Wenezuela

Wenezuela (wymawiane / ˌ vɛnɨzweɪlə / (słuchać), hiszpański:), oficjalnie zwany Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (hiszp. Bolivariana República de Venezuela), to tropikalny kraj na północnym wybrzeżu Ameryki Południowej. Jest to kontynent kontynentalnej z wielu wysp znajduje się poza jej wybrzeża na Morzu Karaibskim. Republika była hiszpańska kolonia, która uzyskała niepodległość w 1821 roku.

Wenezuela Gujana granic na wschodzie, na południu Brazylii, Kolumbii i na zachód. Trynidad i Tobago, Grenada, Saint Lucia, Barbados, Curaçao, Bonaire, Aruba, Saint Vincent i Grenadyny oraz Antyle Podwietrzne leżą na północ, od wybrzeży Wenezueli. Jego wielkość jest 916.445 km z około 26.414.816 mieszkańców. Jej stolicą jest Caracas. Kolory flagi Wenezueli są żółte, niebieskie i czerwone, w tej kolejności: żółty symbolizuje bogactwa ziemi, niebieskie morze i niebo kraju, a czerwony w krew przez bohaterów niepodległości.

Wenezuela ma sporów terytorialnych z Gujany (dawniej Wielka Brytania), głównie z dziedziny Essequibo, oraz z Kolumbią w sprawie ZatokiWenezueli. W 1895 roku, po latach dyplomatyczne próby rozwiązania sporu granicznego, z Wenezueli, spór o granicę River Essequibo rozgorzała, nie został on złożony do "neutralne" Komisja (w składzie: Wielka Brytania, Stany Zjednoczone i przedstawicieli rosyjskich i bez bezpośredni przedstawiciel Wenezueli), który w 1899 roku postanowił najczęściej roszczenia przeciwko Wenezueli. wyposażone w różne odmiany dzikiej przyrody chronionych siedlisk.

Wenezuela jest jednym z najbardziej zurbanizowanych krajów Ameryki Łacińskiej; większość Wenezuelczyków żyć w miastach na północy, zwłaszcza w stolicy Caracas, który jest również największym miastem. Inne główne miasta to Maracaibo, Valencia, Maracay, Barquisimeto, Merida, Barcelona-Puerto La Cruz i Ciudad Guayana.

Etymologia

W 1498, w ramach jego trzecia podróż, Krzysztof Kolumb wypłynął w pobliżu Orinoco Delta, a następnie internowany w Zatoce Paria. Zdumiony, Columbus, wyrażone w jego piśmie do ruchu Królów Katolickich, że doszedł do nieba na ziemi (raj) i zdezorientowany niezwykłą zasolenia wody, pisał:

Jego pewności po osiągnięciu Paradise go nazwać ten region kraju Grace, wyrażenia, które stało się w kraju nick.

Niemniej jednak, po roku 1499, ekspedycja kierowana przez Alonso de Ojeda odwiedził wenezuelskiego wybrzeża. Stilt domów w okolicy jeziora Maracaibo przypomniał nawigator Amerigo Vespucci w Wenecji (włoski: Venezia), więc nazwał regionie "Wenezuela"

Niemniej jednak, mimo że historia Vespucci pozostaje najpopularniejszym i przyjętych wersji pochodzenia nazwy kraju, z innego powodu w nazwie pojawia się na koncie Martín Fernández de Enciso, członkiem załogi i Vespucci Ojeda. W swojej pracy Summa de Geografia, stwierdza on, że znaleźli ludności autochtonicznej, którzy nazywali się "Veneciuela", co sugeruje, że nazwę "Wenezuela" może ewoluowały od rodzimego słowa.

Historia

mieszkanie człowieka w Wenezueli mógł rozpoczęła się co najmniej 15.000 lat temu, z których okres narzędzia w kształcie liścia, wraz z krojenia i skrobania plano-wypukły narzędzi, zostały znalezione narażone na wysokie tarasy rzeczne Pedregal z Rio w zachodniej Wenezueli.

Wenezuela po raz pierwszy skolonizowany przez Hiszpanię w 1522 roku w to, co jest teraz Cumaná. Tych części wschodniej Wenezueli zostały włączone do Nowej Andaluzji. Administrowanych przez Audiencia Santo Domingo od początku 16 wieku, większość z Wenezueli stał się częścią Wicekrólestwa Nowej Granady na początku 18 wieku, a następnie został zreorganizowany jako autonomiczne kapitana generalnego począwszy od 1776 roku.

W 16 wieku, w czasie hiszpańskiej kolonizacji, ludności tubylczej, takie jak wiele Mariches, sami potomkowie Caribs odrzucone pogaństwa i objął katolicyzm. Niektóre Hiszpanów tubylcy surowo traktowane. Indian caciques (liderów), takie jak Guaicaipuro i Tamanaco próbowała oprzeć hiszpański najazdów, ale ostatecznie pokonał; Tamanaco został zabity na zlecenie założyciela Caracas "Diego de Losada.

Po serii nieudanych powstań, Wenezuela, pod wodzą Francisco de Miranda, wenezuelski marszałek, który walczył w amerykańskiej wojnie o niepodległość i rewolucji francuskiej, ogłosiło niepodległość w dniu 5 lipca 1811 roku. Zaczęło wojny o niepodległość Wenezueli. Jednak niszczycielskie trzęsienie ziemi, które nawiedziło Caracas w 1812 roku, wraz z buntem Wenezueli llaneros, pomogły obniżyć pierwszy Republiki Wenezueli. Druga Republika Wenezueli, ogłoszonej w dniu 7 sierpnia 1813 roku, trwała kilka miesięcy przed cruobiektu, jak również.

Suwerenności tylko osiągnięte po Simón Bolívar, wspomaganych przez José Antonio Páez i Antonio José de Sucre, wygrał bitwę pod Carabobo w dniu 24 czerwca 1821 roku. José Padilla Prudêncio Rafael Urdaneta i zwycięstwo w bitwie na jeziorze Maracaibo w dniu 24 lipca 1823 r., pomógł pieczęć Wenezueli niepodległość. Kongres Nowej Granady dał kontroli Bolívar z granadyjskimi armii, z której wynika, że kilka krajów wyzwolonych i założył Kolumbii.

Sucre, który wygrał wiele walk o Bolívar, udał się do Ekwadoru, a później uwolnić się drugi prezydent Boliwii. Wenezuela pozostała część Kolumbii do 1830, kiedy bunt kierowany przez Páez dozwolone głoszenie Wenezuela nowe niepodległe; Páez został pierwszym prezydentem nowej republiki. Dwie dekady wojny miał kosztować życie między kwartał i trzeciej wenezuelskiego społeczeństwa, która w 1830 roku nie więcej niż o numerach 800.000.

Wiele z historii Wenezueli XIX wieku charakteryzuje się zamieszek politycznych i rządów dyktatorskich.

20. wieku

W pierwszej połowie 20 wieku, caudillos (wojskowy strongmani) nadal dominują, choć generalnie dozwolone na łagodne reformy społeczne i wspierać wzrost gospodarczy. Po śmierci Juan Vicente Gómeza w 1935 roku i upadku caudillismo (rządów autorytarnych), pro-demokratycznych ruchów w końcu zmuszony do wycofania się z wojskowych bezpośredni udział w polityce krajowej w 1958 roku. Od tego roku w Wenezueli miała szereg demokratycznie wybranych rządów.

Odkrycie złóż ropy naftowej masowe podczas I wojny światowej spowodowała ożywienie gospodarcze, które trwały do 1980, w 1935 roku w Wenezueli na produkt krajowy brutto był najwyższy w Ameryce Łacińskiej. Po II wojnie światowej globalizacji i ciężkich imigracji z Europy Południowej (głównie z Hiszpanii, Włoch, Portugalii) i biedniejszych krajów Ameryki Łacińskiej znacznie zróżnicowane społeczeństwo Wenezueli.

Ogromne wydatki publiczne i akumulacji zadłużenia wewnętrznego i zewnętrznego w latach Petrodollar z lat 1970 i początku 1980, po upadku cen ropy w 1980 roku, sparaliżowana wenezuelskiej gospodarki. Jak rząd zaczął zdewaluować walutę, w lutym 1983 roku w celu stawienia czoła swoich zobowiązań finansowych, prawdziwy standard Wenezuelczyków "życia spadła dramatycznie. Wiele nie polityki gospodarczej i korupcji wzrasta rządu doprowadził do wzrostu ubóstwa i przestępczości, pogorszenie wskaźników społecznych, a także zwiększenia niestabilności politycznej.

W lutym 1992 r. Hugo Chávez, spadochroniarz wojsko, inscenizacji zamachu stanu próby mające na celu obalenie rządu prezydent Carlos Andrés Pérez. Chávez nie powiodło się i został umieszczony w więzieniu. W listopadzie 1992 r., nieudana próba zamachu stanu innego miejsce, organizowane przez grupy pozostały lojalne wobec Chaveza w siłach zbrojnych. Chávez został ułaskawiony marca 1994 przez prezydenta Rafael Caldera, czystą łupków i jego praw politycznych nienaruszone.

W 1998 r. Chávez został wybrany na prezydenta. Chavez również przeżył obecnie wszystkie krajowe strajk, który trwał ponad dwa miesiące w grudniu 2002 r. - luty 2003, w tym strajku / blokady w stanie spółki wydobywcze ropy naftowej, a referendum przypomnieć w sierpniu 2004 roku. Został wybrany na kolejną kadencję w grudniu 2006 roku.

Gospodarka

Sektora naftowego dominuje gospodarka mieszana Wenezueli, co stanowi około jedną trzecią PKB, około 80% eksportu i ponad połowę budżetu państwa. Złoto, diamenty i rudy żelaza wydobywa się także. Wenezuela zawiera jedne z największych ropy naftowej i gazu ziemnego na świecie. Konsekwentnie plasuje się w pierwszej dziesiątce producentów ropy naftowej na świecie.

Największych krajowych złóż ropy naftowej znajdują się pod i wokół jeziora Maracaibo, Wenezuela Zatoki (zarówno w Zulia), w dorzeczu Orinoko (Wenezuela Wschodniej), gdzie największy w kraju rezerwat się znajduje. Wenezuela najtańsza benzyna na świecie z uwagi na duże dotacje rządowe.

Inflacja utrzymuje się problem. Spodziewano się powoli do 26% rocznie w 2009 r., według prezesa Narodowego Banku, Nelson Merentes.

Dochodów osobistych

PKB per capita w 2008 r. było 13.500 dolarów USA, ranking to 84-sza na świecie.

Ropy naftowej i innych zasobów

Kiedy olej został odkryty w Maracaibo strajku w 1922 roku dyktatora Wenezueli Juan Vicente Gómez dozwolone Americans pisać prawa Wenezueli ropa naftowa.

Warunki bardziej korzystne dla Wenezueli zostały wynegocjowane w 1945 roku, po zamachu wniesiona do władzy lewicowy rząd, który zawiera Juan Pablo Alfonso Pérez. W 1958 r. nowy rząd ponownie włączone Alfonso Pérez, który opracował plan dla międzynarodowego kartelu ropy naftowej, które staną się OPEC. hosting organizacji II Konferencji Przywództwa 40 lat, jak również o jej byłego ministra energii, Alvaro Silva Calderon, powołany na stanowisko Sekretarza Generalnego.

Załamania cen ropy w latach 1997-98 doprowadził do rozszerzenia administracji Rodriguez inspirowane OPEC cięcia produkcji w celu podniesienia cen ropy naftowej na świecie. W 2002 r. sektor ten stanowił około jedną czwartą PKB, 73% zysków z eksportu, a około połowa z rządu centralnego przychody operacyjne. Wenezuela jest czwartym największym dostawcą importowanej ropy i produktów rafinacji ropy naftowej do Stanów Zjednoczonych.

Rząd Wenezueli otworzyła wiele sektora węglowodorów do inwestycji zagranicznych,

Krajowe spółki naftowej Wenezueli Petroleos de Venezuela SA (PDVSA) i zagranicznych firm naftowych podpisało 33 umów na działania w trzech obszarach marginalnych stawek rund.

13 listopada 2001 r., zgodnie z prawem, aby uprawnione przez Zgromadzenie Narodowe, prezydent Chavez Węglowodory uchwalone nowe ustawy, która weszła w życie w styczniu 2002 roku. Prawo to zastąpiło Węglowodory prawie 1943 i Nacjonalizacja prawie 1975 roku. Między innymi, nowej ustawy pod warunkiem, że cała produkcja ropy naftowej i dystrybucji miały być domeną Wenezueli państwa, z wyjątkiem wspólnych przedsięwzięć skierowanych bardzo ciężkie frakcje ropy produkcji ropy naftowej. Węglowodory w ramach nowego prawa, prywatnych inwestorów może posiadać do 49% kapitału w joint venture zaangażowanych w działalność typu upstream. Nowe prawo przewiduje także, że prywatni inwestorzy własnych do 100% kapitału w przedsięwzięciach dotyczących dalszych działań, w uzupełnieniu do 100% już dozwolone dla inwestorów prywatnych w odniesieniu do przedsięwzięć gazu, jak wcześniej ogłoszone przez Zgromadzenie Narodowe.

W czasie z grudnia 2002 r. do lutego 2003 r. wszystkie-skreślić krajowym, w przypadku menedżerów i wysoko wykwalifikowanych techników wypłacane PDVSA zamykania zakładów i opuścili swoje stanowiska, produkcji i rafinacji ropy naftowej przez PDVSA prawie ustał. W tym samym czasie, wielu właścicieli firm w całej Wenezueli zamknęli swoje sklepy, zarówno działań mających na celu obalenie Chaveza od rządu. Po ponad 60 dni donikąd strike obumarły, a także działań w końcu powoli, powrót i ponownie przez pracowników olej zastąpić. Obecnie łącznie 45.000 pracowników i zarządzanie PDVSA, niektóre 19.000 następnie oddalił bez kompensacji; z których wielu menedżerów i specjalistów wysoko wypłacane i techników, którzy później zakazano pracy w przemyśle naftowym, nawet w sposób pośredni.

Produkcji, rolnictwa, handlu i

Produkcji przyczyniły się 17% PKB w 2006 roku. Wenezuela produkuje i eksport stali, elektronika, aluminium, samochodowy, tkaniny, odzież, napoje i żywność. Produkuje cement, opony, papier, nawozów, i montuje samochody zarówno do użytku domowego i na rynkach eksportowych.

Rolnictwo dostarcza około 3% PKB, 10% siły roboczej, co najmniej jednej czwartej powierzchni Wenezueli. Wenezuela wywozu ryż, kukurydza, ryby, owoce tropikalne, kawa, wołowina i wieprzowina. Kraj nie jest samowystarczalny w większości dziedzin rolnictwa, import Wenezuela około dwóch trzecich swoich potrzeb żywnościowych. W 2005 r. 87 firm ze Stanów Zjednoczonych wywozili 347.000.000 dolarów wartości produktów rolnych, w tym pszenica, kukurydza, soja, soja, bawełna, tłuszcze zwierzęce, oleje roślinne i inne przedmioty do Wenezueli jednym z dwóch największych amerykańskich rynkach w Ameryce Południowej.

Ze względu na eksport ropy naftowej w Wenezueli zwykle postów nadwyżkę handlową. W ostatnich latach eksport nonpetroleum zostały szybko rośnie, ale wciąż stanowią tylko około jedna czwarta całości eksportu.

Geografia

Wenezuela jest krajem, w północnej części Ameryki Południowej, nad Morzem Karaibskim. Jest ograniczona na południu Brazylii, a na zachodzie Kolumbii. Wenezuela ma powierzchnię 916.445 km ² (353841 ²) i powierzchni 882.050 km ² (340560 ²), około dwukrotnie większy niż w Kalifornii. Kształcie mniej więcej jak odwrócony trójkąt, kraj ma 2800 km (1700 mil) linii brzegowej.

Z 2800 km (1740 mil) od wybrzeża, jestróżnorodność krajobrazów. Skrajnej północno przedłużenie Andów nadal dotrzeć do północno-zachodniej Wenezueli i wzdłuż północnego wybrzeża Karaibów. Pico Bolívar, narodu najwyższym punktem na 4979 metrów (16335 stóp), leży w tym regionie. Centrum kraju charakteryzuje się Llanos, które są rozległe równiny, które rozciągają się od granicy Kolumbii w daleko na zachód do delty rzeki Orinoko na wschodzie.

Na południe, rozbiorowi Gujana Highlands zawiera północnych obrzeżach dorzeczu Amazonki i Angel Falls, najwyższy wodospad na świecie, jak również tepuis, duży stół, jak góry. Orinoco, z bogatą gleby aluwialne, wiąże się największe i najważniejsze system rzeka kraju; to pochodzi z jednego z największych wodnych w Ameryce Łacińskiej. Caroni i Apure inne główne rzeki.

Insular Region obejmuje wszystkie rzeczy wenezuelskiej wyspie: Nueva Esparta i różnych Federalnej zależne. Deltowego System, który tworzy trójkąt obejmujący Delta Amacuro, projekty na północny wschód do Oceanu Atlantyckiego.

Kraju można podzielić na dziesięć obszarów geograficznych, niektóre odpowiadające klimatycznych i regionów biogeograficznych. Na północy znajdują się wenezuelskie Andy i regionu Coro, górskich dróg w północno-zachodniej, posiada kilka górskich i dolin. Na wschód od niej niżu łączące jeziora Maracaibo i Zatoki Wenezueli. Centralny Rząd biegnie równolegle do wybrzeża i obejmuje okoliczne wzgórza Caracas; Wschodniej Range, oddzielone od głównego zasięgu w Zatoce Cariaco, obejmuje wszystkie Sucre i Monagas północnej.

Geologia

kontynentalnej opiera się na Wenezueli w Ameryce Południowej Plate.

Flory i fauny

Wenezuela leży w Kraina Neotropic; dużej części kraju były pierwotnie pokryte przez wilgotne lasy liściaste. Jeden z siedemnastu krajów i megadiverse wśród najlepszych dwudziestu krajów pod względem endemizm, około 38% ponad 21.000 gatunków roślin są unikalne dla kraju; 23% gadów i 50% gatunków płazów są endemiczne.

Wenezuela gospodarze istotne w całej różnorodności biologicznej siedlisk od xeric formacji krzewiastych w ekstremalnych północny zachód do wybrzeża lasy namorzynowe w północno-wschodniej. Należą do flor de mayo Orchidea (mossiae Cattleya), krajowe kwiat.

krajowych drzewo Wenezueli jest Araguaney, którego charakterystyczny bujność po porze deszczowej doprowadziły pisarz Rómulo Gallegos do nazwy to "

Manatów, boto delfiny rzeczne, krokodyle i Orinoko, które zostały zgłoszone do osiągnięcia do 6,6 m (22 stóp) długości, są godne uwagi gatunków wodnych. Wenezuela gospodarze łącznie 1.417 gatunków ptaków, 48 z nich są endemiczne. i turpial żółto-pomarańczowe, krajowych ptaków.

W ostatnich dziesięcioleciach, logowanie, górnictwo, przeniesienie uprawy, rozwoju i innych działalności człowieka związane poważne zagrożenie dla przyrody w Wenezueli, między 1990 a 2000 r., 0,40% powierzchni lasów zostało zatwierdzone w roku.

Klimat

Choć Wenezuela jest całkowicie mieści się w tropikach, klimat zmienia się z niskiej wysokości wilgotny równin, gdzie średnia roczna temperatura zakres tak wysokie, jak 28 ° C (82,4 ° F), na lodowce i wyżyny (paramos) o średniej rocznej temperatury 8 ° C (46,4 ° F). Roczna suma opadów waha się od 430 mm (16,9w) w półsuche części północno-zachodniej do 1000 mm (39,4 w) w Orinoco Delta z Dalekiego Wschodu. Najwięcej opadów przypada od czerwca do października (pora deszczowa i "zima"); włosów i gorętsze pozostałą część roku jest znany jako "letni", choć zmiana temperatury w ciągu roku nie jest tak wyraźne, jak w umiarkowanych szerokościach geograficznych.

Kraju spada na cztery strefy poziome temperatury opiera się głównie na elewacji, o Tropical, pralnia, pralnia Winters z umiarkowanej i Polar (tundra alpejska) klimacie, między innymi. W strefie tropikalnej, poniżej 800 m / 2625 m-temperatury są ciepłe, a średnie roczne wahają się od 26 i 28 ° C (78,8 i 82,4 ° F). Strefie umiarkowanej waha się od 800 do 2000 metrów (2625 i 6562 stóp), ze średnimi od 12 do 25 ° C (53,6 do 77 ° F), wiele miast w Wenezueli, w tym kapitał, leżą w tym regionie. warunki Chłodniej w temperaturach od 9 do 11 ° C (48,2 do 51,8 ° F) znajdują się w strefie cool od 2000 do 3000 metrów (6562 i 9843 m), zwłaszcza w Andach Wenezueli, gdzie pastwiska i trwałe Snowfield z Średnie roczne poniżej 8 ° C (46 ° F) pokrycia terenu powyżej 3000 metrów (9843 stóp), w obszarach wysokogórskich znany jako paramos.

Podobszarach

Wenezuela jest podzielona na 23 stanów (estados), dzielnica kapitału (kapitał distrito), co odpowiada miasta Caracas, a Federalną zależne (Dependencias Federales specjalny obszar). Wenezuela jest podzielone na 335 gmin (Municipios), są one podzielone na ponad tysiąc parafii (parroquias). Państw zgrupowanych w dziewięciu regionów administracyjnych (regiones administrativas), które zostały ustanowione w 1969 r. dekretem prezydenckim, poza Wenezuela historycznie twierdził i nadal twierdzą, wszystkie Gujany zachód terytorium Essequibo; tym 159.500 kilometrów kwadratowych (61.583 ² ) przewodu pokarmowego nazwano Guayana Esequiba lub Zona en Reclamación ("strefy w celu regeneracji).

Demografii

wskaźnik urodzin Wenezuela jest jednym z najwyższych w Ameryce Południowej, po Boliwii, Paragwaju i Gujanie Francuskiej.

Od roku 1930, wenezuelskie spis nie zawiera informacji na temat pochodzenia etnicznego, więc tylko przybliżone szacunki są dostępne. Około 60% ludności Mestizo, określonych jako mieszanki Europejskiego i Indian, około 30% jest europejską, głównie hiszpański, włoski, portugalski, Libanu i pochodzenia niemieckiego. Dwa główne plemiona Indian znajduje się w kraju Wayuu, położony jest w zachodniej, w Zulia, a Timotocuicas, również na zachodzie, w Mérida, w Andach.

Azjaci tworzą niewielki procent ludności. Około 1% Wenezuelczyków to ludność autochtoniczna. Tych grup, do których dołączyła sponsorowane imigrantów z całej Europy i sąsiadujące części Ameryki Południowej w połowie 20 wieku ożywienia gospodarczego.

Według Światowej Uchodźców Survey 2008, opublikowany przez amerykański Komitet ds. uchodźców i imigrantów, Wenezueli odbyło się populacji uchodźców i osób ubiegających się o azyl z Kolumbii numeracji 252.200 w roku 2007. 10.600 nowych osób ubiegających się o azyl wjechała Wenezueli w 2007 roku.

Około 85% ludności mieszka w miastach w północnej Wenezueli, 73% mieszka mniej niż 100 km (62 mil) od linii brzegowej.

Krajowych i językiem urzędowym jest hiszpański, 31 lokalnych języków również mówi, w tym Guajibo, Pemon, Warao, Wayuu i różnych językach Yanomaman.

Religia

Według szacunków rządu, 92% ludności jest przynajmniej nominalnie katolicki, a pozostałe 8% to protestanci, lub członkiem innej religii. Wenezuelskiego ewangelicki Rada ocenia, że ewangelicki protestantów stanowią 10% ludności.

Rząd

Wykonawczy

Wenezuelski prezydent jest wybierany w drodze głosowania w wyborach bezpośrednich i powszechnych, i jest jednocześnie głową państwa i szefem rządu. Kadencja wynosi sześć lat, oraz (od dnia 15 lutego 2009 r.) prezydent może być wybrany ponownie nieograniczoną liczbę razy. Prezydent mianuje wiceprezydenta i decyduje wielkość i skład gabinetu i sprawia, że nominacje do niej z udziałem ustawodawcy. Prezydent może zwrócić się do ustawodawcy o ponowne rozpatrzenie części prawa stwierdzi wykroczenie, ale prosty większości parlamentarnej może zastąpić te zarzuty.

Legislacyjnych

Jednoizbowy parlament Wenezueli Asamblea Nacional ("Zgromadzenie Narodowe"). Jej 167 deputowanych, z których trzy są zarezerwowane dla ludności tubylczej, służyć pięcioletnie kadencje i mogą być ponownie wybrani na maksymalnie dwa dodatkowe warunki. Są oni wybierani w wyborach powszechnych poprzez połączenie list wyborczych partii i jednego członka.

Wieku uprawniającym do głosowania w Wenezueli jest 18 lat. Wyborach nie jest obowiązkowy.

Sądowy

Najwyższy organ sądowy jest Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości lub Supremo Tribunal de Justicia, której sędziowie są wybierani przez parlament na jeden-letniego okresu dwunastu. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional wyborcze lub CNE) jest odpowiedzialny za procesy wyborcze, jest utworzony przez pięć głównych dyrektorów wybierani przez Zgromadzenie Narodowe. Prezes Sądu Najwyższego Luisa Estela Morales powiedział w grudniu 2009 r., że Wenezuela nie odszedł od "sztywnego podziału kompetencji" w kierunku system charakteryzuje się intensywnym koordynacji "między oddziałów rządowych. Morales wyjaśnić, że każda władza musi być niezależny, dodając, że "jedno jest podział władzy i jest jeszcze jeden podział.

Polityka

W tej chwili dwa główne bloki partii politycznych w Wenezueli: ciążących lewicowy blok Wielka Socjalistyczna Partia Wenezueli (PSUV), jego głównych sojuszników Ojczyzna dla wszystkich (PPT) i Komunistycznej Partii Wenezueli (PCV), a blok opozycji doprowadziłyprzez New Era (UNT) wraz z jego partii sojuszniczych Project Wenezueli, Sprawiedliwości pierwsze, Ruch na rzecz Socjalizmu i innych.

Po upadku Marcos Pérez Jiménez w 1958 roku, Wenezueli polityka była zdominowana przez trzeciej drogi chrześcijańskiej demokracji COPEI i centrolewicy socjaldemokratyczna Akcja Demokratyczna (AD) stron; tego systemu dwupartyjnego został usankcjonowany przez układ puntofijismo. Niemniej jednak ten system został wykluczone po wyborach w 1998 r. obecny prezydent Hugo Chávez, który rozpoczął to, co nazywa Boliwariańskiej Rewolucji.

Większość z opozycji politycznej w 2005 r. zbojkotowała wybory parlamentarne. W związku z tym, Hugo Chaveza MVR prowadzonej bloku zabezpieczone wszystkie 167 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym. Następnie został rozwiązany MVR się i dołącz do nowych Wielka Socjalistyczna Partia Wenezueli, a Chávez zwrócił się MVR-stronnictw sojuszniczych połączyć się do niego również. Zgromadzenie Narodowe ma dwa razy głosował udzielenia Chávez zdolność do orzekania na mocy dekretu przez kilka miesięcy w wielu obszarach szeroko pojętej, raz w 2000 r. i ponownie w 2007 roku. Ta moc nie tylko rzadko przyznawana poprzednich administracji, i to tylko na nadzwyczajne okoliczności, na krótki czas. Chavez ustalił sojusze z wieloma krajami Ameryki Łacińskiej, które wybrali lewicowych rządów, takich jak Argentyna, Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gwatemala, Nikaragua, Salwador, Honduras i Paragwaj.

Istnieje spór co do niezależności wymiaru sprawiedliwości, sprzeciw twierdząc, że wymiar sprawiedliwości jest wykorzystywany jako broń w stosunku do przeciwników. Rząd zaprzecza, że.

Zdrowie

Wenezuela krajowego powszechnego systemu opieki zdrowotnej, który jest bezpłatny. Obecny rząd stworzył program do rozszerzenia dostępu do opieki zdrowotnej jako Misión Barrio Adentro.

umieralności niemowląt w Wenezueli stał na 16 zgonów na 1000 urodzeń w 2004 r., niższe niż średnia w Ameryce Południowej (dla porównania w USA wynosi 5 zgonów na 1000 urodzeń w 2006).

W 2009 r., Chavez wniosek, że ludzie podejmują trzy minuta prysznice z powodu braku wody. Inne źródła wskazują na niedoinwestowanie jako dodatkowy problem.

Wenezuela posiada łącznie 150 obiektów, dla oczyszczalni ścieków. Jednak nadal 13% ludności nie ma dostępu do wody pitnej, ale liczba ta wydaje się być spada.

Podróżujących do Wenezueli zaleca się szczepienia dla uzyskania różnych chorób, w tym tyfus, żółta febra, cholera, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby typu B i WZW typu D.

Naród ma jeden z najgorszych Cena morderstwo na świecie, 31,6 zabójstw na 100.000 mieszkańców.

Stosunków zagranicznych

W większości z 20. wieku, Wenezuela utrzymuje przyjazne stosunki z narodami Ameryki Łacińskiej i najbardziej Western. Stosunki między Wenezuelą a Stanami Zjednoczonymi rządu pogorszyły się w 2002 r., po zamachu stanu w 2002 Wenezueli d'próby stanu, w którym rząd USA uznał krótko okresowych prezydencji Pedro Carmona. Odpowiednio, nie powiązany z różnych krajów Ameryki Łacińskiej i krajach Bliskiego Wschodu, sprzymierzone z USA wzmocniły.

Wenezuela ma alternatywnych półkuli integracji poprzez takie propozycje, Boliwariańskiej Alternatywy dla Ameryk wniosku handlu i nowo powołanego całej Ameryki Łacińskiej sieci telewizyjnej teleSUR. Wenezuela jest jednym z czterech państw na świecie, a także Rosja, Nikaragua i Nauru do uznały niepodległości Abchazji i Osetii Południowej. Wenezuela był zwolennikiem decyzji OAS do przyjęcia jego antykorupcyjnej konwencji i aktywnie pracuje w bloku Mercosur handlu push wzrost wymiany handlowej i integracji energii. Na całym świecie, jego celem jest "wielobiegunowego świata" w oparciu o zacieśniania więzi wśród krajów Trzeciego Świata.

Wojskowy

Narodowych Sił Zbrojnych Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (Fuerza Armada Nacional, FAN) są ogólne jednolite siły zbrojne Wenezueli. Obejmuje ponad 129.150 kobiet i mężczyzn w ramach Artykuł 328 Konstytucji, w 5 części gruntu, morską i powietrzną. Składników Narodowych Sił Zbrojnych są: wenezuelskiego armii wenezuelskiej marynarki wojennej, sił powietrznych Wenezueli, Wenezueli Gwardii Narodowej i milicji Narodowe Wenezueli

Od 2008 r., dalsze 600.000 żołnierzy zostały włączone do nowego oddziału, znany jako Zbrojnych Reserve. Prezydent Wenezueli jest dowódcą naczelnym krajowych sił zbrojnych. Z głównych rólsił zbrojnych do obrony suwerenne terytorium Wenezueli, przestrzeni powietrznej, oraz wyspy, zwalczanie handlu narkotykami, do poszukiwań i ratownictwa oraz, w przypadku klęski żywiołowej, ochrony ludności. Wszystkich ludzi, że są obywatelami Wenezuela konstytucyjnego obowiązku rejestracji dla wojska w wieku 18, który jest przez nie pełnoletności w Wenezueli.

Kultura

dziedzictwa Wenezueli, sztuki i kultury zostały w dużym stopniu wpływa na Karaibach kontekście. Elementy te obejmują jej zabytki, architektura, krajobraz, granice, i zabytków. Wenezuelskiego kultury została ukształtowana przez miejscowych, wpływa hiszpański i Afryki. Przed upływem tego okresu, rodzimej kultury została wyrażona w art (petroglifów), rzemiosła, architektury (shabonos) i organizacji społecznej. Kultura Aborygenów została następnie przyswajane przez Hiszpanów, przez lata był zróżnicowany hybrydowy kultury regionu.

Wenezuelskiego sztuki początkowo zdominowane przez motywy religijne, ale zaczął podkreślając historyczne i bohaterskie przedstawić pod koniec 19 wieku, ruch kierowany przez Martín Tovar y Tovar. Modernizm przejął w 20 wieku. Znani artyści Wenezueli należą Arturo Michelena, Cristóbal Rojas, Armando Reveron, Manuel Cabré; kinetycznej artystów Jesús-Rafael Soto, Carlos Cruz-Diez, a współczesny artysta Yucef Merhi.

Wenezuelskiego literatury powstały wkrótce po hiszpańskim podboju głównie pre-wykształconych społeczeństw lokalnych, był zdominowany przez wpływy hiszpańskie. Po dojściu do literatury politycznej w czasie wojny o niepodległość Wenezueli romantyzmu, w szczególności wyłożonych przez Juan Vicente González, pojawił się jako pierwszy gatunek ważny w regionie. Choć skupia się głównie na piśmie narracji, Wenezueli literatury zaawansowanych poetów takich jak Andrés Eloy Blanco i Fermín Toro.

Głównych twórców i pisarze to Rómulo Gallegos, Teresa de la Parra, Arturo Uslar Pietri, Adriano González León, Miguel Otero Silva i Mariano Picón Salas. Wielki poeta i humanista Andrés Bello również pedagog i intelektualnej. Inne, takie jak Laureano Vallenilla Lanz i José Gil Fortoul, przyczyniły się do Wenezueli pozytywizmu.

Raúl Carlos Villanueva był najważniejszym wenezuelskiego architekta epoki nowożytnej, on zaprojektowany Centralnego Uniwersytetu Wenezueli (World Heritage Site) i jego Aula Magna. Inne ważne dzieła architektury obejmują Capitolio, Baralt Theatre, Teresa Carreño kulturalny, a General Rafael Urdaneta Bridge.

Pozyskanie i stylów muzycznych Wenezueli są przykładem są grupy Pueblo i Un samotnie Serenata Guayanesa. Krajowego instrumentu muzycznego jest cuatro. Typowe style muzyczne i utwory pojawiły się głównie w okolicach Llanos regionie, w tym Alma Llanera (Pedro Gutiérrez Elías Bolivar i Rafael Coronado), Florentino y el Diablo (Alberto Arvelo Torrealba), Concierto en la Llanura przez Juana Vicente Torrealba i Caballo Viejo (Simón Díaz).

Zulian gaita jest również popularnym stylu, zazwyczaj wykonywane podczas świąt Bożego Narodzenia. Taniec narodowy jest joropo. Teresa Carreño był światowej sławy 19-gie virtuosa fortepian wieku. W ostatnich latach, Classical Music miał wielkich osiągnięć. Simon Bolivar Youth Orchestra zrealizował doskonałe prezentacje w wielu europejskich salach koncertowych, w szczególności w 2007 Proms i otrzymała wyróżnienia publicznych.

Baseball jest Wenezueli najpopularniejszym sportem, chociaż piłki nożnej (piłka nożna), wspierali się w Wenezueli w piłce nożnej, zyskuje wpływy.

Wenezuela jest znana jej spadku w konkursów piękności. Miss Wenezueli jest wielkim wydarzeniem w kraju i Wenezueli otrzymało 5 Miss World, 6 Miss Universe i 5 tytułów Miss International.

World Values Survey dowiodła stałego Wenezuelczyków być jednym z najszczęśliwszych ludzi na świecie, z 55% respondentów, twierdząc, że są "bardzo zadowoleni".

Edukacja

W 2008 r., 95,2% dorosłej ludności był piśmienny. Wenezuela ma kilka uniwersytetów.