Wyspy Kokosowe

Terytorium Wyspy Kokosowe (Keelinga), zwany także Wyspy Kokosowe Wyspy Kokosowe i jest terytorium Australii. Istnieją dwa atole dwudziestu siedmiu wysp koralowych w grupie. Wyspy są położone na Oceanie Indyjskim, w połowie drogi między Australią i Sri Lanki.

Geografia

Wyspy Kokosowe (Keelinga) składa się z dwóch płaskich, nisko położone atoli koralowych o powierzchni 14,2 km ² (5,5 mi ²), 26 km (16 mil) od wybrzeża, najwyższe wzniesienie 5 metrów (16 stóp) i gęsto pokryte z palmami kokosowymi i roślinnością innych. Klimat jest przyjemny, moderowane przez wiatry południowo-wschodnim do około dziewięciu miesięcy w roku i umiarkowanym opady deszczu. Cyklony mogą wystąpić w pierwszych miesiącach roku.

Wyspy Kokosowe północ atol składający się z tylko jednej wyspie w kształcie litery C, prawie zamknięty pierścień z atolu mały otwór do laguny, około 50 metrów (160 stóp) szerokości, po wschodniej stronie. Wyspy środków 1,1 km ² (270 akrów) w powierzchni i jest niezamieszkana. Laguna jest około 0,5 km (120 akrów). Wyspy Kokosowe na północ i okoliczne morza do 1,5 km (0,93 mil) od brzegu formy Pulu Keelinga Park Narodowy, z siedzibą w dniu 12 grudnia 1995 roku. Jest domem dla jedynym zachowanym populacji endemicznych i zagrożonych, Cocos Wodnik białobrewy.

Południe Keelinga jest atol składający się z dwudziestu czterech wysp, które stanowią poszczególne niekompletne ring atol, o łącznej powierzchni gruntów w wysokości 13,1 km (5,1 ²). Tylko Home Island i West Island są wypełniane. Cocos Malajów utrzymać domków weekendowych, dalej pondoks w większości dużych wysp.

Spis wysepek, z obszarów, ponumerowane wysepek ruchu wskazówek zegara zaczynając od północy:

Nie ma rzek lub jezior albo na atolu. Słodka woda zasoby są ograniczone do soczewek wody na większych wysp, podziemny nagromadzenie wody deszczowej leżącego nad wodą morską. Soczewki te są dostępne za pośrednictwem płytkie, nudzi lub studni.

Cocos (Keeling) Wyspa znajduje się prawie dokładnie po przeciwnej stronie kuli ziemskiej z Cocos Island, Costa Rica.

Fauna

Demografii

W 2010 r., ludność wyspy oszacowano na ponad 600 osób. Ludności na dwóch zamieszkanych wysp, zazwyczaj podzielona jest pomiędzy etnicznych Europejczyków na West Island (szacowana populacja 100) i etnicznych Malajów na Home Island (szacowana populacja 500). Cocos dialekt z malajski i angielski są głównym języków, a 80% Cocos Islanders są sunnici.

Historia

W 1609 roku kapitan William Keeling był pierwszym Europejczykiem, który zobaczył wyspy, ale pozostały one niezamieszkane aż do XIX wieku, kiedy stały się one w posiadanie Clunies-Ross rodzinne. Scottish marynarzem floty handlowej nazwie Captain John Clunies-Ross z Szetlandy zbadać wyspy w 1825 roku, mające na osiedlenie się na nich z rodziną. Alexander Hare, którzy brali udział w przejęciu Stamford Raffles "Java w 1811 roku

W dniu 01 kwietnia 1836, pod dowództwem kapitana HMS Beagle Robert FitzRoy przybył do podjęcia sondaże ustanawiającego profil atol w ramach ekspedycji badania Beagle. Do młodego przyrodnika Karola Darwina, który był na statku, wyniki wspieranych teorii miał rozwiniętych, jak atole utworzone. Studiował historię naturalną wyspy i zbierał okazy. Jego asystent Syms Covington zauważył, że "Anglika i jego rodziny, z około sześćdziesięciu, lub siedemdziesiąt mulattos od Przylądka Dobrej Nadziei, na żywo w jednej z wysp. Kapitan Ross, gubernator, obecnie występuje w Cape".

Załączonego do Imperium Brytyjskiego

Wyspy zostały zaanektowane przez Imperium Brytyjskiego w 1857 roku. W 1867 roku, ich administracja objęte Straits Osiedla, która obejmowała Penang, Malakka i Singapurze. Queen Victoria przyznała wysp na zawsze do rodziny Clunies-Ross w 1886 roku. Wyspy Kokosowe w ramach rodziny Clunies-Ross były przywoływane jako przykład mikronacja XIX wieku.

I wojna światowa

9 listopada 1914 wysp stała się miejscem bitwy Cocos, jedna z pierwszych bitew morskich I wojny światowej bezprzewodowej stacji telegraficznej na Direction Island, istotne ogniwo między Wielkiej Brytanii, Australii i Nowej Zelandii, został zniszczone przez żeglarzy z Niemiec lekki krążownik SMS Emden, który był z kolei zaskoczony i zniszczone przez australijski krążownik HMAS "Sydney".

II wojny światowej

Podczas II wojny światowej, stacji kolejki po raz kolejny istotne ogniwo. planistów alianckich zauważyć, że na wyspach mogą zostać zatrzymane jako baza dla niemieckich krążowników raider działających w Indian Ocean. Po wejściu w Japonii do wojny, siły japońskie nie zajmują sąsiednie wyspy. Aby uniknąć zwracając ich uwagę na stacji kablowej i Cocos garnizon wysp ", mocowania wodnosamolotów między Kierunek i wysp Horsburgh nie został wykorzystany. Nadajniki radiowe również milczał, z wyjątkiem nagłych przypadków.

Po upadku Singapuru w 1942 roku, wyspy były podawane z Cejlonu (Sri Lanka) i West Kierunek i Wyspy zostały objęte Allied administracji wojskowej. garnizon wyspy "początkowo składał się z plutonu z King's British Army's African Rifles, położony na Horsburgh Island, z dwoma 6-calowy (152,4 mm) karabiny na pokrycie mocowania. Mieszkańców wszyscy żyli na Home Island. Pomimo znaczenie wyspy jako ośrodka komunikacji, Japończycy nie próbował ani do RAID lub je zająć i zadowolili się z wysłaniem przez samolot rozpoznawczy o raz w miesiącu.

W nocy z 8-9 maja 1942 r., piętnastu członków załogi, z Cejlonu Defence Force, zbuntowała się, pod przewodnictwem Gratien Fernando. Buntownicy mówiło się, że został sprowokowany przez postawę ich brytyjskich oficerów, a także były rzekomo inspirowany antyimperialistycznych przekonań. Starali się przejąć kontrolę nad baterii broni na wyspach. Wyspy Kokosowe Bunt został zmiażdżony, chociaż buntownicy zabili jednego non-zbuntowany żołnierz ranny jeden z oficerów. Siedmiu buntowników zostało skazanych na śmierć w procesie, który został później rzekomo niewłaściwie prowadzona. Cztery wyroki zamieniono, ale zostały wykonane trzech mężczyzn, w tym Fernando. Te miały być tylko wykonane brytyjskich żołnierzy Wspólnoty do buntu w czasie II wojny światowej.

25 grudnia 1942 roku, japoński okręt podwodny I-166 bombardowanie wyspy, ale nie wyrządził żadnej szkody.

Później w czasie wojny, dwa pasy startowe zostały zbudowane, a trzy bombowe zostały przeniesione na wyspy do przeprowadzenia ataki na cele w japońskim Azji Południowo-Wschodniej oraz pomoc w reinvasion z Malaya i odzyskanie Singapurze. Pierwszy samolot do osiągnięcia były Supermarine Spitfire Mk VIIIs z Nr 136 Dywizjonu RAF. Wśród nich niektóre bombowce Liberator z nr 321 (Holandia) Squadron RAF (członkowie sił zesłany holenderski, pełniących służbę w Royal Air Force), które również stacjonujących na wyspach. Kiedy w lipcu 1945 r. Nr 99 i Nr 356 dywizjony RAF przybył na West Island, przynieśli ze sobą gazetę o nazwie Atoll które zawierały wiadomości, co się dzieje w świecie zewnętrznym. Prowadzone przez lotników w ich wolny godziny, sławę, gdy spadła o bombowce Liberator w obozach jenieckich nad głowami japońskich strażników. W 1946 roku administracja wyspy powrócił do Singapuru.

Transfer do Australii

23 listopada 1955 roku, wyspy zostały przekazane Australii kontroli w ramach Wyspy Kokosowe (Keelinga) Act 1955 (Australian Act), zgodnie z Wyspy Kokosowe Act, 1955 (UK ustawy). o swego czasu z żoną i synem 1964 / 66 pracuje w stacji od kierunku Telewizja Island. W 1970 rząd Australii niezadowolenia z Clunies-Ross stylu feudalnych rządów wyspy wzrosła. W 1978 r. Australia zmusił rodzinę do sprzedaży wyspy na kwotę AU 6.250.000 dolarów, przy użyciu groźby obowiązkowego zakupu. W drodze umowy, własność rodziny zatrzymanych Oceania House, domu na wyspie. Jednak w 1983 roku rząd Australii dotrzymał tej umowy, i powiedział John Clunies-Ross, że powinien opuścić Wyspy Kokosowe. Roku następującego po High Court of Australia orzekł, że wznowienie Oceania House to jest nielegalne, ale rząd Australii zarządził, że rząd nie działalności gospodarczej, która zostanie przyznana do jego przedsiębiorstwa żeglugowego, działania, które przyczyniły się do jego upadłości. John Clunies-Ross obecnie mieszka w Perth w Australii Zachodniej. Jednakże niektórzy członkowie rodziny Clunies-Ross żyje na Cocos.

Rząd

Stolicy Terytorium Wyspy Kokosowe (Keelinga) jest West Island, podczas gdy największy rozstrzygnięcia wsi Bantam (Home Island). Zarządzania wysp opiera się na Wyspy Kokosowe (Keelinga) Act 1955 administracja była prowadzona przez Ministerstwo Transportu i Usług Regionalnych), przez nierezydentów administrator mianowany przez gubernatora generalnego. Administrator jest obecny Brian Lacy, który został powołany w dniu 18 września 2009 r., a także Administrator Wyspy Bożego Narodzenia. Tych dwóch terytoriów Australii obejmuje terytoria na Oceanie Indyjskim. Istnieje także jednoizbowy Wyspy Kokosowe (Keelinga) Shire Rady z siedmioma miejscami. Pełna kadencja trwa cztery lata, choć wybory odbywają się co dwa lata; około połowy członków emeryturę każdy dwa lata. Federalnym, Cocos (Keeling) Islanders formie elektorat Lingiari z Wyspy Bożego Narodzenia i prowincji Terytorium Północne.

Wyspy pięć osób, ale policja thobrony EIR pozostaje w gestii Australii.

Gospodarka

Jest mała i rozwijający się przemysł turystyczny koncentruje się na bazie wody lub działań natury.

Ogrodów i małych lokalnych połowów przyczynia się do zaopatrzenia w żywność, ale większość żywności i większości innych potrzeby muszą być sprowadzane z Australii czy gdzie indziej.

Wyspy Kokosowe spółdzielni Ltd. zatrudnia pracowników budowlanych, robotnicy portowi i operacje pracownika lichtugowe. Turystyka zatrudnia innych. Stopa bezrobocia wynosiła 11,3% w 2006 roku.

Łączności i transportu

Wyspy są połączone w system telekomunikacyjny w Australii (z zakresu numer +61 8 9162 xxxx) i system pocztowy (kod: 6799). Telefony publiczne znajdują się na obu West Island i Home Island. Lokalnych cyfrowych sieci telefonii komórkowej działa na Wyspy Kokosowe (Keelinga). Telefony muszą być zarejestrowane przez Telecentrum dostępu do tej service.There jest betonowa lotniska, na West Island, Wyspy Kokosowe (Keeling) Wyspa International Airport, do którego National Jet Systems i Virgin Blue wykonywanie regularnych usług jet z Perth, Western Australia. Istnieje również mocowania laguny.

Głoska bezdźwięczna

Wyspy Kokosowe (Keelinga) ma dostęp do szeregu nowoczesnych usług komunikacyjnych. Cztery stacje telewizyjne są nadawane z Zachodniej Australii przez satelitę. Są to ABC, SBS, WIN i GWN. Lokalnej stacji radiowej, 6CKI - Głos Wyspy Kokosowe (Keelinga), jest czynna przez społeczność wolontariuszy i zawiera pewne treści lokalnych. ABC regionalne radio, muzyka i stacje FM są nadawane. W stacjach telewizyjnych i radiowych nadawanych przez opady satelitarnej mogą powodować zakłócenia.

Telewizja

Cocos Island otrzymał cztery kanały z Zachodniej Australii przez satelitarne:

Cocos Island otrzymać tylko cztery kanały DVB-T, ponieważ nie były jeszcze dostępne.

Edukacja

Istnieją dwie szkoły w archipelagu. Są na dwóch zamieszkanych wysp. Jednym z nich jest na West Island, a drugi na Home Island.

Szkoła jest instrukcja w języku angielskim, i dołożono starań, aby zniechęcić uczniów od mówienia w języku miejscowym (Wyspy Kokosowe malajski, Malay dialekt) na terenie szkoły.

Galeria