w Uzbekistanie w 2000 Letnie Igrzyska Olimpijskie, a także złoto, zarówno na 2004 i 2008 Letnie Igrzyska Olimpijskie w 120 kg mężczyzn.

Rusłan Czagajew to zawodowy bokser reprezentujący Uzbekistanu w WBA. Zdobył tytuł mistrza WBA w 2007 roku po pokonaniu Rosji Giant Valuev. Czagajew obronił tytuł dwa razy, zanim stracił go na rzecz Władimir Kliczko w 2009 roku. Oficjalny sport Uzbekistan jest piłka nożna. Premier League Uzbekistanu w piłce nożnej jest Uzbek League, które funkcje szesnaście drużyn. Obecnych mistrzów są Bunyodkor Taszkent, a zespół z najbardziej mistrzostw FC Pakhtakor Taszkent z 8. Obecnego Player of the Year jest Odil Ahmedov. Uzbekistan również regularnie uczestniczy w AFC Champions League i Puchar.

Środowisko

Dziesięcioleci wątpliwości polityki sowieckiej w dążeniu do większej produkcji bawełny doprowadziły do katastrofalnego scenariusza. Rolniczej wydaje się być głównym czynnikiem zanieczyszczenia i dewastacji powietrza i wody w kraju.

Aral Sea katastrofy jest klasycznym przykładem. Jezioro Aralskie były czwartym największym śródlądowego morza na Ziemi, będącego czynnikiem wpływającym na wilgotność powietrza. Liczby zgonów zwierząt człowieka i uchodźców z okolic morza może się tylko domyślać. Na pytanie, kto jest odpowiedzialny za kryzys pozostaje otwarta - radzieccy naukowcy i politycy, którzy w reżyserii dystrybucji wody w 1960, lub post-sowieckich polityków, którzy nie przeznaczają wystarczających środków na budowę zapór i systemów nawadniających.

Ze względu na praktycznie nierozwiązywalny problem Morza Aralskiego, wysokie zasolenie i zanieczyszczenie gleby ciężkie elementy są szczególnie rozpowszechnione w Karakałpacja, w regionie Uzbekistanu w sąsiedztwie Jeziora Aralskiego. Większość narodu zasobów wody wykorzystuje się w rolnictwie, co stanowi prawie 94% zużycie wody i przyczynia się do wysokiego zasolenia gleby.

międzynarodowym rankingu